Aysude kalp hastası bir kız, başbelası amcası, hayatın acımasızlığını iliklerine kadar yaşayan kızın buz kütlesi ile tanışması hemde düşmanca...

Bir yerde okumuştum: "Tepeden tırnağa yaralısın, sevmek senin neyine. " yazıyordu. Kalbime kazımak istedim bu cümleyi, çok dokunmuştu.

Her hikaye mutlu başlamazdı bazen.Sonunun nasıl olacağını bilmez okumaya devam ederdik.Merak eder,heyecenlanır,okuma hevessimizle ilerlerdik. Peki hayatta bu şekilde değil miydi? Bir olaya bağlı kalarak yaşamak.. Anlatırken gözümüzün dolduğu çokça şeyler vardı belkide.İçimize atmak zorunda kaldığımız,kalbimizin sesini dinleyerek uyuduğumuz.. Belki her hikaye mutlu bitmezdi. Kim bilir.

Alfayı istemediğim için sürüden atıldım. En fazla ne olabilir ki?

Kira ve kael bi kaç kez tesadüf eseri karşılaştıktan sonra ikiside aynı okula gittiklerini görürler. her ne kadar hoşlansalarda birbirlerinden farklı sınıfa düşerler. turnuvayı kazanıp beraber kalmaya başlarlar. ve ikisinin tek bir amacı vardır yıllar önce kaybolan ormanın kalbi kolyesini bulmak. not: aralarda ufak ateşli sahneler okumak istemeyenler okumasınlar

"Karanlığın içinde parlayan ışık, bir kalbin ritmini değiştirebilir mi?" Karanlık ve aydınlık arasındaki ince çizgide, iki ruh bir araya gelecek... Ve dünya, bir daha asla aynı olmayacak. Darian L. Petrov, Rusya`nın en güçlü motorcu çetelerinin lideri. Hızı ve gücüyle nam salmış, suçun derinliklerinde kaybolmuş bir adam. Geçmişi, ardında silinmez izler bırakmışken, hayatı yalnızca özgürlük ve hızla şekillenmektedir. Fakat bir gün, her şeyin anlamını yeniden tanımlayacak bir karşılaşma yaşar: Milena Valérie Ivanova. Milena, Rusya`nın en prestijli bale okuluna girmeye hazır, büyüleyici bir balerin. Zarafeti, disiplini ve tutkusuyla herkesi etkileyen bir genç kızdır, ama kalbinde bir boşluk vardır. Bir gün, hayatını değiştirecek bir anla karşılaşır; karanlık bir adamın, Darian L. Petrov`un gözleriyle. İlk bakışta, birinin motorunun gürültüsü, diğerinin dansının zarafetiyle bir araya gelmesi imkansız gibi görünse de, zamanla aralarındaki bağ, birbirlerinin eksikliklerini tamamlayan bir köprüye dönüşür. Darian, geçmişinin karanlık gölgelerinden Milena`yı korumak için her şeyi göze alırken, Milena da Darian`a hayatın en derin anlamlarını, dansın ötesinde, kalbinin ritmini öğretmeye başlar. Suç dünyasının acımasız gerçeği ile balenin saf ışığı arasındaki bu tezat, aralarındaki büyük aşkın yolculuğunda birleşir. Her bir adım, hem tehlikeli hem de tutkuyla doludur. Ama bir soru kalır: Gerçek aşk, tüm karanlıkları aydınlatmaya yetecek kadar güçlü olabilir mi? "Sonsuz hızda bile, kalbim yalnızca sana doğru çarpıyor, Milena. Çünkü sen yanımdayken, dünya duruyor gibi hissediyorum." -Darian L. Petrov

vampir,ruhsuz,kalpsiz. ama kalbini çaldı.

Sessizce sürgün ver ey umut gecenin ayazı vuruyor tenime üşüyor ruhum iliklerime kadar üşüyorum gel ey ruhumun nuru tut ellerimi gidelim kalbimizin götürdüğü yere

Kanun Kalbi 1: Savcı Adalet soğukkanlıdır. Kalp ise asla... Savcı Derin Karaca, mesleğini bir zırh gibi kuşanmış, kuralları duvar gibi örmüş bir kadındı. Geçmişin açtığı derin yaraları, adaletin katı diliyle susturmayı öğrenmişti. Ancak bir dava gelir ki... sadece dosyaları değil, kalbinin en derin sırlarını da açar. Ali Demir. Geçmişi karanlık, bakışları net. Onun gelişiyle Derin`in dengesi sarsılır. Artık sadece adalet değil, duygular da yargı salonunda yerini alacaktır. Bir savcının kalbi ne kadar susabilir? Ve en önemlisi: Aşk, yasaların üstünde midir?

Not:Wattpad`te 195k okunması olan kurgumu buraya da düzenli bir şekilde yüklüyorum. Bir kış günü başladı hikayeleri. Hava kasvetliydi. Bir not vardı ortada cama acı nefesinin buğusuyla kazınmış. Bir de gözyaşları onu süsleyen. Hem gülerken hem ağlamak. Koşarken yorulmakta vardı. Yolun sonu uçurumdu, evet. Karmen o uçuruma koştu. Uçurum gül bahçesiydi. Düşünce binlerce dikenin batacağını bile bile koştu. Adal kendini dipsiz bir kuyuya bıraktı. Binlerce ses "Gitme." diye yalvarırken bir tanesine uzattı elini. Dikenler acımasızca saplanıp kanatırken onları, gözyaşları dökülürken sonlarının iyi olmayacağını biliyordu, Karmen. Koştu, nefesi tükendi. Ağladı, gözyaşlarıyla meydan okudu "Erkekler ağlamaz." sözüne. Kalbi, hızını arttırdığın da duracak sandı. Ve işte bu onların hikayesi... "Bir kız var. Ölüm gibi..."

Bir canım var elimde, Bundan başka yoktur servetim. Bir ruhum var içimde, Bundan başka yoktur tesellim. Ey benim gerçeği görmeye kör kalbim, Hiç mi işitmezsin canhıraş gelen haykırışları? Ey benim gözü pak ruhu bitap hayalim, Hiç mi anlamazsın evvelden beri var olan hayatı?

Enemies to lovers💗💝 Yarı texting😝😝 Konu: Eski okulundan atılan Mina`nın yeni bir okula transfer olması ve orada yaşadığı aşk.

Doğuştan kalp hastası olan Rüya, bir gün doktoru tarafından çok az vaktinin kaldığını ve öleceğini öğrenir. Doktorunun ona tavsiye ettiği, onun gibi zamanı az kalmış insanaların gittiği bir kuruma gitmeye karar verir. Hayatının sırlarla dolu bir adam olan, Yalın tarafından tamamen değişeceğini bilmeden…

"Hiçbir şey bulamamak çok büyük ama en can alıcı işarettir baba." Rengin, henüz 17 yaşındayken hayatının gerçekleriyle tanışırken, bununla birlikte gelecek hiçbir şeyin farkında değildi. Rengin… Henüz hiçbir şeyin farkında olmayan genç bir kız. Bir asker ve bir öğretmenin kızı… Evlat sahibi olma ihtimali olmayan bir çiftin dayanağı, tutunabildikleri tek dal. Hayatını farkında olmadan sürdürürken, bir anda gerçekler çarpıyor yüzüne. Henüz 17`sinde. Aile bildiği insanların aslında gerçek ailesi olmadığını öğreniyor. Gerçeğin peşine düştüğünde ise hiçbir şey sandığı kadar kolay olmuyor.

Oldukça soylu bir aileden gelen Alara Aleris, aynı zamanda bir ajandır ve bir gün çatışmada gördüğü, ensesine ajanlarda olan mühürden o adamda da olduğunu farkeder. Adamı araştırır fakat tek ulaşabildiği şey ismidir: Arden Alaz Karevin. Alara, bu ismi tanıdıktan sonra, hayatı hiçbir zaman eskiye dönememiştir, çünkü bazı insanlar yaşanmışlıktır, izdir. Her ne kadar bir yolda ayrılsalar bile, onlar her zaman bir bütündün parçalarıdır.

Bazı hikâyeler büyük olaylarla değil, küçük bir incelikle başlar. Birinin size yer vermesiyle… Bir şişe suyu uzatmasıyla… Ve iki yabancının aynı anda birbirini fark etmesiyle. O akşam ezan okunurken, sabrın içinden geçen kısa bir konuşma vardı. Teşekkürle başlayan, mesafeyle devam eden, gülümsemeyle yumuşayan birkaç cümle… Huylanmakla ilgili küçük bir şaka, saygıyla söylenmiş bir cümle ve beklenmeyen bir cesaret. Bazen insanlar uzun uzun konuşmaz. Ama doğru yerde söylenen birkaç cümle, birinin kalbinde yer açar. O gün merdivenlerde iki yabancı vardı. Biri sabretmeyi seçmişti, diğeri paylaşmayı. Ve aralarında geçen o kısa konuşma, fark etmeden bir hikâyenin ilk satırını yazdı. Çünkü bazı karşılaşmalar tesadüf gibi görünür. Ama içten içe, kader çoktan cümleyi kurmuştur.

21 yaşında, hayata karşı hem kırılgan hem de inatçı bir genç kadın. Doğuştan gelen kalp rahatsızlığı onu her an gölgelese de, buz pistinde kayarken ve kulaklığından müzik dinlerken kendini gerçekten özgür hissediyor. Annesinin anıları hâlâ en değerli hazinesi; onunla paylaştığı küçük mutluluklar, Chicago’nun soğuk sokaklarında yankılanıyor gibi. İnsanları derinden seven, ama sevgisini göstermeyi pek bilmeyen biri.

|Üç yıl önce boşanan Ceren ve Aras, 6 yaşındaki kızları Ada’nın hastalığıyla yeniden bir araya gelir. Ada, en zor günlerinde anne ve babasının yan yana olmasını ister; onlar da geçmişin gölgesine rağmen birbirlerine katlanarak aynı evi paylaşır. Geçmişe dair unutulmuş anılar, yılların ardında kalan duyguları sinsice yeniden alevlendirir ve saklı kalan yaralarını yeniden ortaya çıkarır.|

Yaşadığı kaza sonrası kendisini bile hatırlamayan Öykü,daha önce hiç tanışmadığı bir adamla evlenir.Ancak geçmişte sevdiği adam peşini bırakmaz.

Rizede yaşayan Mahperi, normal bir hayat sürmektedir. Ailesi ile güzel bir hayat sürerken, olay dedesinin mardinli arkadaşının ziyarete gelmesi ile başlar. Mardinli ağanın torunu Demir Karahanlı, Mahperi`ye verdiği sözü tutmaya, onu almaya gelmiştir. ARAF YARASI; KARAHANLI

✦ ~~~~~ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ Bu satırlar sadece kâğıda dökülmüş kelimeler değil; her gün tekrarladığım sessiz bir ritüelin nefesi. Her gün, içimde biriken söylenmemiş hisleri, seni düşündüğüm anları, kelimelere dönüştürmeden önce içimde yavaşça dolaşan duyguları yazacağım. Bu mektuplar sana ulaşmak için değil, bana ait bir dünyayı saklamak ve her gün yeniden hissetmek için var. Her satır, her harf, her nefes, duygularımın sessiz bir izi. Ve gün sonunda, yazdığım mektubu yırtacağım, parçalara ayıracağım; çünkü her günün hisleri, sadece o günün içinde anlam kazanıyor. ✦ ~~~~~

Lara Ferzan, lise son sınıf öğrencisi olarak hayatının en zor dönemini geçirmektedir. Aşk, arkadaşlık ve kendi kimliğiyle mücadele ederken, hayatında hiç beklemediği bir değişiklik olur: Alpaslan Kıraç. Babasının ısrarlarıyla İstanbul`a alışmaya çalışan Lara, Alpaslan Kıraç ile tanıştıktan sonra her şey değişir. Başlangıçta birbirlerinden nefret eden ikili zoraki bir anlaşmayla sahte bir ilişki kurarlar. Alpaslan, karanlık geçmişi ve soğuk tavırlarıyla Lara’yı daha da sinirlendirirken, Lara da Alpaslan’ın içindeki gizemi çözmeye çalışırken kendi sırlarıyla yüzleşir. İkisi de birbirine tahammül edemezken, zamanla bu sahte ilişki gerçek duygulara dönüşmeye başlar. Lara’nın güçlü duruşu ve gizli dünyası, Alpaslan’ın karanlık sırlarıyla birleşirken, ikisi de birbirlerinin hayatlarına dokunur ve hayatta karşılaştıkları en büyük sınavı geçmek zorunda kalırlar. 11 Serisi şimdilik bir üçlemedir. Ateş, Kül ve Virane olmak üzere üç kısımdan oluşur. Kısımların hepsi bu kitapta toplanacaktır. İyi okumalar! Başlangıç Tarihi: 18.03.2021 (Kitabın tüm hakları şahsıma aittir. Herhangi bir yerde paylaşılamaz ya kopyalanamaz.)

iki tane andaval bir ağacın tüm geçmişi unutmasını bekliyorlar ~Yarım kalmış bir şarkının umut Senfonisi~

Bu bir şiir kitabıdır. Bu kitaptaki tüm şiirler bana aittir, hepsi benim yüreğimden çıkmıştır. Şiirlerime şuanlık bir ad bulamadım, belki yasım bitince onlar kendi adlarını bulurlar. Okuduğunuz şiirler benim içimdir, içimi bir tek bileceksin sevgili okurum. Ona iyi bak.

Bu kitap, kırık bir kalbin yeryüzüne bıraktığı şiirsel fosillerden oluşuyor. Her dize, zamanın içinden süzülerek gelen bir hatıra, bir sızı, bir iz... Aşkın geçip gittiği, sevdanın küllenip kaldığı o yerden — tam da oradan yazıldı bu satırlar. Her şiir bir parçalanış, Her kıta bir suskunluk… Ve her kelime, yüreğin iç duvarlarına kazınmış bir çığlık gibi. “Fosil’den Şiirler” bir hatırlayış değil, bir unutuşun içinden doğan kabulleniştir. Hayatın sana ne verdiyse onu alırsın — bazen bir gülüş, bazen bir vedanın yorgun soluğu… Ve işte o an, dizelere dönüşür acı; Taşa kazınır gibi, kalbe işlenir. Bu kitap, geçmişin sarı sayfalarında kalmış bir aşkın değil, hâlâ içimizde yaşayan eksikliklerin şiirsel kaydıdır. Eğer sen de yüreğinde iz bırakanlara bir isim veremediysen, Belki bu sayfalarda kendinden bir kırık bulursun.