Barda bardağımı tazelerken, hemen yanımda bir gölge belirdi. Kokusu, kulübün o ucuz parfüm kokusunu bastıracak kadar keskin ve erkeksiydi. Ona bakmadım ama varlığını her hücremde hissettim. "Bu kadar hızlı içersen, gecenin geri kalanını hatırlamayabilirsin," dedi bir ses. Derin, boğuk ve güven verici ama bir o kadar da tehlikeli bir ses. Kadehimi havaya kaldırdım, hala ona bakmadan gülümsedim. "Zaten amacım da bu," dedim. "Hatırlamamak. Hiçbir şeyi." Gözlerimi yan profilindeki o keskin hatlara çevirdiğimde, bu gecenin planladığımdan çok daha karmaşık geçeceğini henüz bilmiyordum. O an için sadece bir yabancıydı. Benim acımı dindirecek, beni bu enkazın altından çekip çıkaracak ya da beni o enkazın içine daha derine gömecek bir yabancı...

Şehir, görünmez bir güç tarafından yönetiliyor: Yeraltının sırlarını elinde tutan beş lider… O liderlerden birinin kızı, dik başlı, cesur ve her zaman kendi yolunu seçen bir kadın; Eflin Aden Akıncı. O sırada, geçmişin intikamını yemin etmiş bir adam; Karan Barut Koralp. Konseyin gölgelerindeki sırları ortaya çıkarmak için her şeyi göze alır. Küller arasında başlayan bu oyun, hem kalpleri hem hayatları yakacak bir çekişmeye dönüşür. Gizli güçler, ihanet ve yasak bir çekim… Hepsi alevlerin ardında saklı.

İki motorcunun kazayla karşılaşmasını anlatıyor... Keyifli okumalarr

Bir doktor ve savcının hikayesi.Zor geçen bir çocukluk..Keyifli okumalar.

Kumar masasında herşeyini kaybetmiş olan Batın Aydemir, çok sevdiği kızını ortaya koymak zorunda kalır. Kenan Yıldırım ise oğlundan kurtulmak için herşeyini verebilecek durumda olduğundan dolayı bu teklifi kabul eder. Zorunlu evleneceğini öğrenen İnci Lâl Aydemir, babasına karşı nefret beslemeye başlar. Babasının düşmanının oğlu yani evleneceği adam Altay Yıldırım da ondan çok farklı değildir. İkiside birbirinden nefret ederler, fakat unuttukları birşey vardır: `Zaman her daim ilerler.`

Oldukça soylu bir aileden gelen Alara Aleris, aynı zamanda bir ajandır ve bir gün çatışmada gördüğü, ensesine ajanlarda olan mühürden o adamda da olduğunu farkeder. Adamı araştırır fakat tek ulaşabildiği şey ismidir: Arden Alaz Karevin. Alara, bu ismi tanıdıktan sonra, hayatı hiçbir zaman eskiye dönememiştir, çünkü bazı insanlar yaşanmışlıktır, izdir. Her ne kadar bir yolda ayrılsalar bile, onlar her zaman bir bütündün parçalarıdır.

Ahu zorluklarla başa çıkıp ihaneti kaldırabilecek mi? (Sıkıcı görünebilir lakin okumadan bilemezsiniz.)

Bazı kapılar sadece aralık kalır… Bazı izler silinmez. Ve bazı nefesler, kendi sahibini bekler. 🕯️ Bu hikâyede cevaplar yok. Sadece izler var. Ve sen… onları görmezden gelemezsin. Tekinsiz atmosferiyle huzursuz edecek, her detayda gerilimi hissettiren kısa bir hikâye. Yapman gereken tek şey: “Nefesin izini sür. Mumları bul.” 🖤

Sahilin sessizliği can yakıcıydı Onsuz 1 ay 2 gün 8 saat geçmişti Deniz onun bana armağanıydı Deniz onu bana geri getirecek tek şeydi Kumsal ve Aybars iki farklı insan... Bu hikayede ikiside acı çekecek ikiside yanacak ama kader onları hep bir araya getircek... Zaman,yer, kişiler ve hatta kendi karakterli değişse bile her zaman birlikte bu yola devam edecekler ... Ve sizler Bu yolculuğa hazır mısınız?

Beğendiğim Wattpad kitaplarını öneriyorum, tanıtıyorum.

Küçüklüğünden beri talihsizliklerden sıyrılamayan Aden Akcan yıllar sonra kurtarıcı meleği ile tekrardan tanışır. Kurtarıcı melek, yani Miran Avcı eskiden beri tanıdığı, belkide yüzlerce kez beladan kurtardığı o kızla aslında tesadüfen karşılaşmamıştır. O bilmese bile...

Sokak çocuklarının çok zor geçen anlarından karşılaşan iki genç Deren ve Alp`in hikayesi

Babası ölen kızla ailesi olmayan bir çocuğun sürükleyici macerası... "Her şeyin farkında olup kendini bilerek saf yerine koymak..." KARAKTERLER -Alya Ufuk -Eslem Ufuk(Anne) -Beyza Aslan(Yakın arkadaşı) -Umay Koruk(Arkadaşı) -Yaman Boran(Ailesi olmayan çocuk) -Musa Serin(Miradan hoşlanan) -Burak Öztürk(Seranın hoşlandığı) -Hakan Solmaz(Seradan hoşlanan)

Beni tanısaydı karanlığımı görürdü. Beni tanımayanlara renkliydim ben... Ailesine karşı bile gururlu olan Sakura`nın hikayesi... İyi okumalar💚🌸🍀💠

Çiçek yerine silah tutan, parfüm yerine barut kokanların hikayesi bu. Aşkın değil bir savaşın başlangıcına hazır mısın? && "Adının anlamını biliyor musun Nalan?" güldüm. "Annem ileri görüşlü bir kadınmış." "Sen feryat edensin, senin sesin ancak sen susarsan kesilir." duvara tutunarak kalktığımda tek bir cümlem vardı dilimde. "Beni ben bile susturamam." (01.01.2021 tarihinde Wattpad Aksiyon kategorisinde birinci olmuştur.) UYARI; Gerçek kurum ve kuruluşlarla alakası yoktur. Hayal ürünüdür.

Bir ağıt ne kadar acı olabilirdi? Bir yürek kaç darbeyle başedebilirdi? Bir beden hangi yangına körükle gidebilirdi? Bir kadın kaç farklı yerden kanatılabilirdi? Yüreği acıyla harmanlanmış bir kadın Midyat`ın tozlanmış sokaklarında büyüyüp kaderin kirli oyunuyla karşı karşıya kalırken, yanında kendi doğurduğu bir evladı ve içinde büyütüğü onlarca umudu vardı. Heja, diline vurulan prangalar eşliğinde ona gelecek darbeyi beklemeye başladı. Suskundu evet ancak bir gün elbet dilindeki anahtarın kilidini bulup çözülen kelimler özgürlüğünü ilan edecekti. Bu sefer yanan değil yakan olacaktı. İşte bu da Heja Akcan`ın kanlı yeminiydi...

Şirketi batırmak için işe CEO`nun kişisel asistanı olarak giren Ajan ve Ajanı zorlayan sınırlar

Her çiçek, gömülü bir sırla açar. Ölüm, bir son sanılırdı. Ama Murat ve Zeynep için ölüm, başka bir dünyanın kapısını araladı. Bazen, bir bahçe sadece bir bahçe değildir. Bazen, bir kapı açılır ve sizi tanımadığınız bir dünyanın ortasında bulursunuz. Zairgotola’nın gölgelerle örülü sarayında, yasla ve sırlarla büyüyen bir ulusun ortasında gözlerini açtılar. Onlar artık yalnızca misafir değildi; yalanla yazılmış kaderin mahkûmlarıydılar. Zeynep’in dudaklarından dökülen tek bir yalan, tüm gerçekliklerini değiştirdi. Ama bu bahçede hiçbir şey göründüğü gibi değildi. "Unutabilir misiniz? Yeniden tanıyabilir misiniz? Aynı anda hem geçmiş hem hiç yaşanmamış bir hikâyeye başlayabilir misiniz?"

Bu hikâye bir aşkla başlamadı; bir kararla başladı. Bir kadını hayatta tutmak için alınmış, geri dönüşü olmayan bir kararla. O karar verildiği anda dünya artık eskisi gibi kalmadı; krallıklar çatlamaya, yeminler anlamını yitirmeye, iyilik ile suç arasındaki çizgi silinmeye başladı. Bir hayat kurtuldu ama karşılığında sayısız hayat sustu. Çünkü bazı seçimler, yalnızca tek bir kalbi yaşatırken geri kalan her şeyi felaketine kurban bildi. Bir zamanlar adı fısıltıyla anılan bir kadın vardı. Adı önce yasaklandı, sonra tarihten kazındı, en sonunda da kendi zihninden sökülüp atıldı. Unutmak ona bir merhamet gibi sunuldu; oysa bu, onu hayatta tutmanın en acımasız yoluydu. Hafızasından silinen yalnızca bir isim değildi. Bir aşk, bir suç, bir krallığın kanla yazılmış kaderi de onunla birlikte gömüldü. Zaman geçti. Taçlar el değiştirdi, hanedanlar çöktü, eski günahların üzeri yeni düzenlerle örtüldü. Ama bazı şeyler gömüldüğü yerde çürüyüp yok olmadı. Zaman bazıları için hiç akmadı. Geçmiş, uygun anı bekledi. Döndüğünde de şefkat değil; hakikat getirdi. İhanetiyle, kanıyla, yarım bırakılmış yeminleriyle geri döndü ve herkesi kendi payına düşen gerçekle baş başa bıraktı. Bu hikâyede yeniden doğmak ikinci bir şans değildir. Hatırlamak bir kurtuluş hiç değildir. Bu, ertelenmiş bir hesaplaşmanın hikayesidir. Çünkü hatıralar geri geldiğinde, insan yalnızca başına gelenleri değil, başkalarına yaptıklarını da hatırlar. Ve bazı gerçekler, insanın kendisiyle yaşamaya devam etmesini imkânsız kılar. Aşk burada bir sığınak değildir. Ne yaraları sarar ne de günahları siler. Aşk bu hikâyede bir kehanettir; gerçekleşmesi kaçınılmaz, sonucu ise yıkıcı. Çünkü bazı aşklar yaşatmak için seçilir, ama bedeli her şeyden vazgeçmektir. Ve bazı bedeller vardır ki… ödedikten sonra hayatta kalanlar bile affedilmemelidir..

Okyanus Denizyel, adını denizlerden alan gözleriyle herkesten sakladığı bir fırtına taşıyordu. Sessiz, derin ve kimsenin dokunmaya cesaret edemediği bir ruh… Ta ki Hedef Özel Üniversitesi’nin en mesafeli, en soğukkanlı edebiyat hocası Arden Kartalkaya ile yolları kesişene kadar. Arden, keskin bakışları ve kimseye yaklaşmayan tavrıyla yıllardır duvarlar örmüş bir adamdı. Geldiği yönü bile unutturan acılar taşırken, Okyanus’ta ilk kez bir “yol” gördü… ve belki de hiç dönmemesi gereken bir yön. Bir bakış… Bir dokunuş… Bir şiir dizesi… Hepsi kaderin pusulasını geri dönüşü olmayan bir “yasak yöne” çevirdi. Kurallar vardı. Mesafeler vardı. Ve ikisinin de inkâr edemediği bir çekim. Okyanus derinleşirken, Arden kayboluyordu. Aşk, bazen bir yön göstermez; tam tersine, insanı en tehlikeli rotaya sürükler. Bu, bulunmaması gereken bir yerde başlayan bir çekimin… Ve ne kadar yasak olursa olsun, kalbi durduramayan iki insanın hikâyesi.

(Berdel kurgusudur ) 🕊 "Sessizliğin Bedeli" Küçük yaşta konuşma yetisini kaybeden Beritan, dünyayı sessizliğin içinde yaşamayı öğrenmiş bir kızdır. Bir gün pazarda kendine bir elbise bakarken, cebindeki paranın yetmediğini fark eder. Tam o sırada, arkasından gelen yabancı bir ses yankılanır: "Hanımefendinin elbisesi benden olsun." Ama Beritan için bu söz bir nezaket değil, bir tehlike işaretidir. Çünkü onun dünyasında yabancılara güvenmek yasaktır, konuşmak bile... Koşarak pazardan uzaklaşırken arkasında kalan o adam, belki de hayatını tamamen değiştirecek kişidir. Ama Beritan bunu henüz bilmiyor. Belki bazen bir sessizlik, binlerce kelimeden daha çok şey anlatır. 🌙 yaş farkı vardır

DOĞU`NUN ASİL KADINLARI SİZ SUSMAYACAKSINIZ ÇÜNKÜ İHRA NOVA SİZİN SESİNİZ OLACAK, SİZİN ELİNİZİ ASLA BIRAKMAYACAK!! Kader bir örümcek misali hırsla ilmek ilmek ağlarını örmekte.. İhra Nova Zadeoğlu & Mir Mirhanoğlu ......Alıntılar..... "Mehir olarak ne istiyorsun kızım?" "Sadece talak hakkı ve Mir Ağa`nın yanından ayırmadığı silahını istiyorum", diyerek İmamın sorusunu yanıtladım. Mir Mirhanoğlu "Düğünde takılan takılar, kilosunun 5 katı altın, Dubaideki şirketlerimin yüzde elli bir hissesi, Van`da ki, Urfa`da ki, Antep`te ki bağların yüzde elli bir hissesi ve son olarak İstanbul ve İzmir`deki villanın tapusu", diye kendi isteklerini sıraladı. "Babaların vedası en ağırıdır derdi dedem. Kız evlat babanın incisidir. O inciyi başka birine teslim etmek çok zordur kopamazsın öyle kolay kolay demişti. Şimdi hiç beklemediğimiz bir anda ayrılık acısı benim dağ gibi babamın omuzlarına bindirilmişti. İlk defa çaresizlikten omuzlarının düşüklüğünü, boynunun büküklüğünü ve ağladığını görmenin acısı da benim omuzlarıma yüklenmişti..." "Anne yüreği hissedermiş evladını. Hissetmişti benim annem yürek yangınımı ve elinden hiçbir şey gelmediği için ışıl ışıl gözlerini gölgeler sarmıştı. İki gözümden öpmüştü. Beni senden kopardılar, ayrılık getirdiler der gibi. Bir anneye beklenmeyen vedanın ağırlığı yüklenmişti. Yüreği kanatılmıştı..." "İlk defa bir kızın ağabeyinin koluna girmesi bu kadar zordu. İlk defa bir ağabeye kız kardeşine kolunu uzatması bu kadar zordu. Çünkü bu defa uzatılan kol sözsüz bir elvadaydı..." Bu kitap tüm kadınlara, kızlara, annelere ve kızlarına, sesi kesilenlere...

Kitabın eski adı Ayza Nil!!! Bir kız vardı. Bütün acılara göğüs germişti. Yıllarca bir baba hasreti ile büyümüştü. Sevmişti, çok sevmişti. Bir gün babasının mezarındayken gerçek babasının başkası olduğunu öğrenmişti. Ve sevdiğinin onu kandırdığını. Babasını bulmak için çıktığı yolda abileriyle de kavuşan kızın hikayesi burada başlıyordu. Onu sevmeyen abileri ve babasıyla aynı evde yaşamak zorundaydı.

Gerçek Ailem (Bebek)Kurgusu "Ay gökçek bir oğlandı. Suskun, ağırbaşlı… Güneş ise güzel bir kızdı. Duygusal, kırılgan… Ay, Güneş’e âşıktı. On beşlediği bir gün, kalbini ona açtı. Meğer Güneş de Ay’ı seviyormuş; ama bu aşkı dile getirmeye cesaret edememiş. Ay’ın sözleri ona güç verdi. Ve o gün, ilk kez aynı duyguda buluştular. Ay’ın her on beşlemesinde bir araya geldiler. Gelecek hayalleri kurdular. Son buluşmalarında evlenmeye bile karar verdiler. Ama bu mutluluğu kıskanan bir cazı (cadı) karısı, Güneş’in kulağına Ay hakkında yalanlar fısıldadı. Güneş soğudu. Ay ise olan bitenden habersizdi. Güneş’in etrafında dolandı durdu. Suskunluğuna anlam veremedi. Çok üzüldü. Bir gün Güneş, Ay’a dedi ki; “Boşuna peşimde dolaşıp durma. Seninle evlenmeyeceğim. Benden umudunu kes.” Ay bu sözleri anlayamadı. “Kıyamete kadar senden umudumu kesmeyeceğim,” dedi. “Bir gün suçsuz olduğumu anlayacaksın.” O günden sonra konuşmadılar. Ama Ay, Güneş’i unutamadı. Her on beşlemesinde hasretle ona bakmak istedi. Güneş ise parmaklarını uzatıp gözlerini kapattı. İnsanların Güneş’e bakamamasının sebebi de buydu. O yakıcı ışıklar… Güneş’in ince parmaklarıydı." Yetimhane müdürü sustu. Sonra bakışlarını iki küçücük çocuğa çevirdi. Mavi gözlü olana baktı. Gri gözlü olana baktı. “Demem o ki,” dedi, “bu mavi gözlünün adı Güneş, gri gözlünün adı da Ay olsun.” “Adları gibi yaşasınlar.”

Hain bir pusuyla esir alınan Yüzbaşı Altay DAĞHAN ve onu kurtarmak için görevlendirilen Göktürk Timi`nin komutanı Aslıhan Bozkurt`un hikayesi🪖💫