İnsan, geçmişinde yaşadığı acıları ne kadar saklayabilir? Peki ya bir gün, bütün o suskunlukların ardında saklanan gerçekler ortaya çıkarsa? Herkesin kendine göre bir hikâyesi, kimseye anlatamadığı yaraları ve içinde büyüttüğü pişmanlıkları vardır. Kimi sevgisiz bir çocukluğun izlerini taşır, kimi ailesinin hataları yüzünden hayatını yeniden kurmaya çalışır. Kimi affedemediği insanlarla aynı sofraya oturur, kimi ise unutmak için kendinden bile kaçar. Birbirinden farklı hayatlara sahip iki insanın yolları kesiştiğinde, ikisi de geçmişlerinden kaçmanın sandıkları kadar kolay olmadığını anlayacaktır. Aralarında yavaş yavaş büyüyen bir aşk, yıllardır kapalı tuttukları kapıları aralayacak; sakladıkları duygularla, kırgınlıklarla ve korkularla yüzleşmelerine neden olacaktır. Çünkü bazen insanın en büyük savaşı başkalarıyla değil, kendi geçmişiyledir. Bazı yaralar zamanla kapanır. Bazılarıysa sevilince bile acımaya devam eder.

Bazı aşklar buz üzerinde başlar, bazıları kanla son bulur. Buzun üzerinde kusursuz bir zarafetle süzülen genç bir kadın… Ve karanlığın içinde hüküm süren, adı bile insanlara korku salan bir mafya. Onun hayatı yıllarca disiplin, antrenmanlar ve şampiyonluk hayalleri üzerine kurulmuştu. Tek istediği buz pateninde zirveye ulaşmaktı. Ta ki yolları, tehlikeli sırlar taşıyan bir adamla kesişene kadar… O, insanların hayatını tek bir emriyle değiştirebilecek kadar güçlüydü. Sevdiği şeyleri korumak için her şeyi yakabilecek kadar acımasızdı. Birinin dünyası buzdan, diğerininki kandan oluşuyordu. Şimdi aynı hikâyenin içindeydiler. Bir tarafta şampiyonluk hayalleri, diğer tarafta kirli anlaşmalar, ihanetler ve ölümcül sırlar… Peki, buzun üzerinde başlayan bu dansın sonu aşk mı olacaktı, yoksa kan mı? Çünkü bazı valsler son dans olmaya mahkûmdur.

Bazı insanlar hayatımıza çocukken girer, ama izleri bir ömür boyu silinmez. Seraphina Whitmore için Alejandro De Luca, çocukluğunun en güzel hatıralarından biriydi. Henüz dokuz yaşındayken tanıdığı bu İspanyol çocuk, ona küçük bir dostluğun ve verilen bir sözün ne kadar değerli olabileceğini öğretmişti. Yıllar geçti. Çocukluk bitti, yollar ayrıldı ve hayat ikisini birbirinden uzaklaştırdı. Seraphina büyüdü ama Alejandro`yu hiç unutmadı. Alejandro ise geçmişte bıraktığı küçük kızı hatırlamıyordu. Ta ki yıllar sonra Londra`da, beklenmedik bir karşılaşmayla yeniden aynı masaya oturana kadar... Birinin yıllardır sakladığı anılar, diğerinin unuttuğu bir geçmiş vardı. Aralarında söylenmemiş sözler, yarım kalmış hatıralar ve henüz yazılmamış bir hikâye duruyordu. Seraphina için bu bir yeniden karşılaşmaydı. Alejandro içinse sıradan bir tanışma. Peki, bir insanın yıllarca kalbinde taşıdığı kişi, kendisini hiç hatırlamıyorsa geçmiş yeniden yazılabilir mi? Bazı yeminler çocukken verilir, ama ömür boyu tutulur.

"İlk seçeneğin basit," dedi. "Seni burada öldürürüm." Kalbim bir anlığına duracakmış gibi oldu. "Kimse ne olduğunu anlamadan bu iş biter. Senin için de benim için de." Başımı salladım. Gözyaşlarım artık durduramadığım bir nehre dönüşmüştü. "Hayır... Hayır, yapma..." "Beni dinle." "Lütfen..." "İkinci bir seçeneğin var, küçüğüm." Sesi, sanki bir iş toplantısında önüne koyduğu iki tekliften söz ediyormuş gibi değişmeden kaldı. Alnımdaki silahın soğukluğu, her kelimesinde daha fazla hissediliyordu. Metalin değdiği noktada tenimin uyuştuğunu sanıyordum. Kımıldamaya korkuyordum. Nefesimi bile yanlış alırsam tetiğin çekileceğine inanıyordum. Güneş hafifçe eğildi. Artık yüzü bana daha yakındı. Gece karası gözlerinde kendi korkumu görebilecek kadar yakındı. "Benimle evlenirsin."

Hickimse göründüğü gibi değildir. ​Herkes tozpembe görünüşlerinin altında bir şeytan gizliyor, her bir gülümsemeleri içlerindeki zehiri biraz daha toprağın altına gömüyor.

İnsanın kaderi bir gecede değişebilir miydi? Yoksa değiştiğini sandığı şey zaten kaderi olabilir miydi? Tek bir kağıt parçası insanın hayatını değiştirebilir ya da tüm gerçekleri bir çırpıda gözler önüne serebilir miydi? Basit bir üniversite öğrencisi ve sıradan bir hayata sahip olan Arya; gördüğü ürkünç rüyalar ve duyduğu garip seslerin aslında aklını kaçırmasından dolayı değil de o basit kağıt parçası yüzünden olduğunu öğrenirse ne olur? Gözlerini açtığı yeni diyarda kendini mi bulur yoksa kendini mi kaybeder? Dört krallık. Bir kehanet. Tek bir kart. Ve kaderinin aslı. "Bir Asın gelmesiyle başlayacak bu diyarın savaşı."

Bir sokak arasında tanışan Ediz ve Maverayı ele alıyor. Sokak arasında sıkıştırılan Maverayı ediz evine aldıktan sonra aralarındaki ilişkinin nasıl geliştiğini okuyoruz. Edizin istihbaratta çalışması ile başlarına gelen olaylar. Maveranın geçmişinden onu arayan adamın başlarına açtıkları dertlerden yollarının ayrılmasıyla devam ediyor hikayemiz. Maveranın geçmişi ve Edizin geçmişi birbirine karışan bir düğüm o düğümün nasıl yavaşça açıldığını görüyoruz... "Ölmek üzereydin işkence görüyordun, korktum sen sustukça ben daha çok bağırdım sesin olmak istedim Ediz..." "Benim sesim olmaya çalışma Mavera ses tellerin kopar..." Sokaklarda büyümüş iki çocuğun hikayesi... Aralarındaki yaş farkı onlara engel olacak mı? Tüm dünya bize karşıydı bizde birbirimize karşıydık her türlü imkânsızdık...

Deniz ve Aras, birbirlerinin hayatına tesadüfen girdiklerini sanırken kaderin onları nasıl sınayacağından habersizdi. Kıskançlıklar, ayrılıklar, affedişler ve verilen sözlerle büyüyen bu aşk, ikisinin de hayatını değiştirecekti. Peki, sonsuza kadar birlikte olacaklarına söz veren iki insanın hikâyesi, bir gün yarım kalırsa geriye ne kalır?

Dünya kimsenin elinde değil. Ama kaderi senin elinde. Kurtarılmayı bekleyen insanlar, arınmayı isteyen Dünya. Bir salgın, birden fazla zombi, birbirine bağlanmış 3 ruh. Sevgi, aşk, kardeşlik. Hangisi seni bulacak? Gerçek olan acılar, bir hayalden ibaret olan güzel günler. Öğrenilen gerçekler, istenmeyen olaylar. İntiharlar, ölümler. Sevileceksin ama ne için? Fedakarlık...

Arhan`ın sıcak nefesi boynuma çarparken göğsüne daha da sokuldum. Onun da benim gibi anın etkisiyle mest olduğunu hissedebiliyordum.

Kalp atışlarımız düzene girerken Arhan saçlarımdan öptü. "Sana bir hediyem daha var," dedi kısık bir sesle.

"Hediyelerin en güzelini aldım ben," dedim mırıldanarak.

Dudaklarımda asılı kalan o gülümseme hiç gitmeyecek gibi oraya yerleşmişti. Arhan`ın iç ısıtan keyifli gülüşünü duydum. Kollarını bana daha sıkı sarıp, beni iyice göğsüne bastırdı.

"O sana değil, bana hediye sevgilim," dedi gülerken.

Ben de güldüm.

•_________

"İkimize bir mutlu son, hayal et sevgilim."

Efsun, geçmişin gölgelerinden kaçarken hiç beklemediği anda karşısına çıkan Arhan sayesinde kendine sevgiyle, güvenle, aşkla ve umutla örülmüş bir dünya kurdu; ama bazı sırlar ve gerçekler öyle ağırdı ki, büyü bozulduğunda geriye yalnızca hiçlik kaldı. Bazı anlar öyle lanetliydi ki, Arhan`ın gidişiyle Efsun`dan sadece bir kalp değil aynı zamanda bir akıl da eksilmişti. Efsun`un kendine dünya bildiği o güvenli yuvası başına yıkılmıştı.

Ve artık Efsun Arslan bir hiçlikten ibaretti...

⸻

yüriyen insanlar elinde sonunda yorulur ve onları kötü birşey bekler

gerçek kimliği yutulmuş tamamen farklı bir kimliğe bürünmüş bir kadının hikayesi

hayatı yıkılmaya yıllar önce başlanmış Deniz önce en yakın dostunu sonra neşesini ve ardından da özgürlüğünü kaybetti

özgürlüğünü birini öldürerek kazanan Deniz biriyle rastlaştı ve o andan sonra hayatı değişti ve kendine yeni bir kimlik edindi

yıllar sonra yeni bir ailesi oldu arkadaşını geri aldı fakat bir sorun vardı

yıllar önce defalarca kez esaretine sebep olan kişiler onu yine rahatsız ediyordu ve bu yol ölüme kadar gidebilirdi

.•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••.

~ kitaptan kısa bir alıntı ~

biz kim miydik

Yıldırım Timi

Yüzbaşı Su yankı öz

Kıdemlı üsteğmen Tugay ateş Kırahan

Üsteğmen Cengiz karakum

Kıdemlı başçavuş Şevval ak

Başçavuş Murat Şimşek

Kıdemli çavuş astsubay Meriç sam

⚡⚡⚡Biz Yıldırım timiydik⚡⚡⚡

kitabımı beğendiyseniz yıldıza basmayı ve yorum yapmayı unutmayın 🌟🌟🌟

Dikkat! Yetişkinlere yöneliktir. Bir lise cinayet mahallinde bulunan cesedin bel hizasının altında üç başlıklı mızrak bıçağıyla çizilmiş, hâlâ kanayan bir yara vardır ve kurbanın baş parmağı yoktur. Karan Sancaktar davaya atanır. Ardından her yeni dava da, farkı liselerde aynı imza ile cinayet işlenir. Kurbanların hepsi 7 ölümcül günahtan birini işlemiş öğrencilerdir. Karan hem katili durdurmak hem de kendi zihnini korumak zorundadır.

Kainatın görünmez terazisine, her adımın aslında diğerine doğru atıldığı kader çizgisinde en çok direnen, hep en ağır yarayı taşıyan olurdu. Bir ruhun varlığına ihtiyaç duyduğunu bile fark etmeden geçen tek başına zamanlarda, her ikisinin kalbi de yalnızca kainattaki meçhul eşine uyum sağlamak, onun ritmine eşlik etmek için atıyordu; oysa kader, bu iki ayrı bedeni tam da günün en sıradan anında karşı karşıya getireceğini çoktan yazmıştı. Ritmin seyri bir süre sonra değişse de kalplerinde ki bağ sürekli daim kalacaktı. Kader bu ya , ya ikisi birden ya da sadece biri kader çizgisinden dışarıya taşacaktı.

Hiç, bir maskenin içindeki kehaneti hissettiniz mi?

-Ben hissetmiştim. 98 gün boyunca tutulduğum malikânenin içerisinde, tek başıma.

...

Fazla insan, fazla kaos.
Fazla kaos, fazla ses.
Fazla ses, fazla tanıdık sesler.
Fazla tanıdık sesler, birikmiş geçmiş....

Her şey birbirine bağlanıyordu. Bir zincir gibi.
Ama ya tek tek kopan bir zincirdi,
Ya da teker teker bağlanan bir zincir.

...

Gerçek ben hiç bir zaman açığa çıkmamıştı.
Ama onun yanında zaman geçirdikçe kendim oluyordum.
Gerçekten ben gibi gülüyordum.
Uzun zaman sonra beni aşağı çeken acılar olmadan...

...

"Fazlaca duygu hissettiren cansız maske"

"Biz ak gibi temiz değildik, al gibi; ölümün kırmızısıydık."

...

"Beni sevmeyi oynayan bir abi rolü vardı ancak oynayan kişi yoktu? Neredeydi benim abim? Her akşam başımı öpmeden yatağına geçmeyen abim. Korel Ak.

"Benim bir abim yoktu."

Hayır sil.
Benim bir ailem yoktu.

...

Biz zıt kutup klişesiydik, bir klişeden başka bir klişe oluşturan; biri karanlığa zorlanan, diğeri de başlı başına karanlık olan iki insan

“Ben ak’dım o Kara’ydı.”

En yakın arkadaşım Tuğba`yla birlikte bu kitabın peşine düştüğümüzde, geçmişin karanlık sırlarının hayatımı sonsuza dek değiştireceğinden habersizdim. Ya elfler yalnızca bir efsane değilse? Ya keşfettiğim gerçek, insanlığın bütün tarihini değiştirecek kadar büyükse? Geçmiş uyandı. Gölge Topraklar`ın sırlarını keşfetmeye hazır mısın?

ÖRGÜTTE LİDER OLAMAYAN GÜNEŞİN HAKKI OLAN TAHTI ALMA SAVAŞI VE BİLİNMEYEN NUMARA GİZEMLERI

Bu eser, "Zalim Sevgilim" adı altında, karakterlerle beraber içeren hikaye tamamıyla @davesizperi tarafından yazılmış ve kurgulanmıştır. Hikayede yer alan tüm karakterler, olaylar ve mekanlar tamamen hayal ürünüdür. Karakterler ve olay örgüsü, eser sahibinin özgün kurgusudur. Bu eserin tüm yayın hakları, fikir ve sanat eserleri kanunu kapsamında eser sahibine aittir. Eserin tamamı veya bir bölümü, eser sahibinin yazılı izni olmadan hiçbir şekilde kopyalanamaz, çoğaltılamaz, dağıtılamaz, başka bir platformda yayınlanamaz. Bu eserin herhangi bir bölümünün başka bir eserden kopyalanması veya izinsiz kullanılması durumunda, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu çerçevesinde yasal işlem başlatılacaktır.

BİR KAVGA, BİR ÖMÜRLÜK ACI

Bazen tek bir kavga, yıllarca kurulan hayalleri yerle bir edebilir. Bazen söylenen birkaç kelime, bir ömür unutulmayacak yaralar bırakabilir…

Karan ve Ada birbirlerini seven, birlikte bir gelecek hayal eden iki gençti. Ancak hayatın onlar için hazırladığı zorluklardan habersizlerdi.

Karan'ın geçmişinden gelen korkuları, Ada'nın sakladığı duyguları ve aralarındaki güveni sarsacak olaylar, aşklarını hiç beklemedikleri bir sınava sürükleyecekti.

Bir kavga…

Birbirinden uzaklaşan iki kalp…

Söylenemeyen sözler, yarım kalan hayaller ve unutulması imkânsız bir acı…

Peki, gerçek aşk her şeye rağmen ayakta kalabilir mi? Yoksa bazen sevmek bile birini yanında tutmaya yetmez mi?

Çünkü bazı kavgalar biter ama bıraktığı acı bir ömür sürer.

"Evlen benimle, istediğin olsun."

Karadeniz hırçındı, Karadeniz asiydi, Karadeniz dipsizdi, Karadeniz sonsuzdu...

Hikaye o gece bitti.

Kadın gitti.

Ve adam bir daha sevmemeye yemin etti.

*** Askeri Kurgudur. ***

" Tekrar edin !" Diye bağırdı Yüzbaşı Tuğrul.

" Ey mavi göklerin beyaz ve kızıl süsü !"
Yüzbaşı`nın göğsü gururla kabardı. Bugün o şanlı gündü. Büyük Önder`in biz Türk evlatlarına verdiği , emanet ettiği bu vatanın , Cumhuriyetin ilanının günüydü !

" Kız kardeşimin gelinliği , şehidimin son örtüsü !" Yüzbaşı Ganiev Önde , tim arkadaşları arkasında Askeriye`de turlarken , Al bayrağın dalgasında can bulan o şiiri , yüreklerinin en derininden gelen sesleriyle seslendiriyorlardı.

" Işık ışık , dalga dalga bayrağım ,
Senin destanını okudum , senin destanını yazacağım !" Uygun adımlarla ilerleyen Tim`e bugünün şerefine tüm Askeriye eşlik etti.

" Sana benim gözümle bakmayanın ,
Mezarını kazacağım !"

*** Bu kitap Şehadet şerbetini içmeye ant içmiş koca yürekli mehmetçiklerimiz , Şehit ve Gazi olan tüm askerlimizin unutulmaması adına yazılmıştır. Koca yürekli Annelerin , koca yürekli evlatları , bu vatan sizi unutmayacak ! ***

Herkesin bir maskesi vardır. Herkesin sakladığı bir gerçek... Perikard, düzeni korumak için karanlığın içinde hareket eden güçlü bir yapıdır. Ancak güç arttıkça ihanetler, gizli planlar ve eski düşmanlıklar da büyür. Sadakat ile ihanet, sevgi ile nefret ve yaşam ile ölüm arasındaki sınırların bulanıklaştığı bu dünyada, verilen her karar yeni bir bedel doğurur. Çünkü bazı yaralar iyileşmek için değil, insanı değiştirmek için vardır.

Dikkatimi çeken cinayet dosyalarını kaleme dökmek istedim, +1&

Kitaba bir spotfy listesi açtım okurken dinlemek istiyorsan?z bakabilirsiniz

BAŞLAMADAN ÖNCE 11. BÖLÜMÜ OKUMANIZI TAVSİYE EDİYORUM

bir ressam olan Ahu Kızıl tablolara olan tutkusu ve yapmış olduğu yorumlarla babasını arayan Arda Alabıçak ın dikkatini çeker ... kendini olayların şiddetinden sarsılan bir köprüde bulan Ahu yanlış bir hamle yaparak köprüden düşer. Ahu bu düşüşten kurtulur ancak ruhu çoktan toprağa karışmıştır ve bunun bedelini hayaliyle tutkusuyla öder ♠️❄️🤍