Kalkmak üzereydim ki engel oldu: “Yarın da seni burada görecek miyim?” Kötü bir şey söyleyecek zannederken tam tersinin gerçekleşmesi dengemi altüst etmişti. Elimde olmadan gülümsediğimde kendime gelmem gerektiğini söyleyen intikamcı tarafıma hak verip ciddileştim: “Sen şimdi bana sinir olmadın mı yani? E o zaman niye işini gücünü bırakıp da iki saat erken geldin?”

Gözlerini üzerimde dolaştırdı: “Hareketlerin beni taklit ediyormuş gibi gelince merak edip yanına gelmek istedim,” Ondaki bu değişime hayret ediyordum. Ben onu sinir etme hayaliyle yanıp tutuşurken iyice eğlendirmiştim. Araf; romantik, çekici ve cezbedici bir tavırla sordu: “Eve geliş saatlerimi mi bekliyorsun? Nereden biliyorsun iki saat erken çıktığımı?”

Sıradan bir lisenin sıradan olmayan iki öğrencisi...

İkisinin bir araya gelmesi kırmızı kar yağması kadar imkansızken -en azından Beste böyle söylüyordu- bir araya gelmişlerdi. Hem de iki baş düşmanken iki genç aşık olarak.

Kırmızı karların yağdığı o ütopik evrene hoş geldiniz.

Keyifli okumalar...

Beste Kahraman&Arda Eryavuz

Aysima, bir adamı yıllarca sessizce sevdi. Kalbinin en kırılgan yerini Arslan’a sakladı; büyüdü, sustu, bekledi ama bazı insanlar insanın içinde yara gibi kalıyordu. Deniz ise hayatına hiç beklemediği bir anda giren adamdı. Önce arkadaşı oldu. En karışık zamanlarında yanında duran, onu herkesten iyi tanıyan, sustuğunda bile ne hissettiğini anlayan kişi sonra fark etmeden sığındığı yere dönüştü. Aysima bir gün, en güvenli hissettiği yerin Deniz’in yanı olduğunu anladığında artık hiçbir şey eskisi gibi değildi. Çünkü Deniz ona ilk kez gerçekten sevilmenin nasıl bir şey olduğunu öğretti. Yorulduğunda yaslanacak bir omuzun varlığını korkmadan bir çift gözün içine bakabilmeyi aşkın can yakmak değil, insanı iyileştirmek olduğunu. Ama hayat, insanı en mutlu olduğu yerden sınardı. Geçmiş peşlerini bırakmadığında, sırlar birer birer ortaya döküldüğünde ve Aysima hiç beklemediği bir gerçekle yüzleştiğinde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Çünkü bazı hikâyeler yalnızca bir aşkı anlatmazdı. Bazı hikâyeler; kaybetme korkusunu, yarım kalmayı, kırılan yerlerinden yeniden sevilmeyi anlatırdı. Ve Aysima, sevdiği adamın gözlerinde korkunun rengini gördüğü gün anlayacaktı. Bazı aşklar insanın sadece kalbini değil bütün hayatını değiştirirdi.

"O gün O Ormana asla gitmemeliydim" Ne beyaz kadar Masum,Ne siyah kadar Keskin;gri sadece yarım kalmış şeyler için vardır Eflin, kimsenin bilmediği bir acının ağırlığını taşırken, farkında olmadığı bir yanlış anlaşılma yüzünden kendini Barkın Araz Eresin dünyasında bulur; sert ve güçlü bir adamın yanında, tanımadığı bir hayatın içinde… Başlangıçta sadece korku ve şaşkınlık vardır. Zamanla Eflin, masumiyetin bazen tehlikeli olabileceğini, doğru yerde durmanın ise bazen en zor sınav olduğunu öğrenir. Barkın ise en soğuk kalbin bile istemeden ısınabileceğini ve birini korumanın bazen kendi sınırlarını zorlamak olduğunu fark eder. Yanlış bir bakış, yanlış bir ihtimal, yanlış bir yargı… Ama bazen en büyük hakikat, tam da o yanılgının içinde gizlidir.

Derin, yaz tatilini geçirmek için arkadaşları ilee birlikte Yazlık evine gelirler. Tek istediği deniz, arkadaşları ve sorunsuz bir yazdır. Ta ki sahilin en dikkat çeken Can kurtaranı Can`la tanışana kadar…

Aşka inanmayan bir adamı inandırmak kolay mıydı? Peki ya aşktan korkan bir kadını cesaretlendirmek… Defne ve Levent’in aşkı yanlış anlaşılmalar arasında sıkışmış, kıskançlık ve öfkenin ördüğü duvarlarla sarılmıştı. Yine de gerçek bir aşk için her zaman çıkış vardı… Levent geçmişinden yaralı kalbini, çelik zırhların arkasına saklamıştı, ama Defne’nin zarif ruhunun çatlaklarından içeri sızmasını engelleyememişti. Defne ise Levent’in ateşinden köşe bucak kaçmış, ama saklanamamıştı. Bu bir adamın masumiyeti bulması, bir kadınınsa gerçek aşkı tanımasının hikayesi…

İki isim. Saklanan sırlar. Karanlık bir geçmiş…

Miran Yıldızhan`ın dünyasında kimse masum değildi. Nova klara Demiral ise onun en büyük hatası mı, yoksa sonu mu olacaktı?

Bazı sırlar açığa çıkmamalıydı.

Çünkü bazı karşılaşmaların sonu aşkla değil, KIYAM`la yazılırdı.

Üvey ailesi tarafından bir gecede evden kovulan Bloom Krynn, dolunay ışığında sokaklarda yalnız yürürken beklenmedik bir trafik kazası geçirir. Gözlerini açtığında, bildiği dünyadan çok uzak, ait olması gereken bir yerde olduğunu fark eder. Artık kaderi, sırlarla dolu yeni bir dünyada başlamıştır.

Futboldan Atıf (sevimsiz): Anlamıyor musun?

Atıf değilim.

Siz: Bozuk plak gibi tutdurdun be.

Kimsin lan sen?

Futboldan Atıf (sevimsiz): Yürüyen ego Yiğit.

Yani senin anlatımında canım.

Siz: Kahkaha atmaktan yataktan düştüm.

Siz: Kaynak:Keloğlan’ın gür saçları.

Siz: PUHAHHAHAHAHA

Siz: Allah seni güldürsün, Atıf. Çok güldüm

Futboldan Atıf (sevimsiz): Gülünecek bir şey

yok bence.

Siz: Şaka mı bu?

Futboldan Atıf (sevimsiz): Hayır, neden şaka

olsun ki?

Siz: Lan sen Atıf değil misin???

Futboldan Atıf (sevimsiz): Hele şükür, anladın sonunda.

Hayır, Atıf değilim.

Siz: Lan lan. NEDEN SÖYLEMİYORSUN?

Futboldan Atıf (sevimsiz): Söyledim ya. Sen Selena

düşünürken 5 kere söyledim.

Siz: Sen Yiğitsin?

Futboldan Atıf (sevimsiz): Evet, yürüyen ego olan.

Siz: Hay ben böyle işin içine

Futboldan Atıf (sevimsiz) kişisi engellendi.

"Bazen bir aileyi korumak için, deli bir adamın cehennemi yeryüzüne indirmesi gerekir." Uluslararası savunma sanayiinin gözü kara veliahdı Darga Uluçhan, hayatında iki şeye tahammül edemezdi: Erken kalkmaya ve kendisine "hayır" denmesine. Ta ki Boğaz kenarındaki o kafede Zeynep Timurlu ile göz göze gelene kadar. Zeynep, geçmişinde yaşadığı dehşetin izlerini teninde taşırken hayatına bir yabancıyı sokmamaya kararlıydı. Darga`nın pervasız özgüveni, sınır tanımaz ısrarı ve her hamlesi Zeynep`in zırhına çarpıp geri dönüyordu. Fakat bilmediği bir şey vardı: Darga Uluçhan yenilgiyi kabul etmeyen bir adamdı. Üstelik tehlike bu kez yalnızca bir kalbin kırılması değildi. Kahkahaların arasına gizlenmiş bir intikam, yasemin kokusuna karışan barut... "Onun beni seçmesini istiyorum."

Bu kitap The Early Spring (İlkbaharın Başında) dizisinden esinlenmiştir. +1& ve üzeri okurlar içindir. Beş yıl önce, hayatımın en güzel günlerinin aslında kalbime ektiğim en büyük pişmanlık tohumları olduğunu nereden bilebilirdim? Demir’i ilk gördüğüm o an, içimde ona karşı en ufak bir kıpırtı bile yoktu. Aksine, ondan köşe bucak kaçmak, varlığının yarattığı o tuhaf rüzgardan korunmak için elimden gelen her şeyi yapmıştım. Sonra ne oldu, hangi ara bu surlar yıkıldı, Bilmiyorum. Bir gün geldi, göğsüne yaslandığımda dünyadaki tüm fırtınalar diniverdi, kendimi ilk defa bu kadar güvende hissettim. Kalabalıklar içinde sadece onun bakışlarını arar oldum. Dudaklarından dökülen ufacık bir kelime, sıradan bir günü masalsı birine dönüştürmeye yetti. Ve ben, yabancının teki olan o adamın, bilmeden hayatımın tam merkezine yerleşmesine engel olamadım. Onu sevdim. Ruhumun en derin yerinden, kelimelerin kifayetsiz kaldığı bir büyük yangınla sevdim. Meğer bazı insanlar hayatımıza kalmaya değil, bizi bizden koparıp gitmeye geliyormuş. Bazen hayatınızdaki en muhteşem anı da, bir ömür kanayacak en derin yara da aynı insandan kalıyormuş geriye. Ben onunla gökyüzüne uçmayı öğrendim; sonra da kanatlarımı kırıp beni boşluğa bırakmasını. Şimdi bu enkazın içinden geriye dönüp baktığımda, kafamda yankılanan tek bir cümle var: Keşke hikayemizin son satırını baştan bilseydim de, bu ateşe hiç ayak basmasaydım.

"İlk seçeneğin basit," dedi. "Seni burada öldürürüm." Kalbim bir anlığına duracakmış gibi oldu. "Kimse ne olduğunu anlamadan bu iş biter. Senin için de benim için de." Başımı salladım. Gözyaşlarım artık durduramadığım bir nehre dönüşmüştü. "Hayır... Hayır, yapma..." "Beni dinle." "Lütfen..." "İkinci bir seçeneğin var, küçüğüm." Sesi, sanki bir iş toplantısında önüne koyduğu iki tekliften söz ediyormuş gibi değişmeden kaldı. Alnımdaki silahın soğukluğu, her kelimesinde daha fazla hissediliyordu. Metalin değdiği noktada tenimin uyuştuğunu sanıyordum. Kımıldamaya korkuyordum. Nefesimi bile yanlış alırsam tetiğin çekileceğine inanıyordum. Güneş hafifçe eğildi. Artık yüzü bana daha yakındı. Gece karası gözlerinde kendi korkumu görebilecek kadar yakındı. "Benimle evlenirsin."

Mizgin Kalyoncu, şımarık ve prenses gibi yetiştirilmiş bir ressamdır. Gümüşhane`nin bir köyünde yaşamaktadır.

Sıcak bir yaz gününde, festivalde horon teperken yanında oynamaya başlayıp kavga ettiği askerin, aslında küçükken evlenip Almanya`ya gitme sözü verdiği çocukluk arkadaşı olduğunu bilmemektedir.

Ağır başlı Yüzbaşı Sadi Ilgaz ile patavatsız Mizgin`in atışmalı aşk hikayesini okumaya ne dersiniz?

bir oğlan babasının borçları yüzündan bir mafyayla anlaşmalı evlenicek

Aynı sokakta büyüdüler.

Aynı mahallede yabancılaştılar.

•••

Bu mahallenin iki belası vardı. Biri serseri Emirhan Demir, diğeri kimseye eyvallahı olmayan Ceylin Yılmaz. Aralarındaki tek fark, Emirhan`ın herkesi çıldırtması, Ceylin`in ise en çok ondan nefret etmesiydi.

Gücün, tehlikenin ve yeraltı dünyasının karanlık sokaklarında kuralları kim koyar? O çizgiyi bir kez aştığınızda, artık geriye dönüş yoktur. Ya kurallara uyacaksınız ya da bu ateşte yanacaksınız

Dostunu uzağında tut. Düşmanınla evlen. İkisi de birbirinin sonu olabilecek kadar tehlikeliydi. Üstelik ikisi de bunun farkındaydı. Sahte bir imza. Gerçek duygular. Ve birbirine sığınmak zorunda kalan iki güçlü ruh... Vera için aşk, hayatına eklenmiş bir tehlikeden fazlası değildi. Kuralları vardı ve onları çiğnemeye hiç niyeti yoktu. İnanç içinse Vera, yıllardır aradığı o fırtınanın ta kendisiydi. Adam, kadına sırtını yaslayacak kadar güveniyordu. Kadın ise adamı yok edecek kadar kurallara bağlıydı. Başlangıçta her şey kusursuz bir plandan ibaretti. Ta ki sahte evliliklerinin içine gerçek duygular sızana kadar... Çünkü bazı planlar vardır; onları bozmak için düşmana bile âşık olmanız gerekir. Kusursuz bir plan. Kusurlu görünen bir aşk. Ve ikisini de geri dönüşü olmayan bir sona sürükleyen ölümcül bir bağ. Bu hikâyede bolca gülecek, zaman zaman ürperecek ve bazı anlarda kalbinizin hızlandığını hissedeceksiniz. Ama dikkat. Komedi unsurları, ölümcül sözler ve başınıza bela olabilecek kadar tehlikeli bir aşk içerir. Psikolojik dayanıklılığınız yerindeyse... Kapıyı açın. Çünkü bazı aşklar sadece yaşanmaz. Uğruna savaşılır. Peki sen, iz bırakacak bir aşk için ne kadar risk almaya hazırsın?

ZALİMLER VE MASUMLAR Bir tarafta gücün, paranın ve soyadının hüküm sürdüğü bir dünya… Diğer tarafta ise sevgiye, adalete ve biraz olsun huzura tutunmaya çalışan insanlar… Akçetinler için hayat, başkalarının kaderini belirlemekten ibarettir. Onların dünyasında güçsüz olanın sesi duyulmaz, masumiyet ise her zaman kurtuluş anlamına gelmez. Kimi insan doğuştan zalim değildir. Kimi masum da göründüğü kadar masum değildir. Bazen bir insanı zalim yapan yaşadıklarıdır. Bazen de masum görünen birinin yaptığı tek bir seçim, onlarca insanın hayatını değiştirebilir. Aşk, ihanet, intikam, aile sırları ve yıllarca saklanan gerçekler ve entrikalar... Eren ve Defne`nin yolları kesiştiğinde, ikisinin de hayatı geri dönülmez biçimde değişecektir. Eren, geçmişinin yaralarını kalbinin kapısında kilitli tutarken; Defne, o kapının ardında saklanan adamı sevmeye çalışacaktır. Fakat bu hikâyede herkesin bir sırrı vardır. Ve bazı sırlar ortaya çıktığında, masum ile zalim arasındaki çizgi tamamen ortadan kalkacaktır. Çünkü bazen… En büyük zalim, kendisini masum sanandır. En büyük masum ise, yaşadıkları yüzünden zalim görünendir. ZALİMLER VE MASUMLAR Bir aşk hikâyesinden çok daha fazlası…

Yasaklı Ormanın Sırrı

— "Allah`ım... Ailesini öldürdüğüm bir kıza nasıl bu kadar sırılsıklam aşık olabilirim?" — "Patron, belli ki kaderinde bu yazılıymış." — "Peki, bu kaderin gerçekleri gün yüzüne çıktığında Pınar da beni kabul edecek mi? Ailesinin katili olan bir adamı bağrına basacak mı?"

Helya AKSOY Sonsuza kadar görmek istediğim tek manzara onun gözleriydi. Aksel AZEMOĞL Benim yeminim senin gözlerinde bozuldu. ...Bir daha görmeyecek gibi baktım yüzünün her bir detayına. Ezberlemek ister gibi. Yüzünü mıh gibi kazıdım aklıma. Şayet bir gün aklımı kaybedersem, resmi asılı kalsın gözbebeklerimde diye. Aklımın unuttuğunu gözlerim hatırlatsın diye "Yapma." dedi kapalı gözleriyle burnunun ucunu hafifçe burnuma sürterken. Yapmak istiyordum. "Böyle bakma." dedi. Bakmak istiyordum...

Bazı hikâyeler hayal edilerek yazılır, bazılarıysa farkında olmadan gerçeğe dönüşür. Lise son sınıf öğrencisi Derya`nın tek bir hayali vardır: Tanınan ve sevilen bir yazar olmak... Ancak yazdığı hiçbir şey ilgi görmez. Ta ki okulun örnek gösterilen iki başarılı öğrencisi Yiğit ve Hisen`i başkahraman yaptığı bir aşk hikâyesini kaleme alana kadar... Hisen`in Yiğit`e duyduğu gizli hisleri varken Derya kimliğini saklayarak bu kurguyu yazmaya başladığında, hikâye okulda bir anda patlar ve herkes tarafından tutkuyla okunmaya başlar. Hisen, hayallerini anlatan bu hikâyeden gizliden gizliye memnun olsa da Yiğit oldukça öfkelidir ve artık tek bir amacı vardır: O gizemli yazarı bulmak! İşler, genç ve yakışıklı beden eğitimi öğretmeni Ulaş hocanın hikâyeye ikinci erkek karakter olarak dahil olmasıyla iyice karmaşıklaşır. Ulaş hoca, yazarın kimliğini öğrenen ilk kişi olur. Ancak Yiğit de çok geçmeden Derya`yı yakalar. Korkusundan kaçan Derya`ya hesap soramayan Yiğit, genç kızı öğretmeniyle her gördüğünde anlam veremediği bir öfke ve kıskançlığa kapılır. Okuldan atılma ve şikâyet edilme korkusuyla kaçmaya çalışan Derya için yazdığı kitap kahramanından kaçmak, gerçeğinden kaçmaktan kolaydır. Peki ya hayal ettiği aşk hiç istemediği bir şekilde gerçeğe dönüşürse? Ve en kötüsü... Ya yazdığı hikâyenin sonunda kendisi başkahramanı olursa?

Karanlığın içinde saklanan sırlar, söylenmemiş yalanlar ve birbirinden farklı iki insan… O, kontrol etmeye alışkın bir adamdı; ta ki hayatına giren kadın, kurduğu bütün düzeni tehdit edene kadar. Bazı savaşlar nefretle başlar, bazılarıysa sevgiyle kılıflanmış bir takıntıya dönüşür.

"Zaman durduğunda duyduğun o ses... Bir karga fısıltısı mı, yoksa bir kaplanın kükremesi mi?"

​Sıradan bir lise hayatı, okulun arka bahçesindeki zifiri karanlık bir kuyu ve bir anda duran zaman...

​Arya, sadece dakikaları bükebildiğini sanıyordu. Ta ki yalnız olmadığını ve attığı her adımın yüzyıllar öncesine uzanan gizemli bir kehanetin parçası olduğunu anlayana kadar.

​Sırlar ortaya çıktıkça geçmişin gölgeleri günümüze taşınıyor: Kader, dört farklı ruhu tarihin ve zamanın ötesinde bir araya getiriyor. Belkide sadece dört ruh değildir...

Ceylin Şahiner, yıllardır başka birinin hayatı uğruna kendi kimliğini kaybetmiş genç bir kadındır. Hazal Neva Kurter ise ölümün kıyısında geçen ömrünün yüküyle yorulmuş, kırılmış ve tüm bu duygularını öfkeye dönüştürmüştür. Bir cenaze nedeniyle Amerika`dan Türkiye`ye döndüklerinde, geçmişten gelen bir trajedi, onları yıllar sonra aynı kıyıya sürükler ve hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. Tunç Karan Gökdemir, kendi vicdanıyla verdiği savaşın faturasını, sekiz yaşındayken yaşadıkları olayın bir diğer şahidine, Hazal`a kesmek ister. Ancak onun yerindeki kişi aslında Ceylin`dir. Ve Ceylin haberdar dahi olmadığı bir geçmişin yükünü taşırken, Tunç`un öfkesinin tam ortasında kalır. Hakketmediği bir nefretle, sahibi olmadığı bir vicdan azabıyla sınandığında bir yandan da kendine ait bir hayatı keşfetmeye başlayacaktır. Tunç, nefret etmesi gerektiğini düşündüğü birine çekilirken; Ceylin başkasına ait olan bir kimliği sahiplenir. İnsan bazen bir yalanın içinde bulur kendi gerçeğini ancak bir yalan üzerine kurulan aşk, gerçeğe dönüşebilir mi? "Kimim, nereye aitim, neden doğdum, ne zaman öleceğim bilmiyorum ama mesele nefes almaksa; ilk defa nefes aldığımın bu kadar farkındayım." ✨