Ak ile karanın savaşı bitti ama onun hayatta kalma mücadelesi yeni başlıyor. Siyah Elflerin prensi Sirius ile Beyaz Elflerin prensesi Elvina’nın yasak aşkından doğan Lora, iki krallığın da lanetlediği melez bir kan taşıyordu. Ailesinin katledildiği o dehşet gecesinden, sadık hizmetçi Lily sayesinde kurtulmuş ve eski bir kulübede kimliğini kömür karasının ardına saklayarak büyümüştü. Ta ki o güne kadar... Şehirdeki şifacı dükkanında çıkan bir arbede, Lora’nın saçlarındaki beyaz tutamları ve ölümcül sırrını açığa çıkarır. Artık peşinde acımasız avcılar vardır. İzini kaybettirmek için sığındığı bir tavernada ise kulak misafiri olduğu fısıltılar, hayatının seyrini tamamen değiştirir: Yıllar önce öldüğünü sandığı annesi Elvina hayatta olabilir ve gidenlerin akıl sağlığını yitirdiği efsanevi "Gizli Topraklar"a sürgün edilmiş olabilir. İçindeki o küçücük umut ışığının peşine düşen Lora`nın önünde ölümcül bir engel vardır: Oraya ulaşmanın tek yolu, krallıklara dağılmış ve uğruna savaşlar çıkan parçalanmış bir haritayı bir araya getirmektir. Lora, annesini bulmak için bu tehlikeli arayışa çıkarken sadece avcılarla değil, zihni kemiren halüsinasyonlarla ve Gizli Topraklar`ın bilinmezliğiyle de savaşmak Çünkü bazı kapılar açıldığında, geriye dönüş artık mümkün değildir.

"şu tepe pullu tepe" gözlerindeki damlalar yanaklarından aşağı süzüldü. Dudakları mırıldandığı türkü ile titredi. Elinde duran gümüş yüzüğü avcunda sıkıca tuttu. Giden adamın sırtını izledi. Terk edilmenin ağırlığı ile yere çöktü. Adamın elleri yumruk haline geldi. Adımları durmamıştı. Durmasını istemişti. Duysun istemişti. Duymuştu yinede durmamıştı. Dudakları titreyerek devam etti. "Altındır alay değil (Nennide yarım nenni) Gümüşdür kalay değil (Eskide yarım hani) Kınamayın a dostlar (Nennide yarım nenni) Sevdadır kolay değil (Eskide yarım hani)" Gözleri acı ile kapandı. Elindeki gümüş yüzüğü avcundan hiç ayırmadı..

"Kaderden kaçılmaz," der bilge insanlar. Ancak Walen MacLeod buna hiç inanmazdı. Ta ki hayatına Eislin adında gizemli bir genç kadın girene kadar. Onun gelişi, Walen`ın yaşamını altüst etti; en sıradan görünen şeylere bile bambaşka bir gözle bakmasını sağladı. Gördükleri ise onu korkuya, hatta umutsuzluğa sürükledi. Peki Eislin kimdir? Nereden gelmiştir? Walen`ın kaderini nasıl değiştirecektir? Yazardan: Kitabın başlangıcı hafif ve sıradan görünebilir. Kahramanların tanışması, sohbetleri, gülümsemeleri ve aşk... Fakat sayfalar ilerledikçe sorular çoğalmaya başlar. Bu genç kadın kim? Oraya nasıl geldi? Ölü mü, yoksa hayatta mı? Bu romanın kurgusu sondan başlandı. Önce final tasarlandı. Bu yüzden sevgili okur, hikâyenin gerçek anlamı finalde gizlidir. İpuçlarını gözden kaçırma. Belki de Eislin`in sırrını çözen ilk kişi sen olacaksın.

"Bir yudum kahve gibi gözlerin değmeye kıyamıyor gözlerim" "Bir lise hikayesidir "

O, Moskova`nın karlarını bile dondurabilecek kadar bir imparatorluğun sahibiydi. Ben ise o karların altında nefes almaya çalışan yaralı bir kuş. Onu o ormanda bulduğumda, bir kurşun yarasıyla can çekişen bir adam (Aren) olduğunu sanmıştım. Ama o, kapılar ardına kilitlendiğinde, kucağımdaki umudu bile infaz edebilecek kadar acımasız bir cellat (Viktor Volkov) çıktı. Bu malikânede kurallar mermerle yazılmış, kanla mühürlenmişti. Ama onların anlamadığı bir dil vardı: Sessizlik ve bir kâse yoğurt çorbasının hatırlattığı o sıcak vatan kokusu. Oğlumun damarlarında onun kanı akıyordu, ama kalbi benim masallarımla büyüyecekti. Bir imparatorluğun çöküşünü izlemek ister misiniz? O zaman kapıları kapatın. `Seni bir sorumluluk olarak değil, bir zafer olarak istiyorum Alya.` `Sen beni ancak bir mahkûm olarak alabilirsin Viktor. Kalbim artık senin anlayamayacağın bir dilde konuşuyor.`"

Bir sabah uyandığında geçmişine dair hiçbir şey hatırlamayan bir genç, kendisini tanıdığını söyleyen insanların arasında bulur. Annesi ona çocukluğunu, arkadaşları birlikte yaşadıkları yılları anlatır. Fotoğraflar, onun yaşadığı söylenen hayatı gözlerinin önüne serer. Her şey ona aittir; fakat hiçbir şey ona aitmiş gibi hissettirmez. Çocukluğundaki mutlulukları hatırlamaz. Arkadaşlıklarını hissedemez. Yaşadığı söylenen anılar zihninde hiçbir iz bırakmaz. Ta ki yırtılmış bir fotoğrafta, yüzünü bile göremediği birine karşı açıklayamadığı bir özlem hissedene kadar... Artık yalnızca geçmişini hatırlamaya çalışmıyordur. Kendisinin kim olduğunu anlamaya çalışıyordur. Çünkü bazen insanı gerçekten kendisi yapan şey yaşadığı anılar mı, onları hatırlaması mı, yoksa o anıların içinde bıraktığı duygular mıdır? Ve eğer sana bütün hayatını başkaları anlatıyorsa... Anlatılan kişi gerçekten sen misin?

Yıllardır süren bir aile düşmanlığı, kardeşinin intikamını almak isteyen bir adam ve bu savaşın ortasında kalan bir genç kadının hikayesi... Kimine göre yaşam; sonsuz mavi bir deniz, dalları göğe uzanan görkemli ağaçlar veya hiç ayak basılmamış bakir topraklar... Kimine göre ise keskin buz kırıkları, parçalanmış aynalar, buruk siluetler ve hazin sonlar...

Toprağın haykırışları oldu pusulam. Benliğimi bıraktığım kanatlarım ölümün habercisiyle buluştu. Sarmaşıklarına sarılı bedenler onun varlığında vücut bulurken, hayat verdiği topaktan can alacaktım. O kefene sarılmamış ruhları benim için süslerken, kasvetli havasını mavi kanatlarımla dağıtacaktım. Ruhu arşa çıkmış bu insanların, cellatlarının son tanıklarıydık biz. Varlığım yok oluşun miladı. Yaşamı var oluşun yok oluşu.

Sadece yüzünüzü değil; adınızı , yaşınızı, nereli olduğunuz ve nerde yaşadığınız da dahil olmak üzere her şeyiniz gizli olduğu bi yayıncı olduğunuzu düşünün. Ve günün birinde kapınızı yardıma muhtaç korkmuş bi kişinin çaldığını düşünün. Ya o kıza yardım eli uzatıp kapıyı açacak ve hayatınız kökten değiştiğini göreceksiniz ya da görmezlikten gelip bir kız olarak kendini onun yerine koyacak ve hayatının sonuna kadar vicdan azabı çekeceksiniz. Bizim kız ilk seçeneğin sonuçlarını bilmiyordu tabiki ama bilseydi de yine de ilk seçeneği seçerdi:) Ve o kapıyı açtı, hayatın ona ne kapılar açacağını bilmeden…

İçerik Uyarısı: Bu kitap şiddet ve argo/küfür içeren ifadeler barındırmaktadır. Okuyucu takdirine sunulur. Yılbaşı gecesi, herkes yeni bir başlangıcı kutlarken İmre Sezen`in hayatı tek bir düşüşle paramparça olur. Partide şehrin en prestijli ailesinin varisi Çağatay hayatını kaybeder. Kaza mı, intihar mı, yoksa cinayet mi? Kimse bunun cevabını bilmez. O gecenin ardından İmre, Çağatay`ın odasında kırmızı bir defter bulur. Defterin sayfalarında sekiz isim vardır. Sekiz kişi. Sekiz ölüm. Ve sekizinci isim kendisidir. Cinayet Büro Komiseri Timur Sipahi ile İmre Sezen`in yolları, av ile avcı, güven ile şüphe, gerçek ile yalan arasındaki çizginin her geçen gün biraz daha belirsizleştiği bir oyunda kesişir.

Her doğumda bir ölüm vardır.

Yüzyıllar boyunca Aetheryn`in krallıkları, kırılgan bir denge içinde varlığını sürdürdü. Eldervale`in kutsal ormanlarından Pyraxis`in alevlerle kavrulan topraklarına, Glaciera`nın sonsuz buzlarına ve Stormrend`in öfkeli denizlerine kadar uzanan bu dünya, elementlerin gücü sayesinde ayakta kaldı. Herkes bu dengenin sonsuza dek süreceğine inanıyordu. Yanılıyorlardı. Önce yaşam solmaya başladı. Ardından anılar silikleşti. Ve karanlığın derinliklerinden yükselen fısıltılar, unutulması gereken bir gerçeği yeniden uyandırdı. Geçmişin küllerinden doğan o güç, yalnızca krallıkları değil; insanların inançlarını, dostluklarını ve kaderlerini de parçalamaya hazırlanıyordu. Şimdi ise birbirinden tamamen farklı beş genç, hiç bilmeden aynı kaderin iplerine bağlanıyor. Kimi doğuştan sahip olduğu güç yüzünden yargılanacak. Kimi sevdiklerini korumak uğruna her şeyinden vazgeçecek. Kimi ise, kurtuluş sandığı şeyin aslında felaketin ta kendisi olduğunu çok geç anlayacak. Çünkü bazen bir dünyayı yok oluşa sürükleyen en büyük tehdit karanlığın kendisi değildir. Kaybedileni, ne pahasına olursa olsun geri getirme arzusudur.

ARKADAŞLAR kitabıma bir şans verin iyi okumalar

Bu satırları okumaya başladıysan artık geri dönüşü olmayan bir kapıyı araladın. Bu hikâyede siyah ile beyaz yok. Suçlu ile masum arasındaki çizgi, kan kadar ince. Burada aşk, çiçeklerle değil; sırlarla, saplantılarla ve kaybedilen parçalarla büyüyor. Sayfaları çevirdikçe kime inanacağını, kimi seveceğini ve kimden korkacağını unutacaksın. Sana tek bir tavsiyem var. Hiçbir karaktere tamamen güvenme. Çünkü bu hikâyede herkes bir şey saklıyor. Ve unutma... Her kurbanın bir katili vardır. Ama bazen en tehlikeli katil, seni korumaya çalışan kişidir. Son Kurban`a hoş geldin. +21 Tüm hakları saklıdır

... Geçmiş, karanlık bir sokak gibidir; arkanı döndüğünü sanırsın ama ayak sesleri hep peşindedir. Unutulduğunu sandığın anılar, bir silahın soğuk namlusu gibi ensene dayanır. Adalet gecikir, aşk kanar, intikam sabırla bekler. Bir kazanın ardından kalan enkazda yalnız bedenler değil, yeminler, sırlar ve bastırılmış çığlıklar da vardır. Zaman her şeyi almaz; bazı şeyleri keskinleştirir. Ve o an geldiğinde kalbin göğsüne sığmaz, nefesin hızlanır, çünkü geçmiş geri dönmüştür... kaçmak için değil, hesap sormak için. 👉 Başlayalım o zaman>>>>

Ateş Çağan hatırlayamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir adamdır. Geçmişi zihnini parçalamakla kalmamış aynı zamanda ruhu ve bedeninde de kalıcı izler bırakmıştır. Öyle ki, Ateş Çağan kendi adını bile kendisi koymak zorunda kalmıştır. Aysis İlay, unutamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir kadındır. Geçmişi anılarını kirletmekle kalmamış, aynı zamanda geleceğine dair umutlarını da yok etmiştir. Öyle ki, Aysis İlay aynaya bakmaktan bile nefret etmektedir. Ateş kızgın bir korken Aysis buzdur. Ateş yanarken Aysis donuyordur. Kavuşmak ölüm, ayrılık kurtuluştur. Aşkın çağrısı ise kaçınılmazdır.

Afel büyük bir intikam arzusuyla hayatının en kritik kararını vermiş, çocukluğunu paylaştığı ve derinden gelen bir bağla tutunduğu kızı geride bırakırken zorlanmıştı. Kızın on sekizinci yaş gününde tekrar karşısına çıktığında paylaştıkları anılar boyunca zamanla değişen duygularına bir cevap bulmuştu. Afel , Eflin`i öptükten sonra tekrar kaybolduğunda Eflin için hayat bir öncekinden daha da zor olmuştu. Kendisini bırakıp giden arkadaşı için içinde hissettiği boşluk daha da büyümüştü. Çünkü giden arkadaşı değildi artık. Kader onları tehlikeli bir bölgede tekrar karşılaştırdı. Bir muhabir ve bir askerin hikâyesi. Tehlikeli, tutkulu ama imkânsızlarla dolu. - "Dağılan mürekkepler gibiydik biz, aynı satırda başlayıp farklı cümlede biten."

Krallıkta bilinen güçlü tüccarın gölgede büyüyen günahıydı o. Meşru bir nefretin, gayrimeşru bedeli olarak doğmuş ve bu yabancı evrenin en karanlık köşesine, krallığın sevilmeyen prensine mahkûm edilmişti. ​Biri varlığı leke sayılan bir kurban, diğeri tacının altında yalnızlığa terk edilmiş buzdan bir prens idi. Bu sevgisizliğin ve acımasız sarayın duvarları arasında, iki dışlanmış ruh karşı karşıya gelecekti. Şimdi ya birbirlerinin karanlığında silinip gideceklerdi ya da dışlandıkları bu krallığı gök ve toprakla beraber ateşe vereceklerdi. 🜁 🜃

Dedektif Sencer: Kanlı Adalet Yıllar önce bir gece... Şehrin en dürüst başsavcısı ve eşi, resmî kayıtlara göre sıradan bir trafik kazasında hayatını kaybetti. Dosya kapandı. Gerçek ise hiç bulunamadı. Yetimhanede büyüyen Dedektif Sencer, geride kalan tek miras olan şifreli bir USB bellek ve sararmış bir aile fotoğrafıyla geçmişin izlerini takip etmeye başlar. Attığı her adım onu yalnızca babasının ölümüne değil, şehrin en güçlü isimlerini birbirine bağlayan görünmez bir ağın içine sürükler. Mafya liderleri, yozlaşmış bürokratlar, teknoloji imparatorları ve teşkilatın en karanlık sırları... Bu şehirde herkes bir şey saklıyor. Ama biri, bütün sırları aynı anda ortaya çıkarmaya hazırlanıyor. Adalet bazen mahkeme salonlarında dağıtılır. Bazen de kanla yazılır.

Ali Atlas ve Maran`ın hikayesi.. Onların sevdası bütün dünya olmasa da yaşadıkları bölge de herkesin dilinde ve kalbinde yaşayacaktı.. ©Viridianismom devam eden kitaplar serisinden.. BoyloveBoy

Aklıyla dikkat çeken doğal güzelliğe sahip olan ve büyük gizem taşıyan Pilot Sara Deniz... Aile şirketinin sahibi ve şirketi kurtarmak için ortaklarının kızıyla evlenmeye zorlanan ama buna son vermek için Pilot kızı kullanan Emir Ateş Aslaner..

“Seni yıllardır arıyorum,” dedi. Gözlerimin içine baktı. Ama ben… artık o eski ben değildim. “Keşke aramasaydın,” dedim. “Çünkü bulduğun kişi… o kişi değil.”

Zil çaldığında ders başlamayacak... Hayatta kalma mücadelesi başlayacak." Sıradan bir pazartesi sabahı, okulu kaplayan gri bir sis ve kulakları tırmalayan karanlık bir zil sesi... 20 kişilik bir sınıf, bir anda kendilerini dış dünyayla bağı kesilmiş, devasa canavarlarla çevrili bir hayalet okulun içinde kapana kısılmış bulur. Kurallar son derece basit: Derse geç kalmak yasak. Görevleri reddetmek yasak. Eşya unutmak yasak. Ve en önemlisi... Katil bir öğretmenle göz göze gelmek yasak. Karşılarındaki adam, duvardan bir gölge gibi geçen, kusursuz ve acımasız geçici öğretmen Poyraz. Bu okulda başarısız olmanın cezası sadece ölüm değil; gerçek dünyadaki varlığının tamamen silinmesi. Kimse seni hatırlamayacak, hiç doğmamış gibi yok olacaksın. Lidya, bu kanlı oyunda hayatta kalmak için sınırlarını zorlamaya, sistemin verdiği en akılalmaz görevleri bile yerine getirmeye kararlıdır. Ancak Poyraz’ın ona verdiği görevler ağırlaştıkça ve aralarındaki karanlık çekim karşı konulmaz bir hal aldıkça, oyunun kuralı değişir. Ölümün kıyısında filizlenen tehlikeli bir aşk, sırlar ve 20 kişinin hayatta kalma savaşı... Zil senin için çalmadan önce kaçabilecek misin, yoksa karanlığa teslim mi olacaksın?

Biri beni izliyordu. Her saniye. Saklanma gereksinimi duymadan, sanki bunu kabullenmemi ister gibi. ***

Korku hikayeleri sever misin? Her bölüm farklı bir korku hikayesi. Odanın ışıklarını kapat, okumaya başla, korkunun damarlarında dolaşmasına izin ver. Ve unutmadan... Gece geç saatlerde okuyun...