draconun gelinciğe dönüşmesi ve harrynin ona bakmasıyla oluşan olaylar

Selamlar 🌸 Birden dedim ki niye lise kurgusu yazmıyorum Kısa bir hikaye olacak ama tutarsa uzatabilirim belki Neyseeee zaten tutcağını sanmıyorum 🩶 🩶 🩶 - Do you like Neymar? - Pardon kimsiniz? - 🤍🤍🤍 - … Herşey Sanem’in önünde oturan matematik dehası, futbol tutkunu Ozan’a tutulmasıyla başladı. ~gerçek hayattan esinlenilmiştir~

Hiç birşeyden haberi olmayan bir hemşire bir kaç gün önce gördüğü adamın korumalar tarafından hastanenin çıkışında kaçırılır. Gözlerini açtığında beyaz tavanla karşılaşan Asena bir an ne olduğunu hatırlayamaz kaçırılfığındı fark ettiği anda yataktan hızlıca kalkan asenanin başı dönmesiyle yere düşmeyi bekler ama biri onu tutmuştur Asena bunu farkettiginde kafasını yavaşca kaldırır ve karşısındaki adamın bir kaç gün önce ameliyatina girdiği Yasin Çakır`ın oğlu olan Poyraz Çakır olduğunu anlar.

🛑KOPYALAMA ALINTI YOKTUR!!! TAMAMEN KENDİ FİKRİMCE YAZILMIŞTIR!!!

Derin, yaz tatilini geçirmek için arkadaşları ilee birlikte Yazlık evine gelirler. Tek istediği deniz, arkadaşları ve sorunsuz bir yazdır. Ta ki sahilin en dikkat çeken Can kurtaranı Can`la tanışana kadar…

merabalar size bir mafya dizisi yazmak istedim başlalımıııı

başroller:Melisa , bora
yan başroller: mira(boranın kardeşi),almina(melisanın arkadaşı),Lina(melisanın kuzeni
kadir(melisanın babası annesi öldü),kemal(boranın babası annesi bıraktı onu) ,kuzey(boranın çocukluk arkadaşı)
ateş(aynı şekilde çocukluk arkadaş)

daha gelecek karekterler var puanlık bunlar yeter bazi kişileri tanıtmamış olabilirim ama ara sıra tanıtırım

boranın hikayesi: mafya babası ve kardeşi mirayla yaşıyor hizmetçi Emine de var 3 kardeşler ama (annesi bora küçükken bazı nedenlerden dolayı bırakıp gitmiştir ve boranın ile melisanın kardeşi kaanıda almıştır yanına

melisanın hikayesi: annesi ölmüştü babası öldürmüştü küçükken, arkadaşı Almina kuzeni Mira var, Melisa babasıyla yaşıyor babasından nefret ediyor ama onla yaşamak zorunda üniversitesine gidiyor ve 1 gün sonra bittiyor

BAŞLIYALIM

*(BÜYÜK HARFLER MELİSANIN İÇİNDEN KONUŞTUĞU ANIMSAR)
"böyle yazıcı konuşur yani ben"
geçelimmmm

MELİSADAN ANLATIM;

SABAH UYANMIŞTIM VE MUTFAĞA GİTMİŞTİM KAHVALTI YAPIP ÜSTÜMÜ GİYDİM VE OKULA YOL ALIP GİTTİM

"okulda"
Almina:günaydınlarrrrr
lina:günaydın
"sen içeriye girersin"
Almina-lina : günaydınnn
Melisa:günaydın kızlar
"yerleşirsin kızlarla sohpet edersiniz derse girersiniz ve kantinin önünde olursunuz"

Almina:ay kızlar yarın üniversitesinin son günü
lina:aman ne büyük gün"diyerek gülerler sınıfa geçersiniz (zaman atlaması)eve gelirsin"

EVİN ÖNÜNE YAKLAŞMIŞTIM KAPIYA BAKTIĞIMDA AÇIK DURUYORDU NE OLDUĞUNU ANLAMAMIŞTIM VE HIZLICA YÜRÜMEYE BAŞLADIM İÇERİYE GİRDİĞİMDE BÜSÜRÜ SİYAH KIYAFETLİ ADAMLAR VARDI BABAMIN YAKASINI TUTAN 50-40 YAŞINDA ADAM VARDI VE ONUN YANINDA "İRİ YAKIŞIKLI 1'90 BOYUNDA BİR ADAM DAHA VARDI AMA ÇOK SOĞUK BAKIYORDU KORKUTUCU DERECEDE SANKİ HİÇ KALBİ YOKMUŞ GİBİ"HAYLA ANLAMIYORDUM VE NEFES ALIP KONUŞTUM

Melisa:Baba noluyor burda bu adamlar kim
kadir:kızım odana geç çıkma
"kemal iki korumayı işaret ederek seni tutarlar"
Melisa: napıyorsun bırak kolumu kime diyorum it (ay ay ay lspzksğ)

kemal:bu kız kim
kadir:k-kızım
kemal:aylardır paramı istedim vermedin şimdi son duanı et
Melisa:ne ne saçmalıyorsun sen amca Burak babamı
"kemal sinirlenir kadirin boğazını elleriyle sıkar kadir zor nefes alıyordur"
Melisa:lan bıraksana adamı boğucaksın
"bora karşına geçer"

bora:sen kimle konuştuğunun farkındamısın
Melisa:hayır değilim farkında olmakta zorunda değilim sg evimden
"bora boğını tutar"
bora:bidaha küfür edersen senin o dudağını keserim
Melisa:yapsana hadi ne duruyor-

kemal:yeter bana bak adam paramı vermiceksen kızına güle güle de
"kemal tam sıkıcakken kadir konuşur"

kadir:kızım kızımı alın ben size parayı getirmicem
"kemal sana bakar"
kemal:bana bak 344 günün var eğer getirmezsen kızında sende ölürsün.Bora kızı al gidiyoruz

Melisa:ne nereye Baba beni veremezsin
"bora melisanın kolundan tutup dışarıya çıkarmaya çalışır"

Melisa:BABA BIRAKMA BENİ LÜTFEN ÇOK KORKUYORUM BIRAKMA
bora:eee yeter be kadın yürü yürümezsen erkenden ölürsün
Melisa:bana bak deve senle evlenmicem bırakın beni
bora:böyle konuşmaya devam edersen olacaklardan ben sorumlu değilim
Melisa:ne olacakmış söylesene
"bora melisayı omzuna alır ve arabısına bindirir (ön koltuğa)ve bora sürücü koltuğuna otorur"

Melisa:oyunmu bu mal satar gibi ben mal değilim tamamı
bora:baban öyle demiyor
"Melisa az biraz dışından söylereyerek
cama bakarak"
Melisa:sanki çok umruna takıyor
"bora bunu duymuştu ama bişey demedi duymamış gibi yaptık"

bora :in geldik
Melisa:beni evime götür
"melisanın önüne geçerek"
bora:artık senin evin burası

KABULLENMEK İSTEMİYORDUM AMA İNMEK ZORUNDA KALDIM İÇERİ GİRMİŞTİR ÇOK BÜYÜKTÜ GALİBA BURASI O ADAMIN EVİYDİ

bora:çokmu beyendim evimi
Melisa:çok zevksizsin
"bora yaklaşır ve sen duvara sıkışırsın dipdibe olursunuz"
bora:zevkli olduğum yerlerde var
"Melisa sace bakar gözlerine"
Melisa:çekilirmisin
"bora çekilir"

Bembeyaz zambakların önüme serildiği, yemyeşil çimlerle kaplı bir bahçede yürüyorum. Arkama bakmıyorum, önümü görmüyorum. Sadece yürüyorum. Çünkü o an ihtiyacım olan şey o. Geçmişime sığınmıyorum, geleceğimin umuduna kapılmıyorum. Bütünüyle ana odaklıyım. Ve o an benden sana yardım etmemi istiyor. Bütün yaşanmışlıklarımızı, anılarımızı çöpe atmamı; sadece basit bir yara bandı olarak kullanılmamı. Peki ya ben? Ben ne istiyorum? Sana gerçekten yardım etmeyi mi? Yoksa hissettiğim günahkar duyguları bu kılıfa uydurup yanında kalabilmeyi mi? K-Pop dünyasının parlak idolü, PRDX grubunun yıldızı Park Seo-jin diğer adıyla Sylus. Ve onun on dokuz yıllık arkadaşı, bir su kadar güzel ve berrak Kim Ha-eun. Yaşanmışlığın üzerlerine bindirdikleri yük, kalplerindeki kor alevi bastıracak mı? Ya da anıların feryadı, ikisini de yakıp küle mi çevirecek? Uyarı! Bu kitap eser miktarda şiddet/cinayet ve çeşitli istismar öğeleri içermektedir. Bu konuda herhangi bir travmanız varsa lütfen es geçiniz. Kitabın tüm hakları, şahsım Judgement Lane`e aittir. Herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Bu kitap The Early Spring (İlkbaharın Başında) dizisinden esinlenmiştir. +1& ve üzeri okurlar içindir. Beş yıl önce, hayatımın en güzel günlerinin aslında kalbime ektiğim en büyük pişmanlık tohumları olduğunu nereden bilebilirdim? Demir’i ilk gördüğüm o an, içimde ona karşı en ufak bir kıpırtı bile yoktu. Aksine, ondan köşe bucak kaçmak, varlığının yarattığı o tuhaf rüzgardan korunmak için elimden gelen her şeyi yapmıştım. Sonra ne oldu, hangi ara bu surlar yıkıldı, Bilmiyorum. Bir gün geldi, göğsüne yaslandığımda dünyadaki tüm fırtınalar diniverdi, kendimi ilk defa bu kadar güvende hissettim. Kalabalıklar içinde sadece onun bakışlarını arar oldum. Dudaklarından dökülen ufacık bir kelime, sıradan bir günü masalsı birine dönüştürmeye yetti. Ve ben, yabancının teki olan o adamın, bilmeden hayatımın tam merkezine yerleşmesine engel olamadım. Onu sevdim. Ruhumun en derin yerinden, kelimelerin kifayetsiz kaldığı bir büyük yangınla sevdim. Meğer bazı insanlar hayatımıza kalmaya değil, bizi bizden koparıp gitmeye geliyormuş. Bazen hayatınızdaki en muhteşem anı da, bir ömür kanayacak en derin yara da aynı insandan kalıyormuş geriye. Ben onunla gökyüzüne uçmayı öğrendim; sonra da kanatlarımı kırıp beni boşluğa bırakmasını. Şimdi bu enkazın içinden geriye dönüp baktığımda, kafamda yankılanan tek bir cümle var: Keşke hikayemizin son satırını baştan bilseydim de, bu ateşe hiç ayak basmasaydım.

Azel, on dokuz yaşına kadar gerçek ailesinin kim olduğunu bilmeden yaşadı. Sevgi sandığı şeyin zamanla bir yüke dönüştüğü evde büyüdü; kendisine ait olmayan bir hayatın içinde sustu ve on yedi yaşında öğrendiği gerçekle bütün geçmişini sorgulamaya başladı. İki yıl boyunca her şeyi gizlice araştırdı. Annesinin kim olduğunu, babasının nerede yaşadığını ve neden başka bir aileye bırakıldığını öğrenmeye çalıştı. Sonunda karşısına tek bir isim çıktı: Alparslan Karanlı. İstanbul’un en korkulan adamlarından biri. Gücün, paranın ve karanlık sırların sahibi. Azel, öz babasının konağına girebilmek için tek bir yol bulabildi: Orada hizmetçi olarak işe başlamak. Artık kendi evinde bir yabancıydı. Öz babası her gün yanı başından geçiyor, yüzüne bakıyor ama onu tanımıyordu. Alparslan Karanlı, yıllar önce öldüğüne inandığı kızının kendi çatısı altında yaşadığından habersizdi. Üstelik Azel’in yokluğunda onun yerini dolduran başka bir kız vardı. Azel gerçeği açıklayıp yıllardır kendisinden esirgenen hayatı geri alabilecek miydi? Yoksa Karanlıların yalısına adım atarak, sonu olmayan bir savaşın tam ortasına mı düşecekti?

Cennetin kapıları ardımızdan kapanırken, yeryüzünde henüz hikayemizi anlatacak kimse yoktu. Yine de suçumuz çoktan belirlenmişti.

Azazel’in bana uzattığı eli gördüler; o eli tutmadan önce nelerden vazgeçmemin istendiğini sormadılar. Onun isyanını yazdılar, benim arzumu. Sonra dökülen bütün kanı adlarımızın yanına işlediler.

Oysa ben de hatırlıyorum. Meleklerin yere düşerken çıkardığı sesi, yarattıklarımın içimde birer birer sönen nefeslerini, sevdiğim adamın kanıyla ısınan avuçlarımı… Onu kurtarmak için toprağın derinliklerine fısıldadığım büyüyü.

Bedenini ölümden sakındım. Ruhunun parçaları ellerimden kayıp giderken hiçbir sözcük onları geri getirmeye yetmedi.

O günden geriye, yerin yedi kat altında atan bir kalp ve yarım kalmış bir söz kaldı.

Ben Lilith.

İyiyi ve kötüyü, kötü diye anlatılanlardan dinlemenizin vakti geldi.

Bir zamanlar dostluklarının sonsuza dek süreceğine dair birbirine söz veren üç yakın arkadaş vardı...

Lia, Forah ve Sue...

Bir gece ansızın Sue'nin ortadan kayboluşu, dostluklarını yıkacak bir depreme sebep olmuştu.

Lia, Sue'nin bir yerlerde esir tutulduğuna inanıyordu ama Forah'ın olayın başından beri "Sue, öldü" demesi Lia'nın en yakın arkadaşından şüphelenmesine neden olmuştu...

İki yıl sonra Lia ve Forah artık aynı sıraları paylaşan iki eski dost değildi. Birbirine nefret besleyen iki eski dost olmuşlardı...

Sıradan bir lisenin sıradan olmayan iki öğrencisi...

İkisinin bir araya gelmesi kırmızı kar yağması kadar imkansızken -en azından Beste böyle söylüyordu- bir araya gelmişlerdi. Hem de iki baş düşmanken iki genç aşık olarak.

Kırmızı karların yağdığı o ütopik evrene hoş geldiniz.

Keyifli okumalar...

-
Bölüm günleri; Çarşamba, Pazar.

Beste Kahraman&Arda Eryavuz

21/10/26

Zorla evlendirilmeye çalıştırıldığım o nikahtan, gelinliğimin altına giydiğim spor ayakkabılarla kaçtım. Can havliyle sığındığım otel odasında ise kurtuluşumu değil, Azrail’imi buldum. Karanlığın içinde, bir adamın boğazını sıkarak canını alan yeraltı dünyasının en acımasız lideri Karan ile göz göze geldim. Korkuyla geri kaçarken ayağım kaydı ve bembeyaz gelinliğimle yerdeki taze kan gölünün ortasına kapaklandım. Şahit istemeyen susturuculu bir silah alnıma dayandı, zihnim dehşetle karardı. Öleceğimi sanırken, gözlerimi onun lüks ama üzerime kilitlenmiş odasında açtım. Beni öldürmemişti ama özgür de bırakmamıştı. Ben o nikahtan kaçan hırçın bir kasırgayımdım; Alya`ydım. O ise beni kendi karanlığına hapseden yıkılmaz bir kafesti. "Beni bir kafese kilitleyerek korkutamazsın katil bozuntusu! Senin o karanlığın, benim kaçtığım yangının yanında sadece bir gölge kalır."

Aşka inanmayan bir adamı inandırmak kolay mıydı? Peki ya aşktan korkan bir kadını cesaretlendirmek… Defne ve Levent’in aşkı yanlış anlaşılmalar arasında sıkışmış, kıskançlık ve öfkenin ördüğü duvarlarla sarılmıştı. Yine de gerçek bir aşk için her zaman çıkış vardı… Levent geçmişinden yaralı kalbini, çelik zırhların arkasına saklamıştı, ama Defne’nin zarif ruhunun çatlaklarından içeri sızmasını engelleyememişti. Defne ise Levent’in ateşinden köşe bucak kaçmış, ama saklanamamıştı. Bu bir adamın masumiyeti bulması, bir kadınınsa gerçek aşkı tanımasının hikayesi…

Ukde, hayatını düzene sokmaya çalışan genç bir kadındır. Ailesinin zoruyla bir şirkette işe başlaması ile her şeyin yoluna gireceğini ve herkesi memnun edeceğini düşünürken kendisini hiç beklemediği bir kaoasun içinde bulur.

Patronu Engin, anlayışlı ve mesafeli bir adamdır fakat onun kardeşi Baha, Engin Bey'in tam aksine ukala, kendini beğenmiş, laubali ve sinir bozucu biridir...

Ukde'nin sakin hayatı, Baha'nın şirkete gelmesiyle değişmeye başlar.

Bitmek bilmeyen atışmalar, beklenmedik karşılaşmalar ve giderek karmaşıklaşan ilişkiler...

Peki, Ukde patronunun kardeşiyle uğraşırken kendi kalbini de bu karmaşaya kaptıracak mıdır?

OzBat ve Milbar kurgusu

Bazı savaşlar cephede kazanılır, bazıları vicdanda. En zoru ise ikisini aynı anda vermektir.”

"Bir aşk hikayesi..."

"Bu şiir kitabı, aşkın en saf, en yakıcı ve en buruk hallerini dizelere döküyor. Özlemin gölgesinde, kalbin sessiz çığlıklarını, sevginin hem tatlı hem acı izlerini bulacaksınız. Her bir satır, kaybedilen bir anın, dokunulamayan bir hayalin ve yeniden yeşeren umudun yankısı. Aşk acısının derinliklerinde kaybolmaya, özlemin sızısında kendinizi bulmaya hazır mısınız?"

Selammmm 💞

~Bu benim ilk kitabım umarım beğenirsiniz.

~Hergün bölüm atmaya çalışıyorum.

~Yazım yanlışım olursa kusura bakmayın.

💞 💞 💞

"O gece, o konağa adım atmamalıydım."

~20 yaşındaki Asena`nın hayatı, gizemli bir miras ve sırlarla dolu bir konakla değişir. İlayda`nın koruması altında hayatta kalmaya çalışırken, hem katili hem de kalbini kaybedecektir.

~Polisiye / Gerilim / Romantik

Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazı insanlar hayatınıza girmek için değil, bütün hayatınızı değiştirmek için gelir. Bir kadın, geride bıraktığını sandığı geçmişiyle yüzleşirken kendini hiç beklemediği bir hikâyenin içinde bulur. Aşk mı kazanacak, gurur mu? Peki ya kalbin en derininde saklanan sırlar ortaya çıktığında geriye ne kalacak? Bazen insanın en büyük savaşı, iki hayat arasında değil; kendi kalbiyle arasındadır. +17 bölümler vardır.

"Önünüze bakmayı bilmez misiniz siz küçük hanım? Yoksa dikkat çekmek için daha yaratıcı yollarınız yok mu?"" "Asıl siz önünüzde duran kadını göremeyecek kadar kör müsünüz bayım?Yoksa yaşlılık belirtileri erken mi başladı?" ~ baston yutmuş esmer tanrısı~

karanlığa saklanabilirsin ama ateşten kaçamazsın

"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri`nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir`in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.

"İlk seçeneğin basit," dedi. "Seni burada öldürürüm." Kalbim bir anlığına duracakmış gibi oldu. "Kimse ne olduğunu anlamadan bu iş biter. Senin için de benim için de." Başımı salladım. Gözyaşlarım artık durduramadığım bir nehre dönüşmüştü. "Hayır... Hayır, yapma..." "Beni dinle." "Lütfen..." "İkinci bir seçeneğin var, küçüğüm." Sesi, sanki bir iş toplantısında önüne koyduğu iki tekliften söz ediyormuş gibi değişmeden kaldı. Alnımdaki silahın soğukluğu, her kelimesinde daha fazla hissediliyordu. Metalin değdiği noktada tenimin uyuştuğunu sanıyordum. Kımıldamaya korkuyordum. Nefesimi bile yanlış alırsam tetiğin çekileceğine inanıyordum. Güneş hafifçe eğildi. Artık yüzü bana daha yakındı. Gece karası gözlerinde kendi korkumu görebilecek kadar yakındı. "Benimle evlenirsin."