Selammmm 💞

~Bu benim ilk kitabım umarım beğenirsiniz.

~Yazım yanlışım olursa kusura bakmayın.

💞 💞 💞

"O gece, o konağa adım atmamalıydım."

~20 yaşındaki Asena`nın hayatı, gizemli bir miras ve sırlarla dolu bir konakla değişir. İlayda`nın koruması altında hayatta kalmaya çalışırken, hem katili hem de kalbini kaybedecektir.

~Polisiye / Gerilim / Romantik

Aşka inanmayan bir adamı inandırmak kolay mıydı? Peki ya aşktan korkan bir kadını cesaretlendirmek… Defne ve Levent’in aşkı yanlış anlaşılmalar arasında sıkışmış, kıskançlık ve öfkenin ördüğü duvarlarla sarılmıştı. Yine de gerçek bir aşk için her zaman çıkış vardı… Levent geçmişinden yaralı kalbini, çelik zırhların arkasına saklamıştı, ama Defne’nin zarif ruhunun çatlaklarından içeri sızmasını engelleyememişti. Defne ise Levent’in ateşinden köşe bucak kaçmış, ama saklanamamıştı. Bu bir adamın masumiyeti bulması, bir kadınınsa gerçek aşkı tanımasının hikayesi…

Seni sevdim.. seviyorum

Bilinmezliği bilmekle gelen merakım beni kendini başka biri olarak tanıtan bir mafyaya rast getirmişti. Üstelik onun kimliğini ortaya çıkarma çabam beni ona bağlamıştı. Şimdi geriye sadece iki seçenek kalıyordu: -ya beni yok edecek ve bildiklerimi ahirete kadar güvende tutacaktı. Ya da beni kendisine hapsedip ikimizin de bilmediği bir yaşama bağlayacaktı.

Başkomiser Emir Aslan, adaleti her şeyin önünde tutan, görevine tutkuyla bağlı bir polistir. Yıllardır peşinde olduğu suç örgütünün lideri Rauf Konakçı`yı yakalamak, kariyerinin en büyük operasyonu olacaktır. Ancak Rauf`un en büyük gücü silahları ya da adamları değil; tüm kirli işlerini kusursuzca yöneten, kimseye güvenmeyen gizemli kadın Gece Yıldırım`dır. Emir, Gece`nin suç dünyasının bir parçası olmaktan çok, o dünyanın içinde hayatta kalmaya çalışan biri olduğunu fark eder. Onu Rauf`un gölgesinden kurtarmak ister. Fakat Gece`nin Rauf`un yanında kalmasının ardında kimsenin bilmediği, hayatına mal olabilecek kadar büyük bir sır vardır. Rauf ise Gece`yi ne polise ne de ölüme teslim etmeye niyetlidir. Adalet, sadakat ve aşkın birbirine karıştığı bu tehlikeli oyunda herkesin sakladığı bir gerçek vardır. Ve o gerçek ortaya çıktığında, kimin kahraman, kimin suçlu olduğu artık hiçbir anlam ifade etmeyecektir. Çünkü herkes bir şey saklar. Bazıları ise hayatını...

Bir baba... İki evlat... Ve karanlıkta kalan bir cinayet.

Mehmet, birini kendi kanından, diğerini kalbinden gelen sevgisiyle büyüttü. Öz kızıyla evlatlık oğlu Kaan birbirlerinden habersiz iki ayrı hayat yaşadı. Kaan, babasının yıllardır anlattığı kızını hiç görmemişti.

Ta ki bir doğum günü gecesi, Mehmet evinde ölü bulunana kadar...

Elinde kanlı bir bıçakla babasının başında bulunan genç kız, tek bir şey söylüyordu:

"Ben öldürmedim!"

Ama Kaan'ın gözünde o artık yalnızca babasının katiliydi. Gerçeği öğrenmeden verdiği kararlar, ikisinin de hayatını değiştirecekti.

Peki, Mehmet'in ölümünün ardında gerçekten ne vardı? Ve Kaan, nefret ettiği kızın gözlerinde gördüğü acının sebebini bir gün anlayabilecek miydi

Aynı şehir, iki farklı kişi. Bir telsiz, iki farklı anons. Tek Emniyet, iki farklı alan. Benzer görünüş, zıt kişilik. Ve görünmeyenler...

Chanmin

PolisxPolis

Friends to lovers

"Chan,şuan tuzağa mı düştük?"

Bu satırlar; görevleri başında bir an bile tereddüt etmeden canını ortaya koyan kahramanların, yarım kalan hayallerin ve toprağa düşse de asla solmayan sevdaların hikâyesidir.

Bir yanda vatan toprağını namusu bilip nöbet tutanlar, diğer yanda en zor anlarda bile insan hayatına tutunan beyaz önlüklüler...

Sayfaları çevirmeye başladığınızda sadece bir aşkı ya da bir vedayı değil; aynı canın içinde atmaya devam eden iki büyük yemine tanıklık edeceksiniz.

Keyifli ve duygu dolu okumalar dilerim...❣️

Acı dolu geçmişine rağmen dimdik durabilen güçlü kadın karakterin hayatı...

Ravenshade… Yağmurun hiç dinmediği, sisin sokaklara çöktüğü ve geçmişin hiçbir zaman gerçekten gömülmediği karanlık bir şehir.

Bu şehirde aileler iz bırakmadan kaybolur, son durağına ulaşmayan trenler geceleri yeniden hareket eder, terk edilmiş tiyatrolarda ölülerin hikâyeleri sahnelenir ve eski fotoğraflarda yıllardır değişmeyen bir yabancı belirir.

On farklı olay, on farklı tanık ve birbirinden bağımsız görünen sayısız karanlık sır…

Her hikâyede başka bir insan, açıklayamadığı bir olayın merkezinde kendini bulur. Dedektif Elias Vane ve Mara Quinn, Ravenshade'in karanlık geçmişinde saklanan suçları aydınlatmaya çalışırken bütün yolların aynı gizemli figüre çıktığını fark eder.

Siyah paltolu, yüzü hiçbir fotoğrafta görünmeyen ve onlarca yıldır aynı kalan bir adam…

Kimi ona katil der, kimi kurtarıcı. Bazıları onun yalnızca bir şehir efsanesi olduğuna inanır. Fakat onu görenlerin anlattıkları, gerçeğin çok daha karanlık olabileceğini düşündürür.

Nightwalker kimdir?

Bir suçlu mu? Bir koruyucu mu? Yoksa açıklayamadığımız her şeyin ardında duran başka bir varlık mı?

Ravenshade'de hiçbir hikâye göründüğü kadar basit değildir. Ve bazı gölgeler, ışıklar söndüğünde bile kaybolmaz.

"Geçmişin tozlu sayfaları, İstanbul’un soğuk asfaltına saçıldı. Yavuz için görev basit görünüyordu: Yakala ve adalete teslim et. Ancak oyunun kuralları, beklenmedik bir karşılaşmayla tamamen değişti. Bir görev, bir tesadüf ve bir aşk... Adaletin sınırlarında yürürken, kendi karanlığınızla karşılaşmaya hazır mısınız? İstanbul böyle kapışma görmedi, peki siz bu hikâyenin neresindesiniz?" #Adanalı #Marazali #Yavuzdikkaya #Mariabidam #istanbulböylekapışmagörmedi

Suikastçı Serisi II. Kitap Devam kitabıdır. 29. Bölüm asıl son değildir, (kitap içeriği: şiddet, dark romance, argo vb. absürtlük ve mizah da dahil tabii ki) ancak uygulama en ufak olumsuzlukta bölümü değil yüklememe, taslağa kaydetmeme bile izin vermediğinden dolayı devamını sizlerle paylaşamıyorum: özür dilerim. Buraya kadar benimle olduğunuz için de teşekkür ederim... Belki bir gün raflarda denk geldiğimiz günlere... 💕 En büyük hatanın güvenmek olduğunu mu demeliydim sana? O halde şunu bilmelisin; evim dediğin yerde, sırtını yasladığın korumalarının arasında ve hatta mabedine alıp güvenle sakladığın kalbinde hainler var, Giray. Buna ben de dahil: Karın.

Babası gözlerinin önünde şehit olan Ayşe onun yokluğunda hayata küsmüştür. Abisinin arkadaşı Mustafa sayesinde tekrardan hayata tutunmaya başlamıştır ve yine en büyük darbeyi Mustafa`dan alacağından habersizdir. Yoksa gerçekler göründüğü gibi değil midir?

Dikkat! Yetişkinlere yöneliktir. Bir lise cinayet mahallinde bulunan cesedin bel hizasının altında üç başlıklı mızrak bıçağıyla çizilmiş, hâlâ kanayan bir yara vardır ve kurbanın baş parmağı yoktur. Karan Sancaktar davaya atanır. Ardından her yeni dava da, farkı liselerde aynı imza ile cinayet işlenir. Kurbanların hepsi 7 ölümcül günahtan birini işlemiş öğrencilerdir. Karan hem katili durdurmak hem de kendi zihnini korumak zorundadır.

Birinin elleri kana bulanmış, diğerinin ruhu çoktan teslim olmuş. Biri sonu getiren bir cellat, diğeri o sona yürüyen bir kurban. Ama bu hikâyede kimin av, kimin avcı olduğunu sadece son perde söyleyecek. Adaletin sustuğu yerde, kanın ve gözyaşının başladığı noktaya hoş geldiniz.

Mutluluk histir, bazende kişidir...

Doğum günü partisine dinleme cihazı yerleştirmeye giden iki polisin umulmadık biri tarafından yakalanması ve devamında değişen hayatlar... Biri ters köşe mi dedi. O zaman buyurun.

Uzun bir aradan sonra kitap yazdım

Büyük tehlike... Eski bir aşk... İmkansızın peşindekiler...

Bugün tam bir ay oldu buraya geleli. Dört duvarın arasındayım. Küf kokuyor burası, biraz da is. Derin bir koku çekiyorum içime, işte diyorum kendime; İşte benim yaşama sebebim bu. Zar zor sığdığım yatak bu gece bana dar olmakta kararlı, uyku denen o lanet şey girmiyor gözüme. Bedenim bir külçeden farksız, dört gündür uyumamışım. Yine girmiyor. Gözümü her kapattığımda cesetler beliriyor o karanlıkta. Ceset denmez ona, olsa olsa leştir o. Derdi amcam yanımda olsaydı. Haklı, leşti her biri. `İlk günler kusarsın sürekli, uyuyamazsın, rüyana girer kabus ederler.` Demişti amcam, şimdi söylediği her şeyi yaşıyorum. Apansız bir ürperti geliyor engel olamadığım, rüyalarımı kabus ediyorlar epey bir vakittir. Bunların hepsi birkaç aya mazi olacak, biliyorum. Ne artık rüyama girecekler, ne de leşlerini görünce kusacağım. Ben artık öldürmek için yaşayacağım. Ben kim miyim? Ben Dinçer, Dinçer Demirsoy. Başka da hiçbir şey değilim zaten. Hayatta bir şey olmak için işte şimdi tam da buradayım. Tek bir kelimeyle anlatamadığım bu şehirdeyim. Ölü kentteyim, ölü zırhlarının içindeyim, leşlerin her gün daha da arttığı bir mezarlıktayım.

"Üç haftalık kayboluşun ardından Defne Aydın'ın nasıl ve ne şekilde Türkiye'ye döndüğü ise hâlâ belirsizliğini koruyor. Genç şarkıcının kaçırıldığı mı, yoksa kendi isteğiyle mi ortadan kaybolduğu soruları sosyal medyada gündem oldu. Ünlü ismin, Devran Arıkan ile ne tür bir ilişki yaşadığı ise henüz netlik kazanmış değil..."

.

.

.

Defne Aydın, hayallerini sahne ışıklarıyla büyüten genç bir şarkıcıydı. Hayatında yalnızca iki arkadaşı ve onu seven dinleyicileri vardı. Bir gecede özgürlükten karanlığa, alkışlardan şiddete sürüklendi.

Defne Aydın, yabancı bir ülkede alıkonuldu, öldürülmek istendi.

Devran Arıkan. Güçlü, tehlikeli, kaçışı olmayan bir adam. Defne'yi kurtardı ama aynı zamanda onu kendine bağladı. O bir kurtarıcı mıydı, yoksa hayatına giren en büyük felaket mi?

Bu, minnetle başlayan bir yakınlık. Korkuyla büyüyen bir tutku. Ve gitmek istedikçe daha çok çekildiği bir aşktı.

Devran onun kalkanıydı. Ama aynı zamanda kafesiydi.

Ve aralarında, her nefeste hissedilen bir gölge vardı: Akdeniz belası.

Tıp öğrencisi Alçin kaldığı yurttan çıkıp Bursanın Sancak mahallesinde küçük bir daire tutar. Karşı komşularının iki kardeş olduğunu ve içlerinden komiser olan Selim`in sevgilisi, onun kardeşi Sude`nin ise en yakın arkadaşı olacağından henüz haberi yoktur. ... Ben önüme dönmüş ve düşüncelerimle boğuşurken omzumda hissettim az önce elinde tuttuğu ceketi. Yavaşça omuzlarımın üzerine bırakmıştı. Hareketiyle ona döndüm, o zaten bana bakıyordu. "Üşüyor gibiydin. " dedi. "Biliyorsun, komşu ko- " Gülerek böldüm onu, lafını devam ettirdim. "Komşu komşunun ceketine muhtaçmış. " Sözünü tamamlamamla gözlerinde parıltılar oluştu sanki ya da bana öyle geliyordu. Ama sırıttığı kesindi. Cekete sarıldım iyice. "Üşüyordum, evet. " dedim. "Sen gelmeden önce... " Güldü, bu lafım hoşuna gitmişti. Ceketin altında kalan saçlarıma uzandı eli. Yaklaştı bana doğru ve altta kalan saçlarımı ceketin üzerine çıkardı. "Üşüyordun. Ben gelmeden önce... " diye tekrarladı beni elini çekerken.

"Kalem kırıldığında adalet yerini bulur derler. Peki ya o kalemi bir katil tutuyorsa?"

Ankara’nın gri gökyüzü altında, kendini yazar, kurbanlarını ise birer sayfa olarak gören bir katil... Kurbanlarının son nefesini eski bir daktilonun şeritlerine kazıyan bu karanlık zihin, şehri kusursuz bir tiyatro sahnesine çevirmiştir.

Bu kanlı oyunun karşısında, yılların yorgunluğunu gözlerindeki karanlık kuyuya kilitlemiş, aşılmaz bir adam durmaktadır: Başkomiser Borahan Aslan. Ve onun o buzdan dünyasına, inatçı zekası ve içindeki harlı ateşle meydan okuyan genç polis Umay Güneş. İki zıt ruh, kan ve mürekkebin birbirine karıştığı bu labirentte omuz omuza yürümek zorundadır.

Ancak katil, romanının en acımasız bölümünü yazmak için kaderin zarını attığında, vurulan sadece sıradan bir beden değil; Umay’ın bütün dünyası olacaktır. O gün geldiğinde, adalet arayışı yerini intikam ateşine bırakacak; hiçbir kurala, hiçbir duyguya yenilmeyen Borahan, paramparça olmuş bir kadını kollarında tutabilmek için kendi inşa ettiği o buzdan şatoyu ateşe verecektir.

Mürekkep kuruduğunda geriye sadece acı kalır.

Peki, bu hikayenin son sayfasını kim yazacak?

​"Bazı dosyalar tozlanınca değil, kan kuruyunca açılır." ​On altı yaşındaki bir kız çocuğu, kardeşini buz gibi bir ceset torbasına mahkûm ettiğinde sadece yas tutmaz; bir intikam yeminini ruhuna kazır. Alara Güz Valente Yıllar sonra İstanbul`a indiğinde, bu kadim şehir onu bir dost gibi değil, bir alacaklı gibi karşıladı. Çünkü bu bir dönüş hikâyesi değil; bir infaz planıydı.​Kapısına bırakılan isimsiz bir kutu, zihnindeki mühürleri paramparça etti. Kız kardeşi Alçin`in dosyası bitmemişti, örtbas edilmişti. Karşısında her kapıyı kilitleyen karanlık bir ağ var. ​Alara Güz Valente, sustuğu yerden çığlık atmaya, tozlu rafları kendi damarlarını kanatarak temizlemeye geldi. Unutmayın, kan sustuğunda geçmiş bağırmaya başlar. "Kimseye gün yüzü göstermeyeceğim. Bundan sonra sadece GüzYüzü"