“Güneş çık üzerimi değiştireceğim dedi sert bir sesle olmaz dercesine başımı iki yana salladım sadık amcaya söz vermiştim yarasına bakacaktım Çıkmayacağımı anlayınca üzerinde ki tişörtü eteklerinden tutarak çıkardı ✨ Bir adam hayatında duygular yok tek yaşamı mesleği ve bir kadın her şeye rağmen mutlu bir yaşamı var bu ikilinin yolları kesişirse ne olur gelin okuyalım altta kısa açıklama var Güneş yakınlarının yönlendirmesi ile bir adamla tanışır ve görücü usulü biriyle tanışır ancak bir gün polisler gelir ve bir anda herşeyini kaybeder Alaz adı gibi bu hikayede beni yakacaktı ama tek yanan ben olmayacaktım Güneş ve Alazın hikayesine hoşgeldiniz okurken oylamayı unutmayın 🫶 Türünü seçemedim o yüzden genel kurgu şimdilik

Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

​"Bazı dosyalar tozlanınca değil, kan kuruyunca açılır." ​On altı yaşındaki bir kız çocuğu, kardeşini buz gibi bir ceset torbasına mahkûm ettiğinde sadece yas tutmaz; bir intikam yeminini ruhuna kazır. Alara Güz Valente Yıllar sonra İstanbul`a indiğinde, bu kadim şehir onu bir dost gibi değil, bir alacaklı gibi karşıladı. Çünkü bu bir dönüş hikâyesi değil; bir infaz planıydı.​Kapısına bırakılan isimsiz bir kutu, zihnindeki mühürleri paramparça etti. Kız kardeşi Alçin`in dosyası bitmemişti, örtbas edilmişti. Karşısında her kapıyı kilitleyen karanlık bir ağ var. ​Alara Güz Valente, sustuğu yerden çığlık atmaya, tozlu rafları kendi damarlarını kanatarak temizlemeye geldi. Unutmayın, kan sustuğunda geçmiş bağırmaya başlar. "Kimseye gün yüzü göstermeyeceğim. Bundan sonra sadece GüzYüzü"

Siz: Bir gelsen Siz: bir görsen Siz: sersefil haliiiimiii Siz: heryerde hüzün var Siz: hayalin yetmiyor 05**: Kimsiniz?

Berdel ile evliliğe kurban giden özel harekat polisi İdil Diana Makrou ile Yüzbaşı Asır Kayra Arslanın hikayesi

“Adalet mi önce gelir, aşk mı? Ya kalp ikisine de dayanmazsa?” Adaletin zulmüne teslim edilmiş bir kalp... Komiser Varkan Eren Erel, disiplinli, zeki ve görevine sadık bir polis. Onun için hiçbir dosya kişisel değildir, ta ki Beliz Türkmen’in adı bir suçun ortasında geçene dek… Beliz, kalp rahatsızlığıyla yaşamaya çalışan genç bir kadın. Sessizdir ama içine attığı çığlıklar büyüktür. Tek bir yanlış adım, onun sadece özgürlüğünü değil, canını da alabilir. Ve o adım, bir sabah sorgu odasında atılır. Yasa dışı örgütlere para aktarımıyla suçlanan Beliz, aslında masumdur. Ama gerçek ortaya çıkmadan kalbi durmak üzeredir. Varkan Eren için artık her şey değişmiştir. Bu bir görev değil; bir kurtarma savaşıdır. ____ Kitap Yazım Tarihi : 09.06.2025 Tüm Telif Hakları saklıdır. Soğuk Nabız adında yazılan ilk eserdir. Benzeri ve kopyalanması durumunda yasal işlem yapılacaktır.

Azat Deniz Erdemir, Türkiye`nin en ünlü deniz katili olarak bilinirken bir anda bilinmeyen bir nedenle teslim olur. Teslim olması Türkiye içerisinde çok ses getirir ve Azat Deniz Erdemir hakkında halk tarafından idam kararı istenir. Konu meclise gider ve meclis idam yerine Azat Deniz Erdemir`e dünyanın en tehlikeli hapishanesi olan Alcatraz Hapishanesi`nde müebbet cezası verir. Halk onun gidişiyle her gün işlenen cinayetlerin durduğunu sanar ama o tam olarak 5 yıl sonra kaldığı hapishaneden kaçmayı başararak Türkiye`ye geri gelir. Bu sırada Türkiye`nin en ünlü deniz katilinin peşinde olan Kardelen Sahra Aktaş, gündüzleri polis olarak görev yaparken geceleri ise deniz katilinin peşine düşer. Peşindeki interpolle birlikte köşeye sıkışan Azat, Sahra`nın gelişiyle ne yapacak bakalım? Sen Sahra`da açan bir kardelen; Ben denizlere ölümü getiren bir kandelen Sen söyle şimdi olur mu bizden? KARŞILIKLI OY, YORUM, TAKİP YAPILMAYACAKTIR!!! haberiniz olsun.

🩵💚 Nezih değil Hizan. Nobran değil Boran. En başından bu isimle yazılmıştı kaderleri birbirini tamamlayacak olan iki ruhun. Her yere bu adlarla kazınmışlardı. Bir yer hariç, zihinleri... Boran için Hizan en başından Nezih`ti. Hizan için ise Boran, Nobran`dı. Kader birbirleri için var olan bu iki insanı bir araya getirdi ancak daha sonra istese de ayıramadı. Bazen ağlayacak, bazen gülecek, bazen şaşıracak, bazen korkacak ve bazen de öfkeden deliye döneceksiniz. Ama ve lakin neticede iki cihanda da hep beraber kalacaklardı. Peki bu hikaye nasıl başlayacaktı? Bir başlangıç gerekiyordu değil mi? Belki de ileride hiç unutamayacağınız Nezih ve Nobran`ın daha doğrusu Boran ve Hizan`ın hikayesine gelin hep beraber bakalım...

Aşka inanmayan bir adamı inandırmak kolay mıydı? Peki ya aşktan korkan bir kadını cesaretlendirmek… Defne ve Levent’in aşkı yanlış anlaşılmalar arasında sıkışmış, kıskançlık ve öfkenin ördüğü duvarlarla sarılmıştı. Yine de gerçek bir aşk için her zaman çıkış vardı… Levent geçmişinden yaralı kalbini, çelik zırhların arkasına saklamıştı, ama Defne’nin zarif ruhunun çatlaklarından içeri sızmasını engelleyememişti. Defne ise Levent’in ateşinden köşe bucak kaçmış, ama saklanamamıştı. Bu bir adamın masumiyeti bulması, bir kadınınsa gerçek aşkı tanımasının hikayesi…

Herkes işin sonunda ait olduğu yere geri dönermiş. Her ne kadar kaçsan da kaderin önüne geçemezmişsin. Doğruymuş... Şeyma beş yıl önce lise de yaşadığı kırgınlıktan dolayı şehir dışında bir üniversiteye gider. Beş yıl sonra geri döndüğünde tesadüf eseri kırgınlığının sebebi olan kişiyle karşılaşır. Bir taraf kırgınken diğer taraf deli gibi pişmandır. Peki bundan sonra ne olacaktı?

Senden büyüğüm kızım! Abin sayılırım ben senin!" demişti küçük çocuk sinirle. "Değilsin lan! Değilsin işte?" diye cırladı küçük kız. "Lan mı?" gözlerini kocaman açarak şaşkınlıkla kıza bakıyordu çocuk. Ne kadar değişik bir kızdı bu böyle! Daha sonra kaşları hızla çatıldı. Boyundan büyük lafları vardı bu bücürün. Tam konuşacakken; "Kızım ayıp! Lan denir mi?" diye çıkıştı annesi, karşısındaki çocuğun annesine mahcubiyet dolu bir bakış fırlatırken. Emre abisi "Anne bir de kızına yarmagül diyoruz diye kızıyorsun" deyip bir kahkaha savurdu. Bunu duyan küçük çocuk da gülmeye başlamıştı! Küçük kız kaşlarını çattı usulca, sinirlenmişti onlara. Hemen bir şeyler düşündü ve basit planını o an uygulamaya koydu: hem abisi hem de o gıcık çocuk alınlarına birer taş yemiş ve kahkahaları, yerini tüm mahalleye yayılan, acı bir feryada bırakmıştı... 🖤Leyla Gül & Ömer 🖤 Yarmagül adında yayınlanan ilk ve tek kitappad kitabıdır... Tamamen şahsıma aittir!

"Üç haftalık kayboluşun ardından Defne Aydın`ın nasıl, ne şekilde Türkiye`ye döndüğü ise hâlâ belirsizliğini koruyor. Genç şarkıcının kaçırıldığı mı, yoksa kendi isteğiyle mi ortadan kaybolduğu soruları sosyal medyada gündem oldu. Ünlü ismin, Devran Arıkan ile ne tür bir ilişki yaşadığı ise henüz netlik kazanmış değil..." . . . Defne Aydın, hayallerini sahne ışıklarıyla büyüten genç bir şarkıcıydı. Hayatında yalnızca iki arkadaşı ve onu seven dinleyicileri vardı. Bir gecede alkışlardan kelepçelere, özgürlükten karanlığa sürüklendi. Defne Aydın, yabancı bir ülkede alıkonuldu, öldürülmek istendi. Devran Arıkan. Güçlü, tehlikeli, kaçışı olmayan bir adam. Defne`yi kurtardı ama aynı zamanda onu kendine bağladı. O bir kurtarıcı mıydı, yoksa hayatına giren en büyük felaket mi? Bu, minnetle başlayan bir yakınlık. Korkuyla büyüyen bir tutku. Ve gitmek istedikçe daha çok çekildiği bir aşktı. Devran onun kalkanıydı. Ama aynı zamanda kafesiydi. Ve aralarında, her nefeste hissedilen bir gölge vardı: Akdeniz belası. Bu hikâyede aşk, güven kadar tehlikeli.

"Aşk bedel ödetir, Meva..." dedi alev topuna dönmüş gözlerini gözlerime esir ederken. Büyük bir gayretle bedenini ileriye doğru itelediğim sırada bileğimi kavrayıp, "Annenin katili ben değilim." Diyebildi. Durgundu. Güçlü omuzları çöküntüye uğrarken, dehşetle baktı bir kez daha yüzüme. Bir şey demesine fırsat vermeden asileşen gözlerimi gözlerine dikip cevap verdim. "Annemin değil, yok olan duygularımın katilisin. Tüm hakları saklıdır! Aksi takdirde yasal işlemler başlatılacaktır!

Acı dolu geçmişine rağmen dimdik durabilen güçlü kadın karakterin hayatı...

"Sen kimsin de bana dokunabiliyorsun?" Dudaklarında acı ve buruk bir tebessüm oluştu "Sen kimsin ha?" dedi ve kafasını sağa sola salladı. "Ben sevdiğin adam değil miyim? Uğruna tüm Dünyayı karşına alırım dediğin zamanları niye hatırlamıyorsun be zümrüt gözlüm." işte şimdi acıyla bakma sırası bendeydi. Bizim hayatımızı bitirenler hep uğruna Dünyayı karşımıza alacaklarımızdı zaten. "Savaş... sana yıllar önce uğruna tüm Dünyayı karşıma alacağım adamın söylediği bir kaç cümleyi söyleyeyim mi ben?" dediğimde yüzüme yapma der gibi baktı ama yapacaktım benim canım o kadar yanıyordu ki kendimle beraber onu da yakmak istiyordum. "Dur bekle söyleyeyim neydi? ha! hatırladım Yapamıyorum, olmuyor. Allah kahretsin ki olmuyor senin sevgine karşılık veremiyorum. Savaş diyorum bu kız seni o kadar seviyor sen de dene seversin ama kalbimde bir kilit var senin anahtarın açamıyor be kızım." Tek tek bana zamanın da söylediği her kelimeyi, her cümleyi hatırlattım. Bu zehirli kelimeleri aklıma değil kalbime kazımıştım.  "Evlendin..." dedi. "En büyük pişmanlığım." dedim. "Çocuğun var." dedi. "Beni hayata bağlayan son dal." dedim. Sabrının sonuna gelmişti. "Neden bana böyle umursamazca davranıyorsun? Ne hale geldiğimi görmüyor musun? Yeşim neden bana bunu yapıyorsun? Kurbanın olayım yapma."  "Bu hayatta herkes yaptığı şeyin karşılığını verir Savaş Özdemir. Tekrardan uyarıyorum bu saatten sonra benim adım senin diline senin adın benim dilime yasaklı. Beni hayata bağlayan tek şey kızım ve bu hep böyle olacak. Son konuşmamız son hesaplaşmamızdı."  Bitmişti, bitirmiştim ve o da farkındaydı. Hiç başlamayan bir şeyi nasıl bitirebilirsin ki? "Yeşim biliyor musun kalbimin kapısında ki kilit kırıldı." dediğinde kalbim hızla çarpmaya başladı. Dudaklarımda acı bir tebessüm oluştu. "Savaş biliyor musun kilidi kırmaya çalışırken anahtar da kırıldı." ** Yeşim Vural artık saf duygularla Savaş Özdemir`e aşık olan bir kız değildi. Büyümüştü... Artık bekar bir anneydi ve onu hayatta tutan tek şey küçük kızıydı. Savaş Özdemir ise... Siz onu okuyun daha iyi anlarsınız.

Bir Anka misali, yanmış hayatımızın küllerinden doğduk. Birbirinden kopmuş beş kişi... Bir zamanlar aynı sokaklarda yürüyen, aynı hayalleri paylaşan bu beş kişi, şimdi birbirine yabancı, hatta düşman. Bir psikolog, başkalarını kendi karanlıklarıdan kurtarırken, kendisi karanlığın içine düşüyor. Bir polis, adaletin peşinde koşarken, aslında eski bir dostunun izini sürüyor. Bir mafya, intikamın kanlı yollarında yürürken, kendi ablasını hedef alıyor, aşktan yok oluyor. Bir ajan, gerçeği saklamakla görevlendirilmişken, eski bir ihanetle yüzleşiyor. Ve aralarında tüm bu karanlığı kahkahasıyla delen, geçmişin yükünü hafifleten biri... Aynı şehirde yeniden karşı karşıya geldiklerinde, hem sevgiler hem de silahlar çekiliyor. Dostlukla düşmanlık, aşkla nefret birbirine karışıyor. Herkesin gizlediği bir sır, herkesin içine işleyen bir yara var. Nihandan Gelenler, sadece kaybolmuş dostlukların değil, küllenmiş duyguların da hikayesi. Peki, bu beş kişi yeniden aynı yolda yürüyebilecek mi, yoksa nihanda yarım kalan geçmiş onları sonsuza dek birbirine düşman mı edecek?

Bir şehir... Art arda işlenen cinayetler... Ve geride bırakılan tek bir ipucu. Görevine fazlasıyla bağlı genç bir polis, peşine düştüğü seri katili yakalamak için her şeyi göze alır. Fakat katil, sandığından çok daha zeki, daha sabırlı ve her zaman bir adım öndedir. İkisi de birbirini avladığını sanırken, aslında çok daha büyük bir oyunun içine çekilirler. Güvenin yerini şüphe, adaletin yerini intikam almaya başlar. Bu hikâyede hiçbir karakter göründüğü gibi değildir. Çünkü bazen en büyük sır, katilin kim olduğu değil, neden öldürdüğüdür. Kurguda geçenler hayal ürünüdür. DİKKAT!

𐕣

Ev arkadaşı olan üniversiteli dört kızın, hayatına konuk oluyoruz.. ♡ ♤ ◇ ♧ Hadi yine gel benim ol...

Birinin elleri kana bulanmış, diğerinin ruhu çoktan teslim olmuş. Biri sonu getiren bir cellat, diğeri o sona yürüyen bir kurban. Ama bu hikâyede kimin av, kimin avcı olduğunu sadece son perde söyleyecek. Adaletin sustuğu yerde, kanın ve gözyaşının başladığı noktaya hoş geldiniz.

Mahalleye gelen Altuğ yeni bir arkadaş grubuna dahil olur ve Leyla zaman içinde Altuğ`a aşık olur. Ani bir kararla anonim olarak yazmak ister..

Küçüklüğünden beri eksik olan manevi yanlarıyla birlikte normal bir hayat sürdüğünü sanan Liva, can borcu olduğu arkadaşına yardım etmek için çıktığı yolun her bir adımında kendinden birer izler bulur. Son sınıf moda tasarım ögrencisi olan Liva, İzmir`in sokaklarında hayatını altüst eden adamla tanıştığını düşünüyordur ancak henüz adamın Ispanya`nın yeni yer altı lideri olduğundan bir haberdir.

Tıp öğrencisi Alçin kaldığı yurttan çıkıp Bursanın Sancak mahallesinde küçük bir daire tutar. Karşı komşularının iki kardeş olduğunu ve içlerinden komiser olan Selim`in sevgilisi, onun kardeşi Sude`nin ise en yakın arkadaşı olacağından henüz haberi yoktur. ... Ben önüme dönmüş ve düşüncelerimle boğuşurken omzumda hissettim az önce elinde tuttuğu ceketi. Yavaşça omuzlarımın üzerine bırakmıştı. Hareketiyle ona döndüm, o zaten bana bakıyordu. "Üşüyor gibiydin. " dedi. "Biliyorsun, komşu ko- " Gülerek böldüm onu, lafını devam ettirdim. "Komşu komşunun ceketine muhtaçmış. " Sözünü tamamlamamla gözlerinde parıltılar oluştu sanki ya da bana öyle geliyordu. Ama sırıttığı kesindi. Cekete sarıldım iyice. "Üşüyordum, evet. " dedim. "Sen gelmeden önce... " Güldü, bu lafım hoşuna gitmişti. Ceketin altında kalan saçlarıma uzandı eli. Yaklaştı bana doğru ve altta kalan saçlarımı ceketin üzerine çıkardı. "Üşüyordun. Ben gelmeden önce... " diye tekrarladı beni elini çekerken.

Tuğçe Soykan bir avukattır. Genç kızlığı kötü geçmiştir ve 4-5 sene sonra tam herşey normale dönmeye başlarken kendisine gelen bir boşanma davasıyla unuttuğunu sandığı anıları hafızasının derinliklerinden gelip tam o günü bekliyormuş gibi aklına oturur ve artık onun geri döndüğünü hem aklıyla hem de kalbiyle kabullenmeye başlar...

"Söylesene Güllü?" dedi tekrarlayarak. "Gönlünde büyük adam olabilmeyi başarabildim mi?" "Beni, senden gizleyen herkesi karşına aldığın günden beri..." Kurumuş dudaklarımı ıslatmama fırsat bile vermeden dudaklarıma kapanıp cayır cayır yanmama sebep oldu. ... • ÇOCUKLUK AŞKI •YAŞ FARKI •POLİS/HUKUKÇU •ABİMİN ARKADAŞI •YAŞ FARKI (6) Mirza Devran Polat ve Gülfem Asel Karaca çocukluk arkadaşı, aynı zamanda zamanda karşılıklı dairelerde oturan aile dostlarıdır. Günlerden bir gün Mirzalar, babasının polis oluşundan dolayı Ankara`ya taşınmak durumunda kalırlar. Bu taşınmanın üzerinden yıllar geçer ve artık Gülfem ile Mirza büyümüşlerdir. Mirza, babası gibi polis olurken Gülfem Ankara`da yani, çocukluk arkadaşı olan Mirza`nın yaşadığı şehirde Hukuk Fakültesi kazanmıştır. Gülfem okulu için Ankara`ya gittiğinde aile büyüklerinin ısrarları üzerine, Mirza ve ailesi ile birlikte aynı evde yaşamaya başlar. Yıllar önce ayrılmak zorunda kalan Gülfem ve Mirza, yıllar sonra yolları kesiştiğinde tekrar bir arada olabilmeyi başarabilecekler miydi? 170623 . . .