Üçüncü Dünya Savaşı`nın yorgun askerleri, kendi halkının kurşunlarına boyun eğmek zorunda kalmıştır. İşgal kuvvetlerinin ülkede yönetimi ele geçirmesiyle, kaosun tam ortasında Nilüfer Karaca; vatanını kurtarmak için direnişin ilk kıvılcımı olacaktır. Yılbaşı gecesi; kırmızı maskesiyle, düşmana karşı yaptığı bir hamle, çaresiz halkın yüreğinde umut ışığına dönüşür. Ama bu kez savaş sadece düşmana karşı değil, ihanete, zulme, korkuya ve en önemlisi de... Aşka karşıdır. "Savaşın ortasında aşk bir seçenek değil belki ancak ben bir tek senin gözlerine baktığımda zaferi hissedebiliyorum Nilüfer..." **BU KİTAPTAKİ KİŞİ VE KURUMLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA İLGİSİ YOKTUR.** Kitabın bütün yasal hakları bana aittir. Bölümler her pazar.

Bazı hikâyeler bitmez. Sadece şekil değiştirir. Bu kitap, bir aşkın neden yarım kaldığını değil, o yarım kalmışlığın bir insanı nasıl tamamladığını anlatıyor. Sessizliklerin konuştuğu, gitmenin de kalmak kadar cesaret istediği bir hikâye. Çünkü bazı insanlar hayatına son olmak için değil, seni kendine getirmek için girer.

Tarihten 23 aldım. Çünkü bana yanlış not verildi. Ve ben o 23 sayesinde biri ile tanıştım. •☆•°•▪︎☆▪︎•°•☆• Sadece derslerine odaklanmış inek bir öğrenci... Ve onu fark etmeyen bir kız. İnek diye dalga geçilen, kaile bile alınmayan insanlarda birini sevebilir. Aşık olabilir. Yaralarını sarabilir. Harun : Ya incitirsem seni severken? Kapak tasarımı @nisa_author 🤎🤎çok teşekkürlerrr 🥹🥹

Sessizliğime ses olan, feryatlarıma merhem olan bir adam vardı. Benimse... Çığlıklarımı susturan sessizliğim ve o sessizliği kirleten yalanlarım vardı. O; hem dilsiz, hem sağır. Bu hikâye; Umutlarına tutunan bir kızın değil, umudun bile sırt çevirdiği bir kalbin hikâyesi... Sessizliğiyle haykıran, Gerçeklerden saklanıp Yalanlara sığınan bir kızın hikâyesi. Bu... Zeliş`in suskun çığlığı. Tamamen hayal ürünüdür, gerçek kişi ve kurumlarla alakası yoktur.

Lara daha çocukken ailesi ile yeni bir hayatta başlamak amacıyla kalktığı günde onu derinden sarsan ve hayattını şekillendiren bir olay yaşamıştır. Ailesini o gün evde ölü bir şekilde bulmuştur. Ailesinin intikamı ve elinden alınan güzel hayattın hesabını sormak için çıktığı yolda hiç beklemediği olaylar ve sarsıcı gerçeklerle yüzleşir. "Kaybedeceğimi bilseydim üzülmezdim ama umtlarım varken kaybedersem biterim, çünkü bir daha inanamam Ümitlere ve vad edenlere..." ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Lütfen kitabı açıklamasına veya kapağına göre yargılmayın. İlk iki bölüme bir şans verin, okuyun. Beğenmeniz umuduyla, İyi okumalar🩷

Yıl 1986... İstanbul’un hanımeli kokulu arka sokaklarından birinde. ​Eylül, dünyayı pencere kenarından izleyen, kalbi mürekkep ve kağıtla atan genç bir kızdır. Hayatı; annesinin lavanta kokulu telaşları, ağabeyinin korumacı gölgesi ve küçük kardeşi Zeynep’in bitmek bilmeyen oyunları arasında geçerken, sokağın köşesinde yankılanan bir sessizliğe çarpar: Erkan. ​Bazı sevdalar avaz avaz bağırılmaz; bir kitabın sayfasına bırakılan notta, gece yarısı fırlatılan bir taşın sesinde ya da bir mahalle parkının çekirdek kokulu banklarında saklanır. Eylül ve Erkan, kelimelerin yetmediği yerde birbirlerini sessizliklerinden tanımaya çalışırken; dedikodular, sahte defterler ve sert ağabey bakışları bu naif bağın etrafında bir çember oluşturur. ​Gül Sokağı; ilk aşkın o hüzünlü cesaretini, kardeşlik bağının sarsılmaz gücünü ve bazen en doğru cümlelerin, hiç kurulmamış olanlar olduğunu anlatan samimi bir büyüme hikâyesi. ​-Siz hiç, birinin adını söylemeden onu kalbinize mühürlediniz mi?-

Bazı aşklar sessiz başlar ve en derin izleri de onlar bırakır. Nevra, Enver’i yıllardır kimsenin fark etmediği bakışlarla, söylenmeyen cümlelerle sever. Onun için bu aşk, dile gelmeyen ama her gün biraz daha büyüyen bir histir. Enver ise Nevra’nın varlığına alışmıştır; yanındadır ama hiç sorgulamadığı kadar uzaktır. Mezuniyet yaklaşırken herkes geleceğini planlar, Nevra ise sevdiği çocuğu ardında bırakacağını düşünür. Oysa kader, ikisi için de aynı yolu çoktan çizmiştir. Aynı üniversiteyi, aynı şehri ve aynı bölümü birbirlerinden habersiz kazanırlar. Geçmişte söylenemeyen her şey, üniversite koridorlarında yeniden karşılarına çıktığında bu kez kaçmak mümkün olmayacaktır. Bu bir tesadüf hikâyesi değil; zamanı gelince filizlenen, sabırla beklemiş bir aşkın hikâyesidir.

Arslan kapının önünde durduğunda onun adımlarıyla birlikte içimde bir şeyler de durmaya hazırlandı. Sanki dükkânın içindeki bütün sesler aynı anda sustu da, geriye sadece kalbimin atışı kaldı. Başımı kaldırdığımda ona baktım her zamanki gibiydi sakin mesafeli olması gerektiği kadar yakın... “Hoş geldin Arslan abi,” dedim. Sesim bana ait değilmiş gibi çıktı. “Bir şey isteyeceğim senden,” dedi. İşte o an…her şeyin değişeceğini anladım. Gözlerimi kaçırdım. Bir şey olacak, dedim içimden. Ve ben buna hazır değilim. “Söz çiçeğini sen yapar mısın?” dedi. “İnce işlerden anlamam ben.” Kalbim, göğsümün içinde yanlış bir yerde atmaya başladı. Sanki yerinden kaymış gibiydi. Bir an yüzüne baktım. Belki başka bir şey söyler diye. Belki şaka yapıyordur diye. Belki yanlış duymuşumdur diye. Ama o sadece bana bakıyordu. Hiçbir şey yoktu yüzünde. Ne heyecan, ne mahcubiyet, ne fark ediş. Benim içimde kopan fırtınadan haberi yoktu. “Tamam,” diye fısıldadım. Arkamı döndüm. Tezgâhın üzerindeki çiçeklere uzandım ama ellerim titriyordu. Gözlerimden süzülen damlalar yanaklarıma ulaştığında, onları durdurmaya çalışmadım bile. Çünkü bazı acılar gizlenmez. Sadece yaşanır. Gülleri seçtim. Her birini elime alırken içimden bir şey daha eksiliyordu. Bu çiçek, onun mutluluğuna gidecekti. Ve ben… onu ilk kez gerçekten kaybediyordum. O arkamda sessizce bekledi. Ben ise onun için, hayatımda yaptığım en zor çiçeği hazırlamaya başladım. O an anladım ki, bazen bir insanın kalbi kırılmaz; sadece yavaş yavaş söner.

Mireya, okumayı hayallerinin merkezine koymuş genç bir kızdır. Ancak ailesi onun bu hayaline karşıdır; lise biter bitmez önüne set çeker ve üniversite isteği yüzünden onu evden kovarlar. Bir valiz, kırık bir kalp ve belirsiz bir gelecekle kendini bir bankta bulur. O bankta, hayatını sonsuza dek değiştirecek biriyle tanışır: Can. Gizemli, sakin ve olduğundan çok daha fazlasını saklayan bir adam. Mireya, Can’ın gerçek adını da kim olduğunu da bilmez. Bilmediği tek şey bu değildir; çünkü Can, karanlık bir dünyanın tam ortasındadır. Bir yanda hayalleri için savaşan bir kız, diğer yanda karanlıkla çevrili bir adam… Aşk, sırlar ve tehlike iç içe geçerken Mireya’nın tek bir sorusu vardır: Bir mafyaya âşık olmak, hayallerinden vazgeçmek midir, yoksa onları gerçekleştirmek mi?

Güz Matemi isminde ilk kitaptır. *Mahalle kurgusu* Karganın kanat çırpışlarının ardından kulaklara Manolyanın masalı uğuldadı...

Kitabın sayfalarını okurken gözlerini kapattı... Ve gözlerini başka bir dünyada açtı: Valentra Krallığı’nda. Ancak bu büyülü evrende cesur bir kahramanın bedeninde değil, ihanete uğramış ve on gün içinde idam edilecek bir soylu kadının, Lady Celine’in bedeninde uyanır. Tek bir çıkış yolu vardır: Bir dükle evlenmek. Ve bu dük, ülkenin en güçlü, en dokunulmaz ve en yalnız adamı: Kaelith Varennes. Ama bu bir evlilikten fazlası olacak. Çünkü İlayda, kaderin ona sunduğu bu dünyada yalnızca hayatta kalmak değil, tarihi ve aşkı baştan yazmak üzere olduğunu çok geçmeden anlayacaktır. Romantizm, tutku ve kraliyet entrikalarıyla dolu; aşkın, gücün ve ikinci şansların öyküsü…

Akka Talas, 17 yaşında. Panik bozukluk ve anksiyete ile yaşayan, duygularını çoğu zaman bedeninde hisseden bir kız. Kalbi hızlanır, nefesi daralır, düşünceleri kontrolünden çıkar ama kimseye anlatmaz. Konuşmak yerine yazar. Günlüğü onun tek güvenli alanıdır. Milan, müzik bölümünde okuyan, Akka’nın varlığından haberi bile olmayan bir çocuk. Aynı sınıfı, aynı sırayı paylaşırlar ama aynı dünyada yaşamazlar. Milan için sıradan bir sınav günü, Akka için unutulmayacak bir ana dönüşür. Akka’nın Milan’a dair her şeyi, onun asla okumayacağı bir günlükte saklıdır. "Ben şey,ben Akka Talas adım bu ama unutursun garip isme sahibim zaten" dedim sesimi kontrol etmeye çalışırken. Milan dikkatle dinlerken "Pek unutulacak bir isme benzemiyor Çilli Talas" yüzünde bir gülümse oluşmuştu.

Siz; kim olduğumu merak edersen hiç çekinme ara beni Kimliksiz; psikopat herif ararım merak etme Kimliksiz; bulursam ne yapacağıma inanmazsın... Siz; ben seni muhatap almıyorum. Yürü anca gidersin... Kimliksiz; kim olduğunu öğrendiğim zaman kaçacak delik arayacaksın; benden söylemesi...

O gece bir söz verdim. Ve ben, nâm-ı diğer Yılanın Yavrusu, yıllar önce söndürdüğünüz o ateşi tekrar yakmaya geldim... •Kitap tamamen şahsıma aittir ve tüm hakları saklıdır.

0551**: Balık Köpeğisini görmedim de 0551**: Seni gördüm 0551**: Sen de beni mi görsen? 🦈 "Bizim sırt sırta verip sikemeyeceğimiz adam yok." İmge okulundan kovulur. Yeni okulunda ise öğreneceği bir şey vardır: Aile olmak için kan bağına ihtiyaç yoktur.

Serra Durmaz, İstanbul’un insanı yoran ama bir o kadar da içine çeken seslerine, elindeki kâğıdı buruşturarak karıştı. Adres oradaydı. Siyah kalemle aceleyle yazılmış birkaç satır. Ama sokak yoktu. Valizinin tekerleği bozuk kaldırıma her takıldığında, içinden geçen sabır da biraz daha aşınıyordu. Sabah erkenden çıktığı yolculuk, beklediğinden uzun sürmüş; İstanbul onu ilk günden yormayı seçmişti. Boğaz’a yakın bir mahalle demişlerdi. Sessiz, eski ama güvenli. “İstanbul’un hâlâ nefes alan yerlerinden,” diye eklemişti emlakçı. Serra, başını kaldırıp etrafına baktı. Eski apartmanlar, yokuş aşağı kıvrılan sokaklar, balkonlardan sarkan çamaşırlar… Ve aralardan görünen o ince mavi çizgi: Boğaz. Tam da bu manzaraya dalmışken, bir adım öne çıktı. Ve oldu. Fren sesi kısa ama sertti. Metal, bavula çarptı…

Bazı insanlar hayatımıza ışık gibi girer. Gördüğümüzde tanırız ama dokunduğumuzda korkarız. Aylin, İstanbul’dan Oslo’ya uzanan bir yolculukta, kendi hayallerini ve kalbini yeniden kurmaya çalışırken adı konmamış bir aşkla, gizlenen gerçeklerle ve suskun kalbin fısıltılarıyla yüzleşir. Bu bir aşk hikâyesi… Ama kavuşmaktan çok beklemeyi, unutmaktan çok hatırlamayı anlatıyor. Bazı hayatlar ışığa bırakılır. Bazılarıysa ışığın ardında kalır.

Ne duruyorsunuz, içeriye bekleniyorsunuz. Siz: Gece gece ne bu ağlama sesleri kardeşim?(01:45) Yazmayayım yazmayayım dedim ama insana bir rahat huzur vermiyorsunuz yahu.(01:48) Bebeğin varsa uyut.(01:48) Kulağıma kulak pamuğu tıkayıp yatmak zorunda kalıyorum her gün.(01:48) Bu ne ya car car.(01:49) Gürültücü adam: Sen kimsin lan.(01:49) Bu saatte mesaj atma haddini nerden buluyorsun?(01:50) Siz: Bu saatte beni rahatsız etme hakkını nereden buluyorsanız bende mesaj atma hakkını buluyorum beyefendi.(01:51) Ramazanda çalınan davul sesi bile bu kadar sesli değil yemin ederim.(01:51) Bu kitapta biraz duygusallık, birazda mizah ortaya karışık her şey mevcuttur. Sizde yeri geldiğinde gülmekten kırılmak, yeri geldiğinde de hüzünlenmek istiyorsanız buyrun içeri, ne duruyorsunuz. Bu kitap sadece texting şeklindedir. Düz yazı yoktur.

Hayat, arkadaşı Gizemin abisine aşık olmuştur ama hislerinin farkında değildir. Onlara yaptığı ziyaretlerde fotoğraflarda gördüğü adama aşık olmuştur. Bir gün ansızın Gizemin telefonunu karıştırarak abisinin numarasını alır ve olaylar başlar. Hayat: Fotoğraflardan daha yakışıklı bir beymişsiniz. Fotoğraflar aldatıcı derlerdi de inanmazdım. Polat Alemdarım: Telefonumda kayıtlı değilsin. Kimsin ve beni nereden tanıyorsun? Ayrıca benim fotoğraflarım bir yabancıyı alakadar edemez o kadar. Şimdi kimliğini açık etmek ister misin yoksa ben mesleki yöntemlerimi kullanarak seni bulayım mı? Hayat: Kimliğimi açıklamak zorunda mıyım? Sana zararı olamayacak masum biriyim sadece. Etrafında bile dolanamıyorum. Bırak da birazcık olsun senle konuşayım. Hevesimi alayım. Polat Alemdarım: Kızım beni dellendirme. Sabah sabah başıma nerden çıktın ya?

Tozlu Kayalar Serisi`nin ilk kitabı. Diğer 14 kitabımı okuyup oylamayı unutmayınn🫶

[Asker kurgusu&Romantizm]

Bazı masallar çocuklar uyusun diye anlatılırdı bazı masallarsa çocuklar uyansın diye...

Susturulup bastırılacaksın. Huyum böyle diyeceksin. Kafana vura vura öğretecekler. Ben alıştım diyeceksin. Yıllara yaslanmış yakın arkadaşımla aramda bir şeylerin yaşanması kendi ellerimle işlediğim hataydı. Yaşananların videoya alınması ise bana yapılan bir hataydı. Bedelini, benim ödediğim bir hata. Yakın arkadaşımla zorla evlenerek ödetmişlerdi. Peki ya her şey değişirse?

Bu mahalleye taşınmak başta güzel bir fikir gibi gelmişti. Taa ki, onunla tekrar karşılaşana kadar! Ben nereden bilebilirdim bu kızın ev sahibimin kızı olduğunu. Tesadüfler benim için her zaman imkansızdır. Ben bu hayatta tesadüfe inanmam! Ya hedef benimdir! Ya da korumak istediklerim hedeftedir!

Bu bir anlaşmalı evlilik kurgusu. En azından onlar öyle sanıyordu. Savaş Ali pusulası bozuk bir gemi. Asude`nin kıyılarına demir atınca öğrenecek pusulasız da yön bulabileceğini. Pamuklara sarılarak büyütülen Asude... Egenin huzurlu kıyılarından Karadenizin hırçınlığına düştüğünde anlayacak oyun oynamanın meşakkatini. Bir denklemde olmaması gereken her şey bir araya geldi. Savaş Ali evlilik baskısından kurtulmak için Asude`ye bir teklifle gitti. Onun için uygun gelin zaten seçilmişti ama Savaş için bu kabul edilemezdi. Madem kaçamıyordu evlilikten, gelinine de kendi karar verebilirdi. Babaannesi bir gelin sahibi olacaktı, onun istediğinin tam tersi özelliklerde olması Savaş`ın suçu sayılmamalıydı. Ya da bu kanıya Asude`yi tanımadan varmasa mıydı? Savaş için bu plan her şeyiyle mükemmeldi aslında. Ayarsız dilini, ipe sapa sığmaz gülümsemelerini, oyunbaz hallerini görene kadar çok da emindi. Sonra onun aslında bir GÖNÜLÇELEN olduğu ile yüzleşti. İKİ OYUNBAZ, VASAT BİR PLAN VE PİYANGODAN ÇIKAN AŞK! Her şeyin karma karışık olması için lazım olan her şey onların elindeydi...