Şeytan, soyunu devam ettirmek istedi ve kendine birkaç tane kurban buldu. Dyavolov ailesi, Bratva`nın bile adını söylemek istemediği bir lanetti. Ve Şeytan, kurbanlarından birini bu aile olarak seçti. Bu lanetin içinde, ona bir isim bile verilmemiş bir kız doğdu. Ona bir isim verilmedi çünkü isimler, basit insanlar içindi. O, Şeytan`ın Çırağıydı. Şeytan`ın Soy`unu devam ettirecek kişiydi o. Bazı insanlar onu Şeytan sandı. Ama o Şeytan`ın Soy`undan gelendi. Şeytan`ın en sevdiği çırağıydı o. İnsanlar onu hiç görmedi... Bazı aptallar ise onu gördüğünü sandı. Ama herkes bir şeyi biliyordu: Dyavolov ailesi, Şeytan için bir çırak dünyaya getirdi. * Yelena; doğduğundan beri, güçlü bir Rus ailesi Dyavolov`ların gizemli varisi olarak büyüdü. O sadece bir varis değildi. Bir kararın bedeliydi. Babasının gururuydu. Bir soyun karanlık devamıydı. Şeytan`ın Soy`unun karanlık devamıydı. * Yelena`nın babası hedef seçerdi, Yelena bu hedefi parçalardı. Çünkü o böyle büyütüldü. Yelena`nın babası yine bir hedef seçti: Polonya`nın yeraltı dünyasındaki en güçlü lider Nikodem Volski. Yelena`dan istenilen basitti: Nikodem Volski`yi ortadan kaldırmak. Yelena, bir kere daha Şeytan`a çıraklık yapmaya hazırlandı. Nikodem Volski, Polonya`nın yeraltı dünyasını kontrol ettiğini sandı. Ama Nikodem`in düzenine, Yelena Dyavolova`nın gölgesini saklayan bir kadın sızdı: Alicja Kowalska. Yelena, Şeytan`a tekrardan çıraklık yapmak için kimliğinden bir kere daha vazgeçti. Yelena Dyavolova, babasının seçtiği hedefi parçalamak için kimsenin bilmediği kimliğinden bir kez daha vazgeçerek Alicja Kowalska olarak Nikodem`in düzenine sızdı.

Türkoğlu ve Demiray aileleri eskiden çok yakınken sürekli, tatillerde bile aynı yazlıklarda kalırken bir anda uzaklaşırlar. Ailelerin arasını bozacak ve ibreyi tersine döndürecek bir olay.. Bora`ya küçüklüğünden beri sırılsıklam aşık olan ve onun sevgilisi olmasına rağmen Bora için her şeyi yapabilecek Hilal büyüyüp tahmin edilen gibi ünlü bir kadın olur ve hatta nişanlanır. Hilal`in dedesinin 40`ında ikili tekrardan bi araya geldiğinde Bora Hilal`i tanıyamaz bile ve Bora o andan itibaren Hilal`in peşinden koşar...

Her kavga bir nefretle başlamaz. Bazıları sadece yanlış zamanda çalan bir kapı ziliyle başlar. Üniversite öğrencisi Ege Duran, taşındığı apartmanda sessiz bir hayat kurmayı planlıyordu. Fakat üst katta yaşayan Aras Yılmaz, bu planın önündeki en büyük engeldi. Gürültü şikâyetleri, kapıya dayanan öfkeli konuşmalar ve her karşılaşmada biraz daha büyüyen gerilim... Aralarında yalnızca bir tavan, iki kat ve söylenemeyen cümleler vardı. Ege`nin bitmek bilmeyen enerjisi, Aras`ın duvarlarını zorlamaya başladığında ikisi de bunun sıradan bir komşuluk olmadığını fark edecekti. Çünkü bazen en ince duvarlar, insanın kendi kalbinin etrafına ördüğü duvarlardır. Peki ya nefret sandığın şey, aslında hiç tanımadığın bir duygunun başlangıcıysa? İki daire. İki yabancı. Tek bir hikâye.

"Yine mi sen" oda halinden memnun değilmiş gibi konuştu"Evet maalesef yine ben" gülerek devam etti "Noldu yoksa yine etkilenmekten mi korkuyosun" kendimi bozmayarak gülümsedim "Hıh ben mi önce sen kendine bak ben seni unutalı çok oldu aklıma bile gelmiyorsun" oda aynı şekilde gülerek "Asıl ben seni unutalı çok oldu birdaha karşıma çıkarsan seni pişman ederim demiştin ettte görelim" diye pişkinlikle cevap verdi

Karşı komşusuna uzaktan âşık olan bir kız, güven korkusu yüzünden hislerini saklar. Erkek ise yanlış anlaşıldığını düşünerek geri çekilir. Aynı duyguyu taşıyan iki insan, bir pencere mesafesinde birbirini kaybetme riskiyle karşı karşıyadır. Bu kitap, cesaret edemeyen kalplerin hikâyesini anlatır.

Şehir geceleri artık daha sessizdi. Çünkü insanlar karanlığın içinde kimin dolaştığını biliyordu. Bir tarafta… adı bile korkuyla fısıldanan adam vardı. Karga. Onun gerçek adını kimse bilmiyordu. İnsanlar yalnızca bıraktığı cesetleri, susturduğu sokakları ve çöktürdüğü imparatorlukları biliyordu. Kumarhaneler, limanlar, gece kulüpleri… hepsi onun gölgesinin altına girmişti. Masaya oturduğunda sigara dumanı bile yön değiştirirdi. “Bu şehirde iki şey kaçınılmazdır…” demişti bir gece. Viski bardağını yavaşça çevirirken gözleri ölüm kadar soğuktu. “Ölüm…” Kısa bir sessizlik olmuştu. “…ve ben.” İnsanlar ondan korkuyordu çünkü Karga bağırmazdı. Sakinliği daha tehlikeliydi. Ama sonra… Şahin öldü. Ve şehir ilk kez başka bir ismi konuşmaya başladı. Kim olduğunu kimse bilmiyordu. Nereden geldiğini… kaç kişiyi gömdüğünü… neden omzunda bir karga taşıdığını… Hiç kimse bilmiyordu. Sadece siyah araçlardan oluşan bir konvoyla İstanbul’a geldiğini gördüler. Bakır saçlarının yağmur altında ateş gibi parladığını… ve Karga’nın gözlerinin içine korkmadan baktığını. Köprünün üstünde ilk kez karşı karşıya geldiklerinde herkes savaş çıkmasını beklemişti. Ama silahlar değil… kelimeler ateşlenmişti. “Seninle böyle tanışmak çok komik oldu.” Kızın sesinde alay vardı. Karga ise sadece ona bakmıştı. Uzun süre. Sanki karşısındaki kişinin insan mı yoksa yaklaşan bir felaket mi olduğuna karar vermeye çalışıyordu. “Buraya ne için geldin?” diye sormuştu sonunda. Kız dudaklarındaki koyu kırmızı ruju yavaşça düzeltmişti. “Babamı senin öldürmediğini düşünüyorum.” İşte o an… şehir değişmişti. Çünkü ilk kez biri Karga’ya korkmadan yaklaşmıştı. İlk kez biri onun kurduğu karanlığın içine gözlerini kırpmadan yürümüştü. Ve daha kötüsü… Karga onu öldürmemişti. Bu yüzden insanlar fısıldamaya başladı. “Kim bu kadın?” “Karga neden hâlâ onu yaşatıyor?” “Gerçekten Şahin’in kızı mı?” Ama cevap yoktu. Çünkü o kadın bilinmezdi. Ve bilinmeyen şeyler… yeraltı dünyasında her zaman korku yaratırdı. Bir gece Karga’nın sağ kolu sessizce odasına girip şöyle dedi: “Efendim… o kadın tehlikeli.” Karga pencerenin önünde durmuş, şehrin ışıklarını izliyordu. Sigarasının közünü karanlıkta görmek mümkündü. “Biliyorum.” “Öyleyse neden hâlâ nefes alıyor?” Karga birkaç saniye sustu. Sonra boğuk sesi odanın içine yayıldı: “Çünkü bazı insanlar öldürülmeden önce anlaşılmalıdır.” Ama anlamadığı bir şey vardı. Kadın da onu izliyordu. Otelde, loş ışıklı odasında omzundaki karganın tüylerini okşarken cama yansıyan kendi gözlerine bakmıştı. Ve fısıldamıştı: “Karanlığın sahibi olduğunu sanıyor…” Kuş hafifçe ses çıkarmıştı. Kadın dudaklarının kenarını kaldırmıştı. “…oysa karanlık bazen insanın içinde doğar.” Şehir artık iki farklı fırtınanın arasında kalmıştı. Bir tarafta herkesin korktuğu adam vardı. Diğer tarafta kimsenin tanımadığı kadın. Ve en korkuncu… İkisi de birbirini öldürmek yerine anlamaya çalışıyordu. Çünkü bazen yeraltı dünyasında savaş… kurşunla değil, merakla başlardı.

Kör Nokta`nı bulduklarında, artık kaçacak yerin kalmaz. Çünkü Kör Nokta`n, ölümündür... Annesinin ölümüne karşılık İspanya`nın en büyük mafya ailesi olan Morozov`ların en büyük erkek çocuğunu öldüren Valeska Arsen, asla tek bir intikam ile yetinmez. Öldürdüğü adamın erkek kardeşi Adrian Morozov, onun yeni avıdır. Ama Valeska avlayacak mı? Yoksa ava giderken avlanacak mı?

Bilindik lise aşklarını unutun, bu çok farklı bir evren 🎀 ⋆ ִֶָ ๋𓂃⋆ Siz: Demet sana bişey demem gerek Çiçek Demetim: soyle yavrum Siz: ben senin kardeşinden fena halde hoşlanıyorum Çiçek Demetim: ananı skm Siz: oha Demet sen küfür eder miydin ya Siz: LAN Siz: Demet asla küfür etmez ananı avradini Siz: kimsin lan sen Çiçek Demetim: Demet in kardeşi ;) ⋆ ִֶָ ๋𓂃⋆ Kendinden bir yaş küçük erkeğe ya da kendinden bir yaş büyük kıza aşık olan herkese ithaf edilmiştir 💔

“İmkanım olsaydı, seni sonsuza dek severdim.” Yalnızca masallarda kalacak bir aşkın hikâyesi. 🌊🐚🌁 ⚓️🛥️🪢 *** Final oldu. 🌊⚓️🦋🌺 Romantik/ Dram **Bu kitabın hiçbir kurum kuruluş ve/veya kişi ya da yer ile alakası yoktur. Tamamen hayal ürünüdür. Herhangi bir benzerlik veya aynı olma durumu yalnızca tesadüften ibarettir. **KİTABIN HAKLARI TARAFIMA AİTTİR.

Her sabah aynı rutinle geçen günlerim o kafemin kapısından girene kadar böyleydi.Ben Meira bu benim hikayem.. #yetişkiniçerik

Yeni texting türü kitabımla sizlerleyim.

Aşka inanmayan bir adamı inandırmak kolay mıydı? Peki ya aşktan korkan bir kadını cesaretlendirmek… Defne ve Levent’in aşkı yanlış anlaşılmalar arasında sıkışmış, kıskançlık ve öfkenin ördüğü duvarlarla sarılmıştı. Yine de gerçek bir aşk için her zaman çıkış vardı… Levent geçmişinden yaralı kalbini, çelik zırhların arkasına saklamıştı, ama Defne’nin zarif ruhunun çatlaklarından içeri sızmasını engelleyememişti. Defne ise Levent’in ateşinden köşe bucak kaçmış, ama saklanamamıştı. Bu bir adamın masumiyeti bulması, bir kadınınsa gerçek aşkı tanımasının hikayesi…

Ekranın arkasına saklanan iki inatçı ruhun, tek bir yanlış mesajla altüst olan dünyası...Bir tarafta hayata karşı kendi savunma mekanizmaları olan, mesafeli ve neşeli ama sınırları net Duru; diğer tarafta ise zekası, esprileri ve karizmatik tavırlarıyla onun o aşılmaz duvarlarında gedikler açmaya kararlı olan Emre. Arkadaşına göndereceği anlık bir sitem veya dedikodu mesajını tamamen bir numara hatasıyla yanlışlıkla Emre’nin hattına düşüren Duru, hayatının en eğlenceli fırtınasını başlattığından henüz habersizdir.Önce şaşkınlıkla, ardından merak uyandıran laf dalaşlarıyla ve bol emojili atışmalarla başlayan bu dijital bağ, zamanla ikisi için de günün en heyecanla beklenen anı haline gelir. Duru`nun inatçı ve geri adım atmayan tavrı ile Emre’nin onu sürekli köşeye sıkıştıran hazırcevaplığı, her "görüldü" bildiriminde kalplerini daha hızlı çarptırmaya başlar.Ancak ekrandaki bu gizemli ve flörtöz oyun, gerçek hayatın kaçınılmaz yüzleşmesiyle çakıştığında işler tamamen çığırından çıkacaktır. Şimdi Duru ve Emre`nin sorması gereken tek bir soru vardır: Sanal dünyadaki bu harika uyum ve çekim, karşı karşıya geldiklerinde de gerçek olabilecek mi? Selamm biraz içimiz açılsın dedim Yeni kurgumuz 💙

"Dostunu uzağında tut, düşmanın ile evlen." ​Tek taraflı, ölümcül bir anlaşma. Sahte iki imza. Ve asla çiğnenmeyecek kurallar... ​Vera için aşk, hayatta kalması gereken bir başka tehlikeydi. İnanç içinse Vera, çöllerine yağacak o kusursuz fırtınaydı. Adam, kadına arkasını dönecek kadar güveniyordu; kadın ise adamı tek hamlede yok edecek kadar kurallarına bağlı. ​Kusursuz bir plan. Kusursuz bir yalan. Ve ikisini de yakacak ölümcül bir bağ. ​Gülmeye başladıysanız dikkat edin; bu hikaye önce kalbinizi titretecek, sonra nefesinizi kesecek. ​İz bırakacak bir günah için risk almaya var mısın? ​NOT: İçeride bolca kara mizah ve namlunun ucundan dökülen sözler barındırır. Akıl sağlığına güvenmeyenler kapının önünde kalabilir.

"Bana güveniyor musun?" "Seni tanımıyorum." "Mükemmel."

"Sonunda buldum, kaybeder miyim sandın?" Rastgele bir barda takılırken sıkılmıştım. Yan masaya gözlerimi kaydırdığımda o adam bana bakıyordu. Siyah takımlı adamların ortasında duruyordu. İri yarı bir çocuktu ve yakışıklıydı. Yüksek ihtimalle üniversite son sınıf öğrencisiydi. Hepsi masadan ayrıldı ve ben, içkinin verdiği cahil cesaretiyle, onun bardağının altına telefon numaramı koydum. Amacım sadece şakaydı. Oysa başıma nelerin geleceğinden habersizdim. Çünkü ertesi gün evime geldiğimde kapımın önüne yapıştırılmış bu notu buldum. Ve artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı...

"Seni bir çöplüğe bıraktıklarında, dünya üzerindeki tüm yuvalar sana yabancılaşır. Ben o çöplükten kendi küllerimle doğdum. Şimdi ise bir İnci değil, namlunun ucundaki kurşunum." Dört yaşında, ülkenin en karanlık terör örgütü tarafından intikam uğruna kaçırılan ve sınırın soğuk bir köşesinde, bir çöp konteynerinin kenarına ölüme terk edilen küçük bir kız çocuğu... Travmanın sessizliğine gömülen, yetimhanenin buz gibi koridorlarında büyüyen ve o duru, yeşil gözlerine bakan herkesin bir eşya gibi sahiplenmek istediği bir çocuk. Ama onun kalbi bir kez kırılmıştı ve o, bir daha asla terk edilmemek için kimsenin elini tutmadı. Tek sığınağı, kendisi gibi kimsesiz olan Yiğit’ti. Devletin en gizli askeri projesi olan "Gölge Nesil" yetimhanenin kapısını çaldığında, o küçük kız çocukluğunu tamamen feda etti. Ağlayarak, yalvararak, tırnaklarıyla kazıyarak girdi o acımasız eğitim kampına. Korkudan titreyen o küçük kız öldü; yerine asice, sertçe ama kalbindeki hassas yaraları kimseye göstermeyen bir savaşçı doğdu: Üsteğmen Hazal Bir yanda, kızlarını öldü bilip 20 yıllık bir hasretle kavrulan köklü bir askeri aile: Karasoy Ailesi. Albay Akif Karasoy ve her biri ayrı birer güç olan abileri, pamuklara saracakları "İnci"lerini ararken; karşılarında helikopterden atlayan, sivil hayata ve aile sevgisine duvarlar örmüş asabi bir tim komutanı bulacaklardı. Diğer yanda ise...Hazal ın hayatına adeta bir fırtına gibi giren, onun gibi sert, onun gibi tavizsiz Tim Komutanı. İnci, bugüne kadar kimseye açmadığı o yaralı kalbini, her adımında kendisini sınayan bu adamın karşısında koruyabilecek miydi? Kalbini aşka tamamen kapatmış bu iki savaşçı, dağların ortasında imkansız bir sevdaya düşerken, kuralları yıkmayı göze alabilecekler miydi?

Ben sadece her yıl annemle gittiğim tatil kasabasına gitmiştim. Nerden bilebilirdim ki orada eski sevgilim,eski sevdiğim ve hayatımın aşkını görüp bulacağımı?

Yanlış yapılan bir rezervasyon, iki yabancı aileyi aynı Yazlık’ta yaşamaya mecbur bırakır. Sürekli atışan Banu ve Yağız, kahkaha dolu olayların ortasında birbirlerini hiç beklemedikleri şekilde tanımaya başlar. Acaba bu yaz, bir yalan gerçek aşka dönüşecek mi?

Helen Minel Deren bir avukattı. Adalete inanırdı. Ta ki adalet onun kapısını hiç çalmayana kadar. Kör Alan, bir sokak çetesinin nasıl örgüte dönüştüğünü değil, bir insanın intikam uğruna neye dönüşebileceğini anlatır. Gerçek bazen gözümüzün önündedir. Ama herkesin bir kör alanı vardır.

Anlaşmalı Evlilik temalı bir kitaptır. Aşiret,Bebekli Erkek ve Aksiyon doludur. Aylin monoton hayatı içinde yaşamını sürdüren kendi halinde bir doktordur. Fakat iş adamı olan babası pek tekin işler yapmaz bu yüzden Aylin tefecilerle yüzyüze gelmek zorunda kalır. Ta ki karşısına hayat güvencesini veren Alkan çıkana kadar.

"Unutmak bir hediye değildir; bazen en acımasız cezadır." Şehrin neon ışıklarının ulaşamadığı, hatıraların birer para birimi gibi el değiştirdiği o karanlık sokaklarda, Mihra zihinlerin mimarıdır. İnsanların en utanç verici anılarını bir neşter gibi kesip atan, hafızaların derinliklerinde sessiz izler bırakan bir "Bellek Taciri" kendi elleriyle silip attığı bir geçmişin yükü, onu şehrin en gizemli ve en tekinsiz kapısına, Alaz’ın dünyasına sürükler. Bu malikanede sessizlik, bir emirden daha serttir. Alaz; gücün, soğukkanlılığın ve yalanın vücut bulmuş hali. Mihra ise bu sarayın duvarları arasında, zihinleri yeniden şekillendirmek için biçilmiş bir silah. Ancak bu evin temelleri, gün yüzüne çıkmamış anılarla ve saklanan gerçeklerle atılmış. Mihra, Alaz’ın zihnine her dokunduğunda, sarayın gölgeleri biraz daha derinleşir. Kimin avcı, kimin av olduğu, hangi anının gerçek, hangisinin inşa edilmiş bir illüzyon olduğu birbirine karışır. Gerçekler, sadece hatırlayanlar için değil, onları yok etmeye çalışanlar için de bir tehdittir. Unutulmuş kan ve aşk: Hiçbir şey göründüğü gibi değil, çünkü hiçbir anı masum değil.

Bir insanı çocukken sevdiysen kalbin onu bir daha unutmaz 🩵🌊

Bu yaz her şey sıradan başlayacaktı… ta ki o gelene kadar. Bir bakış, bir tesadüf, bir kalabalık masa ve birbirine karışan kalpler. Bazen en büyük kaos, en sessiz anda başlar. Ve bu hikâyede kimse sadece “yan karakter” kalmayacak.

"Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen`di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir`le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.08.2025