EFSUN ASİL Hayatım o kadar normal, o kadar sakindi ki... En büyük derdim yarın ne giyeceğim ya da kaçırdığım otobüstü. Dünyadaki kötülüklerden, yeraltı dünyasının o kanlı hesaplaşmalarından tamamen habersiz, kendi küçük masum evrenimde yaşıyordum. ​Her şey hayatımdaki tuhaf tesadüflerle başladı. Beni rahatsız eden serseriler bir gecede mahalleden taşındı, canımı sıkan kim varsa birer birer hayatımdan silindi. Ben hepsini `şans` sanıyordum. Meğer etrafıma görünmez, aşılmaz etten bir duvar örülmüş de ruhum bile duymamış. Bir gün o duvarlar daraldı, silahlar patladı ve ben kendimi hiç bilmediğim bir karanlığın tam kalbinde buldum. ​"Beni dünyadan koruyordu, beni herkesten saklıyordu; ta ki sıranın bana geleceği o güne kadar." ​SERGEİ ALEXEİ SOKOLOV Benim dünyamda merhamete yer yoktur. Moskova’nın soğuğunda, can alarak ve infazlarla büyüdüm. Benim dünyamda kurşunlar konuşur, cesetler sır saklar. Kalbim çoktan buz tutmuştu; ta ki o sıcak, lekesiz kıza çarpana kadar. Onu ilk gördüğüm an içimdeki o acımasız canavar uykusundan uyandı. O andan sonra benim için tek bir kural vardı: O benim olacaktı. ​Önce sadece izledim. Günlerce, haftalarca... Attığı her adımı, kaldırımdaki gölgesini, bindiği otobüsleri adamlarımla abluka altına aldım. O hiçbir şeyden habersiz masumca yaşarken, ben arkasında bıraktığı yolları kanla temizliyordum. Ona dokunmaya kalkan herkesi bu şehirle birlikte gömdüm. Artık onsuz nefes alamayacak hale gelince harekete geçtim.Onu kollarımın arasına aldım. Benden korkacaktı, biliyordum. Benim gibi bir psikopatın kolları onun hem sığınağı hem de geri dönüşü olmayan hapishanesi olacaktı. ​"Bana baktığında ellerimdeki kanı görecek, biliyorum. Ama yemin ederim, o kanların her damlası onun masumiyetini korumak içindi." ...... Kitabın tüm hakları bana aittir.çalınması durumunda işlem başlatılacaktır. Bu kitapta kan,vahşet,işkence,ölüm gibi sahneler vardır.

Nisa okulun basketbol takımın kaptanına platoniktir ve en iyi platonikler bilir ki sevdiğim kişiye asla açılamazsın. Ama Atlas bir gün onunla konuşmaya başlar... "Kaçmayacak mısın?" "Kaçayım mı?" "Kaçamazsın ki." Gel bence bir oku;)

Demir ve demre`nin yıllar sonra buluşması ve tüm gerçeklere karşı dik duruşları.

Sorarlarsa bu hayatta en çok nereye ait hissettin? Cevabım tek olurdu: onun gözleri. Victoria Petrow, New York’un en güçlü mafya ailelerinden birinin tek prensesi. Bembeyaz saçları, gri-mavi gözleri ve inatçı ruhuyla herkesin dikkatini çekse de, kalbi hiç ummadığı birine aitti: ailesinin en büyük düşmanının oğluna. Elias Dimitri Carsin… Simsiyah gözleriyle insanın içine işleyen, soğuk, mesafeli ve tehlikeli bir adam. Kendi ailesine bile karşı duracak kadar acımasız, tek bir kadına sahip olmak için her sınırı çiğneyecek kadar tutkulu. Aralarında yıllardır süren kan davası, kurallar ve yasaklar vardı. Ama kalplerin sesi hiçbir kuralı dinlemezdi. O, onu dünyadan bile kıskanarak sahiplenmek istedi; o ise o gözlerin büyüsüne kapılıp esiri olmaktan korktuğu kadar çekildi. İki düşman aile, iki farklı dünya ve kontrol edilemez bir tutku… Siyah gözlerin derinliğine düşen bir kalp, sonunda kanı mı yoksa aşkı mı seçecekti?

"İzmir`e babasının yanına taşınma kararı alan Gece, liseyi de orada okuma kararı almış olur. Fakat okulunda sürekli ona bulaşan ve onunla olmaktan zevk alan Aras`la da baş etmek zorunda kalır."

20. Yaşımın en güzel mucizesiyle karşılaşmıştım

Bazı hikâyeler bir bakışla başlar, bazılarıysa yanlışlıkla atılan bir topla. Söylenemeyen duygular bazen en güvenli yolu seçer: anonim kelimeleri. Bir ekranın arkasına saklanan cümleler, gerçekte söylenemeyenleri fısıldar. Masum bir bahane, beklenmedik bir yakınlığa dönüşürken; kelimeler, cesaretin yerini tutabilir mi? Yoksa gerçekler, er ya da geç kendi yolunu mu bulur? BASKET, kalp atışlarının mesaj bildirimlerine karıştığı, gençliğin en sessiz ama en gürültülü duygularına dokunan bir hikâye.

Enzo Lefevre: Bir şey demeyeceksen kapatıyorum. Bir toplantının ortasındayım. Bir toplantının ortasında bana cevap mı vermişti? Bir toplantıda mıydı? Çalışma masasının üstündeki saate kaydı gözlerim. Saat akşam dokuzdu ama Fransa iki saat öndeydi. Yani saat orada şimdi on birdi, gece yarısına yaklaşıyordu. Onun için garip bir üzüntü hissederek sonraki mesajımı yazdım. İkra Budak: Diyeceğim bir şey yok. Ama bundan sonra sana yazarsam mesajlarıma bakacaksın değil mi? Hayır, yürek falan yememiştim, ben doğuştan aptalların sahip olduğu türden bir cesarete sahiptim. Enzo Lefevre: Bakarım.

KLASİK KARIŞAN BEBEKLER KURGUSUDUR!!

Hiç beklemediğiniz bir anda, asla aklınızın ucundan dahi geçmeyen bir isim karşınızda beliriveriyor. Bazıları buna kader diyor, iki insan eğer birbirine aitse er ya da geç birbirlerini bulurlar.

Bazı insanlar yaralarını saklar. Bazıları ise yaralarının içinde yaşamayı öğrenir. Kumsal, insanları iyileştirmek isteyen genç bir psikologdu. Hayatının en büyük hayali için ailesini, alıştığı şehri ve geçmişini geride bırakmıştı. Alaz ise çoktan kaybettiğini düşünen bir adamdı. Kalbinin etrafına ördüğü duvarların arkasında yalnızlığıyla yaşamaya alışmıştı. Biri insanlara umut vermeye çalışıyordu. Diğeri ise umudun varlığına bile inanmıyordu. Ama hayat bazen en kırılmış kalpleri, en beklenmedik zamanda aynı yolda buluşturur. Bu hikâye bir aşk hikâyesinden önce; yaralarını saklayan iki insanın, birbirlerinin yaralarına dokunma hikâyesidir. Belki bazı insanlar birbirlerini değiştirmek için değil, birbirlerine yeniden yaşamayı hatırlatmak için karşılarına çıkarlar... Ve bazen bir insanın hayatını değiştiren şey, duyduğu en güzel söz değil; vazgeçmeyen birinin sessizce yanında kalmasıdır.

Helin sevgilisiyle sorunlar yaşarken yeni bir komşusu taşınır...

Hayatının 3 yılını komada geçiren ve uyanınca dünyası Alt üst olan Efser`in kısa geri dönüşünün hikayesi.

Bazı gerçekler sessiz kaldıkça hayatta kalır tıpkı senin gibi

8 yaşımdayken istemeye istemeye geldiğim ve sadece 1 hafta kalacağımı düşündüğüm bu şehirde hislerim bana ihanet etmişti. Daha ilk günden burada sonsuza kadar kalmak istediğimi ben de beklemezdim. Öyle ya da böyle bir şekilde 13 yıl geçmişti ve bu şehir beni, kendine her geçen gün biraz daha bağlıyordu. Bu şehirdeki biri, beni kendine daha fazla bağlıyordu.

Her yazın unutulmaz bir kokusu vardır... Peki ya o koku, seni hiç beklemediğin bir aşka götürürse? Hilal, yaz tatilini sakin ve sıradan geçireceğini düşünürken hayatına aniden giren sarışın bir çocukla her şey değişir. Deniz, güneş, çilek kokuları ve hiç beklenmeyen tesadüfler arasında başlayan bu hikâye; dostluğu, kırgınlıkları, ilk aşkın heyecanını ve büyümeyi anlatıyor. Bazen bir yaz, bütün hayatını değiştirmeye yeter... 🍓🌻Yazın sıcacık atmosferinde geçen, romantizm, dostluk ve heyecan dolu bir yolculuğa hazır mısın?

Kitabım çok içten bir hikaye gibi. Gece ve Yiğit` in yıllar sonra tekrardan birbirlerini sevmesi ve bu sırada birçok iyi kötü olayla karşılacakları olacaktır.

Annemin beni anneannemin yanına gönderdikten sonra liseye buradan başlamıştım. Buradaki lisede yerim çok da iyiydi ama okul da hiç yapmamam gereken bir şey yapmıştım. Kuralları çiğnemistim ve bu benim gibi bir öğrenci için hiç uygun değildi. Eğer öğretmenlerim arkadaşlarım öğrenseydi zar zor inşa ettiğim çalışkan kız ve güvenilir kişi kişiliğim bozulacakdı. Ama bunu görmemesi gereken biri görmüştü; Demir.

Küçücük yaşta geçirdiği korkunç bir kaza, bir kızın gözlerinden çok daha fazlasını aldı... O günden sonra hayatı, sonsuz bir karanlığa dönüştü. Fakat asıl karanlık, gözlerinde değil; yüreğinde başladı. O talihsiz gün yalnızca ışığını değil, çocukluğunu, gençliğinin neşesini, umutlarını ve yaşama sevincini de elinden aldı. Hayatın gerçekleri bu kadar acımasız olmamalıydı. Peki, böylesine karanlık bir hayatta aşk yeniden umut olabilir miydi? Yoksa açılan yaraları daha da mı derinleştirecekti? Ben Leman. Küçücük yaşta gözlerini kaybeden o kız benim. Şimdi yirmi dokuz yaşındayım. Bugünlere gelmek benim için hiç kolay olmadı. Ama her karanlığın anlatacak bir hikâyesi vardır... Benim hikâyemi dinlemeye hazır mısınız?

En yakın arkadaşımın abisine aşıktım.Ona açılacak cesaretim olmadığı için anonim bir hesaptan yazmaya başladım

Hayatını şimdiye kadar çok iyi yöneten başarılı savcımız yaşamına burnunu sokan biyolojik ailesi ile alt üst olur . Arkadaşları ile mutlu bir hayat süren savcımız biyolojik ailesi ile de mutlu olabilecek mi ?

Hepinize merhabalar kitabım Zihnimdeki Yabancı ile kısa bir tanıtım yapacağım.Eskiden birbirlerine aşık olan Roman ile Merda`nın araba kazası yapması ile Merda hafızasını unutmuştur.Ve babası Roman ile düşman olduğu için barışı korumak adına Merda`yla evlendirecektir.

Yeni krallık dönemi. Nil Nehri`nin iki yakasında iki kırallık. Bir barış,bir ihanet. Adım Merit. Kraliçem beni düşman firavuna Osiris`e gönderdi. Firavun beni pazardan satın aldı. İkisi de benden bir şey istiyor. Ama kimse bana sormuyor:"Sen ne istiyorsun Merit?" Savaş ve ihanetin bıraktığı ateşi intikam daha çok harlar mı? Yoksa söndürür mü?

Işık Arayışı: Bir Karanlık İçinden Çıkış Hikayesi “Bazı yaralar sadece zamanla değil, ancak kelimelerle iyileşebilir. “ Hayat, bazen bizi hiç seçmediğimiz bir karanlığın ortasına bırakır. Gökyüzünün kapandığını, ışığın uzak bir anıya dönüştüğünü ve çıkış kapısının sonsuza dek kilitlendiğini hissettiğiniz o anlardan geçiyorsanız, bu hikaye tam size göre. *Işık Arayışı* kendi karanlığında kaybolmuş ama içindeki o küçük Anka kuşunu yeniden uyandırmak için kalemi eline alan bir ruhun yolculuğudur. Bu bir kaçış değil; aksine, geçmişin yüküyle yüzleşerek, kırık parçaları birleştirerek yeniden ayağa kalkma çabasıdır. Bu sayfalarda, anlaşılmamış olmanın verdiği sessiz çığlığı, "şımarıklık" sanılan derin kederin gerçek ağırlığını ve her şeye rağmen yanan o minik ışığı bulacaksınız. Burası, karanlığın içinden aydınlığa giden o ince yolda, kendi hikayesini yeniden yazmak isteyen herkesin sığınağı. Sen de kendi karanlığında bir ışık arıyorsan, gel beraber yürüyelim.

Bu hikaye gerçek hayat hikayesi ile Uzak Şehir karakterleri üzerinden birleştirilmiş bir kurgudur. Hangisi gerçek hangisi kurgu ayırt edebilecek misiniz? Kendimi açıklayacak olursam; Uzak Şehir izleyicisi, hayranı, fanfic yazarı olarak bu hesabı fanfic için açmıştım ancak ficleri başka platformda yayınlıyorum. O yüzden hem kurguyu hem gerçek hayat hikayesini birleştirip içimi dökmek istedim. Lütfen okurken yargılamayacaksanız okuyun. Çünkü hem güçlü hem de hassas birinin kalemden çıkmıştır. BAZEN BİR SÖZ İNSANI ÖLÜME SÜRÜKLER, YA DA O SÖZ ÖLÜMÜN KIYISINDAN ALIR (hissederek yazılmıştır) O yüzden yargılamayıp anlayacaklar okusun. Hangi kısımlar gerçek hangi kısımlar kurgu bilen çıkmasını umutla bekliyorum. Bu arada gerçek hayatla uzak şehir karakterlerini birleştirdim çünkü sevdiğim bir şey üzerinden ilerlemek istiyorum. Aksi halde yazamam. Haliyle gerçek isimler kullanılmayacaktır. Ben uzak şehir Alya’nın gücünü, bu çıkmaz hayatı yaşamak zorunda kalan umutsuz karakterin savaşıyla birleştireceğim. Başlayalım mı? —- Başlıyoruz… "Sen beni kurtarmadın, sen beni sadece o cehenneme geri yolladın. “ —-