Renklerin bir anda kaybolmasıyla dünya tamamen karanlığa bürünüyor. Peki sizce renkler nereye kayboldu ya da geri gelebilecekmi? Renklerin son koruyucusu kimm?

"Gerçeği kopyalayabilirsin. Sonuçlarını asla." KOPYA Bir insanın yerini başka biri alabilir mi? Su, geçmişinin yüküyle yaşamaya çalışan sıradan bir gençtir. Ancak bir gün kendisini, hiç kimsenin karşılaşmaması gereken bir gerçeğin ortasında bulur: Bir kopyalama makinesi ve geri dönüşü olmayan sonuçlar. Bir patlama. Kanla kaplı bir olay yeri. Ve komaya giren bir genç kız... Herkes cevapların peşindedir. Polis, doktorlar ve geçmişten gelen gölgeler gerçeği ararken kimsenin sormadığı bir soru vardır: Ya gördüğünüz kişi gerçekten o kişi değilse? Gerçek ile yalanın, insan ile kopyanın birbirine karıştığı bu hikâyede hiçbir sır sonsuza kadar saklı kalmayacaktır. Çünkü bazı gerçekler yok edilemez.

Bu dünyada her söz bir duadır; yanlış bir fısıltı bile felaket getirebilir.

"Gözlerine ayrı aşık olduğum yârim." "Güzel kalbine ayrı aşık olduğum yârim." Altı yaşına kadar aynı sokaklarda koşup aynı hayallerin peşinden giden iki masum çocuk. Kader bir gün babalarının tayiniyle onları birbirinden koparır, yarım kalan cümleler ve içlerine gömdükleri minik bir sevdayla uzaklara sürükler. Yıllar sonra, bambaşka hayatların ardından, aynı üniformanın altında yeniden karşı karşıya gelirler. Biri üsteğmen, diğeri teğmen. Aynı timde, aynı gökyüzüne bakarak, aynı tehlikenin içine yürürler. Ve çocukluklarında sessizce filizlenen o duygu, bu kez çok daha gür, çok daha yakıcı bir aşka dönüşür. Bu hikâye, Kurşun İzi kitabımdaki başrol ve yan karakterlerin çocuklarının kaderini anlatıyor. Bir çocukluk aşkının yıllara, ayrılıklara ve savaşın ortasında bile küllenmeyen bir sevdaya nasıl dönüştüğünün hikâyesi. Kurşun İzi`ni okumadan başlamayın, çünkü bu yolculuk orada atılan temellerin üzerine kuruludur. Ama "Ben direkt bu hikâyeyi okumak istiyorum, Kurşun izini okumayacağım" diyenlerdenseniz, kapılar size yine sonuna kadar açık. 😊 Ama kurşun izini de okurum diyen varsa önce onu okuyun, sonra bu kitaba başlayın derim. Bu kurguda geçen yerler, kurumlar, olay örgüleri bana, yani şahsıma aittir. Benzeri yoktur bilginize.

Kader Sarmalı - PROLOG “Avukat Derin Aras…” Hâkimin tok sesi salonun sessizliğini böldü. Önündeki dosyayı yavaşça kapattı ve gözlerini bana çevirdi. “Dosyada yer alan bilgilere göre maktul, geçmişte nişanlı olduğunuz kişi.” Arka sıralardan yükselen sesler mahkeme salonundaki sessizliği bir anda bozdu. “Sen bir zamanlar oğlumun nişanlısıydın! O bunu hak etmedi. Senden bunu beklemezdim.” “Sessizlik!” Hâkim tokmağını masaya vurdu. “Lafımı bir kez daha keserseniz, sizi salonun dışına çıkarmak zorunda kalacağım.” Salon yeniden sessizliğe büründü. “Avukat Hanım…” “Sanık kürsüsünde bulunan kişi, Kara Kuvvetleri Komutanlığı bünyesinde görev yapan Üsteğmen Kadir Sancak.” Kısa bir duraksadı. “Bir zamanlar hayatınızı birleştirmeyi planladığınız adamın ölüm davasında, bugün cinayetle suçlanan bir askerin müdafiliğini üstleniyorsunuz.” “Üstelik dosyada yer alan ifadeler, sanıkla aranızdaki ilişkinin yalnızca avukat ve müvekkil ilişkisi olmadığını göstermiyor.” “Bu şartlar altında mahkemeye tamamen tarafsız yaklaşabildiğinizi düşünüyor musunuz?” Yavaşça ayağa kalktım. Cübbemin düğmesini ilikledim. Son kez güç almak istercesine Kadir’e baktım. O ise başını önüne eğmiş, tek kelime etmeden önündeki dosyaya bakıyordu. Derin bir nefes aldım. “Sayın Hâkim…” “Avukatlık mesleğine adım attığım gün ettiğim yeminin yüklediği sorumlulukla bugün huzurunuzda yalnızca avukat kimliğimle bulunuyorum.” “Sanık kürsüsünde oturan kişi müvekkilimdir.” “Özel hayatımızda yaşanan hiçbir olayın, dosyada bulunan delillerin önüne geçmesine izin vermeyeceğim.” “Bu mahkemenin değerlendirmesi gereken şey geçmişimiz değil…” “…önünüzde bulunan delillerdir.” “Ve inanıyorum ki o deliller, müvekkilim hakkında verilecek kararı değiştirecek niteliktedir.” Salon yeniden sessizliğe gömüldü. Hâkim önündeki dosyayı eline aldı. Sayfaları son kez çevirdi. Gözlerini sanık kürsüsüne kaldırdı. Dudakları aralandı. “Karar…

Askeri kimliğini gizleyip bir köye sızman gerekseydi????

KARADENİZ`İN SEVDASI DA SEVDALISIDA YAKAR VE YANDIRIRDI. Arkamızdan bir ses geldiğinde irkildim. "Tufan!" Başımı sesin geldiği yöne çevirdim. Nazlı Mefza`ydı. Elbisesinin içinde öfkeyle parlayan gözleriyle bize bakıyordu. "Nerede kaldın? Nikah memuru geldi." Dedi iğneleyici bir ifadeyle. Nazlı gittiğinde, başımı ona çevirdim. Az önce duyduğum isim beynimde yankılanıyordu. Tufan. Tufan... Korhan... "S...sen..." dedim, sesim titriyordu. "Sen Tufan Korhan Kalendağ mısın?" Başını salladı hafifçe. "Evet." O an dank etti. Tufan Korhan Kalendağ. Konağın sahibi. Bu düğünün damadı. Annemin yıllardır nefretle andığı, lanet okuduğu ailenin oğlu. Bizim düşmanımız. Ve ben onunla konuşmuştum. Oturmuş, sohbet etmiş, hatta şarkı mırıldanmıştım ona. Kalbim deli gibi atıyordu. Nasıl olmuştu da fark etmemiştim? Nasıl bu kadar kör olmuştum? Ben Feza Hanzade düşmanımla mı konuşmuştum?Aceleyle kalkmaya çalışırken topuğum taş banka takıldı ve tam düşecekken kendimi onun kollarında buldum. Vücudum kuş gibi titriyordu. Ona daha önce hep magazin haberlerinden bakarken şimdi ise bu kadar yakından bakmak beni şaşırtmıştı. Alelacele doğrulmaya çalışırken daha çok kollarına dolanıyordum. "Sakin." Sesi konuşurken fazlasıyla soğuktu. Tekdüze olan hayatım ta ki o geceye dek normaldi...

Solen, bir yayınevinde editörlük yapan genç ve güzel bir kadındır. Bir gün şirketin genç, yakışıklı ve bir o kadar da gizemli Türk asıllı yabancı bir adam tarafından satın alındığını öğrenir. İşte her şey o zaman değişmeye başlar. Chris ve Solen arasında filizlenen aşkın sonuçlarını merak ediyorsanız kitaba göz atmanızı öneririm.

Adı yoktu. En azından artık yoktu. Sahada ona “Akrep” diyorlardı. Gerçek ismi kayıtlarda kalmış, geçmişi ise yalnızca eksik dosyalardan ibaretti. Bir uzman çavuş olarak görev yaptığı birliklerde fazla konuşmazdı, kimseye kendini anlatmazdı. Çünkü bazı insanların anlatacak bir hayatı değil, sadece yerine getirmesi gereken görevleri olurdu. Ama her insan gibi onun da susturamadığı bir tarafı vardı. Bir şehirden diğerine taşınan, köyde baskı altında yaşayan genç bir kadın. Gözde. Yıllar önce internet üzerinden başlayan masum bir tanışma, zamanla kimliği belirsiz bir bağa dönüşmüştü. Ne Gözde onun gerçekte kim olduğunu biliyordu, ne de Akrep bu bağın nereye varacağını kontrol edebiliyordu. Görevler, çatışmalar ve sürekli değişen coğrafya arasında Akrep, kimliğini gizleyerek onu uzaktan izlemeye başlar. Söylenmeyen her cümle, gidilmeyen her yol ve ertelenen her gerçek, iki hayatı da yavaş yavaş aynı noktaya sürükler. Bir yanda emir komuta zinciri içinde yok olmamayı öğrenen bir asker, diğer yanda kendi hayatının içinde kaybolan bir kadın. Ve ikisinin arasında, söylenmemiş bir gerçek. Bu hikâye bir aşk hikâyesi değildir. Bu hikâye, konuşulmayanların insanı nasıl değiştirdiğinin hikâyesidir. Çünkü bazı insanlar birbirini bulmaz. Sadece birbirine yaklaşırken kaybolur.

``Bazı şeylerin açıklaması vardır. Kaybolan eşyaların, gecikmiş otobüslerin, sinirlenmiş insanların... Ama bazı şeyler vardır ki ne kadar düşünürsen düşün mantıklı bir cevap bulamazsın.`` İşte benim hikayemde bir sonbahar gününde aldığım kütüphane cezasıyla başladı, yerde bulduğum o uğursuz kırmızı defter yüzünden kendi infazıma yaklaşık 38 günüm olduğunu öğrendim.. Bir temizlik cezası artık ölüm kalım meselesi olmuştu...

Bu eser tamamen hayal ürünüdür. Karakterler ve olaylar gerçek kişi ya da kurumlarla bağlantılı değildir. Hikâye; gizem, gerilim, aksiyon ve duygusal olay örgüsü içermektedir. Keyifli okumalar.

BAZI BAĞLAR KADERDEN DAHA GÜÇLÜDÜR Eflin, gerçeğin peşinden giden cesur bir gazeteci, Karan ise gölgelerde kalan sırları ortaya çıkaran başarılı bir dedektif ikisi de kendi yollarında, kendi savaşlarını verirken bir gün, kader onlar aynı ormanın derinliklerinde karşı karşıya getirir. İlk karşılaşmaları bir tesadüf gibi görünür. Ama bazı tesadüfler, insanın tüm hayatını değiştirir. Eflin ve Karan, birbirlerine çekildikçe, geçmişin karanlık sırları da gün yüzüne çıkmaya başlar. Ve en sarsıcı gerçek... Doğdukları andan itibaren, aileleri için yaşamaya mahkum edilmişlerdir. Seçimleri, kararları, hatta aşıkları bile onlar için önceden belirlenmiştir. Peki ya aşk? Kaderin yazdığı bir oyunda kendi sonlarını kendileri yazabilirler mi? Gerçek ortaya çıktığında, hala birbirlerini sevebilecekler mi?

Bazı kapılar açıldığında geri dönüş yoktur. Levent bunu öğrendiğinde artık çok geçti. Bir üniversite öğrencisinin sıradan hayatı, odasının zemininde beliren gizemli bir çemberle sona erer. Kendini büyünün, krallıkların ve unutulmuş sırların hüküm sürdüğü yabancı bir dünyada bulduğunda, ona tek bir rol biçilir: Kahraman. Fakat Levent kahraman olmak istemiyordur. Çünkü onun kurtarmak istediği bir dünya değil, dönmek istediği bir ev vardır. Ancak bu yeni dünyada hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Gerçekler yalanların arkasına saklanmış, dostlar sırlar taşımakta, ve bazı kapılar yalnızca tek yönlü açılmaktadır. Eşik, aidiyetin, özgürlüğün ve gerçeğin peşine düşenlerin hikâyesidir. Çünkü bazen en tehlikeli yolculuk başka bir dünyaya gitmek değil... Eve dönmeye çalışmaktır.

AFET ÇAĞRISI Not: kitap kapağı değiştirilmiştir!. Kaçırıldığı gece sadece özgürlüğünü değil, kim olduğunu da kaybetti. Karanlık bir geçmişin içinde büyüyen genç kadın, yıllarca korkunun ve sessizliğin gölgesinde yaşamayı öğrendi. Ama bazı insanlar kırılmazdı… sadece daha tehlikeli hale gelirdi. O artık kimseye güvenmeyen, yaralarıyla ayakta duran bir kadındı. Ta ki onunla karşılaşana kadar. Soğuk bakışlarıyla insanı susturan, gücüyle herkesi kontrol altında tutan o adam… Herkes ondan korkuyordu. Çünkü kimse geçmişini bilmiyordu. Ve kimse, içindeki karanlığın ne kadar derin olduğunu tahmin edemiyordu. Birbirlerine düşman olmaları gerekiyordu. Ama kader, en yaralı insanları aynı yangının içine attı. Sırlar açığa çıktıkça güven yerini ihanete, tutku yerini savaşa bıraktı. Çünkü bazı insanlar birbirini iyileştirmez… Birlikte felakete dönüşür. Ve onların hikâyesi bir aşk hikâyesi değildi. Bu, iki karanlığın çarpışmasıydı. “Bazı insanlar hayatına umut gibi girer. Bazılarıysa bir afet gibi.”

Herkes uykudayken geçmişin prangaları ayağa dikiliyor tüm zihinlere bir karanlık gibi süzülüyordu. Barış, zihninin karanlık köşelerinde aynı kabusa mahkum olurken bir gün hiç hesapta yokken kendini ilk kez huzurlu bir uykunun şefkatine bırakır. Bu huzurlu uykunun ona getireceklerinden habersizdir. Mısra ise geçmişinden gelen travmalarla baş etmeye çalışan "Minik Hamsi." lakaplı bir yüzücüdür. Hayat bu iki genci aynı apartmana sığdırdığında geçmişten gelen tüm felaket ve gelecekteki tüm acılardan habersizdir. Bu hikaye iki gencin yaşadığı aşktan çok daha acı, geçmişin prangalarının boğazlarına yapışacağı ve tüm bildiklerini unutturacak bir hikayedir.

13 yıl önce yaşanan bir ihanet, Karanfil ve Atilla`yı birbirinden koparmıştır. Yıllar sonra, iki güçlü ailenin temsilcileri olarak yeniden karşı karşıya gelirler. Zorunlu bir iş ortaklığı onları geçmişle yüzleşmeye mecbur bırakırken, eski yaralar ve yarım kalan duygular yeniden gün yüzüne çıkar. Ancak ikili, çok geçmeden geçmişte sandıklarından çok daha büyük bir oyunun parçası olduklarını fark eder. Güç savaşları, gizli ittifaklar ve tehlikeli sırların arasında hem gerçekleri ortaya çıkarmaya hem de kalplerini korumaya çalışacaklardır.

Gerçek her zaman kurtarıcımıdır yoksa yıkıcımı?...

Vicdanım bir ölümle çığlık atmıştı, bir diğer ölümle sessizliğe gömülecekti. Hayatım ellerimden kaymaya hazırken ben sıkıca hayata tutundum. Belki de ilk defa hayatın yüklerini taşımak için çaba veriyordum. Kim derdi bir dava her şeyi kökünden değiştirecek diye. Ben, Birce Kanal. Müvekkillerini katleden avukat. Lakin artık bir savcı. Geçmişiyle eksik, geleceğiyle fazla bir savcı... NOT: Bu kitabın gerçek kişi, kurum ve olaylarla hiçbir ilgisi yoktur. Tamamen hayal ürünüdür.

"Sonunda buldum, kaybeder miyim sandın?" Rastgele bir barda takılırken sıkılmıştım. Yan masaya gözlerimi kaydırdığımda o adam bana bakıyordu. Siyah takımlı adamların ortasında duruyordu. İri yarı bir çocuktu ve yakışıklıydı. Yüksek ihtimalle üniversite son sınıf öğrencisiydi. Hepsi masadan ayrıldı ve ben, içkinin verdiği cahil cesaretiyle, onun bardağının altına telefon numaramı koydum. Amacım sadece şakaydı. Oysa başıma nelerin geleceğinden habersizdim. Çünkü ertesi gün evime geldiğimde kapımın önüne yapıştırılmış bu notu buldum. Ve artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı...

Sıradan novellerden, aynı senaryolardan veya kadınların obje olduğu eserlerden mi bıktın? Hoşgeldin:) * Ai yazımı değildir. Paylaşım, dağıtım için izine gerek yok, serbesttir * ~~~ Fotoğraf: Gemini ~~~ [HDKK;)]

TAMAMEN KURGUDUR!!! Doktor olan İnci bir gün nöbet çıkışı eve giderken ara sokaklarda yaralı bir adamı bulur ve yardım etmek amaçlı hastaneye götürür, fakat adamın bir mafyanın oğlu olduğunu bilmiyordur. İnci bir kaç gün sonra aslında ölen annesinin yaşadığını öğrenir ve bu yüzden mafyanın oğluyla anlaşmalı evlilik yaparlar TAMAMEN KURGUDUR!!!

İstanbul’un göbeğinde bir başkomiser kendi evinde öldürülür. Geride neredeyse hiçbir iz yoktur. Bu davayı, sonucu ne olursa olsun aydınlatmak isteyen Savcı Mehmet Kara’nın yolu, geçmişinden kaçan eski bir istihbaratçıyla kesişir: Gökçe. Ama bu dosya bir cinayetten fazlasıdır… ve bazı gerçekler ortaya çıktığında, geri dönüş yoktur.

Karanlığın sessizce hüküm sürdüğü, sisin ardında saklanan sırlarla örülü bir dünya...

Bir ömür yanlış insanlara ait olduğunu sanan Liva, tek bir gerçekle bütün hayatının altüst olacağını bilmiyordu. Geçmişten gelen sırlar, karanlık hesaplaşmalar ve kaderin karşısına çıkardığı Ateş... Bazı insanlar birbirini iyileştirir, bazılarıysa küllerinden yeniden doğmayı öğretir. Peki ya ikisi aynı kişiyse?

KAŞMER Yirmi dokuz yaşında. Onu gören herkes dönüp bir kez daha bakar. Kimse nereden geldiğini bilmez. Kimse geçmişini öğrenemez. O ise sorulan hiçbir soruya tam cevap vermez. Sessizliğiyle konuşan, bakışlarıyla iz bırakan bir kadın... İnsanlar ona hayran olur, kadınlar onu merak eder, erkekler ise akıllarından çıkaramaz. Fakat Kaşmer`in sakladığı sırlar, göründüğünden çok daha karanlıktır. Ve onu uzaktan izleyen bir adam vardır. Her adımını takip eden... Her hareketini merak eden... Onu çözmeye çalışan... Çünkü bazı kadınlar sevilmez. Bazı kadınlar takıntı hâline gelir. Kaşmer de onlardan biridir.