Hayat iki çizgi arasındaydı. Doğum ve ölüm. Başlangıç ve bitiş. Arada geçen süreye yaşam denirdi. Yaşamın hayat olması için iyi şeyler yaşamak gerekirdi. Geriye küllerin kalsa dahi küllerinden doğmak lazımdı. Küllerinden doğmak anka kuşuna özelse, anka kuşu olmak lazımdı… Ben küllerinden doğacaktım, küllerin karanlığına karşı aydınlık olacaktım. İçimdeki karanlık karadeliğe rağmen yaşayacaktım. Hayat buysa, ben seve seve göğüs gerecektim. Bu da benim karanlığımı aydınlığa çevirme hikayem…

Sadece derslerine odaklanmış inek bir öğrenci... Ve onu fark etmeyen bir kız. İnek diye dalga geçilen, kaile bile alınmayan insanlarda birini sevebilir. Aşık olabilir. Yaralarını sarabilir. Harun : Ya incitirsem seni severken? Kapak tasarımı @nisaauthor 🤎🤎çok teşekkürlerrr 🥹🥹

​Aynı anda doğan, beşiklerinde sözlenen Elif ve Yaman, birbirlerini kardeş bilerek büyüdüler. ​Onlar, kasabanın en iyi iki arkadaşıydı. Fakat aile büyüklerinin yıllar önce verdiği o "beşik kertmesi" sözü, üzerlerinde görünmez bir kader yükü yaratıyordu. Her geçen gün artan aile baskısı ve "Ne kadar da yakışıyorsunuz" fısıltıları, ikilinin hayatını çıkmaza soktu. ​Evlenmek zorundalar. Ancak aralarında aşk değil, yalnızca samimi bir kardeşlik sevgisi var. ​Çözüm olarak sahte bir evlilik yapmaya karar verirler: Evlenip uzaklara gidecekler ve birbirlerini özgür bırakıp gerçek aşklarına koşacaklar. ​Peki, kardeşlik sandıkları o güçlü bağ, uzak bir şehirde yan yana uyanmaya başladıklarında gerçekten kopacak mı? Yaman ve Elif, sahte bir kâğıt üzerinde başlayan bu yolculukta, yalanın ortasında gerçeği bulabilecekler mi? ​Gelenekler, görevler ve keşfedilmeyi bekleyen bir aşk üçgeni: Bir beşiğin sözüyle başlayan bu hikaye, hangi kalbin yıkımına yol açacak?

Kitabın sayfalarını okurken gözlerini kapattı... Ve gözlerini başka bir dünyada açtı: Valentra Krallığı’nda. Ancak bu büyülü evrende cesur bir kahramanın bedeninde değil, ihanete uğramış ve on gün içinde idam edilecek bir soylu kadının, Lady Celine’in bedeninde uyanır. Tek bir çıkış yolu vardır: Bir dükle evlenmek. Ve bu dük, ülkenin en güçlü, en dokunulmaz ve en yalnız adamı: Kaelith Varennes. Ama bu bir evlilikten fazlası olacak. Çünkü İlayda, kaderin ona sunduğu bu dünyada yalnızca hayatta kalmak değil, tarihi ve aşkı baştan yazmak üzere olduğunu çok geçmeden anlayacaktır. Romantizm, tutku ve kraliyet entrikalarıyla dolu; aşkın, gücün ve ikinci şansların öyküsü…

Bazen aşk, büyük planlarla değil; pijamalarla, bir fırın yolunda ve elde patlayan bir torpille başlar. Annesinin zoruyla ekmek almaya çıkan bir kız... Mahalle arasında torpil oynayan çocuklar... Çikolata karşılığında alınan bir cesaret parçası. Ve yanlışlıkla atılan bir torpilin, yoldan geçen bir arabanın içine düşmesiyle altüst olan bir an. Ve o patlama, sadece bir torpili değil, iki kalbi de ateşler. Tesadüf mü? Hemde abisinin arkadaşı çıkması? Yoksa aşk, gerçekten biraz torpil ister mi?

— "Allah`ım... Ailesini öldürdüğüm bir kıza nasıl bu kadar sırılsıklam aşık olabilirim?" — "Patron, belli ki kaderinde bu yazılıymış." — "Peki, bu kaderin gerçekleri gün yüzüne çıktığında Pınar da beni kabul edecek mi? Ailesinin katili olan bir adamı bağrına basacak mı?"

Bir yüzbaşı ve bir aşiret ağasının yolları Şırnak’ın topraklarında kesişti. Biri görevle, diğeri suskunluğuyla savaşıyordu. İki ayrı dünya, iki ayrı yemin… Ve aralarında, adı konmamış bir bağ vardı. Devletin sert gölgesiyle aşiretin susmayan sesi çatışırken, bir bakış her şeyi değiştirdi. “Meftun olduğum gözleri, küf yeşiliydi,” dedi adam. O an, ne emir kaldı ne kural. Bir dosya açıldı, geçmişle hesap kesildi, sadakat yeniden tanımlandı. Kimi zaman bir sorgu odasında, kimi zaman dağ yollarında yürüdüler. Ama asıl mücadele, kalplerinin sessizliğindeydi. Küf Yeşili, yasak bir yakınlığın, çözülmemiş sırların ve susarak anlatılan bir aşkın hikâyesi. Sınır çizgilerinin ötesinde, duyguların tam ortasında…

[Asker kurgusu&Romantizm]

Bazen en olmadık zamanda kalkışa geçen bir krallığı yıkarlar bazen en olmadık zamanda girer hayatına acımasızlık ama en çok da yalnızlık iki farklı lider farklı arzular birleşimi olmayacak köprüde külleri birleştirmeye çalışıyorlar. sevda hep imkansıza mi aşıktı?

Alisa, babasıyla ettiği büyük bir kavgadan sonra bir inat uğruna şatafat dolu hayatını bir kenara bırakarak okuluna en yakın mahallede ev tutar. Fakat mahalleye ayak bastığı ilk andan itibaren ne mahalleyle ne de mahallenin abisiyle yıldızları uyuşur. |Mahalle kurgusudur|

Arkeolog olan annesinin eve getirdiği kolyeye dokunup 1641 yılınan ışınlanan Eleni Yılmaz ve Kral Victor’un büyüleyici aşkı.. Hazırsanız başlıyoruz

Mine kendi başına buyruk nazlı görüntüsünün aksine güçlü bir çiçektir, ama sert bir Kayaya tutunur. Kaya aşktan kaçan tek tabanca bir askerken, kendisini aşk heryerini sarmış bir şekilde bulur Bu tarzı beğenirseniz yorum yapar mısınız? Diğer kitabım KALBiM ATTIĞI SÜRECE bitmiş durumda ama bunu yorumlara göre ilerletmeyi planlıyorum

Sessizliğime ses olan, feryatlarıma merhem olan bir adam vardı. Benimse... Çığlıklarımı susturan sessizliğim ve o sessizliği kirleten yalanlarım vardı. O; hem dilsiz, hem sağır. Bu hikâye; Umutlarına tutunan bir kızın değil, umudun bile sırt çevirdiği bir kalbin hikâyesi... Sessizliğiyle haykıran, Gerçeklerden saklanıp Yalanlara sığınan bir kızın hikâyesi. Bu... Zeliş`in suskun çığlığı. Tamamen hayal ürünüdür, gerçek kişi ve kurumlarla alakası yoktur.

Alvara kanla kuruldu, toprakla kök saldı ve bir gün... kendi kanıyla sulandı. Halk yok edildi, doğa sustu, toprak yetim kaldı. Kalanlar düzen kurdu. Kimi ışığın arkasına saklandı, kimi sessiz kaldı, kimi zulmü açıkça sahiplendi. Yıllar sonra, kalabalığın ortasında bir kız durdu. O seçilmiş değildi. Bir tahtın varisi değildi. Kaybetmeyi bilenlerin taşıdığı bir öfkesi vardı. Bu kurtuluş hikâyesi değil, masal da değil. Bu, adaletin unutulduğu bir dünyada susmamayı seçen birinin hikâyesi. Ve Alvara`da bazı topraklar hâlâ şunu hatırlıyor: Kan.

Lara Ferzan, lise son sınıf öğrencisi olarak hayatının en zor dönemini geçirmektedir. Aşk, arkadaşlık ve kendi kimliğiyle mücadele ederken, hayatında hiç beklemediği bir değişiklik olur: Alpaslan Kıraç. Babasının ısrarlarıyla İstanbul`a alışmaya çalışan Lara, Alpaslan Kıraç ile tanıştıktan sonra her şey değişir. Başlangıçta birbirlerinden nefret eden ikili zoraki bir anlaşmayla sahte bir ilişki kurarlar. Alpaslan, karanlık geçmişi ve soğuk tavırlarıyla Lara’yı daha da sinirlendirirken, Lara da Alpaslan’ın içindeki gizemi çözmeye çalışırken kendi sırlarıyla yüzleşir. İkisi de birbirine tahammül edemezken, zamanla bu sahte ilişki gerçek duygulara dönüşmeye başlar. Lara’nın güçlü duruşu ve gizli dünyası, Alpaslan’ın karanlık sırlarıyla birleşirken, ikisi de birbirlerinin hayatlarına dokunur ve hayatta karşılaştıkları en büyük sınavı geçmek zorunda kalırlar. 11 Serisi şimdilik bir üçlemedir. Ateş, Kül ve Virane olmak üzere üç kısımdan oluşur. Kısımların hepsi bu kitapta toplanacaktır. İyi okumalar! Başlangıç Tarihi: 18.03.2021 (Kitabın tüm hakları şahsıma aittir. Herhangi bir yerde paylaşılamaz ya kopyalanamaz.)

Sahi neydi o klişe? "İki farklı dünyanın insanlarıyız" klişesini çok duymuşuzdur. Peki iki gönül sevince seyran olan samanlık bu iki farklı dünyayı birleştirebilecek mi? Tüm Türkiye tarafından tanınan ünlü fenomen Esen Doğaner arkadaşından notları istemek için telefon numarasını alıp Yüzbaşı Rüzgar Gökturan `a yazar... "S-sen o komutansın." "Hangi komutan?" "Benim favori hocamın komutanı hayran olduğum komutan"

Bazı insanlar hayatımıza ışık gibi girer. Gördüğümüzde tanırız ama dokunduğumuzda korkarız. Aylin, İstanbul’dan Oslo’ya uzanan bir yolculukta, kendi hayallerini ve kalbini yeniden kurmaya çalışırken adı konmamış bir aşkla, gizlenen gerçeklerle ve suskun kalbin fısıltılarıyla yüzleşir. Bu bir aşk hikâyesi… Ama kavuşmaktan çok beklemeyi, unutmaktan çok hatırlamayı anlatıyor. Bazı hayatlar ışığa bırakılır. Bazılarıysa ışığın ardında kalır.

Güz Matemi isminde ilk kitaptır. *Mahalle kurgusu* Karganın kanat çırpışlarının ardından kulaklara Manolyanın masalı uğuldadı...

​“Bazı günahlar gümüş bir zırhla saklanamayacak kadar parlaktır.” ​Güneş Şehri’nin mermer koridorlarında yankılanan tek bir isim vardı: İsira. O, düzenin koruyucusu, adaletin soğuk kılıcı ve kusursuzluğun yaşayan bir anıtıydı. Halk ona “Yasa” diyordu. Onun dünyasında griye yer yoktu; ya ışıktasın ya da karanlıkta. ​Ancak şehrin en derin zindanında, yedi kat mühürle hapsedilmiş bir kaos nefes alıyordu: Sorenth. Şehrin üzerine düşmüş en karanlık “Leke”. Kelimeleriyle zihinleri çürüten, gülüşüyle krallıkları sarsan bir firari. ​Şehir gizemli bir gölge hastalığıyla diz çökerken, İsira’nın sarsılmaz inancı sarsılmaya başlar. Çözemediği her bir sır, onu tek bir adama götürür. İnfaz etmeye yemin ettiği o lekeye. ​İsira, Sorenth’in zincirlerini çözdüğünde sadece bir mahkumu serbest bırakmadı; kendi ruhundaki fırtınayı da serbest bıraktı. Artık bir seçim yapmak zorundaydı: ​Annesinin kanlı mirasına sadık kalıp bir kahraman olarak mı ölmek, yoksa her şeyi yakıp bir suçluyla el ele küle mi dönüşmek?

Birlik içinde olduğumuz huzurla yaşadığımız yerdi Sevgi Mahallesi. Sokağında oyun oynayan çocuklar, bilgi aktarımı yapan teyzeler, mis gibi kokan rengarenk çiçekler. Sıcak bir temmuz gününde açılan kapı ve karşılaşan iki genç...

O çok yakınımızda, ellerimizin arasında; nefesi nefesimize karışıyor, saçlarımızı okşuyor parmak ucuyla. İşitiyorum buğulu sesini camlarımda ve her buğulu ses yankılandığında derinlerinde her bir kuyunun, yeniden düşüyor zemine; iki metre üzerinden. Rattenberg, kurucusuz; kendi başına kalmış bir halktır. Bir gün, topraklarının etrafı çevrilir; art arda unutulacak, yosunlaşmış sözler verilir yeni babalarına. Halk, hiyerarşinin acı tadıyla tanışır ve bir bataklığa düşer. Bu bataklıktan, iki metre üzerine çıkmak da onların elindedir; bir ömür çamura bulanmak da. " Belki de, çamura bulanmak, onun izleriyle yıkanmak ve alnının ortasına kara bir leke gibi balçığın ismini kazımak; iki metre üzerine çıkmaktan, kalabalık salonlarda titreyen sesini aramaktan daha huzur vericidir..."

Bu mahalleye taşınmak başta güzel bir fikir gibi gelmişti. Taa ki, onunla karşılaşana kadar! Ben nereden bilebilirdim bu kızın ev sahibimin kızı olduğunu. Tesadüfler benim için her zaman imkansızdır. Ben bu hayatta tesadüfe inanmam! Ya hedef benimdir! Ya da korumak istediklerim hedeftedir!

Gece adındaki üniversite öğrencisinin hayatının normal olduğuna kendini inandırması ve daha sonra Gece`ye saplantı bir şekilde aşık olan Ayaz`ın ortaya çıkmasıyla birlikte Gece`nin aslında hayatının aslında normal olmadığı fark ettiği bir hikayedir. Aslında mesele hiç bir zaman normal olmamak değildi. Aslında mesele normal olmadığını kabullenememekti

Femonen Serisi 2 "Sen benim çocukluğumsun Esilla," dediğinde sesi kargın çıkmıştı. "Şimdi karşıma geçip o çocukluğu hiçe sayamazsın."

Yolunu kaybeden yaprak, elbet birgün evini bulur... Rüzgar dindiğinde.