Bir isim. Bir dokunuş. Ve artık hiçbir şey eskisi gibi değil. Elara gözlerini açtığında kendini hiç tanımadığı bir yerde bulur. Herkes onu tanıyor gibidir. Ama Elara hiçbirini hatırlamıyordur. Ta ki bir yabancıyla karşılaşana kadar. Ve o yabancı, hiç de yabancı değildir.

Kendi cenazeme on yedi dakika geç kaldım. Bir insan öldüğünde kimin ağladığını, kimin sustuğunu ve kimin daha toprağı kurumadan yerini almaya hazırlandığını öğreniyor. Hepsini gördüm. Şehir beni gömdü. Şimdilik onları düzeltmeye niyetli değilim. Planım basitti: Görünme. Kimseye güvenme. Neden ölmem gerektiğini öğren. Sonra o çıktı karşıma. Benden korkması gereken bu kadın benden korkmadı. Üstelik beni, güvenmemem gereken insanların arasına soktu. Orada, ilk kez kendime bir yer buldum. Tek bir yanlış anlaşılma, ölüm haberimden bile hızlı yayıldı. Şimdi herkes beni başka biri sanıyor. O hariç. Ben katilimi arıyorum. O ise gerçeği. Hangimizin önce bulacağını bilmiyorum.

Bir gece. Bir ihanet. Bir pazarlık. Ve gitmek için çalınan bir kapı. O gece Amara’nın kaderine bir bedel biçildi. Ama hesabı yapılmayan bir şey vardı. Börü Tulgar Çünkü bazı adamlar, kuralları bozmak için doğar.

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

BU KİTAP KOPYALANAMAZZ!! Herkese şimdiden keyifli güzel okumalarr. Kumru’nun hayatı, ailesinde yaşananların ardından hiç beklemediği bir yöne savrulurken yolu Yağız ve Umut’la kesişir. Üçünün birbirinden tamamen farklı hayatları, ailelerinin geçmişte aldığı kararlar ve yaşanan olaylarla farkında olmadan birbirine bağlanır. Başta yalnızca tesadüf gibi görünen bu karşılaşmalar, zamanla içinden çıkılması zor bir bağın başlangıcına dönüşür. Kırgınlıklar, kayıplar ve saklanan gerçekler ortaya çıktıkça Kumru ile Yağız’ın bildikleri hayat yavaş yavaş değişmeye başlar. Çünkü bazı geceler yalnızca geride kalmaz; bazı insanlar da o gecelerden sonra bir daha eskisi gibi olmaz. Uyarı: Bu kitap şiddet,kan,bıçak,dövüş,korku tarzında içerikler içerir. Bu konularda hassas olanlara kitabı okumaları önerilmez. Kitabın konusu,ismi,kapağı,karakterleri tamamen kendi şahsıma aittir. Başka herhangi bir kitabın konusu, ismi veya kapağı haline getirilemez, getirilirse yasal işlem başlatılır. Her gün en az 1 bölüm gelecektir. Mutlaka Okuyun: Kitabın başlangıcındaki bilinmezlikleri ve karışık aile bağlarını birkaç bölüm sonrasında anlamayanlar için açık bir şekilde anlatacağım, ilk on bölümde kafanız biraz karışabilir. Lütfen kitaba ön yargıyla yaklaşmayın ileriki bölümlerde sizi çok güzel şeyler bekliyor olacak. Geceye Kalanlar, gecenin sessizliğinde saklanan duyguların ve birbirine tutunmaya çalışan insanların hikâyesidir. Hazır olun Geceye Kalanlar başlıyor.

Işıkla beslenenlerin unuttuğu sır, yerin en derininde uyanıyor. ​Rakiya, Günışığı Şehri’nin tozlu kütüphanesinde kayıtları düzenleyen, kılıç tutmayı bilmeyen, büyüyle hiçbir bağı olmayan tamamen sıradan bir genç kızdı. Hayatının sonuna kadar rafların arasında kaybolacağını sanırken, kütüphanenin karanlık bir duvarında beliren kadim bir geçit her şeyi değiştirdi. ​Gözlerini açtığında bildiği gökyüzü yoktu. Başının üstünde devasa mor kristallerin parıldadığı, elementlerin ve ruhani enerjilerin hüküm sürdüğü tehlikeli bir yeraltı dünyası duruyordu: Umbra Krallığı. ​Bileğinde beliren kadim sembol, Rakiya`yı Yeraltı’nın acımasız kehanetlerinin ortasına fırlattı. Ne soylu bir kan taşıyordu ne de savaşçıydı. Karşısında ise hem şehrin krallığını elinde tutan hem de yeraltının karanlık sırlarına hükmeden Aren duruyordu. ​Kılıç tutmayı dahi bilmeyen sıradan bir kız, krallığı elinde tutan Aren’in ve derinliklerin kaderini değiştirebilir mi? Yoksa karanlık, onu da diğer sırlar gibi yutacak mı? ​Karanlık güçler, kadim semboller ve soluksuz bir macera... Derinliklerin çağrısına kulak verin.

Aria yıllar önce ona bulaşan lanet ile annesinin katili olarak suçlanır. Babası ve abisi tarafından bu konu hakkında zorbalık görür. Ve babası Kral Adrien kızından kurtulmak için Prens Charles ile evlendirmek ister. Ancak Aria bunu istemez ve odasına bırakılan ÖLÜM KRALLIĞI` na ait olan gizli mektubu okuduktan sonra, kaçmaya karar verir. Aria gittiği bu krallıkta bütün gerçekleri öğrenecektir. Gerçekler er veya geç ortaya çıkacaktır.

"Bir savaştı bizimkisi; insanlık için olan bir savaştı, yüreklerimizin yanacağını kim bilebilirdi ki ?" "Olay ve kahramanlar gerçek değil, kurgudan ibarettir."

"�l�m, basit zihinler i�in s?radan bir yok olu?tur. Ama benim i�in g�rkemli bir ba?lang?�..."
S?radan sokaklar?n arkas?nda, karanl???n i�inden y�kselen bir fig�r: �l�m Mele?i Carmilla. Elindeki baltas?, y�z�ndeki �rpertici maskesi ve ellerine bula?an koyu k?rm?z? kanla o, gecenin yeni hakimi. Ancak bu kanl? yolculukta yaln?z de?il. Sadece kendisinin g�rebildi?i, zihninin duvarlar?nda bir y?lan gibi t?slayan orta?? Silas her ad?m?nda onunla.
Carmilla bir deli mi, yoksa kendi adaletini arayan bir ceza kesici mi? Masumlar?n te?et ge�ti?i, g�nahkarlar?n ise ak?am yeme?ine d�n�?t�?� bu karanl?k sokaklarda oyuna ho? geldiniz. Tabii s?radaki kurban siz de?ilseniz...

Baz? insanlar hayat?m?za tesad�fen girer.
Baz?lar?ysa y?llar �nce hayat?m?zdan �?km?? olsa bile geri d�nmenin bir yolunu bulur.
?ris Varel, ge�mi?iyle aras?na mesafe koyarak kendi hayat?n? kurmu? gen� bir yazard?r. Ta ki y?llard?r cevaplar?n? aramad??? sorular yeniden kar??s?na �?kana kadar...
Aren Arden ise ge�mi?te b?rakt??? birini y?llar sonra yeniden bulur. ?ris onu hat?rlamasa da Aren, �ocuklu?undan beri onu hi� unutmam??t?r.
?ki yabanc? gibi ba?layan bu kar??la?man?n ard?nda s�ylenmemi? s�zler, saklanan ger�ekler ve y?llard?r bekleyen bir ge�mi? vard?r.
Bazen sevdi?in ki?iye ula?man?n �n�ndeki en b�y�k engel, yine kendindir.
Peki ya b�t�n yollar ona �?k?yorsa?

14 yaşına kadar herkes; insanlardan onlara kalan tek şey normal bir okulda okumak iken, 14 yaşından sonra her çocuk en iyi sihirbazlar arasında olmak için; Zarokona Kara Düzen Ve Sihirbazlık okuluna gitmek için evlerinde mektup beklemeye başlar. "Bilinenler çok ise bilinmeyenler dünya tanedir. Fakat biz bunların hiçbir yerindeyiz." Dipnot: Kitap, Harry Potter serisinden esinlenmiştir fakat konu ve işleyiş tamamen farklı olacaktır!

Toprağın haykırışları oldu pusulam. Benliğimi bıraktığım kanatlarım ölümün habercisiyle buluştu. Sarmaşıklarına sarılı bedenler onun varlığında vücut bulurken, hayat verdiği topaktan can alacaktım. O kefene sarılmamış ruhları benim için süslerken, kasvetli havasını mavi kanatlarımla dağıtacaktım. Ruhu arşa çıkmış bu insanların, cellatlarının son tanıklarıydık biz. Varlığım yok oluşun miladı. Yaşamı var oluşun yok oluşu.

Altı yaşında yarım kalan bir hikâye… Yıllar sonra yeniden başladı. Lara Şafak çocukken kaybettiğini sandığı Tugay Korhan’ı yıllarca unutamadı. Ama Korhan Ailesi geri döndüğünde, geçmişte saklanan sırlar da yeniden ortaya çıkmaya başladı. Şimdi Lara hem gerçeklerle yüzleşmek hem de yıllardır kalbinde taşıdığı kişiye yeniden yaklaşmak zorunda. Çünkü bazı insanlar gider… Ama bazı aşklar asla bitmez.

Parya`nın tek istediği geçmişinden uzaklaşmaktı. Fakat kaçtığı şeyin aslında onu aradığını bilmiyordu. Karşısına çıkan izler birer tesadüf müydü, yoksa onu bekleyen bir gerçeğin parçaları mıydı?

Sekiz yıl boyunca aynı sıraları, aynı hayalleri ve aynı yorgunluğu paylaşan iki genç doktor adayı... Üniversitenin kalabalık amfilerinde başlayan bu sessiz aşk, yıllar içinde derinleşir, fedakârlıklarla büyür ve bir evlilik hayaline dönüşür. Azra, sevdiği adamla kuracağı gelecek uğruna mesleğinden vazgeçmeye bile hazırdır; çünkü ona göre bazı aşklar, her şeyden önce gelir. Ancak bir sabah, her şey tek bir notla altüst olur. Geride kalan cevaplanmamış sorular, yarım kalan hayaller ve söylenememiş gerçeklerdir. Azra için asıl yıkım, terk edilmekten çok, neden terk edildiğini asla bilememektir. Üstelik bu gidişin ardından hayat, ona sessiz ama sarsıcı bir gerçeği daha bırakır: Azra hamiledir. Sevdiği adamdan geriye kalan tek bağ, karnında büyüyen bir bebektir. Yıllar Azra`yı anneliğe, yalnızlığa ve mecburi bir olgunluğa taşır. Geçmişi kalbinde mühürlü tutarak yaşamayı öğrenir; bazı yaralar kapanmaz, sadece alışılır. Ta ki bir gün, tesadüf sandığı bir an, kaderin gecikmiş yüzleşmesine dönüşene kadar... Bir trafik kazasına ilk yardım eden Azra, yaralıyla birlikte hastaneye gittiğinde, onu karşılayan doktoru gördüğünde zaman yeniden durur. Karşısındaki adam, yıllar önce bir not bırakıp giden, hayatını yarım bırakan adamdır. Artık roller değişmiştir: Azra bir hasta yakını değil, geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalan bir kadındır; adam ise suskunluğunu beyaz önlüğünün arkasına saklayan bir doktordur. Bu kitap; yarım kalan bir aşkın, yıllar sonra beklenmedik bir karşılaşmayla yeniden açılan yaralarını, söylenememiş gerçekleri ve bir çocuğun varlığıyla daha da ağırlaşan sırları anlatıyor. Azra`nın hikâyesi, aşkın zamana yenilmeyen hâlini, kaçılan geçmişin bir gün mutlaka karşıya çıkacağını ve bazı hesapların asla kapanmadığını hatırlatıyor. Bu kitapta geçen karakterler, kurumlar ve olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir. Benzeri hiçbir yer de yoktur bilginize. Kitappadde SON HASTAN BENİM adında yazılan ilk kurgudur!!

KIRILMA NOKTASI Dört aylık bir bebekken cami avlusuna bırakılan o kızın hayatında iki isim vardı: Nefret ettiği mirası Su ve sığındığı Kader. Geçmişin acılarını gömdüğünü sanırken, uğradığı ihanetle en büyük sırrı tüm okulun önüne serilir. Karanlığın eşiğindeyken gözlerini açtığında ise karşısında okulun ulaşılmaz ikizleri Mert ve Ayaz’ı bulur. Ayaz, onun için sırlarla dolu güvenli bir sığınaktır. Mert ise öfkesiyle duvarlar ören karanlık bir fırtına... Okulun dışlanmış "evlatlık" kızı olacağını düşünürken, kendini bu tehlikeli grubun tam merkezinde bulur. Ancak bu grupta herkesin sakladığı ağır bedeller, dokunulmaz kurallar ve ardında büyük nefretler barındıran gizli isimler vardır. Su, daha ilk adımda o kuralların tam üstüne basar. Üstelik grubun en tekinsizi Cesur’un karanlık bakışları, Su`yun boynundaki doğum lekesine kilitlendiğinde geçmişin ve geleceğin tüm dengesi sarsılır. Fırtınaya karşı duran mı olacaksın, yoksa o fırtınanın kendisi mi? Unutmayın bu kurgu gerçek değil karakterleri örnek almayın.

KÖY~DÖNEM Her köyün bir hikâyesi vardır. Kimi gülerek anlatılır, kimi ise yıllar geçse de unutulmaz. Bu hikâye ne masal kadar güzel, ne de anlatıldığı kadar kötüdür. Bazen insan, kendi hayatının yönünü seçemez. Doğduğu ev... Büyüdüğü sokak... Ve bir gün hiç tanımadığı bir insanla aynı sofraya oturmak zorunda kalır. 2000`li yılların başında, dağların arasına saklanmış küçük bir köyde... Kimisi sevdiğine kavuşmayı bekliyordu. Kimisi ailesinin tek sözüyle kaderini kabul ediyordu. Kimisi ise daha neyi kaybedeceğini bile bilmiyordu. Oysa hiçbirinin haberi yoktu. Bir gün atılacak tek bir adım, sadece bir evi değil, birçok hayatı değiştirecekti. Ve bazen... İnsan, en uzun yolculuğuna hiç bilmediği bir kapının eşiğinden başlardı. * "Ben senin rızanı boşuna almadım taşra gelini" diye dibimde sesizce konuşan adamla irkildim. Hızlıca etrafıma baktım. Yavaşça dönüp ona baktım bakmasın da o kadar dibimdeydi ki utançtan tek kelam edemedim. Ne oldu sana dik kafalı Zehra kendine gel. Bakışlarımı kaçırdım tekrardan. Hemen uzaklaşmam gerekiyordu biri görse rezil olurdum. "Şimdilik benden kaç utan ama o gece bu utancının hesabını o yatakta sorarım senden" diyince kulaklarım alev aldı. Daha büyük bir korkuyla etrafıma bakarken o sözlerini söyler söylemez milletin ortasında bunları söyleyen o değilmiş gibi gidip Celal ağabeyimin yanına oturdu. * Başlama tarihi; 04.08.2026

Bazı acılar zamanla geçmez. Sadece insanın içinde sessizce büyür. Savaş, annesinin trajik ölümünden sonra kendisini yalnızlığın, öfkenin ve cevapsız soruların içinde bulur. Günden güne insanlardan uzaklaşırken, geçmişin ağırlığı omuzlarında biraz daha büyür. Hayata karşı duyduğu inanç azalır, içindeki boşluk ise giderek derinleşir. Fakat geçmiş, ne kadar kaçarsa kaçsın peşini bırakmayacaktır. Unuttuğunu sandığı anılar, cevaplanmamış sorular ve karşısına çıkan beklenmedik insanlar, Savaş`ı kendi hayatını yeniden sorgulamaya zorlar. Her öğrendiği gerçek, onu bir başka soruya götürürken, yıllardır inandığı şeylerin aslında ne kadar kırılgan olduğunu fark etmeye başlar. Karanlığın içinde yolunu bulmaya çalışırken Savaş, yalnızca geçmişiyle değil, kendi içindeki savaşla da yüzleşmek zorunda kalacaktır. Çünkü bazen insanı en çok yaralayan şey yaşadığı acı değil, o acının ardında saklanan gerçektir. Ve Savaş henüz gerçeğin ne kadar karanlık olduğunu bilmiyordur.

"Hazır ol gelin hanım... En fazla bir saat sonra evleniyoruz. Ve karım olduğun andan itibaren sana ağlamayı yasaklıyorum... Çünkü sana hiç yakışmıyor." Bir gün, tanımadığı bir adamla evlenmek zorunda kalacağını söyleseler, gülüp geçerdi... Ama kader, Lavinia`yı tam da bu noktaya sürükledi. Kırık pusula... ve kırk bir günlük bir oyun. Gerçek suçlu kim? Kim hayatta kalacak, kim yok olacak? Her sayfa, sırları bir bir ortaya çıkarıyor. Ve unutma: Ölüm Çiçeği`nin laneti, seni izliyor... "Kırık pusula seni karanlığa sürüklerken, Ölüm Çiçeği kaderini belirleyecek." Varlığı, annesi için hiçlikten ibaret olan tüm kız çocuklarına...

Zelara çok küçük yaşlardan beri ailesi tarafından yaşamadığı şey bırakılmamış bir prensestir. buna rağmen çoğu kişi tarafından sevilen birisidir lakin hayatı boyunca sadece birisi ona şiddetli bir düşmanlık yapmıştır. O kişi ise Dört Element Dünya`sının Başaskeri olan Daren`dir. Fakat bu düşmanlık yılların etkisiyle Daren`in açısından son bulur fakat Zelara`nın bundan haberi yoktur. Zelara daha fazla o kalede kalmamak için idam edileceği gün kaçar ve Daren`de onun peşinden gider. Acaba bu ikisinin sonu nasıl olacaktı veya Zelara`nın Daren`e karşı olan görüşü değişecek miydi? Ya da zelara istediği o tahta oturabilecek miydi?

Bazı geceler insanın hayatını değiştirir. Bazı geceler ise onu tamamen karanlığa sürükler. Vera için tam o gece, hayatına son vermesi gereken geceydi. Ama gözlerini tekrar açtığında karşısında onu izleyen bir yabancı vardı. Victor. Karanlığın içinden çıkmış gibi görünen bu adam yalnızca bir sır değildi; Vera’nın kaderiydi. Victor’un yaşaması için Vera’ya ihtiyacı vardı. Vera’nın yaşayabilmesi içinse geçmişiyle yüzleşmesi gerekiyordu. Biri yaşamaktan vazgeçmişti. Diğeri halkını kurtarmak için zamana karşı savaşıyordu. Aralarında kurulan bağ yalnızca kader değildi. Kanla mühürlenmiş bir seçimdi. Ve karanlık yaklaşırken Vera şunu öğrenecekti: Bazen insanı hayatta tutan şey umut değildir… birinin onu bırakmamasıdır. Çünkü artık hiçbir şey sandığı kadar gerçek değildi. Ne insanlar… Ne anılar… Ne de kalbi.

Siz hiç taksiye yolcu olarak binip şoföre aşık olarak indiniz mi?

Yüzyıllar boyunca Aetheryn`in krallıkları, kırılgan bir denge içinde varlığını sürdürdü. Eldervale`in kutsal ormanlarından Pyraxis`in alevlerle kavrulan topraklarına, Glaciera`nın sonsuz buzlarına ve Stormrend`in öfkeli denizlerine kadar uzanan bu dünya, elementlerin gücü sayesinde ayakta kaldı. Herkes bu dengenin sonsuza dek süreceğine inanıyordu. Yanılıyorlardı. Önce yaşam solmaya başladı. Ardından anılar silikleşti. Ve karanlığın derinliklerinden yükselen fısıltılar, unutulması gereken bir gerçeği yeniden uyandırdı. Geçmişin küllerinden doğan o güç, yalnızca krallıkları değil; insanların inançlarını, dostluklarını ve kaderlerini de parçalamaya hazırlanıyordu. Şimdi ise birbirinden tamamen farklı beş genç, hiç bilmeden aynı kaderin iplerine bağlanıyor. Kimi doğuştan sahip olduğu güç yüzünden yargılanacak. Kimi sevdiklerini korumak uğruna her şeyinden vazgeçecek. Kimi ise, kurtuluş sandığı şeyin aslında felaketin ta kendisi olduğunu çok geç anlayacak. Çünkü bazen bir dünyayı yok oluşa sürükleyen en büyük tehdit karanlığın kendisi değildir. Kaybedileni, ne pahasına olursa olsun geri getirme arzusudur.

Sarayın gölgeleri, eski sırlarla doludur ve güç her zaman kanla ölçülür. Selene Draven, babasının hayatını kurtarmak için kendini krallığın acımasız kurallarının ortasında bulur. Babasının beklenmedik teklifi, onu istemediği bir evliliğe, sarayın en gizemli ve korkutucu varisi Lucien Veyron`un yanına sürükler. Gizem, ihanet ve ölümsüz tutku arasında sıkışan Selene, sarayın karanlık sırlarını keşfederken kendi gücünü ve cesaretini de sınamak zorunda kalacaktır. "Gecekanlı", kanın, aşkın ve ölümsüzlüğün gölgesinde, sınırları zorlayan bir hikaye.

Ateş Çağan hatırlayamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir adamdır. Geçmişi zihnini parçalamakla kalmamış aynı zamanda ruhu ve bedeninde de kalıcı izler bırakmıştır. Öyle ki, Ateş Çağan kendi adını bile kendisi koymak zorunda kalmıştır. Aysis İlay, unutamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir kadındır. Geçmişi anılarını kirletmekle kalmamış, aynı zamanda geleceğine dair umutlarını da yok etmiştir. Öyle ki, Aysis İlay aynaya bakmaktan bile nefret etmektedir. Ateş kızgın bir korken Aysis buzdur. Ateş yanarken Aysis donuyordur. Kavuşmak ölüm, ayrılık kurtuluştur. Aşkın çağrısı ise kaçınılmazdır.