Ufak bir lise aşkı

"Beni öldüren adama dokunduğum gün, dünyanın sonu başladı." Sıradan bir sahne tasarımcısı olan Flora’nın hayatı, acımasız bir tanrının ellerinde son bulduğunda her şeyin bittiğini sanıyordu. Oysa ölüm, sadece karanlık bir uyanışın başlangıcıydı. Gözlerini başka bir bedende; on iki Olymposlu tanrının gücü, öfkesi ve baştan çıkarıcı şehvetiyle yoğrulmuş kusursuz bir kabukta açar. Zeus bu bedeni, isyankâr oğlu Prometheus’u yok etmek için tasarlamıştır. Flora artık mitlerin en büyük felaketi, tanrıların en ölümcül silahıdır. O artık Pandora’dır. Tek bir görevi vardır: Kendisini öldüren adamdan intikam almak. Fakat Prometheus’la yolları kesiştiğinde, içindeki nefret yerini dizginlenemez, zehirli bir arzuya bırakır. Aralarındaki bu tehlikeli çekim, tanrıların bile öngöremediği bir yıkımın fitilini ateşlemek üzeredir. Çünkü kutu tahtadan bir sandık değil, bir kadının ta kendisidir. Ve o mühür, ancak günahkâr bir dokunuşla kırılacaktır.

Leyla ünlü bir yazar olma hayali olan ev kızı. Yazdığı kitaplar henüz keşfedilmemişdi ama yazmaktanda vazgeçmiyordu. Bir gün sosyal medyada gezerken fenomen bir doktoru gördü. Gülüşüne kitaplar yazdığım adam diyerek bir kitap yazmaya başladı ve erkek karakter olarak o doktorun görselini kullandı habersiz. Taki yakalanana kadar. Doktora özür mesajı attı resmini kullandığı için sonra mı ne oldu? Sonrası gelin birlikte okuyalım.

Üç farklı kadın, üç farklı hayat, tek aile... Bazen bazı hayatlar mükemmel olmazdı, bazen herkes istediği gibi yaşayamayabilirdi ve bunu kabullenmek en büyük rahatlıktı. Onlar ise henüz bunu fark edememiş her gün kendileriyle savaşmaktalardı... --- Gerçek Ailem Kurgusu

054**:Naber Siz:Kimsin? 054**:Bilmem sence kimim?

7 Büyük ailenin içinde, 7 Ölümcül günahları simgeleyen bir hükümdarların içinde sadece bir tarafsız olarak doğmuş olsaydınız ne yapardınız?

Ayaz: "Beni ne kadar tanıyor olabilirsin?" (22.21) İşte beni hafife almamalıydı. Siz: "Ay ne kadar tanıyacağım? " Siz: "Alt tarafı her sabah aynı saatte koşuya gittiğini, kahve içmeyi sevdiğini, tatlılarda sütlü tatlıları tercih ettiğini, genelde bir kafeye gittiğini falan biliyorum." Aynı apartman. Aynı sabahlar. Aynı kafe. Derin iki yıldır seviyor. Ayaz ise bir gece bilinmeyen bir numaradan gelen mesajla merak etmeye başlıyor. Bazen aşk kapıyı çalmaz. Yan daireden mesaj atar. 📱✨

"Benden uzak dur." Sesim kararlı çıkmalıydı. Ama titredi. Gözlerini üzerimden çekmedi. Sanki söylediklerim onun için hiçbir anlam taşımıyordu. "Uzak durmamı gerçekten istiyor musun?" diye sordu sakin bir şekilde. "Evet." Hiç düşünmeden. Hiç tereddüt etmeden. Ama o... sadece gülümsedi. "Yalan söylüyorsun." Kalbim hızlandı. "Yalan söylemiyorum." Bir adım attı. Ben geri çekildim. Aramızdaki mesafe azaldıkça içimdeki huzursuzluk büyüyordu. Bu his... korkudan fazlasıydı. Sanki kaçamayacağımı bilen bir yanım vardı. "Benden korkuyorsun," dedi. "Evet," dedim bu kez dürüstçe. "Çünkü normal değilsin." Bu sözüm onu durdurmadı. Aksine... daha da yaklaştırdı. "Normal olmak gibi bir derdim yok." Sesi alçaktı. Tehlikeli. Ve fazlasıyla kararlı. "Ben seni istemiyorum," dedim, son kez. Bu bir sınırdı. Bu bir reddedişti. Ama onun gözlerinde bu... sadece bir başlangıçtı. "İsteyeceksin." Nefesim kesildi. "Hayır." "İsteyeceksin," diye tekrarladı bu kez daha kesin. "Çünkü senden vazgeçmeyeceğim." İşte o an anladım. Bu bir tesadüf değildi. Bu bir karşılaşma değildi. Bu... bir saplantının başlangıcıydı. Ben uzaklaştıkça o daha çok yaklaşacaktı. Ben reddettikçe o daha da derine inecekti. Çünkü o, "hayır" kelimesini kabul etmeyen bir adamdı. Ve ben... Onun takıntısı olmuştum. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, istemediğin bir hikâyenin içine çekilmenin hikâyesi. Ve bazı hikâyelerden kaçamazsın. Ne kadar denersen dene... Sonunda seni bulurlar.

Terzi kendi söküğünü dikemezmiş ya... Peki ya aşık? O kalbinde açılan yaraları sarabilir mi? Yoksa illa sıcak bir kucak mı gerekir, unutmak için? Ama... Unutamıyorum. Dalına uzandığım her çiçeğin kokusunda ben... Seni arıyorum. Gözlerim uzaklara dalıyor, bir şiir gibi. Ankara`nın ayazı, hiç olmadığı kadar yakıyor canımı bu gece. Bekliyorum, sessizce. Yokluğunun yarattığı küskünlüğün dinmesini, Bekliyorum öyle, bitkince. Elimde bir ip ve iğne. İşliyorum, ince ince Kasnağım hüzün doluyken ben, Yine bekliyorum seni, çaresizce. Kitabın bütün hakları tamamiyle yazar Judgement Lane`e aittir. Çalınması, kopyalanması veya izinsiz herhangi bir alıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Bu kitap bir ask hikayesinin baslangici

"Bazı mezarlar boştur, çünkü içindeki ölüler hâlâ aramızda yürümektedir." Sare, geçmişin üzerine çöken ağır kül tabakasının altında nefes almaya çalışan bir "Külçiçeği". Yaşadıklarını bir mutfağın buğusuna, sahne ışıklarının parıltısına ve en çok da derin bir sessizliğe hapseden genç bir kadın. Onun dünyasında dokunmak yasak, hatırlamak ise bir intihar biçimi. Ancak kaderin, yarım kalan hikâyeleri tamamlama gibi acımasız bir huyu vardır. Mahir Duru, yıllardır boş bir toprağın başında evladının yasını tutarken; yanı başında duran Yaman, bir yalanın gardiyanlığını yaparken vicdanının enkazı altında can çekişmektedir. Sırların, üzerine basılmayı bekleyen birer mayın olduğu bu hayatta Sare, celladına mı sarılacaktır? Kurulan tüm sahte dünyalar sarsılırken; ulaşılan o huzur taze bir başlangıç mı müjdeleyecek, yoksa her şeyi yakıp küle mi çevirecektir?

Kör Nokta`nı bulduklarında, artık kaçacak yerin kalmaz. Çünkü Kör Nokta`n, ölümündür... Annesinin ölümüne karşılık İspanya`nın en büyük mafya ailesi olan Morozov`ların en büyük erkek çocuğunu öldüren Valeska Arsen, asla tek bir intikam ile yetinmez. Öldürdüğü adamın erkek kardeşi Adrian Morozov, onun yeni avıdır. Ama Valeska avlayacak mı? Yoksa ava giderken avlanacak mı? Not: Mafya klişesi okumaktan beyni erimiş bireylerin bu kitaba gelmemesi önemle rica olunur.

Ceylin Şahiner, yıllardır başka birinin hayatı uğruna kendi kimliğini kaybetmiş genç bir kadındır. Hazal Neva Kurter ise ölümün kıyısında geçen ömrünün yüküyle yorulmuş, kırılmış ve tüm bu duygularını öfkeye dönüştürmüştür. Bir cenaze nedeniyle Amerika`dan Türkiye`ye döndüklerinde, geçmişten gelen bir trajedi, onları yıllar sonra aynı kıyıya sürükler ve hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. Tunç Karan Gökdemir, kendi vicdanıyla verdiği savaşın faturasını, sekiz yaşındayken yaşadıkları olayın bir diğer şahidine, Hazal`a kesmek ister. Ancak onun yerindeki kişi aslında Ceylin`dir. Ve Ceylin haberdar dahi olmadığı bir geçmişin yükünü taşırken, Tunç`un öfkesinin tam ortasında kalır. Hakketmediği bir nefretle, sahibi olmadığı bir vicdan azabıyla sınandığında bir yandan da kendine ait bir hayatı keşfetmeye başlayacaktır. Tunç, nefret etmesi gerektiğini düşündüğü birine çekilirken; Ceylin başkasına ait olan bir kimliği sahiplenir. İnsan bazen bir yalanın içinde bulur kendi gerçeğini ancak bir yalan üzerine kurulan aşk, gerçeğe dönüşebilir mi? "Kimim, nereye aitim, neden doğdum, ne zaman öleceğim bilmiyorum ama mesele nefes almaksa; ilk defa nefes aldığımın bu kadar farkındayım." ✨

"Sırılsıklam oldum, Yasemin. Adını dilimde gezdirmedim kirlenmesin diye ama gelirken sevdiğin çiçeklerden aldım. Yasemin, aç kapıyı beni sevdiğim çiçekten esirgeme." *** Şehre yeni biri geldi, sınırı küçülttü. Evimin içinde ayak seslerini duyabileceğim kadar yakınıma girdi. Önce bir yalan dinledi sonra kalbini saran damarlardan birini ellerime verip "Al." dedi. "Düğüm at." *** Özgürlüğü uğruna her şeyi göğüsleyebilecek tüm kadınlara...

*~KARAMSAR TAKINTIM~* 25 yaşındaki üniversite mezunu Lara bir gün ailesinin iş için yurt dışına çıkmasıyla bilinmeyen bir numaradan mesaj gelmesi Laranın tüm hayatını değiştirir. /hem iyi hemde kötü bir şekilde/ ✨-🫠Kitabıma şans vermeyi deneyin🫠-✨ *~|~O YONCA KANLI BİR YONCAYDI~|~*🍀🩸

Zorunlu yakınlık, sahte aşk rolü ve gerçek bir tehlikeyle tanışmaya hazır mısınız? *** Akasya Leona Green. 26 yaşında kararlı, gözü kara, cesur bir FBI ajanı. Babası CIA tarafından öldürüldüğünden beri intikam ateşiyle yanıyor. 10 yıldır aklında tek bir soru var. CIA babamı neden öldürdü? Babasının katillerini bulmak için yapabileceği tek bir şey var. CIA`ya sızmak. Ama bunun için önce FBI`ın verdiği görevi yerine getirmek zorunda. Tek motivasyonu babasının neden öldürüldüğünü bulmak ve katillerden hesap sormak olan Akasya, bu görevi kabul ettikten sonra kendini bir anda Washington`ın soğuk caddelerinden Antalya`nın sıcak sokaklarına uzanan bir yolculukta buluyor. O yolculukta yolunun kesiştiği Kutay Aslan Karasu, Akasya`nın hayatını değiştirmek üzere. Kutay Arslan Karasu Harvard mezunu, 29 yaşında başarılı, ailesinin kurduğu kozmetik imparatorluğunun varisi ve kimya dehası bir iş insanı. Ama aynı zamanda babasının geçmişindeki karanlık sırların mirasçısı. Kutay`ın ailesi, uyuşturucu kaçakçılığı, cinayetler ve uluslararası entrikalarla dolu karanlık bir geçmiş taşıyor. Kutay, babasının eski formülü yıllar sonra Amerika sokaklarına tekrar yayıldığında kendini Leona`yla birlikte aynı zehirli ağın içinde buluyor. Bu zehirli ağın içinde CIA, Orta Doğu`daki petrol takasları, aile cinayetleri ve örtbas edilen kazalar var. İki genç, aile sırlarının kesiştiği noktada birbirlerine çekilirken bu zehirli ağdan kurtulabilecekler mi? Beraber keşfetmeye var mısınız?

Sanat galerimin açılışı için son dokunuşları yaparken, Kintsugi sanatını kullandığım vazoya ilgiyle baktım. Lacivert vazodaki sır, geceyi andıran derin bir deniz gibi; çatlaklar ise altınla ışıldıyordu. Her bir kırık bana geçmişin bir anısını fısıldıyordu. Kırık her bir parçayı altın rengiyle onardım. Vazonun üzerinde küçük küçük yıldızlar serpiştirmiştim; kuzey yıldızını andıran, yol gösteren ışıklar. Onlara bakarken içim gururla doluyor. Kırılan vazo mucizevi bir şekilde bir araya geldi. Parçaları belli oluyor ama orada işte, hâlâ güçlü. Bu sanat kalbimde kırgın bir kalbin yeniden doğuşunu hatırlatır gibi çarpıyordu. Altın çizgiler galerinin loş ışıklarıyla parlıyor, küçük yıldızlar zemindeki gölgelerle dans ediyordu. Gözlerim ondan ayrılmıyor. Güzel, öyle değil mi? Kırıldığı için utanmıyor. Aksine, kırıldığı yerlerden ışıldıyor… Tıpkı biz insanlar gibi. Bir eşya parçalanır; kırıklar ortaya çıkar, eksikler görünür. Ama işte tam o noktada Kintsugi ortaya çıkar. Altın, gümüş veya platinle bir araya getirilir parçalar. Parçaların birleştiği yerler, ışığı yansıtan çizgiler gibi parlar; geçmişin yükünü, zamanın acısını ve tekrar doğmanın güzelliğini anlatır. Kintsugi, kırılmışın yeniden doğuşu; tam da bu yüzden, kusursuzlukla değil, kırılganlıkla güzeldir. Her altın çizgi, yaşanmışlık ve sabrın şiirsel bir izidir; her çatlak, bir ruhun hikayesini taşır. Sanat galerisi, sohbetlerin uğultusu ve kadehlerin tok sesleriyle doluydu. Yaklaşan ayak sesleri bana tanıdık bir koku taşıdı: vanilya ve sandal ağacının sıcak karışımı, hafif tütün notalarıyla Kaan’a özgü bir koku. Gözlerimi özlemle birkaç saniyeliğine kapattım, anılar zihnimde film şeridi gibi akarken, kalbim hafifçe hızlandı. Gözlerimi açtığımda, Kaan önümde duruyordu. Galerinin kalabalığı, bir an için tamamen silinmişti. Sanki zaman sadece ikimizin etrafında dönüyordu. “Biliyor musun,” dedi Kaan, sesi fısıldar gibi ama her kelimesi ağır ve anlamlı, “Bu vazo… Kırık parçalarını bir araya getirdiğin o şaheser, senin ellerinden çıktı. Her çatlağı onardın ve ortaya gözle görülür bir masal çıkardın. Bizim masalımız gibi." Sesinin derinliği, gözlerindeki kararlılık beni içine çekti. "Biliyorum, kalbini ve güvenini kırdım. Ama ben hâlâ bize karşı büyük bir umut besliyorum. Bu vazoyu onardığın gibi, biz de kırılan her parçayı birlikte onarabiliriz. Nare… Senin için her şeyi yaparım. Bu zamana kadar da sadece seni korumaya çalıştım." Kalbim hızla atarken, nefesimi topladım ve karşılık verdim. “Boşanmamızı ailem için ertelediğimi biliyorsun. Her şey benim için fazlasıyla zor lütfen daha fazla zorlaştırma Kaan." deyip derin bir nefes aldım. Kaan tedirgin bir şekilde ellerime doğru uzandı. “Bekleyeceğim. Ne kadar sürerse sürsün, her kırık parçamızı birlikte onaracağız. Ve sana ait kalacağım, Nare… Senden asla vazgeçmeyeceğim.” Acının tebessümü dudaklarıma yansırken, bakışlarımı birleşen ellerimizden onun gözlerine doğru çevirdim. "Çaban nafile. Artık her şey için çok geç. Sen... Beni kaybettin Kaan. Eskiden sana hissettiğim huzur, güven, umut... Kalbimde bir parçası bile kalmadı. Seni dünyadaki tüm duyguların en güçlüsüyle seven bir kadını kaybettin." Onu bırakmamdan korkar gibi elimi daha sıkı tuttu. Kalbimde fırtınalar koptu, düşmemek için onun beni tutmasına izin verdim. Belki de son kez yan yana duruyorduk. Çenesini omzuma dayadı ve derin bir nefes aldı. Dışarıdan görenlerin imrendiği aşkın acı verici ateşinde yanıyorduk.

O bu dünyanın en güzeli. O gri gözlü bir seri katil. O çocukların kahramanı. O bir kimsesiz, herkesin aradığı bir kimliksiz. O Gri. O Ateş Atakanlı. Ve o karanlık gecede her şey değişti. Aşk ise bu denklemde en yeri olmayan şeydi.

Genç bir kadın, hayatını altüst eden hamilelik gerçeğiyle tek başına yüzleşmek zorunda kalır. Bu sır, hem kalbini hem de geleceğini derinden etkilerken, bebeğin babası her şeyden habersizdir. Gerçek ortaya çıktığında hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Arel Alpsoy nasıl budurumu karşılayacak? Lâvin Ural Bu durumda neler yapacak? Hep birlikte görelim

Açelya Demir, çocukluğundan beri babasının karanlık dünyasının içinde büyümüştür. Babasının bir mafya olduğunu ve onun hayatında aşk evliliğine yer olmadığını çok küçük yaşta öğrenmiştir. Bir gün, ailesinin işlerini güçlendirmek için Onur Karahan ile evlendirileceğini öğrendiğinde ise hayatının tamamen değişeceğini anlar. Onur Karahan… Adı bile insanların susmasına yeten, acımasızlığıyla tanınan ve istediğini elde etmek için hiçbir sınır tanımayan bir adamdır. Açelya, onun hakkında duyduklarından sonra bu evliliği kabul etmeyeceğine karar verir. Ve kaçar. Peşindeki korumalardan kurtulmaya çalışırken sokakta tanımadığı bir adama çarpar. Adam ona yardım edebileceğini söyler. Açelya ise haklı olarak ona güvenmez. “Senin sözüne neden güveneyim?” Adamın cevabı, Açelya’nın kaçtığı her şeyi bir anda önüne getirir. “Çünkü gelecekteki kocan benim.” O adam… Onur Karahan’dır. Açelya, kendisini kurtardığını sandığı adamın aslında kaçtığı kişi olduğunu öğrendiğinde artık geri dönüş olmadığını anlar. Fakat Onur’un yanında geçirdiği her gün, onun hakkında bildiğini sandığı her şeyin sorgulanmasına neden olacaktır. Bazen insan, hayatının en büyük korkusuyla yüzleştiğinde kendini bulur. Açelya için bu evlilik bir son mu olacaktır? Yoksa hayatındaki her şeyi değiştirecek bir yeniden başlangıç mı?

Işığını arayan adam Gölge’de yuva bulmak isteyen kadın. Enkaz altında kalan İki beden… Bir çığlık… Bir sessizlik. Bir sır… Bir ölüm. Bir mesaj; “Film başladı Hazel Özilhan” Bir kaza… Bir uyanış. Bir kadın…ışığın kendisi. Bir adam…karanlığın içinden gelen. İki ruh. İki yara. Bir kader. Doğan bir aşk… Kanlı bir oyun. İki piyon… aynı tahtada. Sırlar. Gerçekler. Acılar. Ölümler. Ve sonunda yalnızca biri… Aydınlığa çıkacak. Işığın Gölgesi, karanlıkta yankılanan bir hikaye.🕯️

Aile neydi ayol?! Varoşsak nolmuş yaprağm, bir de hesap kesiyor! "Sana mı soracağım varoş olup olmayacağı mı sen kimsin oğlum?!" Dedim hafif alaylı bir tavırla... tabi bu onu daha da çıldırttı... "Sana aileden gibi davranmamızı istiyorsan önce o ağzını toplayacaksın!!" Hala aile diyo yaa... Yâ sabırr... "Yoh yaw, istemiyorsam nolacak!" Bu tartışmanın sonu hiç iyi bitmeyecekdi...

"Bu şiir kitabı, aşkın en saf, en yakıcı ve en buruk hallerini dizelere döküyor. Özlemin gölgesinde, kalbin sessiz çığlıklarını, sevginin hem tatlı hem acı izlerini bulacaksınız. Her bir satır, kaybedilen bir anın, dokunulamayan bir hayalin ve yeniden yeşeren umudun yankısı. Aşk acısının derinliklerinde kaybolmaya, özlemin sızısında kendinizi bulmaya hazır mısınız?"

Ben Leyla, 5 senelik güzel giden bir ilişkim var sanıyordum. Sadece ben sanıyordum. Ailem, arkadaşlarım onun doğru insan olmadığını söylüyorlardı. Bunlara pek kulak astığım söylenemezdi. Haklılarmış, malesef bunu çok kötü tecrübelerle öğrenmek zorunda kaldım. Şimdi ise sadece işime odaklandım. Sadece iş. Aşk yok. "Leylaa, Leylaa !" Evet bu ses patronumdan başkasına ait değildi. Her zamanki gibi masanın başında oturmuş ve bir şeylere sinirleniyordu. "Buyrun Mete Bey."

​"Karanlığa adım attığında kuralları sen koymazsın. Ama hayatta kalmak istiyorsan, gölgene bile acımayacaksın." Hikaye bitmek üzere ama yeniden düzenlediğim için düzelttikçe yeni bölümleri yayınlayacağım.