Sessizliğime ses olan, feryatlarıma merhem olan bir adam vardı. Benimse... Çığlıklarımı susturan sessizliğim ve o sessizliği kirleten yalanlarım vardı. O; hem dilsiz, hem sağır. Bu hikâye; Umutlarına tutunan bir kızın değil, umudun bile sırt çevirdiği bir kalbin hikâyesi... Sessizliğiyle haykıran, Gerçeklerden saklanıp Yalanlara sığınan bir kızın hikâyesi. Bu... Zeliş`in suskun çığlığı. Tamamen hayal ürünüdür, gerçek kişi ve kurumlarla alakası yoktur.

Ünlü bir savcı ve polis Hiç ruhunuzu ve bedeninizi birbirinden ayırmak istediniz mi* ben istedim....hemde defalarca ama olmadı hayat,çekmek zorunda kaldığım herşeye rağmen izin vermedi bedenimi ve ruhumu ayırmaya

Yeni gelen Alman teknik direktörden sonra yaşadığı sakatlık üzerine Yavuz için artık altyapısından çıktığı Trabzonspor defteri acı bir şekilde kapanmıştır. Yeni başlangıçlar için geldiği Demirliman Spor Kulübü’nde “Alabora” taraftar topluluğunun hedefi haline gelir. Gece Mavisi ve Çelik Grisi formanın ağırlığı tüm bedenini sarmışken Demirliman Kadın Futbol Takımının kaptanı Asiye de dertleri arasına eklenir. Liman Kızı, kulübün rekor para vererek kadrosuna kattığı Yavuz’u boğmamak için kendini zor tutarken, ikinci şansını iyi değerlendirmek isteyen Yavuz tüm bu zorluklara göğüs gerebilecek midir? Kuzeyin Oğlu ile Limanın Kızı... Bu gri şehrin gördüğü en tutkulu fırtına.

Ben ailenin aykırı çocuğu: Karden Saren. Babamın deyimiyle “vasıfsız Karden”… Annemin deyimiyle “daha kadın olamamış Karden”… Ben, Karden Saren… Kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan genç bir kız… Ailesi tarafından öteki görülen değil; adı gibi güçlü, ayağı yere sağlam basan Karden olarak anılacaktım. Ve eğer bu topraklarda bana mutluluğu yasak kılmaya kalkarlarsa, ben onlara kendi sonlarını yaşatırdım.

"ne yani şimdi sen limon kafa doktor mu oldun" omuzlarındaki ceketi çıkarmaya çalışırken "evet sen yaralıcaksın ben iyileştiricem" sırıttı "ama terzi kendi söküğünü dikemezmiş senin yaralarınıda ben sarıcam limon kafa" Güneş çok ünlü olan çiğlen ailesinin tek kızıdır.Hayatını çiğlen malikanesinde ailesinin gözetimi altında yaşar.yirminci doğum gününde hayatı değişir ve tüm gerçekleri öğrenir.Çiğlen ailesi gerçekten masummuydu?

Aynı evde yaşamak, her zaman birbirini tanımak demek değildir. Bazen sadece duvarın ardındaki sessizliği bilmektir. O, abimin arkadaşıydı. Gülüşü tanıdık, bakışları fazlasıyla yakındı. Ama adı konmamış her şey gibi, ondan da uzak durmam gerekiyordu. Geceleri ışığı açık kalan bir oda vardı yanımda. Adımlarını duymadığım hâlde varlığını hissettiğim biri… Konuşmadığımız her an, içimde büyüyen bir cümleye dönüştü. Bazı duygular vardır; yasak olduğu için değil, kırılmaktan korktuğun için saklanır. Komşu Oda, söylenemeyenlerin, yarım kalan bakışların ve kalple akıl arasındaki o sessiz savaşın hikâyesi.

"En son hatırladığım şey, yatağımda gözlerimi kapatıp uykunun huzurlu derinliklerine adım attığımdı. Ancak gözlerimi açtığımda karşılaştığım manzara bir rüya olamayacak kadar ürkütücüydü: Bileklerimi sıkan sarmaşıktan kelepçeler, başucumda bekleyen yeşil, tuhaf bir yaratık ve ardında uğuldayan devasa bir geçit... Tüm hayatımın koca bir yalandan ibaret olduğunu, aslında bir orman perisi olduğumu ve ait olduğum yerin o Soluk Şehir olmadığını söylüyorlardı. Tüm bunlar sadece korkunç bir yanlış anlaşılma mıydı, yoksa annemin beni içine hapsettiği o sessiz yalanlardan çekilip çıkarıldığım, yüzleşmem gereken tek gerçek miydi?"

aynı yurtta yaşayan defne ve toprağın arasındaki gerginlik ve yakınlıktan tüm yurdun haberi vardır. özellikle defnenin takıntılısının. ikili her ne kadar birbirinden nefret etsede bazı zorlukları aşmak için beraber hareket etmeleri lazımdır. ama bu işin içine duyguların girmeyeceğini kimse söylememiştir. "toprak, korkuyorum" "korkma defne, beraber atlatacağız bunları" dedi elimi kavrarken. hayır toprak ben sana bir şeyler hissetmekten korkuyorum...

@kablolumouse Neden hep beni öldürüyorsun derdin varsa söyle @tertemizgölet Ne derdim olacak @kablolumouse Yayında olduğum zaman her zaman öldürüyorsun lan bide ne derdim olacak diyorsun @tertemizgölet he onu diyorsan götün kalkmasın diye bide kardeşim o oynayis ne BOT FILAN MISIN kskskwkjw @kablolumouse çok komik isicem @tertemizgölet 🤲🤲 al pauahhwhwhwh

"Zenciler Birliği" adlı gruba alındınız

Güz Matemi isminde ilk kitaptır. *Mahalle kurgusu* Karganın kanat çırpışlarının ardından kulaklara Manolyanın masalı uğuldadı...

"Bu şiir kitabı, aşkın en saf, en yakıcı ve en buruk hallerini dizelere döküyor. Özlemin gölgesinde, kalbin sessiz çığlıklarını, sevginin hem tatlı hem acı izlerini bulacaksınız. Her bir satır, kaybedilen bir anın, dokunulamayan bir hayalin ve yeniden yeşeren umudun yankısı. Aşk acısının derinliklerinde kaybolmaya, özlemin sızısında kendinizi bulmaya hazır mısınız?"

Karanlığın ortasında, herkesin korkuyla sustuğu yerde o kahkahasıyla yükseliyordu. Bir deli kadar umursamaz, bir mafya kadar acımasızdı. Düşmanlarının aklına bile gelmeyen oyunları kuruyor, zekâsıyla herkesi bir hamlede dize getiriyordu. Deliliğiyle alay edenler, onun gölgesinde kaybolup gitmişti. Çünkü o, kurşunların konuştuğu dünyada aklıyla hükmeden tek adamdı.Ve bütün bu kaosun içinde, karşısına bir kadın çıktı.O kadın ya onun sonu olcaktı, yada yeniden varoluşu.. Bu adam ressam değildi ama ilk defa çizdiği gözler bir kadının ona bıraktığı hatıraydı. Bir ressam size aşık ise sonsuza dek yaşarsınız ta ki sadece sizin gözlerinize sadık kalana dek...

Bazen aşk, büyük planlarla değil; pijamalarla, bir fırın yolunda ve elde patlayan bir torpille başlar. Annesinin zoruyla ekmek almaya çıkan bir kız... Mahalle arasında torpil oynayan çocuklar... Çikolata karşılığında alınan bir cesaret parçası. Ve yanlışlıkla atılan bir torpilin, yoldan geçen bir arabanın içine düşmesiyle altüst olan bir an. Ve o patlama, sadece bir torpili değil, iki kalbi de ateşler. Tesadüf mü? Hemde abisinin arkadaşı çıkması? Yoksa aşk, gerçekten biraz torpil ister mi?

Amerika`ya bebek bakıcılığı yapmaya giden Efsa, bebeklerin abisinden birinin dikkatini çeker.

Bu mahalleye taşınmak başta güzel bir fikir gibi gelmişti. Taa ki, onunla tekrar karşılaşana kadar! Ben nereden bilebilirdim bu kızın ev sahibimin kızı olduğunu. Tesadüfler benim için her zaman imkansızdır. Ben bu hayatta tesadüfe inanmam! Ya hedef benimdir! Ya da korumak istediklerim hedeftedir!

"Benden beslenecek misin? Bunun için mi beni karın yaptın?!" diye bağırdım gözlerinin karşısında. Bana çok yakın duruyordu, doğaüstü bir varlık tam gözlerimin önünde gözlerini benden ayırmadan bakıyordu. Boğazıma oturan yumru yüzünden yutkunmakta zorlandım, ondan çok uzaklara gitmek ve bu lanetli yere geri dönmek istemiyordum. Fakat o elini kaldırıp omuzlarıma dökülen dalgalı saçlarımın bir tutamını tutarak geriye attırdı. "Asla böyle bir şey yapmayı düşünmedim küçük Dolores," Rumen aksanı her zamankine göre sakin çıkıyordu. Sakin ve yumuşak. "Amacım sadece seni babandan kurtarmaktı ama bu yaşlı kalbim son günlerde seni gördüğü an fazla hızlı atmaya başladı." Gözlerini benden ayırmadan konuşuyordu. "Ben senin lanetinim ama sen benim cennetimsin, Dolores."

Burası Huzur Çıkmazı... Adına bakıp da aldanmayın; burada ne huzur tamdır ne de gürültü eksik! Azapay için sıradan bir yaz sabahı, her zamanki gibi annesinin terlik sesleri ve yan mahallenin çocuklarının top gürültüsüyle başlar. Tabii bir de mahallenin "jilet" abisi, karizma abidesi ve Azapay’ın bir numaralı baş belası Çınar vardır. Azapay’ın tek isteği, şu yazı kazasız belasız (ve tercihen Çınar’a rezil olmadan) atlatmaktır. Ancak işler planladığı gibi gitmez:Azapay, Çınar’ın o sarsılmaz karizmasını çizebilecek mi? Yoksa bu atışmaların sonu, mahalle fırınındaki sıcak ekmek kokusu gibi tatlı bir aşka mı dönüşecek? Yazdığım ilk mahalle kurgusudur. Elimden geldiği kadar güzel yazmaya çalışacağım umarım beğenirsiniz.

— "Allah`ım... Ailesini öldürdüğüm bir kıza nasıl bu kadar sırılsıklam aşık olabilirim?" — "Patron, belli ki kaderinde bu yazılıymış." — "Peki, bu kaderin gerçekleri gün yüzüne çıktığında Pınar da beni kabul edecek mi? Ailesinin katili olan bir adamı bağrına basacak mı?"

Babasının gölgesinde büyüyen Eflin Öztürk, küçük yaşta babası yüzünden annesi ve kardeşini kaybetmiştir. Hayatını altüst eden babasına karşı savaş açmıştır. Gecenin Gölgesi lakabıyla 24 büyük liderin en büyük korkusu haline gelen Eflin Öztürk’ün asıl amacı masumların canını alan bu insanları hakettiği cezayı vermeleridir. Planları kusursuz işlenmeye devam ediyordur ancak babasının onu Batı bölgesinin lideri Demir Ateş’e bir borç uğruna satması ile herşey altüst olur. ~~~ “Kadına saygı, erkeğin onurudur. Onursuzların yeri gölgemin önüdür.”

Ölmeden önce yapılacaklar listesinde bir madde daha eksiltmek isteyen Ezgi, ara tatil iznini ilk defa yurtdışına çıkarak geçirmeye karar verir. Hiç hesapta olmayan şeyler yaşanırken bulunduğu özel uçağın arızalanmasıyla kendini bir anda paraşütle atlarken bulur. Gözlerini açtığında yabancı bir ülkededir ve yanında ne telefonu ne de kimliği vardır. Kaderin ona çizdiği bu yolda; belki de asla yapamam dediği şeyleri yapacak, hiç olmadığı kadar çaresiz ve yalnız hissedecek ve aynı zamanda kalbinde çiçekler açtırtacaktı. Belki bize başka bir dünyanın kapılarını aralayacaktı. Baharat kokan bir dünyanın... Dilini, yemeklerini, geleneklerini dahi bilmediği bu ülkede daha başına ne gelebilirdi ki? Kim bilir? *Kapak resmi Pinterest Somkidlekkc hesabından alınmıştır.

"Sen beni hiçbir zaman benim seni sevdiğim kadar sevemezsin "dedim ona acıyla bakarak. "Nereden biliyorsun belki seni senden daha çok seviyorum düş kapanı" ... Bu ad ile yazılan ilk kitap. Fikir çalması lütfen yapmayınız.

Adel üç aylık tatilinde vadiye yolculuk yapar. Büyükannesinin evinde sıkıldığı için kasabadaki akşam okuluna kayıt yaptırır. Bu sayede hem vakti boşa gitmeyecek, hemde derslerini pekiştirecekti. Adel kasabanın bir yakasında duruyordu ve akşam okuluna gitmek için her gün bir köprünün üzerinden geçmesi gerekiyordu. Köprünün öte ucunda vadinin diğer halkı yaşamaktaydı. Adel yeni dostluklar edinmiş fakat gereğinden fazla dikkat çekmişti. Akşam okulunun popüler çocuklarından Ares Valdora`ya gizliden hayran olduğunu kabul etmek istemeyen Adel zamanla Ares ile aralarında tuhaf bir kimya olduğunu fark etmişti.

Bazı hikâyeler bitmez. Sadece şekil değiştirir. Bu kitap, bir aşkın neden yarım kaldığını değil, o yarım kalmışlığın bir insanı nasıl tamamladığını anlatıyor. Sessizliklerin konuştuğu, gitmenin de kalmak kadar cesaret istediği bir hikâye. Çünkü bazı insanlar hayatına son olmak için değil, seni kendine getirmek için girer.

Dostunu uzağında tut. Düşmanın ile evlen. İkisi de birbirinin sonu olabilecek kadar tehlikeliydi. İkisi de bunun farkında değildi. Sahte bir imza. Gerçek duygular. Ve iki güçlü ruhun birbirine sığınışı... Vera için aşk, sadece bir tehlike daha demekti. İnanç içinse Vera, hayatı boyunca aradığı fırtınaydı. Adam, kadına yaslanacak kadar güveniyordu. Kadın ise adamı yok edecek kadar kurallara bağlıydı. Kusursuz bir plan. Kusursuz bir aşk. Ve ölümcül bir bağ. Güldürecek, ürpertecek, kalbini titretecek bir hikâyeye hazır ol. Çünkü bazı aşklar, yaşamak için savaşmaya değer. İz bırakacak bir aşk için risk almaya var mısın? Komedi unsurları, ölümcül sözler içerir. Psikolojik dayanıklılığınız yoksa, geri dönün.