“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

HAVANIN HER ZAMANKİNDEN FARKLI OLMASINDAN ŞÜPHELENEN DERİN VE ASYA BU DURUMA MERAK SARAR. ASYA BANYOYA GİRDİKTEN SONRA VÜCUDUNDA KABARIKLIK VE KIZARIKLIKLAR FARK EDER...

Bazı yolculuklar gidilecek bir yere değil, kaçılacak bir geçmişe çıkar. ​Rayların üzerinde ilerleyen her vagon, zihnin en karanlık köşelerine açılan bir kapıdır. Geçmişin ağırlığıyla bu trene binen bir adam ve onun yaralarını dilsiz bir sevdayla sarmaya çalışan bir kadın... ​Etrafta kol gezen tehlikelerden ve sinsice kurulan tuzaklardan habersiz, şeftali kokulu bir umudun peşindeler. Ancak rayların ötesinde bekleyen gerçek, hayal ettiklerinden çok daha sarsıcı. ​Sırlar açığa çıktığında, aşk her şeyi iyileştirmeye yetecek mi? ​Zihninizin en karanlık yolculuğuna hazır mısınız?

Beğendiğim Wattpad kitaplarını öneriyorum, tanıtıyorum.

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Bir imparatorun kızı olan Elzem, henüz çocukken annesine atılan bir iftira sebebiyle adaya terk edilir.

Yitip, giden canlar. Akıp, Albayrağı süsleyen kanlar... Yıllar önce aileleriyle beraber şehadet şerbetini içen bir tim. Göktürk timi. Çevirdik sayfaları. Geldik bugüne. Tim Göktürk. Abilerini, ablalarının izinde. Onların savaştıkları ile savaşmak için kuruldu. Operasyon adı: Bozkurt. Kurtuluşun destanı. Bu sefer masal değil kanla yazılacak olan bir gerçek. Bir operasyon hangi gerçekleri ortaya çıkarabilirdi? Tim Göktürk`ün ilk baskını kafalarında ki soru işaretlerini arttırmıştı. Gizem DALKILIÇ. Göz renginin huzurlu yeşili vardı. Vardı ama gözlerinde huzur yoktu. Güneşin parlak sarı rengini taşıyordu saçlarının her bir tutamında. Ama hayatında ışık namına bir şey yoktu. İstediği tek şey ölmekti. Çünkü kendi masumiyetinin yükü omuzlarına ağır geliyordu. Bu tamamıyla timin görevini anlatan bir yazım değil. Bir kız çocuğunun kurtuluşunu yazacak bir destan.

Sıradan novellerden, aynı senaryolardan veya kadınların obje olduğu eserlerden mi bıktın? Hoşgeldin:) * Ai yazımı değildir. Paylaşım, dağıtım için izine gerek yok, serbesttir * ~~~ Fotoğraf: Gemini ~~~ [HDKK;)]

Sislerin içinden bir kasaba yükseliyor: Grimshire. Yağmurla ıslanan sokaklarında fısıltılar dolaşıyor, deniz kıyısında yankılanan dalgaların ardında unutulmuş bir efsane yatıyor. Bir zamanlar gözleri oyularak denize atılan bir kadının laneti, hâlâ kasabanın damarlarında akıyor. Yeni gelen biri için Grimshire yalnızca puslu bir balıkçı kasabasıdır. Ama burada kader değişir, kalplerin rotası kayar, sıradan ile olağanüstü arasındaki çizgi silinir. Her adımda sis biraz daha yakınlaşır, her bakışta denizin derinlikleri ruhu çağırır. Işık Gecesi`nde ateşler yükselecek, dans eden gölgeler kaderleri mühürleyecek. Ve sen... Bu kasabada yalnızca gerçeği değil, kalbinin karanlıkta aradığı cevabı da bulacaksın. Grimshire: Sis, deniz ve kanla yazılmış bir aşkın destanı.

mahalle kurgusudur!!! yeni mahalleye taşınan almira mahalle halkı tarafından sevilen biri idi en yakın arkadaşın ve onun annesi almiranın geçmiş hayatını öğrendiklerinde ona bir anne bir kardeş şevketi ile bakmışlardır bir gün almiranın arkadaşının abisi yurtdışından gelir ve almiranın hayatı temelli değişir

İnternette tanıştığın birine ne kadar güvenebilirsin. Belki de hissettiğin o his sevginin değil vahşetin çağrısıdır... Korkup kaçar mısın? Ya kendinden nasıl kaçacaksın. Sakin ol! Arkanı dönme! Kimseye güvenme...

"Bazı mezarlar boştur, çünkü içindeki ölüler hâlâ aramızda yürümektedir." Sare, geçmişin üzerine çöken ağır kül tabakasının altında nefes almaya çalışan bir "Külçiçeği". Yaşadıklarını bir mutfağın buğusuna, sahne ışıklarının parıltısına ve en çok da derin bir sessizliğe hapseden genç bir kadın. Onun dünyasında dokunmak yasak, hatırlamak ise bir intihar biçimi. Ancak kaderin, yarım kalan hikâyeleri tamamlama gibi acımasız bir huyu vardır. Mahir Duru, yıllardır boş bir toprağın başında evladının yasını tutarken; yanı başında duran Yaman, bir yalanın gardiyanlığını yaparken vicdanının enkazı altında can çekişmektedir. Sırların, üzerine basılmayı bekleyen birer mayın olduğu bu hayatta Sare, celladına mı sarılacaktır? Kurulan tüm sahte dünyalar sarsılırken; ulaşılan o huzur taze bir başlangıç mı müjdeleyecek, yoksa her şeyi yakıp küle mi çevirecektir?

İki yıldır sevdiği kızı gece evine girip izleyen Aslan Demir Bir zaman sonra Aslanı fark eden Eylül Korkmaz

Bildiğin her şey bir yalandan ibaretse, gerçeği öğrenmeye ne kadar hazırsın? Hayatını bir yalan üzerine kuran bir adamın kızı, o yalanın yıkıntıları arasında kendi gerçeğini arıyor. İki ölüm, bir mektup ve karanlıktan gelen bir adam... Afra için artık sadece iki seçenek var: Ya geçmişin enkazında yok olacak ya da kendi intikamını kendi elleriyle yazacak.

Görev yeri değiştiğinde, sadece şehir değişmez. Bazen bir insanın kaderi de sessizce yön değiştirir. O, geçmişin acı hatıralarını geride bırakıp yeni bir hayata başlamak isterken; bilmediği bir coğrafyada, bildiğini sandığı her şeyle yeniden karşılaşır. Kimi sesler tanıdık gelir, kimi bakışlar geçmişi kazır yüreğine. Ve bir gün, hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını fark eder.

Bazı yaralar görünmez. Ama en derin olanlar…en çok kanayanlardır. Kaan Altuğ, emirleri sorgulamayan bir askerdi. Ta ki uyguladığı emrin sonucu masum bir hayatı alana kadar. Derin İpekçi, insanların kırık zihinlerini onaran bir psikologdu. Ama bazı yaralar vardı ki… ne teşhis konulabiliyordu ne de iyileştirilebiliyordu. Ve kader… Bu iki yabancıyı aynı odada karşı karşıya getirdi. Biri yaşadığı gerçeği biliyor. Diğeri ise bildiği gerçeğin yalan olduğuyla yüzleşeceğinden habersiz. Bir operasyon… İki ayrı yara… Ve kapanmayan bir geçmiş. Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazıları …hesaplaşmadır.

Davetiyeniz Sizi Bekliyor... Ama Siz Onu Beklemiyordunuz. "Hakikat, loş ışıkta daha iyi görünür." Şehrin sisli sokaklarında kaybolan ruhların izini süren gazeteci Adrian Cross için bu cümle, sadece bir daktilo tıkırtısıydı. Ta ki kapısının altından sızan o bordo mühürlü davetiyeyi alana kadar. Vale Malikânesi`nde sofra kuruldu. Kırmızı kadifelerin üzerinde gümüş takımlar parlıyor, mum alevleri her bir misafirin en derin korkusuna göre titriyor. Ev sahibi Lilith Vale, zihninizin labirentlerinde yürürken size en sevdiğiniz yalanları ikram ediyor. Ancak dikkat edin; bu masada şarap anıları silmez, onları yeniden yazar. Her lokma sizi gerçekliğe bir adım daha yaklaştırırken, her yudum kaçmaya çalıştığınız o karanlık geçmişin kapısını aralıyor. Bir gazeteci, bir opera sanatçısı ve bir hayalet... Hepsi aynı masada, aynı sorunun cevabını bekliyor: Bu akşam yemeği bir lütuf mu, yoksa onuncu kez tekrarlanan bir infaz mı?

Henüz hayatını yaşamamış biri nasıl ölebilir?

Geçmişi yalanlarla örülmüş asi bir kızın kendi gerçeğini arama ve ona bu acıyı yaşatanlardan intikam alma hikayesidir.gerçek aile kurgusu

Kitabın ismi değiştirilmiştir önceki ismi Devrim .Asker bir kızın Ailesinden asker olduğunu saklamasıyla başlayan hikayesi ve diğer gizemlerin çözülmesi.

Dokuz Taç Diyarı — Asterra’nın Dokuz Krallığı Asterra kıtası, yüzyıllardır dokuz krallığın gölgesinde ayakta duruyordu. Valedorn’un taş kalelerinde şövalyeler yemin ederken, Skeldar’ın buzlu fiyortlarında savaşçı klanlar kılıçlarını keskinleştiriyordu. Sahranur’un altın çöllerinde tüccarlar sır saklıyor, Torvas Bozkırı’nda atlı göçebeler rüzgârla yarışıyordu. Sylvera’nın kadim ormanlarında eski büyüler fısıldanıyor, Karvorn’un kara dağlarında demir ve ateş hiç sönmüyordu. Miralya denizlerin üstünde zenginleşirken, Vespera sisli manastırlarında unutulmuş kehanetleri koruyor; Morvain’in bataklıklarında ise herkesin korktuğu sırlar suyun altında bekliyordu. Dokuz krallık. Dokuz taç. Ve hepsini birbirine bağlayan eski bir kader. Taçların barışı bozulduğunda, Asterra’nın geleceği beklenmedik bir yolcunun ellerine kalır. Ne bir kraldır o, ne de bir kahraman olarak doğmuştur. Fakat eski kehanetler yeniden uyanırken, kralların sakladığı gerçekler birer birer ortaya çıkacak; dostluklar ihanete, yeminler savaşa dönüşecektir. Çünkü Asterra’da güç yalnızca kılıçla kazanılmaz. Bazen bir krallığı yıkan şey savaş değil, saklanan bir gerçektir. Ve dokuz tacın kaderi artık tek bir seçimle değişecektir.

"Merhamet, cehennemde sadece bir intihar biçimidir." On sekiz yıl boyunca sahte bir hayatın içinde, sıradan bir insan olduğuna inandırılarak korunan Savannah, evrenin en dibine, Derinlik`e fırlatıldığında sarsıcı bir gerçekle yüzleşir: O bir kurban değil; evrenin kodlarını yazan Kozmik Mimar Lusifer`in oyununda, zamanı geldiğinde patlaması için tasarlanmış biyolojik bir "mayındır". Önünde tek bir kurtuluş yolu vardır: Kendi insanlığını, kendi elleriyle boğmak. 9 Kat 9 Dehşet Damarlarında kaynayan zehirli Siyah Kan ve bedenini saran sıvı-metal zırhıyla Savannah, acıyı bir silaha, kusurlarını ise mutlak bir vahşete dönüştürür. Çıktığı bu kanlı basamaklarda kendi kusursuz kopyasını delirtir, onu büyüten babasının anısını hiçliğe gömer ve cehennemin en karanlık varlıklarını dize getirir. Zihnindeki sesleri susturup saf bir psikopata dönüşürken, sadist ablası Blood Raina ile evrenin en zehirli ittifakını kurar. Şimdi, o kanlı obsidyen tahtın yeni sahibi o. Cennet`in steril kapılarını kırmaya, meleklerin kanatlarını kendi et tezgahlarında dikmeye hazırlanan, acımasız Cehennem Kraliçesi. Ancak tahtın soğukluğu tenine işlediğinde, karanlığın içinden o devasa, kozmik sır fısıldanacaktır: Lusifer kaçmadı. İpler kopmadı. Ve oyun bitmedi. Kuklanın kendi iplerini kestiğini sandığı an, asıl cehennemin başladığı andır.

Siz hiç taksiye yolcu olarak binip şoföre aşık olarak indiniz mi?

Theodore Kane öldüğünde, bunun bir son olduğunu sandı. Tanrılar ise bunu yalnızca bir olasılık olarak gördü. Ona bir şans verdiler. Nedeni açıklanmamış, sonucu tartılmamış bir şans. Theodore da bilmiyordu. Elinde tuttuğu şeyin bir armağan mı, yoksa tanrısal düzeni sessizce zorlayan bir çatlak mı olduğunu. Tanrılar neye izin verdiklerinin farkında değildi. Çünkü bazı olasılıklar izlenir... bazıları ise izlendikçe genişler. ELLİ DÖRT Not: Bu hikâye, konforlu bir okuma sunmaz. İlerleyen bölümler de psikolojik ve ahlaki olarak rahatsız edici unsurlar içerebilir.

Çetin bir kış günü gözlerini açtığı hayatta `Berfin` dediler kız çocuğuna. Kış günü açılan gözleri güneşi de görsün, soğuğa rağmen hayatta kalsın istediler. Ağrı`nın bir ilçesinde doğan kız çocuğunun şeytana dönüşüm hikayesi. Babasının daha doğmadan piç ettiği bir kız çocuğu.. Annesinin hiç ettiği bir kız çocuğu.. ▪️ "İnsanlar bir şeytan yarattı. Daha sonra yarattıkları şeytan onlara da musallat olmasın diye Tanrı`ya dua ettiler. Yarattıkları şeytanın ne kadar kindar oluşunu bilmeden, Yarattıkları şeytanın yüzünün melek oluşunu bilmeden, Asıl şeytanın bir çocuğu piç edenlerin olduğunu bilmeden, Asıl şeytanın bir çocuğu hiç edenler olduğunu bilmeden, En çok da asıl şeytanın kendi ruhlarında yattığını bilmeden..." ! Kurguda geçen tüm olay, kurum ve kuruluşlar tamamen hayal ürünüdür. !