Hayat iki seçenekten ibaret. Ya dayan... ya da yan...

Bir ispiyoncu, kendini tek bir kelimesiyle satabilecek insanı neden korur? ​Cevap basitti. Güvenmek, bu acımasız düzendeki en büyük aptallıktı. ​Hele ki o insan bir düşmansa... ​ikisi de hayatının en büyük hatasını çoktan yapmışlardı.

Aynı okul Aynı koridorlar Farklı dünyalar Veee bir anda ... Çarpışan kalpler

Bir isim. Bir dokunuş. Ve artık hiçbir şey eskisi gibi değil. Elara gözlerini açtığında kendini hiç tanımadığı bir yerde bulur. Herkes onu tanıyor gibidir. Ama Elara hiçbirini hatırlamıyordur. Ta ki bir yabancıyla karşılaşana kadar. Ve o yabancı, hiç de yabancı değildir.

"Bazen bir aileyi korumak için, deli bir adamın cehennemi yeryüzüne indirmesi gerekir." Uluslararası savunma sanayiinin gözü kara veliahdı Darga Uluçhan, hayatında iki şeye tahammül edemezdi: Erken kalkmaya ve kendisine "hayır" denmesine. Ta ki Boğaz kenarındaki o kafede Zeynep Timurlu ile göz göze gelene kadar. Zeynep, geçmişinde yaşadığı dehşetin izlerini teninde taşırken hayatına bir yabancıyı sokmamaya kararlıydı. Darga`nın pervasız özgüveni, sınır tanımaz ısrarı ve her hamlesi Zeynep`in zırhına çarpıp geri dönüyordu. Fakat bilmediği bir şey vardı: Darga Uluçhan yenilgiyi kabul etmeyen bir adamdı. Üstelik tehlike bu kez yalnızca bir kalbin kırılması değildi. Kahkahaların arasına gizlenmiş bir intikam, yasemin kokusuna karışan barut... "Onun beni seçmesini istiyorum."

Kaçtığımı sanıyordum. ​Zihnimin ördüğü duvarların, koyduğum mesafelerin beni koruyacağını... Ama Koral, kuralları konulan bir oyuna dahil edilecek adam değildi. O, "hayır" kelimesini bir engel değil, zehirli bir davetiye olarak gören bir saplantıydı. Aramızdaki mesafe kapandıkça kaçamayacağımı anladım. Bu bir aşk hikayesi değildi; mantığın karanlığa, özgürlüğün tekinsiz bir takıntıya yenik düşüşüydü. ​"Ben seni istemiyorum Koral." ​Gözlerindeki karanlık açlıkla fısıldadı: ​"İsteyeceksin. Çünkü senden asla vazgeçmeyeceğim." ​Bazı hikayelerden kaçamazsın. Ne kadar denersen dene, karanlık sonunda seni bulur.

Ben Yağmur Demir. Koşulsuz güvendiğim bir ailem vardı. Benden asıl gerçekleri saklayan... Sevdiğim bir adam vardı. Yalanlar üzerine gizleyerek sakladığım...Abimin en yakın arkadaşı. Bir abim vardı, koşulsuz güvendiğim ama güvenimi boşa çıkartan... Ben Yağmur Demir. İnandığım, güvendiğim ne varsa hepsini birer birer kaybettim. Kaybediyorum. Kendimi kaybetmemek için aşkıma ve dostlarıma sığınıyorum. Ben annemin rahminden düşen bir lanetim. •••••••••••••••••••••••••••••••• (İlk versiyon) Hikayeye başlama tarihi : 28.08.2021 Hikayeye bitirme tarihi : 29.07.2023 •••••••••••••••••••••••••••••••• (Son versiyon) Başlangıç Tarihi: 17.01.2025

Hayat Arkadaşı 60" 120 yapalım hadi KARIŞIK MIŞIM KURGU DEĞİL OLAY ÖRGÜSÜ YOK HİKAYE HİÇ DEĞİL HA SERBEST ŞİİR HA DENEME HA AKROSTİŞ BU KADAR BASİTBİR DE BU ÇIKTI BAŞIMA OKUMAYIN ARKADAŞ İLK BÖLÜME BAKAR MISINIZ SÜREKLİ DEĞİŞİYOR DA OY VE YORUMU BIRAKALI ÇOK OLDU DESTEK VARDIR SADECE BAK ÇIK BEN OY VERMİŞTİM DEMEKTEN VAZGEÇİN BEN OY İSTEMİYORUM SİZ WATTPADDE GÖRÜNTÜNÜN 6 SAATE BİR ETKİ ETTİĞİNİ YA DA FAKLI CİHAZLARDA 1 GÖRÜNTÜ VERDİĞİNİ UNUTTUNUZ 1 M BÖYLE YAPAN YAZARLARA DENK GELMEDİNİZ GALİBA BURADADA HER GÜN 1 GÖRÜNTÜ KARDEŞ YOK BEN YAPTIM YOK BEN YAPAMAM DEMEYEN 2 SALİSE ALMAZ Bir Takım Yumak İşlerim Var Panolarınız Gece Gündüz Rahat Olsun!... Aman Diyeyim Engellemeyin sizsiz ben hiçim vah vah sadece Meraktan Sorduğum 3 Kişi Var neden engellediler 1 kişi 2 kere engelledi neden Ki Son Panoma Bakın Öncekilere Bakıp Destek vermek ZOR oluyor Ki İlk Bölüme Bakın Yeter Letter_Magic sorun beni niye engellemiş suikastçıya da sorun o da vardı eyi69 da vardı vardı vardı aklımda bunlar kaldı İlk Hikayem Olan Kabusum Şiir Deneme İle Karmaşık Yayında Umarım Beğenirsiniz Tek Bir Kitap Olsun Ki Görünme Fazlalaşsın Diye Diğer Kitaplar Oluşturulmadı @nisauthor ve @dunaydanmarsa355 kitap kapağını yapan canım kişi o Medine hanım hem de ücretsiz yaptı sağ olsun isterseniz sizde yaptırabilirsiniz İlk bölümler Güliz Ayla sonra Metin Arolat sonra Kayahan ve Erol Evgin sonra Emre Aydın ardından Sezen Aksu ve Ferdi Tayfur Edip Akbayram şarkıları vardır sıralama buna göre Benlik her zaman doğruyu tutturamaz bazen de Kusura Bakma seni yanlışa itekleye eğitim der o yüzden insan bir dur diyemez neden sorgulayamaz işte bu soruların cevapları akrostiş şiirlerle karainci Benlik Kusura Bakma kitabımın da Galiba tutukluk yaptı benim hikaye 15000 oldu taslakları gidince 10000 kalıyor 6 6 gidiyor olacak mıyım yine aynı sayıda kaldı bakalım kaç gün gidecek bu şekilde / sayemde ay/ki 1 rakam fazla yazmışım Şimdi eski bölümlerin akrostiş lerini paylaşıyorum 5 5 sonra 60 kişi görmüş olan bölümlere döneceğim Wattpadte: karainci_50 idim; 9 yılda, 93.900 okuma almıştı hikayem!... Tabi 200 bölüm vardı...(Şuan kaç olduğunu bilmiyorum ama 16.07.2024`de öyleydi) ( Şu an 1 sene geçti üç ay önce bir yazar canım baktı Şimdi ise can yazar baktı 100 kişi bakmış) Ben takip ettiğim hikayeleri akrostiş yaparak tanıtım yapıyorum Burada 607 2000 de olur ki olacak gibi çünkü hikayem okunmuyor ana sayfada olmadığı süreçte bölüm oldu hâlen dur demedi ama zaten yazmaya yaşamaya yaşatmaya devam ediyorum sonuçta kelimelerimi kişileri / geri döndüm 61 den devam bakalım onlar 120 olacak mı/ gerçi 607. bölüm olmadı ama 215 oldu İlk bölüm 120 olur mu Herkes, benliğini arar ama bulabilir mi?! Nüfus ettirebilir mi bedenine bakalım görelim!?

"Bugün kaçıncı kez öttü bu..." diye söylendi Mira, kolundaki sensöre sinirle bakarak. Umut gülümsedi. "Biliyor musun?" dedi. "Sensörün her öttüğünde bir çiçek dikeceğim." Mira kaşlarını çattı. "Ne?" "Böylece ondan nefret etmek yerine, her sesi yeni bir hayatın başlangıcı gibi hatırlarsın." "Bir gün çiçek dikmekten yorulursan?" Umut hiç düşünmeden cevap verdi. "O zaman orman olur." Bazı insanlar yazmak için yaşar. Bazılarıysa yaşayabilmek için yazar. Umut Aksu, hayatı boyunca kendini başkalarının hikâyelerinde arka planda kalan sessiz bir ağaç gibi hissetti. Mira Yıldırım ise kendi hayatına sığamayan bir kızdı. Biri satırlara tutunarak yaşadı. Diğeri o satırlara tutunarak hayatta kaldı. Ve bazen... İnsanı hayata bağlayan şey büyük mucizeler değil, bir ekranın ardındaki yabancı, bir sensör sesi ve o sese verilen küçücük bir sözdür. Peki ya bazen umut, bir duygu değil de bir insanın adıysa?

Leyla, yıllardır geçmişinden uzak bir hayat yaşamaktadır. On yıl önce yaşanan korkunç bir gecenin ardından İstanbul`u terk etmiş, kendisine yeni bir hayat kurmuştur. O gece hakkında kimseye anlatmadığı bir sır vardır. Yıllar sonra İstanbul`a geri döner. Ve ilk karşılaştığı adam... Aras Karahan`dır. Leyla`nın yıllardır unutmaya çalıştığı adam. Fakat Aras onu hatırlamamaktadır. Ya da... Hatırladığını gizlemektedir. Leyla, Aras`tan uzak durmaya çalışır. Fakat hayat onları tekrar tekrar karşı karşıya getirir. Aralarındaki çekim giderek güçlenir. Leyla kendisine sürekli aynı şeyi söyler: “Ona âşık olamam.” Ama kalp, geçmişte verilen sözleri dinlemez.

Yeni texting türü kitabımla sizlerleyim.

Barış, Elif`in önünde iki dizini de kırıp eğildiğinde kız ne olduğunu anlayamadı. "Sana yalvarıyorum, bu geceki operasyondan çekil." "Neden bu kadar çok istiyorsun?" "O bende kalsın. Sana yalvarıyorum, önünde diz çöküyorum. Bir adam önünde diz çöktüğünde bunun ne demek olduğunu biliyor musun?" Kafasını iki yana oynatıp, "Hiç bir adam önümde diz çökmedi." dedi. "Bir adam önünde diz çöktüğünde senden gelicek her şeye eyvallah diyordur. Bu operasyonun başından çekil. Sonra istersen kalbime silahını daya gıkım çıkmaz, senden gelicek her şeye eyvallah." Elif bir adım geriye gidip, "Ben karşımda sadece aciz bir adam görüyorum. Ayaklarıma kapanıcak kadar aciz misin Başkomiser Barış Evkan!" dediğinde Barış hiç beklemediği bir yerden vurulmuştu. Elif silahını kalbine dayamadan, tek kurşun sıkmadan en derin yarasından vurmuştu. Arkasını döndüğünde Barış`tan tek kelime döküldü. "Eyvallah."

Genç bir kadın, hayatını altüst eden hamilelik gerçeğiyle tek başına yüzleşmek zorunda kalır. Bu sır, hem kalbini hem de geleceğini derinden etkilerken, bebeğin babası her şeyden habersizdir. Gerçek ortaya çıktığında hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Arel Alpsoy nasıl budurumu karşılayacak? Lâvin Ural Bu durumda neler yapacak? Hep birlikte görelim

"Kaybetmekten korkmuyor musun?" dedim aceleyle,konudan kaçmaya çalışır gibi. "Bu davayı,yetkilerini,her şeyi." Aras çok kısa, neredeyse duyulmayan bir sesle güldü. Sonra başını biraz daha eğdi. Dudakları kulaklarıma çok yakındı. Sıcak nefesi tenime işleniyordu. "Kaybetmekten korktuğum tek şey" diye fısıldadı. "sensin" Bu bir evlilikti. Aşk için değil,mecburiyet için. Aksa adaleti arıyordu. Aras ise geçmişinin peşinden kaçıyordu. Bir dosya,bir vasiyet ve karanlıkta kalmış bir ölüm... Onları aynı soyadının altına hapsetti. Ama rol yaparken gerçeğe dönüşen davranışlar,hisler, planda yoktu. Çünkü bazı kalpler,yalnızca gölgelerde atmaya cesaret eder.

Kadınlar ezelden beri umutlarını hayatlarıyla birlikte toprağa gömmeye alışmak zorunda kaldılar. Umutsuzca kanat çırpan bir kuş gibi evlerini, ailelerini, sevdiklerini ayakta tuttular. Yükleri hep ağır mıydı? Evet. Hem de ezelden beri… Çağlar, yıllar, aylar geçti. Dünya değişti ama bazı kadınların kaderi hiç değişmedi. Emy ise bu kaderden habersiz, Amerika’da özgür bir hayat sürüyordu. Ta ki bir gün, geçmişinin onu Şanlıurfa’ya çağırdığını öğrenene kadar… Ve Emy, ailesini bulmak için çıktığı yolda, kendi kaderinin içine düşecekti.

Sadece yüzünüzü değil; adınızı , yaşınızı, nereli olduğunuz ve nerde yaşadığınız da dahil olmak üzere her şeyiniz gizli olduğu bi yayıncı olduğunuzu düşünün. Ve günün birinde kapınızı yardıma muhtaç korkmuş bi kişinin çaldığını düşünün. Ya o kıza yardım eli uzatıp kapıyı açacak ve hayatınız kökten değiştiğini göreceksiniz ya da görmezlikten gelip bir kız olarak kendini onun yerine koyacak ve hayatının sonuna kadar vicdan azabı çekeceksiniz. Bizim kız ilk seçeneğin sonuçlarını bilmiyordu tabiki ama bilseydi de yine de ilk seçeneği seçerdi:) Ve o kapıyı açtı, hayatın ona ne kapılar açacağını bilmeden…

O gece bir söz verdim. Ve ben, nâm-ı diğer Yılanın Yavrusu, yıllar önce söndürdüğünüz o ateşi tekrar yakmaya geldim... •Kitap tamamen şahsıma aittir ve tüm hakları saklıdır.

Bu kitap 1& ya? ve �zeri okurlar i�in uygundur. Hik�yede geleneksel aile yap?lar?,psikolojik ?iddet, c1nsell1k i�eren sahneler bulunmaktad?r. Baz? b�l�mler hassas okuyucular i�in rahats?z edici olabilir.

Mardin`in ta? duvarlar? yaln?zca y?llar?n izini de?il, suskun b?rak?lm?? s?rlar? da saklar.

Aslanbey ve Sancak aileleri aras?nda verilen bir s�z, iki kona??n kaderini birbirine ba?lar. Ancak d�?�ne say?l? g�nler kala saklanan bir s?r, herkesin hayat?n? alt�st edecek kadar b�y�r.

Narin Aslanbey, bir sabah uyand???nda art?k kendi hayat?n? de?il, ba?kalar?n?n verdi?i kararlar? ya?amak zorunda kalaca??n? hen�z bilmiyordur.

Peki ya bir gelin, beyaz duva??n? kendi iste?iyle de?il de bir ba?kas?n?n g�nah?n? �rtmek i�in takarsa?

Levan, canı uğruna Korsanlarla bile iş birliği yapa bilecek arsızlığa sahip bir hırsızdı.

Üniversite zamanlarında tanışıp zamanla fikir ayrılığına düşen Egemen ve Sinem o günden sonra tekrarı olmayan bir şekilde ayrılırlar. Psikolog olarak küçük bir ilçeye atanan Sinem ve Polis olarak karakolda çalışan Egemen`in uzun bir ayrılık sonrası karşılaşmaları küçük bir seansa bakacaktır.

İleride ki yapılan kendi cenaze törenime bakıyordum. Evet yanlış duymadınız kendi cenaze törenim. İşte böyle başlamıştı, 15 yaşında ki Hazal ölmüş, 25 yaşında yeni bir Clara gelmişti dünyaya...

"Unutmak bir hediye de?ildir; bazen en ac?mas?z cezad?r."
?ehrin neon ???klar?n?n ula?amad???, hat?ralar?n birer para birimi gibi el de?i?tirdi?i o karanl?k sokaklarda, Mihra zihinlerin mimar?d?r. ?nsanlar?n en utan� verici an?lar?n? bir ne?ter gibi kesip atan, haf?zalar?n derinliklerinde sessiz izler b?rakan bir "Bellek Taciri"
kendi elleriyle silip att??? bir ge�mi?in y�k�, onu ?ehrin en gizemli ve en tekinsiz kap?s?na, Alaz�?n d�nyas?na s�r�kler.
Bu malikanede sessizlik, bir emirden daha serttir. Alaz; g�c�n, so?ukkanl?l???n ve yalan?n v�cut bulmu? hali. Mihra ise bu saray?n duvarlar? aras?nda, zihinleri yeniden ?ekillendirmek i�in bi�ilmi? bir silah. Ancak bu evin temelleri, g�n y�z�ne �?kmam?? an?larla ve saklanan ger�eklerle at?lm??.
Mihra, Alaz�?n zihnine her dokundu?unda, saray?n g�lgeleri biraz daha derinle?ir. Kimin avc?, kimin av oldu?u, hangi an?n?n ger�ek, hangisinin in?a edilmi? bir ill�zyon oldu?u birbirine kar???r.
Ger�ekler, sadece hat?rlayanlar i�in de?il, onlar? yok etmeye �al??anlar i�in de bir tehdittir.
Unutulmu? kan ve a?k: Hi�bir ?ey g�r�nd�?� gibi de?il, ��nk� hi�bir an? masum de?il.

Berk:hızlı gel özledim Bende özlemiştim. Biz daha dün beraber değilmiydik ya İnsan sevdiğini özlermiş Bende sevdiğimi özlemiştim İki kaptan aşkı ve çılgın arkadaşlar mıııı????

Bazı insanlar hayatınıza tesadüfen girmez. Bazıları, en çok düştüğünüz anda karşınıza çıkar. Nehir, kaybettiği hayallerinin yasını tutarken karşısına çıkan yabancının hayatını bu kadar değiştireceğini bilmiyordu. Ama her yaranın bir izi, her hikâyenin bir bedeli vardı. Ve bazı sonlar, en başından beri kaçınılmazdı. Peki bir kuğu, son kez dans etmeden önce ne kadar ileri gidebilir?

Bazı günahların bedelini, o günahı hiç işlemeyenler öderdi. Deniz Ege sustuğu ne varsa geceleri tellere fısıldarken, Kumsal Ada geçmişin yükünü kütüphanenin tozlu rafları arasına gizliyordu. Aynı enkazın altında, farklı acılarla büyüyen iki gencin yolları yıllar sonra yeniden kesiştiğinde, ikisi için de artık hiçbir şey saklandığı raflar ve gitarın telleri kadar güvenli olmayacaktı. Bu hikâye; karanlıkta yönünü şaşıranların değil, güpegündüz görünmez olmaya mahkûm edilenlerin hikâyesiydi. 09.01.2026