Texting/yarı texting hikaye

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Kızının asosyalliğini yenmesini isteyen Candan, arkadaşı Kevser`in yan evine taşınır. Ahu, hiç taşınmak istemese de ailesine karşı çıkamaz ve taşınırlar. Ablası ve annesinin zoruyla Candan`ın oğlu Alaz ve Ela ile tanışır. Alaz ve Ela da diğer arkadaşlarıyla tanıştırırlar. Ahu`yu olabildiğince yabancı hissetmesin ve alışsın diye ellerinden geleni yaparlar.

Bir sabah kendini bilmediğin bir otel odasında kalbi sökülmüş bir adamın yanında bulduğunda yapılabilecek tek şey ne olabilirdi ki? Kaçmak! O da öyle yaptı. İzlendiğinden habersiz... İşin içine geçmiş hesapları olan bir adam girdiğinde ise her şey arapsaçına dönecekti. Gizli mesajlar, çarpışan güçler ve kirli oyunlar... Bu öylesine bir cinayet miydi yoksa her şey daha büyük bir oyun için miydi? "Bu senin katil olduğunu kanıtlamaz?" "Evet, ama sen bana yardım edebilirsin." Dudakları sanki bir şey bulmuşçasına yukarı kıvrıldı.

Asker sadece vatan uğruna feda edilen bir can mıdır? Arka planda taşıdığı yükler, kayıplar ve özlemler yok mudur? Sert bakışlarının ve disiplinli duruşunun altında hiç mi duygu saklı değildir? Urungu; Kurt Timi, Turan Timi, onları bekleyenler ve karşılarındaki terör örgütünün gözünden anlatılan bir hikayedir. Dostluğun, fedakarlığın, kayıpların, sadakatin ve mücadelenin iç içe geçtiği bu yolculukta her karakter kendi sınavını verecektir. Temelinde ise iki timin bir terör örgütüne karşı verdiği mücadele yer almaktadır. ✅Bu eserde geçen tüm askerî unsurlar, taktikler, operasyonlar, mekânlar, örgütler ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Anlatılan hiçbir örgüt, kurum, kuruluş, kişi veya şehir sahnelerindeki kurgu gerçeklikle ilişkilendirilemez!

​Miami`de güneş herkesi ısıtır. Ama bazılarını yakar. Mila için sahil, saklanmak için kusursuzdu. Kalabalığın içinde kaybolmak, normal görünmek, geçmişini susturmak... Hepsi mümkündü. Ta ki okyanus, unutulması gereken bir şeyi yeniden kıyıya vurana kadar. Yaman Sancak bu sahilin düzenini korur. Kuralları nettir, hataya yer yoktur. Ama bazı insanlar, geldikleri anda dengeleri değiştirir. Bazı sırlar suyun altında kalmaz. Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Ve Miami`de, herkes göründüğü kişi değildir. 🧭 ​“Tebrikler Boran,” dedi, sesi her zamankinden daha boğuk geliyordu. Ama gözlerindeki o delici bakış gitmemişti. “Üniversite takımında size balık olmayı mı öğrettiler?” “Şanslı bir günümdü Şef,” dedim, yere bakarak. Yaman yanıma yaklaştı. Sadece benim duyabileceğim bir sesle fısıldadı: “Kasten mi bekledin? Benim çıkmamı bekleyip bir saniye sonra mı çıktın?” Bakışları üzerimde kilitlendi. “Okyanus yalan söylemez Mila. Suyun altında elimin altındaki nabzın tek bir kez bile hızlanmadı.” Dudaklarının kenarı hafifçe kıvrıldı. “Sen kime meydan okuyorsun?”

Yüzüme bakmıyor, gözlerini kaçırıyordu. Belinden silahını çıkardı. Ne yapıyordu bu? Beni mi öldürecekti? Bakışlarını silahtan çekti ve ilk defa gözlerime değdirdi. "Ne o?! Beni mi öldüreceksin bu sefer?!" diyerek burnumdan soludum ve ekledim, "Sen planları tuzla buz etmeyi seversin nasıl olsa." Hareleri hâlâ gözlerimde dolanıyordu. Elini uzatıp "Al." dedi. Önce silaha sonra ona baktım. Kafam karışmıştı. 🧭 Geçmişin hayaletleri aralarında birer kurşun gibi dolaşırken, silah bu kez el değiştiriyordu. Gözlerindeki nefret mi daha keskindi, yoksa o tanıdık hayal kırıklığı mı? Planlar tuzla buz olmuş, güven çoktan toprağa gömülmüştü. Şimdi elindeki metale bakarken tek bir soru vardı: İntikam mı, yoksa sadakat mi? Sence hangisi kazanır?

Lura Henyer, dört yaşında kaybolduğunda ardında yalnızca kapanmayan bir oda, susturulmuş kayıtlar ve onu beklemekten vazgeçmeyen bir ev bıraktı. Ama kaybolduğu yer ölüm değildi. Başka bir dünyada adı silindi. Geçmişi parçalandı. Bir çocuk olması gerekirken karanlığın diliyle büyütüldü; emirleri, sessizliği, hayatta kalmayı ve öldürmeden önce tereddüt etmemeyi öğrendi. Yıllar sonra son görevi onu karanlık bir denize sürüklediğinde, Lura öldüğünü sandı. Fakat gözlerini açtığında kendini Sylvariella’nın yaşayan ormanında buldu. Sylvariella onu hemen kabul etmedi. Çünkü orman yalnızca kayıpları saklamazdı; seçimleri sınardı. Kael Akunar ise sarayın sessiz duvarları arasında büyümüş bir prensti. Annesinin ölümünden sonra Drisax’a gönderilmiş, yaşaması beklenmeyen bir sürgüne dönüştürülmüştü. Ama Kael ölmedi. Kuzeyin karanlığından geri döndüğünde yanında yalnızca yaraları değil, kapalı kapılar, eksik kayıtlar ve annesinin ardında bıraktığı tehlikeli mektupları da taşıyordu. Lura ile Kael’in yolları Sylvariella’nın göl kıyısında kesiştiğinde, bu yalnızca iki yaralı ruhun karşılaşması değildi. Eski dünyanın taşları, Demir Ev’in sakladığı sırlar, Akun Sarayı’nın kapalı kayıtları ve iki dünyanın arasındaki unutulmuş eşikler uyanmaya başladı. Lura, Henyer kanının Demir Ateşi’ni, eski ejderha soyunun kıvılcımını ve peri diyarının sessiz büyüsünü taşıyordu. Kael ise yalnızca sürgünden dönen bir prens değil; Elyndra’nın kanıyla saklanan hakikate tanıklık edecek kişiydi. Biri koruyan olacaktı. Diğeri tanık. Ama herkes Lura’yı bir cevap, bir anahtar, bir kayıp miras ya da açılması gereken bir kapı gibi görmeye başladığında, Lura’nın en büyük savaşı iki dünya arasında kalmak değil; kendi kaderinin başkaları tarafından yazılmasına izin vermemek olacaktı. Çünkü bazı bağlar kurulmaz, hatırlanır. Bazı kapılar açılmaz, bekler. Ve bazı kızlar kaybolmaz; yalnızca dünya, onları geri verecek kadar cesur olana dek saklar.

Her şey, zamanı değil de "olasılıkları" gösteren kadim bir cep saatinin bulunmasıyla başladı...

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

Dikili’de başlayan zombi salgını, Mert`in hayatını sonsuza dek değiştirir. Mert, arkadaşları ve ailesiyle birlikte hayatta kalmaya çalışırken büyük bir savaşın içine çekilir. Antik dünya dışı varlıklar, mor damarlı mutant zombiler ve kadim mühürler arasında geçen mücadelede Mert, ihanetlere, kayıplara ve kendi içindeki karanlığa karşı savaşır.

Yıllardır süren bir aile düşmanlığı, kardeşinin intikamını almak isteyen bir adam ve bu savaşın ortasında kalan bir genç kadının hikayesi... Kimine göre yaşam; sonsuz mavi bir deniz, dalları göğe uzanan görkemli ağaçlar veya hiç ayak basılmamış bakir topraklar... Kimine göre ise keskin buz kırıkları, parçalanmış aynalar, buruk siluetler ve hazin sonlar...

CAMDAN DUVARLAR (Kar Küresindeki Kız) "Camlar kırılmak için vardır fanzin kızı... Ya o sahte fanusun arkasında donarak öleceksin ya da bu gerçek dünyanın içinde kanayarak yaşamayı öğreneceksin." Eylül Alaca; yedi yıl önce o korkunç konak yangınında annesini ve geçmişini kaybetmiş, ruhuna agorafobi (açık alan korkusu) denilen şeffaf bir zırh giydirilmiş yirmi bir yaşında bir kız. Onun dünyası, Kuzguncuk’taki o tarihi ahşap konağın çatı katından, pencerelerden izlediği İstanbul manzarasından ve raflarında dizili yüzlerce antika kar küresinden ibaret. Eylül için hayat, o cam fanusların içindeki donmuş, güvenli ama yaşanmayan bir mikro dünyadan ibaretti. Ta ki o demir kapı tekmeyle açılana kadar... Kuzey Karahan; kuralsız, sınırları sevmeyen, hayatı uçlarda yaşayan başarılı bir restorasyon mimarı ve ressam. Elinde kömür kalemi, ruhunda fırtınasıyla o eski konağı yıkılmaktan kurtarmak için içeri daldığında, karşısında çizgilerle değil, duygularla örülmüş camdan bir fanus buldu. O, Eylül’ün dünyasını zorla değiştirmeye çalışmadı; o cam duvarları milim milim zımparalayarak yok etmeye geldi. Biri beton kadar katı, diğeri şiir kadar narin... Onlar dünyayı iki farklı uçtan tutan iki zıt dünyaydı. Ancak o ahşap odanın eşiğinde başlayan bu çatışma, sadece bir mimar ve şairin aşkı değildi. Geçmişin o barut kokulu mahşeri, yedi yıl önceki o yangının arkasındaki karanlık holding imparatorluğu ve Karahan soyadının arkasındaki lanetli sırlar gün yüzüne çıktığında, iki yaralı ruh kendilerini koca bir yeraltı dünyasının ortasında bulacaktı. Plazaların soğuk cam kulelerinden, şantiyelerdeki can pazarlarına ve Kuzguncuk`un o devasa cam kubbeli kütüphanesine uzanan sarsıcı bir direniş... Yalanlar yanacak, sahte isimler silinecek ve kırık camların üzerinde yepyeni bir evren yükselecek. Çünkü bazı uçurumlar düşmek için değil, el ele tutuşup gökyüzüne uçmak içindir. "Kar küresindeki kız artık özgür... Çünkü o, fırtınanın ta kendisi olan adama aşık oldu."

Not: Haftada bir yeni bölüm gelecek.Dünyama, zihnimin kuytu köşelerine hoş geldiniz ****

Her şey elmas kolyeyi çalmamla başlamıştı.O kolye benimdi sadece almak için doğru zamanı bekliyordum bu gece her şey bitecekti hemde her şey fakat bilmediğim bir şey vardı ki kolye sahteydi.

Ateş Çağan hatırlayamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir adamdır. Geçmişi zihnini parçalamakla kalmamış aynı zamanda ruhu ve bedeninde de kalıcı izler bırakmıştır. Öyle ki, Ateş Çağan kendi adını bile kendisi koymak zorunda kalmıştır. Aysis İlay, unutamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir kadındır. Geçmişi anılarını kirletmekle kalmamış, aynı zamanda geleceğine dair umutlarını da yok etmiştir. Öyle ki, Aysis İlay aynaya bakmaktan bile nefret etmektedir. Ateş kızgın bir korken Aysis buzdur. Ateş yanarken Aysis donuyordur. Kavuşmak ölüm, ayrılık kurtuluştur. Aşkın çağrısı ise kaçınılmazdır.

Ana karakterimiz Asel Ekinci, ona takıntılı derecede aşık olan mafya liderimiz tarafından kaçırılır ve kayıp annesini bulma bahanesiyle anlaşmalı evlilik yaparlar. Ve Asel`in hayatı bu macerada alt üst olur...

"Öldürülen babasının intikamını almaya çalışan Miru,bu ölümün sıradan olmadığını öğrenirse.."

AFET ÇAĞRISI Kaçırıldığı gece sadece özgürlüğünü değil, kim olduğunu da kaybetti. Karanlık bir geçmişin içinde büyüyen genç kadın, yıllarca korkunun ve sessizliğin gölgesinde yaşamayı öğrendi. Ama bazı insanlar kırılmazdı… sadece daha tehlikeli hale gelirdi. O artık kimseye güvenmeyen, yaralarıyla ayakta duran bir kadındı. Ta ki onunla karşılaşana kadar. Soğuk bakışlarıyla insanı susturan, gücüyle herkesi kontrol altında tutan o adam… Herkes ondan korkuyordu. Çünkü kimse geçmişini bilmiyordu. Ve kimse, içindeki karanlığın ne kadar derin olduğunu tahmin edemiyordu. Birbirlerine düşman olmaları gerekiyordu. Ama kader, en yaralı insanları aynı yangının içine attı. Sırlar açığa çıktıkça güven yerini ihanete, tutku yerini savaşa bıraktı. Çünkü bazı insanlar birbirini iyileştirmez… Birlikte felakete dönüşür. Ve onların hikâyesi bir aşk hikâyesi değildi. Bu, iki karanlığın çarpışmasıydı. “Bazı insanlar hayatına umut gibi girer. Bazılarıysa bir afet gibi.”

bir yabancı numara , üniversitenin hem popüler kızına hem de hep zorbalığa maruz kalan ve dışlanıp yalnız bırakılan kişiye yazdıkları mesajlarla onların kaderlerini değiştirir. bilinmeyen : kendini çok zeki zannediyorsun dimi , diğer herkesin seni sevdiğini , bir sürü arkadaşlarının olduğunu düşünüyorsun. bilinmeyen : onların seni popüler olmandan dolayı etrafında olduklarını göremeyecek kadar kör olmak ne kadar acınası bir durum. bilinmeyen : ne dersin bir oyun başlatıp , ortamı aleve vermeye ne dersin ?

Canınız sıkıldığında okuyabileceğiniz çerezlik hikayeler topluluğu..

Bu kitap; Yaşamaya çalışıp,yaşayabilen fakat kendini ölümün kıyısında bulan. Gülüp oynayıp,sonrasında hıçkırıklara gömülen. Gerçekliğini kaybetsede hayallerine tutunan herkese. Peki ya sizce yaşamak için kendinden,zaaflarından geçmeli midir insan,yoksa bir avuç toprak mı olmalıdır? 🦋🦋🦋 İlk defa bir gerçek ailem kurgusu yazıyorum,umarım beğenirsiniz🤍🦋

Yitip, giden canlar. Akıp, Albayrağı süsleyen kanlar... Yıllar önce aileleriyle beraber şehadet şerbetini içen bir tim. Göktürk timi. Çevirdik sayfaları. Geldik bugüne. Tim Göktürk. Abilerini, ablalarının izinde. Onların savaştıkları ile savaşmak için kuruldu. Operasyon adı: Bozkurt. Kurtuluşun destanı. Bu sefer masal değil kanla yazılacak olan bir gerçek. Bir operasyon hangi gerçekleri ortaya çıkarabilirdi? Tim Göktürk`ün ilk baskını kafalarında ki soru işaretlerini arttırmıştı. Gizem DALKILIÇ. Göz renginin huzurlu yeşili vardı. Vardı ama gözlerinde huzur yoktu. Güneşin parlak sarı rengini taşıyordu saçlarının her bir tutamında. Ama hayatında ışık namına bir şey yoktu. İstediği tek şey ölmekti. Çünkü kendi masumiyetinin yükü omuzlarına ağır geliyordu. Bu tamamıyla timin görevini anlatan bir yazım değil. Bir kız çocuğunun kurtuluşunu yazacak bir destan.

Birisinin hayatıyla ilgili aldığı kararları konu edinen cümlecikler.

İstanbul`un en prestijli okullarından biri olan Marmara Prestij Koleji`nde okuyan beş yakın arkadaşın hayatı, grubun lideri Larin Soylu`nun gizemli şekilde kaybolmasıyla altüst olur. Bir yıl sonra Larin`in öldüğü açıklanır. Tam herkes hayatına devam etmeye çalışırken, dört eski dosta gizemli mesajlar gelmeye başlar. Mesajların altında tek bir isim vardır: Gölge Gölge onların sırlarını bilmektedir. Hem de kimsenin bilmemesi gereken sırları... Fakat asıl korkutucu olan şudur: Larin`in ölüm gecesinde bulunan herkes bir şey saklamaktadır. Ve içlerinden biri katil olabilir.