Aşkı memnu ama vampir

Sessizliğime ses olan, feryatlarıma merhem olan bir adam vardı. Benimse... Çığlıklarımı susturan sessizliğim ve o sessizliği kirleten yalanlarım vardı. O; hem dilsiz, hem sağır. Bu hikâye; Umutlarına tutunan bir kızın değil, umudun bile sırt çevirdiği bir kalbin hikâyesi... Sessizliğiyle haykıran, Gerçeklerden saklanıp Yalanlara sığınan bir kızın hikâyesi. Bu... Zeliş`in suskun çığlığı. Tamamen hayal ürünüdür, gerçek kişi ve kurumlarla alakası yoktur.

Koran ve Alev... Lise koridorlarında başlayan, dört yıl boyunca her zorluğa göğüs geren o saf ve sarsılmaz aşk, ailelerin ördüğü aşılmaz duvarlara çarparak paramparça oldu. Kader onları sadece birbirlerinden ayırmakla kalmadı; ikisini de hiç ait olmadıkları hayatlara, hiç sevmedikleri insanlara mahkûm etti. Alev, sadakatsizliğin gölgesinde geçen bir evlilikte her gün biraz daha solarken; Koran, başkasının elini tutarken kalbinde hep o ilk yangını taşıdı. On iki yıl sonra... Alev, zihnindeki gürültüleri susturmak ve kırılan onurunu toparlamak için bir psikolog randevusu alır. Kapıyı açtığında karşısında profesyonel bir yabancıyı değil, gençliğini, hayallerini ve yarım kalan hikâyesini bulur. Artık Koran onun sadece "doktoru", Alev ise onun sadece "danışanı" değildir. O oda artık sadece bir terapi odası değil; on iki yıllık hasretin, bastırılmış arzuların ve yasak bir aşkın hesaplaşma alanıdır.

Bir yüzbaşı ve bir aşiret ağasının yolları Şırnak’ın topraklarında kesişti. Biri görevle, diğeri suskunluğuyla savaşıyordu. İki ayrı dünya, iki ayrı yemin… Ve aralarında, adı konmamış bir bağ vardı. Devletin sert gölgesiyle aşiretin susmayan sesi çatışırken, bir bakış her şeyi değiştirdi. “Meftun olduğum gözleri, küf yeşiliydi,” dedi adam. O an, ne emir kaldı ne kural. Bir dosya açıldı, geçmişle hesap kesildi, sadakat yeniden tanımlandı. Kimi zaman bir sorgu odasında, kimi zaman dağ yollarında yürüdüler. Ama asıl mücadele, kalplerinin sessizliğindeydi. Küf Yeşili, yasak bir yakınlığın, çözülmemiş sırların ve susarak anlatılan bir aşkın hikâyesi. Sınır çizgilerinin ötesinde, duyguların tam ortasında…

Soğuk bakışlı bir adam… Fırtınaların ortasında savrulan genç bir kadın… Ve kaderin onları aynı kıyıya sürüklemesi. Liman Savar, hukuk fakültesinde okuyan sıradan bir öğrenciydi. Ta ki babasının karanlık bir mafya babasına borçlandığını öğrenene kadar. Borcun bedeli, imzalanmış bir senet değil; kızının hayatıydı. Tam da o anda karşısına çıktı Kuzey Arvas. Küllü buz mavisi gözleri, buz gibi duruşu ve kimseye yaklaşmayan tavrıyla soğuk bir CEO. Ama Kuzey sadece iş dünyasının güçlü bir ismi değildi; karanlık sırları, geçmişin gölgeleri ve tehlikeli bağları vardı. Bir yanda onu borcun karşılığı olarak isteyen mafya… Bir yanda istemeden de olsa Liman’ı koruyan, ama aynı zamanda en çok korkması gereken adam Kuzey. Okyanusun ortasında bir fırtına gibi, iki yabancının yolu aynı limanda kesişti. Ama her liman güvenli değildir… Bazen en tehlikeli yer, kalbin sığındığı yerdir.

üniversite ikinci sınıfa giden defne yanlışlıkla çarpıştığı düşman erkek yurdundaki çocuğa karşı ilk görüşte sinir olur. bir de adının toprak olduğunu öğrendiği çocuk onun değer verdiği şans tılsımını alıp defneye vermeyince defne tüm yurdun ortasında ona kafa atar ve işler kızışır. ama defnenin henüz bilmediği şey o kafa attığı çocuk onun kalbini attıracak kişidir. eğer bu konu hoşunuza gittiyse bu kurgumu okuyabilirsiniz. oy vermeyi ve yorum yapmayı unutmayınn🤍

​Aynı anda doğan, beşiklerinde sözlenen Elif ve Yaman, birbirlerini kardeş bilerek büyüdüler. ​Onlar, kasabanın en iyi iki arkadaşıydı. Fakat aile büyüklerinin yıllar önce verdiği o "beşik kertmesi" sözü, üzerlerinde görünmez bir kader yükü yaratıyordu. Her geçen gün artan aile baskısı ve "Ne kadar da yakışıyorsunuz" fısıltıları, ikilinin hayatını çıkmaza soktu. ​Evlenmek zorundalar. Ancak aralarında aşk değil, yalnızca samimi bir kardeşlik sevgisi var. ​Çözüm olarak sahte bir evlilik yapmaya karar verirler: Evlenip uzaklara gidecekler ve birbirlerini özgür bırakıp gerçek aşklarına koşacaklar. ​Peki, kardeşlik sandıkları o güçlü bağ, uzak bir şehirde yan yana uyanmaya başladıklarında gerçekten kopacak mı? Yaman ve Elif, sahte bir kâğıt üzerinde başlayan bu yolculukta, yalanın ortasında gerçeği bulabilecekler mi? ​Gelenekler, görevler ve keşfedilmeyi bekleyen bir aşk üçgeni: Bir beşiğin sözüyle başlayan bu hikaye, hangi kalbin yıkımına yol açacak?

Oyuncuğa yıllarca ara vermiş, özel hayatını medyadan sır gibi gizleyen bir oyuncu ile yapım şirketi sahibinin hayatı bir noktada kesişir...

Tamamlanmadı" Gerçek hayatta Düşman olan Ekin ve Oğuzun internette tekrar tanışıp birbirine aşık olmasında beraber miyiz?

Aynı evde yaşamak, her zaman birbirini tanımak demek değildir. Bazen sadece duvarın ardındaki sessizliği bilmektir. O, abimin arkadaşıydı. Gülüşü tanıdık, bakışları fazlasıyla yakındı. Ama adı konmamış her şey gibi, ondan da uzak durmam gerekiyordu. Geceleri ışığı açık kalan bir oda vardı yanımda. Adımlarını duymadığım hâlde varlığını hissettiğim biri… Konuşmadığımız her an, içimde büyüyen bir cümleye dönüştü. Bazı duygular vardır; yasak olduğu için değil, kırılmaktan korktuğun için saklanır. Komşu Oda, söylenemeyenlerin, yarım kalan bakışların ve kalple akıl arasındaki o sessiz savaşın hikâyesi.

Mireya, okumayı hayallerinin merkezine koymuş genç bir kızdır. Ancak ailesi onun bu hayaline karşıdır; lise biter bitmez önüne set çeker ve üniversite isteği yüzünden onu evden kovarlar. Bir valiz, kırık bir kalp ve belirsiz bir gelecekle kendini bir bankta bulur. O bankta, hayatını sonsuza dek değiştirecek biriyle tanışır: Can. Gizemli, sakin ve olduğundan çok daha fazlasını saklayan bir adam. Mireya, Can’ın gerçek adını da kim olduğunu da bilmez. Bilmediği tek şey bu değildir; çünkü Can, karanlık bir dünyanın tam ortasındadır. Bir yanda hayalleri için savaşan bir kız, diğer yanda karanlıkla çevrili bir adam… Aşk, sırlar ve tehlike iç içe geçerken Mireya’nın tek bir sorusu vardır: Bir mafyaya âşık olmak, hayallerinden vazgeçmek midir, yoksa onları gerçekleştirmek mi?

0551**: Balık Köpeğisini görmedim de 0551**: Seni gördüm 0551**: Sen de beni mi görsen? 🦈 "Bizim sırt sırta verip sikemeyeceğimiz adam yok." İmge okulundan kovulur. Yeni okulunda ise öğreneceği bir şey vardır: Aile olmak için kan bağına ihtiyaç yoktur.

Tozlu Kayalar Serisi`nin ilk kitabı. Diğer 14 kitabımı okuyup oylamayı unutmayınn🫶

[Asker kurgusu&Romantizm]

Vega Manon bir zamanların en acımasız MMA dövüşçüsüyken şimdi küçük bir sahil kasabasında, sakin bir kafede şarkı söyleyerek hayatını sürdürmektedir. Her sabah kahve kokusuyla uyanır, her gece mikrofonun başına geçtiğinde geçmişini boğmaya çalışır. Ama bazı yaralar sesle değil, sessizlikle konuşur. Darien Arzhel ise hâlâ ringin kralı. Soğukkanlı, stratejik ve rakip tanımaz. Bir akşam girdiği kafede, sahnedeki kadının sesinde tanıdık bir kırılmayı fark eder. Gözlerinin içine baktığında ise artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Vega`nın karanlık geçmişi, 13 yaşında yaşadığı bir travmayla şekillenmiş, ringdeki kimliği "Kod 13" olarak yeniden doğmuştur. Ama şimdi biri geçmişini kazımaya başlıyor. Ve bu kez kaçmak, savaşmaktan çok daha zor. Aşk mı, güven mi, hayatta kalmak mı? Bazen en büyük dövüş, ringin dışında başlar...

Bazı aşklar sessiz başlar ve en derin izleri de onlar bırakır. Nevra, Enver’i yıllardır kimsenin fark etmediği bakışlarla, söylenmeyen cümlelerle sever. Onun için bu aşk, dile gelmeyen ama her gün biraz daha büyüyen bir histir. Enver ise Nevra’nın varlığına alışmıştır; yanındadır ama hiç sorgulamadığı kadar uzaktır. Mezuniyet yaklaşırken herkes geleceğini planlar, Nevra ise sevdiği çocuğu ardında bırakacağını düşünür. Oysa kader, ikisi için de aynı yolu çoktan çizmiştir. Aynı üniversiteyi, aynı şehri ve aynı bölümü birbirlerinden habersiz kazanırlar. Geçmişte söylenemeyen her şey, üniversite koridorlarında yeniden karşılarına çıktığında bu kez kaçmak mümkün olmayacaktır. Bu bir tesadüf hikâyesi değil; zamanı gelince filizlenen, sabırla beklemiş bir aşkın hikâyesidir.

Taş duvarlar, yasaklı büyüler ve suskun koridorlarla çevrili bir akademi. Bilginin güç, hatıraların ise tehlike olduğu bir dünya. Linda Waldwin, akademinin sadece teori derslerinden ibaret olmadığını, diyarın ne kadar karanlık sırlar barındırdığını öğrenemk üzeredir. Büyü, psikolojik gerilim ve dark academia atmosferiyle örülü bir hikaye sizi bekliyor.

Küllerinden doğdu. Önce av oldu sonra avcı..

Siz; kim olduğumu merak edersen hiç çekinme ara beni Kimliksiz; psikopat herif ararım merak etme Kimliksiz; bulursam ne yapacağıma inanmazsın... Siz; ben seni muhatap almıyorum. Yürü anca gidersin... Kimliksiz; kim olduğunu öğrendiğim zaman kaçacak delik arayacaksın; benden söylemesi...

Fransa`da geçireceği son gece barda bir adamla tanışır, türk olduğunu öğrendiği adamla günün sonunda öpüşen, Müjgan yıllardır bilmediği mahallesine döner. Yeni değişikliklerden birisi ise mahalleye konuk olan yeni yabancının kim olduğudur. "Müjgan ha?" Dedi Birkan bir kez daha, arkama dönmedim tüm ailemin yaninda onu önceden tanıdığımı belli etmedim, gülümseyerek baktım ama o gülümsemiyordu; "Müjgan." Dedim bir daha, o gece olduğu gibi.

1880’lerin sonlarında, Rusya’nın kuzeyinde “Beyaz Ateş” (Morbus Borealis) adı verilen ölümcül bir salgın patlak verir. Hastalık, kurbanlarını önce dondurucu bir soğuk hissiyle ele geçirir, ardından yüksek ateş ve bilinç kaybıyla ölüme sürükler. Salgından kaçan halk yeraltı sığınaklarına kapatılır; korku, hurafe ve çaresizlik günlük hayatın parçası hâline gelir.

Tik tak, tik tak… Bir varmış bir yokmuş. Duyguları olmayan bir kız çocuğu varmış. O kızı birileri biraz sinirlendirmiş. Ve o, Onlardan intikam almak istiyormuş. Ta ki ölüm onu bulana kadar. Bengi. O kız bendim. adım gibi ben de ölümsüz olacaktım. UYARI: bu kitapta olumsuz ögeler içermektedir. (kan, silah kullanımı, işkence sahneleri, sansürlü küfür vb.) bunun sorumluluğunda kitabı okuyunuz. bunlardan rahatsız oluyorsanız lütfen okumayınız.

Arslan kapının önünde durduğunda onun adımlarıyla birlikte içimde bir şeyler de durmaya hazırlandı. Sanki dükkânın içindeki bütün sesler aynı anda sustu da, geriye sadece kalbimin atışı kaldı. Başımı kaldırdığımda ona baktım her zamanki gibiydi sakin mesafeli olması gerektiği kadar yakın... “Hoş geldin Arslan abi,” dedim. Sesim bana ait değilmiş gibi çıktı. “Bir şey isteyeceğim senden,” dedi. İşte o an…her şeyin değişeceğini anladım. Gözlerimi kaçırdım. Bir şey olacak, dedim içimden. Ve ben buna hazır değilim. “Söz çiçeğini sen yapar mısın?” dedi. “İnce işlerden anlamam ben.” Kalbim, göğsümün içinde yanlış bir yerde atmaya başladı. Sanki yerinden kaymış gibiydi. Bir an yüzüne baktım. Belki başka bir şey söyler diye. Belki şaka yapıyordur diye. Belki yanlış duymuşumdur diye. Ama o sadece bana bakıyordu. Hiçbir şey yoktu yüzünde. Ne heyecan, ne mahcubiyet, ne fark ediş. Benim içimde kopan fırtınadan haberi yoktu. “Tamam,” diye fısıldadım. Arkamı döndüm. Tezgâhın üzerindeki çiçeklere uzandım ama ellerim titriyordu. Gözlerimden süzülen damlalar yanaklarıma ulaştığında, onları durdurmaya çalışmadım bile. Çünkü bazı acılar gizlenmez. Sadece yaşanır. Gülleri seçtim. Her birini elime alırken içimden bir şey daha eksiliyordu. Bu çiçek, onun mutluluğuna gidecekti. Ve ben… onu ilk kez gerçekten kaybediyordum. O arkamda sessizce bekledi. Ben ise onun için, hayatımda yaptığım en zor çiçeği hazırlamaya başladım. O an anladım ki, bazen bir insanın kalbi kırılmaz; sadece yavaş yavaş söner.

Bilindik lise aşklarını unutun, bu çok farklı bir evren 🎀 ⋆ ִֶָ ๋𓂃⋆ Siz: Demet sana bişey demem gerek Çiçek Demetim: soyle yavrum Siz: ben senin kardeşinden fena halde hoşlanıyorum Çiçek Demetim: ananı skm Siz: oha Demet sen küfür eder miydin ya Siz: LAN Siz: Demet asla küfür etmez ananı avradini Siz: kimsin lan sen Çiçek Demetim: Demet in kardeşi ;) ⋆ ִֶָ ๋𓂃⋆ Kendinden bir yaş küçük erkeğe ya da kendinden bir yaş büyük kıza aşık olan herkese ithaf edilmiştir 💔

Arkeolog olan annesinin eve getirdiği kolyeye dokunup 1641 yılınan ışınlanan Eleni Yılmaz ve Kral Victor’un büyüleyici aşkı.. Hazırsanız başlıyoruz