@kablolumouse Neden hep beni öldürüyorsun derdin varsa söyle @tertemizgölet Ne derdim olacak @kablolumouse Yayında olduğum zaman her zaman öldürüyorsun lan bide ne derdim olacak diyorsun @tertemizgölet he onu diyorsan götün kalkmasın diye bide kardeşim o oynayis ne BOT FILAN MISIN kskskwkjw @kablolumouse çok komik isicem @tertemizgölet 🤲🤲 al pauahhwhwhwh

Serra Durmaz, İstanbul’un insanı yoran ama bir o kadar da içine çeken seslerine, elindeki kâğıdı buruşturarak karıştı. Adres oradaydı. Siyah kalemle aceleyle yazılmış birkaç satır. Ama sokak yoktu. Valizinin tekerleği bozuk kaldırıma her takıldığında, içinden geçen sabır da biraz daha aşınıyordu. Sabah erkenden çıktığı yolculuk, beklediğinden uzun sürmüş; İstanbul onu ilk günden yormayı seçmişti. Boğaz’a yakın bir mahalle demişlerdi. Sessiz, eski ama güvenli. “İstanbul’un hâlâ nefes alan yerlerinden,” diye eklemişti emlakçı. Serra, başını kaldırıp etrafına baktı. Eski apartmanlar, yokuş aşağı kıvrılan sokaklar, balkonlardan sarkan çamaşırlar… Ve aralardan görünen o ince mavi çizgi: Boğaz. Tam da bu manzaraya dalmışken, bir adım öne çıktı. Ve oldu. Fren sesi kısa ama sertti. Metal, bavula çarptı…

0551**: Balık Köpeğisini görmedim de 0551**: Seni gördüm 0551**: Sen de beni mi görsen? 🦈 "Bizim sırt sırta verip sikemeyeceğimiz adam yok." İmge okulundan kovulur. Yeni okulunda ise öğreneceği bir şey vardır: Aile olmak için kan bağına ihtiyaç yoktur.

Motorla çarptığı çocuga aşık olup onu mahallede bulmaya çalışan ecrinin hikayesi..

Bu sefer karakterim kız mafya,erkekte mafya,ama babaları düşman,anneleri ölü,annelerini kendileri öldürdü... İyi okumalar

Bazı insanlar hayatımıza ışık gibi girer. Gördüğümüzde tanırız ama dokunduğumuzda korkarız. Aylin, İstanbul’dan Oslo’ya uzanan bir yolculukta, kendi hayallerini ve kalbini yeniden kurmaya çalışırken adı konmamış bir aşkla, gizlenen gerçeklerle ve suskun kalbin fısıltılarıyla yüzleşir. Bu bir aşk hikâyesi… Ama kavuşmaktan çok beklemeyi, unutmaktan çok hatırlamayı anlatıyor. Bazı hayatlar ışığa bırakılır. Bazılarıysa ışığın ardında kalır.

Aslanın avladığı canlardan yaptığı taht, bir gün o canların ateşiyle kül olmaya mahkûmdur..Çünkü gerçek adalet; kürsüde değil, Neron`un o tahtı yaktığı meşalede saklıdır. 🖤⚖️⏳🪷

"ne yani şimdi sen limon kafa doktor mu oldun" omuzlarındaki ceketi çıkarmaya çalışırken "evet sen yaralıcaksın ben iyileştiricem" sırıttı "ama terzi kendi söküğünü dikemezmiş senin yaralarınıda ben sarıcam limon kafa" Güneş çok ünlü olan çiğlen ailesinin tek kızıdır.Hayatını çiğlen malikanesinde ailesinin gözetimi altında yaşar.yirminci doğum gününde hayatı değişir ve tüm gerçekleri öğrenir.Çiğlen ailesi gerçekten masummuydu?

Bir yüzbaşı ve bir aşiret ağasının yolları Şırnak’ın topraklarında kesişti. Biri görevle, diğeri suskunluğuyla savaşıyordu. İki ayrı dünya, iki ayrı yemin… Ve aralarında, adı konmamış bir bağ vardı. Devletin sert gölgesiyle aşiretin susmayan sesi çatışırken, bir bakış her şeyi değiştirdi. “Meftun olduğum gözleri, küf yeşiliydi,” dedi adam. O an, ne emir kaldı ne kural. Bir dosya açıldı, geçmişle hesap kesildi, sadakat yeniden tanımlandı. Kimi zaman bir sorgu odasında, kimi zaman dağ yollarında yürüdüler. Ama asıl mücadele, kalplerinin sessizliğindeydi. Küf Yeşili, yasak bir yakınlığın, çözülmemiş sırların ve susarak anlatılan bir aşkın hikâyesi. Sınır çizgilerinin ötesinde, duyguların tam ortasında…

Sessizliğime ses olan, feryatlarıma merhem olan bir adam vardı. Benimse... Çığlıklarımı susturan sessizliğim ve o sessizliği kirleten yalanlarım vardı. O; hem dilsiz, hem sağır. Bu hikâye; Umutlarına tutunan bir kızın değil, umudun bile sırt çevirdiği bir kalbin hikâyesi... Sessizliğiyle haykıran, Gerçeklerden saklanıp Yalanlara sığınan bir kızın hikâyesi. Bu... Zeliş`in suskun çığlığı. Tamamen hayal ürünüdür, gerçek kişi ve kurumlarla alakası yoktur.

Aynı evde yaşamak, her zaman birbirini tanımak demek değildir. Bazen sadece duvarın ardındaki sessizliği bilmektir. O, abimin arkadaşıydı. Gülüşü tanıdık, bakışları fazlasıyla yakındı. Ama adı konmamış her şey gibi, ondan da uzak durmam gerekiyordu. Geceleri ışığı açık kalan bir oda vardı yanımda. Adımlarını duymadığım hâlde varlığını hissettiğim biri… Konuşmadığımız her an, içimde büyüyen bir cümleye dönüştü. Bazı duygular vardır; yasak olduğu için değil, kırılmaktan korktuğun için saklanır. Komşu Oda, söylenemeyenlerin, yarım kalan bakışların ve kalple akıl arasındaki o sessiz savaşın hikâyesi.

Güz Matemi isminde ilk kitaptır. *Mahalle kurgusu* Karganın kanat çırpışlarının ardından kulaklara Manolyanın masalı uğuldadı...

Tarihten 23 aldım. Çünkü bana yanlış not verildi. Ve ben o 23 sayesinde biri ile tanıştım. •☆•°•▪︎☆▪︎•°•☆• Sadece derslerine odaklanmış inek bir öğrenci... Ve onu fark etmeyen bir kız. İnek diye dalga geçilen, kaile bile alınmayan insanlarda birini sevebilir. Aşık olabilir. Yaralarını sarabilir. Harun : Ya incitirsem seni severken? Kapak tasarımı @nisa_author 🤎🤎çok teşekkürlerrr 🥹🥹

Biri, geçmişinin enkazını bir örtünün altında saklayan "umutsuz" bir vaka... Diğeri ise profesyonel sınırları, etik kuralları ve kariyerini bir kenara itip o örtüyü kaldırmaya yeminli genç bir doktor. "Uyumsuzluğun uyumu" dedikleri bu tehlikeli oyun, ya bir yeniden doğuşun başlangıcı olacaktı ya da ikisinin de sonu.

"Gördüğün her şeyin gerçekliğinden nasıl emin olabilirsin?" Meyra, arkadaşlarıyla birlikte katıldığı bir yılbaşı partisinde kendini bir kavganın ortasında bulur ve bu kavganın sonucunda Meyra ikinci kattan düşer. Gözlerini araladığında olay günü de dahil son bir senesini hatırlamıyordur, üstelik onu bekleyen tek sürpriz bu olmayacaktır. Uyandığında zihninde beliren kişilerle başı derttedir. *** Kapak Tasarımı: Büşra Yörük Tüm hakları saklıdır.

Kendini korumak için katil onlan bir kız ve her şey planı dahilinde ilerlerken planları bozulan bir adam.. Bu hikaye birbirine zıt iki insanın hikayesi.. Cinayet üstüne kurulmuş bir aşk hikayesi.. `Bir gölgeydi her şeyi başlatan ve yine bir gölgeydi her şeyi bitiren` BAŞLAMA TARİHİ; 03.12.2025

Ben ailenin aykırı çocuğu: Karden Saren. Babamın deyimiyle “vasıfsız Karden”… Annemin deyimiyle “daha kadın olamamış Karden”… Ben, Karden Saren… Kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan genç bir kız… Ailesi tarafından öteki görülen değil; adı gibi güçlü, ayağı yere sağlam basan Karden olarak anılacaktım. Ve eğer bu topraklarda bana mutluluğu yasak kılmaya kalkarlarsa, ben onlara kendi sonlarını yaşatırdım.

İşaret ve orta parmağıyla önünde ki o bile ona kısa gelen mikrofona iki kere vurdu. Başından beri ondan ayırmadığım suskun gözlerimi sanki ilk defa onu görüyormuşum gibi tekrar bakışlarımı ona diktim. İki elini arkasında birleştirdi. Üniformasının bile gizleyemediği pazuları daha da şişmişti. Adeta ben askerim diye bağıran geniş omuzları şaha kalkmıştı. Keskin çenesini kaldırdı. Göz kapakları aşağı çekildi. Böylece bize daha yüksekten baktığının bir başka kanıtıydı. İfadesiz, sert bakışlarını bizde gezindirdi. Dudakları aralandı. Ve o tok, sert, erkeksi sesi kulağımı doldurdu. "Ben Yüzbaşı Kunter Alpay Karakan. Mahallenizde yaşanan terör saldırısı sebebiyle evleriniz kullanılamaz hale gelindiği tespit edilmiştir. Bunun nihayetinde, siz 18 sivil halkı bir süreliğine burada misafir edeceğiz." Her cümlesi adeta resmiyetinin sesi olmuştu. Her cümlesi benim bile ismini bulamadığım başlığın yazısı gibiydi. Tok sesin sahibi o adamın hayatımdaki başlığının başrolünü oynayacağını bilmiyordum. Bilemezdim. Kız çocuğu elinden tutacak bir el ister. Şafak çöker, kızıl baş çeker. Kara örtü, göze çarşaf olur. O adamın, kız çocuğunun içindeki lâlin tetiği, onun kaderinin başlı başına bir alın yazısı olduğunu asla bilemezdim. "Peri kızlarının hikayesi."

Beş düşman aile. Yıllardır süren bir rekabet. Ve her şeyi değiştiren tek bir hata… Hastanede yaşanan gizemli bir karışıklık, bu ailelerin çocuklarını hiç beklemedikleri bir şekilde birbirine bağlar. Gerçekler ortaya çıktığında herkes şok olur. Çünkü olması gereken düşmanlık yerine, çocuklar arasında tuhaf bir bağ oluşur. Birlikte büyüyen sırlar, paylaşılan acılar ve kurulan beklenmedik bir dostluk… Ama ailelerin geçmişi, bu yakınlığa izin verecek kadar masum değildir. Gerçekler gün yüzüne çıktığında, çocuklar ailelerinin nefretiyle kendi kurdukları kardeşlik arasında bir seçim yapmak zorunda kalacak. Kan bağı mı daha güçlüdür, yoksa kalpten kurulan bağlar mı?

Taş duvarlar, yasaklı büyüler ve suskun koridorlarla çevrili bir akademi. Bilginin güç, hatıraların ise tehlike olduğu bir dünya. Linda Waldwin, akademinin sadece teori derslerinden ibaret olmadığını, diyarın ne kadar karanlık sırlar barındırdığını öğrenemk üzeredir. Büyü, psikolojik gerilim ve dark academia atmosferiyle örülü bir hikaye sizi bekliyor.

Açıklama henüz bulamadım ama okuyabilirsiniz elimden geleni yaptım

Yolunu kaybeden yaprak, elbet birgün evini bulur... Rüzgar dindiğinde.

Kaderden kaçamazsın, istemediğin kadar ister, nefret ettiğin kadar seversin. Farklılıklar çıkmaz sokak olur, sonuna bakmadan koşarsın. Dengesiz, ukala tavırları ruhunda yer bulmuş bir adamla, huysuz ve asi bir kızın evlenmesi ne kadar doğruydu? Karakterleri zıtlaşmışken, yaşamsal farklılıkları bunlara harmanlanmıştı. Bahsettiğim şey, birinin doğrusu, onun yanlışıyken; onun doğrusu, birinin yanlışıydı. Hazırsanız, başlıyorum.

Ünlü bir savcı ve polis Hiç ruhunuzu ve bedeninizi birbirinden ayırmak istediniz mi* ben istedim....hemde defalarca ama olmadı hayat,çekmek zorunda kaldığım herşeye rağmen izin vermedi bedenimi ve ruhumu ayırmaya

Yeni gelen Alman teknik direktörden sonra yaşadığı sakatlık üzerine Yavuz için artık altyapısından çıktığı Trabzonspor defteri acı bir şekilde kapanmıştır. Yeni başlangıçlar için geldiği Demirliman Spor Kulübü’nde “Alabora” taraftar topluluğunun hedefi haline gelir. Gece Mavisi ve Çelik Grisi formanın ağırlığı tüm bedenini sarmışken Demirliman Kadın Futbol Takımının kaptanı Asiye de dertleri arasına eklenir. Liman Kızı, kulübün rekor para vererek kadrosuna kattığı Yavuz’u boğmamak için kendini zor tutarken, ikinci şansını iyi değerlendirmek isteyen Yavuz tüm bu zorluklara göğüs gerebilecek midir? Kuzeyin Oğlu ile Limanın Kızı... Bu gri şehrin gördüğü en tutkulu fırtına.