Ceylan ve Yavuz`un hikâyesini burada, sizinle paylaşmaya başlıyorum.

İlk kez platformlarda hikâyemi bölüm bölüm yayınlıyorum. Hem çok heyecanlıyım hem de biraz tedirgin, açıkçası...

Shopier`de satışta olan kitaptan biraz farklı olacak . Burada hikâyeyi daha ayrıntılı, daha içten ve özellikle Ceylan ile Yavuz`un kendi ağızlarından anlatacağım. Onların gözünden, onların kalbinden okuyacaksınız.

Yazım hatalarım olursa şimdiden kusura bakmayın, elimden geldiğince düzgün yazmaya çalışacağım.

Tüm hakları saklıdır

Kalbini altı yıl sonra öğrendiği ihanetin üzerene aşka kapatmak üzere olan kadının karşısına çıkan adam ve kapıları kapatmasını engelleyemece çalışmasını anlatan sıcak bir askeri ve mahalle kurgusudur.

Sadece fotoğraf paylasicam belki yorum da olur

"Serdar benden bunu isteme! Senin olduğun bölgeyi nasıl bombalayacağım?! Uzaklaş hemen!" "Bu bir emirdir. Koordinatı imha et," dediğinde benim dediklerimi duymuyordu. "Eğer bunu yapmazsan bir tim şehit olacak üsteğmenim! Senden zor bir şey istiyorum. Çok özür dilerim ama bunu yapman lazım sevgilim. Önce vatan. Sonra sen." Telsiz bağlantısını kopardığında elimde sadece aldığım emir kalmıştı. Sevgilim benden onu öldürmemi istiyordu. Kendi canımın olduğu yeri imha etmek için emir almıştım. Parmak ucum düğmeye yaslandığında, ilk defa elim titredi. Derin birkaç nefes aldığımda, o büyük sesi duydum. O bomba o koordinata değil, benim kalbime düşmüştü. 🥀 Kaybetmenin ağırlığı, suçluluğun sesi ve yüreğine düşen yük... hepsi onunla kaldı. Gökyüzü bir kez daha onu sınayacak; geçmişle yüzleşecek ve hayata tutunmayı öğrenecek.Şimdi tekrar ayağa kalkmalı, göğe bakmalı ve belki, yeniden sevebilmenin yolunu bulmalı.. "Önce vatan... sonra sen." Bir yıl dokuz ay önce sevdiği adamın olduğu bölgeyi bombalamak zorunda kalan F-16 pilotu Asena Parla ve o telsizdeki enkazı ayağa kaldırmaya gelen hırçın Yüzbaşı Yağız. Bu hikaye; aşk, fedakârlık ve görev bilinciyle gökyüzünde çarpışan bir kadının hikayesi. ***GERÇEK OLAY, KİŞİ , KURUM VE KURULUŞLARLA İLGİSİ OLMAYIP TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜ OLAN KURGU BİR HİKAYEDİR.***

Mardin`di burası aşkların yarım kaldığı Şehir.. Azad ile Dilan töreye kurban gitmişti, Azad sevdiği kadın ile evlenirken Dilan acı çekeceğini sanıyordu.. DİLAN KOZAN,Mardin`de güzelliği ile tanınmış Dilan KOZAN, diğer lakabı ile ŞEHRAZAT, Şehrazat özgürlüğüne düşkün demekti peki Dilan bu özgürlüğe ne zaman kavuşacaktı,evleneceği adam ailesinin veremediği sevgiyi de özgürlüğüde verebilecekmiydi.. Mardinin en ün sanmış Ağası AZAD ŞAHİN bu özgürlüğü sevdiği kadına verebilecekmiydi yada bu şehrin yarım kalan aşklarına mı dönüştürecekti aşkını.. "Dilan`ım çek vur beni ama bu herif ile gitme, eğerki gidersen ben o zaman ölürüm"... Gelin beraber Mardin töresi yüzünden evlenen bu iki gencin aşkını okuyalımm. Bence kitabımı beğeneceksiniz bi şans vermeyi unutmayınn😊

"Bazı vedalar, kalanları gidenlerden daha çok öldürür."
Yüzbaşı Evren Merih Koçer için hayat, koordinatlardan ve emirlerden ibaretti. Ta ki en yakın arkadaşı kollarında son nefesini verene kadar. Devran’ın ona bıraktığı veda mektubu, bir helallik isteği değil, büyük bir yalanın itirafıydı.
Şehadet haberiyle yıkılan Leyla, sevdiği adamın yasını tutmaya hazırlanıyordu. Ancak Evren Komutan kapısına geldiğinde, getirdiği şey sadece bir Türk bayrağı ve bir künye değildi. Getirdiği şey, Leyla’nın tüm geçmişini silecek olan acı bir gerçekti.
Devran gitmişti ama geride, kimsenin varlığından haberdar olmadığı bir çocuk ve o çocuğu bulmak zorunda olan iki yabancı bırakmıştı.
Kırık bir künyenin birleştirdiği bu iki insan, ihanetin soğuk yüzüne rağmen birbirlerine tutunabilir mi? Yoksa o büyük sır, onları da mı parçalayacak?
Burası, sözün bittiği yer değil; yalanın bittiği, yangının başladığı yer.

Bazı aileler servetleriyle, bazıları güçleriyle tanınır. Bazılarıysa ardında bıraktığı sırlarla…

Aldrich ve Aksoy aileleri, dışarıdan bakıldığında birbirinden farklı iki dünyanın temsilcisidir. Biri ihtişamın ve otoritenin, diğeri ise kendi kurallarıyla yaşayan bir dünyanın içindedir.

Fakat geçmişte yaşanan bir hata, iki ailenin de hayatını değiştirecek kadar büyük bir gerçeği saklamaktadır.

Çünkü bazen insanın bütün hayatı, kendisine anlatılan bir yalandan ibarettir.

Ve bazı sırlar, ortaya çıktığında yalnızca geçmişi değil, geleceği de değiştirir.

Deniz ve Aras, birbirlerinin hayatına tesadüfen girdiklerini sanırken kaderin onları nasıl sınayacağından habersizdi. Kıskançlıklar, ayrılıklar, affedişler ve verilen sözlerle büyüyen bu aşk, ikisinin de hayatını değiştirecekti. Peki, sonsuza kadar birlikte olacaklarına söz veren iki insanın hikâyesi, bir gün yarım kalırsa geriye ne kalır?

Yaşım büyüdü, sevdam çocuk kaldı. Gözlerime bir kez baksa anlayacaktı. Bakmadı. Hep uzaktan izledim onu. Hep uzaktan yandı yüreğim. Altı yıl boyunca bir ince hastalığa tutulmuş gibi yandı yüreğim... Sizce bir gölge, ışığın sahibiyle yan yana yürüyebilir mi? UYARI: Kitapta argo, hakaret, küfür kullanımı vardır. İlerleyen bölümlerde cinsel içerik barındıracaktır. Rahatsız olacakların bunu bilerek kitaba başlamalarını rica ederim. Kitaptaki şiirlerin (türküler hariç) hepsi bana aittir. Kitabı ve içindeki şiirlerimi izinsiz olarak kopyalan, çalan, intihal yapanlar hakkında yasal yollara başvuracağımı peşinen bildiririm. Keyifli okumalar dilerim...

Zelal yıllar önce Murad`a aşık olmuş ama onun başkasıyla evlenmek istemesi üzerine ailesini memleketini arkadaşlarını aşkını herşeyini geride bırakmış ama aşkı kaderi onu bırakmamış yedi yıl sonra onu memleketine geri dödürmüştü ama hiç bir şey bıraktığı gibi değildi zelalinde eski zelal olmaması gibi
Zelal geçmiş ve gelecek arasında kalacak ve ikisinden birini seçecekti

Argo ve küfür bulunur
Zelal & ???

Kendi yazdığım karanlık bir kurgunun içinde kaybolmak ne kadar tehlikeli olabilirdi ki?

Bembeyaz bir karın üzerine düşen tek bir leke, iki darmadağın hayatı geri dönülmez bir karanlığa sürükledi. Şimdi ya o lekenin yalanlarıyla yanacaklar ya da geçmişin kirli beyazında birbirlerini yok edecekler.

Aynı mahallenin tozlu sokaklarında büyümüşlerdi. Ta ki o kara geceye kadar... O gece, evden yükselen çığlıklarla her şey altüst oldu. Küçük kızın babası annesini öldürdü; polis sirenleri arasında kelepçelenip cezaevine götürülürken, yapayalnız kalan küçük kız İzmir`deki teyzesine gönderildi. Karşı sokaktaki çocuk, sevdiği kızın gidişini izledi. Arabanın ardından koştu, yalvardı ama durduramadı. Yıllar geçti; o çocuk Adana`nın sözü geçen, kudretli bir iş adamı oldu. Lakin ne serveti ne gücü, hafızasındaki o kızı unutturabildi. O, yıllardır kızı bulmak için arı gibi iz sürerken; kız İzmir`in sakin bir köşesinde, geçmişin kabuslarını toprakla ve yetiştirdiği narin lalelerle iyileştirmeye çalışıyordu. Peki, yıllar önce arkasından bakakaldığı o küçük kız, bir gün İzmir`deki lale bahçesinde başını kaldırıp karşısındaki o adamın gözlerine baktığında ne olacaktı?

Boğazımda sert yutkunuşların izi, yüzümde acının gözyaşları vardı.

"Yine kaçıyorsun benden." dediğinde adımlarım duraksadı, sesindeki tükenmişlik kalbimi parçalara ayırdı.

"İki yıl önce seni sevdiğimi söylediğimde de kaçtın. Tamam yanında değil ama en azından olduğu yerde mutludur dedim, karşına çıkmadım." dediğinde çenem titredi. Kalbim acıyordu onu her böyle gördüğümde.

"O kadar zaman geçtikten sonra yeniden geldiğinde sevdamın altında ezilir oldum. Şimdi yine aynı noktadayız, senden bir cevap bekliyorum ama sen susuyorsun."

Dik tutmaya çalıştığım omuzlarım sarsıldı, ağlamalarım hıçkırıklara karışırken Yağız aramızdaki mesafeyi iki adımda kapatmıştı bile. Ferah nefesi yüzüme çarparken sıcak ellerini yanaklarıma yaslayıp zaten bildiğim o gerçeği fısıldadı.

"Sana hala aşığım Deva."

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Ademelması hareket etti. "Neden?" Sessiz kaldım. "Cevap ver." Yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" Sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu; korkunç mu, güzel mi?" dedi, sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansam da bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum: "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

Dostluğun, aile bağlarının ve geçmişin yüküyle yaşamayı öğrenmenin keşfedildiği bir hikaye. Hilal ve Cankutay, dünyalarında birbirlerinin hayatlarına dokunarak, yaşadıkları acılarını saklayarak hayatın karmaşıklığına meydan okuyan iki insanın hikâyesi

Açıklama istiyormuşsunuz, sebep? Kendimi açıklamayı beceremem bu kadar ciddiyet bu bünyeye çok. Kısa ve öz ben Lale Afyon...

Hilal : Allahtan bir ara ondan hoşlanır gibi olduğumu bilmiyor Hilal : Ya ALLAH nerden aklıma geldi ya Hilal : Tövbe estağfurullah Hilal : Kanka sen bu mesajı sil yine ne olur ne olmaz yerin kulağı var chati var 0533 *** ** ** : Çok geç Hilal : Ne demek çok geç dur ben sileyim 0533 *** ** ** : Okudum artık Hilal : Tamam onu demiyorum ki ben 0533 *** ** ** : Hani şu dondurma yemeye izin vermeyen kardeşine o yaşta karışan hoşlanır gibi olduğun kişi okudu 0533 *** ** ** : Silmeye pek gerek kalmadı Hilal : Şaka!!!

Sıraç pişmanlığın ve yaptığı hataların ağırlığı altında kalmıştı, Feride ise geçte olsa masumluğun ve anlaşılmanın hazzıyla rahatça bir nefes aldı.

Kader ağlarını ikisi içinde örmüştü. Biri ateş diğeri suydu günü geldiğinde mutlak sonları ateş suya karışacaktı.

Yaş farkı içerikli kurgudur. "Yani dün gece, uyumuşum ya ben, şey işte odama..." diyerek gerisini getiremediğimde dilimi ısırdım sertçe. Utanç ısısı tüm yüzüme büyük bir hızla yayılmaya başladığında niye onunla bunu konuyu konuşmak için çalışma odasına kadar geldiğimi sorguluyordum. Ah merakına yenik düşen salak kafam. "Evet, pamuk prenses bir türlü uykudan uyanamayınca ben de çareyi yatağa taşımakta buldum." Tane tane vurgular gibi söyledikleriyle transa girmiş gibi onu dinliyordum. "Ama prens pamuk prensesi öperek uyandırıyordu, yatağa taşımıyordu ki." Dediklerimi idrak ettiğimde gözlerimi şaşkınca açarak kalakalmıştım. Düşündüğüm şey benden bağımsız dudaklarımın arasından uçup gittiğinde kendime küfr ettim. Sesli düşünmem utanç yüzünden domatese dönüşmeme neden olmuştu. Dilinin ayarını sevsinler senin Maysa... Karşımdaki adamsa dudaklarını kıvırarak tepki vermişti söylediğim şeye. Gözlerimi kaçırdım. Off, nasıl bakacaktım şimdi ben onun yüzüne? "Bir dahaki sefere prensin yolundan ilerleyeceğimden emin olabilirsin." Alaylı sesiyle dedikleriyle iyice şaşkına dönerek gözlerimi gözlerine çıkardım. Maysa❤Esat

Üsküdar da bulduğu bir mendille şansını arayan yarı Fransız bir gezgin, kaderinin elinde ki son lokumda saklı olduğunu bilmiyordu.
Şansı lokumda mıydı? Yoksa hem lokumunu hem de kalbini çalan adamda mıydı, öğrenecekti.
Şansını arayanlara..

Tutku yakar. Ateş kül ederdi. Bir Karadeniz Masalı Alev Turalı 🕯 Rüzgâr Arçil Bu hikayedeki kahramanlar ve olaylar kurgudan ibarettir.

Biri yaşatmak için yemin etmiş bir `Ahu`, diğeri ölümü göze alarak sınır bekleyen bir `Gölge`... Hakkari`nin dumanlı dağlarında, barut kokusunun çiçek kokularına karıştığı o buz gibi şafakta, iki kader ilmek ilmek birbirine bağlandı. Bir tarafta; meslek aşkıyla düştüğü pusuda, vatanı için kendi canını bir mühimmat odasında ateşe vermeye hazır Doktor Asena. Diğer tarafta; rüyalarında gördüğü o gizemli gözlerin peşinde, yüreğindeki korla dağları deviren Yüzbaşı Korkut. Biri ölümü bir kurtuluş, diğeri ise o bakışları bir yeniden doğuş sayıyor. Askeri disiplinin çelikten soğukluğu, imkansız bir aşkın yakıcı ateşiyle buluştuğunda; dağlar dile gelecek, sırlar açığa çıkacak ve buz tutmuş kalpleri sonsuza dek birleştirecekti. Bu, sadece bir kahramanlık öyküsü değil; bir rüyanın gerçeğe, bir feryadın zafere dönüştüğü, sınırın tam sıfır noktasında yazılan bir kader destanı.

Gençlikte başlayıp 7 yıl önce yarım bırakılan bir aşk hikayesi. Yıllar sonra yeniden karşılaşan iki eski aşık. Kırgınlıklar, pişmanlıklar ve gönül yorgunlukları her şey hala yerli yerinde miydi? Yerindeydi, peki ya aşkları o hala yerli yerinde miydi?

Şehre yakışıklı, havalı, korkutucu ve gizemli bir yabancı gelmiş. Ana kızımız da onun kim olduğunu bulmaya çalışıyor falan filan... Eğer kitabın konusu bu sanıyorsanız lütfen aldığınız yere usulca bırakın. Çünkü bu kitap, bir-iki insana yabancı gelen birini değil; tam 86.092.168 insana yabancı olan bir kızın hikayesi bu. Kim olduğunu değil, ait olduğu yeri bulmaya çalışan bir kızın romanı bu. Bu zalim dünyanın zalim insanlarıyla mücadele eden, herkese yabancı olan... Ben Dalya. Ve bu da benim hikayem. Eğer hala ilgini çekiyorsam buyur, çevir sayfaları. Yalnız... Canının yanmasına, gözyaşlarının taşmasına hazır ol derim. Hala burada mısın sen?! İyi. Benden günah gitti!