"Bazı mezarlar boştur, çünkü içindeki ölüler hâlâ aramızda yürümektedir." Sare, geçmişin üzerine çöken ağır kül tabakasının altında nefes almaya çalışan bir "Külçiçeği". Yaşadıklarını bir mutfağın buğusuna, sahne ışıklarının parıltısına ve en çok da derin bir sessizliğe hapseden genç bir kadın. Onun dünyasında dokunmak yasak, hatırlamak ise bir intihar biçimi. Ancak kaderin, yarım kalan hikâyeleri tamamlama gibi acımasız bir huyu vardır. Mahir Duru, yıllardır boş bir toprağın başında evladının yasını tutarken; yanı başında duran Yaman, bir yalanın gardiyanlığını yaparken vicdanının enkazı altında can çekişmektedir. Sırların, üzerine basılmayı bekleyen birer mayın olduğu bu hayatta Sare, celladına mı sarılacaktır? Kurulan tüm sahte dünyalar sarsılırken; ulaşılan o huzur taze bir başlangıç mı müjdeleyecek, yoksa her şeyi yakıp küle mi çevirecektir?

Babası bir suikasta kurban gittiğinde, Leyla Beren Yankı geride yalnızca yas kalacağını düşünüyordu. Ta ki babasının eşyaları arasında bulduğu şifreli notlar, bilinmeyen semboller ve cevapsız sorularla karşılaşana kadar... Araştırması onu, yüzyıllardır gölgelerde varlığını sürdüren gizli bir cemiyetin izlerine götürür. Aureth. Kimsenin adını yüksek sesle söylemediği bir düzen. Kimsenin varlığını kanıtlayamadığı bir sır. Ve her şeyin merkezinde duran bir ritüel: On Üçüncü Kapı. Gerçeğin peşinden giden Leyla`nın yolu, geçmişinin yükünü taşıyan Damien Hazar Şahmar ile kesiştiğinde, artık hiçbir şey yalnızca bir araştırmadan ibaret değildir. Bazı sırlar öğrenilmek için değil, korunmak için vardır. Ve bazı kapılar açıldığında, geri dönüş yoktur. 🖤 ON ÜÇÜNCÜ KAPI I. Kitap — Aristokrat

Hayatım ölümlerle geçti ve bu ölümler hayatım için hep bir dönüm noktası oldu. Beklenmeyen ihanetler, zorlu bir yaşam mücadelesi. İnsan yaşarken kendini unutur mu? Ben unuttum. Bir daha da hatırlayamam sanmıştım. Taki o güne kadar... ARKADAŞLAR BU BENIM İLK KİTABIM DESTEK OLURSANIZ ÇOK SEVİNİRİM!!!🙃

Sarayın gölgeleri, eski sırlarla doludur ve güç her zaman kanla ölçülür. Selene Draven, babasının hayatını kurtarmak için kendini krallığın acımasız kurallarının ortasında bulur. Babasının beklenmedik teklifi, onu istemediği bir evliliğe, sarayın en gizemli ve korkutucu varisi Lucien Veyron`un yanına sürükler. Gizem, ihanet ve ölümsüz tutku arasında sıkışan Selene, sarayın karanlık sırlarını keşfederken kendi gücünü ve cesaretini de sınamak zorunda kalacaktır. "Gecekanlı", kanın, aşkın ve ölümsüzlüğün gölgesinde, sınırları zorlayan bir hikaye.

okuldaki sırrın devamı iyi okumalar

054**:Naber Siz:Kimsin? 054**:Bilmem sence kimim?

O, Moskova`nın karlarını bile dondurabilecek kadar bir imparatorluğun sahibiydi. Ben ise o karların altında nefes almaya çalışan yaralı bir kuş. Onu o ormanda bulduğumda, bir kurşun yarasıyla can çekişen bir adam (Aren) olduğunu sanmıştım. Ama o, kapılar ardına kilitlendiğinde, kucağımdaki umudu bile infaz edebilecek kadar acımasız bir cellat (Viktor Volkov) çıktı. Bu malikânede kurallar mermerle yazılmış, kanla mühürlenmişti. Ama onların anlamadığı bir dil vardı: Sessizlik ve bir kâse yoğurt çorbasının hatırlattığı o sıcak vatan kokusu. Oğlumun damarlarında onun kanı akıyordu, ama kalbi benim masallarımla büyüyecekti. Bir imparatorluğun çöküşünü izlemek ister misiniz? O zaman kapıları kapatın. `Seni bir sorumluluk olarak değil, bir zafer olarak istiyorum Alya.` `Sen beni ancak bir mahkûm olarak alabilirsin Viktor. Kalbim artık senin anlayamayacağın bir dilde konuşuyor.`"

Kadran’da hayat kusursuz bir düzen içinde akar. İnsanlar uyanır, çalışır, tüketir ve uyur. NOHUT her adımı kaydeder; Uyum Skoru ne kadar iyi bir vatandaş olduğunuzu belirler. Kimse zorlanmaz. Çünkü sistem, özgürlüğü elinizden aldığını hissettirmeyecek kadar iyi tasarlanmıştır. Kerem Asal da bu düzenin içinde yaşayan sıradan bir adamdır. Ta ki geçmişinden kalan bazı izlerin, sandığından daha büyük bir gerçeğe işaret ettiğini fark edene kadar. BKT-Çip’in görünmeyen bir katmanı vardır. İnsanların yalnızca ne hatırladığını değil, hatırladıkları şeyleri ne hissettiğini de değiştiren bir katman. Kerem gerçeğe yaklaştıkça Kadran’ın en korkunç sırrını keşfeder: İnsanlardan anılarını almak yeterli değildir. Onları kendilerine ait hissettiren duyguları da silebilirsiniz. Peki bir insan geçmişini hatırlıyor, fakat artık hiçbir şey hissetmiyorsa… geriye gerçekten kim kalır?

Bazı acılar unutulmaz, bazı ihanetler affedilmez. Lâl, geçmişin susturulmuş gerçeklerini araştırırken her şeyin birbiriyle bağlantılı olduğunu fark eder. Yıllar önce ülkeye ihanet edenlerin özgürlüğüne kavuşacağı gece büyük bir balo düzenlenir. Herkes maskelidir. Herkes bir sırrı saklar. Fakat o gece yalnızca maskeler düşmeyecek; yıllardır susan bir ülkenin son damlası da akacaktır.

Henüz hayatını yaşamamış biri nasıl ölebilir?

Biri beni izliyordu. Her saniye. Saklanma gereksinimi duymadan, sanki bunu kabullenmemi ister gibi. ***

Bazı geceler insanın hayatını değiştirir. Bazı geceler ise onu tamamen karanlığa sürükler. Vera için tam o gece, hayatına son vermesi gereken geceydi. Ama gözlerini tekrar açtığında karşısında onu izleyen bir yabancı vardı. Victor. Karanlığın içinden çıkmış gibi görünen bu adam yalnızca bir sır değildi; Vera’nın kaderiydi. Victor’un yaşaması için Vera’ya ihtiyacı vardı. Vera’nın yaşayabilmesi içinse geçmişiyle yüzleşmesi gerekiyordu. Biri yaşamaktan vazgeçmişti. Diğeri halkını kurtarmak için zamana karşı savaşıyordu. Aralarında kurulan bağ yalnızca kader değildi. Kanla mühürlenmiş bir seçimdi. Ve karanlık yaklaşırken Vera şunu öğrenecekti: Bazen insanı hayatta tutan şey umut değildir… birinin onu bırakmamasıdır. Çünkü artık hiçbir şey sandığı kadar gerçek değildi. Ne insanlar… Ne anılar… Ne de kalbi.

Işığını arayan adam Gölge’de yuva bulmak isteyen kadın. Enkaz altında kalan İki beden… Bir çığlık… Bir sessizlik. Bir sır… Bir ölüm. Bir mesaj; “Film başladı Hazel Özilhan” Bir kaza… Bir uyanış. Bir kadın…ışığın kendisi. Bir adam…karanlığın içinden gelen. İki ruh. İki yara. Bir kader. Doğan bir aşk… Kanlı bir oyun. İki piyon… aynı tahtada. Sırlar. Gerçekler. Acılar. Ölümler. Ve sonunda yalnızca biri… Aydınlığa çıkacak. Işığın Gölgesi, karanlıkta yankılanan bir hikaye.🕯️

Berdel`e kurban gitmiştim. Hiç tanımadığım, bilmediğim bir adamla evlendiriliyordum... "1 yıl, sadece 1 yıl sonra burdan herkesin seni bir ölü olarak sanması ile gideceksin." Bunu diyen bir ağaya ne kadar güvenilir ki Sevgiyi hiç tatmamış bir kız esir olduğu bir ağaya aşık olabilecek mi... Kalbi kırıklarla dolu 22 yaşında genç bir kız ve Mardin`in aşiret ağası. Berdele kurban gitmiş iki genç, iki deli yürek... Her genç kızın hayaliydi beyaz atlı prens, peki ya bu sadece hayallerden ibaret ise. SAVAŞ AĞA hikayesi çilem olarak değişmiştir... Kuma kitabı değildir... 6 Eylül 2021 Telif hakları kesinlikle saklıdır.

Bize farklı isimler, farklı hayatlar verdiler. Çocukluğumuzu alevlerin içine gömdüler. Oyunlarımızı, kahkahalarımızı, ailemiz sandığımız insanları elimizden aldılar. Karşılığında verdikleri tek şey birkaç ilaç ve onlarca yalandı. Kimimiz sahte bir sevgiyle büyüdü kimimiz nefretle, ama hiçbirimize ait olan bu değildi. Bizi geçmişten koparabileceklerini sandılar ama yanıldılar. Her gece beliren kabuslar vardı, her nefes alışımızda kalbimize batıp kanatan cam kırıkları vardı ve bize kim olduğumuzu fısıldıyordu. Karanlık bir gizemin parçası olarak doğduğunuzda hayat size acımıyordu.

Aile neydi ayol?! Varoşsak nolmuş yaprağm, bir de hesap kesiyor! "Sana mı soracağım varoş olup olmayacağı mı sen kimsin oğlum?!" Dedim hafif alaylı bir tavırla... tabi bu onu daha da çıldırttı... "Sana aileden gibi davranmamızı istiyorsan önce o ağzını toplayacaksın!!" Hala aile diyo yaa... Yâ sabırr... "Yoh yaw, istemiyorsam nolacak!" Bu tartışmanın sonu hiç iyi bitmeyecekdi...

Ak ile karanın savaşı bitti ama onun hayatta kalma mücadelesi yeni başlıyor. Siyah Elflerin prensi Sirius ile Beyaz Elflerin prensesi Elvina’nın yasak aşkından doğan Lora, iki krallığın da lanetlediği melez bir kan taşıyordu. Ailesinin katledildiği o dehşet gecesinden, sadık hizmetçi Lily sayesinde kurtulmuş ve eski bir kulübede kimliğini kömür karasının ardına saklayarak büyümüştü. Ta ki o güne kadar... Şehirdeki şifacı dükkanında çıkan bir arbede, Lora’nın saçlarındaki beyaz tutamları ve ölümcül sırrını açığa çıkarır. Artık peşinde acımasız avcılar vardır. İzini kaybettirmek için sığındığı bir tavernada ise kulak misafiri olduğu fısıltılar, hayatının seyrini tamamen değiştirir: Yıllar önce öldüğünü sandığı annesi Elvina hayatta olabilir ve gidenlerin akıl sağlığını yitirdiği efsanevi "Gizli Topraklar"a sürgün edilmiş olabilir. İçindeki o küçücük umut ışığının peşine düşen Lora`nın önünde ölümcül bir engel vardır: Oraya ulaşmanın tek yolu, krallıklara dağılmış ve uğruna savaşlar çıkan parçalanmış bir haritayı bir araya getirmektir. Lora, annesini bulmak için bu tehlikeli arayışa çıkarken sadece avcılarla değil, zihni kemiren halüsinasyonlarla ve Gizli Topraklar`ın bilinmezliğiyle de savaşmak Çünkü bazı kapılar açıldığında, geriye dönüş artık mümkün değildir.

​"Karanlığa adım attığında kuralları sen koymazsın. Ama hayatta kalmak istiyorsan, gölgene bile acımayacaksın." Hikaye bitmek üzere ama yeniden düzenlediğim için düzelttikçe yeni bölümleri yayınlayacağım.

Ya?ad??? i�in s?rra d�n�?en t�m bedenlere

Spotify listesi var. (Bioda hesab?mm var)

(1&+)

Yıllar önce kapanması gereken bir hesap, hiç beklenmedik bir anda yeniden açıldığında iki ailenin hayatı bir kez daha birbirine karışır. Asena’nın karşısına çıkan tek bir isim, yıllardır hatırlamadığı bir gecenin kapısını aralar. Kutay, o ismi gördüğü anda geçmişte gördüğünü sandığı her şeyin yeniden ortaya çıkacağını anlar. İkisinin yolları kesiştiğinde bunun basit bir karşılaşma olmadığını fark etmeleri uzun sürmez. Çünkü yıllar önce yaşananlar yalnızca geçmişte kalmamıştır. Bir sır hâlâ saklanmaktadır. Birileri hâlâ susmaktadır. Ve gerçeği bilenler, onun ortaya çıkmasından herkesten daha fazla korkmaktadır. Asena ve Kutay, birbirilerine yaklaştıkça cevaplardan çok sorularla karşılaşacaklardır. Yıllar önce ne oldu? Bu hikâyede kimin kaderi gerçekten mühürlendi?

💜🎶 SAKLI RİTİM Bazı insanlar hayatımıza bir anda girmez. Önce uzaktan gördüğümüz bir yabancı olurlar. Sonra adını öğrendiğimiz biri. Birkaç tesadüf, birkaç kısa sohbet... Ve fark etmeden hayatımızın bir parçasına dönüşürler. Aria`nın kimsenin bilmediği bir dünyası vardır. Maskesinin ardında sakladığı hayalleri, tutkusu ve yalnızca güvendiği insanlarla paylaştığı başka bir hayat... Barbaros`un dünyasıysa tamamen farklıdır. Havuz, yarışlar, antrenmanlar ve bir gün ulaşmak istediği büyük bir hedef... İkisinin yolları üniversitenin kalabalığında kesiştiğinde, bunun yalnızca sıradan bir karşılaşma olduğunu düşünürler. Henüz birbirlerinin hayatları hakkında neredeyse hiçbir şey bilmiyorlardır. Aria, Barbaros`un peşinden koştuğu hayali bilmiyordur, Barbaros ise Aria`nın maskesinin ardında sakladığı dünyadan habersizdir. Ama bazı sırlar saklandıkça büyür. Bazı hayaller insanı hiç beklemediği yerlere götürür. Ve bazı karşılaşmalar... Bir hikâyenin başlangıcı için oldukça yeterli olabilir. Saklı Ritim Her kalbin, kimseye anlatmadığı farklı bir ritmi vardır.

Geçmişinden gelen izleri sırtında taşıyarak geleceğini kurmaya çalışan üç kızın hayatını okumaya ne dersiniz?

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

Gerçekten maskenin ardındaki 𝑂 muydu?

“Seni yıllardır arıyorum,” dedi. Gözlerimin içine baktı. Ama ben… artık o eski ben değildim. “Keşke aramasaydın,” dedim. “Çünkü bulduğun kişi… o kişi değil.”