Helin karanlıktan korkuyordu. Çünkü karanlık ona geçmişini hatırlatıyordu. İhaneti. Kırılmış güveni. Ve zihninde açılan o derin yarayı... Bir zamanlar sevdiği adam tarafından aldatılmak, Helin`in hayatını geri dönülmez şekilde değiştirdi. Artık gerçek ile zihninin oyunları arasındaki çizgi bazen siliniyordu. Tam her şeyin karanlığa gömüldüğünü düşündüğü anda karşısına biri çıktı. Gücün, sırların ve gölgelerin adamı. Aras Eymen. Soğuk, gizemli ve tehlikeli... Karanlık onun evi gibiydi. Bir mafya dünyasının içinde büyümüş, aynı zamanda kendi markasınında tasarımcısı. Helin karanlıktan kaçıyordu. Aras ise karanlığın ta kendisiydi. Peki karanlıktan korkan bir zambak, karanlığın içinde yaşayan bir adamın yanında gerçekten yaşayabilir mi? Yoksa bazı çiçekler... yalnızca karanlıkta açmak için mi vardır?

Karan Karahan, güçlü bir aileden gelen bir büyükelçidir. Ailesi, kurulan bir kara para ve yolsuzluk kumpasının hedefi olur. Yanındaki tek kişi ise kararlı avukatı Duru Akar’dır. İhanetin ve sırların gölgesinde, hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Siyaz; güç, adalet ve kaybedilen masumiyetin hikâyesi… 🕯 ⚠️ Uyarı Bu kitaptaki tüm karakterler, olaylar ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişi, kurum veya olaylarla herhangi bir benzerlik tamamen tesadüftür.

Nüket Kozcu, kendi halinde üvey annesinin yaptıklarından hoşnutsuz bir üniversite öğrencisidir. Bir gece bara gider ve tanımadığı bir adamla beraber olur. Ah, yanlış oldu; adamı çok iyi tanıyordur fakat sarhoşluğundan kim olduğunu anlamamıştır. Yakın arkadaşının abisi olduğunu farkettiğindeyse çoktan olayların akışına istemeden de olsa sürüklenmiştir. Nüket Kozcu bu geceyi aklından çıkarmayı planlarken, planları Savaş Akduman`ın planlarına toslar. Savaş Akduman, o gecenin etkisinden kurtulamaz ve Nüket`i beklenmedik bir şekilde kendi dünyasına davet eder. Nüket tarafından aldığı olumsuz yanıtlar ise Savaş`ı durdurmaya yetmeyecektir. Savaş için her şey `Şehvetten` ibarettir, Nüket ise `Aşk` istemektedir. Ya şehvet kazanacaktı, ya da aşk. Arası yok! "Sen satranç oyuncusu gibisin Savaş, hedefi değil hedefe giden yolu seviyorsun." (Nüket Kozcu) "Sen etrafına at gözlüğüyle bakarken birinin de çüş demesi bir zahmet zoruna gitmesin, güzelim." (Savaş Akduman)

"Onun hayatının bağlı olduğu pamuk ipliğinin diğer ucunda da benim hayatım bağlıydı, ben onsuz ölürdüm. Aşkım bir hastalığa dönüşmüştü artık." Karam dört ay sonra komadan uyandığında kendini ormanın kalbinde bir kulenin içinde bulur ve yanında da eşi olduğunu iddia eden, onu her şeyden çok seven Yasemin vardır. Karam ise geçirdiği kazada konuşma ve yürüme yetkisini kaybetmiş, bir tekerlekli sandalyeye mahkum olmuştur. Karam tüm bu süreç boyunca kendisi ile ilgilenen ve her gece başında bekleyen bu kadının gerçekten eşi olup olmadığına inanmakta zorlanır ve her şeyi sorgulamaya başlar ama zaman içinde bu gizemli ve efsunlu kadının büyüsüne kapılır. Sadece birkaç bölüm okuyun ve yorum bırakın pişman olmayacaksınız.

Gözlerindeki yangın sadece intikamın değil, kaçamadıkları arzuların da aleviydi. İntikam alevlendiğinde, kimse o yangından masum çıkamayacak. Acı iz bırakır, ama bazı kurşunlar hissettirmeden kalbi vurur. İntikam alevlendiğinde ise kaçacak hiçbir yer kalmaz.Bu bir sonun değil, küllerinden doğan bir intikamın hikâyesi...

Gönül Sayfam 60" 120 yapalım hadi KARIŞIK MIŞIM KURGU DEĞİL OLAY ÖRGÜSÜ YOK HİKAYE HİÇ DEĞİL HA SERBEST ŞİİR HA DENEME HA AKROSTİŞ BU KADAR BASİTBİR DE BU ÇIKTI BAŞIMA OKUMAYIN ARKADAŞ İLK BÖLÜME BAKAR MISINIZ SÜREKLİ DEĞİŞİYOR DA OY VE YORUMU BIRAKALI ÇOK OLDU DESTEK VARDIR SADECE BAK ÇIK BEN OY VERMİŞTİM DEMEKTEN VAZGEÇİN BEN OY İSTEMİYORUM SİZ WATTPADDE GÖRÜNTÜNÜN 6 SAATE BİR ETKİ ETTİĞİNİ YA DA FAKLI CİHAZLARDA 1 GÖRÜNTÜ VERDİĞİNİ UNUTTUNUZ 1 M BÖYLE YAPAN YAZARLARA DENK GELMEDİNİZ GALİBA BURADADA HER GÜN 1 GÖRÜNTÜ KARDEŞ YOK BEN YAPTIM YOK BEN YAPAMAM DEMEYEN 2 SALİSE ALMAZ Bir Takım Yumak İşlerim Var Panolarınız Gece Gündüz Rahat Olsun!... Aman Diyeyim Engellemeyin sizsiz ben hiçim vah vah sadece Meraktan Sorduğum 3 Kişi Var neden engellediler 1 kişi 2 kere engelledi neden Ki Son Panoma Bakın Öncekilere Bakıp Destek vermek ZOR oluyor Ki İlk Bölüme Bakın Yeter Letter_Magic sorun beni niye engellemiş suikastçıya da sorun o da vardı eyi69 da vardı vardı vardı aklımda bunlar kaldı İlk Hikayem Olan Kabusum Şiir Deneme İle Karmaşık Yayında Umarım Beğenirsiniz Tek Bir Kitap Olsun Ki Görünme Fazlalaşsın Diye Diğer Kitaplar Oluşturulmadı @nisauthor ve @dunaydanmarsa355 kitap kapağını yapan canım kişi o Medine hanım hem de ücretsiz yaptı sağ olsun isterseniz sizde yaptırabilirsiniz İlk bölümler Güliz Ayla sonra Metin Arolat sonra Kayahan ve Erol Evgin sonra Emre Aydın ardından Sezen Aksu ve Ferdi Tayfur Edip Akbayram şarkıları vardır sıralama buna göre Benlik her zaman doğruyu tutturamaz bazen de Kusura Bakma seni yanlışa itekleye eğitim der o yüzden insan bir dur diyemez neden sorgulayamaz işte bu soruların cevapları akrostiş şiirlerle karainci Benlik Kusura Bakma kitabımın da Galiba tutukluk yaptı benim hikaye 15000 oldu taslakları gidince 10000 kalıyor 6 6 gidiyor olacak mıyım yine aynı sayıda kaldı bakalım kaç gün gidecek bu şekilde / sayemde ay/ki 1 rakam fazla yazmışım Şimdi eski bölümlerin akrostiş lerini paylaşıyorum 5 5 sonra 60 kişi görmüş olan bölümlere döneceğim Wattpadte: karainci_50 idim; 9 yılda, 93.900 okuma almıştı hikayem!... Tabi 200 bölüm vardı...(Şuan kaç olduğunu bilmiyorum ama 16.07.2024`de öyleydi) ( Şu an 1 sene geçti üç ay önce bir yazar canım baktı Şimdi ise can yazar baktı 100 kişi bakmış) Ben takip ettiğim hikayeleri akrostiş yaparak tanıtım yapıyorum Burada 607 2000 de olur ki olacak gibi çünkü hikayem okunmuyor ana sayfada olmadığı süreçte bölüm oldu hâlen dur demedi ama zaten yazmaya yaşamaya yaşatmaya devam ediyorum sonuçta kelimelerimi kişileri / geri döndüm 61 den devam bakalım onlar 120 olacak mı/ gerçi 607. bölüm olmadı ama 215 oldu İlk bölüm 120 olur mu Herkes, benliğini arar ama bulabilir mi?! Nüfus ettirebilir mi bedenine bakalım görelim!?

Tek başına İstanbul`da yaşayan kimsesi olmayan konservatuar mezunu Yazgı Ona gelen teklifle bir otelin alt katında grubu ile birlikte şarkı söyleyeceklerdi solist olduğu grupla birlikte sahneye çıktı ama o gece birinin çok dikkatini çekti ama aynı zamanda yazgı`da o kişiyi fark etti. Yazgının ilk bakışı ve ilk görüşüydü ama karşı taraftan emin değildi bu bakışları biliyordu bu ilk değil sanki kendi yarattığı şaheserine bakıyormuş gibi bakıyordu. Bir anda şarkı söyleyerek geçirdiği günler tapa taklak olmuştu o kendi hiç bilmediği bir ailede hiç görmediği bir ülkeye gelmişti. 🛑BU KURGU TAMAMEN BANA AİTTİR HİÇBİR ŞEY GERÇEK DEĞİLDİR TAMAMEN HEPSİ KURGUDUR HEPSİ TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR ÇALINTI KOPYALAMA BUNA BENZER ŞEYLER DE GEREKLİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR OKUDUĞUNUZ İÇİN TEŞEKKÜRLER.

"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

Sıraç pişmanlığın ve yaptığı hataların ağırlığı altında kalmıştı, Feride ise geçte olsa masumluğun ve anlaşılmanın hazzıyla rahatça bir nefes aldı. Kader ağlarını ikisi içinde örmüştü. Biri ateş diğeri suydu günü geldiğinde mutlak sonları ateş suya karışacaktı.

İleride ki yapılan kendi cenaze törenime bakıyordum. Evet yanlış duymadınız kendi cenaze törenim. İşte böyle başlamıştı, 15 yaşında ki Hazal ölmüş, 25 yaşında yeni bir Clara gelmişti dünyaya...

"Söylesene Güllü?" dedi tekrarlayarak. "Gönlünde büyük adam olabilmeyi başarabildim mi?" "Beni, senden gizleyen herkesi karşına aldığın günden beri..." Kurumuş dudaklarımı ıslatmama fırsat bile vermeden dudaklarıma kapanıp cayır cayır yanmama sebep oldu. ... • ÇOCUKLUK AŞKI •YAŞ FARKI •POLİS/HUKUKÇU •ABİMİN ARKADAŞI •YAŞ FARKI (6) Mirza Devran Polat ve Gülfem Asel Karaca çocukluk arkadaşı, aynı zamanda zamanda karşılıklı dairelerde oturan aile dostlarıdır. Günlerden bir gün Mirzalar, babasının polis oluşundan dolayı Ankara`ya taşınmak durumunda kalırlar. Bu taşınmanın üzerinden yıllar geçer ve artık Gülfem ile Mirza büyümüşlerdir. Mirza, babası gibi polis olurken Gülfem Ankara`da yani, çocukluk arkadaşı olan Mirza`nın yaşadığı şehirde Hukuk Fakültesi kazanmıştır. Gülfem okulu için Ankara`ya gittiğinde aile büyüklerinin ısrarları üzerine, Mirza ve ailesi ile birlikte aynı evde yaşamaya başlar. Yıllar önce ayrılmak zorunda kalan Gülfem ve Mirza, yıllar sonra yolları kesiştiğinde tekrar bir arada olabilmeyi başarabilecekler miydi? 170623 . . .

Nefes Asi Aladağ, on yıl önce ablası ve abisi tarafından Türkiye`den gönderildi ve geri dönmesi kesinikle yasaklandı. Fransa`da özgür bir hayat yaşaması istenirken o, ailesinin tehlikeli hayatının ta içine düştü ve onlar ile aynı savaş vermekte kararlı. Topraklarına dönebilmek için, AK örgütün lideri olan Kaan Demir Kandemir ile anlaşmalı bir evlilik yapar. İki tarafının da çıkarlarına hizmet eden bu izdivaç, herkesin hayatını değiştirmek ile kalmıyor, zamanla karanlığından aydınlığa çıkmalarına sağlayacaktır. İhanet, gizem, hayal kırıklığıyla dolu bir macera tüm örgütü beklerken. Aşk, şefkat ve güven duyguları Nefes ve Kaan çiftine en beklenmedik anılarında onlara eşlik edecekler. Şimdi sayın yolcularımız, kemerlerinizi takın ve sıkı tutunun . Son Durak`a giden trenimiz şu anda yola çıkıyor. ❦ Unutmayın; « Her son, yeni bir başlangıcın habercisidir. » ✍🏽 @smariaa

" Bir babanın kumarı, bir kızın esareti oldu. Borçlarını ödemek için kendi kanını, acımasız bir mafya liderine satan bir baba... Ve o gece, hayatı sadece bir imzayla karanlığa gömülen çaresiz bir genç kız. Karanlığın Sahibine esir düşen bu ruh,onun acımasız dünyasında yok mu olacak, yoksa o karanlığı kendi ateşiyle yakacak mı?"

Bilinmeyen numara:Neden hep yalnız oturuyorsun Bilinmeyen numara:O popüler arkadaşların seni anlamıyor mu artık? Artuğ:? Artuğ:Arkadaşlarımla ne alakası var yalnız oturmanın? Artuğ:Ayrıca sen de kimsin? Bilinmeyen numara:Bana pek öyle gelmedi Bilinmeyen numara:Sanki bir derdin var gibi... ...

Sanat galerimin açılışı için son dokunuşları yaparken, Kintsugi sanatını kullandığım vazoya ilgiyle baktım. Lacivert vazodaki sır, geceyi andıran derin bir deniz gibi; çatlaklar ise altınla ışıldıyordu. Her bir kırık bana geçmişin bir anısını fısıldıyordu. Kırık her bir parçayı altın rengiyle onardım. Vazonun üzerinde küçük küçük yıldızlar serpiştirmiştim; kuzey yıldızını andıran, yol gösteren ışıklar. Onlara bakarken içim gururla doluyor. Kırılan vazo mucizevi bir şekilde bir araya geldi. Parçaları belli oluyor ama orada işte, hâlâ güçlü. Bu sanat kalbimde kırgın bir kalbin yeniden doğuşunu hatırlatır gibi çarpıyordu. Altın çizgiler galerinin loş ışıklarıyla parlıyor, küçük yıldızlar zemindeki gölgelerle dans ediyordu. Gözlerim ondan ayrılmıyor. Güzel, öyle değil mi? Kırıldığı için utanmıyor. Aksine, kırıldığı yerlerden ışıldıyor… Tıpkı biz insanlar gibi. Bir eşya parçalanır; kırıklar ortaya çıkar, eksikler görünür. Ama işte tam o noktada Kintsugi ortaya çıkar. Altın, gümüş veya platinle bir araya getirilir parçalar. Parçaların birleştiği yerler, ışığı yansıtan çizgiler gibi parlar; geçmişin yükünü, zamanın acısını ve tekrar doğmanın güzelliğini anlatır. Kintsugi, kırılmışın yeniden doğuşu; tam da bu yüzden, kusursuzlukla değil, kırılganlıkla güzeldir. Her altın çizgi, yaşanmışlık ve sabrın şiirsel bir izidir; her çatlak, bir ruhun hikayesini taşır. Sanat galerisi, sohbetlerin uğultusu ve kadehlerin tok sesleriyle doluydu. Yaklaşan ayak sesleri bana tanıdık bir koku taşıdı: vanilya ve sandal ağacının sıcak karışımı, hafif tütün notalarıyla Kaan’a özgü bir koku. Gözlerimi özlemle birkaç saniyeliğine kapattım, anılar zihnimde film şeridi gibi akarken, kalbim hafifçe hızlandı. Gözlerimi açtığımda, Kaan önümde duruyordu. Galerinin kalabalığı, bir an için tamamen silinmişti. Sanki zaman sadece ikimizin etrafında dönüyordu. “Biliyor musun,” dedi Kaan, sesi fısıldar gibi ama her kelimesi ağır ve anlamlı, “Bu vazo… Kırık parçalarını bir araya getirdiğin o şaheser, senin ellerinden çıktı. Her çatlağı onardın ve ortaya gözle görülür bir masal çıkardın. Bizim masalımız gibi." Sesinin derinliği, gözlerindeki kararlılık beni içine çekti. "Biliyorum, kalbini ve güvenini kırdım. Ama ben hâlâ bize karşı büyük bir umut besliyorum. Bu vazoyu onardığın gibi, biz de kırılan her parçayı birlikte onarabiliriz. Nare… Senin için her şeyi yaparım. Bu zamana kadar da sadece seni korumaya çalıştım." Kalbim hızla atarken, nefesimi topladım ve karşılık verdim. “Boşanmamızı ailem için ertelediğimi biliyorsun. Her şey benim için fazlasıyla zor lütfen daha fazla zorlaştırma Kaan." deyip derin bir nefes aldım. Kaan tedirgin bir şekilde ellerime doğru uzandı. “Bekleyeceğim. Ne kadar sürerse sürsün, her kırık parçamızı birlikte onaracağız. Ve sana ait kalacağım, Nare… Senden asla vazgeçmeyeceğim.” Acının tebessümü dudaklarıma yansırken, bakışlarımı birleşen ellerimizden onun gözlerine doğru çevirdim. "Çaban nafile. Artık her şey için çok geç. Sen... Beni kaybettin Kaan. Eskiden sana hissettiğim huzur, güven, umut... Kalbimde bir parçası bile kalmadı. Seni dünyadaki tüm duyguların en güçlüsüyle seven bir kadını kaybettin." Onu bırakmamdan korkar gibi elimi daha sıkı tuttu. Kalbimde fırtınalar koptu, düşmemek için onun beni tutmasına izin verdim. Belki de son kez yan yana duruyorduk. Çenesini omzuma dayadı ve derin bir nefes aldı. Dışarıdan görenlerin imrendiği aşkın acı verici ateşinde yanıyorduk.

İntikam mı istiyorsun? Yoksa kalbindeki boşluğu doldurmak mı? • Ateş Erden, kendisinin ve birçok insanın hayatını mahveden General`i alt etme peşindeydi. Planları ise hiç beklemediği biri tarafından bozulacaktı. Alev gibi saçlara sahip olan korkusuz bir kadın. Nina Ardil. Alanına girerek onu tehlikeli bir oyuna davet eden bu arsız adamın teklifini kabul mu edecek? Yoksa bu sonsuz belirsizliğin içinde kaybolup gitmeye göz mü yumacak?

�nce de?i?tiler. Sonra d�nya de?i?ti. Ve art?k hi�bir yer g�venli de?ildi.peki ya SONRA?

"Evlen benimle," dediğimde kendimden emin çıkan sesim beni bile bozguna uğrattı. İlk defa geldiğim bu şehirde, yabancısı olduğum bu dört duvarın arasında ve sadece bir kez gördüğüm bir adama evlenme teklifi ediyordum. "Ne saçmalıyorsun sen?! Böyle bir şey olmayacak!" Kaşları şiddetle çatılırken ses tonu bile öfkesini yansıtmaya yeterdi. "Ben niye tanımadığım bir kadınla evleneyim?!" Ben taraftaki eli yatağın üstünde yumruk hâlini alırken sesi kısıldı. "Üstelik bu hâldeyken..." Belden aşağısının felç olması evlenmemize engel değildi. "Görücü usulü diye bir şey duymadın mı sen hiç?" "Duydum duydum ama senin kadar ısrarcı bir gelin görmedim!" Kınayan bakışlarla bana baktı. Ardından gözleriyle kendini işaret etti. "Gerçekten hayatında sadece bir kez gördüğün ve felçli bir adamla evlenmek mi istiyorsun? Delirmişsin sen!" Benim de kendime göre birtakım sebeplerim vardı elbet. Hayatta hiçbir şeye böyle imkansız gözüyle bakmamalıydı, ona bunu öğretecektim. Oturduğum koltuktan kalktım ve odanın kapısına yönelirken duyacağı bir şekilde konuştum. "Gidiyorum ve dışarıdakilere yakında düğünümüz olduğunu söylüyorum." Ben odadan çıkarken öfkeyle söylendiğini duymuştum. "Deli kadın! Seninle evlenmeyeceğim! Git ve diğer görücülerini bekle!" ••• Bazen, sadece devam edebilmek bile müthiş bir meziyettir. Kaybedişlerin kucağında, hiçliğin ortasında. Bazen de bir uçurumun kıyısında... ••• Bu isimle yayınlanan ilk hikayedir.

Şurimşine: Lazca canımın içi sevdiğim. 2000`ler de geçen bir aşk hikayesi. Mert Ali ve Leyla`nın hikayesi. Şiddet ve korkutularak büyütülen Leyla ilk kez sevilmeyi tadacaktı belki de. Saf sevgiyi. Leyla`dı o Mert Ali için annanesinin koyduğu ismi vardı sadece. Onu satan babasının hiç bir şeyi olsun istemiyordu karısının üzerinde.

Çerezlik bir yaz kurgusu okumak ister misiniz? O zaman sizi Hazan`ın Yaz Seferi ile başbaşa bırakıyoruum...

Ben küldüm. Dokunduğu her şey biraz daha dağılan. O ise gölgeydi. Nereye gitsem sessizce peşimden gelen..." Kül yanıp bittikten sonra geriye kalandı. Gölge ise hiçbir zaman gitmeyendi.

"Bilmezsin tabii! Nereden bileceksin ki? Anlamazsın o yüzden, boş ver!" diye kestirip attım. Ne yaşadığımdan zerre haberi yoktu. "Neyi bilmiyorum ben? Söyle de anlayalım!" dedi o da yakınarak. Şöyle bi baktım ona. Bazen kendime o kadar kızıyordum ki! Sanki dünyada insan kalmamış gibi neden gidip onu sevdim ki? Hiçbir zaman beni anlamayacaktı işte. Görmeyecekti beni hiç. Böyle uzaktan sorup duracaktı sadece. Sonrasında cevapsız sorularıyla beraber hayatına kaldığı yerden devam edecekti. İşte bu kadar umurundaydım onun. "Neyse ne. Gidiyorum ben." dedim umursamazca. Artık ona açıklama yapacak kadar takatim kalmamıştı. Madem umurunda değilim, o zaman benimle vaktini boş harcamasındı. Arkamı dönüp kapıya ilerledim. Birkaç adımdan sonra tam kapıyı biraz aralamıştım ki duyduğum ayak sesi ve hemen ardından az açılan kapının sertçe kapatılmasıyla olduğum yerde kaldım. Kapının sert sesi yüzünden ve onun ani hareketlerinden dolayı biraz yerimde sıçramıştım. Daha ne olduğunu anlayamadan kolumdan tuttuğu gibi beni kendine çevirip dibime kadar girdi ve tam olarak gözlerimin içine baktı. "Hiçbir yere gitmiyorsun!" diye tısladı adeta. "Bu mesele hemen şimdi çözülecek! Başka bir alternatifi yok!" Yakınlığından dolayı elim ayağım titremeye başlamıştı bile. Her ne kadar kocam da olsa bu yakınlık fazlaydı benim için. Alışkın değildim bi kere. Yine de yutkunup gözlerimi kaçırdım. "Halledecek ne var ki sanki?" diye konuştum kendi kendime. O ise biraz daha yaklaşıp beni iyice kapıyla kendi arasına sıkıştırmıştı. Kendimi kapıyla bütünleştirmeye çalışırken o hala gözlerimin en içine bakıyor beni çok daha zor bir duruma sokuyordu. "Bu tavırların sebebini öğrenmeden seni bırakmaya niyetim yok. Ya bana neler olduğunu anlatırsın ya da bu şekilde sabaha kadar seni bekleriz. Seçim senin karıcığım."

Ben belki de yanlış aileye gitmesem hayatımda şuan çok farklı yerlerde olurdum belki de aynı yer. Bilinmez. Hangi yerde olduğum değil de nerede huzuru bulacaksam keşke orada büyüseydim ama kader yine beni dinlemedi.

Siz: yemin ederim anatomi beni benden alıyor Siz: fizyoloji çalışırken kendimden geçiyorum Siz: ÇOK ZOR Siz: o yüzden dedim ki Siz: bana bir tıpçı lazım Siz: bende seni seçtim Siz: İyi yapmış mıyım?(09.09)

Beren`in evi normal bir ev miydi? Yoksa baska bi dünyaya geçiş kapısı mı? Bu gizeme ortak olmak ister misin¿