“Neden? Neden?” Sesi titriyordu. “Ben sana ruhumdaki kilitli kapıyı aralarken bana rol mü yapıyordun?” Onu ilk defa böyle görüyordum. Yıkılmış gibi. Ve bunun sebebi bendim. “Ben zorundaydım. Sana yemin ederim, zorunda kaldım.” Ne diyeceğimi bilmiyordum. Gözlerindeki öfke harekete geçmiş, yavaş yavaş bana adımlarken olduğum yerde durmaya devam ettim. “Maval okuma bana! Zorunda kalmışmış… Senin hayatın boyunca yediğin önünde, yemediğin arkanda olmadı mı kızım? Söylesene, sen bir gece aç uyudun mu?” Yutkundum. “O altın kaplama çatının altında, pahalı arabaların arasında ne mecburiyetinden bahsediyorsun sen?” Kelimelerinin sivri uçları ruhuma batıyordu. Bilmiyorsun, kimse bilmiyor. Beni yaşadığım hayata, davranışlarıma, konuşmalarıma bakıp yargıladığınızda bana kötü demekte sorun olmadığını düşünüyorsunuz. Vitrinin dışından içi hep güzel gözükür zaten. Benim neler yaşadığımı bilmiyorsunuz çünkü siz hiç ben olmadınız. Eğer ben olsaydınız, hayatta kalamazdınız. Benim ise tek isteğim bu: hayatta kalmak. “Bu dediklerin için pişman olacaksın. Ve işte o zaman ölsen de seni affetmeyeceğim.”

Texting/yarı texting hikaye

Leyla ilk aşkı Kaan`dan kaçmıştı. Tüm zorluklara rağmen Kaan`la kavuşmuşlardı. Kaan ansızın ondan ayrılıp başkası ile nişanlandığında imkansız olmuşlardı. Leyla iş sebebiyle kaçtığı şehre geri döndüğünde kendisini ilgilendiren çok önemli sırların arasında kalacaktı. Cihangir ise bu sırların tam merkezinde ve Leyla`nın dibindeydi ama kim dost kim düşmandı?

🖤 SÖZLEŞME "Her kural bozulmak, her sözleşme yırtılmak içindir."Babasının geçmişteki karanlık hatasının bedelini ödemek zorunda kalan Aslıhan, ailesini korumak için tehlikeli bir yeraltı dünyasının kapısını aralar. Karşısında ise acımasızlığı ve keskin kurallarıyla tanınan, ringlerin yenilmez ismi Koray Şanlı vardır. İki düşman aile, geçmişin kanlı defterlerini kapatmak için iki yıllık zoraki bir evlilik sözleşmesine imza atar.Aslıhan için bu evlilik lüks bir hapishane, Koray içinse duygularına kilit vurduğu taktiksel bir oyundur. Evdeki her adım, birbirlerine dokunmaları bile yazılı maddelerle sınırlandırılmıştır.Ancak karanlıktan gelen gizemli bir tehdit ve geçmişin hesabı, bu soğuk duvarların arasında beklenmedik bir yangın başlatır. Koray`ın aşılmaz maskesi, Aslıhan`ın dik başlılığıyla çatlamaya başladığında kurallar altüst olur.Peki Madde 83 devreye girdiğinde, düşmanının yarasını sarmak kaderi değiştirmeye yetecek midir? Unutmayın bu kurgu gerçek değil karakterleri örnek almayın

Yusuf Cemil ,13 yaşında İstanbul`da yaşayan, bir ortaokul öğrencisidir. Bir gün öğrenim görmekte olduğu okul, İstanbul`daki tarihi bir mekana gezi düzenler. Arkadaşları ile katılmış olduğu bu gezide başına gelen bir olay sebebiyle, yüzyıllardır mekanda gizli kalmış bir sırrı keşfetmiş olur. Yapmış olduğu esrarengiz keşif sonucu, ne olduğuna anlam veremeden hayatını tamamen değiştirecek bir serüvenin içerisinde kendisini bulur.

Yeni bir yüz... yeni bir kimlik... yeni bir sayfa...

Her şey, tanımadığı bir numaradan gelen tek bir mesajla başladı. Ne Lavin onun kim olduğunu biliyordu ne de o, mesaj attığı kızın gerçek adını. Bu yüzden ona kendi seçtiği bir isim verdi. Manolya

"Bazen en karanl?k s?rlar, herkesin g�z� �n�nde duran k�r noktada sakl?d?r."

"Gelin, Hogland�?n sisli sokaklar?nda gizli olan o s?rlar? birlikte ortaya �?kartal?m."

Kendi cenazeme on yedi dakika geç kaldım. Bir insan öldüğünde kimin ağladığını, kimin sustuğunu ve kimin daha toprağı kurumadan yerini almaya hazırlandığını öğreniyor. Hepsini gördüm. Şehir beni gömdü. Şimdilik onları düzeltmeye niyetli değilim. Planım basitti: Görünme. Kimseye güvenme. Neden ölmem gerektiğini öğren. Sonra o çıktı karşıma. Benden korkması gereken bu kadın benden korkmadı. Üstelik beni, güvenmemem gereken insanların arasına soktu. Orada, ilk kez kendime bir yer buldum. Tek bir yanlış anlaşılma, ölüm haberimden bile hızlı yayıldı. Şimdi herkes beni başka biri sanıyor. O hariç. Ben katilimi arıyorum. O ise gerçeği. Hangimizin önce bulacağını bilmiyorum.

"Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen`di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir`le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.08.2025

Birbirine mecbur bırakılan iki yabancı. Biri inatçı, diğeri tahammül sınırlarını zorlayacak kadar dik başlı. Ve ikisini de aynı ateşe sürükleyen tek bir kelime, İntikam. Yıllar sonra ülkesine dönen genç kadın, ailesinin düşmanlarına karşı güç kazanmak uğruna hiç istemediği bir evliliğe mahkûm edilir. Onu bekleyen adam ise, kaybettiği kardeşinin intikamını almak için bu birlikteliği bir fırsata çevirmeye kararlıdır. Ancak hiçbir plan, iki ateşli ruhun karşı karşıya geldiğinde savrulan kıvılcımları hesap edemez. Bu evlilik; savaşacakları, direnecekleri, birbirlerine meydan okuyacakları bir arenaya dönüşür. Ve intikam için başlayan bu yolculuk, beklenmedik bir yerden –kalplerinden– çatlamaya başlar. Peki nefretle atılan imzalar, gün gelir vuslata dönüşürse… O an, kim kazanır; kim yenilir? Ateşin içine atılan iki yürek, sonunda birbirine mi yanacak, yoksa birbirini mi yakacak? Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize.

Sakin bir mahalle. Sıradan bir matematik öğretmeni. Ve halıya sarılmış bir ceset. Arda, bütün gerçekliğini paramparça edip o güne kadarki sıradan hayatıyla köprüleri atmak zorunda kalacağı o gece, kendisini dehşet verici bir kâbusun içine itilmiş bulur. Sima isminde gizemli küçük bir çocuğun sanrılarının da eşliğiyle İstanbul`dan başlayan yolculuğu kendisini Anadolu`nun hiç görmek istemeyeceği karanlık köşelerine kadar sürükleyecek, bu yolculuk esnasında hem akıl sağlığını hem de etik değerlerinin bütün sınırlarını zorlamakla sınanacaktır. Düş Yürüyen, gerçeklik ile travmanın arasındaki ince sınırı belirsizleştiren, okuyucuyu insan zihninin en karanlık köşeleriyle yüzleştirmeyi amaçlayan psikolojik bir gerilim romanıdır.

Kuzguntepe G�zlem ve Ara?t?rma Merkezi�ne ho? geldiniz.
Buras? sisin hi� da??lmad???, �elik kap?lar?n ard?nda zaman?n durdu?u ve her kelimenin g�zlemlendi?i izole bir tecrit noktas?.
Taze mezun idealist psikiyatrist Dr. Ay�a, meslek hayat?n?n ilk haftas?nda kuca??nda buldu?u k?rm?z? m�h�rl� dosyayla Kuzguntepe`nin en derin kat?na iner. Kar??s?nda oturan adam, bas?n?n g�nlerdir haberini yapt??? g��l� i? insan? �a?an Soykan�d?r.
Ancak a??r ila�lar?n, kelep�elerin ve k?r?k zihin par�alar?n?n ard?nda yatan ?ey, sadece bir ak?l hastal??? m?d?r?
�a?an`?n puslu g�zlerinden d�k�len k?s?kl? f?s?lt?, Ay�a`n?n t�m inan�lar?n? sarsmaya yeter:
�Seni buraya beni iyile?tirmen i�in getirmediler...�
Kimin hasta, kimin gardiyan, kimin kurban oldu?u bir oyunda... ilk kural kime g�venece?ini asla bilmemektir.

Yasaklı Ormanın Sırrı

Yitip, giden canlar. Akıp, Albayrağı süsleyen kanlar... Yıllar önce aileleriyle beraber şehadet şerbetini içen bir tim. Göktürk timi. Çevirdik sayfaları. Geldik bugüne. Tim Göktürk. Abilerini, ablalarının izinde. Onların savaştıkları ile savaşmak için kuruldu. Operasyon adı: Bozkurt. Kurtuluşun destanı. Bu sefer masal değil kanla yazılacak olan bir gerçek. Bir operasyon hangi gerçekleri ortaya çıkarabilirdi? Tim Göktürk`ün ilk baskını kafalarında ki soru işaretlerini arttırmıştı. Gizem DALKILIÇ. Göz renginin huzurlu yeşili vardı. Vardı ama gözlerinde huzur yoktu. Güneşin parlak sarı rengini taşıyordu saçlarının her bir tutamında. Ama hayatında ışık namına bir şey yoktu. İstediği tek şey ölmekti. Çünkü kendi masumiyetinin yükü omuzlarına ağır geliyordu. Bu tamamıyla timin görevini anlatan bir yazım değil. Bir kız çocuğunun kurtuluşunu yazacak bir destan.

Defile salonu, büyüleyici bir ışıltı içinde kaybolmuştu. Podyumun başında, yüksek sesle çalan müzikle birlikte modellerin adımları yankılanıyordu. Ama bir anda ışıklar Tamar`a odaklandı. O an, bir nefeslik sessizlik oldu ve hemen ardından flaşlar patlamaya başladı. Tamar, podyuma ilk adımını attığında, salon bir anda çılgınca heyecanlandı. Kameralar ardı ardına çekim yaparken, herkesin gözleri onun üzerindeydi. Altın rengindeki elbisesi, ışıklarla adeta parlıyordu. Her adımında zarafetiyle bütün salonu büyüleyen Tamar, topuklarının şık sesiyle her adımda gücünü ve özgüvenini sergiliyordu. Flaşlar, salonu aydınlatan bir ışık seline dönüşürken, Tamar’ın içi biraz karıştı. Bu kalabalık, bu gözler, hep ona bakıyordu ama o, gözlerini sadece podyumun sonuna odaklamıştı. Kapanışa yaklaşırken, bir an bir şey hissetti. Bir bakış, bir duruş… Gözleri podyumun sonundaki adamla kesişti. Vasil, ışıkların arasında, tüm kalabalığın içinden Tamar’a odaklanmıştı. Gözleri ona kilitlenmişti, bir şeyler vardı, bir çekim… Tamar’ın her hareketi, her zarif adımı, onun içindeki gizli merakı uyandırıyordu. Ama Tamar, sadece podyumu tamamlamaya odaklanmıştı. Defilenin sonunda, Tamar podyumu terk ederken, hala arkasında kalan bakışları hissediyordu. Her adımda, o bakışların ona olan etkisi, Tamar’ı huzursuz etti. O an, yalnızca bir model değildi; o, geçmişin ve geleceğin kesişim noktasıydı.

Ailesini trafik kazasında kaybeden Gizem Başar`ın yolu aynı gece havuz partisinde arkadaşını kaybeden Kaan Sönmez ile kesişir.

Yüzyıllar boyunca Aetheryn`in krallıkları, kırılgan bir denge içinde varlığını sürdürdü. Eldervale`in kutsal ormanlarından Pyraxis`in alevlerle kavrulan topraklarına, Glaciera`nın sonsuz buzlarına ve Stormrend`in öfkeli denizlerine kadar uzanan bu dünya, elementlerin gücü sayesinde ayakta kaldı. Herkes bu dengenin sonsuza dek süreceğine inanıyordu. Yanılıyorlardı. Önce yaşam solmaya başladı. Ardından anılar silikleşti. Ve karanlığın derinliklerinden yükselen fısıltılar, unutulması gereken bir gerçeği yeniden uyandırdı. Geçmişin küllerinden doğan o güç, yalnızca krallıkları değil; insanların inançlarını, dostluklarını ve kaderlerini de parçalamaya hazırlanıyordu. Şimdi ise birbirinden tamamen farklı beş genç, hiç bilmeden aynı kaderin iplerine bağlanıyor. Kimi doğuştan sahip olduğu güç yüzünden yargılanacak. Kimi sevdiklerini korumak uğruna her şeyinden vazgeçecek. Kimi ise, kurtuluş sandığı şeyin aslında felaketin ta kendisi olduğunu çok geç anlayacak. Çünkü bazen bir dünyayı yok oluşa sürükleyen en büyük tehdit karanlığın kendisi değildir. Kaybedileni, ne pahasına olursa olsun geri getirme arzusudur.

Henüz hayatını yaşamamış biri nasıl ölebilir?

Ateş Çağan hatırlayamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir adamdır. Geçmişi zihnini parçalamakla kalmamış aynı zamanda ruhu ve bedeninde de kalıcı izler bırakmıştır. Öyle ki, Ateş Çağan kendi adını bile kendisi koymak zorunda kalmıştır. Aysis İlay, unutamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir kadındır. Geçmişi anılarını kirletmekle kalmamış, aynı zamanda geleceğine dair umutlarını da yok etmiştir. Öyle ki, Aysis İlay aynaya bakmaktan bile nefret etmektedir. Ateş kızgın bir korken Aysis buzdur. Ateş yanarken Aysis donuyordur. Kavuşmak ölüm, ayrılık kurtuluştur. Aşkın çağrısı ise kaçınılmazdır.

Yıllardır süren bir aile düşmanlığı, kardeşinin intikamını almak isteyen bir adam ve bu savaşın ortasında kalan bir genç kadının hikayesi... Kimine göre yaşam; sonsuz mavi bir deniz, dalları göğe uzanan görkemli ağaçlar veya hiç ayak basılmamış bakir topraklar... Kimine göre ise keskin buz kırıkları, parçalanmış aynalar, buruk siluetler ve hazin sonlar...

Bazı geceler insanın hayatını değiştirir. Bazı geceler ise onu tamamen karanlığa sürükler. Vera için tam o gece, hayatına son vermesi gereken geceydi. Ama gözlerini tekrar açtığında karşısında onu izleyen bir yabancı vardı. Victor. Karanlığın içinden çıkmış gibi görünen bu adam yalnızca bir sır değildi; Vera’nın kaderiydi. Victor’un yaşaması için Vera’ya ihtiyacı vardı. Vera’nın yaşayabilmesi içinse geçmişiyle yüzleşmesi gerekiyordu. Biri yaşamaktan vazgeçmişti. Diğeri halkını kurtarmak için zamana karşı savaşıyordu. Aralarında kurulan bağ yalnızca kader değildi. Kanla mühürlenmiş bir seçimdi. Ve karanlık yaklaşırken Vera şunu öğrenecekti: Bazen insanı hayatta tutan şey umut değildir… birinin onu bırakmamasıdır. Çünkü artık hiçbir şey sandığı kadar gerçek değildi. Ne insanlar… Ne anılar… Ne de kalbi.

Savcı olmak için evden kaçan aşiret kızı herkes tarafından ölü bilenen diğer aşiretin oğluyla karşılaşır.

Tüm muhteşem hikayeler iki şekilde başlar. Ya bi` insan bir yolculuğa çıkar ya da şehire bir yabancı gelir. Öyle demişti değil mi yazar? Öyle değildi. En azından bizim hikayemiz öyle değildi. Bizim hikayemizde şehire gelen yabancı yok ya da yolculuğa çıkan biri de yok. İkimiz de aynı şehirdeydik. Ara ara birbirimizin isimlerini başkalarından duyuyorduk. Farkında olmadan ise aynı yerde oluyorduk ama gözlerimiz birbirine değmiyor, birbirimizle konuşmuyorduk. Kader ağlarını işte o zaman örmeye başlamıştı. Bizim hikayemiz mektuplarla başladı. Benim Demirhan`a yazdığım ve onu hayatta tutacak mektuplarla. Kim bilir, böyle başlayan bu hikayede ikimiz de mutlu olurduk. Belki mutlu bir hikayemiz olur... Ya da olmazdı...

KÖY~DÖNEM Her köyün bir hikâyesi vardır. Kimi gülerek anlatılır, kimi ise yıllar geçse de unutulmaz. Bu hikâye ne masal kadar güzel, ne de anlatıldığı kadar kötüdür. Bazen insan, kendi hayatının yönünü seçemez. Doğduğu ev... Büyüdüğü sokak... Ve bir gün hiç tanımadığı bir insanla aynı sofraya oturmak zorunda kalır. 2000`li yılların başında, dağların arasına saklanmış küçük bir köyde... Kimisi sevdiğine kavuşmayı bekliyordu. Kimisi ailesinin tek sözüyle kaderini kabul ediyordu. Kimisi ise daha neyi kaybedeceğini bile bilmiyordu. Oysa hiçbirinin haberi yoktu. Bir gün atılacak tek bir adım, sadece bir evi değil, birçok hayatı değiştirecekti. Ve bazen... İnsan, en uzun yolculuğuna hiç bilmediği bir kapının eşiğinden başlardı. * "Ben senin rızanı boşuna almadım taşra gelini" diye dibimde sesizce konuşan adamla irkildim. Hızlıca etrafıma baktım. Yavaşça dönüp ona baktım bakmasın da o kadar dibimdeydi ki utançtan tek kelam edemedim. Ne oldu sana dik kafalı Zehra kendine gel. Bakışlarımı kaçırdım tekrardan. Hemen uzaklaşmam gerekiyordu biri görse rezil olurdum. "Şimdilik benden kaç utan ama o gece bu utancının hesabını o yatakta sorarım senden" diyince kulaklarım alev aldı. Daha büyük bir korkuyla etrafıma bakarken o sözlerini söyler söylemez milletin ortasında bunları söyleyen o değilmiş gibi gidip Celal ağabeyimin yanına oturdu. * Başlama tarihi; 04.08.2026