O, Moskova`nın karlarını bile dondurabilecek kadar bir imparatorluğun sahibiydi. Ben ise o karların altında nefes almaya çalışan yaralı bir kuş. Onu o ormanda bulduğumda, bir kurşun yarasıyla can çekişen bir adam (Aren) olduğunu sanmıştım. Ama o, kapılar ardına kilitlendiğinde, kucağımdaki umudu bile infaz edebilecek kadar acımasız bir cellat (Viktor Volkov) çıktı. Bu malikânede kurallar mermerle yazılmış, kanla mühürlenmişti. Ama onların anlamadığı bir dil vardı: Sessizlik ve bir kâse yoğurt çorbasının hatırlattığı o sıcak vatan kokusu. Oğlumun damarlarında onun kanı akıyordu, ama kalbi benim masallarımla büyüyecekti. Bir imparatorluğun çöküşünü izlemek ister misiniz? O zaman kapıları kapatın. `Seni bir sorumluluk olarak değil, bir zafer olarak istiyorum Alya.` `Sen beni ancak bir mahkûm olarak alabilirsin Viktor. Kalbim artık senin anlayamayacağın bir dilde konuşuyor.`"

Bir zamanlar “En Güzel Kasaba” olarak adlandırılan Whisperfall, artık bir ölüm kasabasına dönüşecekti. Çocukların neşeli kahkahalarıyla çınlayan sokaklar; yakında çığlıklara, hıçkırıklara, isyanlara ve çaresiz bağırışlara teslim olacaktı. Peki, gölgelerin ardında saklanan katil sonunda kendini gösterecek mi? Tüm hakları saklıdır ve yazara aittir.

054**:Naber Siz:Kimsin? 054**:Bilmem sence kimim?

Helin Karadağlı, gücü yüreğindeki Allah inancından ve merhametinden gelen, töreye ve aşiretlere baş kaldıran bir hanımağa... Cemca Avşaroğlu, ailesi Avşar Türkmenlerinden olan, Dedeleri yıllar önce bozkırın sert rüzgârlarını ardına alıp bu topraklara yerleşmişti. Aradan yıllar geçmiş, dünya değişmişti. Ama bazı şeyler değişmezdi... Kan, gurur ve aile sözü... Ablasını ve ailesini korumak için korkunç bir suçu üstlenen Cemca Avşaroğlu ve Helin Karadağlı`nın çaresizliği, Hozan`ın öfkesi ve aile sırları, onları ölümle yüzleşmeye sürükler. Bu aşk ve dram hikâyesinde, hiçbir şey göründüğü gibi değildir.

***Küfür, Şiddet ve Cinsel öğeler içerir.*** • Bazı karanlıklar yalnızca canavarları saklamaz. Bir ölümü de saklar. Işıklar geri geldiğinde ise her şey çoktan bitmiş olur. Kalbin bir atımı, karanlıkla aydınlık arasındaki o ince çizgide yok olur. Çünkü bazen karanlık... ışıkla bile aydınlanmaz. 🕯️ Eylül Meriç Türker. Babasının geride bıraktığı dosyanın izini süren genç bir savcı. 𝓐𝓭𝓪𝓵𝓮𝓽𝓲𝓷 𝓴𝓮𝓷𝓭𝓲𝓼𝓲𝓷𝓮 𝓱𝓲𝓬̧ 𝓾𝓰̆𝓻𝓪𝓶𝓪𝓭ı𝓰̆ı 𝓫𝓲𝓻 𝓱𝓪𝔂𝓪𝓽𝓽𝓪𝓷, 𝓱𝓮𝓻 𝓼̧𝓮𝔂𝓲𝓷𝓲 𝓴𝓪𝔂𝓫𝓮𝓭𝓮𝓻𝓮𝓴 𝓬̧ı𝓴𝓶ı𝓼̧ 𝓫𝓲𝓻 𝓴ı𝔃 𝓬̧𝓸𝓬𝓾𝓰̆𝓾. - Asil Yavuzoğlu. Gücün içinde doğmuş, serveti avcunda tutan bir varis. 𝓓𝓾̈𝔃𝓮𝓷𝓲𝓷 𝓽𝓮𝓶𝓮𝓵𝓲... 𝓿𝓮 𝓮𝓷 𝓫𝓾̈𝔂𝓾̈𝓴 𝓽𝓮𝓱𝓭𝓲𝓭𝓲 𝓸𝓵𝓪𝓷 𝓪𝓭𝓪𝓶. 🕯️ Hayatta kalmayı sokakta öğrenen Eylül ile düzeni yıkmayı düzenin başındayken öğrenen Asil`in; bir kalp ile kesişen hikayesi. Bir, 𝓔𝔂𝓵𝓾̈𝓵 𝓜𝓮𝓼𝓮𝓵𝓮𝓼𝓲.

Bazı geceler insanın hayatını değiştirir. Bazı geceler ise onu tamamen karanlığa sürükler. Vera için tam o gece, hayatına son vermesi gereken geceydi. Ama gözlerini tekrar açtığında karşısında onu izleyen bir yabancı vardı. Victor. Karanlığın içinden çıkmış gibi görünen bu adam yalnızca bir sır değildi; Vera’nın kaderiydi. Victor’un yaşaması için Vera’ya ihtiyacı vardı. Vera’nın yaşayabilmesi içinse geçmişiyle yüzleşmesi gerekiyordu. Biri yaşamaktan vazgeçmişti. Diğeri halkını kurtarmak için zamana karşı savaşıyordu. Aralarında kurulan bağ yalnızca kader değildi. Kanla mühürlenmiş bir seçimdi. Ve karanlık yaklaşırken Vera şunu öğrenecekti: Bazen insanı hayatta tutan şey umut değildir… birinin onu bırakmamasıdır. Çünkü artık hiçbir şey sandığı kadar gerçek değildi. Ne insanlar… Ne anılar… Ne de kalbi.

"Çok merak ediyorum Gazel?" Diye mırıldandım sert çıkarmaya çalıştığım bir sesle. Gazel`in yumrukları yavaşladı. Bir süre bekledi ama sonra bana döndü. Acı kahveleri yüzümü incelemeye başladığında benim gözüme ilk çarpan göğsünde, tam kalbinin üzerinde olan ize takıldı ve aklımda bir söz canlandı. Yüreğinde iz taşıyan. Kadının söylediği bu söz geldi aklıma, düşünceler taşmak için yer aradı ama şu anki acım daha baskın geldi. "Neyi?" Diye sordu Gazel. Aklımdaki düşünceleri bir kenara atıp birkaç adımda Gazel`e yaklaştım ve tam karşısında dimdik durdum. Boy farkımız yüzünden başımı kaldırmak zorunda kaldım. Acı kahveleri, elalarımla buluştuğunda benim gözlerim dolmaya başlamıştı. Onunkiler ise cansız bir nesneye bakarmış gibi hissizdi. "Senin gibi aşağılık bir adam, nasıl olurda o çocuklara yemek verip, gülümseyebilir." Gözlerimdeki göz yaşları akmak için çabaladı. Kalbimin külleri tekrar yakıldı ve küller daha da çoğaldı. "Tek vicdansızlığın benim kardeşime miydi?" Dedim sesimin titremesine engel olamayarak. Gerçekten tek vicdansızlığı benim kardeşime miydi? Ne yapmıştı benim Umut`um ona? Neden kıymıştı benim aileme? Gözlerimdeki yaşlara daha fazla tutamadım ve göz yaşları yanaklarımdan süzülerek akmaya başladı. Ben aylar sonra ilk göz yaşımı Umut`un yanında değil, onun katilinin önünde döktüm.

Kendi cenazeme on yedi dakika geç kaldım. Bir insan öldüğünde kimin ağladığını, kimin sustuğunu ve kimin daha toprağı kurumadan yerini almaya hazırlandığını öğreniyor. Hepsini gördüm. Şehir beni gömdü. Şimdilik onları düzeltmeye niyetli değilim. Planım basitti: Görünme. Kimseye güvenme. Neden ölmem gerektiğini öğren. Sonra o çıktı karşıma. Benden korkması gereken bu kadın benden korkmadı. Üstelik beni, güvenmemem gereken insanların arasına soktu. Orada, ilk kez kendime bir yer buldum. Tek bir yanlış anlaşılma, ölüm haberimden bile hızlı yayıldı. Şimdi herkes beni başka biri sanıyor. O hariç. Ben katilimi arıyorum. O ise gerçeği. Hangimizin önce bulacağını bilmiyorum.

"Bazı mezarlar boştur, çünkü içindeki ölüler hâlâ aramızda yürümektedir." Sare, geçmişin üzerine çöken ağır kül tabakasının altında nefes almaya çalışan bir "Külçiçeği". Yaşadıklarını bir mutfağın buğusuna, sahne ışıklarının parıltısına ve en çok da derin bir sessizliğe hapseden genç bir kadın. Onun dünyasında dokunmak yasak, hatırlamak ise bir intihar biçimi. Ancak kaderin, yarım kalan hikâyeleri tamamlama gibi acımasız bir huyu vardır. Mahir Duru, yıllardır boş bir toprağın başında evladının yasını tutarken; yanı başında duran Yaman, bir yalanın gardiyanlığını yaparken vicdanının enkazı altında can çekişmektedir. Sırların, üzerine basılmayı bekleyen birer mayın olduğu bu hayatta Sare, celladına mı sarılacaktır? Kurulan tüm sahte dünyalar sarsılırken; ulaşılan o huzur taze bir başlangıç mı müjdeleyecek, yoksa her şeyi yakıp küle mi çevirecektir?

Babası bir suikasta kurban gittiğinde, Leyla Beren Yankı geride yalnızca yas kalacağını düşünüyordu. Ta ki babasının eşyaları arasında bulduğu şifreli notlar, bilinmeyen semboller ve cevapsız sorularla karşılaşana kadar... Araştırması onu, yüzyıllardır gölgelerde varlığını sürdüren gizli bir cemiyetin izlerine götürür. Aureth. Kimsenin adını yüksek sesle söylemediği bir düzen. Kimsenin varlığını kanıtlayamadığı bir sır. Ve her şeyin merkezinde duran bir ritüel: On Üçüncü Kapı. Gerçeğin peşinden giden Leyla`nın yolu, geçmişinin yükünü taşıyan Damien Hazar Şahmar ile kesiştiğinde, artık hiçbir şey yalnızca bir araştırmadan ibaret değildir. Bazı sırlar öğrenilmek için değil, korunmak için vardır. Ve bazı kapılar açıldığında, geri dönüş yoktur. 🖤 ON ÜÇÜNCÜ KAPI I. Kitap — Aristokrat

Hayatım ölümlerle geçti ve bu ölümler hayatım için hep bir dönüm noktası oldu. Beklenmeyen ihanetler, zorlu bir yaşam mücadelesi. İnsan yaşarken kendini unutur mu? Ben unuttum. Bir daha da hatırlayamam sanmıştım. Taki o güne kadar... ARKADAŞLAR BU BENIM İLK KİTABIM DESTEK OLURSANIZ ÇOK SEVİNİRİM!!!🙃

Sarayın gölgeleri, eski sırlarla doludur ve güç her zaman kanla ölçülür. Selene Draven, babasının hayatını kurtarmak için kendini krallığın acımasız kurallarının ortasında bulur. Babasının beklenmedik teklifi, onu istemediği bir evliliğe, sarayın en gizemli ve korkutucu varisi Lucien Veyron`un yanına sürükler. Gizem, ihanet ve ölümsüz tutku arasında sıkışan Selene, sarayın karanlık sırlarını keşfederken kendi gücünü ve cesaretini de sınamak zorunda kalacaktır. "Gecekanlı", kanın, aşkın ve ölümsüzlüğün gölgesinde, sınırları zorlayan bir hikaye.

okuldaki sırrın devamı iyi okumalar

UYARI; Fazla +1& vardır. Hassas olan kişiler için uygun değildir. Kan vahşet şiddet içerir... Masha Çğlık`ın beklediği ve emin olduğu ortaklık teklifini kabul etti. Bakalım bu saatten sonra hayatları nasıl geçecek. ÇIĞLIK: İstediğin yere kaçmakta özgürsün Ballı Turtam. Ne de olsa sonunda yerin yanım olacak...

Kadran’da hayat kusursuz bir düzen içinde akar. İnsanlar uyanır, çalışır, tüketir ve uyur. NOHUT her adımı kaydeder; Uyum Skoru ne kadar iyi bir vatandaş olduğunuzu belirler. Kimse zorlanmaz. Çünkü sistem, özgürlüğü elinizden aldığını hissettirmeyecek kadar iyi tasarlanmıştır. Kerem Asal da bu düzenin içinde yaşayan sıradan bir adamdır. Ta ki geçmişinden kalan bazı izlerin, sandığından daha büyük bir gerçeğe işaret ettiğini fark edene kadar. BKT-Çip’in görünmeyen bir katmanı vardır. İnsanların yalnızca ne hatırladığını değil, hatırladıkları şeyleri ne hissettiğini de değiştiren bir katman. Kerem gerçeğe yaklaştıkça Kadran’ın en korkunç sırrını keşfeder: İnsanlardan anılarını almak yeterli değildir. Onları kendilerine ait hissettiren duyguları da silebilirsiniz. Peki bir insan geçmişini hatırlıyor, fakat artık hiçbir şey hissetmiyorsa… geriye gerçekten kim kalır?

Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazı insanlar ise geçmişte kalmayı asla kabul etmez. Ecmel Loran, Amerika’da aldığı eğitimin ardından İstanbul’a dönerek kariyerine güçlü bir başlangıç yapmak ister. Bunun için başvurduğu Artemis Mimarlık & İnşaat, ona yalnızca hayalini kurduğu kariyeri değil, geçmişinden gelen cevaplanmamış soruları da sunacaktır. Şirketin genç ve etkileyici CEO’su Leon ile yolları kesiştiği ilk anda aralarında açıklayamadıkları bir kıvılcım oluşur. Fakat bu kıvılcımın ardında yalnızca yeni başlayan bir aşk yoktur. Ecmel’in hayatına giren insanlar çoğaldıkça geçmişin kapıları da birer birer aralanmaya başlar. Noah’ın ortaya çıkışı, Alexander’ın gizemli tavırları ve Leon’un sakladığı gerçekler Ecmel’i hiç beklemediği bir yolculuğa sürükler. Bazı sırlar unutulabilir. Bazı insanlar uzaklaşabilir. Ama geçmiş… asla susmaz.

Bazı acılar unutulmaz, bazı ihanetler affedilmez. Lâl, geçmişin susturulmuş gerçeklerini araştırırken her şeyin birbiriyle bağlantılı olduğunu fark eder. Yıllar önce ülkeye ihanet edenlerin özgürlüğüne kavuşacağı gece büyük bir balo düzenlenir. Herkes maskelidir. Herkes bir sırrı saklar. Fakat o gece yalnızca maskeler düşmeyecek; yıllardır susan bir ülkenin son damlası da akacaktır.

Henüz hayatını yaşamamış biri nasıl ölebilir?

Biri beni izliyordu. Her saniye. Saklanma gereksinimi duymadan, sanki bunu kabullenmemi ister gibi. ***

Işığını arayan adam Gölge’de yuva bulmak isteyen kadın. Enkaz altında kalan İki beden… Bir çığlık… Bir sessizlik. Bir sır… Bir ölüm. Bir mesaj; “Film başladı Hazel Özilhan” Bir kaza… Bir uyanış. Bir kadın…ışığın kendisi. Bir adam…karanlığın içinden gelen. İki ruh. İki yara. Bir kader. Doğan bir aşk… Kanlı bir oyun. İki piyon… aynı tahtada. Sırlar. Gerçekler. Acılar. Ölümler. Ve sonunda yalnızca biri… Aydınlığa çıkacak. Işığın Gölgesi, karanlıkta yankılanan bir hikaye.🕯️

Berdel`e kurban gitmiştim. Hiç tanımadığım, bilmediğim bir adamla evlendiriliyordum... "1 yıl, sadece 1 yıl sonra burdan herkesin seni bir ölü olarak sanması ile gideceksin." Bunu diyen bir ağaya ne kadar güvenilir ki Sevgiyi hiç tatmamış bir kız esir olduğu bir ağaya aşık olabilecek mi... Kalbi kırıklarla dolu 22 yaşında genç bir kız ve Mardin`in aşiret ağası. Berdele kurban gitmiş iki genç, iki deli yürek... Her genç kızın hayaliydi beyaz atlı prens, peki ya bu sadece hayallerden ibaret ise. SAVAŞ AĞA hikayesi çilem olarak değişmiştir... Kuma kitabı değildir... 6 Eylül 2021 Telif hakları kesinlikle saklıdır.

Bize farklı isimler, farklı hayatlar verdiler. Çocukluğumuzu alevlerin içine gömdüler. Oyunlarımızı, kahkahalarımızı, ailemiz sandığımız insanları elimizden aldılar. Karşılığında verdikleri tek şey birkaç ilaç ve onlarca yalandı. Kimimiz sahte bir sevgiyle büyüdü kimimiz nefretle, ama hiçbirimize ait olan bu değildi. Bizi geçmişten koparabileceklerini sandılar ama yanıldılar. Her gece beliren kabuslar vardı, her nefes alışımızda kalbimize batıp kanatan cam kırıkları vardı ve bize kim olduğumuzu fısıldıyordu. Karanlık bir gizemin parçası olarak doğduğunuzda hayat size acımıyordu.

Aile neydi ayol?! Varoşsak nolmuş yaprağm, bir de hesap kesiyor! "Sana mı soracağım varoş olup olmayacağı mı sen kimsin oğlum?!" Dedim hafif alaylı bir tavırla... tabi bu onu daha da çıldırttı... "Sana aileden gibi davranmamızı istiyorsan önce o ağzını toplayacaksın!!" Hala aile diyo yaa... Yâ sabırr... "Yoh yaw, istemiyorsam nolacak!" Bu tartışmanın sonu hiç iyi bitmeyecekdi...

Ak ile karanın savaşı bitti ama onun hayatta kalma mücadelesi yeni başlıyor. Siyah Elflerin prensi Sirius ile Beyaz Elflerin prensesi Elvina’nın yasak aşkından doğan Lora, iki krallığın da lanetlediği melez bir kan taşıyordu. Ailesinin katledildiği o dehşet gecesinden, sadık hizmetçi Lily sayesinde kurtulmuş ve eski bir kulübede kimliğini kömür karasının ardına saklayarak büyümüştü. Ta ki o güne kadar... Şehirdeki şifacı dükkanında çıkan bir arbede, Lora’nın saçlarındaki beyaz tutamları ve ölümcül sırrını açığa çıkarır. Artık peşinde acımasız avcılar vardır. İzini kaybettirmek için sığındığı bir tavernada ise kulak misafiri olduğu fısıltılar, hayatının seyrini tamamen değiştirir: Yıllar önce öldüğünü sandığı annesi Elvina hayatta olabilir ve gidenlerin akıl sağlığını yitirdiği efsanevi "Gizli Topraklar"a sürgün edilmiş olabilir. İçindeki o küçücük umut ışığının peşine düşen Lora`nın önünde ölümcül bir engel vardır: Oraya ulaşmanın tek yolu, krallıklara dağılmış ve uğruna savaşlar çıkan parçalanmış bir haritayı bir araya getirmektir. Lora, annesini bulmak için bu tehlikeli arayışa çıkarken sadece avcılarla değil, zihni kemiren halüsinasyonlarla ve Gizli Topraklar`ın bilinmezliğiyle de savaşmak Çünkü bazı kapılar açıldığında, geriye dönüş artık mümkün değildir.

​"Karanlığa adım attığında kuralları sen koymazsın. Ama hayatta kalmak istiyorsan, gölgene bile acımayacaksın." Hikaye bitmek üzere ama yeniden düzenlediğim için düzelttikçe yeni bölümleri yayınlayacağım.