Küçük yaşta ailesini kaybeden Su için hayat, acıyla erken yaşta yüzleşmek demekti. Geçmişin kanayan yaralarını sarmak için en yakın arkadaşı, sırdaşı ve hayattaki tek sığınağı olan Nisa ile birlikte yeni bir şehirde, yeni bir eve taşındı. Tek bir amacı vardı: Dikkat çekmemek, Nisa ile kurduğu o güvenli limanı korumak ve geçmişi arkasında bırakmak. Ancak yeni kayıt olduğu okulun kapısından adım attığı an, kaderin onun için bambaşka bir planı olduğunu bilmiyordu. O okulda, herkesin adını fısıltıyla fısıldadığı, sınırları zorlayan, öngörülemeyen öfkesi ve psikopatça davranışlarıyla korku salan gizemli bir çocuk vardı: Yekta. Kimseyle bağ kurmayan, karanlığın bizzat kendisi olan bu çocuk, herkesi kaçırırken Su’yu kaçıramayacaktı. Çünkü Su, herkesin canavar gördüğü o gözlerde, çok iyi bildiği bir şeyi görmüştü. Derin bir acıyı ve tanıdık bir yalnızlığı. Nisa’nin tüm uyarılarına ve tehlikenin yaklaşan ayak seslerine rağmen, Su ve Tekta’nın yolları kaçınılmaz bir şekilde kesişir...

Bazı insanlar geçmişinden kaçar. Bazılarıysa geçmişi tarafından bulunur. İris, dövme yaparak hayatını sürdüren genç bir kadındır. Her gün başkalarının hikâyelerine tanıklık ederken, kendi hikâyesinin henüz başlamadığını bilmiyordur. Beklenmedik bir olay, yıllardır sessiz kalan sırları uyandırır. Artık hiçbir tesadüf masum değildir. Ve bazen, en büyük gerçek… en uzun süre saklanan olur. Her adım onu yeni bir gerçeğe yaklaştırırken, öğrendiği her şey bildiği dünyayı biraz daha parçalar…

Hikâyenin Özeti Bir akşam iş çıkışı eve dönerken Kuzey, sokakta sıradan görünen bir trafik kazasına tanık olur. Herkes bunun bir kaza olduğunu düşünür. Ama Kuzey, kazadan saniyeler önce bir adamın araca bilinçli olarak çarptığını görmüştür. Polise ifade verir. Ertesi gün… İfade verdiği polis ortadan kaybolur. Kazadaki araç yok olur. Güvenlik kameraları silinir. Kuzey’in verdiği ifade kayıtlarından eser kalmaz. Sanki o gece hiç yaşanmamıştır. Bundan sonra peşine düşen kişiler yalnızca tanık olduğu olayı değil, onun kim olduğunu da araştırmaktadır. Kuzey ise neden hedef olduğunu anlamaya çalışırken çocukluğuna ait tek bir fotoğrafın arkasında gizlenmiş bir mesaj bulur. Ve işte her şey o mesajla başlar.

"Sonunda buldum, kaybeder miyim sandın?" Rastgele bir barda takılırken sıkılmıştım. Yan masaya gözlerimi kaydırdığımda o adam bana bakıyordu. Siyah takımlı adamların ortasında duruyordu. İri yarı bir çocuktu ve yakışıklıydı. Yüksek ihtimalle üniversite son sınıf öğrencisiydi. Hepsi masadan ayrıldı ve ben, içkinin verdiği cahil cesaretiyle, onun bardağının altına telefon numaramı koydum. Amacım sadece şakaydı. Oysa başıma nelerin geleceğinden habersizdim. Çünkü ertesi gün evime geldiğimde kapımın önüne yapıştırılmış bu notu buldum. Ve artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı...

“Seni yıllardır arıyorum,” dedi. Gözlerimin içine baktı. Ama ben… artık o eski ben değildim. “Keşke aramasaydın,” dedim. “Çünkü bulduğun kişi… o kişi değil.”

Geçmişi peşini bırakmayan bir kız ile yaşamaktan vazgeçmiş bir adamın hikâyesi

Asker sadece vatan uğruna feda edilen bir can mıdır? Arka planda taşıdığı yükler, kayıplar ve özlemler yok mudur? Sert bakışlarının ve disiplinli duruşunun altında hiç mi duygu saklı değildir? Urungu; Kurt Timi, Turan Timi, onları bekleyenler ve karşılarındaki terör örgütünün gözünden anlatılan bir hikayedir. Dostluğun, fedakarlığın, kayıpların, sadakatin ve mücadelenin iç içe geçtiği bu yolculukta her karakter kendi sınavını verecektir. Temelinde ise iki timin bir terör örgütüne karşı verdiği mücadele yer almaktadır. ✅Bu eserde geçen tüm askerî unsurlar, taktikler, operasyonlar, mekânlar, örgütler ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Anlatılan hiçbir örgüt, kurum, kuruluş, kişi veya şehir sahnelerindeki kurgu gerçeklikle ilişkilendirilemez!

Ateş Çağan hatırlayamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir adamdır. Geçmişi zihnini parçalamakla kalmamış aynı zamanda ruhu ve bedeninde de kalıcı izler bırakmıştır. Öyle ki, Ateş Çağan kendi adını bile kendisi koymak zorunda kalmıştır. Aysis İlay, unutamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir kadındır. Geçmişi anılarını kirletmekle kalmamış, aynı zamanda geleceğine dair umutlarını da yok etmiştir. Öyle ki, Aysis İlay aynaya bakmaktan bile nefret etmektedir. Ateş kızgın bir korken Aysis buzdur. Ateş yanarken Aysis donuyordur. Kavuşmak ölüm, ayrılık kurtuluştur. Aşkın çağrısı ise kaçınılmazdır.

Berdel`e kurban gitmiştim. Hiç tanımadığım, bilmediğim bir adamla evlendiriliyordum... "1 yıl, sadece 1 yıl sonra burdan herkesin seni bir ölü olarak sanması ile gideceksin." Bunu diyen bir ağaya ne kadar güvenilir ki Sevgiyi hiç tatmamış bir kız esir olduğu bir ağaya aşık olabilecek mi... Kalbi kırıklarla dolu 22 yaşında genç bir kız ve Mardin`in aşiret ağası. Berdele kurban gitmiş iki genç, iki deli yürek... Her genç kızın hayaliydi beyaz atlı prens, peki ya bu sadece hayallerden ibaret ise. SAVAŞ AĞA hikayesi çilem olarak değişmiştir... Kuma kitabı değildir... 6 Eylül 2021 Telif hakları kesinlikle saklıdır.

"Neden en başından beri bendim?" "Çünkü intikamım için açılan tek kapı senden geçiyordu." Sözleri bir hançer gibi yüreğime saplanırken gözlerinde en ufak bir kıpırtının dahi olmayışı, gerçekleri yüzüme bir tokat gibi çarptı. Omuzlarım düştü, ağlamamak için kendimi zorladığım halde sağ gözümden bir yaş aktı. Atalay göz yaşımı gördü ve buruk bir tebessüm etti. "Annem de tıpkı böyle ağlardı." ---------------- Annesinin intikamını almak için Karavel ailesinin soyunu kurutmak isteyen Atalay Demirel ve esir tuttuğu ikizini Atalay Demirel`in elinden kurtarabilmek için onunla mücadele eden Ecem Karavel`in çelişkili bir hayatı. Peki ya, bu iki mücadeleci düşman birbirine âşık olursa? 🎭

Luna gördüğü kabusların gerçek olup olmadığını çözemiyordu ve içinden nasıl çıkacağını bilmiyordu. Bu kabuslardan uyanmanın bir yolunu bulmalıydı. Rüya evreni gerçekten de düşündüğü kadar kötü müydü?

Ben Lina. Yeni evlenmiştik; geleceğimizi birlikte kuracağımızdan emindik. Ama kasabamızın gecesi değişti — ay ışığı vurduğunda sokaklar susuyor, lambalar sönüyor, telefonlar cevap vermiyor. İlk başta küçük şeylerdi: kapılar kilitli kalıyor, pencereler ardına kadar açık bulunuyordu. Sonra insanlar ölmeye başladı. Ölümleri o kadar korkunçtu ki onlara bakamadım; görüntüler zihnime kazındı, uykularımı çaldı. Polis susuyor; tanıkların anlattıkları birbirini tutmuyor. Her ipucu daha fazla soru doğuruyor. Evimizin etrafında, gecenin içinde bir sessizlik dolaşıyor — nefesler kesiliyor, sesler yok oluyor. Her kapı ardında yeni bir boşluk bekliyor. Bu notu sana yazıyorum çünkü artık başka çaremiz kalmadı. Eşimle beraber huzurlu bir hayat istiyoruz ama bu kasabaya taşındığımızdan beri her şey ters gitmeye başladı. Lütfen, birileri bize yardım etsin. Ölmek istemiyorum. — Lina

Bir gece. Bir ihanet. Bir pazarlık. Ve gitmek için çalınan bir kapı. O gece Amara’nın kaderine bir bedel biçildi. Ama hesabı yapılmayan bir şey vardı. Börü Tulgar Çünkü bazı adamlar, kuralları bozmak için doğar.

"Gökyüzü ne kadar zifiri olursa, gümüş bir ay o kadar keskin parlar. Sakın pes etme.” On iki yaşındaydım. Babamın bileklerine geçirilen o soğuk kelepçelerin sesini ve Karacalı ailesinin bizi bir gecede nasıl kimsesiz bıraktığını hiç unutmadım. Yıllarca o karanlıkla beslendim, büyüdüm ve keskin bir bıçağa dönüştürmüştü hayat beni. Şimdi, bizden çalınan o devasa imparatorluğu Karacalı Holding`in tam kalbinden geri almak için buradayım. Sahte bir geçmişle, tehlikeli bir maskeyle...

| Not; Öylesine yazılmış bir kurgudur. | Dora, annesi bir kaza sonucu komaya girdiği zaman, annesinin anılarla dolu defterini bulur. Okudukları sayesinde Dora annesinin anıları ile zamanı aşarak annesini bekler. Annesinin anıları Doraya bütün duyguları yaşatır. Dora annesinin anılarını yaşar. Sizde Dora ile beraber annesinin anılarını yaşamak ister miydiniz?

Bazı geceler insanın hayatını değiştirir. Bazı geceler ise onu tamamen karanlığa sürükler. Vera için tam o gece, hayatına son vermesi gereken geceydi. Ama gözlerini tekrar açtığında karşısında onu izleyen bir yabancı vardı. Victor. Karanlığın içinden çıkmış gibi görünen bu adam yalnızca bir sır değildi; Vera’nın kaderiydi. Victor’un yaşaması için Vera’ya ihtiyacı vardı. Vera’nın yaşayabilmesi içinse geçmişiyle yüzleşmesi gerekiyordu. Biri yaşamaktan vazgeçmişti. Diğeri halkını kurtarmak için zamana karşı savaşıyordu. Aralarında kurulan bağ yalnızca kader değildi. Kanla mühürlenmiş bir seçimdi. Ve karanlık yaklaşırken Vera şunu öğrenecekti: Bazen insanı hayatta tutan şey umut değildir… birinin onu bırakmamasıdır. Çünkü artık hiçbir şey sandığı kadar gerçek değildi. Ne insanlar… Ne anılar… Ne de kalbi.

Şehir, ardı ardına işlenen vahşi cinayetlerle sessizliğini kaybediyor. Her kurbanın yanında tek bir iz bırakılıyor: beyaz bir maske. Başkomiser Çağla Demir, katilin peşine düştükçe bunun sıradan bir seri katil olmadığını anlıyor. Çünkü katil yalnızca cinayet işlemiyor; her kurbanıyla ona bir mesaj bırakıyor. Onu izliyor. Onu tanıyor. Ve attığı her adımı, daha o atmadan biliyor. Her ipucu Çağla’yı gerçeğe biraz daha yaklaştırırken, aynı zamanda katilin planının tam ortasına sürüklüyor. Bu artık bir cinayet soruşturması değil. Bu, maskelerin ardındaki gerçekle yüzleşme hikâyesi. “Çünkü bazen en tehlikeli canavar, yüzünü hiç göstermeyendir.”

"Kaybolduğunda ve kimseyi bulamadığında benim ismimi bağır." İsmini hatırlayamıyorum. ???????

"Her şey, Şeytan`ın bir kararıyla başlar."

Doğruluk mu? Cesaretlik mi? Yoksa ölüm mü? Kahkahalarla başlayan bir gece tek bir mesajla kabusa dönüştüğünde, hepsinin aklında tek bir soru vardı. Sıradaki kim?

Çağan Efe Ak, hayatını kontrol altında tutmaya çalışan genç bir öğretmendir. Kurallar onun için nettir: mesafe, disiplin ve sınırlar. Ta ki Tuana Naz Tiryaki`yle karşılaşana kadar... Tuana Naz Tiryaki ise son sınıfın sessiz ama dikkat çekici öğrencisidir. Kuralları bilmesine rağmen, kalbinin hangi kurala uyması gerektiğini bilemez. Fakat bazı insanlar hayatınıza girdiğinde kurallar anlamını yitirir. Peki ya kalp, yasakları dinlemeyi reddederse? Bir öğretmen öğrenci kurgusudur. 🙏

Orman sessizdi… Ama o sessizliğin ardında yüzyıllardır saklanan bir kehanet vardı. Kimliğini bilmeden büyüyen Zelenia, kollarındaki gizemli bebekle birlikte çıktığı kaçışta kendini kadim kapılar, unutulmuş krallıklar ve karanlık bir gücün ortasında bulur. Açılan her kilit, geçmişin sırlarını ortaya çıkarırken dünyanın kaderi tek bir seçime bağlı hâle gelir. Kilitli Kapılar, cesaret, fedakârlık ve kaderin iç içe geçtiği, gizem dolu bir fantastik yolculuk. 🌲🗝️📖

Bir gün adını kaybetti. Ertesi gün dünya onu. İnsanlar artık Zoryana Veyrith`i hatırlamıyordu. Ne arkadaşları. Ne ailesi. Ne de aynadaki yansıması. Onu kurtarabilecek tek yer, unutulan her şeyin sürüklendiği şehir olabilir. Fakat Unutulanlar Şehri`ne giren herkes geri dönemez. Ve bazı sırlar unutulmak için vardır.

"Sen benim o kapkara dünyamın ortasında parlayan tek gökyüzüsün Duru." "O gökyüzü seni hiç bırakmayacak," diye fısıldadım, aramıza milimler bırakacak kadar ona sokularak.

Afel büyük bir intikam arzusuyla hayatının en kritik kararını vermiş, çocukluğunu paylaştığı ve derinden gelen bir bağla tutunduğu kızı geride bırakırken zorlanmıştı. Kızın on sekizinci yaş gününde tekrar karşısına çıktığında paylaştıkları anılar boyunca zamanla değişen duygularına bir cevap bulmuştu. Afel , Eflin`i öptükten sonra tekrar kaybolduğunda Eflin için hayat bir öncekinden daha da zor olmuştu. Kendisini bırakıp giden arkadaşı için içinde hissettiği boşluk daha da büyümüştü. Çünkü giden arkadaşı değildi artık. Kader onları tehlikeli bir bölgede tekrar karşılaştırdı. Bir muhabir ve bir askerin hikâyesi. Tehlikeli, tutkulu ama imkânsızlarla dolu. - "Dağılan mürekkepler gibiydik biz, aynı satırda başlayıp farklı cümlede biten."