Terzi kendi söküğünü dikemezmiş ya... Peki ya aşık? O kalbinde açılan yaraları sarabilir mi? Yoksa illa sıcak bir kucak mı gerekir, unutmak için? Ama... Unutamıyorum. Dalına uzandığım her çiçeğin kokusunda ben... Seni arıyorum. Gözlerim uzaklara dalıyor, bir şiir gibi. Ankara`nın ayazı, hiç olmadığı kadar yakıyor canımı bu gece. Bekliyorum, sessizce. Yokluğunun yarattığı küskünlüğün dinmesini, Bekliyorum öyle, bitkince. Elimde bir ip ve iğne. İşliyorum, ince ince Kasnağım hüzün doluyken ben, Yine bekliyorum seni, çaresizce. Kitabın bütün hakları tamamiyle yazar Judgement Lane`e aittir. Çalınması, kopyalanması veya izinsiz herhangi bir alıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Ekranın arkasına saklanan iki inatçı ruhun, tek bir yanlış mesajla altüst olan dünyası...Bir tarafta hayata karşı kendi savunma mekanizmaları olan, mesafeli ve neşeli ama sınırları net Duru; diğer tarafta ise zekası, esprileri ve karizmatik tavırlarıyla onun o aşılmaz duvarlarında gedikler açmaya kararlı olan Emre. Arkadaşına göndereceği anlık bir sitem veya dedikodu mesajını tamamen bir numara hatasıyla yanlışlıkla Emre’nin hattına düşüren Duru, hayatının en eğlenceli fırtınasını başlattığından henüz habersizdir.Önce şaşkınlıkla, ardından merak uyandıran laf dalaşlarıyla ve bol emojili atışmalarla başlayan bu dijital bağ, zamanla ikisi için de günün en heyecanla beklenen anı haline gelir. Duru`nun inatçı ve geri adım atmayan tavrı ile Emre’nin onu sürekli köşeye sıkıştıran hazırcevaplığı, her "görüldü" bildiriminde kalplerini daha hızlı çarptırmaya başlar.Ancak ekrandaki bu gizemli ve flörtöz oyun, gerçek hayatın kaçınılmaz yüzleşmesiyle çakıştığında işler tamamen çığırından çıkacaktır. Şimdi Duru ve Emre`nin sorması gereken tek bir soru vardır: Sanal dünyadaki bu harika uyum ve çekim, karşı karşıya geldiklerinde de gerçek olabilecek mi? Selamm biraz içimiz açılsın dedim Yeni kurgumuz 💙

Bir zamanlar sadece bir kızdı... Şimdi ise herkesin korktuğu bir gölge. Adalet bazen mahkemelerde değil, kırılmış bir kalbin içinde doğar. İhanetle büyüyen bir ruh, merhameti unutmayı öğrenir. Geçmişi kanla lekelenmiş bir gecede yok edilen hayatı, onu iki seçeneğin ortasında bıraktı: Zalim olmak... ya da sonsuza kadar mazlum kalmak. Güç, korku ve yalnızlık arasında sıkışan genç bir kadın; gerçeğin peşine düştükçe en büyük düşmanının yabancılar değil, kendi geçmişi olduğunu fark eder. Her sır açığa çıktığında bir hayat söner, her adım onu geri dönüşü olmayan bir karanlığa sürükler. Bazı hikâyeler... mutlu sonla bitmez. Bazıları ise... kanla yazılır. Zalim ve Mazlum, adalet ile intikam arasındaki ince çizgide yürüyen bir ruhun hikayesi. İntikamın ağırlığını taşırken, aşk kalbine dokunmaya cesaret edebilecek mi?

"Üç haftalık kayboluşun ardından Defne Aydın`ın nasıl, ne şekilde Türkiye`ye döndüğü ise hâlâ belirsizliğini koruyor. Genç şarkıcının kaçırıldığı mı, yoksa kendi isteğiyle mi ortadan kaybolduğu soruları sosyal medyada gündem oldu. Ünlü ismin, Devran Arıkan ile ne tür bir ilişki yaşadığı ise henüz netlik kazanmış değil..." . . . Defne Aydın, hayallerini sahne ışıklarıyla büyüten genç bir şarkıcıydı. Hayatında yalnızca iki arkadaşı ve onu seven dinleyicileri vardı. Bir gecede alkışlardan kelepçelere, özgürlükten karanlığa sürüklendi. Defne Aydın, yabancı bir ülkede alıkonuldu, öldürülmek istendi. Devran Arıkan. Güçlü, tehlikeli, kaçışı olmayan bir adam. Defne`yi kurtardı ama aynı zamanda onu kendine bağladı. O bir kurtarıcı mıydı, yoksa hayatına giren en büyük felaket mi? Bu, minnetle başlayan bir yakınlık. Korkuyla büyüyen bir tutku. Ve gitmek istedikçe daha çok çekildiği bir aşktı. Devran onun kalkanıydı. Ama aynı zamanda kafesiydi. Ve aralarında, her nefeste hissedilen bir gölge vardı: Akdeniz belası. Bu hikâyede aşk, güven kadar tehlikeli.

Soğuk bakışlı bir adam… Fırtınaların ortasında savrulan genç bir kadın… Ve kaderin onları aynı kıyıya sürüklemesi. Liman Savar, hukuk fakültesinde okuyan sıradan bir öğrenciydi. Ta ki babasının karanlık bir mafya babasına borçlandığını öğrenene kadar. Borcun bedeli, imzalanmış bir senet değil; kızının hayatıydı. Tam da o anda karşısına çıktı Kuzey Arvas. Küllü buz mavisi gözleri, buz gibi duruşu ve kimseye yaklaşmayan tavrıyla soğuk bir CEO. Ama Kuzey sadece iş dünyasının güçlü bir ismi değildi; karanlık sırları, geçmişin gölgeleri ve tehlikeli bağları vardı. Bir yanda onu borcun karşılığı olarak isteyen mafya… Bir yanda istemeden de olsa Liman’ı koruyan, ama aynı zamanda en çok korkması gereken adam Kuzey. Okyanusun ortasında bir fırtına gibi, iki yabancının yolu aynı limanda kesişti. Ama her liman güvenli değildir… Bazen en tehlikeli yer, kalbin sığındığı yerdir.

Genç bir kadın, hayatını altüst eden hamilelik gerçeğiyle tek başına yüzleşmek zorunda kalır. Bu sır, hem kalbini hem de geleceğini derinden etkilerken, bebeğin babası her şeyden habersizdir. Gerçek ortaya çıktığında hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Arel Alpsoy nasıl budurumu karşılayacak? Lâvin Ural Bu durumda neler yapacak? Hep birlikte görelim

❝Sanrılardan ibaretti sanki bütün yaşananlar... Boğazıma oturan o koca yumru, elimden kayıp giden, bir daha da sahip olamayacağım hayallerim, hayatımdı sanki... Ağlayamadım. Bağıramadım. Durduramadım. 26 yıllık yaşamımın, 7 yılında adım atmadığım şehirde, onun tarafından bir başıma bırakılmıştım. Son umudumda da dalından acımasızca koparılıp alınmış gibi hissediyordum... Varlığımdan nefret eden insanlarla doluydu etrafım. Kaçmak isteyip, kaçamadığım bir labirentin içimdeydim sadece. Karanlık yolumu aydınlatan tek bir mumum vardı. Cılız ateşi bir sağa, bir sola savrulurken, koşmam için umut olmuştu bana... Yoktu. Artık o da yoktu. Karanlığın ortasında bir başımaydım. "Sözler hiçbir zaman tutulmaz anne... tutulmaz. Dedim sana. Ben ne sevmeyi hak ediyorum, ne de sevilmeyi. O gün... o gün ölmesi gereken bendim. Bendim." Ucunda oturduğum kayalara içindeki nefreti döküyormuş gibi çarpan o hırçın dalgalar, sanki sesim olmaya çalışıyordu. Gök gürledi. Bulutlar ağladı... Göğsüme ince bir sızı yayıldı. "Beni sevdiğine inanmamıştım zaten..." Titreyen dudaklarımı zapt etmeye çalışırken, gözlerimi karşımdaki hırçın denize çevirdim. "...şayet sen bile sevmekten vazgeçtin." Karadeniz acımasızdı. Aldığını vermez, verdiğini de acımadan ellerinin arasından alırdı... sonra elinde avucunda bir şey kalmazdı. Almıştı. Hepsini ellerimin arasından çekip almıştı. Ben Güneş. Kolu kanadı acımadan koparılan, omuzlarına tonlarca yük konulan kadın.❞ 🌑 0 4 /0 3 /2 0 2 4 ALINMASI, KOPYALANMASI VE ÇALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR 🖇 Written by: simaara 🪶

Bazı savaşlar cephede kazanılır, bazıları vicdanda. En zoru ise ikisini aynı anda vermektir.”

İzmarit: Iy iyice bu sohbet ergen sohbetine döndü sen kaçıncı sınıfsın çocuğum Yıldırım: Çocuğum? Ne bu yeni tavlama taktikleri mi İzmarit: Yok ciddi soruyom kaç yaşında bir veletsin

​"Karanlığa adım attığında kuralları sen koymazsın. Ama hayatta kalmak istiyorsan, gölgene bile acımayacaksın." Hikaye bitmek üzere ama yeniden düzenlediğim için düzelttikçe yeni bölümleri yayınlayacağım.

Kör Nokta`nı bulduklarında, artık kaçacak yerin kalmaz. Çünkü Kör Nokta`n, ölümündür... Annesinin ölümüne karşılık İspanya`nın en büyük mafya ailesi olan Morozov`ların en büyük erkek çocuğunu öldüren Valeska Arsen, asla tek bir intikam ile yetinmez. Öldürdüğü adamın erkek kardeşi Adrian Morozov, onun yeni avıdır. Ama Valeska avlayacak mı? Yoksa ava giderken avlanacak mı? Not: Mafya klişesi okumaktan beyni erimiş bireylerin bu kitaba gelmemesi önemle rica olunur.

Bir katilin en büyük hatası, öldürmesi gereken adama âşık olmasıydı. Rüya bunu çok geç fark etti. Çünkü Alp, onun gerçek kimliğini öğrendiğinde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Bütün resimler meta Al ile yapılmaktadır.“Bazı evlilikler aşkla değil, mecburiyetle başlar.” Berivan, ailesinin verdiği kararla hiç tanımadığı Boran’la evlenmek zorunda kaldı. Boran ise bu evliliği kabul etse de Berivan’a kalbinde hiçbir zaman yer vermeyeceğine emindi. İki yabancı, tek bir nikâh ve geçmişten gelen sırlar... Peki ya nefretle başlayan bu berdel, ikisinin de kaçamayacağı bir aşka dönüşürse? Berivan & Boran Bazı kaderler değiştirilmez. Bazıları ise bir insanla değişir.

Dudaklarının kenarı hafifçe kıvrıldı. “Bak,” dedi alçak bir sesle. “İnsanlar ne görüyor biliyor musun?” Cevap vermedim. “Romantik bir çift.” Sesi sakindi. Yine.  Sıradanmış gibi. “Peki ya sen ne görüyorsun?” Boğazım kurudu. “Kontrol manyağı bir adam,” dedim. Hiç düşünmeden. Gözleri karardı. Beni o pozisyonda bir saniye daha tuttu. İki.  Üç. "Yanlış,” dedi. Sesi bu sefer daha düşüktü. “Ben… kendine ait olanı koruyan bir adamım.” İstemsizce nefesimi tuttum. “Ben sana ait değilim,” dedim hemen. Ama sesim... düşündüğüm kadar güçlü çıkmadı. Uzun uzun gözlerime baktı. Sanki söylediğim şeyin doğru olup olmadığını tartıyormuş gibi. ---Kitap şarkıları--- Alyona shvets - vredina Guses n roses- This I love Nova Norda - Aşka çarem yok AQTAII - Herkesim Anıl Emre Daldal- B. Gripin - Yalnızlığın çaresini bulmuşlar Britney Spears- criminal Gökşin Derin - Romeo`nun kırık kalbi Frxzbie-Romeo ve Juliet

"Bana ne zaman abi demeyi bırakırsın tahminen?" "Hiçbir zaman." "Yani aramızdaki çekimin farkında olmadığını mı söylüyorsun?" Hayat bazen bedenimizde oluşan izlerdir, bazense içimizde ve hatta bazense tuvalimizdeki boya izleridir.

Hayat iki çizgi arasındaydı. Doğum ve ölüm. Başlangıç ve bitiş. Arada geçen süreye yaşam denirdi. Yaşamın hayat olması için iyi şeyler yaşamak gerekirdi. Geriye küllerin kalsa dahi küllerinden doğmak lazımdı. Küllerinden doğmak anka kuşuna özelse, anka kuşu olmak lazımdı… Ben küllerinden doğacaktım, küllerin karanlığına karşı aydınlık olacaktım. İçimdeki karanlık karadeliğe rağmen yaşayacaktım. Hayat buysa, ben seve seve göğüs gerecektim. Bu da benim karanlığımı aydınlığa çevirme hikayem…

"Bugün kaçıncı kez öttü bu..." diye söylendi Mira, kolundaki sensöre sinirle bakarak. Umut gülümsedi. "Biliyor musun?" dedi. "Sensörün her öttüğünde bir çiçek dikeceğim." Mira kaşlarını çattı. "Ne?" "Böylece ondan nefret etmek yerine, her sesi yeni bir hayatın başlangıcı gibi hatırlarsın." "Bir gün çiçek dikmekten yorulursan?" Umut hiç düşünmeden cevap verdi. "O zaman orman olur." Bazı insanlar yazmak için yaşar. Bazılarıysa yaşayabilmek için yazar. Umut Aksu, hayatı boyunca kendini başkalarının hikâyelerinde arka planda kalan sessiz bir ağaç gibi hissetti. Mira Yıldırım ise kendi hayatına sığamayan bir kızdı. Biri satırlara tutunarak yaşadı. Diğeri o satırlara tutunarak hayatta kaldı. Ve bazen... İnsanı hayata bağlayan şey büyük mucizeler değil, bir ekranın ardındaki yabancı, bir sensör sesi ve o sese verilen küçücük bir sözdür. Peki ya bazen umut, bir duygu değil de bir insanın adıysa?

Bu kitap 1& ya? ve �zeri okurlar i�in uygundur. Hik�yede geleneksel aile yap?lar?,psikolojik ?iddet, c1nsell1k i�eren sahneler bulunmaktad?r. Baz? b�l�mler hassas okuyucular i�in rahats?z edici olabilir.

Mardin`in ta? duvarlar? yaln?zca y?llar?n izini de?il, suskun b?rak?lm?? s?rlar? da saklar.

Aslanbey ve Sancak aileleri aras?nda verilen bir s�z, iki kona??n kaderini birbirine ba?lar. Ancak d�?�ne say?l? g�nler kala saklanan bir s?r, herkesin hayat?n? alt�st edecek kadar b�y�r.

Narin Aslanbey, bir sabah uyand???nda art?k kendi hayat?n? de?il, ba?kalar?n?n verdi?i kararlar? ya?amak zorunda kalaca??n? hen�z bilmiyordur.

Peki ya bir gelin, beyaz duva??n? kendi iste?iyle de?il de bir ba?kas?n?n g�nah?n? �rtmek i�in takarsa?

AFET ÇAĞRISI Not: kitap kapağı değiştirilmiştir!. Kaçırıldığı gece sadece özgürlüğünü değil, kim olduğunu da kaybetti. Karanlık bir geçmişin içinde büyüyen genç kadın, yıllarca korkunun ve sessizliğin gölgesinde yaşamayı öğrendi. Ama bazı insanlar kırılmazdı… sadece daha tehlikeli hale gelirdi. O artık kimseye güvenmeyen, yaralarıyla ayakta duran bir kadındı. Ta ki onunla karşılaşana kadar. Soğuk bakışlarıyla insanı susturan, gücüyle herkesi kontrol altında tutan o adam… Herkes ondan korkuyordu. Çünkü kimse geçmişini bilmiyordu. Ve kimse, içindeki karanlığın ne kadar derin olduğunu tahmin edemiyordu. Birbirlerine düşman olmaları gerekiyordu. Ama kader, en yaralı insanları aynı yangının içine attı. Sırlar açığa çıktıkça güven yerini ihanete, tutku yerini savaşa bıraktı. Çünkü bazı insanlar birbirini iyileştirmez… Birlikte felakete dönüşür. Ve onların hikâyesi bir aşk hikâyesi değildi. Bu, iki karanlığın çarpışmasıydı. “Bazı insanlar hayatına umut gibi girer. Bazılarıysa bir afet gibi.”

"Önden buyur, fırtınam. Ben hemen arkandayım." ​Birlikte kraterin merkezine doğru ilerlerken, aramızdaki bu yasak ve derin çekimin bizi beklemediğimiz kadar büyük felaketlere mi yoksa mucizelere mi götüreceğini henüz bilmiyorduk. Ama bildiğim tek bir şey vardı: Kaelen yanımda olduğu sürece, cehennemin kendisine bile yürümeye hazırdım.

Gece`nin tek bir kuralı vardı: Abisinin en yakın arkadaşına âşık olmamak. Ama kalp, kuralları dinlemeyi hiç öğrenmemişti. Bazı duygular saklanabilir, bazı bakışlar görmezden gelinebilirdi. Peki ya aradaki mesafe gerçekten kapanırsa?

Herkes ondan korkuyordu. Bartu Alaz. Okulun basketbol takımının kaptanı, motorcu, zorba ve kimsenin karşısında durmaya cesaret edemediği çocuk. Aden Zaya Arel ise onun tam tersiydi. Ta ki yolları kesişene kadar. Birbirlerinden nefret etmeleri gerekiyordu. Ama bazı insanlar hayatınıza girdiğinde, kurduğunuz bütün dengeleri altüst eder. Kayıp bir ikiz. Saklanan sırlar. Geçmişten gelen karanlıklar. Ve ışığın içindeki karanlık... O.

Bazı kayıplar insanı ağlatmaz. Bazı kayıplar insanın aklını alır. O, sevdiği adamı kaybettikten sonra eskisi gibi olamadı. Önce anılarla konuşmaya, sonra gerçeklerle hayali birbirine karıştırmaya başladı. Günler geçtikçe daha kötüye gidiyordu. Ta ki hastane odasının kapısı kapanana kadar. Çünkü bazı aşklar ölümden sonra bile bitmez.

Mimarlık okuyan ve babasına destek olmak için pastanede çalışan Busem kendi restoranın açılışı için iki buçuk kilo elmalı kurabiye sipariş eden şefin siparişini hazırlar fakat bir sorun vardır. Busem elmalı kurabiyeye pudra şekeri eklemiştir.

Not: İnt*har, depresyon, tükenmişlik, şiddet içerikli sahneler vardır. Gözlerinin önündeki gerçeğe kör olanlar, bir gün gerçeği duymak istediklerinde... Konuşacak kimseyi bulabilecekler mi? ​"Beni hiç duymadınız. Umarım son sustuğumda beni anlarsınız." ~ Not: Kitap, eski msptuber Encsa. (yani ben) tarafından msp dizisi olarak youtube`da yayınlanan "İYİ DEĞİLİM" dizisinin düzenlenerek kitaba geçirilmiş halidir.