Taş duvarlar, yasaklı büyüler ve suskun koridorlarla çevrili bir akademi. Bilginin güç, hatıraların ise tehlike olduğu bir dünya. Linda Waldwin, akademinin sadece teori derslerinden ibaret olmadığını, diyarın ne kadar karanlık sırlar barındırdığını öğrenemk üzeredir. Büyü, psikolojik gerilim ve dark academia atmosferiyle örülü bir hikaye sizi bekliyor.

Sahi neydi o klişe? "İki farklı dünyanın insanlarıyız" klişesini çok duymuşuzdur. Peki iki gönül sevince seyran olan samanlık bu iki farklı dünyayı birleştirebilecek mi? Tüm Türkiye tarafından tanınan ünlü fenomen Esen Doğaner arkadaşından notları istemek için telefon numarasını alıp Yüzbaşı Rüzgar Gökturan `a yazar... "S-sen o komutansın." "Hangi komutan?" "Benim favori hocamın komutanı hayran olduğum komutan"

Telkinler verip durdum kendime. “Çocuk senin farkında bile değil, Damla.” “Boş hayaller kurma.” Aşk bir çözüm müdür yoksa bir kaçış mı?

Birbirleriyle hiçbir ortak noktaları yokmuş gibi görünen insanların yolları kesiştiğinde, yalnızca hayatları değil, inandıkları doğrular da değişmeye başlar. Yıllardır birbirinden bağımsız ilerleyen hayatlar, bir muammanın ortasında kesişmeye başladığında kimse ilerisini öngöremez. Ve bu öngörülemez yollar insanları bazen hiçbir zaman kurtulamayacakları karanlıklara sürükleyebilir.

Bir insan abisinin katiline aşık olabilir miydi?

"Yine mi sen" oda halinden memnun değilmiş gibi konuştu"Evet maalesef yine ben" gülerek devam etti "Noldu yoksa yine etkilenmekten mi korkuyosun" kendimi bozmayarak gülümsedim "Hıh ben mi önce sen kendine bak ben seni unutalı çok oldu aklıma bile gelmiyorsun" oda aynı şekilde gülerek "Asıl ben seni unutalı çok oldu birdaha karşıma çıkarsan seni pişman ederim demiştin ettte görelim" diye pişkinlikle cevap verdi

Ece, Deniz ve Alara üniversite okumak için İzmir`den Ankara`ya taşınırlar. Yeni şehirde yaşamaya çalışırken hem okul hem de mahalle hayatına alışmak zorundadırlar. Taşındıkları mahallede herkesin sevdiği ve saygı duyduğu biri vardır: Ömer Ali. Mahalledeki çocuklarla ilgilenir, yaşlılara yardım eder ve herkesin derdine koşar. Bu yüzden mahallede ona "mahalle abisi" denir. Başta Ece ile Ömer Ali pek anlaşamaz. Ece, onun fazla karışkan olduğunu düşünür. Ömer Ali ise Ece`yi biraz inatçı bulur. Ancak zamanla birlikte geçirdikleri vakit arttıkça birbirlerini daha iyi tanımaya başlarlar. Üniversite hayatı, mahalledeki komik olaylar, yeni arkadaşlıklar ve zamanla gelişen duygular arasında Ece ve Ömer Ali`nin yolları hiç beklemedikleri şekilde birbirine bağlanır.

Her gün gördüğüm caddenin köşesindeki kitapçının önünden geçerken içeri şöyle bir göz attım. İçerisi loş ışık ile aydınlanmış ve son derece gizemli bir hava yaratıyordu. Hiç düşünmeden elim kapının koluna gitti ve kapıyı açtım. Aylar sonra buradan aldığım bir kitap tüm hayatımı değiştirdi…. “Leydim uyanın! Kont Edger uyanmanızı emretti”. “Ne leydisi Lee eun şaka yapmayı kes ve git başımdan” “Leydi Juliana uyanmazsanız eğer ikimiz de ceza alacağız!” Juliana ismini duyar duymaz gözümü açtım. Bana seslenen Leydi Juliana’nın oda hizmetçisi laila’dı. Juliana ise okuduğum kitap’taki kötü karakterdi. Ahhh lanet olsun!!!!😱😱😱

Bazı şehirler insanı çağırmaz… insanı değiştirir. Bengü, İstanbul’da düzenli bir hayat kurmaya çalışan genç bir doktordu. Ta ki bir gün, Trabzon’un sisli dağlarında görev yapması için gelen teklif masasına bırakılana kadar. Bir yıl boyunca bu şehre alışmış olan en yakın arkadaşı Çiçek, onu kendi dünyasına çağırıyordu. “Burada hayat başka,” diyordu. “Gel, gör.” Bengü sonunda “evet” dediğinde, bunun sadece bir görev değişikliği olduğunu sanıyordu. Ama Trabzon’a vardığında her şey düşündüğünden çok daha farklıydı. Dağlar, köyler, ulaşılması zor yollar… Ve o yolların içinde sürekli karşısına çıkan bir adam: Hazar. Disiplinli, sert, susmayı bilen bir asker… ve bir timin komutanı. Bengü ile Hazar’ın yolları ilk başta sadece görevlerde kesişti. Ama zamanla, her karşılaşma bir şeyi değiştirdi. Bir bakışı anlamaya, bir sessizliği çözmeye, bir mesafeyi yok etmeye başladı. Çünkü bazen insan bir şehre gitmez… bir insana gider. Ve bazı hikâyeler, sislerin en yoğun olduğu yerde başlar.

Lara gecenin bir yarısı gelen mesajla hayatının altüst olacağını bilmiyordu... Bazı mesajlar sadece başlangıçtır

Zorunlulukla başlayan hayat

Şehir geceleri artık daha sessizdi. Çünkü insanlar karanlığın içinde kimin dolaştığını biliyordu. Bir tarafta… adı bile korkuyla fısıldanan adam vardı. Karga. Onun gerçek adını kimse bilmiyordu. İnsanlar yalnızca bıraktığı cesetleri, susturduğu sokakları ve çöktürdüğü imparatorlukları biliyordu. Kumarhaneler, limanlar, gece kulüpleri… hepsi onun gölgesinin altına girmişti. Masaya oturduğunda sigara dumanı bile yön değiştirirdi. “Bu şehirde iki şey kaçınılmazdır…” demişti bir gece. Viski bardağını yavaşça çevirirken gözleri ölüm kadar soğuktu. “Ölüm…” Kısa bir sessizlik olmuştu. “…ve ben.” İnsanlar ondan korkuyordu çünkü Karga bağırmazdı. Sakinliği daha tehlikeliydi. Ama sonra… Şahin öldü. Ve şehir ilk kez başka bir ismi konuşmaya başladı. Kim olduğunu kimse bilmiyordu. Nereden geldiğini… kaç kişiyi gömdüğünü… neden omzunda bir karga taşıdığını… Hiç kimse bilmiyordu. Sadece siyah araçlardan oluşan bir konvoyla İstanbul’a geldiğini gördüler. Bakır saçlarının yağmur altında ateş gibi parladığını… ve Karga’nın gözlerinin içine korkmadan baktığını. Köprünün üstünde ilk kez karşı karşıya geldiklerinde herkes savaş çıkmasını beklemişti. Ama silahlar değil… kelimeler ateşlenmişti. “Seninle böyle tanışmak çok komik oldu.” Kızın sesinde alay vardı. Karga ise sadece ona bakmıştı. Uzun süre. Sanki karşısındaki kişinin insan mı yoksa yaklaşan bir felaket mi olduğuna karar vermeye çalışıyordu. “Buraya ne için geldin?” diye sormuştu sonunda. Kız dudaklarındaki koyu kırmızı ruju yavaşça düzeltmişti. “Babamı senin öldürmediğini düşünüyorum.” İşte o an… şehir değişmişti. Çünkü ilk kez biri Karga’ya korkmadan yaklaşmıştı. İlk kez biri onun kurduğu karanlığın içine gözlerini kırpmadan yürümüştü. Ve daha kötüsü… Karga onu öldürmemişti. Bu yüzden insanlar fısıldamaya başladı. “Kim bu kadın?” “Karga neden hâlâ onu yaşatıyor?” “Gerçekten Şahin’in kızı mı?” Ama cevap yoktu. Çünkü o kadın bilinmezdi. Ve bilinmeyen şeyler… yeraltı dünyasında her zaman korku yaratırdı. Bir gece Karga’nın sağ kolu sessizce odasına girip şöyle dedi: “Efendim… o kadın tehlikeli.” Karga pencerenin önünde durmuş, şehrin ışıklarını izliyordu. Sigarasının közünü karanlıkta görmek mümkündü. “Biliyorum.” “Öyleyse neden hâlâ nefes alıyor?” Karga birkaç saniye sustu. Sonra boğuk sesi odanın içine yayıldı: “Çünkü bazı insanlar öldürülmeden önce anlaşılmalıdır.” Ama anlamadığı bir şey vardı. Kadın da onu izliyordu. Otelde, loş ışıklı odasında omzundaki karganın tüylerini okşarken cama yansıyan kendi gözlerine bakmıştı. Ve fısıldamıştı: “Karanlığın sahibi olduğunu sanıyor…” Kuş hafifçe ses çıkarmıştı. Kadın dudaklarının kenarını kaldırmıştı. “…oysa karanlık bazen insanın içinde doğar.” Şehir artık iki farklı fırtınanın arasında kalmıştı. Bir tarafta herkesin korktuğu adam vardı. Diğer tarafta kimsenin tanımadığı kadın. Ve en korkuncu… İkisi de birbirini öldürmek yerine anlamaya çalışıyordu. Çünkü bazen yeraltı dünyasında savaş… kurşunla değil, merakla başlardı.

Travmalar ve keskin sınırlarla çizilmiş bir hikaye onlarınki... Kül... Sosyal normların dışında kalmış deli kız... "Beni yaktın da kül ettin" mi demek isemişti annesi ona? Peki ya projesi uğruna kızı vaka edinmiş stajyer... "Eğer çok istiyorsan doldurmak seni değil beni değil bizi yazalım. Çünkü ben bu kül gözlü Başkana mağlup oldum. Ben sana `vaka` oldum Kül Sönmez" (Karem Sancar) Tüm hakları saklıdır. (Görseller yapay zeka ile yapılmıştır.)

Bir seks yayıncısına aşık olsaydınız ne olurdu?

Bazı yaralar merhemle değil,insanla iyileşir

"Bana güveniyor musun?" "Seni tanımıyorum." "Mükemmel."

Aysima, bir adamı yıllarca sessizce sevdi. Kalbinin en kırılgan yerini Arslan’a sakladı; büyüdü, sustu, bekledi ama bazı insanlar insanın içinde yara gibi kalıyordu. Deniz ise hayatına hiç beklemediği bir anda giren adamdı. Önce arkadaşı oldu. En karışık zamanlarında yanında duran, onu herkesten iyi tanıyan, sustuğunda bile ne hissettiğini anlayan kişi sonra fark etmeden sığındığı yere dönüştü. Aysima bir gün, en güvenli hissettiği yerin Deniz’in yanı olduğunu anladığında artık hiçbir şey eskisi gibi değildi. Çünkü Deniz ona ilk kez gerçekten sevilmenin nasıl bir şey olduğunu öğretti. Yorulduğunda yaslanacak bir omuzun varlığını korkmadan bir çift gözün içine bakabilmeyi aşkın can yakmak değil, insanı iyileştirmek olduğunu. Ama hayat, insanı en mutlu olduğu yerden sınardı. Geçmiş peşlerini bırakmadığında, sırlar birer birer ortaya döküldüğünde ve Aysima hiç beklemediği bir gerçekle yüzleştiğinde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Çünkü bazı hikâyeler yalnızca bir aşkı anlatmazdı. Bazı hikâyeler; kaybetme korkusunu, yarım kalmayı, kırılan yerlerinden yeniden sevilmeyi anlatırdı. Ve Aysima, sevdiği adamın gözlerinde korkunun rengini gördüğü gün anlayacaktı. Bazı aşklar insanın sadece kalbini değil bütün hayatını değiştirirdi.

Ayaz: "Beni ne kadar tanıyor olabilirsin?" (22.21) İşte beni hafife almamalıydı. Siz: "Ay ne kadar tanıyacağım? " Siz: "Alt tarafı her sabah aynı saatte koşuya gittiğini, kahve içmeyi sevdiğini, tatlılarda sütlü tatlıları tercih ettiğini, genelde bir kafeye gittiğini falan biliyorum." Aynı apartman. Aynı sabahlar. Aynı kafe. Derin iki yıldır seviyor. Ayaz ise bir gece bilinmeyen bir numaradan gelen mesajla merak etmeye başlıyor. Bazen aşk kapıyı çalmaz. Yan daireden mesaj atar. 📱✨

“Adalet mi önce gelir, aşk mı? Ya kalp ikisine de dayanmazsa?” Adaletin zulmüne teslim edilmiş bir kalp... Komiser Varkan Eren Erel, disiplinli, zeki ve görevine sadık bir polis. Onun için hiçbir dosya kişisel değildir, ta ki Beliz Türkmen’in adı bir suçun ortasında geçene dek… Beliz, kalp rahatsızlığıyla yaşamaya çalışan genç bir kadın. Sessizdir ama içine attığı çığlıklar büyüktür. Tek bir yanlış adım, onun sadece özgürlüğünü değil, canını da alabilir. Ve o adım, bir sabah sorgu odasında atılır. Yasa dışı örgütlere para aktarımıyla suçlanan Beliz, aslında masumdur. Ama gerçek ortaya çıkmadan kalbi durmak üzeredir. Varkan Eren için artık her şey değişmiştir. Bu bir görev değil; bir kurtarma savaşıdır. ____ Kitap Yazım Tarihi : 09.06.2025 Tüm Telif Hakları saklıdır. Soğuk Nabız adında yazılan ilk eserdir. Benzeri ve kopyalanması durumunda yasal işlem yapılacaktır.

Karanlığın tam ortasında, bir çığlık yankılandı… Evin duvarları, çaresiz kadının feryatlarını içine hapsederken, onun için kaçış neredeyse imkânsızdı. Öfkeden gözü dönmüş bir adam, karşısındakini paramparça etmeye hazırdı. Ama o sadece kendisini değil, karnındaki masum hayatı da korumak zorundaydı. Tam her şeyin bittiği an sanılırken, kapı büyük bir gürültüyle kırıldı. İçeri giren adam, savaşın tam ortasından çıkıp gelmişti. O, sadece bir asker değildi. O, hayat kurtarmaya yeminli bir adamdı. Fakat karşısında durduğu tehlike, cephede karşılaştığı düşmanlardan bile acımasızdı. Zaman daralıyor, hayatlar tükeniyordu. Bu gece yalnızca bir kurtuluş hikâyesi değil, hayatta kalmak için verilen bir savaş yazılacaktı. Peki Kanla sulanan bir gül nasıl iyileşirdi ?

Yeni texting türü kitabımla sizlerleyim.

Burası Huzur Çıkmazı... Adına bakıp da aldanmayın; burada ne huzur tamdır ne de gürültü eksik! Azapay için sıradan bir yaz sabahı, her zamanki gibi annesinin terlik sesleri ve yan mahallenin çocuklarının top gürültüsüyle başlar. Tabii bir de mahallenin "jilet" abisi, karizma abidesi ve Azapay’ın bir numaralı baş belası Çınar vardır. Azapay’ın tek isteği, şu yazı kazasız belasız (ve tercihen Çınar’a rezil olmadan) atlatmaktır. Ancak işler planladığı gibi gitmez:Azapay, Çınar’ın o sarsılmaz karizmasını çizebilecek mi? Yoksa bu atışmaların sonu, mahalle fırınındaki sıcak ekmek kokusu gibi tatlı bir aşka mı dönüşecek? Yazdığım ilk mahalle kurgusudur. Elimden geldiği kadar güzel yazmaya çalışacağım umarım beğenirsiniz.

Abisinin kaçırma hatası yüzünden acımasız Boran Akdağ ile berdel evliliği yapmak zorunda kalan Asya Demir için hayat bir zindana dönüşür. Boran ise bu zoraki evliliği kalbine bir ihanet olarak görmektedir; çünkü o, henüz 11 yaşındayken göl kıyısında ölümden kurtardığı ve adını "Asiye" olarak bildiği çocukluk aşkına yıllardır sadıktır. Karşısındaki kadının aslında canından çok sevdiği o küçük kız olduğunu bilmeyen Boran, geçmişinin intikamını ve öfkesini Asya’dan çıkararak ona dünyayı dar eder. Boran, nefret ettiği karısının aslında yıllardır aradığı "göl kızı" olduğunu öğrendiğinde her şey için çok mu geç olacaktır? Mardin’in sert töre duvarları arasında sıkışıp kalan gizemli bir çocukluk aşkının ve büyük bir yüzleşmenin hikayesi. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

Bir savaşın ortasında doğan nefret... Birbirlerinin sonu olması gereken iki insan. Eflin Soylu ve Ateş Karahan`ın hikâyesinde, düşmanlık ile aşk arasındaki çizgi sandıklarından çok daha inceydi.

Hiç kitap karakterine aşık oldunuz mu? Hayır, hayır. Soruyu değiştiriyorum. Hiç dilek tuttunuz mu? Peki, o dileğiniz gerçekleşti mi? Galiba benim dileğim gerçek oldu. Yoksa balkonumun ortasında yayılarak yatan bu yarı çıplak prensin bir açıklaması olamazdı. Tek sorun vardı. Bu adam Grondal Krallığı`nın korkulu rüyası olan Prens Lokii. 2024 yılında balkonunuzda yatan yarı çıplak prensle karşılaştığınızda ne yapabilirdiniz ki?