Yeni texting türü kitabımla sizlerleyim.

Bir yanda geçmişin küllerinden doğan, susturulmaya çalışıldıkça daha çok bağıran Defne; diğer yanda merhameti liman baskınlarında kurşuna dizmiş, ruhu barut kokan Ateş Aras. Bu, bir aşk masalı değil; iki nefretin aynı namlu ucunda buluşma hikayesi. Birinin "itibar" dediği yerde diğeri "özgürlük" diye haykırıyor. Ama her ikisi de biliyor ki; bu evde en çok canı yanan, en çok direnendir. _________________________ "İnsanlar ne der sanıyorsun? `Koskoca mafya, zengin Ateş Aras’ın karısı neden bir kafede çalışıyor?` diye dedikodu çıkarmayacaklar mı? Benim itibarımı iki paralık mı edeceksin o önlüğü takıp?" "Sansınlar!" dedi inatla. "Bende açıklama yaparım, kimseden korkum yok." "Neyle?" dedim, sesimi iyice alçaltarak. "Neyle açıklama yapacaksın?" dedim alaylı bir tavırla. "Neyle olabilir? Ağzım var, dilim var Allah Allah! Konuşarak herhalde!" dedi diklenerek. "Biraz daha dırdır edersen," dedim, aramızdaki mesafeyi iyice kapatarak. "O ağzını sustururum Defne." Defne geri adım atmadı, aksine çenesini yukarı kaldırdı. "Ne yaparsın? Bir ağzımı bantlamadığın kalmıştı, yapsana! Hadi, sustursana beni!" Dudaklarımda tehlikeli, çarpık bir gülümseme belirdi. "Belki ben bantlamayacağım... Belki başka bir şekilde sustururum," dedim tekrar dudaklarına bakarak.

K?zlar, bir adama yürüyecekseniz önce o adam?n kulaklar?n?n bizimkinden biraz daha iyi çal???p çal??mad???n? kesinlikle kontrol edin. Hayat?m?n rezilli?ini ya?ad?m, bari size ibret olsun.

?talyan ?arap ba?lar?ndan, t?k?r t?k?r lüks hayat?ndan kopup gelmi? o cool adama ilk bakt???mda, kafamda kurdu?um cümleleri içimden geçiriyorum san?yordum.

Hani…

“Bu ne böyle?”

“Oha, meteor mu?”

“Ta? m? bu?”

“Cennetten mi dü?tün?”

Falan.

?ç sesim kendi içinde ba??ra ça??ra devam ederken d??ar?dan gayet sakin, kendi halinde bir k?z gibi göründü?ümü san?yordum.

Me?er iç sesim de?ilmi?.

Baya?? bildi?in yüksek sesle konu?uyormu?um.

Adam da her ?eyi duymu? tabii.

O an yüzüne yerle?en kahkaha, gülmemek için kendini zor tutu?u, ba??n? hafifçe çeviri?i…

Benim de gerçe?i anlad???m o birkaç saniyelik deh?et…

Gerçekten hayat?m?n en ba?ar?l? tiyatro performanslar?ndan biriydi.

Üstelik rezillik bununla da bitmedi.

Aylar önce yapt???m o utanç verici hareket, dönüp dola??p yine kar??ma ç?kmas?n m??

Leonardo yüzüme baka baka: “Sizin iç seslerinizde bir problem var san?r?m. ?lk tan??t???m?zda da duymad???m? zannedip bana yürümü?tün.”

DEMEZ M??

Yerin dibine girmek yetmedi.

Üstüne beton döktüler.

?imdi siz dü?ünün…

Bir tarafta Konyal?, deli dolu, a?z?ndan ç?kan? bazen kendi bile duymayan Rüveyda.

Di?er tarafta ?talya’dan ç?k?p ?stanbul’a gelmi?, coollu?uyla insan?n sinirlerini bozan Leonardo Mancini.

?ki farkl? hayat.

?ki farkl? kültür.

?ki farkl? dünya.

Ve nedense yollar? ayn? yerde kesi?iyor.

Ben bu ?talyan’? kendime nas?l â??k ettim?

Daha önemlisi…

Bu kadar rezillikten sonra hâlâ bana nas?l â??k oldu?

Onu da gelin birlikte ö?renelim. ?

Ayn? Gökyüzünde — Rüveyda & Leonardo’nun bol kahkahal?, bol rezillikli ve biraz da romantik hikâyesi. ?????

Yasaklı Ormanın Sırrı

"Bazen bir aileyi korumak için, deli bir adamın cehennemi yeryüzüne indirmesi gerekir." Uluslararası savunma sanayiinin gözü kara veliahdı Darga Uluçhan, hayatında iki şeye tahammül edemezdi: Erken kalkmaya ve kendisine "hayır" denmesine. Ta ki Boğaz kenarındaki o kafede Zeynep Timurlu ile göz göze gelene kadar. Zeynep, geçmişinde yaşadığı dehşetin izlerini teninde taşırken hayatına bir yabancıyı sokmamaya kararlıydı. Darga`nın pervasız özgüveni, sınır tanımaz ısrarı ve her hamlesi Zeynep`in zırhına çarpıp geri dönüyordu. Fakat bilmediği bir şey vardı: Darga Uluçhan yenilgiyi kabul etmeyen bir adamdı. Üstelik tehlike bu kez yalnızca bir kalbin kırılması değildi. Kahkahaların arasına gizlenmiş bir intikam, yasemin kokusuna karışan barut... "Onun beni seçmesini istiyorum."

Helen Minel Deren bir avukattı. Adalete inanırdı. Ta ki adalet onun kapısını hiç çalmayana kadar. Kör Alan, bir sokak çetesinin nasıl örgüte dönüştüğünü değil, bir insanın intikam uğruna neye dönüşebileceğini anlatır. Gerçek bazen gözümüzün önündedir. Ama herkesin bir kör alanı vardır.

Bazı hikâyeler hayal edilerek yazılır, bazılarıysa farkında olmadan gerçeğe dönüşür. Lise son sınıf öğrencisi Derya`nın tek bir hayali vardır: Tanınan ve sevilen bir yazar olmak... Ancak yazdığı hiçbir şey ilgi görmez. Ta ki okulun örnek gösterilen iki başarılı öğrencisi Yiğit ve Hisen`i başkahraman yaptığı bir aşk hikâyesini kaleme alana kadar... Hisen`in Yiğit`e duyduğu gizli hisleri varken Derya kimliğini saklayarak bu kurguyu yazmaya başladığında, hikâye okulda bir anda patlar ve herkes tarafından tutkuyla okunmaya başlar. Hisen, hayallerini anlatan bu hikâyeden gizliden gizliye memnun olsa da Yiğit oldukça öfkelidir ve artık tek bir amacı vardır: O gizemli yazarı bulmak! İşler, genç ve yakışıklı beden eğitimi öğretmeni Ulaş hocanın hikâyeye ikinci erkek karakter olarak dahil olmasıyla iyice karmaşıklaşır. Ulaş hoca, yazarın kimliğini öğrenen ilk kişi olur. Ancak Yiğit de çok geçmeden Derya`yı yakalar. Korkusundan kaçan Derya`ya hesap soramayan Yiğit, genç kızı öğretmeniyle her gördüğünde anlam veremediği bir öfke ve kıskançlığa kapılır. Okuldan atılma ve şikâyet edilme korkusuyla kaçmaya çalışan Derya için yazdığı kitap kahramanından kaçmak, gerçeğinden kaçmaktan kolaydır. Peki ya hayal ettiği aşk hiç istemediği bir şekilde gerçeğe dönüşürse? Ve en kötüsü... Ya yazdığı hikâyenin sonunda kendisi başkahramanı olursa?

Ceylin Şahiner, yıllardır başka birinin hayatı uğruna kendi kimliğini kaybetmiş genç bir kadındır. Hazal Neva Kurter ise ölümün kıyısında geçen ömrünün yüküyle yorulmuş, kırılmış ve tüm bu duygularını öfkeye dönüştürmüştür. Bir cenaze nedeniyle Amerika`dan Türkiye`ye döndüklerinde, geçmişten gelen bir trajedi, onları yıllar sonra aynı kıyıya sürükler ve hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. Tunç Karan Gökdemir, kendi vicdanıyla verdiği savaşın faturasını, sekiz yaşındayken yaşadıkları olayın bir diğer şahidine, Hazal`a kesmek ister. Ancak onun yerindeki kişi aslında Ceylin`dir. Ve Ceylin haberdar dahi olmadığı bir geçmişin yükünü taşırken, Tunç`un öfkesinin tam ortasında kalır. Hakketmediği bir nefretle, sahibi olmadığı bir vicdan azabıyla sınandığında bir yandan da kendine ait bir hayatı keşfetmeye başlayacaktır. Tunç, nefret etmesi gerektiğini düşündüğü birine çekilirken; Ceylin başkasına ait olan bir kimliği sahiplenir. İnsan bazen bir yalanın içinde bulur kendi gerçeğini ancak bir yalan üzerine kurulan aşk, gerçeğe dönüşebilir mi? "Kimim, nereye aitim, neden doğdum, ne zaman öleceğim bilmiyorum ama mesele nefes almaksa; ilk defa nefes aldığımın bu kadar farkındayım." ✨

Üvey ailesi tarafından bir gecede evden kovulan Bloom Krynn, dolunay ışığında sokaklarda yalnız yürürken beklenmedik bir trafik kazası geçirir. Gözlerini açtığında, bildiği dünyadan çok uzak, ait olması gereken bir yerde olduğunu fark eder. Artık kaderi, sırlarla dolu yeni bir dünyada başlamıştır.

"Gözlerine ayrı aşık olduğum yârim." "Güzel kalbine ayrı aşık olduğum yârim." Altı yaşına kadar aynı sokaklarda koşup aynı hayallerin peşinden giden iki masum çocuk. Kader bir gün babalarının tayiniyle onları birbirinden koparır, yarım kalan cümleler ve içlerine gömdükleri minik bir sevdayla uzaklara sürükler. Yıllar sonra, bambaşka hayatların ardından, aynı üniformanın altında yeniden karşı karşıya gelirler. Biri üsteğmen, diğeri teğmen. Aynı timde, aynı gökyüzüne bakarak, aynı tehlikenin içine yürürler. Ve çocukluklarında sessizce filizlenen o duygu, bu kez çok daha gür, çok daha yakıcı bir aşka dönüşür. Bu hikâye, Kurşun İzi kitabımdaki başrol ve yan karakterlerin çocuklarının kaderini anlatıyor. Bir çocukluk aşkının yıllara, ayrılıklara ve savaşın ortasında bile küllenmeyen bir sevdaya nasıl dönüştüğünün hikâyesi. Kurşun İzi`ni okumadan başlamayın, çünkü bu yolculuk orada atılan temellerin üzerine kuruludur. Ama "Ben direkt bu hikâyeyi okumak istiyorum, Kurşun izini okumayacağım" diyenlerdenseniz, kapılar size yine sonuna kadar açık. 😊 Ama kurşun izini de okurum diyen varsa önce onu okuyun, sonra bu kitaba başlayın derim. Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize. !!!Kitappadde CEPHEDE HANÇER adında yazılan ilk kitaptır.!!!!

— "Allah`ım... Ailesini öldürdüğüm bir kıza nasıl bu kadar sırılsıklam aşık olabilirim?" — "Patron, belli ki kaderinde bu yazılıymış." — "Peki, bu kaderin gerçekleri gün yüzüne çıktığında Pınar da beni kabul edecek mi? Ailesinin katili olan bir adamı bağrına basacak mı?"

Aşka inanmayan bir adamı inandırmak kolay mıydı? Peki ya aşktan korkan bir kadını cesaretlendirmek… Defne ve Levent’in aşkı yanlış anlaşılmalar arasında sıkışmış, kıskançlık ve öfkenin ördüğü duvarlarla sarılmıştı. Yine de gerçek bir aşk için her zaman çıkış vardı… Levent geçmişinden yaralı kalbini, çelik zırhların arkasına saklamıştı, ama Defne’nin zarif ruhunun çatlaklarından içeri sızmasını engelleyememişti. Defne ise Levent’in ateşinden köşe bucak kaçmış, ama saklanamamıştı. Bu bir adamın masumiyeti bulması, bir kadınınsa gerçek aşkı tanımasının hikayesi…

S?la ve Can...

Madalyonun iki farkl? yüzü.

?kisi de Ya?murdedeli ama...

Biri mimar, di?eri iç mimar.

Biri tekdüze, di?eri renkli.

Biri yapar, di?eri boyar.

Biri diker, di?eri y?kar.

Biri kale, di?eri ?övalye.

Biri karart?r, di?eri ?s?t?r...

?Bu liste böyle gider ama S?la`n?n so?u?una, Can`?n as?rl?k sabr?na ra?men hem i? yeri, hem apartman, hem köy alev al?r...

?Peki ya yang?n söndü?ünde, geriye sadece birbirine tutunmu? iki kül y???n? kal?rsa?

Z?tl?klar?n sava?? m? kazanacak, yoksa kalbin teslimiyeti mi?

?Ate?le barutun, buzla güne?in nefes kesen valsine davetlisiniz.

Anlaşmalıevlilik / Mafya / Aksiyon . "İnatçısın" dedi sıcak nefesiyle. Gözleri bir saniyeliğine karşısında titrememek için çaba sarf eden dudaklarıma kaydı. Sonrasında gözlerime kaldırdı elalarını ve konuştu. "Ve ben inatçı kadınlardan nefret ederim." Yüzümde sahte bir sırıtış belirdi. Acımasız ve bir o kadar da samimiyetsiz bir gülümseme. "İnatçısın" dedim tıpkı bana kurduğu cümle gibi. "Ve ben inatçı adamlardan nefret ederim" derken nefret kelimesini büyük bir arzuyla, nefretle söylemiştim. Kitappadde MÜREKKEBİ KANLI DEFTER adında yazılan ilk kurgudur.

Günümüz zamanında yaşayan ama içinde hep eskiye özlem duyan bir genç kadın gerçekten de zamanda geriye gider ve sıradan diye betimlediği hayatı bir anda sıra dışı olur.

Gözümden düşen göz yaşımı eliyle tuttu ve parmağından aşağı akmasını izledi, bu yaptığı tuhafıma gitse`de aldırmadım ve yeniden önüme döndüm. "Larmes." Dediği ile ona döndüm ve anlamsızca bir bakış attım suratına. Ne demek istiyordu ki? Bakışlarımı görünce hala havada tuttuğu parmağını gösterdi ve tekrar konuştu. "Göz yaşları..."

Yüzyılın kışı diyorlardı o seneki kışa... Yabani, bir kısrak gibi kişneyerek şahlanmış da şahlanmış alabildiğine hoyratça esiyordu poyrazı karayeli... Buzdan geceler hüküm sürerken, biri vardı yatağında ter döken. Onun adı anaydı... Yüreğine matem çökmüştü oğlu, her anacığım dediğinde. Ayağı taşa takılsa oğulların ve kızların, ne zaman anacığım deseler; her bir kelimenin hecesi kanatlanıp yol bulur ve anaların yüreğine konardı... Uyku tutmamış sabaha kadar, yasa bürünmüştü Edibe kadın. Oğlu, ateşler içinde "anacığım" diye inledikçe, anasının yüreğine kızıl oklar saplanmıştı. Biri daha vardı rüyasında kabuslar gören. Yaman`ı can evi, mahremi, sürekli kendisinden kaçıyordu... Sabah olup uyandığında bedeninde bir ağırlık vardı, elinde olsa yataktan hiç çıkmazdı. Emektar elleriyle gözlerini yokladı, gözleri hala ıslaktı. Bu yaşlarda neyin nesiydi? Sabaha kadar rüya görmüş ve rüyasında ağlamıştı ama gözlerindeki ıslaklık sanki gerçek gibiydi...

Bazı hikâyeler bir başlangıçla değil, bir kayıpla başlar. Hayat, her dönüşte bizi biraz daha değiştiren bir döngüdür. Bazen kaybettiklerimizin ardından yürür, nereye gittiğimizi bilmeden cevaplar ararız. Oysa bazı yollar bizi kaybettiklerimize değil, kendimize götürür. Miray’ın hikâyesi de bir kayıpla başlıyor. Bir insanın sessizce hayatından çıkmasıyla başlayan arayış, geçmişin unutulmuş sırlarına ve cevapsız sorulara uzanıyor. Çünkü bazı gerçekler unutulmaz. Bazı yaralar kapanmaz. Ve bazı sırlar… Anlaşılmayı değil, bulunmayı bekler.

Köy Kurgusudur.

Bazı acılar tek bir kişiye ait değildir. İdil ARSLAN, yıllar önce öldürülen babasının acısıyla ve yarım kalmış bir hesapla yaşamayı öğrenmiştir. Babasının yokluğu hayatında büyük bir eksik olmaya devam ederken intikam bir öfke patlaması değil, sabırla beklenen bir gölgedir. Koray hayatına girdiğinde varlığı, İdil`in uzun süredir kapalı tuttuğu duygularını fark etmeden yerinden oynatır. Sırlar korunur, bağlar ise yavaşça kurulmaya başlar. Yakınlık arttıkça karanlık da fark edilmeden aralarına sızmaya başlar.

Taş duvarlar, yasaklı büyüler ve suskun koridorlarla çevrili bir akademi. Bilginin güç, hatıraların ise tehlike olduğu bir dünya. Linda Waldwin, akademinin sadece teori derslerinden ibaret olmadığını, diyarın ne kadar karanlık sırlar barındırdığını öğrenemk üzeredir. Büyü, psikolojik gerilim ve dark academia atmosferiyle örülü bir hikaye sizi bekliyor.

İstanbul`da doğmuş, büyümüş. Senelerce üniversite okumuş, üstüne kendine göre hayatın binbir türlü zorluklarıyla mücadele etmiş Tuna Dağdelen`in hikayesi. İşte bu Tuna Dağdelen, Hakkari`nin ücra bir köyüne sonunda atandı ama omzunda kaçtığı geçmişte onunla beraber geldi. Şimdi sizlere soruyorum. Onun hikayesini okumaya hazır mısınız?

Bu bir hikâye kitabı değil. Bu, bir yolculuk. Kabuslar yüzünden yıllardır uykunun düşmanı oldum. Ama sonra... o karanlıkları birer macera, birer yolculuk olarak görmeye başladım. Ve şimdi bu yolculukları seninle paylaşıyorum. Derler ki uyku, insanın ölüme en çok yaklaştığı andır. Ben sana, ölümle yaşam arasındaki o ince çizgiyi vadediyorum. Birden fazla yol... birden fazla varlık... ama tek bir bilinçaltı. Sana, kendimden bile sakladığım karanlık bir dünyayı sunuyorum. Söylesene, insanlar bir kâbustan uyandığında ilk ne yapar? Işıkları açar... Peki ya Işıklar Açılmadan Önce? Hazırsan, başlayalım. Ama unutma: Işıklar açıldığında, her şeyi unutursun. .... Kurgu tamamen bana aittir, herhangi bir kopyalama işleminde yasal işlem başlatmaktan çekinmem.

Nilperi, heyecanla beklediği yaz kampına katıldığında orada alaycı, huysuz, lakabı tilki olan bir çocuğa aşık olacağını tahmin etmemişti. Bunca zamandır hep korkudan hızlanan kalbi artık bir tilkinin gülüşünde atmaya başlamıştı. Bu yazın tıpkı adı gibi bir peri masalı olmasını istiyordu ama her masalda olduğu gibi inişler, çıkışlar, minik kirpiler, serseri tilkiler ve kırk kalpler vardı. Bakalım bu peri masalında Nilperi neler yaşayacak ve masal tam olarak nasıl son bulacak? Bir tilkinin kuyruğuna tutunup yaz boyu neşeyle ve arkadaşlıklarla sürüklenmek istiyorsanız sizi hikayenin içine davet ediyorum. Söz veriyorum güzel bir sürükleniş olacak. 💙🦊

Yıllardır süren bir aile düşmanlığı, kardeşinin intikamını almak isteyen bir adam ve bu savaşın ortasında kalan bir genç kadının hikayesi... Kimine göre yaşam; sonsuz mavi bir deniz, dalları göğe uzanan görkemli ağaçlar veya hiç ayak basılmamış bakir topraklar... Kimine göre ise keskin buz kırıkları, parçalanmış aynalar, buruk siluetler ve hazin sonlar...