Aysima, bir adamı yıllarca sessizce sevdi. Kalbinin en kırılgan yerini Arslan’a sakladı; büyüdü, sustu, bekledi ama bazı insanlar insanın içinde yara gibi kalıyordu. Deniz ise hayatına hiç beklemediği bir anda giren adamdı. Önce arkadaşı oldu. En karışık zamanlarında yanında duran, onu herkesten iyi tanıyan, sustuğunda bile ne hissettiğini anlayan kişi sonra fark etmeden sığındığı yere dönüştü. Aysima bir gün, en güvenli hissettiği yerin Deniz’in yanı olduğunu anladığında artık hiçbir şey eskisi gibi değildi. Çünkü Deniz ona ilk kez gerçekten sevilmenin nasıl bir şey olduğunu öğretti. Yorulduğunda yaslanacak bir omuzun varlığını korkmadan bir çift gözün içine bakabilmeyi aşkın can yakmak değil, insanı iyileştirmek olduğunu. Ama hayat, insanı en mutlu olduğu yerden sınardı. Geçmiş peşlerini bırakmadığında, sırlar birer birer ortaya döküldüğünde ve Aysima hiç beklemediği bir gerçekle yüzleştiğinde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Çünkü bazı hikâyeler yalnızca bir aşkı anlatmazdı. Bazı hikâyeler; kaybetme korkusunu, yarım kalmayı, kırılan yerlerinden yeniden sevilmeyi anlatırdı. Ve Aysima, sevdiği adamın gözlerinde korkunun rengini gördüğü gün anlayacaktı. Bazı aşklar insanın sadece kalbini değil bütün hayatını değiştirirdi.

Sibel mesleğinde tecrübe kazanmak istediği için bakıcılık yapmak ister. Babasının önerisiyle geldiği ailenin oğlu bekâr bir babadır. Kızına bakıcı bulunduğundan habersiz olduğu için görüşmeye gelen kadını, ailesinin seçtiği anne adaylarından biri sanar. Yanlış anlaşılmalarla tanışan ikili, içine kapanık bir kız çocuğu sayesinde günden güne birbirlerine alışırlar. "Hap kullanıyor musunuz?" "Anlamadım?" "Buraya evlilik görüşmesine gelmediniz mi?" diye sordu Hazar gergince. "Siz yanlış anladınız." dedi aceleyle. "Buraya sizin için gelmedim." "Ne için geldiniz o zaman?" "Kızınız için." diye hızla cevap verdi Sibel. "Bakıcı olarak geldim."

Zorunlu yakınlık, sahte aşk rolü ve gerçek bir tehlikeyle tanışmaya hazır mısınız? *** Akasya Leona Green. 26 yaşında kararlı, gözü kara, cesur bir FBI ajanı. Babası CIA tarafından öldürüldüğünden beri intikam ateşiyle yanıyor. 10 yıldır aklında tek bir soru var. CIA babamı neden öldürdü? Babasının katillerini bulmak için yapabileceği tek bir şey var. CIA`ya sızmak. Ama bunun için önce FBI`ın verdiği görevi yerine getirmek zorunda. Tek motivasyonu babasının neden öldürüldüğünü bulmak ve katillerden hesap sormak olan Akasya, bu görevi kabul ettikten sonra kendini bir anda Washington`ın soğuk caddelerinden Antalya`nın sıcak sokaklarına uzanan bir yolculukta buluyor. O yolculukta yolunun kesiştiği Kutay Aslan Karasu, Akasya`nın hayatını değiştirmek üzere. Kutay Arslan Karasu Harvard mezunu, 29 yaşında başarılı, ailesinin kurduğu kozmetik imparatorluğunun varisi ve kimya dehası bir iş insanı. Ama aynı zamanda babasının geçmişindeki karanlık sırların mirasçısı. Kutay`ın ailesi, uyuşturucu kaçakçılığı, cinayetler ve uluslararası entrikalarla dolu karanlık bir geçmiş taşıyor. Kutay, babasının eski formülü yıllar sonra Amerika sokaklarına tekrar yayıldığında kendini Leona`yla birlikte aynı zehirli ağın içinde buluyor. Bu zehirli ağın içinde CIA, Orta Doğu`daki petrol takasları, aile cinayetleri ve örtbas edilen kazalar var. İki genç, aile sırlarının kesiştiği noktada birbirlerine çekilirken bu zehirli ağdan kurtulabilecekler mi? Beraber keşfetmeye var mısınız?

S?radan bir lisenin s?radan olmayan iki ö?rencisinin hayat?na izinsiz bir giri? yap?yoruz. Zaten onlar?n da kurallarla pek i?i yok o yüzden tüm bunlar? sorun etmiyoruz.

?kisinin bir araya gelmesi k?rm?z? kar ya?mas? kadar imkans?zken -en az?ndan Beste böyle söylüyordu- bir araya gelmi?lerdi. Hem de iki ba? dü?manken iki genç a??k olarak.

K?rm?z? karlar?n ya?d??? o ütopik evrene ho? geldiniz.

Keyifli okumalar...

Beste Kahraman& H. Arda Eryavuz

ZALİMLER VE MASUMLAR Bir tarafta gücün, paranın ve soyadının hüküm sürdüğü bir dünya… Diğer tarafta ise sevgiye, adalete ve biraz olsun huzura tutunmaya çalışan insanlar… Akçetinler için hayat, başkalarının kaderini belirlemekten ibarettir. Onların dünyasında güçsüz olanın sesi duyulmaz, masumiyet ise her zaman kurtuluş anlamına gelmez. Kimi insan doğuştan zalim değildir. Kimi masum da göründüğü kadar masum değildir. Bazen bir insanı zalim yapan yaşadıklarıdır. Bazen de masum görünen birinin yaptığı tek bir seçim, onlarca insanın hayatını değiştirebilir. Aşk, ihanet, intikam, aile sırları ve yıllarca saklanan gerçekler ve entrikalar... Eren ve Defne`nin yolları kesiştiğinde, ikisinin de hayatı geri dönülmez biçimde değişecektir. Eren, geçmişinin yaralarını kalbinin kapısında kilitli tutarken; Defne, o kapının ardında saklanan adamı sevmeye çalışacaktır. Fakat bu hikâyede herkesin bir sırrı vardır. Ve bazı sırlar ortaya çıktığında, masum ile zalim arasındaki çizgi tamamen ortadan kalkacaktır. Çünkü bazen… En büyük zalim, kendisini masum sanandır. En büyük masum ise, yaşadıkları yüzünden zalim görünendir. ZALİMLER VE MASUMLAR Bir aşk hikâyesinden çok daha fazlası…

Yıllardır süren bir aile düşmanlığı, kardeşinin intikamını almak isteyen bir adam ve bu savaşın ortasında kalan bir genç kadının hikayesi... Kimine göre yaşam; sonsuz mavi bir deniz, dalları göğe uzanan görkemli ağaçlar veya hiç ayak basılmamış bakir topraklar... Kimine göre ise keskin buz kırıkları, parçalanmış aynalar, buruk siluetler ve hazin sonlar...

Gözümden düşen göz yaşımı eliyle tuttu ve parmağından aşağı akmasını izledi, bu yaptığı tuhafıma gitse`de aldırmadım ve yeniden önüme döndüm. "Larmes." Dediği ile ona döndüm ve anlamsızca bir bakış attım suratına. Ne demek istiyordu ki? Bakışlarımı görünce hala havada tuttuğu parmağını gösterdi ve tekrar konuştu. "Göz yaşları..."

Yeni texting türü kitabımla sizlerleyim.

Bir yanda geçmişin küllerinden doğan, susturulmaya çalışıldıkça daha çok bağıran Defne; diğer yanda merhameti liman baskınlarında kurşuna dizmiş, ruhu barut kokan Ateş Aras. Bu, bir aşk masalı değil; iki nefretin aynı namlu ucunda buluşma hikayesi. Birinin "itibar" dediği yerde diğeri "özgürlük" diye haykırıyor. Ama her ikisi de biliyor ki; bu evde en çok canı yanan, en çok direnendir. _________________________ "İnsanlar ne der sanıyorsun? `Koskoca mafya, zengin Ateş Aras’ın karısı neden bir kafede çalışıyor?` diye dedikodu çıkarmayacaklar mı? Benim itibarımı iki paralık mı edeceksin o önlüğü takıp?" "Sansınlar!" dedi inatla. "Bende açıklama yaparım, kimseden korkum yok." "Neyle?" dedim, sesimi iyice alçaltarak. "Neyle açıklama yapacaksın?" dedim alaylı bir tavırla. "Neyle olabilir? Ağzım var, dilim var Allah Allah! Konuşarak herhalde!" dedi diklenerek. "Biraz daha dırdır edersen," dedim, aramızdaki mesafeyi iyice kapatarak. "O ağzını sustururum Defne." Defne geri adım atmadı, aksine çenesini yukarı kaldırdı. "Ne yaparsın? Bir ağzımı bantlamadığın kalmıştı, yapsana! Hadi, sustursana beni!" Dudaklarımda tehlikeli, çarpık bir gülümseme belirdi. "Belki ben bantlamayacağım... Belki başka bir şekilde sustururum," dedim tekrar dudaklarına bakarak.

K?zlar, bir adama yürüyecekseniz önce o adam?n kulaklar?n?n bizimkinden biraz daha iyi çal???p çal??mad???n? kesinlikle kontrol edin. Hayat?m?n rezilli?ini ya?ad?m, bari size ibret olsun.

?talyan ?arap ba?lar?ndan, t?k?r t?k?r lüks hayat?ndan kopup gelmi? o cool adama ilk bakt???mda, kafamda kurdu?um cümleleri içimden geçiriyorum san?yordum.

Hani…

“Bu ne böyle?”

“Oha, meteor mu?”

“Ta? m? bu?”

“Cennetten mi dü?tün?”

Falan.

?ç sesim kendi içinde ba??ra ça??ra devam ederken d??ar?dan gayet sakin, kendi halinde bir k?z gibi göründü?ümü san?yordum.

Me?er iç sesim de?ilmi?.

Baya?? bildi?in yüksek sesle konu?uyormu?um.

Adam da her ?eyi duymu? tabii.

O an yüzüne yerle?en kahkaha, gülmemek için kendini zor tutu?u, ba??n? hafifçe çeviri?i…

Benim de gerçe?i anlad???m o birkaç saniyelik deh?et…

Gerçekten hayat?m?n en ba?ar?l? tiyatro performanslar?ndan biriydi.

Üstelik rezillik bununla da bitmedi.

Aylar önce yapt???m o utanç verici hareket, dönüp dola??p yine kar??ma ç?kmas?n m??

Leonardo yüzüme baka baka: “Sizin iç seslerinizde bir problem var san?r?m. ?lk tan??t???m?zda da duymad???m? zannedip bana yürümü?tün.”

DEMEZ M??

Yerin dibine girmek yetmedi.

Üstüne beton döktüler.

?imdi siz dü?ünün…

Bir tarafta Konyal?, deli dolu, a?z?ndan ç?kan? bazen kendi bile duymayan Rüveyda.

Di?er tarafta ?talya’dan ç?k?p ?stanbul’a gelmi?, coollu?uyla insan?n sinirlerini bozan Leonardo Mancini.

?ki farkl? hayat.

?ki farkl? kültür.

?ki farkl? dünya.

Ve nedense yollar? ayn? yerde kesi?iyor.

Ben bu ?talyan’? kendime nas?l â??k ettim?

Daha önemlisi…

Bu kadar rezillikten sonra hâlâ bana nas?l â??k oldu?

Onu da gelin birlikte ö?renelim. ?

Ayn? Gökyüzünde — Rüveyda & Leonardo’nun bol kahkahal?, bol rezillikli ve biraz da romantik hikâyesi. ?????

Yasaklı Ormanın Sırrı

"Bazen bir aileyi korumak için, deli bir adamın cehennemi yeryüzüne indirmesi gerekir." Uluslararası savunma sanayiinin gözü kara veliahdı Darga Uluçhan, hayatında iki şeye tahammül edemezdi: Erken kalkmaya ve kendisine "hayır" denmesine. Ta ki Boğaz kenarındaki o kafede Zeynep Timurlu ile göz göze gelene kadar. Zeynep, geçmişinde yaşadığı dehşetin izlerini teninde taşırken hayatına bir yabancıyı sokmamaya kararlıydı. Darga`nın pervasız özgüveni, sınır tanımaz ısrarı ve her hamlesi Zeynep`in zırhına çarpıp geri dönüyordu. Fakat bilmediği bir şey vardı: Darga Uluçhan yenilgiyi kabul etmeyen bir adamdı. Üstelik tehlike bu kez yalnızca bir kalbin kırılması değildi. Kahkahaların arasına gizlenmiş bir intikam, yasemin kokusuna karışan barut... "Onun beni seçmesini istiyorum."

Helen Minel Deren bir avukattı. Adalete inanırdı. Ta ki adalet onun kapısını hiç çalmayana kadar. Kör Alan, bir sokak çetesinin nasıl örgüte dönüştüğünü değil, bir insanın intikam uğruna neye dönüşebileceğini anlatır. Gerçek bazen gözümüzün önündedir. Ama herkesin bir kör alanı vardır.

Bazı hikâyeler hayal edilerek yazılır, bazılarıysa farkında olmadan gerçeğe dönüşür. Lise son sınıf öğrencisi Derya`nın tek bir hayali vardır: Tanınan ve sevilen bir yazar olmak... Ancak yazdığı hiçbir şey ilgi görmez. Ta ki okulun örnek gösterilen iki başarılı öğrencisi Yiğit ve Hisen`i başkahraman yaptığı bir aşk hikâyesini kaleme alana kadar... Hisen`in Yiğit`e duyduğu gizli hisleri varken Derya kimliğini saklayarak bu kurguyu yazmaya başladığında, hikâye okulda bir anda patlar ve herkes tarafından tutkuyla okunmaya başlar. Hisen, hayallerini anlatan bu hikâyeden gizliden gizliye memnun olsa da Yiğit oldukça öfkelidir ve artık tek bir amacı vardır: O gizemli yazarı bulmak! İşler, genç ve yakışıklı beden eğitimi öğretmeni Ulaş hocanın hikâyeye ikinci erkek karakter olarak dahil olmasıyla iyice karmaşıklaşır. Ulaş hoca, yazarın kimliğini öğrenen ilk kişi olur. Ancak Yiğit de çok geçmeden Derya`yı yakalar. Korkusundan kaçan Derya`ya hesap soramayan Yiğit, genç kızı öğretmeniyle her gördüğünde anlam veremediği bir öfke ve kıskançlığa kapılır. Okuldan atılma ve şikâyet edilme korkusuyla kaçmaya çalışan Derya için yazdığı kitap kahramanından kaçmak, gerçeğinden kaçmaktan kolaydır. Peki ya hayal ettiği aşk hiç istemediği bir şekilde gerçeğe dönüşürse? Ve en kötüsü... Ya yazdığı hikâyenin sonunda kendisi başkahramanı olursa?

Ceylin Şahiner, yıllardır başka birinin hayatı uğruna kendi kimliğini kaybetmiş genç bir kadındır. Hazal Neva Kurter ise ölümün kıyısında geçen ömrünün yüküyle yorulmuş, kırılmış ve tüm bu duygularını öfkeye dönüştürmüştür. Bir cenaze nedeniyle Amerika`dan Türkiye`ye döndüklerinde, geçmişten gelen bir trajedi, onları yıllar sonra aynı kıyıya sürükler ve hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. Tunç Karan Gökdemir, kendi vicdanıyla verdiği savaşın faturasını, sekiz yaşındayken yaşadıkları olayın bir diğer şahidine, Hazal`a kesmek ister. Ancak onun yerindeki kişi aslında Ceylin`dir. Ve Ceylin haberdar dahi olmadığı bir geçmişin yükünü taşırken, Tunç`un öfkesinin tam ortasında kalır. Hakketmediği bir nefretle, sahibi olmadığı bir vicdan azabıyla sınandığında bir yandan da kendine ait bir hayatı keşfetmeye başlayacaktır. Tunç, nefret etmesi gerektiğini düşündüğü birine çekilirken; Ceylin başkasına ait olan bir kimliği sahiplenir. İnsan bazen bir yalanın içinde bulur kendi gerçeğini ancak bir yalan üzerine kurulan aşk, gerçeğe dönüşebilir mi? "Kimim, nereye aitim, neden doğdum, ne zaman öleceğim bilmiyorum ama mesele nefes almaksa; ilk defa nefes aldığımın bu kadar farkındayım." ✨

Üvey ailesi tarafından bir gecede evden kovulan Bloom Krynn, dolunay ışığında sokaklarda yalnız yürürken beklenmedik bir trafik kazası geçirir. Gözlerini açtığında, bildiği dünyadan çok uzak, ait olması gereken bir yerde olduğunu fark eder. Artık kaderi, sırlarla dolu yeni bir dünyada başlamıştır.

"Gözlerine ayrı aşık olduğum yârim." "Güzel kalbine ayrı aşık olduğum yârim." Altı yaşına kadar aynı sokaklarda koşup aynı hayallerin peşinden giden iki masum çocuk. Kader bir gün babalarının tayiniyle onları birbirinden koparır, yarım kalan cümleler ve içlerine gömdükleri minik bir sevdayla uzaklara sürükler. Yıllar sonra, bambaşka hayatların ardından, aynı üniformanın altında yeniden karşı karşıya gelirler. Biri üsteğmen, diğeri teğmen. Aynı timde, aynı gökyüzüne bakarak, aynı tehlikenin içine yürürler. Ve çocukluklarında sessizce filizlenen o duygu, bu kez çok daha gür, çok daha yakıcı bir aşka dönüşür. Bu hikâye, Kurşun İzi kitabımdaki başrol ve yan karakterlerin çocuklarının kaderini anlatıyor. Bir çocukluk aşkının yıllara, ayrılıklara ve savaşın ortasında bile küllenmeyen bir sevdaya nasıl dönüştüğünün hikâyesi. Kurşun İzi`ni okumadan başlamayın, çünkü bu yolculuk orada atılan temellerin üzerine kuruludur. Ama "Ben direkt bu hikâyeyi okumak istiyorum, Kurşun izini okumayacağım" diyenlerdenseniz, kapılar size yine sonuna kadar açık. 😊 Ama kurşun izini de okurum diyen varsa önce onu okuyun, sonra bu kitaba başlayın derim. Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize. !!!Kitappadde CEPHEDE HANÇER adında yazılan ilk kitaptır.!!!!

— "Allah`ım... Ailesini öldürdüğüm bir kıza nasıl bu kadar sırılsıklam aşık olabilirim?" — "Patron, belli ki kaderinde bu yazılıymış." — "Peki, bu kaderin gerçekleri gün yüzüne çıktığında Pınar da beni kabul edecek mi? Ailesinin katili olan bir adamı bağrına basacak mı?"

Aşka inanmayan bir adamı inandırmak kolay mıydı? Peki ya aşktan korkan bir kadını cesaretlendirmek… Defne ve Levent’in aşkı yanlış anlaşılmalar arasında sıkışmış, kıskançlık ve öfkenin ördüğü duvarlarla sarılmıştı. Yine de gerçek bir aşk için her zaman çıkış vardı… Levent geçmişinden yaralı kalbini, çelik zırhların arkasına saklamıştı, ama Defne’nin zarif ruhunun çatlaklarından içeri sızmasını engelleyememişti. Defne ise Levent’in ateşinden köşe bucak kaçmış, ama saklanamamıştı. Bu bir adamın masumiyeti bulması, bir kadınınsa gerçek aşkı tanımasının hikayesi…

S?la ve Can...

Madalyonun iki farkl? yüzü.

?kisi de Ya?murdedeli ama...

Biri mimar, di?eri iç mimar.

Biri tekdüze, di?eri renkli.

Biri yapar, di?eri boyar.

Biri diker, di?eri y?kar.

Biri kale, di?eri ?övalye.

Biri karart?r, di?eri ?s?t?r...

?Bu liste böyle gider ama S?la`n?n so?u?una, Can`?n as?rl?k sabr?na ra?men hem i? yeri, hem apartman, hem köy alev al?r...

?Peki ya yang?n söndü?ünde, geriye sadece birbirine tutunmu? iki kül y???n? kal?rsa?

Z?tl?klar?n sava?? m? kazanacak, yoksa kalbin teslimiyeti mi?

?Ate?le barutun, buzla güne?in nefes kesen valsine davetlisiniz.

Anlaşmalıevlilik / Mafya / Aksiyon . "İnatçısın" dedi sıcak nefesiyle. Gözleri bir saniyeliğine karşısında titrememek için çaba sarf eden dudaklarıma kaydı. Sonrasında gözlerime kaldırdı elalarını ve konuştu. "Ve ben inatçı kadınlardan nefret ederim." Yüzümde sahte bir sırıtış belirdi. Acımasız ve bir o kadar da samimiyetsiz bir gülümseme. "İnatçısın" dedim tıpkı bana kurduğu cümle gibi. "Ve ben inatçı adamlardan nefret ederim" derken nefret kelimesini büyük bir arzuyla, nefretle söylemiştim. Kitappadde MÜREKKEBİ KANLI DEFTER adında yazılan ilk kurgudur.

Günümüz zamanında yaşayan ama içinde hep eskiye özlem duyan bir genç kadın gerçekten de zamanda geriye gider ve sıradan diye betimlediği hayatı bir anda sıra dışı olur.

Yüzyılın kışı diyorlardı o seneki kışa... Yabani, bir kısrak gibi kişneyerek şahlanmış da şahlanmış alabildiğine hoyratça esiyordu poyrazı karayeli... Buzdan geceler hüküm sürerken, biri vardı yatağında ter döken. Onun adı anaydı... Yüreğine matem çökmüştü oğlu, her anacığım dediğinde. Ayağı taşa takılsa oğulların ve kızların, ne zaman anacığım deseler; her bir kelimenin hecesi kanatlanıp yol bulur ve anaların yüreğine konardı... Uyku tutmamış sabaha kadar, yasa bürünmüştü Edibe kadın. Oğlu, ateşler içinde "anacığım" diye inledikçe, anasının yüreğine kızıl oklar saplanmıştı. Biri daha vardı rüyasında kabuslar gören. Yaman`ı can evi, mahremi, sürekli kendisinden kaçıyordu... Sabah olup uyandığında bedeninde bir ağırlık vardı, elinde olsa yataktan hiç çıkmazdı. Emektar elleriyle gözlerini yokladı, gözleri hala ıslaktı. Bu yaşlarda neyin nesiydi? Sabaha kadar rüya görmüş ve rüyasında ağlamıştı ama gözlerindeki ıslaklık sanki gerçek gibiydi...

Bazı hikâyeler bir başlangıçla değil, bir kayıpla başlar. Hayat, her dönüşte bizi biraz daha değiştiren bir döngüdür. Bazen kaybettiklerimizin ardından yürür, nereye gittiğimizi bilmeden cevaplar ararız. Oysa bazı yollar bizi kaybettiklerimize değil, kendimize götürür. Miray’ın hikâyesi de bir kayıpla başlıyor. Bir insanın sessizce hayatından çıkmasıyla başlayan arayış, geçmişin unutulmuş sırlarına ve cevapsız sorulara uzanıyor. Çünkü bazı gerçekler unutulmaz. Bazı yaralar kapanmaz. Ve bazı sırlar… Anlaşılmayı değil, bulunmayı bekler.

Köy Kurgusudur.