Sessizliğime ses olan, feryatlarıma merhem olan bir adam vardı. Benimse... Çığlıklarımı susturan sessizliğim ve o sessizliği kirleten yalanlarım vardı. O; hem dilsiz, hem sağır. Bu hikâye; Umutlarına tutunan bir kızın değil, umudun bile sırt çevirdiği bir kalbin hikâyesi... Sessizliğiyle haykıran, Gerçeklerden saklanıp Yalanlara sığınan bir kızın hikâyesi. Bu... Zeliş`in suskun çığlığı. Tamamen hayal ürünüdür, gerçek kişi ve kurumlarla alakası yoktur.

Ben ailenin aykırı çocuğu: Karden Saren. Babamın deyimiyle “vasıfsız Karden”… Annemin deyimiyle “daha kadın olamamış Karden”… Ben, Karden Saren… Kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan genç bir kız… Ailesi tarafından öteki görülen değil; adı gibi güçlü, ayağı yere sağlam basan Karden olarak anılacaktım. Ve eğer bu topraklarda bana mutluluğu yasak kılmaya kalkarlarsa, ben onlara kendi sonlarını yaşatırdım.

Çatık kaşlarla ona baktım. ``Neden bana böyle bakıyorsun yüzbaşı?`` Ela gözlerini gözlerime kilitledi. ``Çünkü gitmen gereken yerde değilsin doktor.`` Gözlerimi devirdim. ``Beni tanımıyorsun bile.`` “Tanımama gerek yok,” dedi sakin bir sesle. “Burada kalırsan canın yanacak.” Bir adım daha yaklaştı. Yutkundum. ``Sen kimsin yüzbaşı?`` Bakışları sertleşti. ``Senin uzak durman gereken biri.``

Bir anda karşınıza çıkan bir kız size anne derse bu sizin hayatınızı ne kadar etkiler ki? Ah işte o durumlar o kadar kolay olmuyormuş. Her şey birbirine girdi. Bu saatten sonra ne olabilir derken aslında hikayenin daha yeni başladığını anladım. ~Lütfen kitabımı herhangi bir yerde paylaşmayınız. Telif hakkı bana aittir. Başka bir yerde herhangi bir şey olacaksa benden izin almanızı isterim. Şimdiden teşekkür ederim.🐣

Karşı komşusuna uzaktan âşık olan bir kız, güven korkusu yüzünden hislerini saklar. Erkek ise yanlış anlaşıldığını düşünerek geri çekilir. Aynı duyguyu taşıyan iki insan, bir pencere mesafesinde birbirini kaybetme riskiyle karşı karşıyadır. Bu kitap, cesaret edemeyen kalplerin hikâyesini anlatır.

Bazı sırlar vardır… Taşıyanı hayatta bırakmaz.

Kaderden kaçamazsın, istemediğin kadar ister, nefret ettiğin kadar seversin. Farklılıklar çıkmaz sokak olur, sonuna bakmadan koşarsın. Dengesiz, ukala tavırları ruhunda yer bulmuş bir adamla, huysuz ve asi bir kızın evlenmesi ne kadar doğruydu? Karakterleri zıtlaşmışken, yaşamsal farklılıkları bunlara harmanlanmıştı. Bahsettiğim şey, birinin doğrusu, onun yanlışıyken; onun doğrusu, birinin yanlışıydı. Hazırsanız, başlıyorum.

Kurtar Beni adlı kitabının ikincisidir. Öğrencilik yılları geride kalmış bir şekilde hayatlarını kurmuşlardır. Sakladıkları duyguları, kırılan cesaretleri ve umutları bir kişinin gelmesi ile tekrar gün yüzüne çıkar. Onları asıl bekleyen sürpiz ise katılacakları bir düğün olacaktır.

Bir gece. Bir okul. Ve kızlar tuvaletinde yatan bir ceset. Seda, hayatında ilk kez korkunun bu kadar yakından baktığını fark ettiğinde artık çok geçti. Yanında, adını bile bilmediği bir çocuk vardı. O, masum olduğunu söylüyordu. Ama bu gece kim masumdu ki? Hayatının sonunu getirebilecek bir ihanetin ortasında kaldığını nasıl bilebilirdi ki. Susmak zorundaydı. Güvenmek zorundaydı. Ve hiç istemediği bir suçun tam ortasında kalmıştı. Umut, Barış, Kerem ve Seda bu yola nasıl olduğunu bilmeyerek de olsa bilerek çıkmışlardı ve sonunun ne olduklarına bile emin değillerdi. Cinayet, sırlar ve zorunlu bir ortaklık… Bu hikâyede asıl soru “kim öldürdü?” değil, “kime güvenebilirsin?”

"Bir Demet Papatya" İmtihanlar, en beklemediğimiz anda karşımıza çıkar. Mihri’nin yolu, hayalleri ve kalbinin en derin köşesinde sakladığı umutlarla doludur. Ancak genç bir hafizenin sessiz dünyası, istemediği bir nişan ve aldatıcı bir insan olan Cengiz’in karanlık gölgesiyle sarsılır. Mihri, kendi ailesinin bile ona sırtını döndüğü bir anda, hayatının en zor kararını vererek kendini yeniden bulmak için uzaklara gider.. Ama papatyalar yalnızca bir kaçış değil, aynı zamanda kaderin bir davetidir. Mihri, Tarık’la – Geçmişinden ve inançsızlığından kaçan bir yabancıyla – burada tanışır. Ancak bu masalsı karşılaşma, beklenmedik engellerle sınanır. Aşk, inanç ve sabrın sınandığı bir hikaye. Mihri ve Tarık’ın yıldızlarla yazılmış kaderlerini okumaya hazır mısınız? "Bir Demet Papatya", bir papatyanın narin yapraklarında filizlenen büyük bir aşk hikayesini anlatıyor. Ay ve güneşin eşit olduğu gün, kalpler de eşitlenebilir mi?

"Derin polisi ara!" Diye bağırdı Irmak. "Emir bir şey yap!"Diye bağırdı Irmak`ın karşısındaki çocuk. "Bacağım kırıldı galiba."Diye yakındı Sarp denen çocuk. "Ben arıyorum polisi."Diyerek telefonuna yöneldi Ada. "Sakince konuşabilir miyiz?"Diyerek merdivenlerden indi çekik gözlü çocuk. "İndirsene bacım şunu!"Diyerek Irmak`a bağırdı karşısındaki çocuk. "Sus geçiririm kafana!"Diyerek yükseldi Irmak. "Hepiniz susun!" Sinirle bağırdığımda sonunda herkes sesini keserken Ada`nın polisi aramak üzere olduğunu görüp elindeki telefonu aldım. "Kimse polisi aramıyor," Diyerek Ada`ya yönelik konuştum. Ardından Irmak`a dönerek elindeki vazoyu işaret ettim. "Ve kimse kimsenin kafasını kırmıyor. İndir şunu." Aklıma gelen şey ne kadar sinirimi bozsa da bulunduğumuz durumun başka bir açıklamasını düşünemiyordum. Ya gerçekten sapıklardı ve eve gizlice girmişlerdi ya da evi aynı anda kiralamıştık. Mümkünse tabii.

Bazı insanlar duygularını saklar.
Bazıları bastırır.
Bazıları da inkâr ederdi. Ama hepsi onları teninde taşırdı. Elara, insanların derisinde beliren kelimeleri okuyabildiğini ilk fark ettiğinde bunun bir armağan mı yoksa bir lanet mi olduğuna karar verememişti. Korku, arzu, suçluluk, pişmanlık… Her kelime bir sırdı. Ve her sır, sahibinden daha ağırdı. Bazı kelimeler fısıldardı.
Bazıları bağırırdı.
Bazılarıysa yalnızca doğru kişi baktığında ortaya çıkardı. Riven ise kelimesizdi.
En azından öyle görünüyordu. Onun sessizliği, başkalarının çığlığından daha ürkütücüydü. Çünkü kelime yokluğu, ya mutlak bir kontroldü… ya da henüz yazılmamış bir kader. Bu hikâye, iki insanın birbirine dokunmadan önce nasıl yandığını anlatıyor.
Bakışların, suskunlukların, kaçınılan temasların yarattığı o ince gerilimi.
Bir kelimenin, bir bedeni nasıl esir alabileceğini.
Ve bağların, akılla değil, tenle kurulduğunu. Çünkü herkes kelimeleri taşır.
Ama herkes onları yaşayamaz. Ve bazı kelimeler…
Sadece doğru tene yazılır.

Taş duvarlar, yasaklı büyüler ve suskun koridorlarla çevrili bir akademi. Bilginin güç, hatıraların ise tehlike olduğu bir dünya. Linda Waldwin, akademinin sadece teori derslerinden ibaret olmadığını, diyarın ne kadar karanlık sırlar barındırdığını öğrenemk üzeredir. Büyü, psikolojik gerilim ve dark academia atmosferiyle örülü bir hikaye sizi bekliyor.

Yeni gelen Alman teknik direktörden sonra yaşadığı sakatlık üzerine Yavuz için artık altyapısından çıktığı Trabzonspor defteri acı bir şekilde kapanmıştır. Yeni başlangıçlar için geldiği Demirliman Spor Kulübü’nde “Alabora” taraftar topluluğunun hedefi haline gelir. Gece Mavisi ve Çelik Grisi formanın ağırlığı tüm bedenini sarmışken Demirliman Kadın Futbol Takımının kaptanı Asiye de dertleri arasına eklenir. Liman Kızı, kulübün rekor para vererek kadrosuna kattığı Yavuz’u boğmamak için kendini zor tutarken, ikinci şansını iyi değerlendirmek isteyen Yavuz tüm bu zorluklara göğüs gerebilecek midir? Kuzeyin Oğlu ile Limanın Kızı... Bu gri şehrin gördüğü en tutkulu fırtına.

Alisa, babasıyla ettiği büyük bir kavgadan sonra bir inat uğruna şatafat dolu hayatını bir kenara bırakarak okuluna en yakın mahallede ev tutar. Fakat mahalleye ayak bastığı ilk andan itibaren ne mahalleyle ne de mahallenin abisiyle yıldızları uyuşur. |Mahalle kurgusudur|

[Asker kurgusu&Romantizm]

“İmkanım olsaydı, seni sonsuza dek severdim.” Ben Deniz. Tek kelime bir mahlasın ardından bütün dünyaya haykırdım. “Merhaba dünya, ben Yazamayan Yazar!” Fakat bugüne dek beni duyan kimse olmamıştı, ona rastlayana dek. 🌊🐚🌁 “Elimde, içinde yalnızca iki tişört, iki elbise, para, defter, bilgisayar ve iki pantolon olan bir sırt çantası var. Bunca riske rağmen sorsanız, inanın içimde gram korku yok.” Muğla’nın kıyı köylerinden birine gittiğinde kimseyi tanımayacaktır. Oysa kader, hayatını gemisine adamış genç bir adamla yollarını kesiştirene dek. Deniz, içinde hapsolduğu kafesin anahtarını bulmak için sarılacaktır bu özgür adama. Asaf Çakır. ⚓️🛥️🪢 “Çok vaktim kalmadı benim ama biliyorum, sen bana özgürlüğü öğreteceksin.” *** 🌊⚓️🦋🌺 Romantik/ Dram **Bu kitabın hiçbir kurum kuruluş ve/veya kişi ya da yer ile alakası yoktur. Tamamen hayal ürünüdür. Herhangi bir benzerlik veya aynı olma durumu yalnızca tesadüften ibarettir. **KİTABIN HAKLARI TARAFIMA AİTTİR.

Alara, arkadaşı Selini telefonundan arar. Selin telefonu açar ve bir şey demeden telefonu kapatır. Alaraya bir konum ve altına yazı yazıp mesaj atar. Alara karşısındaki kişinin arkadaşı olduğunu düşünür. Fakat mafya olduğundan habersizdir.

Nakano Nao: Itsuki... Nakano Nao: Sana çok kötü bir haberim var... Nakano Nao: Ama kızma, tamam mı ? Nakashima Itsuki: Söyle. Nakano Nao: Ama bak kızma... Nakashima Itsuki: Bu uyarıdan sonra nasıl sinirlenmemi bekliyorsun, orospu çocuğu ? Nakano Nao: Arabanı çizdim. Şu yirmi milyon yenlik olanı.... Görüldü. Nakano Nao: Itsuki ? Nakano Nao: Benden değerli değil, değil mi ? Nakano Nao: Itsuki ? Nakano Nao: Kapı çalıyor... Nakano Nao: Orospu çocuğu... Şeytan`ın İki Yüzü (Koi No Yokan) Karakterlerine ait bir texting kitabıdır. Ana kitaba bağlı değildir.

— "Allah`ım... Ailesini öldürdüğüm bir kıza nasıl bu kadar sırılsıklam aşık olabilirim?" — "Patron, belli ki kaderinde bu yazılıymış." — "Peki, bu kaderin gerçekleri gün yüzüne çıktığında Pınar da beni kabul edecek mi? Ailesinin katili olan bir adamı bağrına basacak mı?"

Karanlığın ortasında, herkesin korkuyla sustuğu yerde o kahkahasıyla yükseliyordu. Bir deli kadar umursamaz, bir mafya kadar acımasızdı. Düşmanlarının aklına bile gelmeyen oyunları kuruyor, zekâsıyla herkesi bir hamlede dize getiriyordu. Deliliğiyle alay edenler, onun gölgesinde kaybolup gitmişti. Çünkü o, kurşunların konuştuğu dünyada aklıyla hükmeden tek adamdı.Ve bütün bu kaosun içinde, karşısına bir kadın çıktı.O kadın ya onun sonu olcaktı, yada yeniden varoluşu.. Bu adam ressam değildi ama ilk defa çizdiği gözler bir kadının ona bıraktığı hatıraydı. Bir ressam size aşık ise sonsuza dek yaşarsınız ta ki sadece sizin gözlerinize sadık kalana dek...

Bir yanlış anlaşılma, bir kayıp anahtar ve iptal edilen bir kira sözleşmesi… Birbirini tanımayan iki genç, tesadüfen aynı evde yaşamak zorunda kalır. Kurallarla başlayan ev arkadaşlığı; küçük atışmalar, beklenmedik yakınlıklar ve kahkahalarla dolu günlerle bambaşka bir hâl alır. Geçmişlerinde yarım kalmış hikâyeler, kaçtıkları duygular ve kimseye açmadıkları yaralar vardır. Aynı evin içinde, hem kendi ayakları üzerinde durmayı hem de bir başkasına güvenmeyi öğrenirler. Bazen bir kahve sohbeti, bazen mutfakta paylaşılan sessizlik, bazen de istemeden ortaya dökülen anılar… Aşk, tam da kaçınılan yerde, en beklenmedik anda kapıyı çalar. Tesadüf mü, yazgı mı? Yoksa aynı çatı altında büyüyen iki kalbin, yavaş yavaş birbirini bulması mı? 🏠☀️

Tozlu Kayalar Serisi II. Kitap. Tozlu Kayalar-Keşkeler I kitabını okumayanlar bu kitaba başlamasınn🫶 Oy vermeyi unutmayın

Yasemin İstanbul`a taşınır. Yeni evine geldiğinde bir de ne görsün zaten orada yaşayan bir adam var?!

Bu bir peri masalı. Masaldaki bütün şatolar yanmalı.