"Evlen benimle," dediğimde kendimden emin çıkan sesim beni bile bozguna uğrattı. İlk defa geldiğim bu şehirde, yabancısı olduğum bu dört duvarın arasında ve sadece bir kez gördüğüm bir adama evlenme teklifi ediyordum. "Ne saçmalıyorsun sen?! Böyle bir şey olmayacak!" Kaşları şiddetle çatılırken ses tonu bile öfkesini yansıtmaya yeterdi. "Ben niye tanımadığım bir kadınla evleneyim?!" Ben taraftaki eli yatağın üstünde yumruk hâlini alırken sesi kısıldı. "Üstelik bu hâldeyken..." Belden aşağısının felç olması evlenmemize engel değildi. "Görücü usulü diye bir şey duymadın mı sen hiç?" "Duydum duydum ama senin kadar ısrarcı bir gelin görmedim!" Kınayan bakışlarla bana baktı. Ardından gözleriyle kendini işaret etti. "Gerçekten hayatında sadece bir kez gördüğün ve felçli bir adamla evlenmek mi istiyorsun? Delirmişsin sen!" Benim de kendime göre birtakım sebeplerim vardı elbet. Hayatta hiçbir şeye böyle imkansız gözüyle bakmamalıydı, ona bunu öğretecektim. Oturduğum koltuktan kalktım ve odanın kapısına yönelirken duyacağı bir şekilde konuştum. "Gidiyorum ve dışarıdakilere yakında düğünümüz olduğunu söylüyorum." Ben odadan çıkarken öfkeyle söylendiğini duymuştum. "Deli kadın! Seninle evlenmeyeceğim! Git ve diğer görücülerini bekle!" ••• Bazen, sadece devam edebilmek bile müthiş bir meziyettir. Kaybedişlerin kucağında, hiçliğin ortasında. Bazen de bir uçurumun kıyısında... ••• Bu isimle yayınlanan ilk hikayedir.

Kadın ve Adamın birbirlerine sarılarak karanlığın en dibinden çıkmasının hikayesiydi bu... En dibe doğru battığını hissediyordu kadın. Zordu. Çok zordu... Bu veballe yaşamak canını yakıyordu. Canından parça olan kız kardeşinin ve daha doğmamış bebeğinin ölümünde kendini suçlayan kadın... Melina Altuntaş Karısının ihanetinden sonra hayatını kızına adayan polis memuru Mirhan Bozdoğan...

Helin karanlıktan korkuyordu. Çünkü karanlık ona geçmişini hatırlatıyordu. İhaneti. Kırılmış güveni. Ve zihninde açılan o derin yarayı... Bir zamanlar sevdiği adam tarafından aldatılmak, Helin`in hayatını geri dönülmez şekilde değiştirdi. Artık gerçek ile zihninin oyunları arasındaki çizgi bazen siliniyordu. Tam her şeyin karanlığa gömüldüğünü düşündüğü anda karşısına biri çıktı. Gücün, sırların ve gölgelerin adamı. Aras Eymen. Soğuk, gizemli ve tehlikeli... Karanlık onun evi gibiydi. Bir mafya dünyasının içinde büyümüş, aynı zamanda kendi markasınında tasarımcısı. Helin karanlıktan kaçıyordu. Aras ise karanlığın ta kendisiydi. Peki karanlıktan korkan bir zambak, karanlığın içinde yaşayan bir adamın yanında gerçekten yaşayabilir mi? Yoksa bazı çiçekler... yalnızca karanlıkta açmak için mi vardır?

İris Kayalar, katıldığı operasyondaki suçlu tarafından kaçırılan dişli bir polistir. Ondan istenilen görevi yerine getirmesi beklenmektedir. Bu kişi, Rus asıllı Türk silah kaçakçısı Zahid Borishan`dır. Zifir lakabına sahip olan Zahid toy bir polisi kaçırırken her şeyin istediği şekilde olacağından adı kadar emindir. Bilmediği şey ise karakolda Bakır diye adlandırılan İris`in yaman bir polis olduğudur.

O cehenneme tek yön bilet demekti ve ben ateşten korkmuyordum. Biraz bile.

Yıllar önce birbirine bağlanmış iki yürek yanlış bir anlaşılmanın kurbanı olmuştu. Birbirini dinlemeyen iki insan kendini yılların yalnızlığına mahkum etmişti. Yalnış anlaşılmalar zamanla yerini pişmanlığa bırakır. Gerçekler bir bir gün yüzüne çıkar. Bir yanda buruk bir kalp bir yanda hayal kırıklığı. -Üstümüze kar yağıyordu. Omzuma kartopu yiyince karın etkisinden çıkıp kar topunun geldiği yöne baktım. Görüntü hiç şaşırtmıyordu. Elinde kartopuyla bana gülerek bakan bir adet Barış duruyordu karşımda."Öyle mi?"dedim. "Öyle." Sen görürsün bakışı atıp yere eğildiğim gibi elime biraz kar aldım ve ona şekil verme gereği bile duymadan kafasına attım. Daha doğrusu fırlattım. Attığım kartopundan son anda kurtulmuştu. "Bakıyorum da geçen seneye göre paslanmışsınız Melis Komutanım!"bu dediğine güldüm. "Orası hiç belli olmaz Barış Komutanım."dediğimde güldü.

Karanlığı düşünün, etrafta hiçbir ışık hüzmesinin olmadığını. Sadece hayal edin, o ıssızlığın içinde bir şule ne kadar kıymetlidir ademoğlu için. Korkmaz en basiti, yaşamı hisseder, umudu kazanır ve yahut yeniden doğar. Çünkü o karanlıkta ölüme terk edilişinin ardından kim veya ne olduğunu bilmediği bir nur ona el uzatmıştır. Kaan karanlıktı bu hikâyede Efsun ise o hale. Kaan karanlığında ölmeyi beklerken hayatta değer verebileceği parıltıyı gördü ve ona tutundu. Efsun ise Kaan için bu kadar kıymetli olduğunu bilmeden çekti çıkardı o kuyudan. Sonunda ise Kaan geçmişini, ağıl da bulduğu ziya nın gölgesinde bıraktı....

Siz: yemin ederim anatomi beni benden alıyor Siz: fizyoloji çalışırken kendimden geçiyorum Siz: ÇOK ZOR Siz: o yüzden dedim ki Siz: bana bir tıpçı lazım Siz: bende seni seçtim Siz: İyi yapmış mıyım?(09.09)

"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

Mentira serisi1# Ailesinin ihaneti üzerine yıkılmak yerine onlardan büyük bir intikam almak isteyen Agatha nieve fuentes ortaya koyduğu "ölüm başlı güve" sayesinde ailesinin Türk düşmanı oğluyla anlaşmalı bir evlilik imzalarlar. İspanyaya bu şatafatlı ve lüks odalarının içinde dönen kirli sohbetleri bu ikili ortaya çıkarabilecek mi Agatha intikamını alarak ailesini ezip geçebilecek mi? Kitap başlama tarihi:29.05.2026

Mahalleye gelen Altuğ yeni bir arkadaş grubuna dahil olur ve Leyla zaman içinde Altuğ`a aşık olur. Ani bir kararla anonim olarak yazmak ister..

Karadeniz`de aşklar fırtına gibi kasıp kavurur. Mardin`de ise sessiz yaşanır. Zarina, ait olduğu topraklar kadar sertti. Susmayı değil, dik durmayı öğrenmişti. Ta ki Karadeniz`in hırçın rüzgârını sırtında taşıyan o adama kadar; Komiser Demirhan Çakır. Abisinin arkadaşı. Onlar aynı şehrin insanı değildi. Aynı geçmişten de gelmiyorlardı. Ama aynı ateşin tam ortasına düşmüşlerdi.

Bir bakış... Bir an... Ve o andan sonra verilen emir. "O kızı bulun." Yanlış olan bir şeyler vardı. Doğru olmayan ve can yakıcak olan şeyler. O gün bir kız sessizliğin içinden çekilip alındı. Ama hesaplanan, planlanan gerçekleşmedi. ▪️Tüm hakları tarafıma aittir.

formaliteden bir evlilik, birbirine zıt giden iki karakter. ela: komik değilsin derman elini üzerimden çek bu zamana kadar nasıl yaptıysan öyle yapmaya devam et derman: ben elimi hiçbir zaman senin üzerinden çekmedim ela her zaman gözüm, kulağım ve ellerim senin üzerindeydi ela: ben hissedemedim ya da göremedim ama derman: o kalkık, dik olan kalçaların daha çok dikleşmesin diye göstermemiş olabilirim

Yaş farkı içerikli kurgudur. "Yani dün gece, uyumuşum ya ben, şey işte odama..." diyerek gerisini getiremediğimde dilimi ısırdım sertçe. Utanç ısısı tüm yüzüme büyük bir hızla yayılmaya başladığında niye onunla bunu konuyu konuşmak için çalışma odasına kadar geldiğimi sorguluyordum. Ah merakına yenik düşen salak kafam. "Evet, pamuk prenses bir türlü uykudan uyanamayınca ben de çareyi yatağa taşımakta buldum." Tane tane vurgular gibi söyledikleriyle transa girmiş gibi onu dinliyordum. "Ama prens pamuk prensesi öperek uyandırıyordu, yatağa taşımıyordu ki." Dediklerimi idrak ettiğimde gözlerimi şaşkınca açarak kalakalmıştım. Düşündüğüm şey benden bağımsız dudaklarımın arasından uçup gittiğinde kendime küfr ettim. Sesli düşünmem utanç yüzünden domatese dönüşmeme neden olmuştu. Dilinin ayarını sevsinler senin Maysa... Karşımdaki adamsa dudaklarını kıvırarak tepki vermişti söylediğim şeye. Gözlerimi kaçırdım. Off, nasıl bakacaktım şimdi ben onun yüzüne? "Bir dahaki sefere prensin yolundan ilerleyeceğimden emin olabilirsin." Alaylı sesiyle dedikleriyle iyice şaşkına dönerek gözlerimi gözlerine çıkardım. Maysa❤Esat

Siyahın içindeki beyaz ama beyazın içindeki siyah.Peki siyah mı ağır basacak yoksa beyaz mı?

Yolunu kaybeden yaprak, elbet birgün evini bulur... Rüzgar dindiğinde.

Merhaba arkadaşlar; üzerinde çalıştığım bir roman denemesi var. Eğer okur ve gerçekten beğenirseniz, takip edip yorum yaparak bana destek olabilirsiniz. Bu hem beni çok mutlu edecek hem de hikayenin devamını getirmem için bana güzel bir neden verecektir. Şimdiden destekleriniz için çok teşekkür ederim.

Onlar yetimhanede tanıştı ve günün birinde ayrılmak zorunda kaldılar. Ayrılırken birbirlerine söz verdiler. Giden gelecekti, kalan bekleyecekti. Yirmi yıl geçti. Giden yana yakıla aradı, kalan sabırla bekledi. Ve bir gün... Birbirlerini buldular. Ama tanıyamadılar. ✋🏻 Bu kitabın rengi kırmızı. KAN KIRMIZISI ♟ Yeraltı Kulübü, İstanbul`un en gözde gece kulüplerinden biridir. Şaşaası göz kamaştıran bu mekânda cebinin doluluğuna güvenen herkes sınırsızca eğlenebilir. Ancak perşembe geceleri içeriye girebilmek için sahip olduğunuz statü ya da ensenizin kalınlığı geçerli olmayacak. Sadece özel kişilerin erişebileceği karta sahipseniz kapılar size açılacak ve perşembe gecesinin karanlığıyla tanışabileceksiniz. Düzenlenen kafes dövüşlerinde hiçbir kural yok, ancak Yeraltı Kulübü`nün dövüş gecelerinden bile üstün tuttuğu tek kural var. Nehir ise hayatını aksiyondan uzak tutmaya özen gösteren, kendi hâlinde yaşayan bir kadındır. Fakat kader her zamanki gibi kendi planını devreye koyduğunda ve hiç ummadığı birinin sahtekârlığı yüzüne çarptığında hayatı birden rayından çıkar. Bulaştığı pislikten yakasını kurtarabilmek için sunulan teklifi kabul etmek zorunda kalır. Kimilerinin sahip olduğu statü ve parayla bile elde edemediği o kart avucuna bırakılır. Ve Nehir bir gece vakti, eline tutuşturulan paketle, Yeraltı Kulübü`nün önünde kendisini bulur. Birincisi paketin içerisinde ne olduğunu tahmin etmektedir. İkincisiyse Yeraltı Kulübü`nün yıkılmaz kuralından habersizdir. ♟ Entrika, gizem, gerilim, aksiyon okumayı sevenlere hitap edecek bir kurgudur.

05**: ödevi birlikte yapmak için hocaya benim adımı vermişsin? Siz: hoca bir araya getirdi 05**: hoca senin benim adımı verdiğini söyledi hatta sınıftakiler karşı çıkmış o kimseyle ödev yapmaz demiş sen de hepsine öldürücü bakış atıp hocanın duyacağı şekilde hele yarram bir yapmasın demişsin doğru mu? ... Siz: yapacak mısın şimdi benimle 05**: hayır Siz: ama neden 05**: adımı bile bilmediğin için olabilir mi hocaya şu arkada oturan gözlüklü çocuk diye anlatmışsın Siz: yanlış tek kelimem yok farkında mısın? 05**: hoca anlamayınca da hocam ülkücü bıyığı vardı demişsin kestim bıyığımı şimdi ne diye anlatacaksın

KURGU YAŞ SINIRI, KÜFÜR, KÖTÜ DAVRANIŞLAR İÇERMEKTEDİR.... BUNA DAYANARAK OKUYUN SORNADAN BAŞIMA AHLAK BEKÇİLİĞİ KESİLMEYİN.! ••• REKLAM VE TANITIM YAPMAYIN.! ••• VE EN ÖNEMLİSİ İĞNELEYİCİ YORUMLARINIZI KENDİNİZE SAKLAYIN.! ••• #AİLEMİZE SENDE KATIL. #KANLIKÜRE #SSAAFFİİRRR

" Ya battığı bataklığa aşıksa... Zarar verse de sevmeye devam etmez mi insan?" Bazen insan, dizlerini kanatan yüklerden kurtulmak istiyordu. Geçmiş varsa bu mümkün müydü?

Gözde`nin nefret listesinde tek bir isim vardı: Erenalp Türken.

Şurimşine: Lazca canımın içi sevdiğim. 2000`ler de geçen bir aşk hikayesi. Mert Ali ve Leyla`nın hikayesi. Şiddet ve korkutularak büyütülen Leyla ilk kez sevilmeyi tadacaktı belki de. Saf sevgiyi. Leyla`dı o Mert Ali için annanesinin koyduğu ismi vardı sadece. Onu satan babasının hiç bir şeyi olsun istemiyordu karısının üzerinde.

"Bir buçuk yıldır bir kıza aşığım"dedi gözlerimin tam bebeğine bakıyordu ve bakışlarını milim kıpırdatmadan gözlerime sabitlemişti. "Söyledi arkadaşların `mecnun` olmuşsun"dedim net çıkan sesim ona geçmişti belli ki. Başını ağırca salladı. "Leylam`ın haberi yok ama"dedi vücudumda ki tüm kan çekildi o an "Her an onu görmek istediğimden haberi yok , okulda kovalamaca oynadığımızdan haberi yok, kaç yağmurda ıslandığımdan haberi yok, kaç gece yurdunun kapısının önünde beklediğimden haberi yok" Bir şey diyemedim. Yeşilleri gözlerime kilitlendi. Yapbozun kayıp parçaları gibi kenetlendi bakışlarımız. Esen rüzgar artık beni tamamen sarmıştı. Üşüyordum. Ve bu fiziksel bir üşüme değildi. "Hepsinden haberi yokta , şuan gözlerinin içine baktığımdan da mı haberi yok"