Bir cinayet. Yanlış bir ifade. Ve kapımın önüne bırakılan isimsiz kahveler… Gerçek sandığım şeyler yavaş yavaş çözülüyor. Ama asıl soru hâlâ aynı: Eğer ben yanıldıysam… gerçek katil kim? ACI KAHVE Yakında...

KAŞMER Yirmi dokuz yaşında. Onu gören herkes dönüp bir kez daha bakar. Kimse nereden geldiğini bilmez. Kimse geçmişini öğrenemez. O ise sorulan hiçbir soruya tam cevap vermez. Sessizliğiyle konuşan, bakışlarıyla iz bırakan bir kadın... İnsanlar ona hayran olur, kadınlar onu merak eder, erkekler ise akıllarından çıkaramaz. Fakat Kaşmer`in sakladığı sırlar, göründüğünden çok daha karanlıktır. Ve onu uzaktan izleyen bir adam vardır. Her adımını takip eden... Her hareketini merak eden... Onu çözmeye çalışan... Çünkü bazı kadınlar sevilmez. Bazı kadınlar takıntı hâline gelir. Kaşmer de onlardan biridir.

Ölmek, her şeyin bittiği anlamına gelmez. Bazen asıl hesap, o andan sonra başlar. Aurora, Okdoll Krallığının varisiyken bir gecede her şeyini kaybetti. Tahtını, bedenini, hatta ölümünü bile. Ve en kötüsü, kendi kaderi üzerindeki söz hakkını... Artık kimse onu göremiyor. Ama o her şeyi hissediyor. Akademinin soğuk duvarları arasında gizlenen sırlar, saray entrikaları, yarım kalan büyüler, gizlenen gerçekler ve geri dönmemesi gereken ruhlar arasında Aurora`nın tek amacı kardeşini korumaktı. Fakat zamanla her şey değişti. Geçmiş sandığından daha karanlıktı. Ihanetler tesadüf değildi. Ve bazı ölümler, asla olması gerektiği gibi yaşanmamıştı. Aurora bilmediği gerçekleri öğrendikçe amacını da kaybeder. Yerine daha tehlikeli bir arzu gelir: intikam. Artık mesele geri dönmek ve hayatta kalmak değildir. Mesele, ona bunu yaşatanlardan hesap sormaktır. Çünkü bazı ruhlar ölmez, bekler. Peki, bir ruh hâlâ acı çekiyorsa gerçekten ölü sayılır mı? Kitabımı bastırmak isyiyorum. Bundan önce okunup okumadığını ve dışarıdan nasıl göründüğünü merak ediyorum. Yorum yaparsanız çok mutlu olurum. Kitap kapağı daha yoo tabii ki ama o da olur zamanlaaaa

Bazı gerçekler ortaya çıkmak için yıllarca bekler. Bazı insanlar ise o gerçekleri ararken kendilerini kaybeder. Bir lise öğrencisinin ölümüyle başlayan araştırma, gazeteci Zeynep Ak`ı ülkenin en güçlü ailelerinden birinin karanlık geçmişine götürür. Her adımda yeni bir sır, her cevapta yeni bir yalan vardır. Üstelik biri onu izlemektedir. Ne dost olduğu bellidir. Ne de düşman. Çünkü karanlığın içinde en tehlikeli şey, size yaklaşan kişinin niyetini bilmemektir. Yalnızlığın romantik bir tarafı olduğuna inananlar vardır. Ama bazı savaşlar, insanı yalnız bırakmak için tasarlanmıştır.

Yıllardır kimsenin gitmediği okul bodrumu… Cevap bekleyen sorular… Ve altı arkadaşın hayatını değiştirecek bir sır. Defne ve arkadaşları, okulun altında saklanan gerçeği araştırmaya başladıklarında geri dönüşü olmayan bir yolculuğa çıkarlar. Çünkü bazı kapılar açıldığında sadece sırlar değil, davetsiz misafirler de ortaya çıkar. Ve onlar , sandıklarından çok daha yakındadır.

Başrol kızımız son sınıf öğrencisi. Yaz stajı için lüks bir yat şirketinde çalışmaya başlıyor. Sessiz, dikkatli biri ama aşırı gözlemci. Bir gece müşterileri taşıdığı sırada teknede bazı adamların konuşmalarını duyuyor. Ama duyduğu şey normal değil. Bir sevkiyat. Bir ihanet. Ve bir infaz planı. Kızımız bunu belli etmemeye çalışıyor ama teknedeki adamlardan biri onun duyduğunu fark ediyor. Ve o kişi… mafya liderinin oğlu. Soğuk. Kontrol manyağı. Tehlikeli. Ama kızın korkup kaçması yerine ona dik dik bakması çocuğun dikkatini çekiyor.

Merak ve gizem

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Berdel`e kurban gitmiştim. Hiç tanımadığım, bilmediğim bir adamla evlendiriliyordum... "1 yıl, sadece 1 yıl sonra burdan herkesin seni bir ölü olarak sanması ile gideceksin." Bunu diyen bir ağaya ne kadar güvenilir ki Sevgiyi hiç tatmamış bir kız esir olduğu bir ağaya aşık olabilecek mi... Kalbi kırıklarla dolu 22 yaşında genç bir kız ve Mardin`in aşiret ağası. Berdele kurban gitmiş iki genç, iki deli yürek... Her genç kızın hayaliydi beyaz atlı prens, peki ya bu sadece hayallerden ibaret ise. Kuma kitabı değildir... Savaş ağa adlı hikayem ÇİLEM olarak değiştirilmiştir haberiniz olsun. İlk kitabı da Instagram hesabımda belirttiğim sitelerde vardır. Bakmak isteyen instagrama girebilir. Her cumartesi yeni bir bölümle yayındadır. 6 Eylül 2021 Telif hakları kesinlikle saklıdır.

Sıradan novellerden, aynı senaryolardan veya kadınların obje olduğu eserlerden mi bıktın? Hoşgeldin:) * Ai yazımı değildir. Paylaşım, dağıtım için izine gerek yok, serbesttir * ~~~ Fotoğraf: Gemini ~~~ [HDKK;)]

Geçmişini bilmeyen geleceğini yaşayamaz

Mafyada aşk başkadır... Bir hoca, bir polis amiri, bir mafya, mafya liderinin sevgilisi bir kız.... Onların hikayesi bir şekilde kesişiyor. Bir üniversite hocası, eski öğrencisi bir polis amirine aşıkken; sonra, mafyanın sevgilisine aşık oluyor. İki aşk arasında; iki ateş arasında kalıp ..... Bakalım ne, nasıl olacak? :)

Yıllar önce bir krallık yok edildi. Tarih kitaplarından silindi, halkı katledildi ve geriye hiçbir iz bırakılmadı. En azından herkes böyle sanıyordu. Karanlık kralın sarayında büyüyen genç bir kız, hayatı boyunca kendisini kurtaran adama minnet duyarak yaşadı. Ta ki tesadüfen öğrendiği gerçek her şeyi değiştirene kadar. Öldüğü sanılan bir krallığın varisi olduğunu ve yıllardır ayrı kaldığı bir ikiz kardeşi bulunduğunu öğrendiğinde, onubekleyen yol kendi dünyasından çok daha farklıdır. Çünkü kardeşi çoktan Dünya`ya sürgün edilmiştir. Şimdi kayıp bir krallığın son varisleri, silinmiş bir geçmişi tekrar gün yüzüne çıkarmak ve tahtlarını geri almak zorundadır. ***** "Karanlık Kralın gölgesi altında büyürken, o gölgenin beni güneşten koruyan bir şemsiye olduğunu sanmıştım. Meğer üzerime çöken, celladımın peleriniymiş."

Her şey elmas kolyeyi çalmamla başlamıştı.O kolye benimdi sadece almak için doğru zamanı bekliyordum bu gece her şey bitecekti hemde her şey fakat bilmediğim bir şey vardı ki kolye sahteydi.Her şey sahteydi.

Kitabda benim hiç bir emeğim yoktur. Kitabin herseyini chatcgp yazmıştır. Bazı insanlar kaybolmaz… sadece saklanır. Deniz, yıllar önce parçalanmış bir geçmişin ortasında bırakıldı. Ne olduğunu kimse anlatmadı. Kimse gerçeği söylemedi. Ama bir gün… her şey geri dönmeye başladı. Bir kolye. Bir isim. Ve susturulmuş anılar. Barış ise sadece bir tesadüf değildi. Yanlış zamanda karşısına çıkan biri… ya da her şeyin merkezindeki kişi. Gerçekler ortaya çıktıkça, Deniz şunu fark edecek: Bazen en tehlikeli şey geçmiş değil… ona en yakın olandır. Ve bazı sırlar… ortaya çıkmak için seni yok etmeye hazırdır. “Beni bıraktığınız yerde kalmadım.”

Mayısın Külleri, annesinin gidişi ve babasının kaybıyla çok erken yaşta büyümek zorunda kalan Elaya`nın; yasla, yalnızlıkla ve sessizlikle örülü iç dünyasını konu alır. On üç yaşında ailesinin dağılmasıyla sarsılan Elaya, dört yıl sonra babasını kaybettiğinde hayata tutunduğu son dayanağını da yitirir. Babasının ölümünden sonra geride bıraktığı bir mektup, Elaya`nın hayatında yeni bir kapı aralar: varlığından habersiz olduğu bir abisi vardır. Bu beklenmedik gerçek, Elaya`nın parçalanmış dünyasında ilk kez bir bağ hissi yaratır. Abisiyle kurduğu ilişki, Elaya`nın yasla baş etmeye çalıştığı bu süreçte en büyük desteği olur. Psikolojik destek alarak amcasının yanında yaşamaya başlayan Elaya, üniversite eğitimi için Ankara`ya gider. Yeni bir şehirde, geçmişinin ağırlığını omuzlarında taşıyarak ayakta kalmaya çalışırken, en yakın arkadaşı Ayza ve onun abisi Ahlas ile yolları kesişir. Kendinden dört yaş büyük Ahlas, Elaya için yalnızca bir aşk değil; yeniden tutunabileceği bir umut, sessizliğini anlayan bir sığınak olur. Ancak her şey yoluna girmeye başlamışken Ahlas, hiçbir açıklama yapmadan ülkeyi terk eder. Elaya, bu ani gidişle birlikte bir kez daha yarım kalmışlıkla baş başa kalır. Dört yıl boyunca sevmenin bazen beklemek, bazen de susarak katlanmak olduğunu öğrenir. Yıllar sonra Ahlas geri döndüğünde, zaman herkes gibi onları da değiştirmiştir. Geçmişin küllerinden yeniden bir bağ doğup doğmayacağı ise belirsizdir. Mayısın Külleri, kayıpların ardından iyileşmenin ani değil zamana yayılan bir süreç olduğunu; sevmenin ise bazen yalnızca kalabilmekten ibaret olduğunu anlatan bir romandır. Bazı yaralar kapanmaz, sadece sessizleşir. Ve bazı aşklar, küllerin altında hâlâ sıcaktır.

10.000 İçin bilinmeyen bir numaraya bir hafta katlanır mıydınız? Bunu anlamanın tek bir yolu var...

yksyisktimoldu: Aq yksyisktimoldu: Bıktım lan senden. yksyisktimoldu: Her denemede birinci olma amk yksyisktimoldu: Senin yüzünden tüm çalışma hevesim kaçtı artık. yksyisktimoldu: Her denemede de birinci olamazsın ya yksyisktimoldu: Doğru söyle lan soruları mı çalıyorsun puşt yksyisktimoldu: Sen birinci olacak kadar zeki değilsin yksyisktimoldu: Hayır madem zekisin neden iyi sınıfta değilsin aq yksyisktimoldu: Açıklama yap lan son deneme bükücü

Babası bir suikasta kurban gittiğinde, Leyla Beren Yankı geride yalnızca yas kalacağını düşünüyordu. Ta ki babasının eşyaları arasında bulduğu şifreli notlar, bilinmeyen semboller ve cevapsız sorularla karşılaşana kadar... Araştırması onu, yüzyıllardır gölgelerde varlığını sürdüren gizli bir cemiyetin izlerine götürür. Aureth. Kimsenin adını yüksek sesle söylemediği bir düzen. Kimsenin varlığını kanıtlayamadığı bir sır. Ve her şeyin merkezinde duran bir ritüel: On Üçüncü Kapı. Gerçeğin peşinden giden Leyla`nın yolu, geçmişinin yükünü taşıyan Damien Hazar Şahmar ile kesiştiğinde, artık hiçbir şey yalnızca bir araştırmadan ibaret değildir. Bazı sırlar öğrenilmek için değil, korunmak için vardır. Ve bazı kapılar açıldığında, geri dönüş yoktur. 🖤 ON ÜÇÜNCÜ KAPI I. Kitap — Aristokrat

Güç, kontrol ve takıntı... Bazı evlerde sevgi bile bir emir gibidir. Yade Sanem Yiğit babasını toprağa verdikten sonra hayatını yeniden kurmak ister ama Pulsar Averin, o gece Yade`yi yanında tutmaya karar verir. Malikânenin duvarları sessizdir... kuralları değil. Pulsar Averin`in dünyasında ise tek bir kural vardır: direnmek acıyı uzatır. Bu karanlık dünyanın içinde hiçbir yara ardında iz bırakmadan kapanmaz. Kurşun iz bırakır, ten hatırlar. "Seçeneklerin var gibi davranıyorsun ama sana daha önce de söyledim, bu evden içeri adımını attığın andan itibaren hiç olmadı, olmayacak da."

"Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir." Büyükbabasın dan intikam almak isteyen Güneş Demir düşmanlarıyla anlaşma yapar ve türülüce görevlere katılır .

Toprağın haykırışları oldu pusulam. Benliğimi bıraktığım kanatlarım ölümün habercisiyle buluştu. Sarmaşıklarına sarılı bedenler onun varlığında vücut bulurken, hayat verdiği topaktan can alacaktım. O kefene sarılmamış ruhları benim için süslerken, kasvetli havasını mavi kanatlarımla dağıtacaktım. Ruhu arşa çıkmış bu insanların, cellatlarının son tanıklarıydık biz. Varlığım yok oluşun miladı. Yaşamı var oluşun yok oluşu.

"Çok merak ediyorum Gazel?" Diye mırıldandım sert çıkarmaya çalıştığım bir sesle. Gazel`in yumrukları yavaşladı. Bir süre bekledi ama sonra bana döndü. Acı kahveleri yüzümü incelemeye başladığında benim gözüme ilk çarpan göğsünde, tam kalbinin üzerinde olan ize takıldı ve aklımda bir söz canlandı. Yüreğinde iz taşıyan. Kadının söylediği bu söz geldi aklıma, düşünceler taşmak için yer aradı ama şu anki acım daha baskın geldi. "Neyi?" Diye sordu Gazel. Aklımdaki düşünceleri bir kenara atıp birkaç adımda Gazel`e yaklaştım ve tam karşısında dimdik durdum. Boy farkımız yüzünden başımı kaldırmak zorunda kaldım. Acı kahveleri, elalarımla buluştuğunda benim gözlerim dolmaya başlamıştı. Onunkiler ise cansız bir nesneye bakarmış gibi hissizdi. "Senin gibi aşağılık bir adam, nasıl olurda o çocuklara yemek verip, gülümseyebilir." Gözlerimdeki göz yaşları akmak için çabaladı. Kalbimin külleri tekrar yakıldı ve küller daha da çoğaldı. "Tek vicdansızlığın benim kardeşime miydi?" Dedim sesimin titremesine engel olamayarak. Gerçekten tek vicdansızlığı benim kardeşime miydi? Ne yapmıştı benim Umut`um ona? Neden kıymıştı benim aileme? Gözlerimdeki yaşlara daha fazla tutamadım ve göz yaşları yanaklarımdan süzülerek akmaya başladı. Ben aylar sonra ilk göz yaşımı Umut`un yanında değil, onun katilinin önünde döktüm.

Karanlık evrenin çiğ kuralları bir canavar yarattı.

Yıllar önce neden olduğu hâlâ çözülememiş bir vaka olsa ilk tepkiniz ne olurdu? Aklınızda bazı senaryolar canlanmış olabilir. Bir katilin kim olduğu bulunamadı veya kayıp olan bir kişinin nasıl kaybolduğu gibi senaryolar düşünmüş olabilirsiniz. Peki ben size kendi hikâyemi anlatsam buna inanır mıydınız? Ben farklı bir bebektim. Bu fark sadece bende yoktu. Bu farklılık dünyanın çoğu yerinde de görülmüştü; tam 15 yeni doğmuş bebekte. Hepimiz aynı gün ve aynı saatte doğmuştuk. Bu neden oldu bilmiyoruz ve sebebini öğrenebilecek miyiz, bunu da bilmiyorum. Ama yapmamız gereken tek şey hayatta kalmak. Evet, hayatta kalmak. Ben ve 14 yoldaşım hayatta kalmalıydık çünkü bizi yakalayıp üstümüzde deney yapacak bir teşkilat vardı: P.O.A.T, "Paranormal Olaylar Araştırma Teşkilatı". Bizi sadece deney malzemesi olarak görüyorlar. Biz 15 farklı insan ve farklı ülkelerde olabiliriz ama kader bizi bir araya getirecek, bunu hissedebiliyorum. Yollarımız illa bir gün kesişecek. Belki de önceden de kesişmiştir, kim bilir