Sıradan bir lisenin sıradan olmayan iki öğrencisi...

İkisinin bir araya gelmesi kırmızı kar yağması kadar imkansızken -en azından Beste böyle söylüyordu- bir araya gelmişlerdi. Hem de iki baş düşmanken iki genç aşık olarak.

Kırmızı karların yağdığı o ütopik evrene hoş geldiniz.

Keyifli okumalar...

Beste Kahraman&Arda Eryavuz

21/10/26

Kırık bir yelkovan, eksik bir zamanı anlatır. Ama bazı düşler zamansızdır.

Bazı hikâyeler bir başlangıçla değil, bir kayıpla başlar. Hayat, her dönüşte bizi biraz daha değiştiren bir döngüdür. Bazen kaybettiklerimizin ardından yürür, nereye gittiğimizi bilmeden cevaplar ararız. Oysa bazı yollar bizi kaybettiklerimize değil, kendimize götürür. Miray’ın hikâyesi de bir kayıpla başlıyor. Bir insanın sessizce hayatından çıkmasıyla başlayan arayış, geçmişin unutulmuş sırlarına ve cevapsız sorulara uzanıyor. Çünkü bazı gerçekler unutulmaz. Bazı yaralar kapanmaz. Ve bazı sırlar… Anlaşılmayı değil, bulunmayı bekler.

Derin, yaz tatilini geçirmek için arkadaşları ilee birlikte Yazlık evine gelirler. Tek istediği deniz, arkadaşları ve sorunsuz bir yazdır. Ta ki sahilin en dikkat çeken Can kurtaranı Can`la tanışana kadar…

Hyunjin en yakın arkadaşı olan Jeongin`e bir akım ile açılmaya karar verir.

Ayaz: "Beni ne kadar tanıyor olabilirsin?" (22.21) İşte beni hafife almamalıydı. Siz: "Ay ne kadar tanıyacağım? " Siz: "Alt tarafı her sabah aynı saatte koşuya gittiğini, kahve içmeyi sevdiğini, tatlılarda sütlü tatlıları tercih ettiğini, genelde bir kafeye gittiğini falan biliyorum." Aynı apartman. Aynı sabahlar. Aynı kafe. Derin iki yıldır seviyor. Ayaz ise bir gece bilinmeyen bir numaradan gelen mesajla merak etmeye başlıyor. Bazen aşk kapıyı çalmaz. Yan daireden mesaj atar. 📱✨

Hayatı deli dolu yaşayan yarınını çok düşünmeyen Hafsa`nın otobüste yaşına göre olgun olan tek aşıkı Allah olan Kereme aşık olup dinini her şeyiyle öğrenme çabası.

"Bir aşk hikayesi..."

Hiç, bir maskenin içindeki kehaneti hissettiniz mi?

-Ben hissetmiştim. 98 gün boyunca tutulduğum malikânenin içerisinde, tek başıma.

...

Fazla insan, fazla kaos.
Fazla kaos, fazla ses.
Fazla ses, fazla tanıdık sesler.
Fazla tanıdık sesler, birikmiş geçmiş....

Her şey birbirine bağlanıyordu. Bir zincir gibi.
Ama ya tek tek kopan bir zincirdi,
Ya da teker teker bağlanan bir zincir.

...

Gerçek ben hiç bir zaman açığa çıkmamıştı.
Ama onun yanında zaman geçirdikçe kendim oluyordum.
Gerçekten ben gibi gülüyordum.
Uzun zaman sonra beni aşağı çeken acılar olmadan...

...

"Fazlaca duygu hissettiren cansız maske"

"Biz ak gibi temiz değildik, al gibi; ölümün kırmızısıydık."

...

"Beni sevmeyi oynayan bir abi rolü vardı ancak oynayan kişi yoktu? Neredeydi benim abim? Her akşam başımı öpmeden yatağına geçmeyen abim. Korel Ak.

"Benim bir abim yoktu."

Hayır sil.
Benim bir ailem yoktu.

...

Biz zıt kutup klişesiydik, bir klişeden başka bir klişe oluşturan; biri karanlığa zorlanan, diğeri de başlı başına karanlık olan iki insan

“Ben ak’dım o Kara’ydı.”

Yasaklı Ormanın Sırrı

Karanlığın içinde saklanan sırlar, söylenmemiş yalanlar ve birbirinden farklı iki insan… O, kontrol etmeye alışkın bir adamdı; ta ki hayatına giren kadın, kurduğu bütün düzeni tehdit edene kadar. Bazı savaşlar nefretle başlar, bazılarıysa sevgiyle kılıflanmış bir takıntıya dönüşür.

Selammmm 💞

~Bu benim ilk kitabım umarım beğenirsiniz.

~Yazım yanlışım olursa kusura bakmayın.

💞 💞 💞

"O gece, o konağa adım atmamalıydım."

~20 yaşındaki Asena`nın hayatı, gizemli bir miras ve sırlarla dolu bir konakla değişir. İlayda`nın koruması altında hayatta kalmaya çalışırken, hem katili hem de kalbini kaybedecektir.

~Polisiye / Gerilim / Romantik

"İlk seçeneğin basit," dedi. "Seni burada öldürürüm." Kalbim bir anlığına duracakmış gibi oldu. "Kimse ne olduğunu anlamadan bu iş biter. Senin için de benim için de." Başımı salladım. Gözyaşlarım artık durduramadığım bir nehre dönüşmüştü. "Hayır... Hayır, yapma..." "Beni dinle." "Lütfen..." "İkinci bir seçeneğin var, küçüğüm." Sesi, sanki bir iş toplantısında önüne koyduğu iki tekliften söz ediyormuş gibi değişmeden kaldı. Alnımdaki silahın soğukluğu, her kelimesinde daha fazla hissediliyordu. Metalin değdiği noktada tenimin uyuştuğunu sanıyordum. Kımıldamaya korkuyordum. Nefesimi bile yanlış alırsam tetiğin çekileceğine inanıyordum. Güneş hafifçe eğildi. Artık yüzü bana daha yakındı. Gece karası gözlerinde kendi korkumu görebilecek kadar yakındı. "Benimle evlenirsin."

Aşka inanmayan bir adamı inandırmak kolay mıydı? Peki ya aşktan korkan bir kadını cesaretlendirmek… Defne ve Levent’in aşkı yanlış anlaşılmalar arasında sıkışmış, kıskançlık ve öfkenin ördüğü duvarlarla sarılmıştı. Yine de gerçek bir aşk için her zaman çıkış vardı… Levent geçmişinden yaralı kalbini, çelik zırhların arkasına saklamıştı, ama Defne’nin zarif ruhunun çatlaklarından içeri sızmasını engelleyememişti. Defne ise Levent’in ateşinden köşe bucak kaçmış, ama saklanamamıştı. Bu bir adamın masumiyeti bulması, bir kadınınsa gerçek aşkı tanımasının hikayesi…

Ben Yağmur Demir. Koşulsuz güvendiğim bir ailem vardı. Benden asıl gerçekleri saklayan... Sevdiğim bir adam vardı. Yalanlar üzerine gizleyerek sakladığım...Abimin en yakın arkadaşı. Bir abim vardı, koşulsuz güvendiğim ama güvenimi boşa çıkartan... Ben Yağmur Demir. İnandığım, güvendiğim ne varsa hepsini birer birer kaybettim. Kaybediyorum. Kendimi kaybetmemek için aşkıma ve dostlarıma sığınıyorum. Ben annemin rahminden düşen bir lanetim. •••••••••••••••••••••••••••••••• (İlk versiyon) Hikayeye başlama tarihi : 28.08.2021 Hikayeye bitirme tarihi : 29.07.2023 •••••••••••••••••••••••••••••••• (Son versiyon) Başlangıç Tarihi: 17.01.2025

"If you forget me, i will remind you" _______________________________ (Not! Kitapta geçen hiçbir olay, kişi ismi gerçek değildir. Kitapta aralıklı küfür bulunabilir)

-Sana son kez söylüyorum! Onunla sen evleneceksin!

Gözlerim ister istemez korkudan büyümüştü. Beş saygın aile`den oluşan krallığın üçüncü saygın ailesi olan Brown ailesiydik.

Diğer dört aile ise, Williams, Johnson, Tayler ve Miller ailesi idi.

Babam ülke`nin en saygın ikinci ailesi olan, Williams ailesi`nin büyük oğlu ile evlenmemi söylemişti. Kötü şöhret`i olan Karl Williams ile evlenecektim.

-Neden ben? Carla neden evlenmiyor?

-Carla`yı o piskopat`a verecek kadar aptal değilim! Nişanı`nız siz çocukken ayarlandı vazgeçilemez.

Doğru söylüyordu yıllar önce, Williams ailesi`nin başı olan John Williams gelip babam ile anlaşma yapmıştı.

Ve babam o gün benim nişanıma karar vermişti. O piskopat ile o gün tanışmıştım, bahçemiz de olan tavşan`a attığı oku çıkarırken örmüştüm onu. Elleri kan içindeydi, ve korkup ağlayarak eve girmiştim.

Carla benim ayrı anne`den olan kız kardeşimdi. Girdiği her ortama ışık saçar, güzelliği ile erkekleri baştan çıkarırdı. Ben ise ona tezat, bu evde gördüğüm muameleden resmen ışığım sönmüştü.

-Evlenmeyeceğim! Ben de senin kızınım, neden beni bu kadar gözden çıkarıyorsun!

Yanağıma yediğim güçlü tokat ile olduğum yere savrulmuştum.

-Sana fikrini sormadım! Odana bırakılan elbise`yi akşam için giy ve birazda kendine çeki düzen ver!

Buradan ömür boyu kurtulmak istiyordum ama, geleceğim artık pekte parlak gözükmüyordu.

Küçük bir akvaryumda birbirlerini yutmaya çalışan Pirana gibiydiler. Ve bu vahşi balıklardan biri bir gün içlerinden birini yutamadı. Onu yok edemedi. Ondan nefret edemedi. Sadece... ...onu çok özledi. Bir akvaryumda kaç balık yaşar ? NOT: Hikaye de homoseksüel ve heteroseksüel karakterler bulunmaktadır. Homofobik olan kişilerin hikayeden uzak durmasını rica ediyorum. Eğer okumak istiyorsanız da saygı çerçevesi içinde yorumlarınızı yapabilirsiniz. Aşk aşktır. Bedenler sadece kamuflajdır.

Bu kitap The Early Spring (İlkbaharın Başında) dizisinden esinlenmiştir. +1& ve üzeri okurlar içindir. Beş yıl önce, hayatımın en güzel günlerinin aslında kalbime ektiğim en büyük pişmanlık tohumları olduğunu nereden bilebilirdim? Demir’i ilk gördüğüm o an, içimde ona karşı en ufak bir kıpırtı bile yoktu. Aksine, ondan köşe bucak kaçmak, varlığının yarattığı o tuhaf rüzgardan korunmak için elimden gelen her şeyi yapmıştım. Sonra ne oldu, hangi ara bu surlar yıkıldı, Bilmiyorum. Bir gün geldi, göğsüne yaslandığımda dünyadaki tüm fırtınalar diniverdi, kendimi ilk defa bu kadar güvende hissettim. Kalabalıklar içinde sadece onun bakışlarını arar oldum. Dudaklarından dökülen ufacık bir kelime, sıradan bir günü masalsı birine dönüştürmeye yetti. Ve ben, yabancının teki olan o adamın, bilmeden hayatımın tam merkezine yerleşmesine engel olamadım. Onu sevdim. Ruhumun en derin yerinden, kelimelerin kifayetsiz kaldığı bir büyük yangınla sevdim. Meğer bazı insanlar hayatımıza kalmaya değil, bizi bizden koparıp gitmeye geliyormuş. Bazen hayatınızdaki en muhteşem anı da, bir ömür kanayacak en derin yara da aynı insandan kalıyormuş geriye. Ben onunla gökyüzüne uçmayı öğrendim; sonra da kanatlarımı kırıp beni boşluğa bırakmasını. Şimdi bu enkazın içinden geriye dönüp baktığımda, kafamda yankılanan tek bir cümle var: Keşke hikayemizin son satırını baştan bilseydim de, bu ateşe hiç ayak basmasaydım.

Azel, on dokuz yaşına kadar gerçek ailesinin kim olduğunu bilmeden yaşadı. Sevgi sandığı şeyin zamanla bir yüke dönüştüğü evde büyüdü; kendisine ait olmayan bir hayatın içinde sustu ve on yedi yaşında öğrendiği gerçekle bütün geçmişini sorgulamaya başladı. İki yıl boyunca her şeyi gizlice araştırdı. Annesinin kim olduğunu, babasının nerede yaşadığını ve neden başka bir aileye bırakıldığını öğrenmeye çalıştı. Sonunda karşısına tek bir isim çıktı: Alparslan Karanlı. İstanbul’un en korkulan adamlarından biri. Gücün, paranın ve karanlık sırların sahibi. Azel, öz babasının konağına girebilmek için tek bir yol bulabildi: Orada hizmetçi olarak işe başlamak. Artık kendi evinde bir yabancıydı. Öz babası her gün yanı başından geçiyor, yüzüne bakıyor ama onu tanımıyordu. Alparslan Karanlı, yıllar önce öldüğüne inandığı kızının kendi çatısı altında yaşadığından habersizdi. Üstelik Azel’in yokluğunda onun yerini dolduran başka bir kız vardı. Azel gerçeği açıklayıp yıllardır kendisinden esirgenen hayatı geri alabilecek miydi? Yoksa Karanlıların yalısına adım atarak, sonu olmayan bir savaşın tam ortasına mı düşecekti?

Bir kaza düşün.
Öyle büyük, dramatik falan değil… Ama hayatının yönünü saçma bir şekilde değiştirecek kadar yeterli.
Bir psikolog düşün.
İnsanları çözebiliyor… ama konu kendisi olunca sınıfta kalıyor.
Bir asker düşün.
“İyiyim” demeyi alışkanlık haline getirmiş… çünkü başka seçeneği yok.
Ve bir fırın.
Evet, bildiğin fırın. Gece açık. Sıcak. Ve gereğinden fazla karşılaşma ve komedi getiren bir fırın.
Bir kaza ile yolları kesişen bu iki insan, kaçmaları gereken şeylerden kaçamadıklarını fark edecekler.
Çünkü bazı yaralar görünmez.
Görünmez yaralar tedavi edilemez. Bakalım bu klasiği yıkacak birisi çıkacak mı?

Wattpad kurgusudur.Bilmediği numaraya mesaj atar numaranın sahibi abisinin arkadaşıdır.Tüm telif hakları saklı olup,bana aittir.

Mutfak Sırrı

Keskin bıçaklar, yüksek ısı ve tek bir hata kabul etmeyen katı bir hiyerarşi... Mutfak, duyguların saklanması gereken en tehlikeli alandır.

Asya Arslan, dikey bir dönüşümün eşiğinde. Kursiyer olarak girdiği akademi kapısından, utangaçlığını ardında bırakmış, ne istediğini bilen 20 yaşında bir stajyer olarak adım atıyor. Mutfaktaki tüm adımlarını ve mükemmelliğe olan tutkusunu tek bir adama göre şekillendiriyor: Aşçılık Bölüm Şefi Berk Aksu.

31 yaşındaki Berk Aksu içinse mutfak, her detayını kontrol edebildiği tek dünyası. Şakacı tavrının arkasında yatan otoritesi, Asya`nın yeteneği ve sessiz varlığı karşısında sarsılıyor. Eğitmen ve stajyer arasındaki aşılmaz sınırlar ile aralarındaki yaş farkı yüksek duvarlar gibi dursa da, aynı tezgahı paylaşmak kontrolü imkansız kılıyor.

Ancak tezgahlar arasında yükselen tek tansiyon aralarındaki çekim değil. Asya`ya gözünü dikmiş genç bir kursiyerin sessiz ilgisi, Berk Şef`in gözüne girmek için Asya`yı sinsi bir rakip olarak gören hırslı bir stajyerin kıskançlığı ve akademi kapıları ardında saklanan diğer gizli ilişkiler...

Ateş yükselip sınırlar zorlandığında, mantık yerini kaçınılmaz bir rekabete ve durdurulamaz bir arzuya bırakır.

Profesyonel bir mutfağın hiyerarşisinde başlayan; disiplin, gizli rekabet ve arzu arasındaki o ince çizgide pişen tutkulu bir hikaye.

ilk kitabım iyi okumalar

yorumlarınızı bekliyorum

KLİNİK İFADE

Bazı gerçekler kanla yazılır. Bazı sırlar ise karanlığa gömülür.

Mina Aydın, gerçeğin peşinden gitmekten korkmayan, keskin zekâsı ve sert mizacıyla tanınan bir polistir. Onun için her suç mahalli bir hikâye, her delil gerçeğe açılan bir kapıdır.

Atlas Erdem ise ölülerin bile anlatacak bir hikâyesi olduğuna inanan, alaycı tavırları ve sinir bozucu özgüveniyle insanı çileden çıkarabilen bir adli tıp uzmanıdır.

Birbirlerine tahammül edemeyen bu iki insanın yolları kesiştiğinde, ortaya yalnızca tartışmalar ve çatışmalar çıkmaz.

Çünkü bazı davalar göründüğü kadar basit değildir.

Bazı insanlar göründüğü kadar masum değildir.

Ve bazen gerçeği bulmak, her şeyi kaybetmek anlamına gelir.

Peki ya karanlık, sakladıkları sırdan çok daha fazlasını biliyorsa?

bilmediğim bir ev bilmediğim insanlar ve sadece tek bir tanıdığım kişi annem bu evde başıma neler gelecek neler yaşayacağım hepsini okuyarak göreceksiniz..🍷🍒

~KURGUDUR~