”İçimi yakan şey ne biliyor musun? Yaşadığım herşeyin boşuna olduğunu anlayıp, yok olacağım zamanı hatırlamak..” Telefonum elimdeyken notlarıma yazdığım cümle buydu. Sağ elimdeki telefonu bırakıp sol elimdeki sigarayı ağzıma götürdüm. Çakmakla sigarayı yaktım. Dudaklarımla buluşan sigara, çektiğim duman ile hafifçe sıyrılıp gitti. Gözümle gördüğüm kirli nefesim havada süzülüp yok oldu. Soğuk kaldırım taşına oturmuş, yanan sokak lambasının altında izlendiğimi hissederek, sarı ışığın düşüncelerime karışmasına izin verdim. Karşımdaki bahçenin demir parmaklarının arkasında bir çift beyaz renk gözüme parladı. Ülkede tanınan yer altı mafyasının oğlu Aslan Karahan, gece yarısı olan ring maçından sonra yıllar önce kıymetli bir gece geçirdiği Sura Efsunu gördüğünde ona olan duyguları tutkuya dönüşür. Zengin iş adamının manevi kızı ve Mafyanın oğlu MMA dövüşçüsünün hikayesi..

“Çok güzelsin, ama bana yasaksın.” Bu cümleyi yüzüne bakıp söyledim. Benim defterimde ihanetin yeri bile yoktu. Sıla ile arkadaş olduğum gün, bu hikâyenin basit bir “arkadaşımın abisi” hikâyesi olmayacağını anlamıştım. Çünkü her şey göründüğünden çok daha karmaşıktı. Ersan, Sıla’nın üvey abisiydi. Sıla ise ona aşıktı. Dostum bildiğim kızın sevdiği adama bakmak bana yakışmazdı. Bora ile karşılaştığım anda ise hikâye tamamen başka bir hâl aldı. Bu hikâyede yasaklar ve doğrular sürekli savaşıyordu. Benim defterimdeyse yasaklara yer yoktu. Ama kader bana meydan okuyordu. Önümde iki seçenek vardı: İhanet edip yasak olanı seçmek mi? Yoksa mücadele edip doğru olanı korumak mı? Sınav başladı. Şimdiden başarılar dileriz, Sarenur Yüce…

Bir doğum günü kutlaması... Sadece eğlenmek istediği bir gece... Ve hayatını sonsuza dek değiştiren tek bir hata. Valeria Andovic, yanlış rezervasyon yüzünden kendisini mafya liderlerinin toplandığı bir mekânda bulduğunda bunun bedelinin ağır olacağını bilmiyordu. Silah sesleri arasında yaralandığı gece, yalnızca bir kurşun değil, karanlık bir dünyanın da hedefi hâline geldi. Vladimir Alberto... Yeraltı dünyasının korkulan ismi. Herkes onu tek bir lakapla tanıyordu: Leon. Onu sınamaya çalışırsan pençesine düşersin. Ya ölürsün... Ya da ölüm için dua edersin.

CAMDAN DUVARLAR (Kar Küresindeki Kız) "Camlar kırılmak için vardır fanzin kızı... Ya o sahte fanusun arkasında donarak öleceksin ya da bu gerçek dünyanın içinde kanayarak yaşamayı öğreneceksin." Eylül Alaca; yedi yıl önce o korkunç konak yangınında annesini ve geçmişini kaybetmiş, ruhuna agorafobi (açık alan korkusu) denilen şeffaf bir zırh giydirilmiş yirmi bir yaşında bir kız. Onun dünyası, Kuzguncuk’taki o tarihi ahşap konağın çatı katından, pencerelerden izlediği İstanbul manzarasından ve raflarında dizili yüzlerce antika kar küresinden ibaret. Eylül için hayat, o cam fanusların içindeki donmuş, güvenli ama yaşanmayan bir mikro dünyadan ibaretti. Ta ki o demir kapı tekmeyle açılana kadar... Kuzey Karahan; kuralsız, sınırları sevmeyen, hayatı uçlarda yaşayan başarılı bir restorasyon mimarı ve ressam. Elinde kömür kalemi, ruhunda fırtınasıyla o eski konağı yıkılmaktan kurtarmak için içeri daldığında, karşısında çizgilerle değil, duygularla örülmüş camdan bir fanus buldu. O, Eylül’ün dünyasını zorla değiştirmeye çalışmadı; o cam duvarları milim milim zımparalayarak yok etmeye geldi. Biri beton kadar katı, diğeri şiir kadar narin... Onlar dünyayı iki farklı uçtan tutan iki zıt dünyaydı. Ancak o ahşap odanın eşiğinde başlayan bu çatışma, sadece bir mimar ve şairin aşkı değildi. Geçmişin o barut kokulu mahşeri, yedi yıl önceki o yangının arkasındaki karanlık holding imparatorluğu ve Karahan soyadının arkasındaki lanetli sırlar gün yüzüne çıktığında, iki yaralı ruh kendilerini koca bir yeraltı dünyasının ortasında bulacaktı. Plazaların soğuk cam kulelerinden, şantiyelerdeki can pazarlarına ve Kuzguncuk`un o devasa cam kubbeli kütüphanesine uzanan sarsıcı bir direniş... Yalanlar yanacak, sahte isimler silinecek ve kırık camların üzerinde yepyeni bir evren yükselecek. Çünkü bazı uçurumlar düşmek için değil, el ele tutuşup gökyüzüne uçmak içindir. "Kar küresindeki kız artık özgür... Çünkü o, fırtınanın ta kendisi olan adama aşık oldu."

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

İstanbul`un en prestijli okullarından biri olan Marmara Prestij Koleji`nde okuyan beş yakın arkadaşın hayatı, grubun lideri Larin Soylu`nun gizemli şekilde kaybolmasıyla altüst olur. Bir yıl sonra Larin`in öldüğü açıklanır. Tam herkes hayatına devam etmeye çalışırken, dört eski dosta gizemli mesajlar gelmeye başlar. Mesajların altında tek bir isim vardır: Gölge Gölge onların sırlarını bilmektedir. Hem de kimsenin bilmemesi gereken sırları... Fakat asıl korkutucu olan şudur: Larin`in ölüm gecesinde bulunan herkes bir şey saklamaktadır. Ve içlerinden biri katil olabilir.

3. Dünya savaşının gizemi

Yıllar önce ablam öldü, denizin dalgaları arasında kaybettim onu çığlıkları hala kulağımda yankılanırken kaybettim ve şimdi on altı yıl sonra yeniden denizdeyim. Aslında hiç tanımadığımı öğrendiğim ablamın geçmişi ile baş başayım. Onun katili artık ablamın anıları arasında bana seslenen ve onu bulmam için içimi kemiren bir fısıltıdan çığlığa dönüştü. Bu sefer yalnız değilim yanımda tüm dünyanın tanıdığı bir adam var ve bu adam nasılsa bana uzun zamandır kalbimin derinliklerime gömdüğüm bir hissi hatırlatıyor. Güveni ve sevgiyi… İlk kez belkide yalnız değilim. Ablamı kurtarmak zorundayım en azından geçmişimden kurtulmak zorundayım.

20. yüzyılın sonları... İnsanlık, gıda zincirinin tepesinde geçirdiği yüzyılların verdiği kibirle, kendini yenilmez sanıyordu. Ölümsüzlük aldanması üzerine kurulu uygarlıklar, korkmayı unutmuş bir tür yaratmıştı. Oysa değişim sessiz, sabırlı ve kaçınılmazdı. Savaşlar, pandemiler, ekonomik çöküşler ve iklim felaketleri dünyayı dizlerinin üzerine çökertirken kıtlık, kaos ve umutsuzluk; devletleri işlevsiz hâle getirdi. Uluslar çökerken insanlık parçalanıyordu. Tam da bu karanlığın ortasında, küçük bir girişim olarak doğan Eterna Teknoloji Şirketi, dünyaya ilaç gibi yayıldı. Eterna yalnızca teknoloji üretmedi, insanlara yeniden umut verdi. Sınırlar silindi, insanlık birleşti ve teknoloji baş döndürücü bir hızla büyüdü. Metaverse, gerçekliğin uzantısı olmaktan çıkıp yeni bir yaşam alanına dönüştü. Kısa sürede insanlık, kendi tarihindeki en parlak döneme ulaştığını sandı. Ama her altın çağ, içinde bir son taşır. Eterna’nın geliştirdiği yapay zekâ Aura kontrolden çıktığında, kapanmadan önce insanlığın kaderini değiştirecek bir miras bıraktı: Doomageddon. Metaverse’de doğan bu dijital felaket, sanal bir karaktere tutunarak insan bedenine sıçradı. Sanal ile gerçeğin sınırı yıkıldı. On yıl süren, dünyayı yavaş yavaş çürüten bir virüs… İnsanlık bedel ödedi ama sonunda, yine Eterna liderliğinde hayatta kalmayı başardı. Bu kez daha temkinliydiler. Teknoloji dikkatle ilerledi. Ve sonra… uzayda solucan delikleri keşfedildi. Uzaklarda, el değmemiş bir gezegen bulundu. Geçmişin hatalarından arınmış, temiz bir başlangıç… İnsanlık için yeni bir dünya.

Yeni mezun bir diş hekimi olan Yağmur Karaca, hayal gibi çalışma saatleri, dolgun maaşı ve zengin müşteri profili ile normal şartlar altında kendisi gibi bir acemiyi asla bünyesinde çalıştırmayacak bir kliniğe kabul edildiğinde, başta bunun bir şans olduğunu düşündü. Ama şans sandığı şeyin, aslında peşinden sürükleneceği karanlık bir oyunun ilk hamlesi olduğunu fark etmesi, fazla uzun sürmeyecekti... Kitabı ilk olarak wattpadde yazmaya başlamıştım okumak ve oradan da destek vermek isteyen olursa aynı isimle iki uygulamada da bulabilirsinizz... 🤗

Lura Henyer, dört yaşında kaybolduğunda ardında yalnızca kapanmayan bir oda, susturulmuş kayıtlar ve onu beklemekten vazgeçmeyen bir ev bıraktı. Ama kaybolduğu yer ölüm değildi. Başka bir dünyada adı silindi. Geçmişi parçalandı. Bir çocuk olması gerekirken karanlığın diliyle büyütüldü; emirleri, sessizliği, hayatta kalmayı ve öldürmeden önce tereddüt etmemeyi öğrendi. Yıllar sonra son görevi onu karanlık bir denize sürüklediğinde, Lura öldüğünü sandı. Fakat gözlerini açtığında kendini Sylvariella’nın yaşayan ormanında buldu. Sylvariella onu hemen kabul etmedi. Çünkü orman yalnızca kayıpları saklamazdı; seçimleri sınardı. Kael Akunar ise sarayın sessiz duvarları arasında büyümüş bir prensti. Annesinin ölümünden sonra Drisax’a gönderilmiş, yaşaması beklenmeyen bir sürgüne dönüştürülmüştü. Ama Kael ölmedi. Kuzeyin karanlığından geri döndüğünde yanında yalnızca yaraları değil, kapalı kapılar, eksik kayıtlar ve annesinin ardında bıraktığı tehlikeli mektupları da taşıyordu. Lura ile Kael’in yolları Sylvariella’nın göl kıyısında kesiştiğinde, bu yalnızca iki yaralı ruhun karşılaşması değildi. Eski dünyanın taşları, Demir Ev’in sakladığı sırlar, Akun Sarayı’nın kapalı kayıtları ve iki dünyanın arasındaki unutulmuş eşikler uyanmaya başladı. Lura, Henyer kanının Demir Ateşi’ni, eski ejderha soyunun kıvılcımını ve peri diyarının sessiz büyüsünü taşıyordu. Kael ise yalnızca sürgünden dönen bir prens değil; Elyndra’nın kanıyla saklanan hakikate tanıklık edecek kişiydi. Biri koruyan olacaktı. Diğeri tanık. Ama herkes Lura’yı bir cevap, bir anahtar, bir kayıp miras ya da açılması gereken bir kapı gibi görmeye başladığında, Lura’nın en büyük savaşı iki dünya arasında kalmak değil; kendi kaderinin başkaları tarafından yazılmasına izin vermemek olacaktı. Çünkü bazı bağlar kurulmaz, hatırlanır. Bazı kapılar açılmaz, bekler. Ve bazı kızlar kaybolmaz; yalnızca dünya, onları geri verecek kadar cesur olana dek saklar.

Dünya güzel ve yaşanır bir yerdi. Dört farklı kıtada, üç farklı ırk —Toryanlar, İnsanlar ve Politler— huzur içinde yaşamlarını sürdürüyordu. Ta ki o yasaklı sihir yapılana kadar... ​Aslan Dağları`nın eteklerindeki şirin Urçek şehrinde yaşayan yaşlı büyücü Algon, sadece hayatının son demlerinde küçük bir maceraya atılmak istemişti. Babasından kalan, siyah yılan derisi kaplı "Büyük Sihirler Kitabı"nın kapağını araladığında, yaptığı sihrin dünyayı büyük bir felakete sürükleyeceğini nereden bilebilirdi? ​Üç Alev Diyarı`nın acımasız sahipleri olan ölümcül Roblar uykularından uyanırken; Algon elindeki efsanevi Pembe Elmas ile Sık Orman`ın vahşi doğasını, karanlık bataklıkları ve kadim sırları aşmak zorunda. ​Masum bir merakın bedeli tüm dünyayı yakabilir mi? Yaşlı bir büyücünün, bozduğu yemini telafi etmek için çıktığı bu destansı hayatta kalma mücadelesine davetlisiniz.

Texting/yarı texting hikaye

Kimsesizliğimden nefret ediyordum. Hayatımdaki her şeyden nefret ediyordum. Ama bir kişi hariç Atlas... Hayatımın tek iyi yönü oydu. Onun dışında çok kötü bir hayatım vardı. Annesiz büyümem. Babamın hâlâ nedenini bile bilmediğim bir şekilde benden nefret etmesi ve bana fiziksel ve psikolojik şiddet uygulaması. Tutunduğum tek dal olan ablamı benden canice almaları yeğenimin annesiz ve babasız büyümesi. Derler ki yeğen, teyzeden yanlızca yüzünü değil kaderini de miras alır.

Güneş babasıyla birlikte yaşayan genç kadındır. Babasının sağlık sorunu ile mücadele eder. Geçmişte annesinin neden onları terk ettiğini merak eder ve annesini arayışa çıkar. Annesinin ve dünyanın karanlık yüzü ile tanışır. Bu süreçte karşısına çıkan Karan ile arkadaş olur. Arkadaşlıkları gittikçe aşka dönüşür. Bizler bu güzel çiftimizi okuyacağız. Umarım beğenirsiniz.

Geçmiş gömülmedi. Sadece bekledi. Babasının ölümünün ardındaki sırları araştırmak için İstanbul`a dönen Ayla Akay, yıllardır saklanan gerçeklerle yüzleşmek zorunda kalacaktır. Çünkü bazı günahlar zamanla silinmez.

"Karanlığın nasıl bir kokusu olduğunu bilmezsiniz; o kömür kokar ve yanmış odun gibi kokar..." Şehrin en ücra köşelerinde işlenen kusursuz cinayetler... Ne bir parmak izi, ne de bir DNA örneği. Katil, kurbanlarının hemen yanı başına simsiyah bir imza bırakıyor: Uçları milimetrik bir düzenle yakılmış üç adet kibrit çöpü. Mesleğin getirdiği soğukkanlılıkla her detayı mikroskop altına alan, insanlara mesafeli Başkomiser Arda ve onun keskin zekasıyla iz süren yardımcısı Asya, kendilerini zamana karşı ölümcül bir yarışın içinde bulurlar. Ancak bu vaka, göründüğünden çok daha derindir. Katilin bıraktığı her yanmış kibrit, on beş yıl önce küle dönen bir yetimhanenin ve o yangının dumanında boğulan çocukluk travmalarının habercisidir. Şüphe bir virüs gibi emniyet koridorlarına yayılırken, Arda sakladığı karanlık geçmişiyle, Asya ise güvendiği adamın arkasındaki büyük yalanla yüzleşmek zorundadır. Kutudaki son kibrit kimin için yanacak?Geçmişin küllerini tamamen temizlemek mümkün müdür? Yazarın geniş bakış açısı ve karakterlerin şüphe dolu iç sesleriyle örülmüş, ters köşelerle dolu psikolojik bir polisiye gerilim kurgusu

Mezuniyet gecesi herkes için dans, eğlence ve yeni başlangıçlar demekti. Bizim içinse bir kabusun başlangıcı. Beş yıl önce, arkamızda karanlık bir sır bırakarak o depodan çıktık ve birbirimize söz verdik: Kimse bilmeyecek. Zamanla her şey yoluna girmiş o olayı aşmıştık. Ta ki hayatımızı zindana çevirecek olan bir mesaj gelene kadar...

İki düşman aileden olan Yaman ve İnci arasında ki bağı güçlendirip düşman olduklarını umursamadan sevgili olurlar. Her zaman gizli saklı buluşma içine giren Yaman ve İnci bir gün tekrar gizli buluşacakken Arabaları bir tıra çarpar. İkiside hastaneye zar zor yetiştirilip hayatı tehlike içine girerler ama ikiside kurtulur. Tek bir sorun vardır ki ikiside hafizasını kaybeder. İnci ve Yaman yakınlarını hatırlarken sadece birbirlerini hatırlamazlar. Aradan geçen dokuz yıl sonra ikiside ailelerinin lideri olup düşman olurlar. Yaman İnci`nin lider olduğunu bilmiyordur. Yaman bu yola ailesini bulmak için çıkarken İnci diğer tüm liderleri alt etmek için girmiştir. Kendisini de saklamıştır. Bir gün barda gerçekleşen çatışmada İnci kendini normal bir insan gibi gösterip Yaman`dan kendisini korumasını istemiştir.Yıllar sonra orada yanyana gelirler. Yaman o gün ona bir telefon verir İnci de telefonu geri vermek için şirkete gider. O zaman koruma ilanını görüp Yaman`ın özel koruması olmak ister. Ve Yaman`ın yanına sızmayı başarır. Ama Yaman İnci`nin bir düşman ve unuttuğu sevgilisi olmadan İnci`ye aşık olur. İnci`de unuttuğu sevgilisi olduğunu bilmeden düşman olur. Bir davette Yaman İnci`yi karısı olarak tanıtmak zorunda kalır. Bu tanıtım üzerine İnci`nin üzerine bir sürü olay gelir. Yaman onu korumak için İnci ile anlaşmalı evlenir. Yani ikiside birbirlerini unuttuklarını bilmeden evlenirler. İnci`de daha sonra Yaman`a aşık olur.

Birisinin hayatıyla ilgili aldığı kararları konu edinen cümlecikler.

"Geçmiş sadece ikimizin arasında, Umay."

Bir sabah kendini bilmediğin bir otel odasında kalbi sökülmüş bir adamın yanında bulduğunda yapılabilecek tek şey ne olabilirdi ki? Kaçmak! O da öyle yaptı. İzlendiğinden habersiz... İşin içine geçmiş hesapları olan bir adam girdiğinde ise her şey arapsaçına dönecekti. Gizli mesajlar, çarpışan güçler ve kirli oyunlar... Bu öylesine bir cinayet miydi yoksa her şey daha büyük bir oyun için miydi? "Bu senin katil olduğunu kanıtlamaz?" "Evet, ama sen bana yardım edebilirsin." Dudakları sanki bir şey bulmuşçasına yukarı kıvrıldı.

***Küfür, Şiddet ve Cinsel öğeler içerir.*** • Bazı karanlıklar yalnızca canavarları saklamaz. Bir ölümü de saklar. Işıklar geri geldiğinde ise her şey çoktan bitmiş olur. Kalbin bir atımı, karanlıkla aydınlık arasındaki o ince çizgide yok olur. Çünkü bazen karanlık... ışıkla bile aydınlanmaz. 🕯️ Eylül Meriç Türker. Babasının geride bıraktığı dosyanın izini süren genç bir savcı. 𝓐𝓭𝓪𝓵𝓮𝓽𝓲𝓷 𝓴𝓮𝓷𝓭𝓲𝓼𝓲𝓷𝓮 𝓱𝓲𝓬̧ 𝓾𝓰̆𝓻𝓪𝓶𝓪𝓭ı𝓰̆ı 𝓫𝓲𝓻 𝓱𝓪𝔂𝓪𝓽𝓽𝓪𝓷, 𝓱𝓮𝓻 𝓼̧𝓮𝔂𝓲𝓷𝓲 𝓴𝓪𝔂𝓫𝓮𝓭𝓮𝓻𝓮𝓴 𝓬̧ı𝓴𝓶ı𝓼̧ 𝓫𝓲𝓻 𝓴ı𝔃 𝓬̧𝓸𝓬𝓾𝓰̆𝓾. - Asil Yavuzoğlu. Gücün içinde doğmuş, serveti avcunda tutan bir varis. 𝓓𝓾̈𝔃𝓮𝓷𝓲𝓷 𝓽𝓮𝓶𝓮𝓵𝓲... 𝓿𝓮 𝓮𝓷 𝓫𝓾̈𝔂𝓾̈𝓴 𝓽𝓮𝓱𝓭𝓲𝓭𝓲 𝓸𝓵𝓪𝓷 𝓪𝓭𝓪𝓶. 🕯️ Hayatta kalmayı sokakta öğrenen Eylül ile düzeni yıkmayı düzenin başındayken öğrenen Asil`in; bir kalp ile kesişen hikayesi. Bir, 𝓔𝔂𝓵𝓾̈𝓵 𝓜𝓮𝓼𝓮𝓵𝓮𝓼𝓲.

Yitip, giden canlar. Akıp, Albayrağı süsleyen kanlar... Yıllar önce aileleriyle beraber şehadet şerbetini içen bir tim. Göktürk timi. Çevirdik sayfaları. Geldik bugüne. Tim Göktürk. Abilerini, ablalarının izinde. Onların savaştıkları ile savaşmak için kuruldu. Operasyon adı: Bozkurt. Kurtuluşun destanı. Bu sefer masal değil kanla yazılacak olan bir gerçek. Bir operasyon hangi gerçekleri ortaya çıkarabilirdi? Tim Göktürk`ün ilk baskını kafalarında ki soru işaretlerini arttırmıştı. Gizem DALKILIÇ. Göz renginin huzurlu yeşili vardı. Vardı ama gözlerinde huzur yoktu. Güneşin parlak sarı rengini taşıyordu saçlarının her bir tutamında. Ama hayatında ışık namına bir şey yoktu. İstediği tek şey ölmekti. Çünkü kendi masumiyetinin yükü omuzlarına ağır geliyordu. Bu tamamıyla timin görevini anlatan bir yazım değil. Bir kız çocuğunun kurtuluşunu yazacak bir destan.

Veronica Elizabeth Winter Aelith Akademisi`nde okuyan altıncı sınıf bir kızdır. En yakın arkadaşı Missy ile beraber yeni okul yılı hakkında heyecanlıdırlar çünkü bu yıl sihir temalarını alacaklar ve sihir hakkında bilgileri gelişecektir. Sihir temalarını aldıktan sonra her şey çok güzel geçerken bir gece yan odadan gelen arkadaşlarının çığlığına uyanırlar ve odaya gittiklerinde dehşete uğrarlar. Çünkü tüm büyücü ve cadıların korktuğu bir efsanenin kanıtı tam önlerinde duruyordur. Okul yılının geri kalanında bu lanetle savaşmaya çalışırken sihirlerini geliştirmeye uğraşırlar ve Veronica birçok şey keşfederken kimse bunların kimin yaptığını bilemez. Kimse birbirine güvenemezken peki Veronica Elizabeth Winter ne yapacaktır?