"Bazı mezarlar boştur, çünkü içindeki ölüler hâlâ aramızda yürümektedir." Sare, geçmişin üzerine çöken ağır kül tabakasının altında nefes almaya çalışan bir "Külçiçeği". Yaşadıklarını bir mutfağın buğusuna, sahne ışıklarının parıltısına ve en çok da derin bir sessizliğe hapseden genç bir kadın. Onun dünyasında dokunmak yasak, hatırlamak ise bir intihar biçimi. Ancak kaderin, yarım kalan hikâyeleri tamamlama gibi acımasız bir huyu vardır. Mahir Duru, yıllardır boş bir toprağın başında evladının yasını tutarken; yanı başında duran Yaman, bir yalanın gardiyanlığını yaparken vicdanının enkazı altında can çekişmektedir. Sırların, üzerine basılmayı bekleyen birer mayın olduğu bu hayatta Sare, celladına mı sarılacaktır? Kurulan tüm sahte dünyalar sarsılırken; ulaşılan o huzur taze bir başlangıç mı müjdeleyecek, yoksa her şeyi yakıp küle mi çevirecektir?

Bir çakmak ile hayatı değişen kalpler

Aşk entrika dram

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Kaderin ipine atılmış bir düğüm, evrenin kabul etmediği bir soy ve kendi kuyruğunu ısıran bir yılanın hikayesi. 𓍯 Başlangıçta plan basitti. Bu yabancı yerde hayatta kalıp aynayı bul ve kendi zamanına dön. Bilmedikleri şey ise onlar bu topraklara tesadüfen gelmediler. Onlar, hiç var olmaması gereken bir soyun, evrenin bir hatasının son temsilcileriydi. Kendi atalarının imkansız aşkından doğan bu çocuklar şimdi o aşkın başladığı yerde tarihin akışını değiştirmek zorundalar ve evren, kendi hatasının bedelini yedi kuşak sonra tahsil etmeye kararlıdır. Hazel`in ödemesi gereken bedelse sadece kendi varlığından değil, gözlerine her baktığında onu biraz daha küle çeviren ve tarihi baştan yazmaya hazır o adamdan vazgeçmektir. "Tarih bizi affetmeyecek Aziz" diye fısıldadı Hazel, gözlerini ondan kaçırarak. "Bizim hikayemiz en başından beri hiç yazılmamalıydı." Aziz, çenesinden tutup yüzünü kendine doğru çevirdi. Gözlerindeki kaskatı ifade yerini dipsiz bir yangına bırakmıştı. "O zaman tarihi yakarız Hazel. Küllerinin üzerinde sadece ikimiz kalana dek."

Hiç kitap karakterine aşık oldunuz mu? Hayır, hayır. Soruyu değiştiriyorum. Hiç dilek tuttunuz mu? Peki, o dileğiniz gerçekleşti mi? Galiba benim dileğim gerçek oldu. Yoksa balkonumun ortasında yayılarak yatan bu yarı çıplak prensin bir açıklaması olamazdı. Tek sorun vardı. Bu adam Grondal Krallığı`nın korkulu rüyası olan Prens Lokii. 2024 yılında balkonunuzda yatan yarı çıplak prensle karşılaştığınızda ne yapabilirdiniz ki?

Yitip, giden canlar. Akıp, Albayrağı süsleyen kanlar... Yıllar önce aileleriyle beraber şehadet şerbetini içen bir tim. Göktürk timi. Çevirdik sayfaları. Geldik bugüne. Tim Göktürk. Abilerini, ablalarının izinde. Onların savaştıkları ile savaşmak için kuruldu. Operasyon adı: Bozkurt. Kurtuluşun destanı. Bu sefer masal değil kanla yazılacak olan bir gerçek. Bir operasyon hangi gerçekleri ortaya çıkarabilirdi? Tim Göktürk`ün ilk baskını kafalarında ki soru işaretlerini arttırmıştı. Gizem DALKILIÇ. Göz renginin huzurlu yeşili vardı. Vardı ama gözlerinde huzur yoktu. Güneşin parlak sarı rengini taşıyordu saçlarının her bir tutamında. Ama hayatında ışık namına bir şey yoktu. İstediği tek şey ölmekti. Çünkü kendi masumiyetinin yükü omuzlarına ağır geliyordu. Bu tamamıyla timin görevini anlatan bir yazım değil. Bir kız çocuğunun kurtuluşunu yazacak bir destan.

Eğlenceli başlayan bir orman kampı gezisi, gece gelen gizemli bir çığlıkla kâbusa dönüşür. Çadırdan çıkan bir öğrencinin kaybolması ve ardından yaşanan korkunç olaylar, herkesin içindeki güveni sarsar. Ancak asıl korku, ormanda saklanan şey değil kimsenin açıklayamadığı gerçeklerdir.

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

Bir annenin ölümüyle başlayan cehennem, bir kadının özgürlük savaşıyla küllerinden doğabilir mi? Lidya ve Derya için dünya, babalarının merhametsizliğinde boğulan bir zindandan ibaretti. Sırf kız olarak doğdukları için annelerinin ölümüne tanıklık eden iki kardeşin hayatı, bir cehennemin ortasında başladı. Ama Lidya için asıl işkence, düşman bir mafya liderinin oğlu olan Şahin’e bir barış bedeli olarak satılmasıyla başladı. Şahin’in kontrolsüz öfkesi altında ezilen bir kadın ve bu karanlığın ortasında hayata tutunmaya çalışan küçük bir kız çocuğu: Eda. Lidya, kızının kaderi kendi kaderine benzemesin diye her şeyi ateşe vermeye hazırdı. Kaçtığı o gece, attığı her adım onu bir felaketten bir savaşa sürüklüyordu. Yanlışlıkla girilen bir askeriye, patlayan silahlar ve artık kaçacak yeri kalmayan bir annenin son çırpınışı... Bir yanda öfkesiyle dünyayı yakan bir koca, diğer yanda vatanı koruyan çelikten iradeler. Lidya şimdi sadece kendi hayatı için değil, kucağındaki Eda ve kalbindeki intikam için en büyük savaşı başlatıyor. Küllerinden doğmak masallara mahsustur, Lidya ateşi yanımda götürüyordu. “Annemin kanıyla mühürlenen bu cehennemden kızım için kaçarken, bir askeri nizamiyenin eşiğinde sadece geçmişimi değil, tüm dünyayı yakacak o büyük savaşı başlattım.”

Zeynep ve Kerim’in yolları, Galata’nın modern yüzü ile yer altındaki tozlu sırlarının kesiştiği o puslu Kasım sabahında birleşti. Ancak bu, romantik bir filmdeki gibi bir çarpışma değil, bir fikir çatışmasıyla başladı. Zeynep Erdemir, Galata Kulesi’nin restorasyon projesinde çalışan, lher bir taşa bir ruh atfeden, sessiz ve vakur bir restoratördü. Ailesi kuşaklar boyu İstanbul’un eski semtlerinde yaşamış, o ise geçmişin tozunu silmeyi hayat amacı edinmişti. Kerim Işık ise kuantum fiziği üzerine yaptığı aykırı çalışmalarla tanınan, her şeyi matematiksel bir veri olarak gören, hırslı ve biraz da kibirli bir bilim insanıydı. Varlıklı bir ailenin tek oğlu olarak büyümüş, her zaman mantığı duyguların önünde tutmuştu. Tanışmaları, kulenin temellerinde yürütülen gizli bir kazı alanında gerçekleşti. Zeynep, elindeki ince fırçayla o gizemli bronz saati bir sunağın üzerinde bulduğunda, Kerim elindeki manyetik ölçüm cihazıyla içeri daldı. Kerim:Ona dokunma! O nesne buradaki tüm enerji dengesini bozuyor, üzerindeki statik yükü ölçmem lazım. Zeynep: Siz bilim insanları her şeyi bozmak zorunda mısınız? Bu bir nesne değil, bir tarih. Ve şu an benim gözetimimde. Zeynep, saati korumacı bir tavırla göğsüne bastırdığında, Kerim onun gözlerindeki o derin tutkuyu ilk kez fark etti. Kerim için o saat bir "anomali"ydi; Zeynep içinse "kayıp bir hatıra". Başta birbirlerinden hiç haz etmediler. Zeynep, Kerim’i duygusuz bir teknokrat; Kerim ise Zeynep’i verilerle değil hayallerle hareket eden bir romantik olarak görüyordu. Ancak saatin yaydığı enerji sadece Kerim’in cihazlarını değil, Zeynep’in sezgilerini de tetiklediğinde birlikte çalışmak zorunda kaldılar. Restorasyon laboratuvarında geçirdikleri uykusuz geceler, antik metinler ile kuantum formüllerinin birbirine karıştığı tartışmalar, onları istemeden de olsa birbirine bağladı. Ta ki o son sabah, saatin mekanizması kendi kendine dönmeye başlayıp ikisini birden 1892’nin sisli Galata sokaklarına fırlatana kadar... Artık sadece bir fizikçi ve bir restoratör değil, yabancısı oldukları bir yüzyılda birbirlerinin tek gerçeğiydiler.

Adaletin terazisi bozulduğunda, hükmü mazi verir." Bursa’nın gri gökyüzü altında, emniyetin soğuk koridorlarında yankılanan bir isim: İdil Irmak. On yıl önce, bir genç kızın hayatı adaletin yetersiz kaldığı bir mahkeme salonunda paramparça oldu. Bugün ise, o davanın hayaletleri karanlık ormanlardan sızarak şehre geri dönüyor. Başkomiser Pars Çevik, bir yandan babalık ve dedelik sorumluluklarının sıcaklığına sığınmaya çalışırken, diğer yandan geçmişin tozlu raflarından fırlayıp gelen kanlı bir dosyanın pençesinde kıvranıyor. Bal rengi gözlerdeki korku, platin sarısı saçların ardındaki büyük yıkım ve zeytin tenli bir adamın vicdan azabı... Ekip üyeleri kendi içlerindeki uçurumlarla boğuşurken, orman bekçisinin ölümüyle düğüm daha da sıkılaşıyor. İntikam soğuk yenen bir yemek midir, yoksa her şeyi küle çeviren bir yangın mı? Yağmur Özdemir, HÜKÜM ile okuyucuyu polisiye bir gizemin içine sürüklerken; aile bağlarının, dostluğun ve bitmek bilmeyen adalet arayışının sınırlarını zorluyor. Bir tarafta masumiyetin son çığlığı, diğer tarafta ise verilmiş en ağır hüküm...

Ölümle dans ederken, kalbinin atışını hiç bu kadar net duymamıştım.

Bazı yolculuklar gidilecek bir yere değil, kaçılacak bir geçmişe çıkar. ​Rayların üzerinde ilerleyen her vagon, zihnin en karanlık köşelerine açılan bir kapıdır. Geçmişin ağırlığıyla bu trene binen bir adam ve onun yaralarını dilsiz bir sevdayla sarmaya çalışan bir kadın... ​Etrafta kol gezen tehlikelerden ve sinsice kurulan tuzaklardan habersiz, şeftali kokulu bir umudun peşindeler. Ancak rayların ötesinde bekleyen gerçek, hayal ettiklerinden çok daha sarsıcı. ​Sırlar açığa çıktığında, aşk her şeyi iyileştirmeye yetecek mi? ​Zihninizin en karanlık yolculuğuna hazır mısınız?

"Dünya onları hiç var olmamış çocuklar olarak tanıdı; şimdi ise hiç ölmemiş gölgeler olarak hatırlayacak."

Her adımda bir şey kaybedilecek. Ama en önelisi bazı hikâyeler... hatırladıkça yeniden başlayacak.

"Korku kaybolduğunda, insana ne olur?" Dr. Livia Ardent, kendi yarattığı formül bir arkadaşının ölümüne yol açtığında her şeyini kaybetti. Şimdi önünde tek bir seçenek var: Müebbet hapis ya da yeraltı dünyasının en karanlık noktasına, Kafes`e sızmak. Ama Kafes sadece bir dövüş kulübü değil. Burası, korkunun hiç uğramadığı bir adamın kurduğu imparatorluktur. Kod adı Architect. İki yabancı. Aynı kırıklık, zıt taraflar. Aralarındaki çekim, üzerinde çalıştıkları formül kadar tehlikeli ve bir o kadar bağımlılık yapıcı. Burası Kafes. Burada kimse özgür değil, ama herkes kendini özgür sanıyor.

Siz hiç taksiye yolcu olarak binip şoföre aşık olarak indiniz mi?

Sıradan novellerden, aynı senaryolardan veya kadınların obje olduğu eserlerden mi bıktın? Hoşgeldin:) * Ai yazımı değildir. Paylaşım, dağıtım için izine gerek yok, serbesttir * ~~~ Fotoğraf: Gemini ~~~ [HDKK;)]

"Herkes susuyordu çünkü gerçek düzeni bozar"

Y*tişkin içerik +1& ”İçimi yakan şey ne biliyor musun? Yaşadığım herşeyin boşuna olduğunu anlayıp, yok olacağım zamanı hatırlamak..” Telefonum elimdeyken notlarıma yazdığım cümle buydu. Sağ elimdeki telefonu bırakıp sol elimdeki sigarayı ağzıma götürdüm. Çakmakla sigarayı yaktım. Dudaklarımla buluşan sigara, çektiğim duman ile hafifçe sıyrılıp gitti. Gözümle gördüğüm kirli nefesim havada süzülüp yok oldu. Soğuk kaldırım taşına oturmuş, yanan sokak lambasının altında izlendiğimi hissederek, sarı ışığın düşüncelerime karışmasına izin verdim. Karşımdaki bahçenin demir parmaklarının arkasında bir çift beyaz renk gözüme parladı. Ülkede tanınan yer altı mafyasının oğlu Aslan Karahan, gece yarısı olan ring maçından sonra yıllar önce kıymetli bir gece geçirdiği Sura Efsunu gördüğünde ona olan duyguları tutkuya dönüşür. Zengin iş adamının manevi kızı ve Mafyanın oğlu MMA dövüşçüsünün hikayesi..

Ateş Çağan hatırlayamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir adamdır. Geçmişi zihnini parçalamakla kalmamış aynı zamanda ruhu ve bedeninde de kalıcı izler bırakmıştır. Öyle ki, Ateş Çağan kendi adını bile kendisi koymak zorunda kalmıştır. Aysis İlay, unutamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir kadındır. Geçmişi anılarını kirletmekle kalmamış, aynı zamanda geleceğine dair umutlarını da yok etmiştir. Öyle ki, Aysis İlay aynaya bakmaktan bile nefret etmektedir. Ateş kızgın bir korken Aysis buzdur. Ateş yanarken Aysis donuyordur. Kavuşmak ölüm, ayrılık kurtuluştur. Aşkın çağrısı ise kaçınılmazdır.

Görüyor musun ruhunu ölü bedenimde? Bir insanın ruhunu nasıl 10 günde [10 yılda] cesede çevirebilirsin ki Çağan? Düşün bakalım, görecek misin bedenimi o soğuk morarmış halde.

Silikleşen dilde silikleşen bir kuzunun kurtla olgusu, insanoğlunun masalı; Lupus Et Agnus. Zihinlerin mahşere kadar uyanmayacağına inanabilir misin? Nöron çekirdeklerini görüntülemeyi başardığı eeg çalışmasıyla Nobel ödülü almaya laik görülen Agnita Karamanlis, son rötuşları yaptığı aşamada aniden, projesine dair tüm kanıtların silinmesiyle kabus gibi bir güne uyanır. Medyaya aktardığı taslaklarının çalınmasına dair ulaştığı verileriyle yakın arkadaşının aldığı suç dosyasının verilerinin tarih olarak örtüşmesi tesadüf olamayacak kadar orantılıyken asırları aşmış bir geçmişten gelen belirsiz telefon da bunun cabasıdır. Dünyaca tanınmış Nörobiyolog Agnita Karamanlis`in beklenmedik yollarla keşfettiği gerçekler medyanın gözünde tüm okları ona çevirir. Artık tüm kariyeri ve idealleri tehlike altında olan Agnita, tablosunun asıl resimle ne gibi bir bağlantısı olduğunu anlamaya çalışırken ailesi hakkında öğrendiği gerçekler onu Romanya`ya iter. Etik ahlak, adalet, eşitlik gibi felsefi konuların ele alındığı bu kitapta insanlık olgusu sorgulanırken, başkıldırırken kesilen bir başın bizlerin gerçek ve kurgu benliği üzerindeki rolüne ve tarihle iç içe geçmiş bir polisiye efsanesine değinilir.

Geçmişi, geleceği olmak isterken genç kadın bundan habersizdir. Asırlar öncesinden gelen bir ruhu ve yüzü taşıdığını bilmiyordur. Ardından geçmişin hayaletlerini sürüklediğini de… Farkına vardığında büyük bir yıkım yaşanacak ve kadın hayatındaki tüm tuhaflıkların izahını geçmişinde bulacaktır. Ölümsüz bir aşk, ölümsüz bir takıntı ve ölümsüz bir rekabet… Ya her şeyi hatırladığınızda yanınızdaki büyük aşkınız değil de en büyük düşmanınızsa ve ona deli gibi aşıksanız? Ve artık, geçmişte ölümüne sevdiğiniz adam bir yabancı gibi bakıyorsa? Bu hikayede kim; kimi, neyi ne kadar hatırlıyor bir muamma iken, tüm tahminler yeni sorulara ve tüm sorular yeni sonuçlara götürürken hiçbir şey kolay olmayacak. Genelde hikayeler, çiftler kavuşup evlenince mutlu sonla biter. Ama asıl hikaye, evlenince mutsuz bir başlangıç ile şahlanıyor. Ve hayatınızda tanıyabileceğiniz en aşık, en iyi, en kibar, en koruyucu, en onurlu, en güvenilir adamın bir zorbaya dönüşüne şahit olurken, kaçışı geçmişin güvenli kalesine sığınmakta bulabilirsiniz.