Kalbini altı yıl sonra öğrendiği ihanetin üzerene aşka kapatmak üzere olan kadının karşısına çıkan adam ve kapıları kapatmasını engelleyemece çalışmasını anlatan sıcak bir askeri ve mahalle kurgusudur.

Karadeniz gibi hırçın bir aşk hikayesi. Karadenizin bir ilçesine öğretmen olarak atana Aybüke ve yıllar sonra memleketine dönen Ömer Halisin hikayesi. Ispartanın gülü ve Rizenin fındığıydı onlar. Birbirinden inatçı olan iki aşıkları.

Yaşım büyüdü, sevdam çocuk kaldı. Gözlerime bir kez baksa anlayacaktı. Bakmadı. Hep uzaktan izledim onu. Hep uzaktan yandı yüreğim. Altı yıl boyunca bir ince hastalığa tutulmuş gibi yandı yüreğim... Sizce bir gölge, ışığın sahibiyle yan yana yürüyebilir mi? UYARI: Kitapta argo, hakaret, küfür kullanımı vardır. İlerleyen bölümlerde cinsel içerik barındıracaktır. Rahatsız olacakların bunu bilerek kitaba başlamalarını rica ederim. Kitaptaki şiirlerin (türküler hariç) hepsi bana aittir. Kitabı ve içindeki şiirlerimi izinsiz olarak kopyalan, çalan, intihal yapanlar hakkında yasal yollara başvuracağımı peşinen bildiririm. Keyifli okumalar dilerim...

Ansızın olan tesadüfler en değerlisiydi. Sevgi, yalnızca sakin denizlerde yelken açmak değil; en sert fırtınalarda bile aynı limana sığınabilme cesaretidir. Kartal ve Aybike’nin hikâyesi; nöbetlerin, yorgunlukların ve hayatın önlerine çıkardığı tüm engellerin ötesinde, birbirlerinin varlığıyla tamamlanan iki ruhun muazzam direnişini anlatıyor. ​Hastane koridorlarının soğuk ve steril dünyasından, evlerinin taze kurabiye ve bebek kokan sıcacık atmosferine uzanan bu yolculukta; bir tarafta kararlılığı, sadakati ve korumacı tavrıyla sarsılmaz bir dağ gibi duran Kartal, diğer tarafta ise şefkati, gücü ve sabrıyla o dağın en güvenli sığınağı olan Aybike var. Onlar, her zorlukta birbirlerine daha da kenetlenmeyi; Mevsim’in neşeli cıvıltıları ve minik Gökay’ın ilk nefesiyle koca bir aile olmayı başardılar. ​Bu hikâye; tutkunun zamanla eksilmek yerine nasıl daha derin bir adanmışlığa dönüştüğünün, gerçek aşkın hiçbir güç tarafından yıkılamayacağının ve en karanlık gecelerin bile birbirine sımsıkı sarılan iki kalbin sıcaklığıyla aydınlanacağının en zarif, en etkileyici kanıtıdır.

"Biri Roma`nın hiç sönmeyen ateşi, diğeri Kayı`nın sarp kayalara çarpan fırtınası..." Söğüt`ün ayazı yerini baharın ilk müjdesine bıraktığında, kader iki ayrı dünyayı tek bir dere kenarında birleştirdi. Bir tarafta Kayı`nın izzetli kızı, kılıcı namusu, bakışı vatanı olan Fatma; diğer tarafta Roma`nın yenilmez komutanı, yüreği buz tutmuş heybetli Flavius. O gün atılan bir ok, sadece bir Moğol nökertini değil, iki düşman kalbi de tam ortasından vurmuştu. Bir bakışta başlayan o sessiz yemin, Bizans`ın soğuk zırhları ile Türkmen obasının kutsal ateş arasına ekilen yasak bir tohumdu. Ve sonra... Araya kan girdi. Araya surlar, dualar ve diller girdi. Yıllar birer birer takvimden dökülürken; biri Roma`nın en keskin kılıcı oldu, diğeri obasının elif gibi dik duran hatunu. Biri Bursa`yı canı pahasına savunmaya yemin etti, diğeri o kaleyi fethetmeyi düşleyen bir neslin evladıydı. Şimdi, aradan geçen koca bir ömürden sonra, kader onları tekrar karşı karşıya getiriyor. Ama bu kez çiçekli kırlar yok; barut kokusu, kılıç şakırtısı ve kuşatma altındaki bir şehrin feryadı var. Yüreğe düşen bir isim, bir imparatorluğun kaderini değiştirebilir mi? İmanın ve sadakatin sınandığı bu meydanda, aşk kendine sığınacak bir kale bulabilir mi? "Gözlerini benden kaçırma Fatma... Ben o oku attığım gün, seninle birlikte kendi kaderimi de vurdum."

Aşk dediğin şey, iki insanın yan yana gelip mutlu mesut yaşaması değildi çoğu zaman. Bazen iki ayrı şehrin, iki ayrı kırgınlığın ve hiç geçmeyecekmiş gibi duran bir kışın ortasında tek bir ruh olabilme çabasıydı. Ammâr ile İkra’nın hikayesi, harika şartlarda başlayıp pembe bulutlar üstünde yürüyen insanların masalı değil. Aksine; biri 27 yaşında İstanbul’un gürültüsünde kelimelere sığınmış çınar gibi bir adam, diğeri 32 yaşında Bursa’nın dar sokaklarında toplumun ve geçmişin yükünü omuzlamış yaralı bir kadın... Neresinden tutsan elinde kalacak, "Aman, bizden uzak dursun" denilecek, toplumun o çok sevdiği "denk kuralına" zerre uymayan bir imkansızlıklar silsilesi. Ama işte aşk, en çok da mahalleden adam çağırmalık o imkansızlıklara yakışıyor. Bu sayfalarda sadece bir adamın bir kadına yazdığı şiirleri değil; zamanın yavaş yavaş işlediği bir sabrı, ailenin ve toplumun o fısıltılı baskılarını ve her şeye rağmen bir insana "Efendim" derken ki o naif hürmeti bulacaksınız. Arkanıza yaslanın, çayınızı tazeleyin. Çünkü bu hikayede aceleye yer yok; demini ala ala, kırılan yerlerimizden sarıla sarıla yürüyeceğiz. Keyifli okumalar...

Eski dönem Anadolu hikayesidir 🌷 "Oyun mu oynadın bana?! Ben zaten yaralıydım... Bana bunu neden yaptın?!" "Yapmadım! Evet. Başta öyledi... Sonra..." "Can yakmak mıydı amacın? Mahir`in canı yandı mı bilmem ama benim canım yandı benim canımı yaktın! Kalbimi kırdın. Beyoğlu..." Hayatı acılarla, zorluklarla geçen gencecik bir annedir Mihriban. Hayat ona ne kadar acı yüzünü gösterse de bir gün mutlu olacağının hayalinden vazgeçmemiştir. Yeni sayfalar açacağını umarken hayat onu bir intikam oyununun içine dahil eder. O oyun yüreği intikam ateşiyle harlanan bir Beyoğlu tarafından oynanır. Bilinmeyen birşey vardır ki o oyun ikisininde kaderi olacaktır... Ateşlerin ortasında kalmış kuru toprağa sıkıca tutunan bir ayçiçeğinin hikayesi 🌻

Sıraç pişmanlığın ve yaptığı hataların ağırlığı altında kalmıştı, Feride ise geçte olsa masumluğun ve anlaşılmanın hazzıyla rahatça bir nefes aldı. Kader ağlarını ikisi içinde örmüştü. Biri ateş diğeri suydu günü geldiğinde mutlak sonları ateş suya karışacaktı.

Aynı mahallede büyüyen Mehmet ve Suna yıllardır birbirlerini sevmektedirler. Aralarında ki bu aşk bir nişanla taçlandığında bu mutlu günleri bölen bir görev gelir Mehmet`e. Uzun süren görevi sona erdiğinde memleketine gelen Mehmet hiç beklemediği bir şeyle karşılaşır. Suna ölmüştür... Hayatının başına yıkıldığını hisseden Mehmet bu süreçten nasıl çıkacaktır, nasıl zorluklarla karşılaşacaktır?

"Neyin var evlat ?" Ela şaşkınlıkla başını kaldırdı. "Bir şey yok komutanım." Mehmet Albay`ın yüzü ciddileşti. "Yapma, Gözlerin başka bakıyor." Ela`nın boğazı düğümlendi. "Kalbim gibi bakıyordur komutanım."

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Hilal : Allahtan bir ara ondan hoşlanır gibi olduğumu bilmiyor Hilal : Ya ALLAH nerden aklıma geldi ya Hilal : Tövbe estağfurullah Hilal : Kanka sen bu mesajı sil yine ne olur ne olmaz yerin kulağı var chati var 0533 *** ** ** : Çok geç Hilal : Ne demek çok geç dur ben sileyim 0533 *** ** ** : Okudum artık Hilal : Tamam onu demiyorum ki ben 0533 *** ** ** : Hani şu dondurma yemeye izin vermeyen kardeşine o yaşta karışan hoşlanır gibi olduğun kişi okudu 0533 *** ** ** : Silmeye pek gerek kalmadı Hilal : Şaka!!!

Gençlikte başlayıp 7 yıl önce yarım bırakılan bir aşk hikayesi. Yıllar sonra yeniden karşılaşan iki eski aşık. Kırgınlıklar, pişmanlıklar ve gönül yorgunlukları her şey hala yerli yerinde miydi? Yerindeydi, peki ya aşkları o hala yerli yerinde miydi?

Bir yanda Gölge Timi’nin sert ve soğukkanlı komutanı Emir Baran Yılmaz, diğer yanda idealleriyle bir köye atanmış genç öğretmen Reva Karaca. Biri karanlıkla yaşamayı öğrenmiş, diğeri ışığa inanmış. Kader, onları aynı yolda buluşturduğunda; görevle sevda, emirle kalp arasında ince bir çizgi kalır. Ve bazen, en karanlık gecede bile bir umut yanar…

Biri yaşatmak için yemin etmiş bir `Ahu`, diğeri ölümü göze alarak sınır bekleyen bir `Gölge`... Hakkari`nin dumanlı dağlarında, barut kokusunun çiçek kokularına karıştığı o buz gibi şafakta, iki kader ilmek ilmek birbirine bağlandı. Bir tarafta; meslek aşkıyla düştüğü pusuda, vatanı için kendi canını bir mühimmat odasında ateşe vermeye hazır Doktor Asena. Diğer tarafta; rüyalarında gördüğü o gizemli gözlerin peşinde, yüreğindeki korla dağları deviren Yüzbaşı Korkut. Biri ölümü bir kurtuluş, diğeri ise o bakışları bir yeniden doğuş sayıyor. Askeri disiplinin çelikten soğukluğu, imkansız bir aşkın yakıcı ateşiyle buluştuğunda; dağlar dile gelecek, sırlar açığa çıkacak ve buz tutmuş kalpleri sonsuza dek birleştirecekti. Bu, sadece bir kahramanlık öyküsü değil; bir rüyanın gerçeğe, bir feryadın zafere dönüştüğü, sınırın tam sıfır noktasında yazılan bir kader destanı.

Tutku yakar. Ateş kül ederdi. Bir Karadeniz Masalı Alev Turalı 🕯 Rüzgâr Arçil Bu hikayedeki kahramanlar ve olaylar kurgudan ibarettir.

Üsteğmen Aybüke Ulu için hayat, en yakın arkadaşını kucağında şehit verdiği o puslu gecenin karanlığında asılı kalmıştı. İçindeki yangını söndürmek, sarsılan dünyasını yeniden kurmak için izne ayrıldığında, tek istediği biraz olsun huzur bulmaktı. Ancak kaderin onun için hazırladığı plan, dinlenmesine izin vermeyecek kadar büyüktü. Eski bir tanıdık. Aynı gölgenin altında yeni bir görev. Yeniden göreve çağrıldığında atandığı özel tim, Aybüke’yi sadece yeni bir çatışmaya değil; on dört yıl önce askeri lisenin koridorlarında bıraktığı o sert ve aşılmaz adamın tam önüne çıkardı: Barlas Soykan. O zamanlar disipliniyle nam salmış bir üst dönem olan Barlas, şimdi operasyonun beyni; Aybüke ise ondan emir alması gereken bir subaydı. Aradan geçen yıllar karakterlerini çelikleştirmiş, ruhlarını yaralamıştı ancak aralarındaki sert gerilim ve yarım kalmış hesaplar hâlâ canlıydı. 🎗️ Soğumuş Küller; bir şehidin ardından tutulan yasın, on dört yıl sonra yeniden alevlenen bir geçmişin ve vatanın bekası için kendi hayatlarından vazgeçen ik subayın nefes kesen mücadelesi. “Her şey yanıp biter ama gerçeği sadece soğumuş küller anlatır. Ve bazen o küller, dindiği sanılan bir yangını yeniden başlatmaya yeter.”

"Serdar benden bunu isteme! Senin olduğun bölgeyi nasıl bombalayacağım?! Uzaklaş hemen!" "Bu bir emirdir. Koordinatı imha et," dediğinde benim dediklerimi duymuyordu. "Eğer bunu yapmazsan bir tim şehit olacak üsteğmenim! Senden zor bir şey istiyorum. Çok özür dilerim ama bunu yapman lazım sevgilim. Önce vatan. Sonra sen." Telsiz bağlantısını kopardığında elimde sadece aldığım emir kalmıştı. Sevgilim benden onu öldürmemi istiyordu. Kendi canımın olduğu yeri imha etmek için emir almıştım. Parmak ucum düğmeye yaslandığında, ilk defa elim titredi. Derin birkaç nefes aldığımda, o büyük sesi duydum. O bomba o koordinata değil, benim kalbime düşmüştü. 🥀 Kaybetmenin ağırlığı, suçluluğun sesi ve yüreğine düşen yük... hepsi onunla kaldı. Gökyüzü bir kez daha onu sınayacak; geçmişle yüzleşecek ve hayata tutunmayı öğrenecek.Şimdi tekrar ayağa kalkmalı, göğe bakmalı ve belki, yeniden sevebilmenin yolunu bulmalı.. "Önce vatan... sonra sen." Bir yıl dokuz ay önce sevdiği adamın olduğu bölgeyi bombalamak zorunda kalan F-16 pilotu Asena Parla ve o telsizdeki enkazı ayağa kaldırmaya gelen hırçın Yüzbaşı Yağız. Bu hikaye; aşk, fedakârlık ve görev bilinciyle gökyüzünde çarpışan bir kadının hikayesi. ***GERÇEK OLAY, KİŞİ , KURUM VE KURULUŞLARLA İLGİSİ OLMAYIP TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜ OLAN KURGU BİR HİKAYEDİR.***

Mardin`di burası aşkların yarım kaldığı Şehir.. Azad ile Dilan töreye kurban gitmişti, Azad sevdiği kadın ile evlenirken Dilan acı çekeceğini sanıyordu.. DİLAN KOZAN,Mardin`de güzelliği ile tanınmış Dilan KOZAN, diğer lakabı ile ŞEHRAZAT, Şehrazat özgürlüğüne düşkün demekti peki Dilan bu özgürlüğe ne zaman kavuşacaktı,evleneceği adam ailesinin veremediği sevgiyi de özgürlüğüde verebilecekmiydi.. Mardinin en ün sanmış Ağası AZAD ŞAHİN bu özgürlüğü sevdiği kadına verebilecekmiydi yada bu şehrin yarım kalan aşklarına mı dönüştürecekti aşkını.. "Dilan`ım çek vur beni ama bu herif ile gitme, eğerki gidersen ben o zaman ölürüm"... Gelin beraber Mardin töresi yüzünden evlenen bu iki gencin aşkını okuyalımm. Bence kitabımı beğeneceksiniz bi şans vermeyi unutmayınn😊

1990’ların sıcak bir yazı… Ülkenin üzerine çöken siyasi karanlığın gölgesinde; şiirlerin, dostluğun, ilk aşkın ve mahalle olmanın hâlâ umut verdiği günler… Birbirine omuz olan dört genç, sıcacık bir mahalle ve unutulmayacak bir hikâye. Sevda sadece bir insana mı duyulur? Memleketini sevmek… Bayrağını sevmek… Mahalleni sevmek… Bunlar da sevdaya dahil değil mi? Çünkü bazen sevda, bir çift göze değil; uğruna mücadele ettiğin her şeye duyulur.🇹🇷🤍

Camdan bir pencerenin önünde yetişmeyen boyuna rağmen uzattığı boynunun yardımıyla bakıyordu vazoda duran tek bir gül tanesi, bahçedeki gül ağacına. Kendi solmaya yüz tutmuştu; ama solacağını zaten biliyordu çünkü burası zaten solan güllerin kasabasıydı.

Hayallerimi elimden aldılar.Sonra özgürlüğümü Bana yalnızca onun soyadını bıraktılar Ben ise; Kocam dediğim adamın bir insan mı yoksa geceleri peşime düşen bir heyula mı olduğuna karar veremiyordum Heyula:Korku veren ürkütücü varlık,mezacen insanın peşini bırakmayan bir korku

3 aylik bir kitap olmasıni planlıyorum 2.sezon başlayana kadar yani... bayılarak yazıyorum umarım beğenirsiniz YouTube kanal ismim @yt_belia

Bazı gerçekler öğrenilmek için değil, insanın hayatını parçalamak için saklanır. Asena, adalet uğruna çıktığı yolda karşısına çıkan bir davanın sıradan olmadığını çok geçmeden anlayacaktır. Geçmişin karanlıkta bıraktığı izler, onu hiç beklemediği insanlarla karşı karşıya getirirken; güven, ihanet ve aile kavramları onun için bambaşka anlamlar kazanmaya başlayacaktır. Fakat bu savaşta düşmanlarını bulmak kadar, kime güvenebileceğini anlamak da zor olacaktır. Çünkü bazen en büyük ihanet, hiç beklemediğin kişiden gelir. Ve bazen insan, savaşın ortasında hiç hesaplamadığı bir şey bulur: Bir aile. Bir bağ. Bir aşk. Asena gerçeğin peşinden gittikçe, yalnızca suçluların değil, kendi hayatının da sandığından çok daha karmaşık olduğunu keşfedecektir. Adalet için çıktığı bu yolun sonunda neyi kaybedeceğini bilmiyordu. Bildiği tek şey vardı: Karanlığın içinde saklanan herkes, er ya da geç yargılanacaktı.

Yazgıya Atılan Düğümün Hikayesi... Zinar aşiretinin ağası Viran Zinar Sipanların büyük torunu Afşin`i isteyecek zannederlerken asıl isteyecekleri kişi Nalin Sipan`dır. Fakat Nalin bu evliliği onaylamaz ama kader bir şekilde ağlarını örer.