Yıllardır süren bir aile düşmanlığı, kardeşinin intikamını almak isteyen bir adam ve bu savaşın ortasında kalan bir genç kadının hikayesi... Kimine göre yaşam; sonsuz mavi bir deniz, dalları göğe uzanan görkemli ağaçlar veya hiç ayak basılmamış bakir topraklar... Kimine göre ise keskin buz kırıkları, parçalanmış aynalar, buruk siluetler ve hazin sonlar...

"Kaderinde olan seni her zaman bulur .sadece bekle ve içindeki boşluğu takip et. Elindekilere iyi bak onlar senin anahtarın, silahın,intikamın, ölümün ve kurtuluşun. Her şey içinde saklı, kalbinin sesini dinle ve ne olduğunun farkın var. Acı dolu bir aşığın, yas dolu bir annenin laneti tanrılardan bile büyüktür. Laneti başka bir lanet çözer. İntikamı intikam yener."

Sıradan novellerden, aynı senaryolardan veya kadınların obje olduğu eserlerden mi bıktın? Hoşgeldin:) * Ai yazımı değildir. Paylaşım, dağıtım için izine gerek yok, serbesttir * ~~~ Fotoğraf: Gemini ~~~ [HDKK;)]

Hayatın onu sürüklemiş olduğu bir yer vardı yer altı dünyası,o acıların kadınıydı ama acırdı elbet ,elvin gece kılınç doğar doğmaz yalnızlığa mahkum edilmiş bir bebekti çöp konteynırının yanındaydı bir tane cocuk onun ağlama sesini duyup çıkmıştı dışarıya yetimhanenin hemen dibindeydi konteynır çocuk onu alıp girdi içeri ve müdüre selginin yanına gitti merhametli kadındı aldı yurda besledi onu bulan çocuksa kardeşi gibi görmüştü onu fersah kılınç bir gün bile ayrı kalamıyordu kardeşinden elvin koymuştu adını ama kaderin ağları elvine ikinci bir isimde sunmuştu asıl hikaye şimdi başlıyordu işte….

Gizemli bir tren, yolcularını en mutlu anılarına götürür. Her yolculukta aynı adamla karşılaşan bir kadın, anıların, umutların ve kalbinin en derin sırlarının peşine düşer. Şeker Kokulu Tren’de bazı yolculuklar bir yere değil, insanın kendine varır.

"Herkes susuyordu çünkü gerçek düzeni bozar"

Bazı geceler insanın hayatını değiştirir. Bazı geceler ise onu tamamen karanlığa sürükler. Vera için tam o gece, hayatına son vermesi gereken geceydi. Ama gözlerini tekrar açtığında karşısında onu izleyen bir yabancı vardı. Victor. Karanlığın içinden çıkmış gibi görünen bu adam yalnızca bir sır değildi; Vera’nın kaderiydi. Victor’un yaşaması için Vera’ya ihtiyacı vardı. Vera’nın yaşayabilmesi içinse geçmişiyle yüzleşmesi gerekiyordu. Biri yaşamaktan vazgeçmişti. Diğeri halkını kurtarmak için zamana karşı savaşıyordu. Aralarında kurulan bağ yalnızca kader değildi. Kanla mühürlenmiş bir seçimdi. Ve karanlık yaklaşırken Vera şunu öğrenecekti: Bazen insanı hayatta tutan şey umut değildir… birinin onu bırakmamasıdır. Çünkü artık hiçbir şey sandığı kadar gerçek değildi. Ne insanlar… Ne anılar… Ne de kalbi.

Hikâyenin Başlangıcı Ankara`nın sisli bir kış sabahında, Ankara Kalesi yakınlarında genç bir avukatın cesedi bulunur. Olay ilk bakışta basit bir cinayet gibi görünse de Başkomiser Murat Demir, cesedin yanında bırakılan tek satırlık notu görünce bunun sıradan bir dosya olmadığını anlar: "Bu daha başlangıç." Soruşturma ilerledikçe Ankara`nın bürokrasi, siyaset ve suç dünyasını birbirine bağlayan karanlık bir ağ ortaya çıkacaktır.

Bir bakış... Bir an... Ve o andan sonra verilen emir. "O kızı bulun." Yanlış olan bir şeyler vardı. Doğru olmayan ve can yakıcak olan şeyler. O gün bir kız sessizliğin içinden çekilip alındı. Ama hesaplanan, planlanan gerçekleşmedi. ▪️Tüm hakları tarafıma aittir.

Cerrah Aden Defne Demiryel. 16 yaşında büyük kitlelerce konuşulup haberlere çıkan skandalın baş figürü. Koca 6 yıl boyunca içindeki boşluk hissiyle kabuslarına giren anılarını inkar etmişti.Lakin her şey beklendiği gibi olmaz. Aden`in 6 yıl boyunca kaçtığı her şey bir taziyede karşılaştığı figürle darmadağın olacaktır.

Beni o fener kulesine götüren yolu kendi ellerinizle inşa ettiniz. Her biriniz bir köşede sustunuz, her biriniz paçanızı kurtarmak için beni o canavarların önüne bir başınıza fırlattınız. Şimdi arkanıza yaslanın ve kendi günahlarınızı dinleyin. Çünkü bu kutuda hepinizin adı var." İrem, zifiri karanlık bir gecede, hırçın dalgaların dövdüğü o fener kulesinden atlayarak hayatına son verdi. Arkasında ne bir mektup bıraktı ne de bir intihar notu... Sadece eski, kahverengi bir paket ve içinde numaralandırılmış kasetler. Kasetlerin tek bir acımasız kuralı vardı: Her katil kendi günahını sonuna kadar dinleyecek ve kutuyu bir sonrakine devredecek. Kıskançlığıyla ilk darbeyi vuranlar, "el alem ne der" diye sırtını dönenler, kendi geleceğini kurtarmak için mahremiyeti altın tepside sunan dostlar ve şefkatli bir maskenin arkasına sığınan akbabalar... Koridorlarında yürüdüğünüz o sessiz kampüs, aslında İrem’i diri diri gömen suç ortaklarıyla dolu. Şimdi o eski kasetçarda manyetik şeritler yeniden dönüyor. İrem’in buz gibi sesi, karanlık odaların duvarlarında yankılanıyor ve her "Play" tuşu yeni bir infaz emrine dönüşüyor. Kaçış yok, inkâr yok, sığınacak hiçbir duvar kalmadı. Zincir başladı. Son Kaset dönüyor. Ve bu, katillerine bir çağrı.

Adı yoktu. En azından artık yoktu. Sahada ona “Akrep” diyorlardı. Gerçek ismi kayıtlarda kalmış, geçmişi ise yalnızca eksik dosyalardan ibaretti. Bir uzman çavuş olarak görev yaptığı birliklerde fazla konuşmazdı, kimseye kendini anlatmazdı. Çünkü bazı insanların anlatacak bir hayatı değil, sadece yerine getirmesi gereken görevleri olurdu. Ama her insan gibi onun da susturamadığı bir tarafı vardı. Bir şehirden diğerine taşınan, köyde baskı altında yaşayan genç bir kadın. Gözde. Yıllar önce internet üzerinden başlayan masum bir tanışma, zamanla kimliği belirsiz bir bağa dönüşmüştü. Ne Gözde onun gerçekte kim olduğunu biliyordu, ne de Akrep bu bağın nereye varacağını kontrol edebiliyordu. Görevler, çatışmalar ve sürekli değişen coğrafya arasında Akrep, kimliğini gizleyerek onu uzaktan izlemeye başlar. Söylenmeyen her cümle, gidilmeyen her yol ve ertelenen her gerçek, iki hayatı da yavaş yavaş aynı noktaya sürükler. Bir yanda emir komuta zinciri içinde yok olmamayı öğrenen bir asker, diğer yanda kendi hayatının içinde kaybolan bir kadın. Ve ikisinin arasında, söylenmemiş bir gerçek. Bu hikâye bir aşk hikâyesi değildir. Bu hikâye, konuşulmayanların insanı nasıl değiştirdiğinin hikâyesidir. Çünkü bazı insanlar birbirini bulmaz. Sadece birbirine yaklaşırken kaybolur.

EN KISA ZAMANDA EKLEYECEĞİM

Henüz hayatını yaşamamış biri nasıl ölebilir?

WATTPAD den sonra artık kitappad`deyiz. HAYALET TİM olarak adlandırılacak efsane ekibin kurucu Lideri Fehmi Kemankeş yıllar önce, ekibinde yer alan ve kibirliliğiyle nam salmış Askeri Uraz Cağaloğlu`nu , Ankara`da Milli Güvenlik dersleri için devletin Atama beklediği okula, görevinde yaptığı hata sebebiyle sürgüne geçici süreliğine öğretmen olarak gönderir. Uraz Cağaloğlu cezası sebebiyle öğretmenliğe gönderildiği bu okulda , sözde öğretmenlik görevini ifa ederken aslında kendisine verilen gizli görevle yetenekli öğrencilerin de bulunduğu pilot okuldaki öğrencilerin profil analizlerini yapacaktır. Üniversiteye hazırlanan lise son sınıf öğrencisi olan Güneş Şenel`le Uraz Cağaloğlu`nun kaderlerinde yazılı olan ilk karşılaşmaları da bahsi geçen bu pilot okulda olur. Güneş Şenel ,yetimhanede kalan, ailesini çok küçük yaşta trajik bir şekilde kaybetmiş, sorunlu bir öğrencidir. Geçmişinin, ruhunda bıraktığı kalıntıların sebebi sorunlu kişiliğinin yanı sıra yetenekleriyle de etrafındakilerce her daim ilgiyi üzerine çekmeyi başarır. Güneş, Uraz`ın dikkatinden kaçamayacak ve pilot çalışmanın yapıldığı okulda eğitim alırken öğretmen olarak tanıdığı ama aslında bir profil analizcisi olan Uraz`ın kendisi hakkında yazdığı profil sebebiyle yıllar sonra tekrar Uraz`ın karşısına çıkarılacaktır. Ülkede yaşanan faili meçhul cinayet ve şüpheli intihar vakaları, adaletsiz yargı ve bir çok komploların sebebi olan düşmanların, devletin Silahlı kuvvetlerine kadar intikal etmesi, vatanı işgal altına alan kriptolara karşı önlem almaya iter. Devletin yüksek teknolojiyi esas aldığı ve üstün yeteneklilerin katılımıyla MİT, PÖH iş birliğiyle gizlice inşa ettiği bu yapılanma Uraz’ı ve Güneş`i tekrar bir araya getirmekle kalmayıp asla tahmin edemeyecekleri olaylara ve duygulara sürükleyecektir.

Lura Henyer, dört yaşında kaybolduğunda ardında yalnızca kapanmayan bir oda, susturulmuş kayıtlar ve onu beklemekten vazgeçmeyen bir ev bıraktı. Ama kaybolduğu yer ölüm değildi. Başka bir dünyada adı silindi. Geçmişi parçalandı. Bir çocuk olması gerekirken karanlığın diliyle büyütüldü; emirleri, sessizliği, hayatta kalmayı ve öldürmeden önce tereddüt etmemeyi öğrendi. Yıllar sonra son görevi onu karanlık bir denize sürüklediğinde, Lura öldüğünü sandı. Fakat gözlerini açtığında kendini Sylvariella’nın yaşayan ormanında buldu. Sylvariella onu hemen kabul etmedi. Çünkü orman yalnızca kayıpları saklamazdı; seçimleri sınardı. Kael Akunar ise sarayın sessiz duvarları arasında büyümüş bir prensti. Annesinin ölümünden sonra Drisax’a gönderilmiş, yaşaması beklenmeyen bir sürgüne dönüştürülmüştü. Ama Kael ölmedi. Kuzeyin karanlığından geri döndüğünde yanında yalnızca yaraları değil, kapalı kapılar, eksik kayıtlar ve annesinin ardında bıraktığı tehlikeli mektupları da taşıyordu. Lura ile Kael’in yolları Sylvariella’nın göl kıyısında kesiştiğinde, bu yalnızca iki yaralı ruhun karşılaşması değildi. Eski dünyanın taşları, Demir Ev’in sakladığı sırlar, Akun Sarayı’nın kapalı kayıtları ve iki dünyanın arasındaki unutulmuş eşikler uyanmaya başladı. Lura, Henyer kanının Demir Ateşi’ni, eski ejderha soyunun kıvılcımını ve peri diyarının sessiz büyüsünü taşıyordu. Kael ise yalnızca sürgünden dönen bir prens değil; Elyndra’nın kanıyla saklanan hakikate tanıklık edecek kişiydi. Biri koruyan olacaktı. Diğeri tanık. Ama herkes Lura’yı bir cevap, bir anahtar, bir kayıp miras ya da açılması gereken bir kapı gibi görmeye başladığında, Lura’nın en büyük savaşı iki dünya arasında kalmak değil; kendi kaderinin başkaları tarafından yazılmasına izin vermemek olacaktı. Çünkü bazı bağlar kurulmaz, hatırlanır. Bazı kapılar açılmaz, bekler. Ve bazı kızlar kaybolmaz; yalnızca dünya, onları geri verecek kadar cesur olana dek saklar.

Herkes uykudayken geçmişin prangaları ayağa dikiliyor tüm zihinlere bir karanlık gibi süzülüyordu. Barış, zihninin karanlık köşelerinde aynı kabusa mahkum olurken bir gün hiç hesapta yokken kendini ilk kez huzurlu bir uykunun şefkatine bırakır. Bu huzurlu uykunun ona getireceklerinden habersizdir. Mısra ise geçmişinden gelen travmalarla baş etmeye çalışan "Minik Hamsi." lakaplı bir yüzücüdür. Hayat bu iki genci aynı apartmana sığdırdığında geçmişten gelen tüm felaket ve gelecekteki tüm acılardan habersizdir. Bu hikaye iki gencin yaşadığı aşktan çok daha acı, geçmişin prangalarının boğazlarına yapışacağı ve tüm bildiklerini unutturacak bir hikayedir.

Sarya Demir, hayatında ilk kez evinden bu kadar uzağa gidiyordu. Yeni bir üniversite, yeni insanlar ve geride bırakmaya çalıştığı eski bir hayat… Her şey sıradan başlamıştı. Ta ki kampüse adım attığı gün, kendisini daha önce hiç görmediği halde onu tanıyormuş gibi bakan bir çocukla karşılaşana kadar. Arel Demirhan. Kampüste herkes onun adını biliyordu. Ama kimse onun hakkında konuşmuyordu. Sarya, bunun nedenini öğrenmek istememişti. En azından başlangıçta. Fakat geceleri duyduğu açıklanamaz sesler, annesinin yıllarca sakladığı sırlar ve boynunda taşıdığı yarım ay kolyesi onu cevapların peşine sürüklediğinde, sıradan sandığı hayatının aslında büyük bir yalan üzerine kurulduğunu fark edecekti. Bazı sırlar karanlıkta saklanır. Bazıları ise kanda. Ve bazı kaderler, ne kadar kaçarsan kaç, seni bulur. Ay yükselirken geçmiş uyanacak. Gerçekler ortaya çıkacak. Ve Sarya, kim olduğunu öğrenmenin bazen hayatta kalmaktan daha tehlikeli olduğunu anlayacak…

❝ Baron örgütü liderliğinde olan Kamer çetesi İtalya’ya da büyük bir vurgun yaptı. İtalya’da dün sabaha karşı, uyuşturucu kaçakçılığı ve silah ticareti yapılan bir depoda yangın çıktı. FBI ve polis ekiplerinden aldığımız bilgiye göre vurgunu yapan Baron örgütü liderliğinde olan Kamer çetesi olarak bilinmektedir. Kamer çetesi, yapmış olduğu kaçakçılık sonrası depoyu yakmışlardır! Çok sayıda ölü ve yaralı vardır! Kırmızı bültenle aranan Baron kod adlı örgüt ve çete kurucusu, tüm dünya tarafından aranmaktadır. Yaklaşık yedi yıldır aranan Baron’un henüz kimliği tespit edilememiştir. ❞ Bu kurguda geçen kişi ve olaylar tamamen hayal ürünüdür! Gerçekle hiçbir alakası yoktur. Bu kurguda geçen karakterler, kelimeler ve olaylar tamamen kurgudan ibarettir. Gerçeklikle hiçbir alakası yoktur!

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

Yüzbaşı Ceren Erdem... Küçük yaşta ailesini şehit veren, yıllar sonra ise en büyük yarasını ikizini kaybederek alan bir asker. Görevden döndüğünde ise onu bekleyen tek şey vardır: Dağıtılmış bir tim ve geride kalan boşluk... Ama bazı savaşlar bitmez. Ceren, "Ulukurt" timine atanır ve hikaye o sırada başlar. *Tamamen arkadaşlarımın kendi adı ve huylarından oluşuyor kitap. <3 <3

KAŞMER Yirmi dokuz yaşında. Onu gören herkes dönüp bir kez daha bakar. Kimse nereden geldiğini bilmez. Kimse geçmişini öğrenemez. O ise sorulan hiçbir soruya tam cevap vermez. Sessizliğiyle konuşan, bakışlarıyla iz bırakan bir kadın... İnsanlar ona hayran olur, kadınlar onu merak eder, erkekler ise akıllarından çıkaramaz. Fakat Kaşmer`in sakladığı sırlar, göründüğünden çok daha karanlıktır. Ve onu uzaktan izleyen bir adam vardır. Her adımını takip eden... Her hareketini merak eden... Onu çözmeye çalışan... Çünkü bazı kadınlar sevilmez. Bazı kadınlar takıntı hâline gelir. Kaşmer de onlardan biridir.

Toprağın haykırışları oldu pusulam. Benliğimi bıraktığım kanatlarım ölümün habercisiyle buluştu. Sarmaşıklarına sarılı bedenler onun varlığında vücut bulurken, hayat verdiği topaktan can alacaktım. O kefene sarılmamış ruhları benim için süslerken, kasvetli havasını mavi kanatlarımla dağıtacaktım. Ruhu arşa çıkmış bu insanların, cellatlarının son tanıklarıydık biz. Varlığım yok oluşun miladı. Yaşamı var oluşun yok oluşu.

Bir gün adını kaybetti. Ertesi gün dünya onu. İnsanlar artık Zoryana Veyrith`i hatırlamıyordu. Ne arkadaşları. Ne ailesi. Ne de aynadaki yansıması. Onu kurtarabilecek tek yer, unutulan her şeyin sürüklendiği şehir olabilir. Fakat Unutulanlar Şehri`ne giren herkes geri dönemez. Ve bazı sırlar unutulmak için vardır.

"Gerçeği kopyalayabilirsin. Sonuçlarını asla." KOPYA Bir insanın yerini başka biri alabilir mi? Su, geçmişinin yüküyle yaşamaya çalışan sıradan bir gençtir. Ancak bir gün kendisini, hiç kimsenin karşılaşmaması gereken bir gerçeğin ortasında bulur: Bir kopyalama makinesi ve geri dönüşü olmayan sonuçlar. Bir patlama. Kanla kaplı bir olay yeri. Ve komaya giren bir genç kız... Herkes cevapların peşindedir. Polis, doktorlar ve geçmişten gelen gölgeler gerçeği ararken kimsenin sormadığı bir soru vardır: Ya gördüğünüz kişi gerçekten o kişi değilse? Gerçek ile yalanın, insan ile kopyanın birbirine karıştığı bu hikâyede hiçbir sır sonsuza kadar saklı kalmayacaktır. Çünkü bazı gerçekler yok edilemez.