Bazı savaşlar cephede kazanılır, bazıları vicdanda. En zoru ise ikisini aynı anda vermektir.”

Aşka inanmayan bir adamı inandırmak kolay mıydı? Peki ya aşktan korkan bir kadını cesaretlendirmek… Defne ve Levent’in aşkı yanlış anlaşılmalar arasında sıkışmış, kıskançlık ve öfkenin ördüğü duvarlarla sarılmıştı. Yine de gerçek bir aşk için her zaman çıkış vardı… Levent geçmişinden yaralı kalbini, çelik zırhların arkasına saklamıştı, ama Defne’nin zarif ruhunun çatlaklarından içeri sızmasını engelleyememişti. Defne ise Levent’in ateşinden köşe bucak kaçmış, ama saklanamamıştı. Bu bir adamın masumiyeti bulması, bir kadınınsa gerçek aşkı tanımasının hikayesi…

Bu kitap The Early Spring (İlkbaharın Başında) dizisinden esinlenmiştir. +1& ve üzeri okurlar içindir. Beş yıl önce, hayatımın en güzel günlerinin aslında kalbime ektiğim en büyük pişmanlık tohumları olduğunu nereden bilebilirdim? Demir’i ilk gördüğüm o an, içimde ona karşı en ufak bir kıpırtı bile yoktu. Aksine, ondan köşe bucak kaçmak, varlığının yarattığı o tuhaf rüzgardan korunmak için elimden gelen her şeyi yapmıştım. Sonra ne oldu, hangi ara bu surlar yıkıldı, Bilmiyorum. Bir gün geldi, göğsüne yaslandığımda dünyadaki tüm fırtınalar diniverdi, kendimi ilk defa bu kadar güvende hissettim. Kalabalıklar içinde sadece onun bakışlarını arar oldum. Dudaklarından dökülen ufacık bir kelime, sıradan bir günü masalsı birine dönüştürmeye yetti. Ve ben, yabancının teki olan o adamın, bilmeden hayatımın tam merkezine yerleşmesine engel olamadım. Onu sevdim. Ruhumun en derin yerinden, kelimelerin kifayetsiz kaldığı bir büyük yangınla sevdim. Meğer bazı insanlar hayatımıza kalmaya değil, bizi bizden koparıp gitmeye geliyormuş. Bazen hayatınızdaki en muhteşem anı da, bir ömür kanayacak en derin yara da aynı insandan kalıyormuş geriye. Ben onunla gökyüzüne uçmayı öğrendim; sonra da kanatlarımı kırıp beni boşluğa bırakmasını. Şimdi bu enkazın içinden geriye dönüp baktığımda, kafamda yankılanan tek bir cümle var: Keşke hikayemizin son satırını baştan bilseydim de, bu ateşe hiç ayak basmasaydım.

Aysima, bir adamı yıllarca sessizce sevdi. Kalbinin en kırılgan yerini Arslan’a sakladı; büyüdü, sustu, bekledi ama bazı insanlar insanın içinde yara gibi kalıyordu. Deniz ise hayatına hiç beklemediği bir anda giren adamdı. Önce arkadaşı oldu. En karışık zamanlarında yanında duran, onu herkesten iyi tanıyan, sustuğunda bile ne hissettiğini anlayan kişi sonra fark etmeden sığındığı yere dönüştü. Aysima bir gün, en güvenli hissettiği yerin Deniz’in yanı olduğunu anladığında artık hiçbir şey eskisi gibi değildi. Çünkü Deniz ona ilk kez gerçekten sevilmenin nasıl bir şey olduğunu öğretti. Yorulduğunda yaslanacak bir omuzun varlığını korkmadan bir çift gözün içine bakabilmeyi aşkın can yakmak değil, insanı iyileştirmek olduğunu. Ama hayat, insanı en mutlu olduğu yerden sınardı. Geçmiş peşlerini bırakmadığında, sırlar birer birer ortaya döküldüğünde ve Aysima hiç beklemediği bir gerçekle yüzleştiğinde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Çünkü bazı hikâyeler yalnızca bir aşkı anlatmazdı. Bazı hikâyeler; kaybetme korkusunu, yarım kalmayı, kırılan yerlerinden yeniden sevilmeyi anlatırdı. Ve Aysima, sevdiği adamın gözlerinde korkunun rengini gördüğü gün anlayacaktı. Bazı aşklar insanın sadece kalbini değil bütün hayatını değiştirirdi.

Leyla ünlü bir yazar olma hayali olan ev kızı. Yazdığı kitaplar henüz keşfedilmemişdi ama yazmaktanda vazgeçmiyordu. Bir gün sosyal medyada gezerken fenomen bir doktoru gördü. Gülüşüne kitaplar yazdığım adam diyerek bir kitap yazmaya başladı ve erkek karakter olarak o doktorun görselini kullandı habersiz. Taki yakalanana kadar. Doktora özür mesajı attı resmini kullandığı için sonra mı ne oldu? Sonrası gelin birlikte okuyalım.

A�elya karahan sadece 19 ya??nda bir k?z idi nerden bilebilirdi abisi G�khan y�z�nden bir ton �ile �ekece?ini... bakal?m onca �ileye ra?men mutlu bir hayat? olacak m?? ve en �nemlisi hayat?nda ne gibi de?i?iklikler meydana gelecek?

Bütün resimler meta Al ile yapılmaktadır.“Bazı evlilikler aşkla değil, mecburiyetle başlar.” Berivan, ailesinin verdiği kararla hiç tanımadığı Boran’la evlenmek zorunda kaldı. Boran ise bu evliliği kabul etse de Berivan’a kalbinde hiçbir zaman yer vermeyeceğine emindi. İki yabancı, tek bir nikâh ve geçmişten gelen sırlar... Peki ya nefretle başlayan bu berdel, ikisinin de kaçamayacağı bir aşka dönüşürse? Berivan & Boran Bazı kaderler değiştirilmez. Bazıları ise bir insanla değişir.

ZALİMLER VE MASUMLAR Bir tarafta gücün, paranın ve soyadının hüküm sürdüğü bir dünya… Diğer tarafta ise sevgiye, adalete ve biraz olsun huzura tutunmaya çalışan insanlar… Akçetinler için hayat, başkalarının kaderini belirlemekten ibarettir. Onların dünyasında güçsüz olanın sesi duyulmaz, masumiyet ise her zaman kurtuluş anlamına gelmez. Kimi insan doğuştan zalim değildir. Kimi masum da göründüğü kadar masum değildir. Bazen bir insanı zalim yapan yaşadıklarıdır. Bazen de masum görünen birinin yaptığı tek bir seçim, onlarca insanın hayatını değiştirebilir. Aşk, ihanet, intikam, aile sırları ve yıllarca saklanan gerçekler ve entrikalar... Eren ve Defne`nin yolları kesiştiğinde, ikisinin de hayatı geri dönülmez biçimde değişecektir. Eren, geçmişinin yaralarını kalbinin kapısında kilitli tutarken; Defne, o kapının ardında saklanan adamı sevmeye çalışacaktır. Fakat bu hikâyede herkesin bir sırrı vardır. Ve bazı sırlar ortaya çıktığında, masum ile zalim arasındaki çizgi tamamen ortadan kalkacaktır. Çünkü bazen… En büyük zalim, kendisini masum sanandır. En büyük masum ise, yaşadıkları yüzünden zalim görünendir. ZALİMLER VE MASUMLAR Bir aşk hikâyesinden çok daha fazlası…

Selam�n aleyk�m millet! Ya da buralarda nas?l deniyorsa... Merhaba!

?Ben Ramazan. �yle s�sl� laflardan, fiyakal? kelimelerden pek anlamam. Bozk?r?n ba?r?ndan kopup gelmi?, akl? bir kar?? havada iki arkada??yla �mr�n� t�ketmeye �al??an, sevdiklerine laf s�yletmeyen, damar? att? m? da g�z� d�nyay? g�rmeyen Yozgatl? biriyim i?te.

?Benim d�nyam nettir karde?. Askerim ben...

Vatan dedi?in, insan?n kalbini adad???, u?runa teredd�ts�z can verece?i o tek b�y�k sevdad?r san?rd?m. G�?s�mdeki o sars?lmaz asker damar?yla, n�bette g�z�m� k?rpmad???m gecelerle b�y�d�m. Vatan sevdas? gibi kutsal bir hissin yan?na ba?ka hi�bir a?k yakla?amaz, kalbimi ba?ka hi�bir ?ey b�yle yakamaz san?yordum. Hayat?m? d�z bir �izgide ya?ay?p gidiyordum asl?nda.

Ta ki o g�ne kadar...

?S?cak bir yaz g�n�, denizin ortas?nda bir �ift g�z g�rd�m. ?lk defa kalbimin bu kadar h?zl? �arpt???n? hissetmi?tim. Yabanc? bir memleketin, hi� bilmedi?im bir dilin k?z?yd? o. Ama kalbin dili birmi?, onunla ya?ad???m an anlad?m.

?Tabii benim hikayem �yle sessiz sedas?z, romantik bir masal gibi ba?lamad?... E?er dinlemek istersen seve seve anlat?r?m. ?Anlayaca??n?z; ba?? beladan, g�nl� sevdadan kurtulmayan bir adam?n, s?n?rlar? a?an imkans?z ve tutkulu a?k hikayesindesiniz.

??imdi burada, bu hikayeyi size anlatmaya geldim. Eee, benim ad?m Ramazan... Sen de arkada??m olmak ister misin?

Aldatıldım. Hem de en yakın arkadaşım tarafından... Nişanlım dediğim adam beni yıllarca yakın arkadaşımla aldatmış. Bizi kendisi tanıştırırken aynı zamanda sevgilime karşı ilgisi varmış. Her şey gözümün önündeymiş ama ben görmemişim. Görmek için nişan günümü beklemişim resmen... Nişan günümde, gelin odasında gördüm onları... Hem de... Öyle işte. Hiçbir şey yapmayacaktım ama çektiğim resimlerin projeksiyona yansıtılmasıyla herkes gördü onları. Ben kimsenin yüzüne bakamazken onlar pişkinlerdi. Sonra o geldi. Aslında yıllarca yanı başımdaymış ama ben görmemişim. Kör gibi gezmişim senelerce. Belki de zamanı değildi... Görmek için benim acı çekmem, gözlerimi açmam gerekiyordu. Peki bu sefer ne olacak? Tekrar nasıl güveneceğim, kalbimi birisine nasıl açacağım? Ayağa kalkıp bende seninleyim diyebilecek miyim?

S?la ve Can...

Madalyonun iki farkl? y�z�.

?kisi de Ya?murdedeli ama...

Biri mimar, di?eri i� mimar.

Biri tekd�ze, di?eri renkli.

Biri yapar, di?eri boyar.

Biri diker, di?eri y?kar.

Biri kale, di?eri ?�valye.

Biri karart?r, di?eri ?s?t?r...

?Bu liste b�yle gider ama S?la`n?n so?u?una, Can`?n as?rl?k sabr?na ra?men hem i? yeri, hem apartman, hem k�y alev al?r...

?Peki ya yang?n s�nd�?�nde, geriye sadece birbirine tutunmu? iki k�l y???n? kal?rsa?

Z?tl?klar?n sava?? m? kazanacak, yoksa kalbin teslimiyeti mi?

?Ate?le barutun, buzla g�ne?in nefes kesen valsine davetlisiniz.

"Bazen bir aileyi korumak için, deli bir adamın cehennemi yeryüzüne indirmesi gerekir." Uluslararası savunma sanayiinin gözü kara veliahdı Darga Uluçhan, hayatında iki şeye tahammül edemezdi: Erken kalkmaya ve kendisine "hayır" denmesine. Ta ki Boğaz kenarındaki o kafede Zeynep Timurlu ile göz göze gelene kadar. Zeynep, geçmişinde yaşadığı dehşetin izlerini teninde taşırken hayatına bir yabancıyı sokmamaya kararlıydı. Darga`nın pervasız özgüveni, sınır tanımaz ısrarı ve her hamlesi Zeynep`in zırhına çarpıp geri dönüyordu. Fakat bilmediği bir şey vardı: Darga Uluçhan yenilgiyi kabul etmeyen bir adamdı. Üstelik tehlike bu kez yalnızca bir kalbin kırılması değildi. Kahkahaların arasına gizlenmiş bir intikam, yasemin kokusuna karışan barut... "Onun beni seçmesini istiyorum."

"Tutsak" hikayesini bambaşka birinin gözünden okumaya ne dersiniz? Üstelik bu kişi Dryad`ların lideri Andre`den başkası değilse... Liya ve Andre`nin tutku ve gerilim içeren unutulmaz aşkını tam anlamıyla yeni bir gözle görmenizi sağlayacak. ...İşte oradaydı. Kirli beyaz bir elbisesinin içinde zayıf, titrek bir beden. Omuzlarına dökülen uzun kumral saçlar, zarif oval bir yüz ve korkuyla irileşmiş ırsi gri gözler… Bir ligefr kızı. Gözlerim hırpalanmış bedeninde ve yüzünde gezindi. Son olarak da yaşların arkasından parlayan gri gözlerinde. Çok güzeldi, şüpheye yer bırakmayacak kadar güzel. Bu bile başlı başına ne olduğunun kanıtıydı... Hikayenin devamına shopier üzerinden ulaşabilirsiniz! https://www.shopier.com/39516879

Hava Harp okulundan mezun olduğu an Gökdoğan Timine katılması için emir alan nam-ı değer Azap, düşmanın kalbine azap olmak için kendisi gibi çaylak ekip arkadaşlarını toplar. Hepsi çok becerikli pilotlar olsa da, karakter olarak en sorunlu adamlardır. Onları hizaya getirmek, herkesin korkuyla kaçındığı bu adamları disipline etmek, Azap`ın en büyük emelidir.

"Bazı mezarlar boştur, çünkü içindeki ölüler hâlâ aramızda yürümektedir." Sare, geçmişin üzerine çöken ağır kül tabakasının altında nefes almaya çalışan bir "Külçiçeği". Yaşadıklarını bir mutfağın buğusuna, sahne ışıklarının parıltısına ve en çok da derin bir sessizliğe hapseden genç bir kadın. Onun dünyasında dokunmak yasak, hatırlamak ise bir intihar biçimi. Ancak kaderin, yarım kalan hikâyeleri tamamlama gibi acımasız bir huyu vardır. Mahir Duru, yıllardır boş bir toprağın başında evladının yasını tutarken; yanı başında duran Yaman, bir yalanın gardiyanlığını yaparken vicdanının enkazı altında can çekişmektedir. Sırların, üzerine basılmayı bekleyen birer mayın olduğu bu hayatta Sare, celladına mı sarılacaktır? Kurulan tüm sahte dünyalar sarsılırken; ulaşılan o huzur taze bir başlangıç mı müjdeleyecek, yoksa her şeyi yakıp küle mi çevirecektir?

Yeraltı mafyalarının lideriyle evlenince, dışardan lüks ve keyif dolu bir hayat gibi gözükür. Ama aslı, altın bir kafesin içinde yaşamaktır. Aynı zamanda zoraki ise..

Wattpad gibi. Yᴀᴋıꜱ̧ıᴋʟı ᴏʟᴅᴜɢ̆ᴜ ɪᴄ̧ɪɴ ғᴜᴛʙᴏʟᴄᴜɴᴜɴ ɢᴏ̈ɴᴅᴇʀɪʟᴇʀɪɴɪ ʙᴇɢ̆ᴇɴɪᴘ ᴛᴀᴋɪᴘ ᴇᴅᴇʀꜱᴇɴɪᴢ ɴᴏʟᴜʀ?

Sana Denk Geldim, Çağan Efe Ak ve Ceren Ayruk’un başrollerini paylaştığı, üniversite hayatı ve aşkı merkezine alan romantik bir gençlik dizisidir. Dizi içinde Çağan, Ege Aral; Ceren ise Lina Erdem karakterini canlandırır. Üniversitede yolları kesişen Ege ve Lina, başlangıçta sürekli atışan ve birbirlerinin sabrını zorlayan iki gençtir. Zamanla bu çekişme yerini güçlü bir bağa ve aşka bırakır. Hikâye yalnızca Lina ve Ege’nin ilişkisini değil, onların aşkının kamera arkasındaki yansımasını da işler. Böylece izleyici hem Ege ve Lina’nın hikâyesini hem de onları canlandıran Çağan ve Ceren’in set dışında giderek yakınlaşan ilişkisini takip eder. Bazı insanlar hayatına hiç beklemediğin anda girer; bir bakışla hikâyene dönüşür.

Pera, hayat? boyunca hep sat?lm??, ezilmi? ve susturulmu?tu. Birilerinin mal?, birilerinin oyunca?? olmu?; kendi ad?n? bile �zg�rce s�yleyememi?ti. Onun i�in mutluluk, yaln?zca y?ld?zlara bak?p hayal etmekti.

Ta ki bir gece kap?lar k?r?lana kadar� ?stanbul�un g�lgelerinde ya?ayan, sanat ve antika ka�ak�?l???yla servet kurmu? ac?mas?z bir mafya, Pera�y? ka�?rd?. Ama onu sat?n almak i�in de?il, yan?nda tutmak i�in.

Ba?ta yeni bir tutsakl?kt? bu. Demirden kurallar, sert bak??lar, ka�??s?z duvarlar� Fakat zamanla ba?ka bir ?ey filizlendi. Pera, en �ok korktu?u yerde ilk kez kalbinin at???n? hissetti. O, onun zindan?yd?; ama ayn? zamanda ilk defa de?er g�rd�?� tek yer de oras?yd?.

Zorla ba?layan bu esaret, karanl???n i�inde beklenmedik bir duyguya d�n�?t�: A?k. Ama bu a?k, �zg�rl�?�n kap?s?n? m? a�acakt?, yoksa Pera�y? bamba?ka zincirlerle daha derinlere mi �ekecekti?

Birbirine mecbur bırakılan iki yabancı. Biri inatçı, diğeri tahammül sınırlarını zorlayacak kadar dik başlı. Ve ikisini de aynı ateşe sürükleyen tek bir kelime, İntikam. Yıllar sonra ülkesine dönen genç kadın, ailesinin düşmanlarına karşı güç kazanmak uğruna hiç istemediği bir evliliğe mahkûm edilir. Onu bekleyen adam ise, kaybettiği kardeşinin intikamını almak için bu birlikteliği bir fırsata çevirmeye kararlıdır. Ancak hiçbir plan, iki ateşli ruhun karşı karşıya geldiğinde savrulan kıvılcımları hesap edemez. Bu evlilik; savaşacakları, direnecekleri, birbirlerine meydan okuyacakları bir arenaya dönüşür. Ve intikam için başlayan bu yolculuk, beklenmedik bir yerden –kalplerinden– çatlamaya başlar. Peki nefretle atılan imzalar, gün gelir vuslata dönüşürse… O an, kim kazanır; kim yenilir? Ateşin içine atılan iki yürek, sonunda birbirine mi yanacak, yoksa birbirini mi yakacak? Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize.

METRESİN OĞLU |Homoseksüel bir kurgudur, iki erkek arasında geçer.|

Yeni texting türü kitabımla sizlerleyim.

Bu kitap 1& yaş ve üzeri okurlar için uygundur. Hikayede geleneksel aile yapıları,psikolojik şiddet, c1nsell1k içeren sahneler bulunmaktadır. Bazı bölümler hassas okuyucular için rahatsız edici olabilir. Mardin`in taş duvarları yalnızca yılların izini değil, suskun bırakılmış sırları da saklar. Aslanbey ve Sancak aileleri arasında verilen bir söz, iki konağın kaderini birbirine bağlar. Ancak düğüne sayılı günler kala saklanan bir sır, herkesin hayatını altüst edecek kadar büyür. Narin Aslanbey, bir sabah uyandığında artık kendi hayatını değil, başkalarının verdiği kararları yaşamak zorunda kalacağını henüz bilmiyordur. Peki ya bir gelin, beyaz duvağını kendi isteğiyle değil de bir başkasının günahını örtmek için takarsa?

Sanat galerimin açılışı için son dokunuşları yaparken, Kintsugi sanatını kullandığım vazoya ilgiyle baktım. Lacivert vazodaki sır, geceyi andıran derin bir deniz gibi; çatlaklar ise altınla ışıldıyordu. Her bir kırık bana geçmişin bir anısını fısıldıyordu. Kırık her bir parçayı altın rengiyle onardım. Vazonun üzerinde küçük küçük yıldızlar serpiştirmiştim; kuzey yıldızını andıran, yol gösteren ışıklar. Onlara bakarken içim gururla doluyor. Kırılan vazo mucizevi bir şekilde bir araya geldi. Parçaları belli oluyor ama orada işte, hâlâ güçlü. Bu sanat kalbimde kırgın bir kalbin yeniden doğuşunu hatırlatır gibi çarpıyordu. Altın çizgiler galerinin loş ışıklarıyla parlıyor, küçük yıldızlar zemindeki gölgelerle dans ediyordu. Gözlerim ondan ayrılmıyor. Güzel, öyle değil mi? Kırıldığı için utanmıyor. Aksine, kırıldığı yerlerden ışıldıyor… Tıpkı biz insanlar gibi. Bir eşya parçalanır; kırıklar ortaya çıkar, eksikler görünür. Ama işte tam o noktada Kintsugi ortaya çıkar. Altın, gümüş veya platinle bir araya getirilir parçalar. Parçaların birleştiği yerler, ışığı yansıtan çizgiler gibi parlar; geçmişin yükünü, zamanın acısını ve tekrar doğmanın güzelliğini anlatır. Kintsugi, kırılmışın yeniden doğuşu; tam da bu yüzden, kusursuzlukla değil, kırılganlıkla güzeldir. Her altın çizgi, yaşanmışlık ve sabrın şiirsel bir izidir; her çatlak, bir ruhun hikayesini taşır. Sanat galerisi, sohbetlerin uğultusu ve kadehlerin tok sesleriyle doluydu. Yaklaşan ayak sesleri bana tanıdık bir koku taşıdı: vanilya ve sandal ağacının sıcak karışımı, hafif tütün notalarıyla Kaan’a özgü bir koku. Gözlerimi özlemle birkaç saniyeliğine kapattım, anılar zihnimde film şeridi gibi akarken, kalbim hafifçe hızlandı. Gözlerimi açtığımda, Kaan önümde duruyordu. Galerinin kalabalığı, bir an için tamamen silinmişti. Sanki zaman sadece ikimizin etrafında dönüyordu. “Biliyor musun,” dedi Kaan, sesi fısıldar gibi ama her kelimesi ağır ve anlamlı, “Bu vazo… Kırık parçalarını bir araya getirdiğin o şaheser, senin ellerinden çıktı. Her çatlağı onardın ve ortaya gözle görülür bir masal çıkardın. Bizim masalımız gibi." Sesinin derinliği, gözlerindeki kararlılık beni içine çekti. "Biliyorum, kalbini ve güvenini kırdım. Ama ben hâlâ bize karşı büyük bir umut besliyorum. Bu vazoyu onardığın gibi, biz de kırılan her parçayı birlikte onarabiliriz. Nare… Senin için her şeyi yaparım. Bu zamana kadar da sadece seni korumaya çalıştım." Kalbim hızla atarken, nefesimi topladım ve karşılık verdim. “Boşanmamızı ailem için ertelediğimi biliyorsun. Her şey benim için fazlasıyla zor lütfen daha fazla zorlaştırma Kaan." deyip derin bir nefes aldım. Kaan tedirgin bir şekilde ellerime doğru uzandı. “Bekleyeceğim. Ne kadar sürerse sürsün, her kırık parçamızı birlikte onaracağız. Ve sana ait kalacağım, Nare… Senden asla vazgeçmeyeceğim.” Acının tebessümü dudaklarıma yansırken, bakışlarımı birleşen ellerimizden onun gözlerine doğru çevirdim. "Çaban nafile. Artık her şey için çok geç. Sen... Beni kaybettin Kaan. Eskiden sana hissettiğim huzur, güven, umut... Kalbimde bir parçası bile kalmadı. Seni dünyadaki tüm duyguların en güçlüsüyle seven bir kadını kaybettin." Onu bırakmamdan korkar gibi elimi daha sıkı tuttu. Kalbimde fırtınalar koptu, düşmemek için onun beni tutmasına izin verdim. Belki de son kez yan yana duruyorduk. Çenesini omzuma dayadı ve derin bir nefes aldı. Dışarıdan görenlerin imrendiği aşkın acı verici ateşinde yanıyorduk.

Yanlışlıkla geçmişten geleceğe giden Güneş Ve Kaya