Sessizliğime ses olan, feryatlarıma merhem olan bir adam vardı. Benimse... Çığlıklarımı susturan sessizliğim ve o sessizliği kirleten yalanlarım vardı. O; hem dilsiz, hem sağır. Bu hikâye; Umutlarına tutunan bir kızın değil, umudun bile sırt çevirdiği bir kalbin hikâyesi... Sessizliğiyle haykıran, Gerçeklerden saklanıp Yalanlara sığınan bir kızın hikâyesi. Bu... Zeliş`in suskun çığlığı. Tamamen hayal ürünüdür, gerçek kişi ve kurumlarla alakası yoktur.

Serra Durmaz, İstanbul’un insanı yoran ama bir o kadar da içine çeken seslerine, elindeki kâğıdı buruşturarak karıştı. Adres oradaydı. Siyah kalemle aceleyle yazılmış birkaç satır. Ama sokak yoktu. Valizinin tekerleği bozuk kaldırıma her takıldığında, içinden geçen sabır da biraz daha aşınıyordu. Sabah erkenden çıktığı yolculuk, beklediğinden uzun sürmüş; İstanbul onu ilk günden yormayı seçmişti. Boğaz’a yakın bir mahalle demişlerdi. Sessiz, eski ama güvenli. “İstanbul’un hâlâ nefes alan yerlerinden,” diye eklemişti emlakçı. Serra, başını kaldırıp etrafına baktı. Eski apartmanlar, yokuş aşağı kıvrılan sokaklar, balkonlardan sarkan çamaşırlar… Ve aralardan görünen o ince mavi çizgi: Boğaz. Tam da bu manzaraya dalmışken, bir adım öne çıktı. Ve oldu. Fren sesi kısa ama sertti. Metal, bavula çarptı…

[Asker kurgusu&Romantizm]

Alvara kanla kuruldu, toprakla kök saldı ve bir gün... kendi kanıyla sulandı. Halk yok edildi, doğa sustu, toprak yetim kaldı. Kalanlar düzen kurdu. Kimi ışığın arkasına saklandı, kimi sessiz kaldı, kimi zulmü açıkça sahiplendi. Yıllar sonra, kalabalığın ortasında bir kız durdu. O seçilmiş değildi. Bir tahtın varisi değildi. Kaybetmeyi bilenlerin taşıdığı bir öfkesi vardı. Bu kurtuluş hikâyesi değil, masal da değil. Bu, adaletin unutulduğu bir dünyada susmamayı seçen birinin hikâyesi. Ve Alvara`da bazı topraklar hâlâ şunu hatırlıyor: Kan.

Mireya, okumayı hayallerinin merkezine koymuş genç bir kızdır. Ancak ailesi onun bu hayaline karşıdır; lise biter bitmez önüne set çeker ve üniversite isteği yüzünden onu evden kovarlar. Bir valiz, kırık bir kalp ve belirsiz bir gelecekle kendini bir bankta bulur. O bankta, hayatını sonsuza dek değiştirecek biriyle tanışır: Can. Gizemli, sakin ve olduğundan çok daha fazlasını saklayan bir adam. Mireya, Can’ın gerçek adını da kim olduğunu da bilmez. Bilmediği tek şey bu değildir; çünkü Can, karanlık bir dünyanın tam ortasındadır. Bir yanda hayalleri için savaşan bir kız, diğer yanda karanlıkla çevrili bir adam… Aşk, sırlar ve tehlike iç içe geçerken Mireya’nın tek bir sorusu vardır: Bir mafyaya âşık olmak, hayallerinden vazgeçmek midir, yoksa onları gerçekleştirmek mi?

Bilinmeyen numara: Günüm gün olmaz seni görmeden Bilinmeyen numara: Gözlerim ayrılmaz penceremden Bilinmeyen numara: Gözlerimin karasına Bilinmeyen numara: Bak kalbimin yarasına Bilinmeyen numara: Dertlerimin arasına Bilinmeyen numara: Karıştın sen komşu kızı Siz: Sarhoş musun? Bilinmeyen numara: Ah senin sesini duyunca sarhoş olmamak ne mümkün… Bilinmeyen numara: Vicdansızsın komşu kızı. Bilinmeyen numara: O kafanı kitaplarından kaldırmıyorsun ki…

Sadece derslerine odaklanmış inek bir öğrenci... Ve onu fark etmeyen bir kız. İnek diye dalga geçilen, kaile bile alınmayan insanlarda birini sevebilir. Aşık olabilir. Yaralarını sarabilir. Harun : Ya incitirsem seni severken? Kapak tasarımı @nisaauthor 🤎🤎çok teşekkürlerrr 🥹🥹

Bazen aşk, büyük planlarla değil; pijamalarla, bir fırın yolunda ve elde patlayan bir torpille başlar. Annesinin zoruyla ekmek almaya çıkan bir kız... Mahalle arasında torpil oynayan çocuklar... Çikolata karşılığında alınan bir cesaret parçası. Ve yanlışlıkla atılan bir torpilin, yoldan geçen bir arabanın içine düşmesiyle altüst olan bir an. Ve o patlama, sadece bir torpili değil, iki kalbi de ateşler. Tesadüf mü? Hemde abisinin arkadaşı çıkması? Yoksa aşk, gerçekten biraz torpil ister mi?

Kalbimin Mahremi, kimseye açılmayan yaraların, söylenemeyen cümlelerin ve kalpte saklanan sırların hikâyesi. Bazı duygular vardır; adını koyamazsın, inkâr edemezsin ama taşımaktan da vazgeçemezsin. Bu hikâye, kalbini korumaya yemin etmiş birinin, en savunmasız yerinden sevilme ihtimaliyle yüzleşmesini anlatıyor. Çünkü herkesin kalbinde, sadece bir kişiye ait olan bir mahrem vardır.

"Neden yaşıyorsun?derdim kendime. Gözlerini gördüm. İşte o an sustum Pera." ... Biri karanlık biri aydınlık., Biri siyah biri beyaz. Biri gece biri gündüz. Kim bilir belki ikisi de zifiri. Isolde Pera Dubois ve Tunga Yiğit Çelikkan... Geçmişleri iç açıcı değil ama ya gelecekleri?

Manwha esintili bir kitaptır!! Kamyonun çarpmasıyla Karanlık Sırlar romanına ışınlanan Merve , Karanlık Sırlar romanının kötü karakteri olarak canlandığını öğrendiğinde romandaki kaderini değiştirmeye çalışır ve Karanlık Sırlar romanında yaşadığı entrikaları kendisi yön vererek romanı kendi lehine çevirir

Hira`nın en büyük hayali voleybol oynamaktı,ama ailesi onu desteklemedi. Pes etmedi; hayallerinin peşinden koştu ve iyi bir voleybolcu olma yolunda. Sonra arkadaşının futbol maçında Emir ile tanıştı. Önce arkadaş oldular sonra kalplerini birbirlerine açtılar... Ve Hira öğrendi ki en büyük zafer sahada değil, kalpte de kazanılır

Lara daha çocukken ailesi ile yeni bir hayatta başlamak amacıyla kalktığı günde onu derinden sarsan ve hayattını şekillendiren bir olay yaşamıştır. Ailesini o gün evde ölü bir şekilde bulmuştur. Ailesinin intikamı ve elinden alınan güzel hayattın hesabını sormak için çıktığı yolda hiç beklemediği olaylar ve sarsıcı gerçeklerle yüzleşir. "Kaybedeceğimi bilseydim üzülmezdim ama umtlarım varken kaybedersem biterim, çünkü bir daha inanamam Ümitlere ve vad edenlere..." ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Lütfen kitabı açıklamasına veya kapağına göre yargılmayın. İlk iki bölüme bir şans verin, okuyun. Beğenmeniz umuduyla, İyi okumalar🩷

Adam geceye, kız ise gündüze aitti. Nerede yolları kesişebilirdi ki? Benimle yeni bir maceraya var mısınız?

Bazı hikâyeler bitmez. Sadece şekil değiştirir. Bu kitap, bir aşkın neden yarım kaldığını değil, o yarım kalmışlığın bir insanı nasıl tamamladığını anlatıyor. Sessizliklerin konuştuğu, gitmenin de kalmak kadar cesaret istediği bir hikâye. Çünkü bazı insanlar hayatına son olmak için değil, seni kendine getirmek için girer.

Belki de Başka bir hayatta...

Kitabın sayfalarını okurken gözlerini kapattı... Ve gözlerini başka bir dünyada açtı: Valentra Krallığı’nda. Ancak bu büyülü evrende cesur bir kahramanın bedeninde değil, ihanete uğramış ve on gün içinde idam edilecek bir soylu kadının, Lady Celine’in bedeninde uyanır. Tek bir çıkış yolu vardır: Bir dükle evlenmek. Ve bu dük, ülkenin en güçlü, en dokunulmaz ve en yalnız adamı: Kaelith Varennes. Ama bu bir evlilikten fazlası olacak. Çünkü İlayda, kaderin ona sunduğu bu dünyada yalnızca hayatta kalmak değil, tarihi ve aşkı baştan yazmak üzere olduğunu çok geçmeden anlayacaktır. Romantizm, tutku ve kraliyet entrikalarıyla dolu; aşkın, gücün ve ikinci şansların öyküsü…

Bazı sırlar vardır… Taşıyanı hayatta bırakmaz.

Düşman ailenin en büyük oğlunu öldüren Valeska Arsen, ailenin en küçük çocuğu ile İspanya`da karşılaşırsa ne olur? "Sen benim kör noktamsın Valeska. Delicesine sevmek istediğim ama gururun izin vermediği kör nokta."

Yasemin İstanbul`a taşınır. Yeni evine geldiğinde bir de ne görsün zaten orada yaşayan bir adam var?!

Tozlu Kayalar Serisi`nin ilk kitabı. Diğer 14 kitabımı okuyup oylamayı unutmayınn🫶

"Zenciler Birliği" adlı gruba alındınız

Bir kayıp… Bir defter… Ve hiç hesapta yokken başlayan bir kader… Helin, küçük yaşta ailesini kaybettiğinde, teyzesinin yanında ikinci bir hayat bulmuştu. Hande, onun hem koruyucusu hem de en büyük dayanağıydı. Ne yazık ki iyi insanlar güle benzerdi; güzellikleriyle çevresini aydınlatır, ama bir o kadar da çabuk solar giderlerdi. Hande de bu hayata, Helin’in on sekizinci yaş gününden sadece iki hafta sonra veda etti. Geride kalanlar yalnızca anılar değildi. Hande, en yakın arkadaşı Zümrü ile birlikte çok önceden bir plan yapmıştı. Plan, Helin’in Zümrü’nün 26 yaşındaki polis oğlu Yiğit ile evlenmesiydi. Çünkü Hande’ye göre Yiğit, Helin’in güvende olacağı tek kişiydi. Yiğit, Helin’i hem koruyacak hem de yalnız bırakmayacaktı. Tüm bu plan, sayfa sayfa yazılmış bir defterde yer alıyordu. Son isteği netti: “Evlen. O sana iyi gelecek.” Helin için bu, bir tercih değil; bir zorunluluk gibiydi. Çünkü artık kimsesi yoktu… Ve bazen, insan çaresizliğin içinde şekillenen bir kaderi kabullenmek zorunda kalırdı. Bu sadece bir evlilik hikâyesi değil. Bu, geçmişin izleriyle örülü, duyguların sessizce filizlendiği, her satırı bir sır, her adımı bir seçim olan bir yolculuk. Kader, bazen hiç açmak istemediğin bir defterle başlar…

— "Allah`ım... Ailesini öldürdüğüm bir kıza nasıl bu kadar sırılsıklam aşık olabilirim?" — "Patron, belli ki kaderinde bu yazılıymış." — "Peki, bu kaderin gerçekleri gün yüzüne çıktığında Pınar da beni kabul edecek mi? Ailesinin katili olan bir adamı bağrına basacak mı?"

Füsun. Sesi olmayan ama sesini şarkılarla anlatan bir kadın. Hayatı araf da kalmakla geçmiş bir kadın. Erken olgunluk kazanan ve abisiyle bir mahallede yaşantısını sürdüren sessiz bir kadın. Peki yıllar önce unuttuğu kişi geri dönerse. Gri gözler yıllar sonra o siyahlar da can bulursa. Bir meyhanede karşılaştı unuttuğu adamla. Belkide o adam onun sesi, hayatı veya aşkı olacaktı. Ya da... ölümü, sonu ve hayalkırıklığı olacak. Sezen Aksu`yla büyümüş bir kadındı o. Füsun kendini Sezen ablanın şarkılarına gömmüş ve acısını o şarkıları dinleyerek çıkarmıştı. Her daim kavgaya hazır olan ve sessiz gibi dursa da yumruğu ile haksızlığı dile getiren bir kadındı. Onun hayatı artık bir çamura batmıştı. Bir çete de kendini bulan ve abisi yüzünden battığı bu bataklıkta dibe girmemek için çabalayan kadının hayatını okumaya hoş geldiniz. " Bu çikolata nereden çıktı? " " Hediyem olsun" " Ama niye? Sürekli başka çikolatayla geliyorsun " " Birşey hatırlatır diye " " Birşey mi hatırlamam lazım ?" " Birşey değil, bin şey hatırlaman lazım, Tesoro"