KÖY~DÖNEM Her köyün bir hikâyesi vardır. Kimi gülerek anlatılır, kimi ise yıllar geçse de unutulmaz. Bu hikâye ne masal kadar güzel, ne de anlatıldığı kadar kötüdür. Bazen insan, kendi hayatının yönünü seçemez. Doğduğu ev... Büyüdüğü sokak... Ve bir gün hiç tanımadığı bir insanla aynı sofraya oturmak zorunda kalır. 2000`li yılların başında, dağların arasına saklanmış küçük bir köyde... Kimisi sevdiğine kavuşmayı bekliyordu. Kimisi ailesinin tek sözüyle kaderini kabul ediyordu. Kimisi ise daha neyi kaybedeceğini bile bilmiyordu. Oysa hiçbirinin haberi yoktu. Bir gün atılacak tek bir adım, sadece bir evi değil, birçok hayatı değiştirecekti. Ve bazen... İnsan, en uzun yolculuğuna hiç bilmediği bir kapının eşiğinden başlardı. * "Ben senin rızanı boşuna almadım taşra gelini" diye dibimde sesizce konuşan adamla irkildim. Hızlıca etrafıma baktım. Yavaşça dönüp ona baktım bakmasın da o kadar dibimdeydi ki utançtan tek kelam edemedim. Ne oldu sana dik kafalı Zehra kendine gel. Bakışlarımı kaçırdım tekrardan. Hemen uzaklaşmam gerekiyordu biri görse rezil olurdum. "Şimdilik benden kaç utan ama o gece bu utancının hesabını o yatakta sorarım senden" diyince kulaklarım alev aldı. Daha büyük bir korkuyla etrafıma bakarken o sözlerini söyler söylemez milletin ortasında bunları söyleyen o değilmiş gibi gidip Celal ağabeyimin yanına oturdu. * Başlama tarihi; 04.08.2026

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Bazı ruhlar intikam ister. Bazıları yardım. Bazıları gerçeğin ortaya çıkmasını. Bazılarıysa sadece vedalaşmak ister. Vera, altı yaşından beri ölüleri görebiliyor. Yıllardır kimseye anlatmadığı bu sırrı, İstanbul`da yaşanan gizemli olayların ardından yeniden hayatının merkezine oturur. Çünkü her ruhun anlatacak bir hikâyesi vardır. Ama bazıları Vera`yı tesadüfen bulmaz. Onu özellikle arar. Ve Vera, ölülerin neden onu tanıdığını öğrendiğinde, yıllardır cevapsız kalan tek bir soru kalacaktır: Babası neden kayboldu?

Felix Hyunjin`in geçmişte yaşadığı olayı düzeltmek için geçmişe döner. Fakat saat 00.00`da günümüz zamanına geri döner. Geçmişi değiştirebilmek için hep tam 23.00`da aynı yerde durur ve geçmişe döner.Hep aynı döngüye sıkışan ikili ve birbirlerinin haberi olmadan geçmişi bir türlü değiştiremeyen felix ve hyunjin bu sefer başarabilecekler midir???

BU KİTAP KOPYALANAMAZZ!! Herkese şimdiden keyifli güzel okumalarr. Kumru’nun hayatı, ailesinde yaşananların ardından hiç beklemediği bir yöne savrulurken yolu Yağız ve Umut’la kesişir. Üçünün birbirinden tamamen farklı hayatları, ailelerinin geçmişte aldığı kararlar ve yaşanan olaylarla farkında olmadan birbirine bağlanır. Başta yalnızca tesadüf gibi görünen bu karşılaşmalar, zamanla içinden çıkılması zor bir bağın başlangıcına dönüşür. Kırgınlıklar, kayıplar ve saklanan gerçekler ortaya çıktıkça Kumru ile Yağız’ın bildikleri hayat yavaş yavaş değişmeye başlar. Çünkü bazı geceler yalnızca geride kalmaz; bazı insanlar da o gecelerden sonra bir daha eskisi gibi olmaz. Uyarı: Bu kitap şiddet,kan,bıçak,dövüş,korku tarzında içerikler içerir. Bu konularda hassas olanlara kitabı okumaları önerilmez. Kitabın konusu,ismi,kapağı,karakterleri tamamen kendi şahsıma aittir. Başka herhangi bir kitabın konusu, ismi veya kapağı haline getirilemez, getirilirse yasal işlem başlatılır. Her gün en az 1 bölüm gelecektir. Mutlaka Okuyun: Kitabın başlangıcındaki bilinmezlikleri ve karışık aile bağlarını birkaç bölüm sonrasında anlamayanlar için açık bir şekilde anlatacağım, ilk on bölümde kafanız biraz karışabilir. Lütfen kitaba ön yargıyla yaklaşmayın ileriki bölümlerde sizi çok güzel şeyler bekliyor olacak. Geceye Kalanlar, gecenin sessizliğinde saklanan duyguların ve birbirine tutunmaya çalışan insanların hikâyesidir. Hazır olun Geceye Kalanlar başlıyor.

Bir gece. Bir ihanet. Bir pazarlık. Ve gitmek için çalınan bir kapı. O gece Amara’nın kaderine bir bedel biçildi. Ama hesabı yapılmayan bir şey vardı. Börü Tulgar Çünkü bazı adamlar, kuralları bozmak için doğar.

Ashkareth’te pas hayatta kalmanın bedelidir. Aurelion Akademisi’nde ise gümüş. Aria, ait olmadığı bir dünyaya zorla sürüklendiğinde tek bir gerçeği öğrenir: Bu akademi öğretmez. Öğütür. Kadim Duman, sırlar, gözetmenler ve tehditler arasında; Aria hayatta kalmak için ya sessiz kalacak… ya da her şeyi yakacaktır. Burada herkes izler. Ve bazı bakışlar, kılıçtan daha keskindir.

"Korku kaybolduğunda, insana ne olur?" Dr. Livia Ardent, kendi yarattığı formül bir arkadaşının ölümüne yol açtığında her şeyini kaybetti. Şimdi önünde tek bir seçenek var: Müebbet hapis ya da yeraltı dünyasının en karanlık noktasına, Kafes`e sızmak. Ama Kafes sadece bir dövüş kulübü değil. Burası, korkunun hiç uğramadığı bir adamın kurduğu imparatorluktur. Kod adı Architect. İki yabancı. Aynı kırıklık, zıt taraflar. Aralarındaki çekim, üzerinde çalıştıkları formül kadar tehlikeli ve bir o kadar bağımlılık yapıcı. Burası Kafes. Burada kimse özgür değil, ama herkes kendini özgür sanıyor.

Bazı geceler insanın hayatını değiştirir. Bazı geceler ise onu tamamen karanlığa sürükler. Vera için tam o gece, hayatına son vermesi gereken geceydi. Ama gözlerini tekrar açtığında karşısında onu izleyen bir yabancı vardı. Victor. Karanlığın içinden çıkmış gibi görünen bu adam yalnızca bir sır değildi; Vera’nın kaderiydi. Victor’un yaşaması için Vera’ya ihtiyacı vardı. Vera’nın yaşayabilmesi içinse geçmişiyle yüzleşmesi gerekiyordu. Biri yaşamaktan vazgeçmişti. Diğeri halkını kurtarmak için zamana karşı savaşıyordu. Aralarında kurulan bağ yalnızca kader değildi. Kanla mühürlenmiş bir seçimdi. Ve karanlık yaklaşırken Vera şunu öğrenecekti: Bazen insanı hayatta tutan şey umut değildir… birinin onu bırakmamasıdır. Çünkü artık hiçbir şey sandığı kadar gerçek değildi. Ne insanlar… Ne anılar… Ne de kalbi.

İntikam mı istiyorsun? Yoksa kalbindeki boşluğu doldurmak mı? • Ateş Erden, kendisinin ve birçok insanın hayatını mahveden General`i alt etme peşindeydi. Planları ise hiç beklemediği biri tarafından bozulacaktı. Alev gibi saçlara sahip olan korkusuz bir kadın. Nina Ardil. Alanına girerek onu tehlikeli bir oyuna davet eden bu arsız adamın teklifini kabul mu edecek? Yoksa bu sonsuz belirsizliğin içinde kaybolup gitmeye göz mü yumacak?

Yıllardır süren bir aile düşmanlığı, kardeşinin intikamını almak isteyen bir adam ve bu savaşın ortasında kalan bir genç kadının hikayesi... Kimine göre yaşam; sonsuz mavi bir deniz, dalları göğe uzanan görkemli ağaçlar veya hiç ayak basılmamış bakir topraklar... Kimine göre ise keskin buz kırıkları, parçalanmış aynalar, buruk siluetler ve hazin sonlar...

Kendi cenazeme on yedi dakika geç kaldım. Bir insan öldüğünde kimin ağladığını, kimin sustuğunu ve kimin daha toprağı kurumadan yerini almaya hazırlandığını öğreniyor. Hepsini gördüm. Şehir beni gömdü. Şimdilik onları düzeltmeye niyetli değilim. Planım basitti: Görünme. Kimseye güvenme. Neden ölmem gerektiğini öğren. Sonra o çıktı karşıma. Benden korkması gereken bu kadın benden korkmadı. Üstelik beni, güvenmemem gereken insanların arasına soktu. Orada, ilk kez kendime bir yer buldum. Tek bir yanlış anlaşılma, ölüm haberimden bile hızlı yayıldı. Şimdi herkes beni başka biri sanıyor. O hariç. Ben katilimi arıyorum. O ise gerçeği. Hangimizin önce bulacağını bilmiyorum.

Geçmişini bilmeyen geleceğini yaşayamaz

Adaletin terazisi bozulduğunda, hükmü mazi verir." Bursa’nın gri gökyüzü altında, emniyetin soğuk koridorlarında yankılanan bir isim: İdil Irmak. On yıl önce, bir genç kızın hayatı adaletin yetersiz kaldığı bir mahkeme salonunda paramparça oldu. Bugün ise, o davanın hayaletleri karanlık ormanlardan sızarak şehre geri dönüyor. Başkomiser Pars Çevik, bir yandan babalık ve dedelik sorumluluklarının sıcaklığına sığınmaya çalışırken, diğer yandan geçmişin tozlu raflarından fırlayıp gelen kanlı bir dosyanın pençesinde kıvranıyor. Bal rengi gözlerdeki korku, platin sarısı saçların ardındaki büyük yıkım ve zeytin tenli bir adamın vicdan azabı... Ekip üyeleri kendi içlerindeki uçurumlarla boğuşurken, orman bekçisinin ölümüyle düğüm daha da sıkılaşıyor. İntikam soğuk yenen bir yemek midir, yoksa her şeyi küle çeviren bir yangın mı? Yağmur Özdemir, HÜKÜM ile okuyucuyu polisiye bir gizemin içine sürüklerken; aile bağlarının, dostluğun ve bitmek bilmeyen adalet arayışının sınırlarını zorluyor. Bir tarafta masumiyetin son çığlığı, diğer tarafta ise verilmiş en ağır hüküm...

Ünlü yazar Norma Jean’in hayatı ona gelen esrarengiz mesajlarla değişir. Çünkü takıntılı bir takipçisi vardır.

***Küfür, Şiddet ve Cinsel öğeler içerir.*** • Bazı karanlıklar yalnızca canavarları saklamaz. Bir ölümü de saklar. Işıklar geri geldiğinde ise her şey çoktan bitmiş olur. Kalbin bir atımı, karanlıkla aydınlık arasındaki o ince çizgide yok olur. Çünkü bazen karanlık... ışıkla bile aydınlanmaz. 🕯️ Eylül Meriç Türker. Babasının geride bıraktığı dosyanın izini süren genç bir savcı. 𝓐𝓭𝓪𝓵𝓮𝓽𝓲𝓷 𝓴𝓮𝓷𝓭𝓲𝓼𝓲𝓷𝓮 𝓱𝓲𝓬̧ 𝓾𝓰̆𝓻𝓪𝓶𝓪𝓭ı𝓰̆ı 𝓫𝓲𝓻 𝓱𝓪𝔂𝓪𝓽𝓽𝓪𝓷, 𝓱𝓮𝓻 𝓼̧𝓮𝔂𝓲𝓷𝓲 𝓴𝓪𝔂𝓫𝓮𝓭𝓮𝓻𝓮𝓴 𝓬̧ı𝓴𝓶ı𝓼̧ 𝓫𝓲𝓻 𝓴ı𝔃 𝓬̧𝓸𝓬𝓾𝓰̆𝓾. - Asil Yavuzoğlu. Gücün içinde doğmuş, serveti avcunda tutan bir varis. 𝓓𝓾̈𝔃𝓮𝓷𝓲𝓷 𝓽𝓮𝓶𝓮𝓵𝓲... 𝓿𝓮 𝓮𝓷 𝓫𝓾̈𝔂𝓾̈𝓴 𝓽𝓮𝓱𝓭𝓲𝓭𝓲 𝓸𝓵𝓪𝓷 𝓪𝓭𝓪𝓶. 🕯️ Hayatta kalmayı sokakta öğrenen Eylül ile düzeni yıkmayı düzenin başındayken öğrenen Asil`in; bir kalp ile kesişen hikayesi. Bir, 𝓔𝔂𝓵𝓾̈𝓵 𝓜𝓮𝓼𝓮𝓵𝓮𝓼𝓲.

Aria yıllar önce ona bulaşan lanet ile annesinin katili olarak suçlanır. Babası ve abisi tarafından bu konu hakkında zorbalık görür. Ve babası Kral Adrien kızından kurtulmak için Prens Charles ile evlendirmek ister. Ancak Aria bunu istemez ve odasına bırakılan ÖLÜM KRALLIĞI` na ait olan gizli mektubu okuduktan sonra, kaçmaya karar verir. Aria gittiği bu krallıkta bütün gerçekleri öğrenecektir. Gerçekler er veya geç ortaya çıkacaktır.

“Seni daha önce hiç görmedim… ama neden gözlerin bana evimi hatırlatıyor?” Elara, bir prenses olarak doğdu. Tahtı, krallığı ve uğruna savaşması gereken bir halkı vardı. Ama sahip olduğu her şeyin arasında, kendisinden saklanan bir gerçek de vardı. Sonra Rowan çıktı karşısına. Tanımadığı bir adamdı. En azından öyle olması gerekiyordu. Çünkü bazı insanlar hayatınıza ilk kez girmez. Sadece onları hatırlamanız biraz zaman alır. Savaşlar yaklaşırken, sırlar birer birer ortaya çıkarken Elara artık yalnızca krallığını değil, kendi geçmişini de korumak zorunda kalacaktır. Ve belki de en büyük savaş, düşmanla değil… İnsanın kendi kalbiyle verdiği savaştır. Peki ya yıllardır tanımadığını sandığın kişi, aslında hayatının en tanıdık parçasıysa? Tanımadığın birine güvenebilir misin? Ya onu çoktan sevdiysen?

Güneş babasıyla birlikte yaşayan genç kadındır. Babasının sağlık sorunu ile mücadele eder. Geçmişte annesinin neden onları terk ettiğini merak eder ve annesini arayışa çıkar. Annesinin ve dünyanın karanlık yüzü ile tanışır. Bu süreçte karşısına çıkan Karan ile arkadaş olur. Arkadaşlıkları gittikçe aşka dönüşür. Bizler bu güzel çiftimizi okuyacağız. Umarım beğenirsiniz.

Zamanın ve mekânın tüm sınırlarını yitirdiği, yalnızca soğuk beton duvarların ve yankılanan adımların hüküm sürdüğü o kapalı kapıların ardında her şey ne kadar da gerçeğe yakın görünüyordu.

Bazı acılar zamanla geçmez. Sadece insanın içinde sessizce büyür. Savaş, annesinin trajik ölümünden sonra kendisini yalnızlığın, öfkenin ve cevapsız soruların içinde bulur. Günden güne insanlardan uzaklaşırken, geçmişin ağırlığı omuzlarında biraz daha büyür. Hayata karşı duyduğu inanç azalır, içindeki boşluk ise giderek derinleşir. Fakat geçmiş, ne kadar kaçarsa kaçsın peşini bırakmayacaktır. Unuttuğunu sandığı anılar, cevaplanmamış sorular ve karşısına çıkan beklenmedik insanlar, Savaş`ı kendi hayatını yeniden sorgulamaya zorlar. Her öğrendiği gerçek, onu bir başka soruya götürürken, yıllardır inandığı şeylerin aslında ne kadar kırılgan olduğunu fark etmeye başlar. Karanlığın içinde yolunu bulmaya çalışırken Savaş, yalnızca geçmişiyle değil, kendi içindeki savaşla da yüzleşmek zorunda kalacaktır. Çünkü bazen insanı en çok yaralayan şey yaşadığı acı değil, o acının ardında saklanan gerçektir. Ve Savaş henüz gerçeğin ne kadar karanlık olduğunu bilmiyordur.

Bazı ruhlar öldükten sonra gitmez. Aksine, kalırlardı. Kimileri kısa bir süre, kimileri yıllarca… Bazıları ise zamanın kendisini unuttuğu kadar uzun süre. Mira, hayatını yeniden düzene sokmak için işine pek de uzak olmayan bir semtte yeni bir ev tutmuştu. Gücünün yettiği kadarıyla çalışıyor, geçmişini geride bırakıp kendine sessiz ve sıradan bir hayat kurmaya çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar… Her şey, evinin içinde duyduğu anlamsız bir sesle başladı. Ardından karanlığın içinden beliren yabancı bir adamla bütün düzeni altüst oldu. Mira onun evine nasıl girdiğini anlayamıyordu. Üstelik karşısındaki adam, bildiği dünyaya ait değilmiş gibi davranıyordu. Başta onun yalnızca bir hırsız olduğunu düşündü. Lakin bilmediği bir şey vardı. O, bir hırsız değildi. Ve Mira, o gece hayatına giren yabancının aslında ne olduğunu öğrendiğinde, artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Babası bir suikasta kurban gittiğinde, Leyla Beren Yankı geride yalnızca yas kalacağını düşünüyordu. Ta ki babasının eşyaları arasında bulduğu şifreli notlar, bilinmeyen semboller ve cevapsız sorularla karşılaşana kadar... Araştırması onu, yüzyıllardır gölgelerde varlığını sürdüren gizli bir cemiyetin izlerine götürür. Aureth. Kimsenin adını yüksek sesle söylemediği bir düzen. Kimsenin varlığını kanıtlayamadığı bir sır. Ve her şeyin merkezinde duran bir ritüel: On Üçüncü Kapı. Gerçeğin peşinden giden Leyla`nın yolu, geçmişinin yükünü taşıyan Damien Hazar Şahmar ile kesiştiğinde, artık hiçbir şey yalnızca bir araştırmadan ibaret değildir. Bazı sırlar öğrenilmek için değil, korunmak için vardır. Ve bazı kapılar açıldığında, geri dönüş yoktur. 🖤 ON ÜÇÜNCÜ KAPI I. Kitap — Aristokrat

Zelara çok küçük yaşlardan beri ailesi tarafından yaşamadığı şey bırakılmamış bir prensestir. buna rağmen çoğu kişi tarafından sevilen birisidir lakin hayatı boyunca sadece birisi ona şiddetli bir düşmanlık yapmıştır. O kişi ise Dört Element Dünya`sının Başaskeri olan Daren`dir. Fakat bu düşmanlık yılların etkisiyle Daren`in açısından son bulur fakat Zelara`nın bundan haberi yoktur. Zelara daha fazla o kalede kalmamak için idam edileceği gün kaçar ve Daren`de onun peşinden gider. Acaba bu ikisinin sonu nasıl olacaktı veya Zelara`nın Daren`e karşı olan görüşü değişecek miydi? Ya da zelara istediği o tahta oturabilecek miydi?

Birbirine mecbur bırakılan iki yabancı. Biri inatçı, diğeri tahammül sınırlarını zorlayacak kadar dik başlı. Ve ikisini de aynı ateşe sürükleyen tek bir kelime, İntikam. Yıllar sonra ülkesine dönen genç kadın, ailesinin düşmanlarına karşı güç kazanmak uğruna hiç istemediği bir evliliğe mahkûm edilir. Onu bekleyen adam ise, kaybettiği kardeşinin intikamını almak için bu birlikteliği bir fırsata çevirmeye kararlıdır. Ancak hiçbir plan, iki ateşli ruhun karşı karşıya geldiğinde savrulan kıvılcımları hesap edemez. Bu evlilik; savaşacakları, direnecekleri, birbirlerine meydan okuyacakları bir arenaya dönüşür. Ve intikam için başlayan bu yolculuk, beklenmedik bir yerden –kalplerinden– çatlamaya başlar. Peki nefretle atılan imzalar, gün gelir vuslata dönüşürse… O an, kim kazanır; kim yenilir? Ateşin içine atılan iki yürek, sonunda birbirine mi yanacak, yoksa birbirini mi yakacak? Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize.