Elvin Vera Karaer bir gecede yerinden edilir. Kaçırılır, bilinmeyen bir şehre bırakılır ve ardında cevaplardan çok sorular kalır. Bu bir düşman mıydı, yoksa Karaer soyadının sessiz bir bedeli mi? Gerçekler açıldıkça güven kaybolur, sınırlar silinir ve bazı sırlar geri dönüşsüz izler bırakır. Kelebeğin Yadigârı, yıkımın içinden geçen bir kadının geride bıraktıklarıyla yazılan hikâyesidir. Çünkü bazı insanlar hayatta kalır... Bazıları ise geriye bir yadigâr bırakır.

Bir kadın düşünün hiç büyüdüğünü görmediği, koklayamadığı kardeşinin ölümünden sonra doktor olmaya kendince yemin edip dedesinin onu konaktan kovmasına rağmen kardeşine verdiği söz uğruna kendi ayaklarının üzerinde durup tıp fakültesini kazanıp bir yandan da hayatla mücadele ederken yıllarca buz tutan kalbi bi tek o adama erimişti... ( Kitabımın tüm hakları bana aittir, kitabımın kopyalanmasına veya kullanılmasına asla iznim yoktur!) Asker & doktor ilişkisi; imkansızlıklar peşlerini bırakmasa da onlar imkansızlıklar için doğup tüm siyahı beyaza çevirenlerdir🤍 okuduktan sonra asla pişman olmazsınız şimdiden iyi okumalar dilerim hepinize❣️

Kalp hastası kız ve Çapkın çocuk

Arkın Vural yıllardır Arel Yılmaza vurgundur, ancak Arel bundan habersizdir. Geçmişin ve geleceğin yaşatacakları aralarında yıkılmaz bir bağ oluşturacaktır. ”Son dakikalarda ise ikiside birbirlerine kollarına bırakıp sımsıkı sarıldılar. Ardından ensemde bir ses duydum. “Sende bu anları benimle yaşamak ister miydin?” Arkama baktığımda Arkın Vuralı gördüm. Göz göze geldiğimiz an sert bakışlarıyla bana baktı. Ben ise az önce gördüklerimin şaşkınlığı ve Arkının söylediği söz ile dehşete düşmüştüm. Kendime inanamaz halde koşmaya başladım...”

Sibel mesleğinde tecrübe kazanmak istediği için bakıcılık yapmak ister. Babasının önerisiyle geldiği ailenin oğlu bekâr bir babadır. Kızına bakıcı bulunduğundan habersiz olduğu için görüşmeye gelen kadını, ailesinin seçtiği anne adaylarından biri sanar. Yanlış anlaşılmalarla tanışan ikili, içine kapanık bir kız çocuğu sayesinde günden güne birbirlerine alışırlar. "Hap kullanıyor musunuz?" "Anlamadım?" "Buraya evlilik görüşmesine gelmediniz mi?" diye sordu Hazar gergince. "Siz yanlış anladınız." dedi aceleyle. "Buraya sizin için gelmedim." "Ne için geldiniz o zaman?" "Kızınız için." diye hızla cevap verdi Sibel. "Bakıcı olarak geldim."

Annesinin ölümüne karşılık İspanya`nın en büyük mafya ailesi olan Morozov`ların en büyük erkek çocuğunu öldüren Valeska Arsen, asla tek bir intikam ile yetinmez. Öldürdüğü adamın erkek kardeşi Adrian Marozov, onun yeni avıdır. Ama Valeska avlayacak mı? Yoksa ava giderken avlanacak mı?

“İmkanım olsaydı, seni sonsuza dek severdim.” Yalnızca masallarda kalacak bir aşkın hikâyesi. 🌊🐚🌁 ⚓️🛥️🪢 *** Tek kitaplık bir romandır. Bölümler haftalık gelmektedir. 🌊⚓️🦋🌺 Romantik/ Dram **Bu kitabın hiçbir kurum kuruluş ve/veya kişi ya da yer ile alakası yoktur. Tamamen hayal ürünüdür. Herhangi bir benzerlik veya aynı olma durumu yalnızca tesadüften ibarettir. **KİTABIN HAKLARI TARAFIMA AİTTİR.

Annesinin işi nedeniyle okul değiştiren Rüya Yıldırım, okulunda yeni arkadaşlar edinir. Fakat Emir Ege ile olan arkadaşlığı planladığı gibi ilerlemez. Profesyonel voleybolcu olan Rüya hem derslerini hem voleybolu bir arada götürmeye çalışır. Yeni kaydolduğu klübünde hiç tahmin etmeyeceği olaylar yaşanır.

Bir kolyenin şans getireceğine inanlar burda mı? Bir kolye, acı bir geçmiş ve karanlık gelecek. Birde bir aşk tabi. Ölümler, işlenen cinayetler, mafyalar. Buyrun geçelim turuncu saçlı kızımızın korku dolu hikayesine.

“Bir anlaşmalı evlilik… ama her adım ölümle yazılmış bir oyun.”

"Bana güveniyor musun?" "Seni tanımıyorum." "Mükemmel."

İşi için Mısır’a giden Bella, geçmişiyle bağlantılı lanetli bir taş bulur ve kendini başka bir zamana savrulmuş halde bulur. Orada hem geri dönmenin yollarını arar hem de sırlarla dolu bir krala karşı hislerine engel olmaya çalışırken, kaderini değiştirecek seçimlerle yüzleşir.. Kitabım hoşunuza gittiyse lütfen oy vermeyi unutmayın <33

Yeni texting türü kitabımla sizlerleyim.

"Bizden bir halt olmaz. Uğruna mücadele etmeye değmez." dedim. "Senin uğruna değer." dedi. Kimse kabul etmese de ortada koca bir hata vardı. Ve hatalardan ders çıkarmayan ulaşılması zor bir aşk. Bazı sırlar vardır… Taşıyanı hayatta bırakmaz.

Arslan kapının önünde durduğunda onun adımlarıyla birlikte içimde bir şeyler de durmaya hazırlandı. Sanki dükkânın içindeki bütün sesler aynı anda sustu da, geriye sadece kalbimin atışı kaldı. Başımı kaldırdığımda ona baktım her zamanki gibiydi sakin mesafeli olması gerektiği kadar yakın... “Hoş geldin Arslan abi,” dedim. Sesim bana ait değilmiş gibi çıktı. “Bir şey isteyeceğim senden,” dedi. İşte o an…her şeyin değişeceğini anladım. Gözlerimi kaçırdım. Bir şey olacak, dedim içimden. Ve ben buna hazır değilim. “Söz çiçeğini sen yapar mısın?” dedi. “İnce işlerden anlamam ben.” Kalbim, göğsümün içinde yanlış bir yerde atmaya başladı. Sanki yerinden kaymış gibiydi. Bir an yüzüne baktım. Belki başka bir şey söyler diye. Belki şaka yapıyordur diye. Belki yanlış duymuşumdur diye. Ama o sadece bana bakıyordu. Hiçbir şey yoktu yüzünde. Ne heyecan, ne mahcubiyet, ne fark ediş. Benim içimde kopan fırtınadan haberi yoktu. “Tamam,” diye fısıldadım. Arkamı döndüm. Tezgâhın üzerindeki çiçeklere uzandım ama ellerim titriyordu. Gözlerimden süzülen damlalar yanaklarıma ulaştığında, onları durdurmaya çalışmadım bile. Çünkü bazı acılar gizlenmez. Sadece yaşanır. Gülleri seçtim. Her birini elime alırken içimden bir şey daha eksiliyordu. Bu çiçek, onun mutluluğuna gidecekti. Ve ben… onu ilk kez gerçekten kaybediyordum. O arkamda sessizce bekledi. Ben ise onun için, hayatımda yaptığım en zor çiçeği hazırlamaya başladım. O an anladım ki, bazen bir insanın kalbi kırılmaz; sadece yavaş yavaş söner. Ama o gün henüz bilmiyordum… insanın kalbi sönerken bile, başka bir yerde yeniden yanmaya başlayabilirmiş.

Güçlü, zeki ve kararlı bir karakter olan Leyla, gizemli bir mektup alarak çocukluğunun geçtiği o soğuk duvarların arasına geri döner. Ancak burası sadece bir miras değil; her köşesinde bir yalanın, her odasında bir ihanetin saklı olduğu bir labirenttir. Leyla, hem gerçek ailesini tanıyanların kurduğu tuzaklarla savaşacak hem de kendisine gönderilen gizli mesajların peşinde, babasının ölümünün ardındaki sis perdesini aralayacaktır. Bu, sadece bir servet kavgası değil; küllerinden doğan bir kadının, onu yok sayanlara karşı başlattığı sessiz ama yıkıcı savaşıdır.

Elara, annesinden kalan eski bir evi devralmak için sislerle kaplı bir kasabaya gelir. Ama kasaba… normal değildir. İnsanlar geceleri dışarı çıkmaz. Bazı evlerin ışıkları hiç sönmez. Ve ormanda bir şey avlanır. Lucien, bu kasabanın karanlık hükümdarıdır. Ama Elara’yı gördüğü anda her şey değişir.

Sahi neydi o klişe? "İki farklı dünyanın insanlarıyız" klişesini çok duymuşuzdur. Peki iki gönül sevince seyran olan samanlık bu iki farklı dünyayı birleştirebilecek mi? Tüm Türkiye tarafından tanınan ünlü fenomen Esen Doğaner arkadaşından notları istemek için telefon numarasını alıp Yüzbaşı Rüzgar Gökturan `a yazar... "S-sen o komutansın." "Hangi komutan?" "Benim favori hocamın komutanı hayran olduğum komutan"

Luna, bir Gözyaşı Toplayıcısıdır, üşümüş ruhları sarar ve gözyaşı topraklarını korur. Ancak Buz Prensi Kieran tahta geçtiğinde, huzur yerini acıya bırakır. Luna, kaderin onun için yazdıklarına karşı koyabilecek mi… yoksa kalbinde kanlı bir aşkla kendi sonunun mimarı mı olacak?

Bazı yerlerden insan yalnızca bedenini götürür. Kalbi ise yıllarca orada kalır. Yıllar önce nefret ettiği köyü terk eden Elif, kocasının ihanetiyle yıkıldığında kaçacak tek bir yer bulur: Gitmemeye yemin ettiği memleketi. Fakat köy onu bıraktığı gibi değildir. Yıllardır herkesin fısıldadığı bir hikâye vardır burada… Bir çocuk, bir gece ansızın kaybolmuş ve herkes onun Kıvrama denilen gizemli çaya düştüğüne inanmıştır. Kimse gerçeği aramamıştır. Elif köye döndüğünde yalnızca geçmişiyle değil, ailesinin yıllardır sakladığı bir sırla da yüzleşir. Ve tam her şeyin ortasında, kalbini yeniden attıran bir adam çıkar karşısına. Ama bazı gerçekler ortaya çıktığında, bir köyün bütün hikâyesi değişir. Çünkü bazen bir efsane sandığımız şey… Yıllarca saklanmış bir gerçektir. Ve bazı sırlar, en çok da aşkı sınar.

Afel büyük bir intikam arzusuyla hayatının en kritik kararını vermiş, çocukluğunu paylaştığı ve derinden gelen bir bağla tutunduğu kızı geride bırakırken zorlanmıştı. Kızın on sekizinci yaş gününde tekrar karşısına çıktığında paylaştıkları anılar boyunca zamanla değişen duygularına bir cevap bulmuştu. Afel , Eflin`i öptükten sonra tekrar kaybolduğunda Eflin için hayat bir öncekinden daha da zor olmuştu. Kendisini bırakıp giden arkadaşı için içinde hissettiği boşluk daha da büyümüştü. Çünkü giden arkadaşı değildi artık. Kader onları tehlikeli bir bölgede tekrar karşılaştırdı. Bir muhabir ve bir askerin hikâyesi. Tehlikeli, tutkulu ama imkânsızlarla dolu. - "Dağılan mürekkepler gibiydik biz, aynı satırda başlayıp farklı cümlede biten."

"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri`nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir`in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.

İstanbul hayali kuran bir kız... Ailesinin kuralları arasında sıkışmış bir hayat... Ve karşısına çıkan bir teklif: "Benimle evlenir misin?" Ama bu bir aşk hikâyesi değil. Sadece bir yıl sürecek, tamamen formalite bir evlilik... Kuralları olan, duygulara yer olmayan bir anlaşma. Peki ya kurallar bozulursa? Ya kalp, imzalanan sözleşmeleri dinlemezse?

Bir sabah büyük bir heyecanla kilometrelerce yolu aşarak arkeoloji kazısına gittim. Meğerse o heyecanım, beni oraya çeken ruhum yüzündenmiş. Orada hiç bilmediğim o evrene açılan bir kapının aralanacağını bilseydim, yine de gider miydim? Eğer o kapının beni kaçırıldığım hayatıma götüreceğini, orada ailemi, ırkımı ve aynı doğanımı bulacağımı bilseydim, yine de gider miydim? Günlerce bunu düşündüm ama artık geri dönüş yoktu. Dünya ardımda kalmıştı. Burada yaşayacak, buraya ayak uyduracaktım çünkü ait olduğum yer burasıydı. Aslında büyük bir sorunum vardı. Buranın Yöneticileri, doğduğum anda beni öldürmek istemişti. Ve hâlâ istiyorlardı. Aynı doğanımla yan yana olduğumda daha da güçlenen büyüm, onların varlığını tehdit ediyordu.

Babam`ın tayin`i çıkmış bir anda kendimizi İzmir Foça`da buluştuk. Başta oturduğumuz yer küçük ve sakin gelmişti ama ta ki, ona görene kadar! Yanında getirdiği arkadaşları ile eve taşınan eşyalarımızı getiren kamyon`un önünde durmuştu. Üzerinde milli takım forması vardı. Şimdi bakınca hepsinde başka formalar mevcuttu. Mahalle maçı yaptıkları her hallerinden belli oluyordu. Sadece ona bakmak bile içimde geri dönülemez bir fitili ateşledi...