"Sonunda buldum, kaybeder miyim sandın?" Rastgele bir barda takılırken sıkılmıştım. Yan masaya gözlerimi kaydırdığımda o adam bana bakıyordu. Siyah takımlı adamların ortasında duruyordu. İri yarı bir çocuktu ve yakışıklıydı. Yüksek ihtimalle üniversite son sınıf öğrencisiydi. Hepsi masadan ayrıldı ve ben, içkinin verdiği cahil cesaretiyle, onun bardağının altına telefon numaramı koydum. Amacım sadece şakaydı. Oysa başıma nelerin geleceğinden habersizdim. Çünkü ertesi gün evime geldiğimde kapımın önüne yapıştırılmış bu notu buldum. Ve artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı...

"Bilmezsin tabii! Nereden bileceksin ki? Anlamazsın o yüzden, boş ver!" diye kestirip attım. Ne yaşadığımdan zerre haberi yoktu. "Neyi bilmiyorum ben? Söyle de anlayalım!" dedi o da yakınarak. Şöyle bi baktım ona. Bazen kendime o kadar kızıyordum ki! Sanki dünyada insan kalmamış gibi neden gidip onu sevdim ki? Hiçbir zaman beni anlamayacaktı işte. Görmeyecekti beni hiç. Böyle uzaktan sorup duracaktı sadece. Sonrasında cevapsız sorularıyla beraber hayatına kaldığı yerden devam edecekti. İşte bu kadar umurundaydım onun. "Neyse ne. Gidiyorum ben." dedim umursamazca. Artık ona açıklama yapacak kadar takatim kalmamıştı. Madem umurunda değilim, o zaman benimle vaktini boş harcamasındı. Arkamı dönüp kapıya ilerledim. Birkaç adımdan sonra tam kapıyı biraz aralamıştım ki duyduğum ayak sesi ve hemen ardından az açılan kapının sertçe kapatılmasıyla olduğum yerde kaldım. Kapının sert sesi yüzünden ve onun ani hareketlerinden dolayı biraz yerimde sıçramıştım. Daha ne olduğunu anlayamadan kolumdan tuttuğu gibi beni kendine çevirip dibime kadar girdi ve tam olarak gözlerimin içine baktı. "Hiçbir yere gitmiyorsun!" diye tısladı adeta. "Bu mesele hemen şimdi çözülecek! Başka bir alternatifi yok!" Yakınlığından dolayı elim ayağım titremeye başlamıştı bile. Her ne kadar kocam da olsa bu yakınlık fazlaydı benim için. Alışkın değildim bi kere. Yine de yutkunup gözlerimi kaçırdım. "Halledecek ne var ki sanki?" diye konuştum kendi kendime. O ise biraz daha yaklaşıp beni iyice kapıyla kendi arasına sıkıştırmıştı. Kendimi kapıyla bütünleştirmeye çalışırken o hala gözlerimin en içine bakıyor beni çok daha zor bir duruma sokuyordu. "Bu tavırların sebebini öğrenmeden seni bırakmaya niyetim yok. Ya bana neler olduğunu anlatırsın ya da bu şekilde sabaha kadar seni bekleriz. Seçim senin karıcığım."

"İnsanın insanla kavgası, yeryüzüne ilk indiğinden beri var. Nefret, insan kadar eski bir hikâye. Toprak, Kabil`in akıttığı ilk kan damlasını da, Kabil`den sonra dökülen tüm kanları da sinesinde saklayan yeryüzü örtüsü. İhtiras, insan kalbine uzak olmayan bir hissiyat." Kendini, uzak durmak istediği hengâmenin içinde bulan bir kadın, içine doğduğu kavgayı söndürmek isteyen bir adam, kuralları can yakan bir yer altı dünyası. Yaren, Tunahan ve Difenbahya`nın hikayesi.

MELEZ PRENSES: GİZLENEN Solaria (Güneş Krallığı) ve Noxis (Gece Diyarı) asırlardır birbirine zıt iki dünyadır. Solaria’nın asil Prensesi Alessa ile Noxis’in Gizemli Prensi Valerian, bu amansız mücadelenin ortasında her şeyi karşılarına alarak büyük bir aşka yelken açarlar. Ancak bu yasak bağ, krallıkların büyük sırlarıyla birlikte derin bir sessizliğe gömülür.Aradan uzun yıllar geçer. O gizemli geceden sonra her şeyden uzaklaştırılan bir bebek, tarafsız sınır kasabasında sıradan bir demircinin yanında büyümüştür. Adı Luna’dır. Kendini sıradan bir kasaba kızı sanan Luna, içindeki iki zıt gücün (yaşam veren saf şifa ışığı ve gölgelerin fısıltısı) uyanmasıyla hayatının en büyük dönüm noktasına ulaşır. En büyük sığınağı ise fırıncının oğlu olan sıradan sevgilisi Elias’tır.Luna’nın kasaba meydanında patlak veren o muazzam melez gücü, yıllardır geçmişin yasıyla yaşayan iki krallığın liderlerini aynı anda bu küçük kasabaya çeker.Geçmişin küllerinden doğan Luna, öz babası Valerian ve sevgilisi Elias ile omuz omuza vererek ailesini kurtarmak ve iki dünyayı birleştirecek olan Üçüncü Krallık`ı kurmak için geri dönüşü olmayan bir yolculuğa adım atar. İki dünyanın kaderi, artık unutturulmuş bu melez soyun ellerindedir.

Yıllar önce ablam öldü, denizin dalgaları arasında kaybettim onu çığlıkları hala kulağımda yankılanırken kaybettim ve şimdi on altı yıl sonra yeniden denizdeyim. Aslında hiç tanımadığımı öğrendiğim ablamın geçmişi ile baş başayım. Onun katili artık ablamın anıları arasında bana seslenen ve onu bulmam için içimi kemiren bir fısıltıdan çığlığa dönüştü. Bu sefer yalnız değilim yanımda tüm dünyanın tanıdığı bir adam var ve bu adam nasılsa bana uzun zamandır kalbimin derinliklerime gömdüğüm bir hissi hatırlatıyor. Güveni ve sevgiyi… İlk kez belkide yalnız değilim. Ablamı kurtarmak zorundayım en azından geçmişimden kurtulmak zorundayım.

Geçmişini bilmeyen geleceğini yaşayamaz

Saniyeler birbirini vurdukça maskeler düşer, Gölge büyüdükçe sadece günahkârlar hayatta kalır. Zaman benim için akar, senin için ise sadece tükenir. Ve bu hikayeden kimse masum ayrılamaz; hele ki kalbiyle pazarlık yapanlar. İntikam almaya geldiğin bu evde, bir kraliçenin en sadık canavarına dönüşeceğinden habersizsin. Hatırla. Bana diz çöktürmeye mi geldin yoksa önümde eğilmeye mi?

Akıl hastahanesi de şizofreni olarak kalan Yazgı aynı zamanda bir suçlu.Suçu sevgilisini öldürmek.Suçunu hatırlamıyordur fakat ona suçu söylendiğinde inkar edip gerçek olmayan birinin yaptığını söylemiştir. Peki o "biri" gerçekten Yazgı`nın kafasında mıdır?Yoksa başka bir açıklaması mı vardır? "Suçumu hatırlamadığımı söylüyorum.Belki de unutmak istediğimdendir."

Gerçeğin küllerini savuran rüzgarlara ve o rüzgarları göğüsleyebileceğini inanlara... Veridia İmparatorluğu`nun tozlu arşivlerinde sıradan bir çırak olan Zerlina, parmak uçlarında geçmişin kanlı anılarını taşıyordu. Sarayın altındaki karanlık dehlizlerde saklanan sırların izini sürerken, yolları zindanın en dibinde zincirlenmiş kadim bir safkanla kesişecekti. ​Büyü bariyerlerini yırtan imkansız bir rüzgâr, yarısı yanmış bir sayfa ve sırf gerçeği görebilmek için gözlerinden kan gelene kadar iradesini zorlayan bir arşivci... ​Çarklar dönmeye başladı. Küller savruldu. Şimdi sorma sırası sizde: Siz o rüzgârı göğüslemeye hazır mısınız?

Bazı yerler unutulmaz. Bazı sırlar ise unutulmak zorundadır. Nora, annesinin ölümünün ardından geçmişine ait tek bir ipucunun peşine düşer: Norturdura. Haritalarda bulunmayan bu gizemli kasaba, ona yabancı olması gerekirken tuhaf bir şekilde tanıdık gelir. Sislerle örtülü sokaklar, ay ışığında fısıldayan ormanlar ve yıllardır gördüğü açıklanamaz rüyalar... Hepsi onu çocukluğunda kaybettiği bir gerçeğe sürüklemektedir. Fakat Nora`nın bilmediği bir şey vardır. Yıllar önce annesi onu korumak için Norturdura`dan kaçırmış, geçmişini ve anılarını büyüyle mühürlemiştir. Çünkü Nora sıradan biri değildir. O, ateşi, suyu, toprağı ve havayı kontrol edebilen kadim bir gücün son varisidir. Kasabanın derinliklerinde kurt adamlar ve vampirler arasında yüzyıllardır süren kırılgan bir denge vardır. Nora`nın dönüşüyle bu denge sarsılırken eski düşmanlıklar yeniden alevlenir. Ancak görünen düşmanlar, gerçek tehlikenin yalnızca başlangıcıdır. Geçmişini hatırlamaya çalışan Nora, bir yandan çocukluğundan beri onu bekleyen kurt adam Kael`e, diğer yandan kasabanın karanlık sırlarına yaklaşırken kendini bir kehanetin tam ortasında bulur. Bazı kaderler seçilir. Bazıları yazılır. Nora`nınki ise yüzyıllar önce mühürlenmiştir. Tüm hakları saklıdır. Bu eserin tüm yayın, çoğaltma, dağıtım, uyarlama ve paylaşım hakları yazara aittir. Yazarın yazılı izni olmaksızın eserin herhangi bir bölümü veya tamamı, elektronik, dijital ya da basılı herhangi bir ortamda kopyalanamaz, yayımlanamaz veya dağıtılamaz. "Norturdura" serisi, karakterleri, olay örgüsü, mekânları ve özgün unsurları fikrî mülkiyet kapsamında korunmaktadır. İzinsiz kullanım durumunda ilgili telif hakları kapsamında yasal işlem başlatılabilir.

"Gerçeği kopyalayabilirsin. Sonuçlarını asla." KOPYA Bir insanın yerini başka biri alabilir mi? Su, geçmişinin yüküyle yaşamaya çalışan sıradan bir gençtir. Ancak bir gün kendisini, hiç kimsenin karşılaşmaması gereken bir gerçeğin ortasında bulur: Bir kopyalama makinesi ve geri dönüşü olmayan sonuçlar. Bir patlama. Kanla kaplı bir olay yeri. Ve komaya giren bir genç kız... Herkes cevapların peşindedir. Polis, doktorlar ve geçmişten gelen gölgeler gerçeği ararken kimsenin sormadığı bir soru vardır: Ya gördüğünüz kişi gerçekten o kişi değilse? Gerçek ile yalanın, insan ile kopyanın birbirine karıştığı bu hikâyede hiçbir sır sonsuza kadar saklı kalmayacaktır. Çünkü bazı gerçekler yok edilemez.

Siz hiç okulun iki zorbasının arasında kaldınız mı? Ben kaldım. Bir yanda okulun sert, kalpsiz, popüler çocuğu Savaş, diğer yanda okulun Flörtöz, alaycı, eğlenceli çocuğu Tuğrul. Lena uzun yılların ardından eski yaşadığı yere geri dönmüş ve Şehrin en iyi okullarından birisine başlamıştı. Fakat daha ilk günden başlayan gerilimle birlikte ilerleyen zamanlarda kendini bir aşk üçgeninin içinde bulacak. Bir yanda sert çocuk diğer yanda Flörtöz çocuk. Ve olmazsa olmaz zorba kız grupları... Peki Lena tüm bunlarla nasıl başa çıkacak? Ve en önemlisi... Kalbini kime açacak?

역전된 새장 (Yeokjeon-doen Saejang) | Tersine Dönen Kafes "Kendi ellerimle inşa ettiğim kafese, avımı değil; asıl avcıyı hapsettiğimi sanıyordum." Chae Ah-in için hayat, başkalarının hayatında sadece bir figüran olmaktan ibaretti. Ta ki o güne kadar. Seul`ün pırıltılı sokaklarının, barınaktaki kahve kokularının ve bastırılmış çığlıklarının ardında, bir gün Han Se-jin’i kendi karanlık dünyasına çekmeye karar verdi. Her şey planlıydı; her saniye, her hareket, her yalan... Ancak bir kara panterin pençesine düştüğünüzde, kafesin kapısını kimin kilitlediğinin bir önemi kalmaz. Ünlü ve kusursuz yönetmen Han Se-jin, maskesinin ardında sadece sanatı değil, karanlık geçmişine dair kanlı sırları da saklıyordu. Ah-in onu kaçırdığını sandığı an, aslında bambaşka bir senaryonun parçası haline geldi. Otoparkta başlayan bu gerilim, dağ evinin izole karanlığında şehvet ve acıyla mühürlenen suç ortaklığına evrildi. İki yanderenin birbirini yok etme pahasına birbirine tutunduğu bu labirentte; av kim, avcı kim? İnsan ruhunun en derinindeki o tekinsiz arzular, mülkiyetin mutlaklığıyla çarpışırken, geriye sadece tek bir soru kalıyor: Kafes kapandığında, içeride kalan son kişi kim olacak? Birbirini yutmak için yaratılmış iki ruhun, imkansız ve tehlikeli suç ortaklığına hoş geldiniz. Mücahidem Şehide-i Cahide

Yeni okul, Yeni başlangıç...ama Sahra için bu,savaşın ortasına düşmek demekti. İki renk,iki taraf,iki dünya Siyahlar ve Beyazlar Siyahların lideri Karan Beyazların lideri Rüzgar İkiside aynı kişiye bağlanırsa veya aşık olursa? Herkes bir yere ait olmalıydı,olmak zorundaydı O hariç. "Tarafını seç ya da yok ol" Ama Sahra kimsenin rengi olmadı,kimsenin rengini seçmedi. O kendi rengini yarattı: Grileri. Ama gri olmak özgürlük değildi. Sessizlikti. Ve sessizliğin bir bedeli vardı. Sahra okula adım attığında, ondan önce griyi seçmiş bir kız çoktan ölmüştü. Bir not. Bir kolye. Ve kimsenin yüksek sesle konuşamadığı gerçek ve yarım kalan cümleler... Bu hikayede herkes bir şey biliyor. Ama kimse her şeyi söylemiyor. Ve Sahra, asıl sorunun, kime güveneceği değil, kime asla güvenmemesi gerektiği olduğunu anlıyor.

Sıradan novellerden, aynı senaryolardan veya kadınların obje olduğu eserlerden mi bıktın? Hoşgeldin:) * Ai yazımı değildir. Paylaşım, dağıtım için izine gerek yok, serbesttir * ~~~ Fotoğraf: Gemini ~~~ [HDKK;)]

> *Tarihte kalan son beş soy.* > Dördü biliniyor. Nesli yok denecek kadar az. > Ama biri... `saklıydı.` > Diyar onu gizliyordu. Günahlarda .Boşluklarda. Küllerde. > bir söz için boyut kapıları aralandı. > *Syrin ve ekibi oyunu çözüp gizli soyu açığa çıkarabilecek mi?* > *Yoksa günahın son külleriyle birlikte... beşinci soy sonsuza kadar gömülecek mi?* (https://www.kitappad.com/omeryigit/althorianin-gunahi-althoria-serisi--1--119727/( SERİMİN 1.KİTABI TARAYICIDAN AÇILABİLİR)

Mafyada aşk başkadır... Bir hoca, bir polis amiri, bir mafya, mafya liderinin sevgilisi bir kız.... Onların hikayesi bir şekilde kesişiyor. Bir üniversite hocası, eski öğrencisi bir polis amirine aşıkken; sonra, mafyanın sevgilisine aşık oluyor. İki aşk arasında; iki ateş arasında kalıp ..... Bakalım ne, nasıl olacak? :)

Birbirine mecbur bırakılan iki yabancı. Biri inatçı, diğeri tahammül sınırlarını zorlayacak kadar dik başlı. Ve ikisini de aynı ateşe sürükleyen tek bir kelime, İntikam. Yıllar sonra ülkesine dönen genç kadın, ailesinin düşmanlarına karşı güç kazanmak uğruna hiç istemediği bir evliliğe mahkûm edilir. Onu bekleyen adam ise, kaybettiği kardeşinin intikamını almak için bu birlikteliği bir fırsata çevirmeye kararlıdır. Ancak hiçbir plan, iki ateşli ruhun karşı karşıya geldiğinde savrulan kıvılcımları hesap edemez. Bu evlilik; savaşacakları, direnecekleri, birbirlerine meydan okuyacakları bir arenaya dönüşür. Ve intikam için başlayan bu yolculuk, beklenmedik bir yerden –kalplerinden– çatlamaya başlar. Peki nefretle atılan imzalar, gün gelir vuslata dönüşürse… O an, kim kazanır; kim yenilir? Ateşin içine atılan iki yürek, sonunda birbirine mi yanacak, yoksa birbirini mi yakacak? Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize.

Beş yıl… Beş yıl boyunca polis, ardında tek bir iz bırakmayan seri katilin peşinden koştu. Her cinayet kusursuzdu. Her kurban suç dünyasının en karanlık isimlerinden biriydi. Kimse onun kim olduğunu bilmiyordu. Bildikleri tek şey vardı… Sıra herkese gelebilirdi. Şehrin en güçlü mafya lideri ise bugüne kadar hiçbir rakibine boyun eğmemişti. Kurduğu imparatorluk korkuyla ayakta duruyor, adını duyan herkes başını öne eğiyordu. Ta ki yolları, aynı hedefin peşinde kesişene kadar… Bir kumarhane. Tek bir kurban. İki avcı. Biri öldürmek için geldi. Diğeri gerçeği öğrenmek için. O geceden sonra başlayan mücadele artık yalnızca hayatta kalma savaşı değildi. Bu, zekânın güce, sabrın öfkeye ve karanlığın karanlığa karşı oynadığı ölümcül bir satrançtı. Çünkü bu oyunda herkes hamle yapabilir… Ama şah mat yalnızca bir kez gelir. Bu kitap ai ile yazılmıştır!!!

Karanlığın sessizce hüküm sürdüğü, sisin ardında saklanan sırlarla örülü bir dünya...

Hayatım ölümlerle geçti ve bu ölümler hayatım için hep bir dönüm noktası oldu. Beklenmeyen ihanetler, zorlu bir yaşam mücadelesi. İnsan yaşarken kendini unutur mu? Ben unuttum. Bir daha da hatırlayamam sanmıştım. Taki o güne kadar... ARKADAŞLAR BU BENIM İLK KİTABIM DESTEK OLURSANIZ ÇOK SEVİNİRİM!!!🙃

Berdel`e kurban gitmiştim. Hiç tanımadığım, bilmediğim bir adamla evlendiriliyordum... "1 yıl, sadece 1 yıl sonra burdan herkesin seni bir ölü olarak sanması ile gideceksin." Bunu diyen bir ağaya ne kadar güvenilir ki Sevgiyi hiç tatmamış bir kız esir olduğu bir ağaya aşık olabilecek mi... Kalbi kırıklarla dolu 22 yaşında genç bir kız ve Mardin`in aşiret ağası. Berdele kurban gitmiş iki genç, iki deli yürek... Her genç kızın hayaliydi beyaz atlı prens, peki ya bu sadece hayallerden ibaret ise. Kuma kitabı değildir... Savaş ağa adlı hikayem ÇİLEM olarak değiştirilmiştir haberiniz olsun. İlk kitabı da Instagram hesabımda belirttiğim sitelerde vardır. Bakmak isteyen instagrama girebilir. Her cumartesi yeni bir bölümle yayındadır. 6 Eylül 2021 Telif hakları kesinlikle saklıdır.

Renklerin bir anda kaybolmasıyla dünya tamamen karanlığa bürünüyor. Peki sizce renkler nereye kayboldu ya da geri gelebilecekmi? Renklerin son koruyucusu kimm?

Bu dünyada her söz bir duadır; yanlış bir fısıltı bile felaket getirebilir.

"Gözlerine ayrı aşık olduğum yârim." "Güzel kalbine ayrı aşık olduğum yârim." Altı yaşına kadar aynı sokaklarda koşup aynı hayallerin peşinden giden iki masum çocuk. Kader bir gün babalarının tayiniyle onları birbirinden koparır, yarım kalan cümleler ve içlerine gömdükleri minik bir sevdayla uzaklara sürükler. Yıllar sonra, bambaşka hayatların ardından, aynı üniformanın altında yeniden karşı karşıya gelirler. Biri üsteğmen, diğeri teğmen. Aynı timde, aynı gökyüzüne bakarak, aynı tehlikenin içine yürürler. Ve çocukluklarında sessizce filizlenen o duygu, bu kez çok daha gür, çok daha yakıcı bir aşka dönüşür. Bu hikâye, Kurşun İzi kitabımdaki başrol ve yan karakterlerin çocuklarının kaderini anlatıyor. Bir çocukluk aşkının yıllara, ayrılıklara ve savaşın ortasında bile küllenmeyen bir sevdaya nasıl dönüştüğünün hikâyesi. Kurşun İzi`ni okumadan başlamayın, çünkü bu yolculuk orada atılan temellerin üzerine kuruludur. Ama "Ben direkt bu hikâyeyi okumak istiyorum, Kurşun izini okumayacağım" diyenlerdenseniz, kapılar size yine sonuna kadar açık. 😊 Ama kurşun izini de okurum diyen varsa önce onu okuyun, sonra bu kitaba başlayın derim. Bu kurguda geçen yerler, kurumlar, olay örgüleri bana, yani şahsıma aittir. Benzeri yoktur bilginize.