Çağan Efe Ak, hayatını kontrol altında tutmaya çalışan genç bir öğretmendir. Kurallar onun için nettir: mesafe, disiplin ve sınırlar. Ta ki Tuana Naz Tiryaki`yle karşılaşana kadar... Tuana Naz Tiryaki ise son sınıfın sessiz ama dikkat çekici öğrencisidir. Kuralları bilmesine rağmen, kalbinin hangi kurala uyması gerektiğini bilemez. Fakat bazı insanlar hayatınıza girdiğinde kurallar anlamını yitirir. Peki ya kalp, yasakları dinlemeyi reddederse? Bir öğretmen öğrenci kurgusudur. 🙏

Bir çift ela göz gördüm Mahmut.. ben o gözlere vuruldum. Şimdi söyle o çakallara. Berzan ağanın göz koyduğuna nikah masası kuran. Mezarını ben kazarım..

Deniz, Türkiye’nin en başarılı, ödüllü ve soğukkanlı senaristi olarak bilinir. Hayatı, kağıt üzerinde kusursuz bir kurgudan ibarettir; ta ki kariyerini zirveye taşıyacak olan o büyük proje için geçmişinin en karanlık sayfalarına dönmek zorunda kalana kadar. Teoman ise Türkiye’nin en güçlü iş adamlarından birinin tek varisi, çevresindeki herkesin "kendi kurallarıyla oynayan, acımasız prens" dediği, zenginliğin içinde boğulan biridir. Ama aslında o, yıllar önce o liseden kaçıp kurtulmaya çalışan, içindeki "Demir"i herkesten saklayan bir mahkûmdur. Lise yıllarında birbirlerine duydukları o karmaşık, nefretle karışık çekim, mezuniyet gecesindeki büyük bir kavgayla bitmiş ve yolları ayrılmıştır. Yıllar sonra, kader onları bambaşka bir noktada tekrar karşılaştırır. Deniz, bir senaryo araştırması için gittiği liman kasabasında, polisle başı dertte olan bir adamı görür. Adam, nezarethaneye götürülürken Deniz’in üzerine yürür ve aralarındaki o bitmemiş hesaplaşma, karakolun soğuk duvarları arasında yeniden başlar. Deniz, senaryosu için aradığı "gerçekliği" o kavgada, Teoman’ın (Demir) gözlerindeki o öfkede bulur. Ancak bu defa oyunun kurallarını senarist olan Deniz değil, geçmişin yükünü taşıyan Demir belirleyecektir. İkisi de bu kez, kaldırımda çırpınan birer serçe gibi değil, birbirini yakan birer yangın gibi karşılaşmışlardır.

Sevdiğin kızın berdel yoluyla evleneceğini duyar, onunla imkânsız olacağını ve hiç bir zaman olamayacağını kabullenir. Ama kader onun için çoktan her şeyi düşünmüştür. (Bu hikayemi wattpad`te yayınlıyordum ama artık wattpad`e giremiyorum. Bu sebepten artık burda yayınlıyordum _SiyahGecenin_ Kullanıcı adım da buydu.)

Abimin arkadaşının bana 2 yıldır aşık olduğunu nereden bilebilirdim ki

ÖNSÖZ Her hikâye bir başlangıçla açılır ama bazı hikâyeler, sonlardan doğar. Bu kitap; sadece Muzaffer’in değil, hiçbir zaman tam olarak ait olamayan, sustukça içinde büyüyen çığlıkları bastırmaya çalışan herkesin hikâyesidir. Bu, kaderi zincirlenmiş ruhların manifestosudur. Suçla tanışmak zorunda kalan çocukların, adaleti ararken vicdanını kaybedenlerin, sevdiklerini toprağa verip nefes almaya devam etmek zorunda bırakılanların, yani “dengesini yitirmiş” ama hâlâ yürümeye çalışanların romanıdır bu. Dengesizler, bir sokak hikâyesi gibi görünse de altında çok daha derin bir çatışma yatar. Bu, iç dünyasında yerle bir olmuş bir adamın, dışarıdaki dünyanın enkazında hâlâ bir yol aramasıdır. Baş karakterimiz Muzaffer, ya da sokakların ona verdiği isimle Muzo, doğuştan suçlu değildir. Onu şekillendiren, bastığı toprağın sertliğidir ama kader, doğduğu coğrafyanın suskun dağlarında başlamış, şehirlerin kalabalığında yalnız kalmış, cezaevinde olgunlaşmış ve kaybettikleriyle bir cellada dönüşmüştür. Onun elleriyle tuttuğu silahlar değil; taşıdığı anılar, bastığı her kaldırım taşında yankılanan geçmişidir. Bu roman, bir vicdan muhasebesidir aslında. Hesabı ödenmemiş ruhların çığlığıdır. Kanla değil, kararla yazılmış. Her satırı, geçmişin bir iziyle işaretlenmiş. İçinde sadece aksiyon değil; annesinin mezarında sustuğu, çocukluk arkadaşına sırt döndüğü, bir bakışta yılları hatırladığı anlar da var. Sevgiyi bilmeden büyüyen bir adamın, sadakati namus bellemesi var. Aşka temas etmeden önce parmaklarında barut izleri olan birinin, bir kadına yalnızca gözleriyle dokunması var. Dengesizler, bir mafya romanı gibi okunabilir; çünkü arka planda baronlar, infazlar, ihanetler ve ölüm kol gezer. Gökyüzü kurşuni, sokaklar ise kanla çizilmiştir ama esasen bu kitap, herkesin kendi içindeki karanlıkla yüzleşmesidir. Kimse doğuştan kötü değildir ama bazı insanlar, hayatta kalmak için iyi kalma hakkını kaybeder. Bu romanı yazarken tek bir duyguya sığındım: Haklı olmak, güçlü olmaktan daha zor bir tercihtir. Muzaffer, gücün gölgesinde haklılık arayan bir adamdır ve onun hikâyesi, her yanlışın arkasındaki doğruyu arayanlara, her karanlıkta bir ışık bekleyenlere ithaf edilmiştir. Burada okuyacaklarınız, sadece hayal gücümün ürünü değil. Okuyucu, bu sayfaları çevirirken, bu toprakların yarasının kabuğunu kaldıracaktır. Her biri bu toprağın bir gerçeğiyle yoğruldu. Her karakter, bu topraklarda bir yerde yaşamış, bir şekilde unutulmuş bir yüzün yansımasıdır ve bu yüzlerin çoğu, geçmişin karanlık sokaklarında kaybolmuşken, ben onları kelimelerde yaşatmak istedim. Çünkü bazı insanlar susar, bazıları anlatır ama bazıları vardır ki, hikâyesi anlatılmadan ölemez. İşte bu, onların hikâyesidir. Bu, Dengesizler’in hikâyesidir.

"Hayır Deniz buna izin veremem" diye mırıldandım insanların beni kullanmasından hoşlanmayan biriydim. "İzin almadım ki güzelim,haber veriyorum."

"Bazı hapishanelerin parmaklıkları yoktur; sadece şeffaf, soğuk ve kırılması imkansız bir camdan ibarettirler." Sera için hayat, kontrol edilebildiği sürece katlanılabilirdi. Ağır ilaçların uyuşturduğu zihni, aslında bir satranç ustasından daha hızlı çalışıyor; çevresindeki her insanı birer zayıflık abidesi olarak kodluyordu. Ancak bir sabah, bu camdan dünyası sarsıldı. Yıllardır süren kan davasının bedeli olarak, rakip ailenin tek varisi olan Yekta’ya "berdel" olarak verildiği açıklandı. Yekta; adı gibi tek, kuralları gibi sert ve karanlık bir adamdı. O, bu evliliği sadece toprağını ve gücünü korumak için kabul etmişti. Karşısında boyun eğecek bir kurban beklerken; elinde ilaç şişeleriyle malikanesine giren, daha ilk dakikadan itibaren evdeki herkesin sırlarını bir bir dökerek otoritesini sarsan Sera’yla tanıştı. Sera bu eve teslim olmaya gelmemişti. O, Yekta’nın inşa ettiği bu karanlık imparatorluğu, en küçük tuğlasından başlayarak analiz edip yıkmaya gelmişti. Camdan bir kafesin içinde, iki yırtıcı; biri zekasıyla zehirliyor, diğeri gücüyle kuşatıyor. Kim önce kırılacak? Cam mı, yoksa kalpler mi?

"Sen de tek sevgilim aklıma düştün Nazende sevgilim yadıma düştün..." Karadeniz’in sisi fırtınayı saklar, Kafkaslılar Sülalesi ise günahlarını... Nazende, İstanbul’un parıltılı hayatını ve elinin tersiyle ittiği zenginliği geride bırakıp, çocukluğunun çalındığı o hırçın kasabaya adım attığında elinde sadece iki şey vardı: Bir öğretmen tebeşiri ve kalbinde büyüttüğü o devasa intikam. O, hak ettiği sevgiyi dilenmeye değil; güce tapan öz babası Asaf Kafkaslı’nın karşısına satın alınamayacak bir güçle dikilmeye gelmişti. Fakat hesap etmediği bir şey vardı: Kafkaslıların can düşmanı, Karadeniz’in delifişek veliahdı Kağan Karahan. İki sülalenin acımasız savaşı kasabayı yakarken, Nazende hem geçmişin hesabını sormak hem de Kağan’ın gözlerinde harlanan o imkansız yangından sağ çıkmak zorundaydı. Kaderini değiştiren o konak, şimdi sahibini bekliyordu. Ya o konağın hanımı olacaktı ya da orayı Kafkaslıların başına yıkacaktı.

İstanbul`un gölgelerinde başlayan bir ihanet, yıllar sonra bambaşka bir hesaplaşmaya dönüşür. Savcı Kenan Arslan`ın verdiği emirle, yeraltı dünyasının en güçlü isimlerinden Tamer Karahan gözaltına alınır. O gece, Tamer`in küçük oğlu Yavuz`un gözleri önünde parçalanan hayat, aslında gelecek yılların karanlık yolculuğunu da başlatır. Yirmi yıl sonra... Yavuz büyümüştür. Artık babasının yokluğunda hayatta kalmayı öğrenmiş, gücün ve intikamın peşine düşmüştür. Fakat hesaplaşmak istediği düşmanlarla yüzleşirken, hayat onun önüne hiç beklemediği bir sınav çıkarır: Kardeşi Kıvanç`ın yanında beliren Miray. Bir yanda kanla yazılmış geçmişin mirası, diğer yanda hiç tanımadığı bir duygunun ağırlığı... Yavuz, adım adım karanlığa yürürken kalbinin gölgesinde yeni bir ışıkla karşılaşacaktır. Ama her ışık, gölgesini de beraberinde getirir. "Bazı hesaplar mahkemede kapanmaz. Bazı hikâyeler, babaların günahıyla oğulların omuzlarında yeniden başlar."

"O silah tutuyordu. Ben yaraları sarıyordum. Aynı evde, aynı kaderde, aynı savaşın içindeydik." Siyah ve Beyaz - Gücün, tehlikenin ve yasak bir yakınlığın hikâyesi.

Bir yanlış numarayla başlayan masum bir sohbet, zamanla hayatlarının en büyük aşkına dönüşür. Dünyaları birbirinden tamamen farklı olan Kadir ve Ayçiçek, tüm engellere rağmen birbirlerini seçer ve mutlu bir yuva kurarlar. Ancak tek bir gecede yaşanan korkunç bir trafik kazası her şeyi değiştirir. Ayçiçek hayata tutunmayı başarır, fakat gözlerini açtığında en sevdiği adamı, evliliğini ve birlikte yaşadıkları tüm anıları hatırlamaz. Kadir için ise artık tek bir mücadele vardır: Sevdiği kadına kendisini yeniden âşık etmek. İlk mesajlarından son umutlarına uzanan bu hikâye; kaderin, sabrın, fedakârlığın ve vazgeçmeyen sevginin dokunaklı yolculuğunu anlatıyor. **Çünkü bazı aşklar bir kez yaşanmaz... Bazı aşklar, aynı kalpte iki kez filizlenir.** **Gerçek aşk, hatırlanmayı beklemez; yeniden kazanılır.**

"HERKİMSE GEÇMİŞİNİ BIRAKABİLİR AMA GEÇMİŞİ ONUN ARDINDAN GELECEK" Azad Zinar, yıllar önce Mardin`in tozlu sokaklarını ve törenin nefes aldırmayan kurallarını arkasında bırakıp İstanbul`a sığınmış bir adamdır. Kendi tırnaklarıyla kazıyarak kurduğu imparatorluk, bugün Türkiye`nin dört bir yanına yayılan şirketler zinciriyle ona büyük bir güç ve özgürlük kazandırmıştır. O artık Mezopotamya`nın bir aşiret varisi değil, modern iş dünyasının parmakla gösterilen, sert ve kararlı iş adamıdır. Geçmişin gölgesinden kaçtığını sanırken, hayatın ona en büyük oyununu oynaması uzun sürmez. Kız kardeşinin bir başka aşiretin oğluyla kaçtığı haberi, Azad`ın İstanbul`daki lüks hayatına bir yıldırım gibi düşer. Töresi, kanı ve aşireti onu geri çağırır. Mardin`e döndüğünde, namlunun ucunda sadece bir hayat değil, sarsılan bir onur ve durdurulması gereken bir kan davası vardır. Silahların susması, toprağın kanla sulanmaması için tek bir yol kalmıştır: Berdel. Rojîn, hayatı boyunca o topraklardan kaçmanın hayaliyle yaşamış, gecesini gündüzüne katarak tıp fakültesini kazanmış genç bir kızdır. Beyaz önlüğünü giyip insanlara şifa dağıtacağı günün hayaliyle yaşarken, bir sabah kendini o meşhur berdel masasında bulur. Kardeşinin hatasının bedeli, Rojîn`in hayallerinden vazgeçmesi ve hiç tanımadığı, kalbi buz tutmuş bir adama gelin olmasıdır. İstanbul`un gökdelenlerinden Mardin`in taş konaklarına dönen Azad ile hayalleri elinden alınan müstakbel doktor Rojîn... Bir yanda törenin yıkılmaz duvarları, diğer yanda yarım kalmış bir gençlik. Azad, bu evliliği sadece bir borç olarak görürken; Rojîn, o konakta kendi sesini ve özgürlüğünü arayacaktır. Bu sadece bir evliliğin değil; pişmanlığın, küllerinden doğan bir aşkın ve bir kadının onur mücadelesinin hikayesidir.

ArLey kurgusu "Bodrum’un tüm o pırıltılı ışıkları, sahte gülüşleri ve boğucu kuralları Leyla’yı nefessiz bırakıyordu. Kaçmak, sadece görünmez olmak istiyordu. Aras ise geçmişinden kalan is kokusuyla, cebinde sırları ve kalbinde dinmeyen öfkesiyle o pırıltılı dünyaya adım attı. İki zıt dünya, on yedi yaşın o çiğ ve fırtınalı karanlığında çarpıştığında; pırıltı ya isi temizleyecekti ya da is, tüm o sahte pırıltıyı karanlığa gömecekti." (Yeni kitap yazamıyorum eski kitaptaki bölümleri silip yeniden yazcm yani bunu bilginize)

İstanbul Bakırköy’de bulunan Miras Koleji’nde yıllar önce yaşanan bir olay, bir öğrencinin hayatını tamamen değiştirir. Aras Demir, henüz küçük bir çocukken tarih öğretmenine ait değerli bir yüzüğün kaybolmasıyla hırsızlıkla suçlanır. Kanıt olmamasına rağmen suç onun üzerine kalır ve Aras okuldan ayrılmak zorunda bırakılır. Aradan yıllar geçer. Aras, lise öğrencisi olarak aynı okula geri döner. Amacı sadece eğitimine devam etmek değil, aynı zamanda geçmişte yaşanan olayın gerçeğini ortaya çıkarmak ve adını temize çıkarmaktır.Okula döndüğü ilk günlerde tarih öğretmeninin kızı Defne Karaca ile tanışır. Başta Aras’a mesafeli duran Defne, zamanla onun anlattıkları ve davranışlarıyla gerçeği sorgulamaya başlar. İkili birlikte geçmişi araştırmaya başlar.Araştırmalar ilerledikçe yüzüğün aslında çalınmadığı, tarih öğretmeninin oğlunun o dönem yanlışlıkla yüzüğü kaybedip korktuğu için gerçeği sakladığı ortaya çıkar. Sessiz kalınan yıllar boyunca Aras haksız yere suçlu olarak kalmıştır. Gerçek ortaya çıktığında Aras’ın masumiyeti kanıtlanır. Yıllar sonra ilk kez nefes alır gibi olur. Bu süreçte Aras ve Defne arasında başlayan yakınlık ise zamanla aşka dönüşür. Hikâye, hem bir haksızlığın ortaya çıkması hem de iki gencin birbirine tutunarak yeni bir başlangıç yapmasıyla sona erer.

istihbaratta ekibiyle birlikte ajanlık yapan Deren Aktunç ve ekibinin şimdiki hedefleri Sinan Kozanlılardır. ancak bu diğerlerine benzemeyecektir. çünkü delil yetersizliğinden tutuklanamayan bu mafya adamın bilgileri oldukça gizlidir. Bu adamın şirketine gizlice sızmayı başaran Deren, Sinan Kozanlıların oğlunun asistanlığını yapmaya başlamıştır.

"Ben iyiyim Defne, korkma güzelim." Lise zamanı sevdiği çocuğa gizlice yazan kız ve zamanla gelişenler. Bir lise kurgusudur. Mizah ve bad(!)boyluk içerir. Küfür, nude vb. Olabilir dikkate alıp okuyun.

Sevgilisi kanser olan Sena,Ege`nin zamanının tükendiğinin farkındadır ancak umutları tükenmemiştir.Sena bir olaya karışarak geri dönülemeyecek bir noktaya girmiştir.Peki Ege`yi kurtarmadan önce kendini kurtarabilecek midir? Geri dönemediği bu noktada hayat ona ne getirecektir? "Geri dönülemez bir noktaya gelecektim.Bunu fark ettiğimde pişmanlıklar önce kalbimi sonra sevgilimi belki de sevgimi yakacaktı. !!!!!!!!Argo,şiddet,işkence vb unsurlar içermektedir!!!!!!!! Kitap tamamen hayal ürünümce yazdığım şeylerden ibarettir.Hiçbir gerçekliği yoktur.Umarım sizinde hoşunuza gider.Keyifli okumalar dilerim《《《《《《《《《《《♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡》》》》》》》》》》

Bu yalıda son sözü hep ben söylerim!" diyen bir çapkınla, "O zaman şimdiden alış, çünkü artık kuralları ben yazıyorum!" diyen hırçın bir kızın hikayesi... Ferit (Erdem Şanlı), o şatafatlı yalının kurallarına göre yaşayan, uslanmaz ve ukala bir veliahttır. Seyran (Zeynep Atılgan) ise bu lüks dünyanın sahteliğine kafa tutan, asla boyun eğmeyen dik başlı bir fırtına... İki zıt kutup, zoraki bir oyunun ortasında karşı karşıya geldiğinde, o meşhur yalının mermer merdivenleri büyük bir savaşa sahne olacak. Nefretle başlayan bu tehlikeli oyunda, acaba ilk kimin gönlü fethedilecek? Kim çapkın, kim hırçın; kuralları baştan yazmaya hazır mısınız? Düşmanlıktan aşka uzanan fırtınalı bir kurgu... Tek bir kural var: Asla teslim olma!

Aşk ve toplum şiirlerinde oluşuyor -Köşeyi dönerken geri gitmemeyi anlar insan O acıyla ruhu kurur -Alaca rüzgar damarımda esiyor Bir insan huzur bulursa nefes olacak bana

Adliye koridorlarında sıradan bir öğle arası… Yörük kızı Elif Araslı, elindeki kahveyle çıkarken kader onu Azad Mirzaoğlu ile çarpıştırır. Kahve üzerine dökülür, öfke patlar. Ama Azad’ın beklenmedik bir inceliği yapıp gömleğini çıkarıp Elif’e vermesi ve iki farklı dünyanın ilk kıvılcımını yakar. Ertesi gün, adliyede bir mal davası sırasında yeniden karşılaşırlar. Elif İzmir’in Yörüklerinden, Azad ise Ağrı’nın en güçlü aşiret ağalarındandır. Gururla, inatla, kültürleriyle çarpışırlar. Fakat aralarındaki çekim, tüm engelleri aşacak kadar güçlüdür. Köklerinden kopmayan bir kız… Gücünü soyundan alan bir adam… Ve iki farklı dünyanın ortak geleceğe yürüyüşü.

Hakkâri`nin sert dağlarında görev yapan bir Komando Timi... Görevle şekillenmiş hayatlar, söylenmeyen korkular ve dağların ortasında sessizce filizlenen beklenmedik bir bağ. Yüzbaşı Tolga, sınır hattında görev yaparken disiplinin dışına çıkmamayı öğrenmiş bir subaydır. Onun dünyasında duygular, ertelenmesi gereken ayrıntılardır. Ta ki yolu, çocuk seslerinin azaldığı bir köyde görev yapan öğretmen Zehra ile kesişene kadar.Bir yanda operasyonlar, sorumluluk ve askerî gerçekler vardır. Diğer yanda tebeşir tozu, umut ve hayata tutunma çabası. Bu hikâye; Hakkâri`nin sertliğinde sınanan bir timin, yarım kalmış hayatların ve görevle kalp arasında kurulmaya çalışılan kırılgan bir dengenin hikâyesi. Bir tim. Bir yüzbaşı. Bir öğretmen.

Üvey babasından yıllarca şiddet görmüş ardından zorla bir adamla evlenmiştir ama sadece kağıt üzerindedir evliliği. Bir kızıda vardır bu kadının ve ikisi her defasında evden kaçmak isterler ama hep başarısız olurlar ama en sonunda bir şekilde evden kaçarlar anne, kız ve artık onlar için güzel bir hayat başlıyor olacak ama bu hikayede şiddetten kaçsalar dahi peşlerini bırakmayan bir şey vardır....

Bir hemşirenin elleri kanı durdurabilir… ama kalbinin yangınını asla. Sevilla doğumlu Isabella Cruz, İstanbul’a gönüllü sağlık görevi için geldiğinde, kanlı bir çatışmada ağır yaralanan Türk mafya babası Hakan Demirhan’ı tedavi eder. O an, kaderin en tehlikeli oyunu başlar. Hakan’ın sert bakışları ve acımasız dünyası Isabella’yı korkuturken aynı zamanda büyüler. Masumiyetle başlayan yolculuk, ihanetlerin ve kanlı hesaplaşmaların gölgesinde Isabella’yı bir seçimle yüz yüze bırakır: Ya geri dönüp sıradan hayatına sığınacak… Ya da aşkı uğruna Müslüman olup, Aslı Demirhan kimliğiyle yeniden doğacak. Artık sadece bir hemşire değil; zekâsıyla mafya dünyasında söz sahibi olan, düşmanların korktuğu bir kraliçedir. Bu hikâye, aşkın en tutkulu hâlini, fedakârlığın en ağır bedelini ve karanlıkla ışığın iç içe geçtiği bir dünyayı anlatıyor. “Aşk için ölürüm, zekâmla yeniden doğarım.” – Aslı Demirhan

Flaş patladı; o bembeyaz, keskin ışık bir anda yüzüme çarptı. Gözlerimi kapatmadım, aksine meydan okurcasına başımı dikleştirdim. Göğsümün düzensiz iniş kalkışlarını bastırarak nefesimi sabit tutmaya çalıştım. Bileklerimdeki soğuk metal kelepçe, her hareketimde tenimi acımasızca kesiyordu; elimin titremesini en aza indirmeye, o zayıflık belirtisini gizlemeye çalışıyordum. "Sağa dön!" Polis memurunun sert ve aşağılayıcı sesi buz gibi yankılandı odada. "Sabaha kadar bekleyemem," diye ekledi sertçe. Komutuyla birlikte yavaşça sağa döndüm. Flaş tekrar patladı, kör edici ışık bir kez daha zihnimi yaladı. Derin bir nefes aldım, ciğerlerimi emniyetin o ağır, tozlu havasıyla doldurdum. "Sola dön dedim sana, hadi! Uyuşukluğun sırası değil." Bana bir suçluymuşum gibi değil de, bir nesneymişim gibi bakan o adama karşı sessizce sola döndüm. Tekrar flaş patladı; ışık bu sefer her şeyi, odadaki çıplaklığı ve üzerimdeki baskıyı daha da gerçek kılıyordu. Titreyen ellerimle göğüs hizamda tuttuğum kodlu plakaya son bir kez baktım: İstanbul Emniyeti İsim Soyisim: Orelia Soydan Dosya No: 458921 Tarih: 12.10