İçerik Uyarısı: Bu kitap şiddet ve argo/küfür içeren ifadeler barındırmaktadır. Okuyucu takdirine sunulur. Yılbaşı gecesi, herkes yeni bir başlangıcı kutlarken İmre Sezen`in hayatı tek bir düşüşle paramparça olur. Partide şehrin en prestijli ailesinin varisi Çağatay hayatını kaybeder. Kaza mı, intihar mı, yoksa cinayet mi? Kimse bunun cevabını bilmez. O gecenin ardından İmre, Çağatay`ın odasında kırmızı bir defter bulur. Defterin sayfalarında sekiz isim vardır. Sekiz kişi. Sekiz ölüm. Ve sekizinci isim kendisidir. Cinayet Büro Komiseri Timur Sipahi ile İmre Sezen`in yolları, av ile avcı, güven ile şüphe, gerçek ile yalan arasındaki çizginin her geçen gün biraz daha belirsizleştiği bir oyunda kesişir.

Eren Karagül`ün zihninde acı ve neşe, keder ve haz tamamen yer değiştirmiş durumda. O, içindeki vahşi canavarı beslemek için kan döken bir psikopat. Ama kimsenin bilmediği bir şey var Canı cehennem gibi yanarken dışarıya kahkahalar fırlatıyor, işlediği cinayetlerden muazzam bir zevk alırken gözlerinden sicim gibi yaşlar dökülüyor. ​ Çocukluğundan beri bir ucube gibi büyümenin, sevgisizliğin ve bastırılmış kapkara bir öfkenin sonucu bu Ters bir akıl. ​ Peki, duyguları tamamen yön değiştirmiş bir katili, akıl hastanesinin kalın duvarları ve deri kayışları ne kadar süre tutabilir? ​Eren Karagül`ün ters işleyen karanlık dünyasına hoş geldiniz.

Bir gece. Bir ihanet. Bir pazarlık. Ve gitmek için çalınan bir kapı. O gece Amara’nın kaderine bir bedel biçildi. Ama hesabı yapılmayan bir şey vardı. Börü Tulgar Çünkü bazı adamlar, kuralları bozmak için doğar.

Hiç kitap karakterine aşık oldunuz mu? Hayır, hayır. Soruyu değiştiriyorum. Hiç dilek tuttunuz mu? Peki, o dileğiniz gerçekleşti mi? Galiba benim dileğim gerçek oldu. Yoksa balkonumun ortasında yayılarak yatan bu yarı çıplak prensin bir açıklaması olamazdı. Tek sorun vardı. Bu adam Grondal Krallığı`nın korkulu rüyası olan Prens Lokii. 2024 yılında balkonunuzda yatan yarı çıplak prensle karşılaştığınızda ne yapabilirdiniz ki?

UYARI; Fazla +1& vardır. Hassas olan kişiler için uygun değildir. Kan vahşet şiddet içerir... Masha Çğlık`ın beklediği ve emin olduğu ortaklık teklifini kabul etti. Bakalım bu saatten sonra hayatları nasıl geçecek. ÇIĞLIK: İstediğin yere kaçmakta özgürsün Ballı Turtam. Ne de olsa sonunda yerin yanım olacak...

"Bazı mezarlar boştur, çünkü içindeki ölüler hâlâ aramızda yürümektedir." Sare, geçmişin üzerine çöken ağır kül tabakasının altında nefes almaya çalışan bir "Külçiçeği". Yaşadıklarını bir mutfağın buğusuna, sahne ışıklarının parıltısına ve en çok da derin bir sessizliğe hapseden genç bir kadın. Onun dünyasında dokunmak yasak, hatırlamak ise bir intihar biçimi. Ancak kaderin, yarım kalan hikâyeleri tamamlama gibi acımasız bir huyu vardır. Mahir Duru, yıllardır boş bir toprağın başında evladının yasını tutarken; yanı başında duran Yaman, bir yalanın gardiyanlığını yaparken vicdanının enkazı altında can çekişmektedir. Sırların, üzerine basılmayı bekleyen birer mayın olduğu bu hayatta Sare, celladına mı sarılacaktır? Kurulan tüm sahte dünyalar sarsılırken; ulaşılan o huzur taze bir başlangıç mı müjdeleyecek, yoksa her şeyi yakıp küle mi çevirecektir?

Ak ile karanın savaşı bitti ama onun hayatta kalma mücadelesi yeni başlıyor. Siyah Elflerin prensi Sirius ile Beyaz Elflerin prensesi Elvina’nın yasak aşkından doğan Lora, iki krallığın da lanetlediği melez bir kan taşıyordu. Ailesinin katledildiği o dehşet gecesinden, sadık hizmetçi Lily sayesinde kurtulmuş ve eski bir kulübede kimliğini kömür karasının ardına saklayarak büyümüştü. Ta ki o güne kadar... Şehirdeki şifacı dükkanında çıkan bir arbede, Lora’nın saçlarındaki beyaz tutamları ve ölümcül sırrını açığa çıkarır. Artık peşinde acımasız avcılar vardır. İzini kaybettirmek için sığındığı bir tavernada ise kulak misafiri olduğu fısıltılar, hayatının seyrini tamamen değiştirir: Yıllar önce öldüğünü sandığı annesi Elvina hayatta olabilir ve gidenlerin akıl sağlığını yitirdiği efsanevi "Gizli Topraklar"a sürgün edilmiş olabilir. İçindeki o küçücük umut ışığının peşine düşen Lora`nın önünde ölümcül bir engel vardır: Oraya ulaşmanın tek yolu, krallıklara dağılmış ve uğruna savaşlar çıkan parçalanmış bir haritayı bir araya getirmektir. Lora, annesini bulmak için bu tehlikeli arayışa çıkarken sadece avcılarla değil, zihni kemiren halüsinasyonlarla ve Gizli Topraklar`ın bilinmezliğiyle de savaşmak Çünkü bazı kapılar açıldığında, geriye dönüş artık mümkün değildir.

Zelara çok küçük yaşlardan beri ailesi tarafından yaşamadığı şey bırakılmamış bir prensestir. buna rağmen çoğu kişi tarafından sevilen birisidir lakin hayatı boyunca sadece birisi ona şiddetli bir düşmanlık yapmıştır. O kişi ise Dört Element Dünya`sının Başaskeri olan Daren`dir. Fakat bu düşmanlık yılların etkisiyle Daren`in açısından son bulur fakat Zelara`nın bundan haberi yoktur. Zelara daha fazla o kalede kalmamak için idam edileceği gün kaçar ve Daren`de onun peşinden gider. Acaba bu ikisinin sonu nasıl olacaktı veya Zelara`nın Daren`e karşı olan görüşü değişecek miydi? Ya da zelara istediği o tahta oturabilecek miydi?

Sekiz yıl boyunca aynı sıraları, aynı hayalleri ve aynı yorgunluğu paylaşan iki genç doktor adayı... Üniversitenin kalabalık amfilerinde başlayan bu sessiz aşk, yıllar içinde derinleşir, fedakârlıklarla büyür ve bir evlilik hayaline dönüşür. Azra, sevdiği adamla kuracağı gelecek uğruna mesleğinden vazgeçmeye bile hazırdır; çünkü ona göre bazı aşklar, her şeyden önce gelir. Ancak bir sabah, her şey tek bir notla altüst olur. Geride kalan cevaplanmamış sorular, yarım kalan hayaller ve söylenememiş gerçeklerdir. Azra için asıl yıkım, terk edilmekten çok, neden terk edildiğini asla bilememektir. Üstelik bu gidişin ardından hayat, ona sessiz ama sarsıcı bir gerçeği daha bırakır: Azra hamiledir. Sevdiği adamdan geriye kalan tek bağ, karnında büyüyen bir bebektir. Yıllar Azra`yı anneliğe, yalnızlığa ve mecburi bir olgunluğa taşır. Geçmişi kalbinde mühürlü tutarak yaşamayı öğrenir; bazı yaralar kapanmaz, sadece alışılır. Ta ki bir gün, tesadüf sandığı bir an, kaderin gecikmiş yüzleşmesine dönüşene kadar... Bir trafik kazasına ilk yardım eden Azra, yaralıyla birlikte hastaneye gittiğinde, onu karşılayan doktoru gördüğünde zaman yeniden durur. Karşısındaki adam, yıllar önce bir not bırakıp giden, hayatını yarım bırakan adamdır. Artık roller değişmiştir: Azra bir hasta yakını değil, geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalan bir kadındır; adam ise suskunluğunu beyaz önlüğünün arkasına saklayan bir doktordur. Bu kitap; yarım kalan bir aşkın, yıllar sonra beklenmedik bir karşılaşmayla yeniden açılan yaralarını, söylenememiş gerçekleri ve bir çocuğun varlığıyla daha da ağırlaşan sırları anlatıyor. Azra`nın hikâyesi, aşkın zamana yenilmeyen hâlini, kaçılan geçmişin bir gün mutlaka karşıya çıkacağını ve bazı hesapların asla kapanmadığını hatırlatıyor. Bu kitapta geçen karakterler, kurumlar ve olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir. Benzeri hiçbir yer de yoktur bilginize. Kitappadde SON HASTAN BENİM adında yazılan ilk kurgudur!!

AFET ÇAĞRISI Not: kitap kapağı değiştirilmiştir!. Kaçırıldığı gece sadece özgürlüğünü değil, kim olduğunu da kaybetti. Karanlık bir geçmişin içinde büyüyen genç kadın, yıllarca korkunun ve sessizliğin gölgesinde yaşamayı öğrendi. Ama bazı insanlar kırılmazdı… sadece daha tehlikeli hale gelirdi. O artık kimseye güvenmeyen, yaralarıyla ayakta duran bir kadındı. Ta ki onunla karşılaşana kadar. Soğuk bakışlarıyla insanı susturan, gücüyle herkesi kontrol altında tutan o adam… Herkes ondan korkuyordu. Çünkü kimse geçmişini bilmiyordu. Ve kimse, içindeki karanlığın ne kadar derin olduğunu tahmin edemiyordu. Birbirlerine düşman olmaları gerekiyordu. Ama kader, en yaralı insanları aynı yangının içine attı. Sırlar açığa çıktıkça güven yerini ihanete, tutku yerini savaşa bıraktı. Çünkü bazı insanlar birbirini iyileştirmez… Birlikte felakete dönüşür. Ve onların hikâyesi bir aşk hikâyesi değildi. Bu, iki karanlığın çarpışmasıydı. “Bazı insanlar hayatına umut gibi girer. Bazılarıysa bir afet gibi.”

Üsteğmen olan Bige ölen annesinin yaşadığını öğrenir. Bunu söyleyen kişide bin başı olan Demirdir. Birlikte Bigenin annesini ararlar ama işler istedikleri gibi gitmeyince anlaşmalı evlilik yaparlar. HER ŞEY KURGUDUR!!!

Geri çekilmek istedim ama sırtım soğuk taş duvarla buluştuğunda, kaçacak hiçbir yerimin kalmadığını anladım. Elini yanı başımdaki duvara yaslayıp üzerime biraz daha eğildi; üzerimdeki o ağır, tanıdık parfüm kokusu nefesimi kesmeye yetmişti. ``Kaçıyorsun benden,`` dedi, sesindeki o tehlikeli tını zihnimi bulandırırken. Başımı dik tutmaya çalışarak gözlerine meydan okudum. ``Kaçmıyorum,`` diye fısıldadım, sesimin titremesini engellemek için büyük bir savaş vererek. ``Sadece ateşe yaklaşmamak için direniyorum.`` Dudaklarında alaylı, bir o kadar da tehlikeli bir kıvrılma belirdi. ``Geç kaldın,`` diye mırıldandı parmakları çenemle buluştuğunda. ``Çoktan yandın, güzelim. Şimdi sadece kül olmamızı izleyeceğiz.”

Bazı savaşlar cephede kazanılır, bazıları vicdanda. En zoru ise ikisini aynı anda vermektir.”

"Zihnin unutabilir, klanın seni ölüme terk edebilir ama ruhun, onu karanlığın en dibinde can çekişirken bile görse tanır."

En yakın arkadaşına âşık olan okulun zorba çocuğu, peşini bırakmayan gizemli tehdit mesajları ve lise hayatının karmaşası…

Defile salonu, büyüleyici bir ışıltı içinde kaybolmuştu. Podyumun başında, yüksek sesle çalan müzikle birlikte modellerin adımları yankılanıyordu. Ama bir anda ışıklar Tamar`a odaklandı. O an, bir nefeslik sessizlik oldu ve hemen ardından flaşlar patlamaya başladı. Tamar, podyuma ilk adımını attığında, salon bir anda çılgınca heyecanlandı. Kameralar ardı ardına çekim yaparken, herkesin gözleri onun üzerindeydi. Altın rengindeki elbisesi, ışıklarla adeta parlıyordu. Her adımında zarafetiyle bütün salonu büyüleyen Tamar, topuklarının şık sesiyle her adımda gücünü ve özgüvenini sergiliyordu. Flaşlar, salonu aydınlatan bir ışık seline dönüşürken, Tamar’ın içi biraz karıştı. Bu kalabalık, bu gözler, hep ona bakıyordu ama o, gözlerini sadece podyumun sonuna odaklamıştı. Kapanışa yaklaşırken, bir an bir şey hissetti. Bir bakış, bir duruş… Gözleri podyumun sonundaki adamla kesişti. Vasil, ışıkların arasında, tüm kalabalığın içinden Tamar’a odaklanmıştı. Gözleri ona kilitlenmişti, bir şeyler vardı, bir çekim… Tamar’ın her hareketi, her zarif adımı, onun içindeki gizli merakı uyandırıyordu. Ama Tamar, sadece podyumu tamamlamaya odaklanmıştı. Defilenin sonunda, Tamar podyumu terk ederken, hala arkasında kalan bakışları hissediyordu. Her adımda, o bakışların ona olan etkisi, Tamar’ı huzursuz etti. O an, yalnızca bir model değildi; o, geçmişin ve geleceğin kesişim noktasıydı.

Güç, kontrol ve takıntı... Bazı evlerde sevgi bile bir emir gibidir. Yade Sanem Yiğit babasını toprağa verdikten sonra hayatını yeniden kurmak ister ama Pulsar Averin, o gece Yade`yi yanında tutmaya karar verir. Malikânenin duvarları sessizdir... kuralları değil. Pulsar Averin`in dünyasında ise tek bir kural vardır: direnmek acıyı uzatır. Bu karanlık dünyanın içinde hiçbir yara ardında iz bırakmadan kapanmaz. Kurşun iz bırakır, ten hatırlar. "Seçeneklerin var gibi davranıyorsun ama sana daha önce de söyledim, bu evden içeri adımını attığın andan itibaren hiç olmadı, olmayacak da."

Ünlü yazar Norma Jean’in hayatı ona gelen esrarengiz mesajlarla değişir. Çünkü takıntılı bir takipçisi vardır.

Bazı geceler insanın hayatını değiştirir. Bazı geceler ise onu tamamen karanlığa sürükler. Vera için tam o gece, hayatına son vermesi gereken geceydi. Ama gözlerini tekrar açtığında karşısında onu izleyen bir yabancı vardı. Victor. Karanlığın içinden çıkmış gibi görünen bu adam yalnızca bir sır değildi; Vera’nın kaderiydi. Victor’un yaşaması için Vera’ya ihtiyacı vardı. Vera’nın yaşayabilmesi içinse geçmişiyle yüzleşmesi gerekiyordu. Biri yaşamaktan vazgeçmişti. Diğeri halkını kurtarmak için zamana karşı savaşıyordu. Aralarında kurulan bağ yalnızca kader değildi. Kanla mühürlenmiş bir seçimdi. Ve karanlık yaklaşırken Vera şunu öğrenecekti: Bazen insanı hayatta tutan şey umut değildir… birinin onu bırakmamasıdır. Çünkü artık hiçbir şey sandığı kadar gerçek değildi. Ne insanlar… Ne anılar… Ne de kalbi.

Sahte bedenler ardında maskelenmiş ruhların hikayesi… Bazen ruh, matemini bedenden gizleyebilirdi. Veyahut güzel bir beden, ruhun çirkinliğini maskeleyebilirdi. Çok güzel ya da çok yakışıklı görünen bir insanın; katil bir ruha sahip olabileceği aklıma gelmeyeceği gibi, kötü veya çirkin görünen bir insanında zarif bir ruha sahip olabileceği aklıma gelmezdi. Ya da tam tersiydi. Çünkü hiçbir şey göründüğü gibi değildi. Hiç kimse kendisi değildi. Görünürde her şey, birbiriyle bağlantılıydı ama hiçbir bağlantı gerçek değildi. Gerçekte ise, her şey birbirine bağlıydı ama hiçbir bağ görünür değildi. Var olan her şey zıtlık içindeydi. Ve benim elimde olan koca bir hiçlikten ibaretti.

Bir seri katil hikayesi...

KIZIL LEKE "Bazı sırlar yıllarca saklanır... Ama bazı izler asla silinmez." Yıl 2025... MİT`in en başarılı saha ajanlarından biri olan Asel Güneş, yıllardır farklı ülkelerde, farklı kimliklerle yürüttüğü gizli operasyonların ardından Türkiye`ye çağrılır. Teşkilatta herkes onu gerçek adıyla değil, "Serçe" lakabıyla tanır. Sessizliği, zekâsı ve iz bırakmadan hareket edebilmesi onu özel yapan en büyük özellikleridir. Fakat Türkiye`ye dönüşü bir başlangıç değil, geçmişin kapısını açan büyük bir sırrın ilk adımıdır. Asel`in önüne bırakılan kırmızı mühürlü bir dosyanın üzerinde yalnızca iki kelime yazmaktadır: KIZIL LEKE Dosya, Türkiye`yi hedef alan karmaşık bir tehdidi ve yıllardır çözülemeyen karanlık bağlantıları ortaya çıkarmaktadır. Ancak Asel bu araştırmanın sadece bir operasyon olmadığını zamanla fark eder. Çünkü dosyanın içinde kendi geçmişine ait izler de vardır. Sekiz yaşındayken annesini ve babasını kaybeden Asel, o günden geriye kalan parçaları hiçbir zaman tamamlayamamıştır. Annesi polis, babası uzman çavuş olarak görev yaparken şehit olmuş; Asel`in hafızasında ise sadece birkaç kırık anı kalmıştır. Yüzbaşı Bora Alp Ertunga... Kasırga Timi Komutanı. Disiplini, liderliği ve keskin zekâsıyla tanınan Bora, aynı dosyanın peşindedir. Askerî operasyonlarla istihbarat dünyasının kesiştiği bu noktada Asel ve Bora, başlangıçta farklı yöntemleri nedeniyle karşı karşıya gelirler. Biri bilgilerin izini sürer, diğeri sahadaki gerçeğin peşinden gider. Ancak ikisinin de bilmediği bir gerçek vardır: Yıllar önce yolları aslında çoktan kesişmiştir. Unutulan bir çocukluk... Gizlenen bir geçmiş... Kapanmayan bir hesap... Ve bütün cevapların merkezinde duran tek bir iz: Kızıl Leke. Bu hikâyede bazı savaşlar silahlarla değil, sırlarla verilecektir.

“Seni yıllardır arıyorum,” dedi. Gözlerimin içine baktı. Ama ben… artık o eski ben değildim. “Keşke aramasaydın,” dedim. “Çünkü bulduğun kişi… o kişi değil.”

Hayât – Gülbahar Yiğit Karanlık sokaklar, beklenmedik karşılaşmalar ve cevapsız kalan sorular… Hayat, sıradan görünen yaşamının bir anda bilinmezliğin içine sürüklendiğini fark eder. Adımlarını hızlandırdıkça içine çekildiği bu dünya, ona hem kendi sınırlarını hem de güven duygusunu sorgulatır. Bir yanda hislerine kulak veren iç sesi, diğer yanda hiç tanımadığı bir tehlikenin gölgesi… Her köşede başka bir sır, her adımda artan bir gerginlik vardır. Gerçeğe ulaşmak, artık sadece merak meselesi değil; hayatta kalmanın tek yoludur. Okurunu daha ilk sayfadan derin bir merakın içine çeken Hayât, psikolojik gerilim ile duygusal yoğunluğu ustaca harmanlayan bir hikâye sunuyor. Bu karanlık yolda, kime güveneceğinize asla emin olamayacaksınız.

Ruhefza; karanlık bir yetimhanede filizlenen bir canın, başkalarının yaşamını kurtarma pahasına verdiği savaşı anlatır. Hanne, küf ve pasın içinden çıkıp nefes olmaya ant içerken; Teoman, ölümü göze aldığı anda ona bağışlanan “Ruhefza’sını” aramaya başlar. Kaderleri kesiştiğinde; belki bu hayatları birleşecek, belki de gün olup dağılan iskambil kâğıtlarına işleyecektir.