Bir zamanlar sadece bir kızdı... Şimdi ise herkesin korktuğu bir gölge. Adalet bazen mahkemelerde değil, kırılmış bir kalbin içinde doğar. İhanetle büyüyen bir ruh, merhameti unutmayı öğrenir. Geçmişi kanla lekelenmiş bir gecede yok edilen hayatı, onu iki seçeneğin ortasında bıraktı: Zalim olmak... ya da sonsuza kadar mazlum kalmak. Güç, korku ve yalnızlık arasında sıkışan genç bir kadın; gerçeğin peşine düştükçe en büyük düşmanının yabancılar değil, kendi geçmişi olduğunu fark eder. Her sır açığa çıktığında bir hayat söner, her adım onu geri dönüşü olmayan bir karanlığa sürükler. Bazı hikâyeler... mutlu sonla bitmez. Bazıları ise... kanla yazılır. Zalim ve Mazlum, adalet ile intikam arasındaki ince çizgide yürüyen bir ruhun hikayesi. İntikamın ağırlığını taşırken, aşk kalbine dokunmaya cesaret edebilecek mi?

Aysima, bir adamı yıllarca sessizce sevdi. Kalbinin en kırılgan yerini Arslan’a sakladı; büyüdü, sustu, bekledi ama bazı insanlar insanın içinde yara gibi kalıyordu. Deniz ise hayatına hiç beklemediği bir anda giren adamdı. Önce arkadaşı oldu. En karışık zamanlarında yanında duran, onu herkesten iyi tanıyan, sustuğunda bile ne hissettiğini anlayan kişi sonra fark etmeden sığındığı yere dönüştü. Aysima bir gün, en güvenli hissettiği yerin Deniz’in yanı olduğunu anladığında artık hiçbir şey eskisi gibi değildi. Çünkü Deniz ona ilk kez gerçekten sevilmenin nasıl bir şey olduğunu öğretti. Yorulduğunda yaslanacak bir omuzun varlığını korkmadan bir çift gözün içine bakabilmeyi aşkın can yakmak değil, insanı iyileştirmek olduğunu. Ama hayat, insanı en mutlu olduğu yerden sınardı. Geçmiş peşlerini bırakmadığında, sırlar birer birer ortaya döküldüğünde ve Aysima hiç beklemediği bir gerçekle yüzleştiğinde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Çünkü bazı hikâyeler yalnızca bir aşkı anlatmazdı. Bazı hikâyeler; kaybetme korkusunu, yarım kalmayı, kırılan yerlerinden yeniden sevilmeyi anlatırdı. Ve Aysima, sevdiği adamın gözlerinde korkunun rengini gördüğü gün anlayacaktı. Bazı aşklar insanın sadece kalbini değil bütün hayatını değiştirirdi.

Sanal gerçeklik oyunlarını sever misiniz? "Şeytanla dans etmeyi seçtin ve şanslı çıktın." Oyuncuları özenle seçilmiş,tuhaf kuralları olan gizemli bir oyun.Her şey normal sayılırdı ta ki oyun kendi kurallarını hiçe sayana kadar. Yüksek teknolojiden daha fazlasını içeren bu oyun neye hizmet ediyordu? Barlas Ateş,sıradan bir oyuncu olduğunu düşünüyordu. 🀄Gerçek ölümün ensenizde olacağının farkında olun. ~Oyun bildirgesini aldıysan eğlence,ölüm ve yaşam kelimeleri senin için birbirine çok yakındır.~

GÖNLÜMÜN YAZGISI 1989 Nazmiye asla ailesinin kabul etmeyeceğini bildiği bir adama yıllar önce aşık oldu. Yoncalı köylünün kısır ve topal dendiği adama Süleyman`a... Onun bakışlarında kendine ait tek bir iz bile bulmasa da. Nazmiye`nin gönlü çoktan onun adını yazmıştı. Ta ki Nazmiye, Süleyman`ın başka bitiyle evlenecegine kadar... O an , yıllardır içinde büyüttüğü aşkın artık sona erdiğini sandı. Ama kader, Nazmiye`nin sandığı kadar kolay vazgeçecek değildi

"Seni bir çöplüğe bıraktıklarında, dünya üzerindeki tüm yuvalar sana yabancılaşır. Ben o çöplükten kendi küllerimle doğdum. Şimdi ise bir İnci değil, namlunun ucundaki kurşunum." Dört yaşında, ülkenin en karanlık terör örgütü tarafından intikam uğruna kaçırılan ve sınırın soğuk bir köşesinde, bir çöp konteynerinin kenarına ölüme terk edilen küçük bir kız çocuğu... Travmanın sessizliğine gömülen, yetimhanenin buz gibi koridorlarında büyüyen ve o duru, yeşil gözlerine bakan herkesin bir eşya gibi sahiplenmek istediği bir çocuk. Ama onun kalbi bir kez kırılmıştı ve o, bir daha asla terk edilmemek için kimsenin elini tutmadı. Tek sığınağı, kendisi gibi kimsesiz olan Yiğit’ti. Devletin en gizli askeri projesi olan "Gölge Nesil" yetimhanenin kapısını çaldığında, o küçük kız çocukluğunu tamamen feda etti. Ağlayarak, yalvararak, tırnaklarıyla kazıyarak girdi o acımasız eğitim kampına. Korkudan titreyen o küçük kız öldü; yerine asice, sertçe ama kalbindeki hassas yaraları kimseye göstermeyen bir savaşçı doğdu: Üsteğmen Hazal Bir yanda, kızlarını öldü bilip 20 yıllık bir hasretle kavrulan köklü bir askeri aile: Karasoy Ailesi. Albay Akif Karasoy ve her biri ayrı birer güç olan abileri, pamuklara saracakları "İnci"lerini ararken; karşılarında helikopterden atlayan, sivil hayata ve aile sevgisine duvarlar örmüş asabi bir tim komutanı bulacaklardı. Diğer yanda ise...Hazal ın hayatına adeta bir fırtına gibi giren, onun gibi sert, onun gibi tavizsiz Tim Komutanı. İnci, bugüne kadar kimseye açmadığı o yaralı kalbini, her adımında kendisini sınayan bu adamın karşısında koruyabilecek miydi? Kalbini aşka tamamen kapatmış bu iki savaşçı, dağların ortasında imkansız bir sevdaya düşerken, kuralları yıkmayı göze alabilecekler miydi?

İntizar,sadece beklemekle değil;kalbin birini sessizce,vazgeçmeden içinde taşımaya devam etmesidir. “Ben hep İntizardaymışım Ahu,hep intizardaymışım vede seni beklemişim.”

Eskiden partner olan ama yolları ayrılınca yıllarca görüşmeyen o iki aşığın yeni partnerlik serüveni

"Üç haftalık kayboluşun ardından Defne Aydın`ın nasıl, ne şekilde Türkiye`ye döndüğü ise hâlâ belirsizliğini koruyor. Genç şarkıcının kaçırıldığı mı, yoksa kendi isteğiyle mi ortadan kaybolduğu soruları sosyal medyada gündem oldu. Ünlü ismin, Devran Arıkan ile ne tür bir ilişki yaşadığı ise henüz netlik kazanmış değil..." . . . Defne Aydın, hayallerini sahne ışıklarıyla büyüten genç bir şarkıcıydı. Hayatında yalnızca iki arkadaşı ve onu seven dinleyicileri vardı. Bir gecede alkışlardan kelepçelere, özgürlükten karanlığa sürüklendi. Defne Aydın, yabancı bir ülkede alıkonuldu, öldürülmek istendi. Devran Arıkan. Güçlü, tehlikeli, kaçışı olmayan bir adam. Defne`yi kurtardı ama aynı zamanda onu kendine bağladı. O bir kurtarıcı mıydı, yoksa hayatına giren en büyük felaket mi? Bu, minnetle başlayan bir yakınlık. Korkuyla büyüyen bir tutku. Ve gitmek istedikçe daha çok çekildiği bir aşktı. Devran onun kalkanıydı. Ama aynı zamanda kafesiydi. Ve aralarında, her nefeste hissedilen bir gölge vardı: Akdeniz belası. Bu hikâyede aşk, güven kadar tehlikeli.

Soğuk bakışlı bir adam… Fırtınaların ortasında savrulan genç bir kadın… Ve kaderin onları aynı kıyıya sürüklemesi. Liman Savar, hukuk fakültesinde okuyan sıradan bir öğrenciydi. Ta ki babasının karanlık bir mafya babasına borçlandığını öğrenene kadar. Borcun bedeli, imzalanmış bir senet değil; kızının hayatıydı. Tam da o anda karşısına çıktı Kuzey Arvas. Küllü buz mavisi gözleri, buz gibi duruşu ve kimseye yaklaşmayan tavrıyla soğuk bir CEO. Ama Kuzey sadece iş dünyasının güçlü bir ismi değildi; karanlık sırları, geçmişin gölgeleri ve tehlikeli bağları vardı. Bir yanda onu borcun karşılığı olarak isteyen mafya… Bir yanda istemeden de olsa Liman’ı koruyan, ama aynı zamanda en çok korkması gereken adam Kuzey. Okyanusun ortasında bir fırtına gibi, iki yabancının yolu aynı limanda kesişti. Ama her liman güvenli değildir… Bazen en tehlikeli yer, kalbin sığındığı yerdir.

Ben Leyla, 5 senelik güzel giden bir ilişkim var sanıyordum. Sadece ben sanıyordum. Ailem, arkadaşlarım onun doğru insan olmadığını söylüyorlardı. Bunlara pek kulak astığım söylenemezdi. Haklılarmış, malesef bunu çok kötü tecrübelerle öğrenmek zorunda kaldım. Şimdi ise sadece işime odaklandım. Sadece iş. Aşk yok. "Leylaa, Leylaa !" Evet bu ses patronumdan başkasına ait değildi. Her zamanki gibi masanın başında oturmuş ve bir şeylere sinirleniyordu. "Buyrun Mete Bey."

Bazı savaşlar cephede kazanılır, bazıları vicdanda. En zoru ise ikisini aynı anda vermektir.”

"Yine mi sen" oda halinden memnun değilmiş gibi konuştu"Evet maalesef yine ben" gülerek devam etti "Noldu yoksa yine etkilenmekten mi korkuyosun" kendimi bozmayarak gülümsedim "Hıh ben mi önce sen kendine bak ben seni unutalı çok oldu aklıma bile gelmiyorsun" oda aynı şekilde gülerek "Asıl ben seni unutalı çok oldu birdaha karşıma çıkarsan seni pişman ederim demiştin ettte görelim" diye pişkinlikle cevap verdi

10. yüzyıl Orta Asya`sının uçsuz bucaksız bozkırında, bir yanda kılıcının hakkıyla sürgün bir askerden güçlü bir Uç Beyi`ne dönüşen Togan alp. Diğer yanda, babasının yurdunu korumak adına bir bedel olarak Togan`ın otağına gönderilen asil ve yaralı Çiçek Hatun. İç Oğuz ve Dış Oğuz`un, Kara Budun ve Ak Budun`un hikayesi. Tiktok`taki @bozkir.hikayeleri.ai hesabımdan paylaştığım ve kısa sürede çok sevilen Bozkırın Çiçeği adlı ai webtoon`un romanlaştırılmış halidir.

Mahalleli bizi hep "kardeş gibi" bildi. Ben—Efsun Lavin—her mantıklı insan gibi bu yalanı korumak için çırpınırken, Poyraz’ın tek yaptığı eli saçlarında, o çapkın gülüşüyle aklımı başından almak! Ben yanında yakalanma korkusuyla ter dökerken, onun gözlerinde beliren muzip ışık her şeyi berbat ediyor. Biz gerçekten sadece arkadaş mıyız, yoksa bu oyun mahalle tarihinin en garip kaosu mu? Neyse... Soran olursa yalanlarız, gören olursa sadece arkadaşız!

Eşcinsel allert lütfen rahatsız olacaklar okumasın

“Adalet mi önce gelir, aşk mı? Ya kalp ikisine de dayanmazsa?” Adaletin zulmüne teslim edilmiş bir kalp... Komiser Varkan Eren Erel, disiplinli, zeki ve görevine sadık bir polis. Onun için hiçbir dosya kişisel değildir, ta ki Beliz Türkmen’in adı bir suçun ortasında geçene dek… Beliz, kalp rahatsızlığıyla yaşamaya çalışan genç bir kadın. Sessizdir ama içine attığı çığlıklar büyüktür. Tek bir yanlış adım, onun sadece özgürlüğünü değil, canını da alabilir. Ve o adım, bir sabah sorgu odasında atılır. Yasa dışı örgütlere para aktarımıyla suçlanan Beliz, aslında masumdur. Ama gerçek ortaya çıkmadan kalbi durmak üzeredir. Varkan Eren için artık her şey değişmiştir. Bu bir görev değil; bir kurtarma savaşıdır. ____ Kitap Yazım Tarihi : 09.06.2025 Tüm Telif Hakları saklıdır. Soğuk Nabız adında yazılan ilk eserdir. Benzeri ve kopyalanması durumunda yasal işlem yapılacaktır.

Genç yaşta annesini kaybeden lavin`in yaşadığı dünyada dirilmenin yolu var desem size? Kavi`de-o dünya-"yaşam böceği" adlı böcekler, insanların yeniden doğmasını sağlamakta. Fakat bu böcekler normal böcekler değil, bulunması zor böcekler. Lavin annesi için o böceği bulmak amacıyla çıktığı bu yolda karşına 4 farklı arkadaşıyla böceği bulmaya çalışır. Böceği bulabilecekler mi? Yoksa annesi sonsuz bir uykuda mi kalacak?

"Zenciler Birliği" adlı gruba alındınız

Ben tam önüme dönceken yanımadaki tabureye biri oturdu. Yanıma aturan kişiye dönünce beni kumrar bir erkek karsıradı.ben ona bakarken oda bana doğru döndü ve tam o esnada kahverengi gözreli benim yeşil gözrerime değdi.Ben tam önüme dönceken yanımadaki tabureye biri oturdu.

Mizgin Kalyoncu, şımarık ve prenses gibi yetiştirilmiş bir ressamdır. Gümüşhane`nin bir köyünde yaşamaktadır. Sıcak bir yaz gününde, festivalde horon teperken yanında oynamaya başlayıp kavga ettiği askerin, aslında küçükken evlenip Almanya`ya gitme sözü verdiği çocukluk arkadaşı olduğunu bilmemektedir. Ağır başlı Yüzbaşı Sadi Ilgaz ile patavatsız Mizgin`in atışmalı aşk hikayesini okumaya ne dersiniz?

"Hayat, bir anlık sessizlikle elinden alınanları geri vermez; ancak bazen en büyük yaraların üzerine, hiç beklenmedik bir şifalı el dokunur. Defne, abisinin kanatları altında yeğeniyle kurduğu sakin dünyasında, geçmişin izlerini silmeye çalışırken; vatanın en keskin kılıçlarından biri olan o adamla karşılaşır. Bir yanda görev ve sadakat, diğer yanda yaralı bir kalbin yeniden atma çabası... Sevdanın Rengi, sınırları aşan ve imkansızlıkları dize getiren bir tutkunun öyküsüdür."

Ingiltere 1800`lerde geçen büyülü krallıkların bulunduğu bir dünya`da geçmektedir. Kanstern Krallığı, tarihi boyunca gücü hep elinde tutmuştur ve yıllar boyu onurlu askerleri ve güçlü kılıç ustaları ile bilinen bir krallıktır. Kral Malcolm tahta geçtiğinde izinsiz büyü kullanımını tamamen yasaklamıştır. Yıllar geçtikçe büyüye karşı korkusu ve endişesi çoğaldıkça, büyü ve büyü barındıran bütün nesnelerin sadece Kraliyet Ailesi tarafından kullanılabileceği bir yasa çıkarmıştır. Reni sahip olduğunu bilmediği bu güçleri ile kendini kanitlayabilecek miydi? Hayatının başlangıcından beri yanında duran insanlara ne kadar güvenirsin? Onların sadakatinin sınırı nedir? Reni bu hikâyede güvenebileceği, onun benliğini silmeye çalışmayacak ve onun olanı elde etme yolculuğunda arkasında duracak yoldaşlar arıyor fakat kendi anılarına ve duygularına güvenemezken bu ne kadar mümkün?

Hacker kadın & Mafya adam Onlar için hazırlanmış hayatta, farklı dallara ayrılmış iki insan. Birbirlerinden haberi yok... Ama yalnızca onlar bunu bilmiyorduki, bu senaryo farklı bir şekilde zaten çoktan en güvendikleri tarafından planlanmıştı. Ama onlar bu plana uyamadı, şartlar uymadı... kader onları en imkansız derecede yazıp, derin bağlar ile sonlandırmıştı... Erken olamadı, ama geçte kalınmadı... Doğumda bebeğini kaybeden Hüma, hayattan vazgeçmişken, uçurumdan ölüme terkedilen bebeği kurtarıp ona sahip çıkar. Ta ki bir gün babası ortaya çıkana kadar! Oğlunu almak isteyen acılı ve acımasız adam Emir ve bulduğu bebeği hayatı bilmiş gizemli kadın Hüma... Hüma kılık değiştirip sırrını saklayarak görevini devam ettirip hayatını sürdürmeye çalışırken, bütün sırları, hayatı, evladı ve benliği ile Emir`in ağına takılır... Keskin mavi gözlü adam, kehribar gözlü kadın.... Emir ŞAH & Hüma KUSERLİ

Hiç kitap karakterine aşık oldunuz mu? Hayır, hayır. Soruyu değiştiriyorum. Hiç dilek tuttunuz mu? Peki, o dileğiniz gerçekleşti mi? Galiba benim dileğim gerçek oldu. Yoksa balkonumun ortasında yayılarak yatan bu yarı çıplak prensin bir açıklaması olamazdı. Tek sorun vardı. Bu adam Grondal Krallığı`nın korkulu rüyası olan Prens Lokii. 2024 yılında balkonunuzda yatan yarı çıplak prensle karşılaştığınızda ne yapabilirdiniz ki?

Ben Sonay çocukluğu acı ve zorlukla geçmiş küçük bir kızdım. Bir tarafım hep eksiklik içinde büyümüştü, şimdi o eksiklikleri bir bir kapatma zamanıydı. Kader beni Aksan Mahallesine yönlendirmişti. Burayı seviyor musun diye soracak olursanız, size objektif bir cevap veremeyebilirim ama sizlere verebileceğim tek net cevabım ise kesinlikle o kaba ve hödük heriften nefret ettiğim olurdu. "Can sıkıcı herifin tekisin, karşıma çıkıp durmasana artık!" Saç uçlarıma kadar sinirle dolmuştum, neydi benim bu çektiğim? Çatık kaşlarımla ondan bir cevap bekliyodum. Bir kaç saniye sonra ondan bir cevap almıştım ama o cevap beni bi şok dalgasının içine çekmişti. "Ulan, Can kim?" Elindeki tesbihi çekmeyi bırakmış ve bana en boş bakışlarını atıyordu.