Bir yanda geçmişin küllerinden doğan, susturulmaya çalışıldıkça daha çok bağıran Defne; diğer yanda merhameti liman baskınlarında kurşuna dizmiş, ruhu barut kokan Ateş Aras. Bu, bir aşk masalı değil; iki nefretin aynı namlu ucunda buluşma hikayesi. Birinin "itibar" dediği yerde diğeri "özgürlük" diye haykırıyor. Ama her ikisi de biliyor ki; bu evde en çok canı yanan, en çok direnendir. _________________________ "İnsanlar ne der sanıyorsun? `Koskoca mafya, zengin Ateş Aras’ın karısı neden bir kafede çalışıyor?` diye dedikodu çıkarmayacaklar mı? Benim itibarımı iki paralık mı edeceksin o önlüğü takıp?" "Sansınlar!" dedi inatla. "Bende açıklama yaparım, kimseden korkum yok." "Neyle?" dedim, sesimi iyice alçaltarak. "Neyle açıklama yapacaksın?" dedim alaylı bir tavırla. "Neyle olabilir? Ağzım var, dilim var Allah Allah! Konuşarak herhalde!" dedi diklenerek. "Biraz daha dırdır edersen," dedim, aramızdaki mesafeyi iyice kapatarak. "O ağzını sustururum Defne." Defne geri adım atmadı, aksine çenesini yukarı kaldırdı. "Ne yaparsın? Bir ağzımı bantlamadığın kalmıştı, yapsana! Hadi, sustursana beni!" Dudaklarımda tehlikeli, çarpık bir gülümseme belirdi. "Belki ben bantlamayacağım... Belki başka bir şekilde sustururum," dedim tekrar dudaklarına bakarak.

Yeni gelen Alman teknik direktörden sonra yaşadığı sakatlık üzerine Yavuz için artık altyapısından çıktığı Trabzonspor defteri acı bir şekilde kapanmıştır. Yeni başlangıçlar için geldiği Demirliman Spor Kulübü’nde “Alabora” taraftar topluluğunun hedefi haline gelir. Gece Mavisi ve Çelik Grisi formanın ağırlığı tüm bedenini sarmışken Demirliman Kadın Futbol Takımının kaptanı Asiye de dertleri arasına eklenir. Liman Kızı, kulübün rekor para vererek kadrosuna kattığı Yavuz’u boğmamak için kendini zor tutarken, ikinci şansını iyi değerlendirmek isteyen Yavuz tüm bu zorluklara göğüs gerebilecek midir? Kuzeyin Oğlu ile Limanın Kızı... Bu gri şehrin gördüğü en tutkulu fırtına.

Arslan kapının önünde durduğunda onun adımlarıyla birlikte içimde bir şeyler de durmaya hazırlandı. Sanki dükkânın içindeki bütün sesler aynı anda sustu da, geriye sadece kalbimin atışı kaldı. Başımı kaldırdığımda ona baktım her zamanki gibiydi sakin mesafeli olması gerektiği kadar yakın... “Hoş geldin Arslan abi,” dedim. Sesim bana ait değilmiş gibi çıktı. “Bir şey isteyeceğim senden,” dedi. İşte o an…her şeyin değişeceğini anladım. Gözlerimi kaçırdım. Bir şey olacak, dedim içimden. Ve ben buna hazır değilim. “Söz çiçeğini sen yapar mısın?” dedi. “İnce işlerden anlamam ben.” Kalbim, göğsümün içinde yanlış bir yerde atmaya başladı. Sanki yerinden kaymış gibiydi. Bir an yüzüne baktım. Belki başka bir şey söyler diye. Belki şaka yapıyordur diye. Belki yanlış duymuşumdur diye. Ama o sadece bana bakıyordu. Hiçbir şey yoktu yüzünde. Ne heyecan, ne mahcubiyet, ne fark ediş. Benim içimde kopan fırtınadan haberi yoktu. “Tamam,” diye fısıldadım. Arkamı döndüm. Tezgâhın üzerindeki çiçeklere uzandım ama ellerim titriyordu. Gözlerimden süzülen damlalar yanaklarıma ulaştığında, onları durdurmaya çalışmadım bile. Çünkü bazı acılar gizlenmez. Sadece yaşanır. Gülleri seçtim. Her birini elime alırken içimden bir şey daha eksiliyordu. Bu çiçek, onun mutluluğuna gidecekti. Ve ben… onu ilk kez gerçekten kaybediyordum. O arkamda sessizce bekledi. Ben ise onun için, hayatımda yaptığım en zor çiçeği hazırlamaya başladım. O an anladım ki, bazen bir insanın kalbi kırılmaz; sadece yavaş yavaş söner. Ama o gün henüz bilmiyordum… insanın kalbi sönerken bile, başka bir yerde yeniden yanmaya başlayabilirmiş.

Siz hiç herkesin içinde, en güvendiğiniz insanlar tarafından yalnız bırakıldınız mı? Mihri, terk edildiği o nikah gününden sonra her şeyini kaybettiğini sanıyordu. Oysa o son, aslında en güzel başlangıcın kapısıydı. Kuşadası’nın rüzgarlı tarlalarında başlayan bu hikaye; motor seslerinin arasına karışan ayetlerle, gizli saklı yazılan mektuplarla ve imkansız bir aşkın mücadelesiyle büyüyecekti. Tarık’ın puslu yeşil bakışlarında kaybolan Mihri, sadece aşkı değil; kendi gücünü de keşfedecekti. Ortak düşmanları Cengiz’e karşı verilen bu savaşta, bir hafizenin sabrı ile bir adamın hidayeti birleşiyor. İhanetin gölgesinde yeşeren, motosiklet kaskının ardındaki bakışlarla mühürlenen bir sevda… Okumaya hazır mısın?

Yeni texting türü kitabımla sizlerleyim.

"Karanlığın içinde parlayan ışık, bir kalbin ritmini değiştirebilir mi?" Karanlık ve aydınlık arasındaki ince çizgide, iki ruh bir araya gelecek... Ve dünya, bir daha asla aynı olmayacak. Darian L. Petrov, Rusya`nın en güçlü motorcu çetelerinin lideri. Hızı ve gücüyle nam salmış, suçun derinliklerinde kaybolmuş bir adam. Geçmişi, ardında silinmez izler bırakmışken, hayatı yalnızca özgürlük ve hızla şekillenmektedir. Fakat bir gün, her şeyin anlamını yeniden tanımlayacak bir karşılaşma yaşar: Milena Valérie Ivanova. Milena, Rusya`nın en prestijli bale okuluna girmeye hazır, büyüleyici bir balerin. Zarafeti, disiplini ve tutkusuyla herkesi etkileyen bir genç kızdır, ama kalbinde bir boşluk vardır. Bir gün, hayatını değiştirecek bir anla karşılaşır; karanlık bir adamın, Darian L. Petrov`un gözleriyle. İlk bakışta, birinin motorunun gürültüsü, diğerinin dansının zarafetiyle bir araya gelmesi imkansız gibi görünse de, zamanla aralarındaki bağ, birbirlerinin eksikliklerini tamamlayan bir köprüye dönüşür. Darian, geçmişinin karanlık gölgelerinden Milena`yı korumak için her şeyi göze alırken, Milena da Darian`a hayatın en derin anlamlarını, dansın ötesinde, kalbinin ritmini öğretmeye başlar. Suç dünyasının acımasız gerçeği ile balenin saf ışığı arasındaki bu tezat, aralarındaki büyük aşkın yolculuğunda birleşir. Her bir adım, hem tehlikeli hem de tutkuyla doludur. Ama bir soru kalır: Gerçek aşk, tüm karanlıkları aydınlatmaya yetecek kadar güçlü olabilir mi? "Sonsuz hızda bile, kalbim yalnızca sana doğru çarpıyor, Milena. Çünkü sen yanımdayken, dünya duruyor gibi hissediyorum." -Darian L. Petrov

Dostunu uzağında tut. Düşmanın ile evlen. Sahte bir imza. Gerçek duygular. Ve iki güçlü ruhun birbirine sığınışı... Vera için aşk, sadece bir tehlike daha demekti. İnanç içinse Vera, hayatı boyunca aradığı fırtınaydı. Adam, kadına yaslanacak kadar güveniyordu. Kadın ise adamı yok edecek kadar kurallara bağlıydı. Kusursuz bir plan. Kusursuz bir aşk. Ve ölümcül bir bağ. Güldürecek, ürpertecek, kalbini titretecek bir hikâyeye hazır ol. Çünkü bazı aşklar, yaşamak için savaşmaya değer. İz bırakacak bir aşk için risk almaya var mısın? Komedi unsurları, ölümcül sözler içerir. Psikolojik dayanıklılığınız yoksa, geri dönün.

"Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen`di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir`le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.08.2025

O gece bir söz verdim. Ve ben, nâm-ı diğer Yılanın Yavrusu, yıllar önce söndürdüğünüz o ateşi tekrar yakmaya geldim... •Kitap tamamen şahsıma aittir ve tüm hakları saklıdır.

Çöl Krallığı, kum taneleri gibi kayıp giden hayalleri, serap gibi parıldayan illüzyonlarla takas ederdi; Ve Uçurum Diyarı gölgeler arasında dolaşır, ama ışığın ortasında boğulurdu. Ve o ,Donmuş Taht`ın hükümdarı, egemenliğini ölümlü kalplere yayar ve oraya ızdırap ekerdi. Ben ise kaderin yankısından doğan bir Gözyaşı Toplayıcısıydım. Ağlayan ruhları toplardım, anılarına dokunurdum ve soğumuş kalpleri şefkatle sarardım. Gözyaşı Diyarı işte böyle korunurdu ;kutsaldı, boyun eğmezdi ve kaybolanlara karşı acımazdı.

Telkinler verip durdum kendime. “Çocuk senin farkında bile değil, Damla.” “Boş hayaller kurma.” Aşk bir çözüm müdür yoksa bir kaçış mı?

İki yıldır platonik aşık olduğunuz kıza tam açılmak üzereyken onun zaten bir sevgilisi olduğunu öğrenen Kaan kılıç duygularını içine gömüp ailesi ile beraber Ankara’ya taşınır. Burada asker olup hayatına daha güzel bir şekilde devam eder takii... Ailesi öldürülene kadar. Ailesi öldürüldüğünde askerliği bırakıp Amerika`ya taşınır ve burada Dünya`ca aranan bir seri katil olur. Ama kader o dur ki o seri katili yakalamak için kurulan timin lideri seçilip platonik aşık olduğu kızla aynı timde olacağını nereden bilebilirdi ki? "İnsanın sevdiği mutlu ise ölüm döşeğinde olsa bile mutlu olurdu. Ceylan gözlüm mutluydu. Bende ondan uzakta, onun aşkını kalbime gömmüş ama mutluydum. Eğer o mutluysa aşkımı daha da derine gömmeye hazırdım. Yeter ki sevdiğim mutlu olsun. Bana ne olduğu pekte umurumda değildi."

Bazı acılar tek bir kişiye ait değildir. İdil ARSLAN, yıllar önce öldürülen babasının acısıyla ve yarım kalmış bir hesapla yaşamayı öğrenmiştir. Babasının yokluğu hayatında büyük bir eksik olmaya devam ederken intikam bir öfke patlaması değil, sabırla beklenen bir gölgedir. Koray hayatına girdiğinde varlığı, İdil`in uzun süredir kapalı tuttuğu duygularını fark etmeden yerinden oynatır. Sırlar korunur, bağlar ise yavaşça kurulmaya başlar. Yakınlık arttıkça karanlık da fark edilmeden aralarına sızmaya başlar.

"Gördüğün her şeyin gerçekliğinden nasıl emin olabilirsin?" Meyra, arkadaşlarıyla birlikte katıldığı bir yılbaşı partisinde kendini bir kavganın ortasında bulur ve bu kavganın sonucunda Meyra ikinci kattan düşer. Gözlerini araladığında olay günü de dahil son bir senesini hatırlamıyordur, üstelik onu bekleyen tek sürpriz bu olmayacaktır. Uyandığında zihninde beliren kişilerle başı derttedir. *** Kapak Tasarımı: Büşra Yörük Tüm hakları saklıdır.

Nera geçmişini geride bıraktığını sanıyordu. Acının, emirlerin ve karanlığın içinden çıkmıştı. Artık kendi kurallarıyla yaşıyordu. Ama bazı şeyler… insanı asla bırakmaz. Bir gece, sıradan gibi görünen bir çarpışma— her şeyi değiştirir. Kael. Onu tanımıyordur. Ama ondan korkmaz. Ve en tehlikelisi— Nera’nın ilk kez bir hedef karşısında tereddüt etmesine neden olur. Geçmiş geri dönerken, gerçekler parçalanır. Av ve avcı arasındaki çizgi silinir. Ve Nera şunu fark eder: Kaçtığını sandığı şey… hâlâ peşindedir.

Doğum gününde yeni bir mekâna gitmek sadece eğlenmek içindi. Vera için bu gece, geçmişe inat atılmış küçük bir adımdı. Biraz alkol, biraz müzik, biraz da unutma isteği… Sarhoşluğun cesaretiyle mekânın alt katındaki dövmecinin kapısını araladığında tek düşündüğü şey basitti: Sadece bir dövme yaptıracaktı. Ne olabilirdi ki? Ama bazı seçimler geri dönüşsüzdür. Adam, kendi tenindeki sembolün aynısını Vera’nın derisine işlediğinde, o sadece mürekkep değildi. Farkında olmadan onu bir çetenin lideri ilan etmişti. Artık Vera sadece soyadı yüzünden ölümle lanetlendiğine inanılan bir kız değildi. O, karanlığın tam merkezindeydi. Peki ölümle anılan bir soyadının taşıyıcısı… Birine hayat olabilir miydi? Birine nefes?

Lavin tek arkadaşını bir kazada kaybeder.Çok büyük bir acıyla yüzleşen Lavin baskıcı ailesi ve okulundaki zorbalarla da yüzleşir.Bir süre sonra artık bu duruma dayanamamaya başlar ve evden ayrılmak ister.Evden ayrılmayı bir şekilde başarır fakat gittiği yerdeki terkedilmiş metro istasyonunda gördükleri onu şok edecektir... "Aslında arkadaşımı değil,ailemi kaybetmiştim..." "Terkedilmiş metro istasyonu mu ?"

Babasının gölgesinde büyüyen Eflin Öztürk, küçük yaşta babası yüzünden annesi ve kardeşini kaybetmiştir. Hayatını altüst eden babasına karşı savaş açmıştır. Gecenin Gölgesi lakabıyla 24 büyük liderin en büyük korkusu haline gelen Eflin Öztürk’ün asıl amacı masumların canını alan bu insanları hakettiği cezayı vermeleridir. Planları kusursuz işlenmeye devam ediyordur ancak babasının onu Batı bölgesinin lideri Demir Ateş’e bir borç uğruna satması ile herşey altüst olur. ~~~ “Kadına saygı, erkeğin onurudur. Onursuzların yeri gölgemin önüdür.”

Ayakta kalmak için söylenen her yalan, hayatta kalmak için kendinden verilen bir tavizdir. Bazen kurtulmak, kendi yıkıntılarında kim olduğunu unutmaktır. Kimliğini kaybetmiş bir kadının hikayesi.

Lara yirmi yaşında ve yorgun. Hayattan, insanlardan, kendinden. Her sabah aynı rutinle uyanıyor, her gece aynı yorgunlukla eve dönüyor. Hayat ona çok şey öğretti ama bir şeyi hiç öğretemedi — sevildiğini fark etmeyi. Çünkü bazı sevgiler sessizdir. Görünmez. Gölgede yaşar. Ve gölgeler hiçbir zaman kendini ele vermez. Ta ki eller uzanana kadar. Işığa Aşık Gölge; görünmez bir sevginin, karanlık bir korumanın ve farkında olmadan kaybedilen şeylerin hikayesidir.

"Bana güveniyor musun?" "Seni tanımıyorum." "Mükemmel."

Sura, yalnızca kuzeninin partisine katılmak niyetiyle salona adım attığında, oturduğu masanın başkasına ait olduğunu öğrenmesiyle gecenin sıradan geçmeyeceğini anlamıştı. Fakat henüz bilmiyordu: O gece, yeraltı dünyasının gölgeler içindeki ismi Aslan Asilzade`nin dikkatini çekmiş, genç kadın onun saplantılı ilgisinin hedefi hâline gelmişti.

Soğuk bakışlı bir adam… Fırtınaların ortasında savrulan genç bir kadın… Ve kaderin onları aynı kıyıya sürüklemesi. Liman Savar, hukuk fakültesinde okuyan sıradan bir öğrenciydi. Ta ki babasının karanlık bir mafya babasına borçlandığını öğrenene kadar. Borcun bedeli, imzalanmış bir senet değil; kızının hayatıydı. Tam da o anda karşısına çıktı Kuzey Arvas. Küllü buz mavisi gözleri, buz gibi duruşu ve kimseye yaklaşmayan tavrıyla soğuk bir CEO. Ama Kuzey sadece iş dünyasının güçlü bir ismi değildi; karanlık sırları, geçmişin gölgeleri ve tehlikeli bağları vardı. Bir yanda onu borcun karşılığı olarak isteyen mafya… Bir yanda istemeden de olsa Liman’ı koruyan, ama aynı zamanda en çok korkması gereken adam Kuzey. Okyanusun ortasında bir fırtına gibi, iki yabancının yolu aynı limanda kesişti. Ama her liman güvenli değildir… Bazen en tehlikeli yer, kalbin sığındığı yerdir.

Herkesin bir gölgesi vardır... ve bazı gölgeler hesap bekler. soğuk ve ölümcül bir adam ve babası tarafından daha doğmadan hayatı planlanan kadın Kim kazanacak, kim kaybedecek? Tek bildiğim, bu gölgelerden sağ çıkmak kolay olmayacak."

Sibel mesleğinde tecrübe kazanmak istediği için bakıcılık yapmak ister. Babasının önerisiyle geldiği ailenin oğlu bekâr bir babadır. Kızına bakıcı bulunduğundan habersiz olduğu için görüşmeye gelen kadını, ailesinin seçtiği anne adaylarından biri sanar. Yanlış anlaşılmalarla tanışan ikili, içine kapanık bir kız çocuğu sayesinde günden güne birbirlerine alışırlar. "Hap kullanıyor musunuz?" "Anlamadım?" "Buraya evlilik görüşmesine gelmediniz mi?" diye sordu Hazar gergince. "Siz yanlış anladınız." dedi aceleyle. "Buraya sizin için gelmedim." "Ne için geldiniz o zaman?" "Kızınız için." diye hızla cevap verdi Sibel. "Bakıcı olarak geldim."