"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

05**: ödevi birlikte yapmak için hocaya benim adımı vermişsin? Siz: hoca bir araya getirdi 05**: hoca senin benim adımı verdiğini söyledi hatta sınıftakiler karşı çıkmış o kimseyle ödev yapmaz demiş sen de hepsine öldürücü bakış atıp hocanın duyacağı şekilde hele yarram bir yapmasın demişsin doğru mu? ... Siz: yapacak mısın şimdi benimle 05**: hayır Siz: ama neden 05**: adımı bile bilmediğin için olabilir mi hocaya şu arkada oturan gözlüklü çocuk diye anlatmışsın Siz: yanlış tek kelimem yok farkında mısın? 05**: hoca anlamayınca da hocam ülkücü bıyığı vardı demişsin kestim bıyığımı şimdi ne diye anlatacaksın

Kitabıma bir şans verir misin lütfen?

Prenses Odellia Morris, iki düşman krallık arasındaki barışı sağlamak için yapılması gereken evliliğe kral babası tarafından kurban edilmiştir. Bu evliliğin gerçekleşmemesi için bir mucize olmasını dilerken ise müstakbel eşinin düğün gecesinde katledilmesi onun için büyük bir felaketle sonuçlanmıştır. İki krallık arasındaki düşmanlık daha çok kızışmış; kendisi ise hiç bilmediği bir yerde, hiç tanımadığı insanların düşmanca bakışları eşliğinde yaşam mücadelesi vermeye başlamıştır. İşte tüm bu mücadelenin arasında ise Odellia`nın yolu Tristan ismindeki genç bir serseri ile çakışacaktır ama ne Tristan basit bir serseridir ne de Odellia kendisini tanıttığı gibi bir köylü kızı. İkili bilinmezliklerin eşiğinde tüm kıtanın ve krallıkların kaderini belirlemek için müttefik olurken aşk, onları hiç beklemedikleri bir anda yakalayacaktır. Not: Bu kitap, platformda güncel olarak yazdığım ilk kitap olmakla beraber kurgusu, olay örgüsü ve hatta kapak tasarımına kadar benim eserimdir. Rica ediyorum izinsiz olarak kitabıma dair hiçbir şeyi (ç)almayınız. Keyifli okumalar dilerim.

"Şeytan, tekdüze varlıklardan değil. Boynuzlardan, kırmızı gözlerden ve korkunç bir gülümsemeden ibaret değil. Mesele bu değil. Onun da kanatları var." "Kırılıyor da." Bir kasabada gizlice hüküm süren lanetliler. "Bedenle değil, ruhla." "Bedeni değil, ruhu." "Bedeni süsleyen detay ruhtur, hanımefendi. Marifet aşağı değil, göğüs kafesine bakmakta." Bir büyücü ile bir hâkim. Bir taraf ölüm, diğer taraf adalet. Kara büyücü sanılarak infaz edilen annesiyle iletişim kurmak isteyen usta ruh büyücüsü Hazin Kaderli, büyünün ihanetine uğraması sonucu kendini başka bir kadının bedeninde bulur. Ruhu bedenler arası geçiş yapan Hazin, kim olduğunu bile bilmediği kadının bedeninde uyandığında onun için her şey tepetaklak oluverir. Tek isteği mezarı bile olmayan annesinin ruhunu hissetmekken artık gerçek bedenine nasıl döneceğini araştırmaya koyulur. O dönemin hâkimlerinden biri olan ve adaleti hakkıyla sağlayan Sahir Aziz ile gözleri kesiştiğinde o güne kadar yaptığı bütün büyülerin etkisinden daha güçlü ve acı verici bir etki hisseder. Hapsolduğu bedenin kabuğunu kırıp kanatlarını büyütmek isteyen genç kadın önüne konulan koca koca taşları yakıp yıkarak kendi benliğine kavuşmak için her şeyi yapacaktır. "Yakalanırsam öldürülürdüm, yakalanırsam öldürürdüm çünkü ruh bana aitken beden başka bir kadınındı ve ben kendimin katili olmaktan çok bir kadının katili olmak istemiyordum."

Siz: Dün ne oldu biliyor musun???? Siz: Ekmek almak için fırına giderken Siz: Karşıma bir doksan boylarında Siz: Böyle ÇITIR Siz: Biri çıktı. Siz: ya BENİMSİN ya KARA TOPRAĞIN Siz: Dedi EXO Tolga: Pembe pijamanla mı? EXO Tolga: Bu aralar fazla kitap okuyorsun EXO Tolga: Azalt

"Kuralları koyan adamın dünyasında, en büyük kuralı çiğnemek üzereydiler." Hayatın getirdiği zorluklar yüzünden acilen yüksek kazançlı bir iş bulması gereken Woo-Jin, şehrin en lüks ve en gizemli gay barının VIP bölümünde garson olarak işe başlar. Bu ışıltılı ve yabancı dünyaya adım atarken tek bir amacı vardır: Sadece işini yapmak, parasını kazanmak ve kendi sıradan hayatına geri dönmek. Ne de olsa kendisi gay değildir ve bu dünyanın kuralları onun kurallarıyla uyuşmuyordur. Ancak hesaba katmadığı çok büyük bir engel vardır: Barın duygusuz, işkolik,manipülatif ve kontrol manyağı patronu Kim Min-Jun. Kim Min-Jun, yeraltı dünyasının soğukluğunu mekanına taşımış, hataya asla yer vermeyen bir adamdır. Onun dünyasında duygular zayıflıktır. Ta ki Woo-Jin`in dikbaşlılığı, dürüstlüğü ve yaydığı o farklı enerji Min-Jun’un sert duvarlarına çarpana kadar. Siyah ve beyazın, kurallar ve kaosun savaşı başladığında, aralarındaki gerilim çok geçmeden yerini önüne geçilemez bir çekime bırakır. Woo-Jin, kendini hiç ait hissetmediği bir adamın girdabında bulurken; Min-Jun, hayatında ilk kez kontrol edemediği bir duyguyla yüzleşmek zorundadır. Karanlığın içinde yanan bu ateş, ikisini de küle mi çevirecek, yoksa yeni bir dünya mı yaratacak? NOT: Boys Love`dur.

Hazel, on yedi yıl boyunca ait olduğunu sandığı bir hayat yaşadı. Bir ailesi vardı. Bir evi vardı. Hayalleri vardı. Sonra tek bir gerçekle her şey yıkıldı. Doğduğu gün hastanede başka bir bebekle karıştırılmıştı. Bir gecede ailesini kaybeden Hazel, gerçek ailesine kavuşacağını düşünürken kendisini hiç istemeyen insanların arasında bulur. Özellikle de varlığını kabul etmeyi reddeden iki abisinin... Bir zamanlar siyah kuşak bir tekvandocu olan Hazel, geçirdiği sakatlığın ardından en büyük tutkusunu geride bırakmak zorunda kalmıştır. Bunun yanında yıllardır vitiligosunu saklamaya çalışır. Saçlarında oluşan beyaz tutamları maviye boyar, insanların bakışlarından kaçmaya çalışır. Çünkü Hazel için farklı olmak hiçbir zaman kolay olmamıştır. Ama şimdi saklayamayacağı bir gerçek vardır. Kan bağı gerçekten aile olmak için yeterli midir? Kayıp kimlikler, aile sırları, kırık hayaller ve ait olma mücadelesiyle örülü bu hikâyede Hazel, yalnızca gerçek ailesini değil, kendisini de bulmaya çalışacaktır. Çünkü bazen insanın en çok aradığı şey bir ev değil, ait hissedebileceği bir kalptir. 17 yıl boyunca yanlış bir hayat yaşadı. Şimdi gerçeğin içinde kendini arıyor.

"Bazı emirler ölüme, bazıları ise imkansıza gönderir." Yüzbaşı Devran Aras Çelik, çelikten iradesi ve tavizsiz disipliniyle tanınan, sınır hattının en keskin komutanlarından biridir. Rutin bir operasyon sırasında timiyle birlikte girdiği o mağara, sadece bir sığınak değil; zamanın ve gerçekliğin büküldüğü karanlık bir dehlizdir. Telsizlerin sustuğu, pusulaların şaştığı o kırk sekiz saatten geriye döndüklerinde, dünya için iki gün geçmiş, ancak Devran ve adamları için sadece bir saat akmıştır. "Adalet rütbe tanımaz, Yüzbaşı. Gerçekler ise asla saklı kalmaz." Askeri Savcı Selin Arya Karahan, hukuku kılıç gibi kullanan, zekasıyla en kapalı kapıları bile açan bir kadındır. Karşısında duran 1.94`lük bu dev adamın gözlerindeki o tarif edilemez parıltıyı ve tıbbi raporlardaki imkansız verileri fark ettiğinde, bunun sadece bir "kaybolma vakası" olmadığını anlar. Selin, kanıtların peşinden gittikçe, ordunun en derinlerine gömülmüş Proje Anka`nın kanlı izlerine rastlar. Biri emirlerin adamı, diğeri ise gerçeklerin savunucusu.. Devran ve Selin, bir yandan birbirlerine duydukları karşı konulmaz çekimle savaşırken, diğer yandan insanüstü güçlerin ve kirli bürokrasinin ortasında hayatta kalmaya çalışacaklar. Zamanın durduğu o mağarada başlayan gizem, sadece bir birliğin değil, tüm insanlığın kaderini değiştirmek üzeredir. Geri döndüler... Ama artık hiçbiri sadece "insan" değil..

formaliteden bir evlilik, birbirine zıt giden iki karakter. ela: komik değilsin derman elini üzerimden çek bu zamana kadar nasıl yaptıysan öyle yapmaya devam et derman: ben elimi hiçbir zaman senin üzerinden çekmedim ela her zaman gözüm, kulağım ve ellerim senin üzerindeydi ela: ben hissedemedim ya da göremedim ama derman: o kalkık, dik olan kalçaların daha çok dikleşmesin diye göstermemiş olabilirim

Okuduğunda kedini bulabileceğin bi yer kendini bulmaya davet ediyorum ❤

Hiç kitap karakterine aşık oldunuz mu? Hayır, hayır. Soruyu değiştiriyorum. Hiç dilek tuttunuz mu? Peki, o dileğiniz gerçekleşti mi? Galiba benim dileğim gerçek oldu. Yoksa balkonumun ortasında yayılarak yatan bu yarı çıplak prensin bir açıklaması olamazdı. Tek sorun vardı. Bu adam Grondal Krallığı`nın korkulu rüyası olan Prens Lokii. 2024 yılında balkonunuzda yatan yarı çıplak prensle karşılaştığınızda ne yapabilirdiniz ki?

Urfa’nın sarp kayalıklarında rüzgâr, sanki bir infazın sessizliğini örtmek ister gibi uğulduyordu. Asena, elindeki son dımdızlak kalmış papatya sapını uçurumdan aşağı fırlatırken parmaklarının titremesine engel olamadı. Günlerdir konak etrafında, civar köylerde baktığı her faldan sonra burası onun son kalesiydi. Ama buradaki yaban papatyaları bile ona ihanet etmişti. Büyük bir hayal kırıklığı ve şok içinde arkasını döndü. Baran Kümnakşan, kayanın üzerinde kollarını göğsünde bağlamış, dudaklarındaki o ölümcül, zafer dolu alayla ona bakıyordu. "Mümkün değil, bu imkansız..." diye fısıldadı Asena. Sesi ilk kez bir ajan gibi değil, sıradan bir kadının çaresizliği gibi kırgındı. Baran, kolundaki pahalı saate alaycı bir bakış fırlattı. "Hava kararıyor sarışın. Yeter mi bu kadar? Anlaşmayı kazandığımı kabul et artık. Benim seni sevme ihtimalim bile yok." Asena öfkeyle ona doğru bir adım attı, buz mavisi gözleri alev alevdi. "Bunu nasıl başardın bilmiyorum ama bu mümkün değil! Bu senin oyunun... Hile yaptın Kümnakşan!" "Yoo," dedi Baran, sigarasından dumanı vadinin karanlığına üfleyerek. "Sadece seni sevme ihtimalim bile olsun istemedim." Asena oturduğu taşın üzerinde, gururu unufak olmuş bir şekilde kalakalırken gözlerindeki o devasa çaresizlik Urfa dağlarını bile susturmuştu. Baran yavaşça ona doğru yürüdü. Eğildi, Asena’nın platin sarısı saçlarının arasından çıplak kalan kolunu sertçe kavradı ve onu tek bir hamleyle ayağa dikti. Parmakları tenini ezecek kadar sıkıydı. Gözlerinin en derinine nefretle ve o dondurucu kibirle bakarak sesini alçalttı: "Ben ne kendime ne de sana, benim seni sevebilme ihtimalimi bile bırakmadım Asena! Biz o ölümcül anlaşmayı yaptığımız gün, adamlarım bu dağlardaki tüm papatyaların tek sayılı yapraklarını elleriyle yoldu. Sen o sıcak gülüşlerinle, o esprilerinle beni kolayca devirip diz çöktüreceğini sanıyordun. Ama bak şimdi kendine... Gözlerindeki o devasa hayal kırıklığıyla benim topraklarımda kendi dizlerinin üzerine çöktün." Asena nefesini tutmuş, kolundaki acıyı bile unutmuşken acıyla yutkundu. "Bunun için miydi?" diye fısıldadı. "Sırf bir falı manipüle etmek için koskoca bir şehrin doğasını mı katlettin? Bu kadar mı korktun beni sevmekten?" Baran’ın gözlerinde okuyucunun kanını donduracak, o güne kadar yazılmış tüm mafya ve güç repliklerini gömecek cinsten, siber bir acımasızlık belirdi. Kadının kolunu biraz daha sıkarak dudaklarının kenarını kıvırdı ve o şok edici cümleyi vadinin boşluğuna bıraktı: "Ben papatya katletmedim sarışın. Ben bu gece Urfa`daki tüm papatyalara birer yazılım attım. Her birinin köküne hile, yapraklarına kendi irademi kodladım. Sen beni zekanla alt etmek isteyen gizli bir ajansın, ben bunu ilk günden beri biliyorum. Ama unuttuğun bir şey var Asena... Devlet sana bu dağlardaki suçluları ve kaçakçıları indirmeyi öğretmiş olabilir; ama bir Kümnakşan`ın bölgesine sızarsan, ben senin sadece kaderini değil, tanrının senin için yazdığı matematiği bile baştan yazarım. Şimdi söyle... Telsizindeki amirlerine elindeki sıfır ihtimali nasıl rapor edeceksin?" Asena’nın buz mavisi gözleri şokla açılırken, Baran onun kolunu fırlatır gibi bıraktı ve arkasını dönüp cipe doğru yürüdü. Arkasında bıraktığı şey, kimliği çoktan deşifre edilmiş ama gururu yüzünden infazı zihninde yapılmış darmadağın bir ajandı...

♧♧♧ "Komutanım..." diye söze girdi Aras, bakışlarını o Kurter`in üzerindeydi. "Kolunuz." Kurter, başını bile kaldırmadı ama o tok ve tahammülsüz sesiyle, "Sus," diye homurdandı. "Biliyorum." "Bayağı kötü duruyor." "Laren beni mahvedecek," diye mırıldandı dişlerinin arasından. Aras, "Komutanım," dedi hayretle karışık bir alayla. "Kolunuza saplı bir kurşunla duruyorsunuz, bundan korkmuyorsunuz..." Gülmemek için dudaklarını birbirine daha sert bastırdı. "Ama yengenin size çekeceği azardan mı korkuyorsunuz?" "Sus lan artık." "Hastaneye gidelim mi Komutanım? Sınır hastanesine çekeriz aracı, acilde hemen çıkarırlar kurşunu." Kurter, Eymen`in bu pratik ama Laren`in öfkesinin boyutunu kavrayamamış önerisine alayla güldü. Hastaneye gittikleri an rapor direkt Laren`in sistemine düşerdi ve Laren`i biraz tanıyorsa eğer, o hastaneyi basar, her yeri birbirine katardı. "Aynen," dedi alaycı bir sesle. "Hastaneye gidelim de Laren hastaneyi bassın." "Komutanım..." diye size girdi Aras. "Ayıptır söylemesi ama siz naneyi yediniz gibi duruyor." Kaşları anında çatıldı Kurter`in. "Ayıpsa söyleme lan o zaman!" "Lan sus artık çenesinin yayını kardığımın Aras`ı. Sen sabah yürek mi yedin de geldin buraya?" Atilla dirseğinin kenarıyla öfkeli bir şekilde dürttü Aras`ı. "Komutan zaten sinirli, sinirinini bizden çıkaracak şimdi." "Susun lan!" Bağırırken sol kolu tehlikeli bir şekilde sızladı Kurterin. "Benim derdim bana yeter zaten." Kurter sessizliğe dayanamayıp başını içlerinden aklı başında olan Eymen`e çevirdi. "Eymen çok mu kötü duruyor?" Eymen umutsuzca iki yana salladı başını. "Çok kötü duruyor. Komutanım." "Atilla?" "Durum vahim, Komutanım." Aras kendisine sorulmamış olmasına rağmen söze girdi. "Bayağı da kötü duruyor Komutanım. Yenge kesin mahvedecek sizi. O kadar da uyarmıştı operasyona gitmeyin diye." Ardından aklına gelen ihtimalle korkuyla yerine sindi. "İnşallah yenge size azar çekerken biz de arada kaynayıp dayak yemeyiz." Kurter sağ eliyle yüzünü sıvazladı. "Laren beni kesin mahvedecek ya...." "Komutanım..." Hafifçe gülümsedi Eymen. "Kolunuza saplı bir kurşunla duruyorsunuz, kan kaybediyorsunuz, ölümlere kafa attınız, bütün bunlardan korkmuyorsunuz... Yengeden mi korkuyorsunuz?" İki yana salladı başını Kurter. "Laren kurşundan daha tehlikeli. Bu kurşun bana bir şey yapamaz ama Laren yapar." "Bu kadar gerilmeyin Komutanım ya," Güldü Atilla. "Doktor Hanım ne yapabilir ki en fazla?" Bu sefer sinirle Atilla`yı dürten Aras`tı. "Ağzımıza sıçar, görürsün." Atilla hälä duyduğuna inanmıyordu. "Bence abartıyorsunuz.` Koyu yeşilleriyle ters ters karşısındakilere baktı Kurter. "Sen hiç hayatındaki kadından azar yedin mi Atilla?" "Yemedim Komutanım." "O zaman kes sesini." Aras tekrar araya girdi. "Allah bizi Laren yengenin şerrinden korusun, Komutanım." "Amin!" dediler hep bir ağızdan. Çektiği sessiz amin`in ardından Kurter daha da sinirlenmişti. "Yenge deyip durmayın lan Laren`e! O benim doktorum sadece." "Yalnız Komutanım..." Eymen ciddi bir ifadeyle baktı. "İnsan doktorundan bu kadar korkmaz." Atilla devam ettirdi. "Korksa korksa..." "Hatunundan korkar," diye tamamladı Aras. Bu cümleden sonra aralarında gizli gizli gülmeye başladıklarında Kurter onlara ters bir bakış attı. "Kesin lan gülmeyi!" ♣︎♣︎♣︎ NOT: kitap bana ait değildir. Wattpadden (@YAZALVEN) Adlı kullanıcının kitabıdır.

"Bilmezsin tabii! Nereden bileceksin ki? Anlamazsın o yüzden, boş ver!" diye kestirip attım. Ne yaşadığımdan zerre haberi yoktu. "Neyi bilmiyorum ben? Söyle de anlayalım!" dedi o da yakınarak. Şöyle bi baktım ona. Bazen kendime o kadar kızıyordum ki! Sanki dünyada insan kalmamış gibi neden gidip onu sevdim ki? Hiçbir zaman beni anlamayacaktı işte. Görmeyecekti beni hiç. Böyle uzaktan sorup duracaktı sadece. Sonrasında cevapsız sorularıyla beraber hayatına kaldığı yerden devam edecekti. İşte bu kadar umurundaydım onun. "Neyse ne. Gidiyorum ben." dedim umursamazca. Artık ona açıklama yapacak kadar takatim kalmamıştı. Madem umurunda değilim, o zaman benimle vaktini boş harcamasındı. Arkamı dönüp kapıya ilerledim. Birkaç adımdan sonra tam kapıyı biraz aralamıştım ki duyduğum ayak sesi ve hemen ardından az açılan kapının sertçe kapatılmasıyla olduğum yerde kaldım. Kapının sert sesi yüzünden ve onun ani hareketlerinden dolayı biraz yerimde sıçramıştım. Daha ne olduğunu anlayamadan kolumdan tuttuğu gibi beni kendine çevirip dibime kadar girdi ve tam olarak gözlerimin içine baktı. "Hiçbir yere gitmiyorsun!" diye tısladı adeta. "Bu mesele hemen şimdi çözülecek! Başka bir alternatifi yok!" Yakınlığından dolayı elim ayağım titremeye başlamıştı bile. Her ne kadar kocam da olsa bu yakınlık fazlaydı benim için. Alışkın değildim bi kere. Yine de yutkunup gözlerimi kaçırdım. "Halledecek ne var ki sanki?" diye konuştum kendi kendime. O ise biraz daha yaklaşıp beni iyice kapıyla kendi arasına sıkıştırmıştı. Kendimi kapıyla bütünleştirmeye çalışırken o hala gözlerimin en içine bakıyor beni çok daha zor bir duruma sokuyordu. "Bu tavırların sebebini öğrenmeden seni bırakmaya niyetim yok. Ya bana neler olduğunu anlatırsın ya da bu şekilde sabaha kadar seni bekleriz. Seçim senin karıcığım."

Her şey ufak bir hatayla başladı. Ufak hata birisinin on yedi yılını aldı. Ve bir gün aldığı bir telefonla tüm düzeni sarsıldı. Güneş, adı gibi hiçbir zaman parlak, canlı ya da sıcak olamamıştı. Renklerini küçükken soldurmuşlardı. Bu, Güneş`in kendisini bulma serüveni, ailesiyle bir olma hikayesidir.

Bir öğretmen öğrencisinin geleceği için ne kadar ileriye gidebilir? 1998 yılı. Erdem makina mühendisi, mahallede ismi çokça duyulan ve sevilen bir gençtir. Almanya’dan Türkiye’ye döndüğünde annesi ilk iş onu evlendirmeye kalkar. Lakin evlendirmek istediği kız Erdem’den 8 yaş küçük, okuma hayalleri olan ancak ailesi tarafından baskılanan bir kızdır. Genç bir öğretmen olan Güliz, yeni mezun ettiği bu genç kızın böyle bir evliliğe sürüklenmemesi için her yolu dener. Nihayet kendini yalan bir aşkın içinde bulur.

Ayça voleybola gönül vermiş bir lise öğrencisidir. Sahada güçlü, okulda ise kendi yolunu bulmaya çalışan bir genç kız... Fakat her gün karşısına çıkan Doruk, onu kısa boyundan dolayı yargılayarak sınırlarını zorlar. İmkansız görünen durumlar aslında yalnızca cesaretle mümkün olabilir...

Lisenin son senesinde, gönlünü kaptırdığı okulun futbol takımı kaptanı olan Samet Er`e yakın olmak isteyen Merve, kendini futbol takımının başkan yardımcısı olarak bulur. Kusursuz olacağını düşündüğü planları, aynı takımda olan ve 9 numaranın sahibi Emirhan Lala sayesine suya düşer. Kendini asla içinde bulmak istemediği bir koşulda, karşısında neyin olacağını bilmediği bir şekilde hayatının akışı değişir. Öğrenmesi gereken gerçekler, geçmişine tutulması gereken ışık ve ona yol gösterici bir takım arkadaşı gerekir. Bir, planlama grubunda başlayan konuşma, bir süre sonra soruların bahanesi haline dönüşür. Kabullenmekte güçlük çektikleri bu durum içinde kalan Emirhan ve Merve`yi uzun bir aşk serüveni eşlik eder.

Kimsenin birbirinin arkasından konuşmadığı , herkesin birbirini kolladığı , birlikte eğlendiği, birlikte üzüldüğü , komşuluğun ölmediği, çocukların sabahtan akşama kadar sokakta oynadığı bir mahalle düşünün. Yakamoz Mahallesi .İşte bu güzel mahallenin birde güzel ruhlu bir tarih öğretmeni var : Ahu Yaman. Bu hikaye Ahu`nun hikayesi. Bize katılın, Ahu`nun hikayesini birlikte okuyalım. ____________________________________________________________________________________________________________ ``Bize gelen belgeye göre, Ahu hocanız farklı bir okula tayin edilecektir. Daha fazla karmaşa çıkarmanızı, kargaşa koparmanızı istemiyorum. Lütfen sakin olun ve derslerinizi dinlemeye devam edin. `` Burcu hocanın yaptığı açıklamadan sonra başımı önüme eğmiştim. Sınıfta ilk birkaç dakika süren sessizlik sonrasında Batuhan`ın gür sesi sınıfı doldurdu. ``Başka bir okula tayin edilecek öyle mi ? Ben zaten `` böyle bir hocayı bize nasıl verdiler? `` diye şaşırmıştım. Çünkü biz size göre iyi olan hiç bir şeyi hak etmiyoruz, değil mi? Biz kendilerinden hiç bir şey beklenmeyen çocuklarken o , bize istediğimiz her şey olabileceğini gösteren tek öğretmendi. Bizim için uğraştı. Siz ` liseyi bile bitiremeyecekler , nasılsa bunlardan bir şey olmaz. ` diye tüm kapıları kapatıp çıktığınızda , o bize ışığı gösterdi. `` Sizden de olur dedi. Şimdi bu öğretmeni bizden alacaklarını söylüyorsunuz ve diyorsunuz ki kargaşa çıkrtmayın, sakin kalın ; size inanan tek öğretmeni elinizden alıyoruz ama siz sessizce oturun diyorsunuz, öyle mi ? Öyle yağma YOK! Batuhan`ın tüm sınıfı inleten sesiyle gözümden bir damla yaş aktı. Okulda kalayım ya da gideyim, fark etmezdi artık. Ben başarmıştım , ben bu çocuklara kendi yüreğimdeki umutla yol göstermiştim. Benim çocuklarım başarmıştı artık vazgeçmeyeceklerdi ; kendileri için çabalayacaklardı...

Elinde ki mikrofonu bir kaç kez salladı ve konuşmaya başladı: "Kaç kişinin babası ölmüştür gözler önünde ve kaç kişi kalmıştır babasız şu Filistin sokaklarında... Fakat davayı taşımak daha ağır babasız kalmaktan. Yıllarca anneni aramak, sokak sokak, zindan zindan, `Şehadetsiz yapamıyorum` demek; Anneni bulamadan..." Ve bundan sonra bir kaç cümle ile bitirdi anlattıklarını Abdurrahman Özkaya, bir daha da bu olaydan hiç bahsetmedi insanlara...

Mahalleye gelen Altuğ yeni bir arkadaş grubuna dahil olur ve Leyla zaman içinde Altuğ`a aşık olur. Ani bir kararla anonim olarak yazmak ister..

Siz: yemin ederim anatomi beni benden alıyor Siz: fizyoloji çalışırken kendimden geçiyorum Siz: ÇOK ZOR Siz: o yüzden dedim ki Siz: bana bir tıpçı lazım Siz: bende seni seçtim Siz: İyi yapmış mıyım?(09.09)

Helin karanlıktan korkuyordu. Çünkü karanlık ona geçmişini hatırlatıyordu. İhaneti. Kırılmış güveni. Ve zihninde açılan o derin yarayı... Bir zamanlar sevdiği adam tarafından aldatılmak, Helin`in hayatını geri dönülmez şekilde değiştirdi. Artık gerçek ile zihninin oyunları arasındaki çizgi bazen siliniyordu. Tam her şeyin karanlığa gömüldüğünü düşündüğü anda karşısına biri çıktı. Gücün, sırların ve gölgelerin adamı. Aras Eymen. Soğuk, gizemli ve tehlikeli... Karanlık onun evi gibiydi. Bir mafya dünyasının içinde büyümüş, aynı zamanda kendi markasınında tasarımcısı. Helin karanlıktan kaçıyordu. Aras ise karanlığın ta kendisiydi. Peki karanlıktan korkan bir zambak, karanlığın içinde yaşayan bir adamın yanında gerçekten yaşayabilir mi? Yoksa bazı çiçekler... yalnızca karanlıkta açmak için mi vardır?

Bazı acılar tek bir kişiye ait değildir. İdil ARSLAN, yıllar önce öldürülen babasının acısıyla ve yarım kalmış bir hesapla yaşamayı öğrenmiştir. Babasının yokluğu hayatında büyük bir eksik olmaya devam ederken intikam bir öfke patlaması değil, sabırla beklenen bir gölgedir. Koray hayatına girdiğinde varlığı, İdil`in uzun süredir kapalı tuttuğu duygularını fark etmeden yerinden oynatır. Sırlar korunur, bağlar ise yavaşça kurulmaya başlar. Yakınlık arttıkça karanlık da fark edilmeden aralarına sızmaya başlar.