Dostunu uzağında tut. Düşmanın ile evlen. Sahte bir imza. Gerçek duygular. Ve iki güçlü ruhun birbirine sığınışı... Vera için aşk, sadece bir tehlike daha demekti. İnanç içinse Vera, hayatı boyunca aradığı fırtınaydı. Adam, kadına yaslanacak kadar güveniyordu. Kadın ise adamı yok edecek kadar kurallara bağlıydı. Kusursuz bir plan. Kusursuz bir aşk. Ve ölümcül bir bağ. Güldürecek, ürpertecek, kalbini titretecek bir hikâyeye hazır ol. Çünkü bazı aşklar, yaşamak için savaşmaya değer. İz bırakacak bir aşk için risk almaya var mısın? Komedi unsurları, ölümcül sözler içerir. Psikolojik dayanıklılığınız yoksa, geri dönün.

“İmkanım olsaydı, seni sonsuza dek severdim.” Yalnızca masallarda kalacak bir aşkın hikâyesi. 🌊🐚🌁 ⚓️🛥️🪢 *** Tek kitaplık bir romandır. Bölümler haftalık gelmektedir. 🌊⚓️🦋🌺 Romantik/ Dram **Bu kitabın hiçbir kurum kuruluş ve/veya kişi ya da yer ile alakası yoktur. Tamamen hayal ürünüdür. Herhangi bir benzerlik veya aynı olma durumu yalnızca tesadüften ibarettir. **KİTABIN HAKLARI TARAFIMA AİTTİR.

Arslan kapının önünde durduğunda onun adımlarıyla birlikte içimde bir şeyler de durmaya hazırlandı. Sanki dükkânın içindeki bütün sesler aynı anda sustu da, geriye sadece kalbimin atışı kaldı. Başımı kaldırdığımda ona baktım her zamanki gibiydi sakin mesafeli olması gerektiği kadar yakın... “Hoş geldin Arslan abi,” dedim. Sesim bana ait değilmiş gibi çıktı. “Bir şey isteyeceğim senden,” dedi. İşte o an…her şeyin değişeceğini anladım. Gözlerimi kaçırdım. Bir şey olacak, dedim içimden. Ve ben buna hazır değilim. “Söz çiçeğini sen yapar mısın?” dedi. “İnce işlerden anlamam ben.” Kalbim, göğsümün içinde yanlış bir yerde atmaya başladı. Sanki yerinden kaymış gibiydi. Bir an yüzüne baktım. Belki başka bir şey söyler diye. Belki şaka yapıyordur diye. Belki yanlış duymuşumdur diye. Ama o sadece bana bakıyordu. Hiçbir şey yoktu yüzünde. Ne heyecan, ne mahcubiyet, ne fark ediş. Benim içimde kopan fırtınadan haberi yoktu. “Tamam,” diye fısıldadım. Arkamı döndüm. Tezgâhın üzerindeki çiçeklere uzandım ama ellerim titriyordu. Gözlerimden süzülen damlalar yanaklarıma ulaştığında, onları durdurmaya çalışmadım bile. Çünkü bazı acılar gizlenmez. Sadece yaşanır. Gülleri seçtim. Her birini elime alırken içimden bir şey daha eksiliyordu. Bu çiçek, onun mutluluğuna gidecekti. Ve ben… onu ilk kez gerçekten kaybediyordum. O arkamda sessizce bekledi. Ben ise onun için, hayatımda yaptığım en zor çiçeği hazırlamaya başladım. O an anladım ki, bazen bir insanın kalbi kırılmaz; sadece yavaş yavaş söner. Ama o gün henüz bilmiyordum… insanın kalbi sönerken bile, başka bir yerde yeniden yanmaya başlayabilirmiş.

"Gördüğün her şeyin gerçekliğinden nasıl emin olabilirsin?" Meyra, arkadaşlarıyla birlikte katıldığı bir yılbaşı partisinde kendini bir kavganın ortasında bulur ve bu kavganın sonucunda Meyra ikinci kattan düşer. Gözlerini araladığında olay günü de dahil son bir senesini hatırlamıyordur, üstelik onu bekleyen tek sürpriz bu olmayacaktır. Uyandığında zihninde beliren kişilerle başı derttedir. *** Kapak Tasarımı: Büşra Yörük Tüm hakları saklıdır.

İşi için Mısır’a giden Bella, geçmişiyle bağlantılı lanetli bir taş bulur ve kendini başka bir zamana savrulmuş halde bulur. Orada hem geri dönmenin yollarını arar hem de sırlarla dolu bir krala karşı hislerine engel olmaya çalışırken, kaderini değiştirecek seçimlerle yüzleşir.. Kitabım hoşunuza gittiyse lütfen oy vermeyi unutmayın <33

"Bazı yaralar merhemle değil, sadece vahşi bir sadakatle iyileşirdi." Ailesinden kalan tek miras, karla kaplı bu ıssız dağdaki sessizliğiydi. Ta ki o fırtınalı geceye kadar... Kapısının eşiğinde, karların üzerinde bir leke gibi yatan o devasa, kanlar içindeki siyah kurdu gördüğünde sadece bir canı kurtardığını sanmıştı. Oysa o gece, karların üzerindeki o kanlı izler, kaderini gümüşün zehri ve bir canavarın mühürlü yeminiyle birleştirdi. Şimdi bir karar vermesi gerekiyordu: Hayatını kurtardığı bu vahşi karanlık, onun koruyucusu mu olacaktı yoksa sonu mu?

Hiç kitap karakterine aşık oldunuz mu? Hayır, hayır. Soruyu değiştiriyorum. Hiç dilek tuttunuz mu? Peki, o dileğiniz gerçekleşti mi? Galiba benim dileğim gerçek oldu. Yoksa balkonumun ortasında yayılarak yatan bu yarı çıplak prensin bir açıklaması olamazdı. Tek sorun vardı. Bu adam Grondal Krallığı`nın korkulu rüyası olan Prens Lokii. 2024 yılında balkonunuzda yatan yarı çıplak prensle karşılaştığınızda ne yapabilirdiniz ki?

"Bazı insanlar kışın ayazını ruhunda taşır, bazıları ise yazın güneşini... Peki ya o ayaz, bir begonvil kokusuna yenik düşerse?" Alin Bade, bu kasabanın hırçın denizi, taş duvarlarından taşan inatçı begonviliydi. Elinde fırçası, saçlarında deniz tuzu ve kalbinde babasından kalan o emektar teknenin hikâyesiyle, kendi küçük cennetinde özgürdü. Ta ki o simsiyah, soğuk ve lüks araç bu dar sokakların tozunu yutana kadar. Ayaz Barkın, gökdelenlerin soğuk camlarından, kâr tablolarından ve mutlak güçten ibaret bir dünyadan gelmişti. Onun için bu kasaba sadece bir iş dosyası, Alin Bade ise yoluna çıkan önemsiz bir pürüzdü. Yıkmaya, değiştirmeye ve betonlarla kendi krallığını kurmaya yeminliydi. Deniz ve taşın ezeli kavgasıydı onlarınki. Ayaz, sarsılmaz kibriyle her şeyi yerle bir etmeye yeminli bir fırtınaydı; Alin Bade ise o fırtınanın tam kalbinde, en sert kayaları bile çatlatarak kök salan o inatçı begonvildi. Biri sessizliğiyle üşütüyor, diğeri varlığıyla yakıyordu. Ancak Ayaz’ın kimsenin bilmediği bir kuralı vardı: Herkesin "Alin" dediği o kıza, o sadece "Bade" diyecekti. Çünkü o isim, sadece onun fethedebileceği gizli bir krallığın anahtarıydı. "Sen benim hayatıma bir yaz güneşi gibi doğmadın Bade; sen benim hiç bitmeyecek sandığım kışı, tek bir gülüşünle ateşe verdin. Şimdi küllerimin arasında bile sadece senin adını fısıldıyor.” Deniz tuzu kokan sokaklarda, nefretle başlayan bu oyunun ortasında tek bir soru kaldı: Güneş mi buzu eritecekti, yoksa buz mu güneşi söndürecekti?

Lara yirmi yaşında ve yorgun. Hayattan, insanlardan, kendinden. Her sabah aynı rutinle uyanıyor, her gece aynı yorgunlukla eve dönüyor. Hayat ona çok şey öğretti ama bir şeyi hiç öğretemedi — sevildiğini fark etmeyi. Çünkü bazı sevgiler sessizdir. Görünmez. Gölgede yaşar. Ve gölgeler hiçbir zaman kendini ele vermez. Ta ki eller uzanana kadar. Işığa Aşık Gölge; görünmez bir sevginin, karanlık bir korumanın ve farkında olmadan kaybedilen şeylerin hikayesidir.

Bir kadın düşünün hiç büyüdüğünü görmediği, koklayamadığı kardeşinin ölümünden sonra doktor olmaya kendince yemin edip dedesinin onu konaktan kovmasına rağmen kardeşine verdiği söz uğruna kendi ayaklarının üzerinde durup tıp fakültesini kazanıp bir yandan da hayatla mücadele ederken yıllarca buz tutan kalbi bi tek o adama erimişti... ( Kitabımın tüm hakları bana aittir, kitabımın kopyalanmasına veya kullanılmasına asla iznim yoktur!) Asker & doktor ilişkisi; imkansızlıklar peşlerini bırakmasa da onlar imkansızlıklar için doğup tüm siyahı beyaza çevirenlerdir🤍 okuduktan sonra asla pişman olmazsınız şimdiden iyi okumalar dilerim hepinize❣️

Arina, son 4 yılını Türkiye`de geçirmiş bir kızdır. Kafa dağıtmak için geldiği mekanda çıkan olaylardan dolayı mekandan ayrılmak ister, fakat işler onun isteği üzerine gitmez. Kimsenin bilmediği bir sırrı öğrenir. Bu durum yüzünden başı derde girer. Yer altı dünyasının en acımasız Patron lakabı ile tanınan adamın eseri olur. "Bunu bilmemeliydin." Gözlerim kapanmadan önce en son duyduklarım bunlar oldu. "Artık istesende kurtuluşun yok."

Annesinin ölümüne karşılık İspanya`nın en büyük mafya ailesi olan Morozov`ların en büyük erkek çocuğunu öldüren Valeska Arsen, asla tek bir intikam ile yetinmez. Öldürdüğü adamın erkek kardeşi Adrian Marozov, onun yeni avıdır. Ama Valeska avlayacak mı? Yoksa ava giderken avlanacak mı?

Bazı karşılaşmalar vardır; ne başlar ne biter. Sadece olur. Rüveyda, ait olduğu hayatın içinde yürürken, Leonardo bu hayatın içine yalnızca kısa bir süreliğine uğrar. Aynı zaman, aynı şehir… Ama aynı hikâye değil. Bu, kalmakla gitmek arasındaki o ince çizginin, bir ihtimal kadar yakın, bir tesadüf kadar uzak olduğu bir hikâye.

Doğum gününde yeni bir mekâna gitmek sadece eğlenmek içindi. Vera için bu gece, geçmişe inat atılmış küçük bir adımdı. Biraz alkol, biraz müzik, biraz da unutma isteği… Sarhoşluğun cesaretiyle mekânın alt katındaki dövmecinin kapısını araladığında tek düşündüğü şey basitti: Sadece bir dövme yaptıracaktı. Ne olabilirdi ki? Ama bazı seçimler geri dönüşsüzdür. Adam, kendi tenindeki sembolün aynısını Vera’nın derisine işlediğinde, o sadece mürekkep değildi. Farkında olmadan onu bir çetenin lideri ilan etmişti. Artık Vera sadece soyadı yüzünden ölümle lanetlendiğine inanılan bir kız değildi. O, karanlığın tam merkezindeydi. Peki ölümle anılan bir soyadının taşıyıcısı… Birine hayat olabilir miydi? Birine nefes?

Yalnız Kuş isminde ilk kitaptır. "Hayatımızı mahveden tek şey maskelerini takıp, bize gülümseyen insanlara öylece kanmamızdan başka bir şey değildi." Ailesi yüzünden peşine takılan karanlık adamlardan kurtulmaya çalışan Yalnız Kuştu o. Kaçarken asıl karanlığın kollarına sığındığından haberi yoktu. Karanlıktan korkan bir kadının karanlık bir adamla yollarının karşılaşmasının masalıydı bu. Yalnız Kuş`un masalıydı...⚜️

"Kendi namlumun ucunda bir kurban, bir savcının avuçlarında ise hayatım vardı." * "Bir yanda cinayet işlemiş bir kız, diğer yanda kendi kanunlarını kendi yazan bir adam... Aralarındaki tek bağ, çözülmesi imkansız bir cinayet ve kalplerine sızan yasak bir aşktı." * Gerçek er ya da geç ortaya çıkar, ama bazen gerçek, yalandan daha çok can yakar. * `Bir gölgeydi her şeyi başlatan ve yine bir gölgeydi her şeyi bitiren` BAŞLAMA TARİHİ; 03.12.2025

Yıllar önce çocukluk aşkıyla yolları ayrılan Ayliz hayatına devam etmenin yollarını kendi çapında bulmuştur. Ancak bir gün hiç beklemediği bir anda karşısına `o` çıktığında ne yapacağını bilemez. Tıpkı onunla eskisi gibi olup olmayacağını bilmediği gibi... "Tutuklusunuz hanımefendi." "Niye polis bey? Kalbinizi mi çaldım?"

Benim adım Güneş Alkan. Bazılarının "anasız babasız yetim" dediği, fakat düşmanının bile saygı duyduğu Kıdemli Üsteğmen Güneş Alkan. Hayatım, yağmurlu bir 12 Ekim sabahı, yetimhane kapısına bırakıldığım o gün başladı. Doğduğum an tereddüt etmeden terk edilmiştim. O günden sonra kimseyi kaybetme lüksüm olmadı, çünkü kaybedecek kimsem yoktu. Ta ki hayatımın temelinin bir yalan üzerine kurulduğunu öğrenene kadar. Yirmi dokuz yıl önce, masumiyetim bir teröristin intikam oyununa kurban gitti. Bir babanın kararlılığı, bir annenin sevgisi ve bir ailenin hayatı o oyunun enkazında kaldı. Benim gerçek ailem de o enkazın içindeydi. Ama o enkazda bir şey daha kaybolmuştu: Güneş`in kalbindeki o küçücük neşe kırıntısı ve yumuşacık gerçek benlik. Yıllardır görmezden geldiği, sert kabuğunun altında sakladığı o kırılgan Güneş. Bu yol, onu yeniden tamamlayacak, sert duvarlarını kıracak ve hayatında eksik olan o tek parçayı, o küçücük neşe kırıntısını bulmakla ilgili. Güneş, ailesinin sevgisinde kaybolan benliğini bulmak ve o kırık güneşi yeniden yakacak olan ışığa ulaşmak zorundadır.

Herkesin bir gölgesi vardır... ve bazı gölgeler hesap bekler. soğuk ve ölümcül bir adam ve babası tarafından daha doğmadan hayatı planlanan kadın Kim kazanacak, kim kaybedecek? Tek bildiğim, bu gölgelerden sağ çıkmak kolay olmayacak."

Lanetli bir hazine, aşık bir kalbi çürütebilir mi?

Bazı acılar tek bir kişiye ait değildir. İdil ARSLAN, yıllar önce öldürülen babasının acısıyla ve yarım kalmış bir hesapla yaşamayı öğrenmiştir. Babasının yokluğu hayatında büyük bir eksik olmaya devam ederken intikam bir öfke patlaması değil, sabırla beklenen bir gölgedir. Koray hayatına girdiğinde varlığı, İdil`in uzun süredir kapalı tuttuğu duygularını fark etmeden yerinden oynatır. Sırlar korunur, bağlar ise yavaşça kurulmaya başlar. Yakınlık arttıkça karanlık da fark edilmeden aralarına sızmaya başlar.

"Ve işte böylece, bir yabancının sesinde buldu aradığı evi.”

Babam`ın tayin`i çıkmış bir anda kendimizi İzmir Foça`da buluştuk. Başta oturduğumuz yer küçük ve sakin gelmişti ama ta ki, ona görene kadar! Yanında getirdiği arkadaşları ile eve taşınan eşyalarımızı getiren kamyon`un önünde durmuştu. Üzerinde milli takım forması vardı. Şimdi bakınca hepsinde başka formalar mevcuttu. Mahalle maçı yaptıkları her hallerinden belli oluyordu. Sadece ona bakmak bile içimde geri dönülemez bir fitili ateşledi...

Kimine göre yaşam; sonsuz mavi bir deniz, dalları göğe uzanan görkemli ağaçlar veya hiç ayak basılmamış bakir topraklar... Kimine göre ise keskin buz kırıkları, parçalanmış aynalar, buruk siluetler ve hazin sonlar...

Çöl Krallığı, kum taneleri gibi kayıp giden hayalleri, serap gibi parıldayan illüzyonlarla takas ederdi; Ve Uçurum Diyarı gölgeler arasında dolaşır, ama ışığın ortasında boğulurdu. Ve o ,Donmuş Taht`ın hükümdarı, egemenliğini ölümlü kalplere yayar ve oraya ızdırap ekerdi. Ben ise kaderin yankısından doğan bir Gözyaşı Toplayıcısıydım. Ağlayan ruhları toplardım, anılarına dokunurdum ve soğumuş kalpleri şefkatle sarardım. Gözyaşı Diyarı işte böyle korunurdu ;kutsaldı, boyun eğmezdi ve kaybolanlara karşı acımazdı.