Bir yaz onları birbirine yaklaştırdı. Şimdi ise yeni bir mevsim, aşklarını ve dostluklarını sınayacak. Bazı hikâyeler yazın başlar... ama kalbe düşen yağmur hiç dinmez... KİTAP ÇALINIRSA DAVA AÇARIM

"Sonunda buldum, kaybeder miyim sandın?" Rastgele bir barda takılırken sıkılmıştım. Yan masaya gözlerimi kaydırdığımda o adam bana bakıyordu. Siyah takımlı adamların ortasında duruyordu. İri yarı bir çocuktu ve yakışıklıydı. Yüksek ihtimalle üniversite son sınıf öğrencisiydi. Hepsi masadan ayrıldı ve ben, içkinin verdiği cahil cesaretiyle, onun bardağının altına telefon numaramı koydum. Amacım sadece şakaydı. Oysa başıma nelerin geleceğinden habersizdim. Çünkü ertesi gün evime geldiğimde kapımın önüne yapıştırılmış bu notu buldum. Ve artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı...

Bu kitap, bir kadının küllerinden doğuşunun ve bir adamın buz tutmuş kalbinin vatan aşkıyla nasıl eridiğinin hikayesidir. İzem Asena, mühendislik hayallerini ve masumiyetini Suriye’deki karanlık bir mahzende bırakırken, amcası Hazar Başkan’ın ellerinde devletin en keskin kılıcına dönüşür. Beş yıl sonra Ankara’nın Özel Harekat timinde Aybars ile karşı karşıya geldiğinde, aralarındaki çekim sadece bir aşk değil, aynı zamanda geçmişin kanlı bir hesaplaşmasıdır. Hikaye, karakterlerin kişisel intikamlarından sıyrılıp 15 Temmuz gecesinin karanlığında devletin beka mücadelesine evrilirken; okuyucuyu operasyonlardan, devletin en mahrem sırlarının saklandığı arşiv odalarına kadar uzanan soluk soluğa bir serüvene davet ediyor. Her satırında "sadakat nedir?" sorusunu soran bu roman, ihanetin en ağır yüzüyle yüzleşmeye hazır olanlar için kaleme alındı. 15 temmuz darbesi öncesi, darbe gecesi ve sonrasını konu alıyor!!!

"Ben kötü bir insanım." Demir Arslan`ın ağzından çıkan ilk cümle buydu. Destina Ayyıldız, insan zihninin en karanlık noktalarını anlamaya çalışan bir psikologdu. Yıllardır birçok insanın yaralarını dinlemiş, kırılmış hayatları onarmaya çalışmıştı. Fakat karşısına çıkan bu adam diğerlerinden farklıydı. Çünkü Demir`in yaraları sadece geçmişinden değil, ellerinden de iz taşıyordu. Bir mafya lideri... Bir katil... Ve geceleri kendi vicdanıyla savaşan bir adam. Destina`nın görevi onun zihnini anlamaktı. Fakat zaman geçtikçe fark edecekti ki bazı insanlar iyileştirilmek için değil, sakladıkları gerçeklerle yüzleşmek için hayatımıza girerdi. Tam da Demir`in sırları ortaya çıkmaya başlarken, devletin gölgesinde yürüyen bir operasyon Destina`nın kapısını çaldı. İstihbarat onu takip ediyordu. Demir ona güvenmek zorundaydı. Destina ise ikisinin arasında kalan en büyük sır haline gelmişti. Çünkü bazı yaralar terapiyle kapanmazdı. Bazı gerçekler anlatılmazdı. Ve bazı sırlar... terapi sevmezdi.

"Herkes susuyordu çünkü gerçek düzeni bozar"

Ablası onun kaderi olacaktı. O ise sadece gölgeydi. Ta ki gelinliği üzerine geçirene kadar...

Bazı insanlar isim aldıkları gün kaybolur. Adım Farsça’da ‘çare’ demek. Ne ironik… İnsanın bazen adını taşımaya ömrü yetmiyor. Belki de bu hayatta en çok kendime çare olmam gerekiyordu. Şimdi böyle düşününce bazen diyorum acaba ben gerçekten var mıyım? Ben onların dünyasına ait miyim ya da sadece yanlışlıkla burada unutulmuş bir yabancı mıyım? Bunları yazıyorum çünkü; hiç değilse birileri, bir zamanlar nefes almış ama yaşamayı hiç becerememiş bir kızın var olduğunu bilsin diye. Ben Darmân. Adım çare demek. Ama bu hikâyede kimse kimseye çare olamayacak.

Bazı geceler insanın hayatını değiştirir. Bazı geceler ise onu tamamen karanlığa sürükler. Vera için tam o gece, hayatına son vermesi gereken geceydi. Ama gözlerini tekrar açtığında karşısında onu izleyen bir yabancı vardı. Victor. Karanlığın içinden çıkmış gibi görünen bu adam yalnızca bir sır değildi; Vera’nın kaderiydi. Victor’un yaşaması için Vera’ya ihtiyacı vardı. Vera’nın yaşayabilmesi içinse geçmişiyle yüzleşmesi gerekiyordu. Biri yaşamaktan vazgeçmişti. Diğeri halkını kurtarmak için zamana karşı savaşıyordu. Aralarında kurulan bağ yalnızca kader değildi. Kanla mühürlenmiş bir seçimdi. Ve karanlık yaklaşırken Vera şunu öğrenecekti: Bazen insanı hayatta tutan şey umut değildir… birinin onu bırakmamasıdır. Çünkü artık hiçbir şey sandığı kadar gerçek değildi. Ne insanlar… Ne anılar… Ne de kalbi.

Doğruluk mu? Cesaretlik mi? Yoksa ölüm mü? Kahkahalarla başlayan bir gece tek bir mesajla kabusa dönüştüğünde, hepsinin aklında tek bir soru vardı. Sıradaki kim?

Tarek ırkının yaşadığı gezegen olan Shack47c gezegeni dünyadan 8 milyar ışık yılı uzakta bu ırk insanlıkla gelişim vesaire hepsi aynı. gezegenin bitki örtüsü çok farklı koyu renkli siyah ve gri gibi tonlar bulunmakta.

Ana karakterimiz Asel Ekinci, ona takıntılı derecede aşık olan mafya liderimiz tarafından kaçırılır ve kayıp annesini bulma bahanesiyle anlaşmalı evlilik yaparlar. Ve Asel`in hayatı bu macerada alt üst olur...

Bir gece. Bir ihanet. Bir pazarlık. Ve gitmek için çalınan bir kapı. O gece Amara’nın kaderine bir bedel biçildi. Ama hesabı yapılmayan bir şey vardı. Börü Tulgar Çünkü bazı adamlar, kuralları bozmak için doğar.

Afel büyük bir intikam arzusuyla hayatının en kritik kararını vermiş, çocukluğunu paylaştığı ve derinden gelen bir bağla tutunduğu kızı geride bırakırken zorlanmıştı. Kızın on sekizinci yaş gününde tekrar karşısına çıktığında paylaştıkları anılar boyunca zamanla değişen duygularına bir cevap bulmuştu. Afel , Eflin`i öptükten sonra tekrar kaybolduğunda Eflin için hayat bir öncekinden daha da zor olmuştu. Kendisini bırakıp giden arkadaşı için içinde hissettiği boşluk daha da büyümüştü. Çünkü giden arkadaşı değildi artık. Kader onları tehlikeli bir bölgede tekrar karşılaştırdı. Bir muhabir ve bir askerin hikâyesi. Tehlikeli, tutkulu ama imkânsızlarla dolu. - "Dağılan mürekkepler gibiydik biz, aynı satırda başlayıp farklı cümlede biten."

Yitip, giden canlar. Akıp, Albayrağı süsleyen kanlar... Yıllar önce aileleriyle beraber şehadet şerbetini içen bir tim. Göktürk timi. Çevirdik sayfaları. Geldik bugüne. Tim Göktürk. Abilerini, ablalarının izinde. Onların savaştıkları ile savaşmak için kuruldu. Operasyon adı: Bozkurt. Kurtuluşun destanı. Bu sefer masal değil kanla yazılacak olan bir gerçek. Bir operasyon hangi gerçekleri ortaya çıkarabilirdi? Tim Göktürk`ün ilk baskını kafalarında ki soru işaretlerini arttırmıştı. Gizem DALKILIÇ. Göz renginin huzurlu yeşili vardı. Vardı ama gözlerinde huzur yoktu. Güneşin parlak sarı rengini taşıyordu saçlarının her bir tutamında. Ama hayatında ışık namına bir şey yoktu. İstediği tek şey ölmekti. Çünkü kendi masumiyetinin yükü omuzlarına ağır geliyordu. Bu tamamıyla timin görevini anlatan bir yazım değil. Bir kız çocuğunun kurtuluşunu yazacak bir destan.

Ben Lina. Yeni evlenmiştik; geleceğimizi birlikte kuracağımızdan emindik. Ama kasabamızın gecesi değişti — ay ışığı vurduğunda sokaklar susuyor, lambalar sönüyor, telefonlar cevap vermiyor. İlk başta küçük şeylerdi: kapılar kilitli kalıyor, pencereler ardına kadar açık bulunuyordu. Sonra insanlar ölmeye başladı. Ölümleri o kadar korkunçtu ki onlara bakamadım; görüntüler zihnime kazındı, uykularımı çaldı. Polis susuyor; tanıkların anlattıkları birbirini tutmuyor. Her ipucu daha fazla soru doğuruyor. Evimizin etrafında, gecenin içinde bir sessizlik dolaşıyor — nefesler kesiliyor, sesler yok oluyor. Her kapı ardında yeni bir boşluk bekliyor. Bu notu sana yazıyorum çünkü artık başka çaremiz kalmadı. Eşimle beraber huzurlu bir hayat istiyoruz ama bu kasabaya taşındığımızdan beri her şey ters gitmeye başladı. Lütfen, birileri bize yardım etsin. Ölmek istemiyorum. — Lina

Sıradan bir lise öğrencisi, tavan arasında bulduğu eski bir aynanın içine çekilir. Aynanın arkasındaki dünyada, gerçek dünyada kaybolan insanların yaşadığını ve oradan kaçmanın tek yolunun gizemli bir bulmacayı çözmek olduğunu fark eder.

Anne ve babasının pırıltılı şöhretinin gölgesinde, sevgisiz bir sessizlikle büyüyen Neva Karçin için kâbus, aile mirasının arkasındaki korkunç sırlarla başladı. O gün, Neva’nın ruhunda uzun süredir uykuda olan karanlık bir canavar uyandı ve genç kızın zihni tuzla buz oldu. ​Neva artık tek bir bedene üç farklı ruh sığdırmak zorundaydı: Neşeli, depresif ve hiddetli... Hayatı da içindeki kadınlar gibi paramparça olmuştu. Babası, imajı ve statüsü tehlikeye girmesin diye onu gizli malikâneleri olan Safir’e hapsettiğinde, senelerce sürecek esaret henüz yeni başlıyordu. Fakat Neva’yı zapt etmek ve dünyadan gizlemek imkansızdı. Neva, başına dikilen on altı gardiyanı da tek tek pes ettirmeyi başardı. Ta ki on yedinci gardiyan kapıdan içeri girene kadar: Fatih Çetiner. Ailenin tüm kirli işlerine ve geçmişin karanlık dehlizlerine vakıf sadık bir gölge olan Fatih, Neva’nın kaderini değiştirecek ona hem aşkı hem acıyı öğretecekti. Fatih, Neva`dan uzak durması gerektiğini bile bile ona daha sıkı sarılabilmek için ulaşılmaz ve soğuk zırhını çıkartabilecek miydi? Kendisine yaklaşan her insanı pençeleriyle söküp atan bu yaralı kız, geçmişin canlı şahidi olan Fatih’e gerçekten güvenebilir miydi? Romantizmi, gizemi, ihaneti ve intikamı tüm derinlikleriyle hissedeceğiniz; Neva ve Fatih’in bir günah kadar yasak aşkına şahitlik edeceğiniz tehlikeli bir oyun başlıyor.

Adı yoktu. En azından artık yoktu. Sahada ona “Akrep” diyorlardı. Gerçek ismi kayıtlarda kalmış, geçmişi ise yalnızca eksik dosyalardan ibaretti. Bir uzman çavuş olarak görev yaptığı birliklerde fazla konuşmazdı, kimseye kendini anlatmazdı. Çünkü bazı insanların anlatacak bir hayatı değil, sadece yerine getirmesi gereken görevleri olurdu. Ama her insan gibi onun da susturamadığı bir tarafı vardı. Bir şehirden diğerine taşınan, köyde baskı altında yaşayan genç bir kadın. Gözde. Yıllar önce internet üzerinden başlayan masum bir tanışma, zamanla kimliği belirsiz bir bağa dönüşmüştü. Ne Gözde onun gerçekte kim olduğunu biliyordu, ne de Akrep bu bağın nereye varacağını kontrol edebiliyordu. Görevler, çatışmalar ve sürekli değişen coğrafya arasında Akrep, kimliğini gizleyerek onu uzaktan izlemeye başlar. Söylenmeyen her cümle, gidilmeyen her yol ve ertelenen her gerçek, iki hayatı da yavaş yavaş aynı noktaya sürükler. Bir yanda emir komuta zinciri içinde yok olmamayı öğrenen bir asker, diğer yanda kendi hayatının içinde kaybolan bir kadın. Ve ikisinin arasında, söylenmemiş bir gerçek. Bu hikâye bir aşk hikâyesi değildir. Bu hikâye, konuşulmayanların insanı nasıl değiştirdiğinin hikâyesidir. Çünkü bazı insanlar birbirini bulmaz. Sadece birbirine yaklaşırken kaybolur.

KIRILMA NOKTASI Dört aylık bir bebekken cami avlusuna bırakılan o kızın hayatında iki isim vardı: Nefret ettiği mirası Su ve sığındığı Kader. Geçmişin acılarını gömdüğünü sanırken, uğradığı ihanetle en büyük sırrı tüm okulun önüne serilir. Karanlığın eşiğindeyken gözlerini açtığında ise karşısında okulun ulaşılmaz ikizleri Mert ve Ayaz’ı bulur. Ayaz, onun için sırlarla dolu güvenli bir sığınaktır. Mert ise öfkesiyle duvarlar ören karanlık bir fırtına... Okulun dışlanmış "evlatlık" kızı olacağını düşünürken, kendini bu tehlikeli grubun tam merkezinde bulur. Ancak bu grupta herkesin sakladığı ağır bedeller, dokunulmaz kurallar ve ardında büyük nefretler barındıran gizli isimler vardır. Su, daha ilk adımda o kuralların tam üstüne basar. Üstelik grubun en tekinsizi Cesur’un karanlık bakışları, Su`yun boynundaki doğum lekesine kilitlendiğinde geçmişin ve geleceğin tüm dengesi sarsılır. Fırtınaya karşı duran mı olacaksın, yoksa o fırtınanın kendisi mi? Unutmayın bu kurgu gerçek değil karakterleri örnek almayın.

Luna gördüğü kabusların gerçek olup olmadığını çözemiyordu ve içinden nasıl çıkacağını bilmiyordu. Bu kabuslardan uyanmanın bir yolunu bulmalıydı. Rüya evreni gerçekten de düşündüğü kadar kötü müydü?

Efsun 6 yaşında annesini kaybetmiştir ve büyüyüp doktor olmuştur, tayini çıktığı için bir karargaha gider. O karargahta aslında annesinin yaşadığını öğrenir ve üsteğmen olan Demirde yardım etmek amaçlı Efsun`un annesini birlikte ararlar ama işler istedikleri gibi gitmez ve anlaşmalı evlilik yaparlar TAMAMEN KURGUDUR!!!

“Seni yıllardır arıyorum,” dedi. Gözlerimin içine baktı. Ama ben… artık o eski ben değildim. “Keşke aramasaydın,” dedim. “Çünkü bulduğun kişi… o kişi değil.”

Telefonuma baktım; saat neredeyse ikiye geliyordu. Babamdan hâlâ ne bir arama ne de bir mesaj vardı. Tam o an, sessizliği yırtarcasına telefon çalmaya başladı. Ekranda "Babam" yazıyordu. Hiç düşünmeden açtım. ​"Alo? Baba, neredesin? Seni çok merak ettim... Baba?" ​Ama karşıdan gelen ses babama ait değildi. Soğukkanlı, ama belli belirsiz aceleci bir adam sesiydi: ​"Alo, merhabalar. Mara Hanım`la mı görüşüyorum?" ​Bir an nefesim titredi. Bu kadın da kimdi? "Evet, benim. Siz kimsiniz?" ​Kadın derin bir nefes alıp sakin bir tonla konuştu: "Öncelikle sakin olun... Ben babanızın doktoruyum." ​Sözleri beynimde bir anda çarpıştı. "Ne? Ne doktoru? Babama ne oldu? Neredesiniz?" ​"Mara Hanım, lütfen biraz sakin olmaya çalış-" ​"Ne sakinliği? Ne oldu babama, söyleyin!" ​Kadın sesi biraz daha netleşti: "Ben Doktor Serkan. Babanız bir trafik kazası geçirdi. Şu anda hastanedeyiz. Durumu... iyi. Endişelenmeyin, size haber vermem gerekiyordu." ​O an dünya ayaklarımın altından çekildi. "Durumu iyi" demişti ama ya iyi değilse? Ya bir şey olursa? Babam... benim her şeyimdi. Onu kaybetme ihtimalini düşünmek bile içimi paramparça ediyordu. ​Telefondan tekrar ses geldi: "Mara Hanım, orada mısınız?" ​Sesim titredi, boğazım düğümlendi: "E-evet... buradayım. Geliyorum. Hemen geliyorum." ​Telefonu kapattım. Ellerim titriyordu, nefesim düzensizdi. Bir anlığına dünyam kararmış gibi hissettim... ama tek bildiğim, babama ulaşmam gerektiğiydi.

İleride evleneceğiniz kişiyle nasıl tanışmayı hayal ettiniz? Bir kafede, lisede, iş yerinde veya klasik olarak çarpışarak olabilir değil mi? Ama kesinlikle dağ başında, gecenin zifiri karanlığında, bir mayının üstüne basmış halde karşılaşmayı hayal etmemişsinizdir değil mi? Neredeyse imkansız bir tanışma hikayesi... İşte o imkansız tanışma hikayesini gecenin karanlığında, sadece yıldızların ve ayın aydınlattığı gecede, arkamda duyduğum tok, kalın sesiyle imkansız olmadığını anladım. İlk olarak zifiri karanlıkta bile belli olan yeşil gözleri dikkatimi çekti. Elindeki silahı bana doğrultmuş, bu zifiri karanlıkta bile belli olan keskin yüz kartlarıyla, sinirli yüzüyle bana bakıyordu. Sol elini temkinli bir şekilde havaya kaldırdı, kafasındaki askeri kaskına götürdü, kasktaki el fenerine dokunup açtı, bu sayede beni daha net görmeye başladı. Bir süre bana baktı, hareket eden adem elmasından yutkunduğunu anladım. Bizim hikayemiz bir dağ başında yıldızların altında başlamıştı. Hayalet ve Ateş Parçası`nın hikayesi... TELİF HAKKI BANA AİTTİR. İZİNSİZ KAPAK VE İÇERİK ALINAMAZ!

Bazı insanlar geçmişinden kaçar. Bazılarıysa geçmişi tarafından bulunur. İris, dövme yaparak hayatını sürdüren genç bir kadındır. Her gün başkalarının hikâyelerine tanıklık ederken, kendi hikâyesinin henüz başlamadığını bilmiyordur. Beklenmedik bir olay, yıllardır sessiz kalan sırları uyandırır. Artık hiçbir tesadüf masum değildir. Ve bazen, en büyük gerçek… en uzun süre saklanan olur. Her adım onu yeni bir gerçeğe yaklaştırırken, öğrendiği her şey bildiği dünyayı biraz daha parçalar…