Bazı anlaşmalar vardır,asla unutulmaz. Bazı borçlar ise yalnızca kanla ödenir. Kimi neye imza attığını bilir,kimi ise her şey bitene kadar hiçbir şeyin farkına varmaz. Bu hikaye ise son ana kadar hiçbir şeyi göremeyenlerin hikayesi. Eğlencenin,aşkın ve kaosun içinde kaybolanların hikayesi. Belki de o son,en başından beri ortadadır ama kimse bakmayı akıl edememiştir. Sen fark eder miydin?

Telefonuma baktım; saat neredeyse ikiye geliyordu. Babamdan hâlâ ne bir arama ne de bir mesaj vardı. Tam o an, sessizliği yırtarcasına telefon çalmaya başladı. Ekranda "Babam" yazıyordu. Hiç düşünmeden açtım. ​"Alo? Baba, neredesin? Seni çok merak ettim... Baba?" ​Ama karşıdan gelen ses babama ait değildi. Soğukkanlı, ama belli belirsiz aceleci bir adam sesiydi: ​"Alo, merhabalar. Mara Hanım`la mı görüşüyorum?" ​Bir an nefesim titredi. Bu kadın da kimdi? "Evet, benim. Siz kimsiniz?" ​Kadın derin bir nefes alıp sakin bir tonla konuştu: "Öncelikle sakin olun... Ben babanızın doktoruyum." ​Sözleri beynimde bir anda çarpıştı. "Ne? Ne doktoru? Babama ne oldu? Neredesiniz?" ​"Mara Hanım, lütfen biraz sakin olmaya çalış-" ​"Ne sakinliği? Ne oldu babama, söyleyin!" ​Kadın sesi biraz daha netleşti: "Ben Doktor Serkan. Babanız bir trafik kazası geçirdi. Şu anda hastanedeyiz. Durumu... iyi. Endişelenmeyin, size haber vermem gerekiyordu." ​O an dünya ayaklarımın altından çekildi. "Durumu iyi" demişti ama ya iyi değilse? Ya bir şey olursa? Babam... benim her şeyimdi. Onu kaybetme ihtimalini düşünmek bile içimi paramparça ediyordu. ​Telefondan tekrar ses geldi: "Mara Hanım, orada mısınız?" ​Sesim titredi, boğazım düğümlendi: "E-evet... buradayım. Geliyorum. Hemen geliyorum." ​Telefonu kapattım. Ellerim titriyordu, nefesim düzensizdi. Bir anlığına dünyam kararmış gibi hissettim... ama tek bildiğim, babama ulaşmam gerektiğiydi.

“Ben deli değilim.” Efe Demir, intihar şüphesiyle bir seans odasına kapatıldığında herkes onun tehlikeli olduğunu düşünüyordu. Polis raporları, savcı dosyaları, tek bir cümlede birleşiyordu: toplum için risk. Gökçe Uras ise sadece sorular sorması gereken bir psikologdu. Ama bazı sorular cevap aramaz. Bazı çığlıklar bağırmaz. Bir seans, yarım kalan bir hikâyeyi uyandırdı. Yanlış anlaşılan bir yardım çağrısı, susturulmuş bir kız ve geri dönmek zorunda kalan bir adam… Bu hikâye delilikle ilgili değil. Geç kalınan anlarla ilgili. İnsanlar bazen ölmez. Sadece susturulur. Yorumlarınız benim için çook önemli💎

Lura Henyer, dört yaşında kaybolduğunda ardında yalnızca kapanmayan bir oda, susturulmuş kayıtlar ve onu beklemekten vazgeçmeyen bir ev bıraktı. Ama kaybolduğu yer ölüm değildi. Başka bir dünyada adı silindi. Geçmişi parçalandı. Bir çocuk olması gerekirken karanlığın diliyle büyütüldü; emirleri, sessizliği, hayatta kalmayı ve öldürmeden önce tereddüt etmemeyi öğrendi. Yıllar sonra son görevi onu karanlık bir denize sürüklediğinde, Lura öldüğünü sandı. Fakat gözlerini açtığında kendini Sylvariella’nın yaşayan ormanında buldu. Sylvariella onu hemen kabul etmedi. Çünkü orman yalnızca kayıpları saklamazdı; seçimleri sınardı. Kael Akunar ise sarayın sessiz duvarları arasında büyümüş bir prensti. Annesinin ölümünden sonra Drisax’a gönderilmiş, yaşaması beklenmeyen bir sürgüne dönüştürülmüştü. Ama Kael ölmedi. Kuzeyin karanlığından geri döndüğünde yanında yalnızca yaraları değil, kapalı kapılar, eksik kayıtlar ve annesinin ardında bıraktığı tehlikeli mektupları da taşıyordu. Lura ile Kael’in yolları Sylvariella’nın göl kıyısında kesiştiğinde, bu yalnızca iki yaralı ruhun karşılaşması değildi. Eski dünyanın taşları, Demir Ev’in sakladığı sırlar, Akun Sarayı’nın kapalı kayıtları ve iki dünyanın arasındaki unutulmuş eşikler uyanmaya başladı. Lura, Henyer kanının Demir Ateşi’ni, eski ejderha soyunun kıvılcımını ve peri diyarının sessiz büyüsünü taşıyordu. Kael ise yalnızca sürgünden dönen bir prens değil; Elyndra’nın kanıyla saklanan hakikate tanıklık edecek kişiydi. Biri koruyan olacaktı. Diğeri tanık. Ama herkes Lura’yı bir cevap, bir anahtar, bir kayıp miras ya da açılması gereken bir kapı gibi görmeye başladığında, Lura’nın en büyük savaşı iki dünya arasında kalmak değil; kendi kaderinin başkaları tarafından yazılmasına izin vermemek olacaktı. Çünkü bazı bağlar kurulmaz, hatırlanır. Bazı kapılar açılmaz, bekler. Ve bazı kızlar kaybolmaz; yalnızca dünya, onları geri verecek kadar cesur olana dek saklar.

“Göz koyduysam benimdir.” Ekranda bu yazıyı gördüm ve yoldaydık. Saatler sonra evimize varacaktık. Babam İzmir`e bizden önce gelip her şeyi halletmişti. Abimle benim de okul kayıtlarımız yapılmıştı. Yarın okulun ilk günüydü ve yeni dönemde birçok yeni insanla tanışacaktım. Tabii, abimin yeni tanıştığı altı arkadaşını da hesaba katarsak... Fırat, Ozan, Miran, Görkem, Ferit ve Yakup... O altısı tuhaf ve anlam veremediğim tiplerdi. Özellikle Ozan ve Miran kardeşlerle sık sık dik dik bakışırdım. Onlar ikizdi. Ferit okulun en zeki öğrencisiydi. Görkem, okulun kütüphanesinde düzenli olarak nöbet tutan öğrencilerden biriydi. Yakup ise başımın en büyük derdi olacaktı. Yeni tanıştığım kız Alya için yaptığım iyilikten habersizdim. Hikâyeyi değiştirecek kişi ise Ateş Hüroğlu`ydu. Ben Cansu`yum. Peki ya o? Hayatımı yakmaya mı gelmişti? Yoksa bir anka gibi yeniden küllerimden doğmamı mı sağlayacaktı?

Bazı kapılar açıldığında geri dönüş yoktur. Levent bunu öğrendiğinde artık çok geçti. Bir üniversite öğrencisinin sıradan hayatı, odasının zemininde beliren gizemli bir çemberle sona erer. Kendini büyünün, krallıkların ve unutulmuş sırların hüküm sürdüğü yabancı bir dünyada bulduğunda, ona tek bir rol biçilir: Kahraman. Fakat Levent kahraman olmak istemiyordur. Çünkü onun kurtarmak istediği bir dünya değil, dönmek istediği bir ev vardır. Ancak bu yeni dünyada hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Gerçekler yalanların arkasına saklanmış, dostlar sırlar taşımakta, ve bazı kapılar yalnızca tek yönlü açılmaktadır. Eşik, aidiyetin, özgürlüğün ve gerçeğin peşine düşenlerin hikâyesidir. Çünkü bazen en tehlikeli yolculuk başka bir dünyaya gitmek değil... Eve dönmeye çalışmaktır.

"Yine Şişe Bitecek 60" 120 yapalım hadi KARIŞIK MIŞIM KURGU DEĞİL OLAY ÖRGÜSÜ YOK HİKAYE HİÇ DEĞİL HA SERBEST ŞİİR HA DENEME HA AKROSTİŞ BU KADAR BASİTBİR DE BU ÇIKTI BAŞIMA OKUMAYIN ARKADAŞ İLK BÖLÜME BAKAR MISINIZ SÜREKLİ DEĞİŞİYOR DA OY VE YORUMU BIRAKALI ÇOK OLDU DESTEK VARDIR SADECE BAK ÇIK BEN OY VERMİŞTİM DEMEKTEN VAZGEÇİN BEN OY İSTEMİYORUM SİZ WATTPADDE GÖRÜNTÜNÜN 6 SAATE BİR ETKİ ETTİĞİNİ YA DA FAKLI CİHAZLARDA 1 GÖRÜNTÜ VERDİĞİNİ UNUTTUNUZ 1 M BÖYLE YAPAN YAZARLARA DENK GELMEDİNİZ GALİBA BURADADA HER GÜN 1 GÖRÜNTÜ KARDEŞ YOK BEN YAPTIM YOK BEN YAPAMAM DEMEYEN 2 SALİSE ALMAZ Bir Takım Yumak İşlerim Var Panolarınız Gece Gündüz Rahat Olsun!... Aman Diyeyim Engellemeyin sizsiz ben hiçim vah vah sadece Meraktan Sorduğum 3 Kişi Var neden engellediler 1 kişi 2 kere engelledi neden Ki Son Panoma Bakın Öncekilere Bakıp Destek vermek ZOR oluyor Ki İlk Bölüme Bakın Yeter Letter_Magic sorun beni niye engellemiş suikastçıya da sorun o da vardı eyi69 da vardı vardı vardı aklımda bunlar kaldı İlk Hikayem Olan Kabusum Şiir Deneme İle Karmaşık Yayında Umarım Beğenirsiniz Tek Bir Kitap Olsun Ki Görünme Fazlalaşsın Diye Diğer Kitaplar Oluşturulmadı @nisauthor ve @dunaydanmarsa355 kitap kapağını yapan canım kişi o Medine hanım hem de ücretsiz yaptı sağ olsun isterseniz sizde yaptırabilirsiniz İlk bölümler Güliz Ayla sonra Metin Arolat sonra Kayahan ve Erol Evgin sonra Emre Aydın ardından Sezen Aksu ve Ferdi Tayfur Edip Akbayram şarkıları vardır sıralama buna göre Benlik her zaman doğruyu tutturamaz bazen de Kusura Bakma seni yanlışa itekleye eğitim der o yüzden insan bir dur diyemez neden sorgulayamaz işte bu soruların cevapları akrostiş şiirlerle karainci Benlik Kusura Bakma kitabımın da Galiba tutukluk yaptı benim hikaye 15000 oldu taslakları gidince 10000 kalıyor 6 6 gidiyor olacak mıyım yine aynı sayıda kaldı bakalım kaç gün gidecek bu şekilde / sayemde ay/ki 1 rakam fazla yazmışım Şimdi eski bölümlerin akrostiş lerini paylaşıyorum 5 5 sonra 60 kişi görmüş olan bölümlere döneceğim Wattpadte: karainci_50 idim; 9 yılda, 93.900 okuma almıştı hikayem!... Tabi 200 bölüm vardı...(Şuan kaç olduğunu bilmiyorum ama 16.07.2024`de öyleydi) ( Şu an 1 sene geçti üç ay önce bir yazar canım baktı Şimdi ise can yazar baktı 100 kişi bakmış) Ben takip ettiğim hikayeleri akrostiş yaparak tanıtım yapıyorum Burada 607 2000 de olur ki olacak gibi çünkü hikayem okunmuyor ana sayfada olmadığı süreçte bölüm oldu hâlen dur demedi ama zaten yazmaya yaşamaya yaşatmaya devam ediyorum sonuçta kelimelerimi kişileri / geri döndüm 61 den devam bakalım onlar 120 olacak mı/ gerçi 607. bölüm olmadı ama 215 oldu İlk bölüm 120 olur mu Herkes, benliğini arar ama bulabilir mi?! Nüfus ettirebilir mi bedenine bakalım görelim!?

Dikili’de başlayan zombi salgını, Mert`in hayatını sonsuza dek değiştirir. Mert, arkadaşları ve ailesiyle birlikte hayatta kalmaya çalışırken büyük bir savaşın içine çekilir. Antik dünya dışı varlıklar, mor damarlı mutant zombiler ve kadim mühürler arasında geçen mücadelede Mert, ihanetlere, kayıplara ve kendi içindeki karanlığa karşı savaşır.

Şuanlık açıklama yok

"Herkes susuyordu çünkü gerçek düzeni bozar"

tabloların arkasındaki gizem

Asker sadece vatan uğruna feda edilen bir can mıdır? Arka planda taşıdığı yükler, kayıplar ve özlemler yok mudur? Sert bakışlarının ve disiplinli duruşunun altında hiç mi duygu saklı değildir? Urungu; Kurt Timi, Turan Timi, onları bekleyenler ve karşılarındaki terör örgütünün gözünden anlatılan bir hikayedir. Dostluğun, fedakarlığın, kayıpların, sadakatin ve mücadelenin iç içe geçtiği bu yolculukta her karakter kendi sınavını verecektir. Temelinde ise iki timin bir terör örgütüne karşı verdiği mücadele yer almaktadır. ✅Bu eserde geçen tüm askerî unsurlar, taktikler, operasyonlar, mekânlar, örgütler ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Anlatılan hiçbir örgüt, kurum, kuruluş, kişi veya şehir sahnelerindeki kurgu gerçeklikle ilişkilendirilemez!

"Bazı mezarlar boştur, çünkü içindeki ölüler hâlâ aramızda yürümektedir." Sare, geçmişin üzerine çöken ağır kül tabakasının altında nefes almaya çalışan bir "Külçiçeği". Yaşadıklarını bir mutfağın buğusuna, sahne ışıklarının parıltısına ve en çok da derin bir sessizliğe hapseden genç bir kadın. Onun dünyasında dokunmak yasak, hatırlamak ise bir intihar biçimi. Ancak kaderin, yarım kalan hikâyeleri tamamlama gibi acımasız bir huyu vardır. Mahir Duru, yıllardır boş bir toprağın başında evladının yasını tutarken; yanı başında duran Yaman, bir yalanın gardiyanlığını yaparken vicdanının enkazı altında can çekişmektedir. Sırların, üzerine basılmayı bekleyen birer mayın olduğu bu hayatta Sare, celladına mı sarılacaktır? Kurulan tüm sahte dünyalar sarsılırken; ulaşılan o huzur taze bir başlangıç mı müjdeleyecek, yoksa her şeyi yakıp küle mi çevirecektir?

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

TAMAMAMEN KURGUDUR!!! UYARI: KAN, VAHŞET, ŞİDDET VE ÖLÜM ÖLDÜRME GİBİ TETİKLEYİCİ UNSURLAR VARDIR!!! KİTABIN KONUSU: Eldera elflerin sevilmediği bir diyarda yaşıyordu, ve bu diyarda her krallıkta bir suikastçı akademisi vardı. Bu akademide kız erkek fark etmeksizin bir suikastçı olabilmeleri için eğitilirlerdi. Bu akademiye on iki yaşında girilir ve yirmi yaşında çıkılırdı. Elderanın ailesi onu bu akademiye yollamamak için göç etmeye çalışırlar fakat İxterra krallığı yüzünden engellenirler. İxterra kralının oğlu olan Ayvında ölen annesi gibi bir elf olduğu için oda aynı suikastçı akademisine gitmiştir. Eldera en sonunda o akademiye gitmek zorunda kalır ve içten içe Ayvına kin besler. Eldera on altı yaşındayken annesi ve babasının genç olmasına rağmen öldüğünü öğrenir fakat, on dokuz yaşındayken annesinin ölmediğini öğrenir ve annesini aramaya başlar. KEYİFLİ OKUMALAR DİLERİM! TAMAMEN KURGUDUR!!!

"Bazı günahlar sadece babalardan çocuklara kalmaz; peşinden kanlı bir intikamı da sürükler." Miru, geçmişinin tozlu sayfaları arasında kaybolmuş, ailesinin kaybıyla sarsılmış yaralı bir ruhtur. Tek bir amacı vardır: Hayatını mahvedenlerden hesap sormak. Ancak bu karanlık yolda ilerlerken karşısına çıkan gizemli Jungkook, oyunun kurallarını tamamen değiştirir. Bir yanda intikam ateşiyle kavrulan, diğer yanda kalbinin sesine yenik düşmekten korkan genç bir kadın... Bir yanda ise sadakatle ihanet, koruma içgüdüsüyle karanlık bir geçmiş arasında sıkışmış bir adam. Aralarındaki çekim, her ikisini de kimin av kimin avcı olduğunu unutacakları tehlikeli bir labirente sürükler. Şehrin soğuk limanlarından, maskelerin ardındaki gizli cemiyetlere uzanan bu savaşta; sırlar döküldükçe güven bir lüks, sessizlik ise tek sığınak haline gelecektir. İhanetin soğuk tadı, aşkın sıcaklığına karıştığında; sadece en acımasız olanlar hayatta kalacaktır.

"Papatyalar ölünce güzel kokar derler. Belkide bu yüzden, en çok kaybettiklerimizi özlerken anlarız değerini."

Dolores, babasının gözlerinde annesinin günahını taşıyan bir genç kızdır. Annesi onları terk ettiğinden beri, aynı evde yaşadığı babası için yalnızca nefret edilen bir hatıradan ibarettir. Bir gecelik bir oyun, bir bardaki rastlantı... Ve kaybedilen bir bahis, Dolores`in kaderini geri dönülmez biçimde değiştirir. Babası, kaybettiği oyunun bedeli olarak onu yabancı bir adama verir. İtirazları duyulmaz, korkusu önemsenmez. Dolores kendini, karanlıkla çevrili, sırlarla dolu bir adamın evinde bulur. Valentin... Soğuk, mesafeli ve tehlikeli derecede çekici. Ondan istediği şey bir tutsaklık değil, anlaşmalı bir evliliktir. Dolores zaman kazanmak için kabul eder gibi yapar... Ta ki Valentin`in sakladığı tuhaflıkları, geceleri artan sessizlikleri ve kan kokusunu fark edene kadar. Gerçeği öğrendiği an kaçmak ister. Ama artık çok geçtir. Çünkü Valentin bir adam değildir. O, 420 yıllık bir vampir lorddur. Ve Dolores, onun karanlık dünyasına ait olmaması gereken tek şeydir... ya da tam da aradığı. Aşk ile tehlike, tutku ile kan arasında kurulan bu bağda; geçmişin gölgeleri, eski düşmanlar ve ölümcül sırlar gün yüzüne çıkacaktır. Bazı aşklar sonsuza kadar sürer... bazıları ise bedel ister.

Her şey, zamanı değil de "olasılıkları" gösteren kadim bir cep saatinin bulunmasıyla başladı...

Bazı isimler herkes tarafından söylenmez. Bazıları sadece tek bir kişinin dudaklarında yaşar. Ona Dahlia dedi. Kızıl saçlarının içinde saklı bir ışık gibi... sanki dünya onu unutsa bile, o hatırlasın diye. Ama dünya unutmaz. Ve bazı hikâyeler, hatırlamak için değil... dayanmak için yazılır. Bir yangın oldu. Bir sır sessizce gömüldü. Ve bir kız değişti. Ama bir adam vardı. Herkes onu farklı isimlerle çağırırken, o sadece bir ismi seçti. Dahlia. Ve bu hikâye... bir sevginin değil, bir kırılmanın hatırasıdır. Güçlü kadın karakter, gizem ,sır, aşk, intikam, gerilim okumak isteyenler buraya

Sıradan novellerden, aynı senaryolardan veya kadınların obje olduğu eserlerden mi bıktın? Hoşgeldin:) * Ai yazımı değildir. Paylaşım, dağıtım için izine gerek yok, serbesttir * ~~~ Fotoğraf: Gemini ~~~ [HDKK;)]

Bazı insanlar çocukluğunu geride bırakır. Bazıları ise… hiç bırakamaz. Zeynep yıllar sonra zorunda kaldığı bir dönüşle yeniden aynı mahalleye gelir. Aynı sokaklar… aynı park… aynı anılar… Ama insanlar aynı değildir. Bir zamanlar her gün birlikte güldüğü ekip artık farklı hayatlar yaşamaktadır. Kırgınlıklar, yarım kalmış sözler ve söylenmemiş duygular… Arda hâlâ oradadır. Ama artık eskisi gibi değildir.

Bu kitap; Yaşamaya çalışıp,yaşayabilen fakat kendini ölümün kıyısında bulan. Gülüp oynayıp,sonrasında hıçkırıklara gömülen. Gerçekliğini kaybetsede hayallerine tutunan herkese. Peki ya sizce yaşamak için kendinden,zaaflarından geçmeli midir insan,yoksa bir avuç toprak mı olmalıdır? 🦋🦋🦋 İlk defa bir gerçek ailem kurgusu yazıyorum,umarım beğenirsiniz🤍🦋

-tavsiyem 15 yaş ve üstünün okumasıdır- Şehirde bir isim fısıltı gibi dolaşıyordu: Cellat. Kim olduğu bilinmiyordu. Ama bıraktığı notlar biliniyordu. “Oyun başlıyor, Asi kız.” Nera o notu ilk gördüğünde bunun bir tesadüf olduğunu düşündü. Ama ertesi gün bir tane daha geldi. Sonra bir tane daha… Ve her not, onu biraz daha Cellat’a yaklaştırıyordu. Korkutucu olan şey ise şuydu: Cellat onu izlemiyordu… onu yönlendiriyordu. Nera artık kaçmıyordu. Çünkü bu bir kaçış değil, bir oyundu. Ve Cellat, oyunlarını asla yarım bırakmazdı. 🩶 Cellatın Gölgesi Bazı oyunlar oynanmaz… yaşanır.

Geçmiş gömülmedi. Sadece bekledi. Babasının ölümünün ardındaki sırları araştırmak için İstanbul`a dönen Ayla Akay, yıllardır saklanan gerçeklerle yüzleşmek zorunda kalacaktır. Çünkü bazı günahlar zamanla silinmez.