Üniversite amfisinde başını felsefe kitaplarına gömmüş olan Helia’nın sessizliği, ekrana düşen bir bildirimle bozulur. Kendi telefonu yerine yanlışlıkla annesinin telefonunu yanına aldığını o an fark eden Helia için asıl tehlike mesajın sahibidir Annesinin en sadık ve en tehlikeli müşterisi, APOLLO IRONSTARKOV...

Dudaklarında alaycı, bir o kadar da karanlık bir gülümseme belirdi."Yatağıma gir" dedi. Wattpad kitabı gibi hissettiriyor. Bir şans verip okuyun, asla pişman olmazsınız.

Yalnızlığın kimsesizlğin hiçliğin kıyısında adım adım ilerleyen Feride Meva Ahlas, mutlak gerçeğin bütün ürkünç ve doğruluğuyla Ejder denilen bir ` Mafya bozuntusu `karşılaşır. Hayatının asıl o zaman değiştiğini kimse bilmese de annesi her şeyi en başından bilmekte ve yakından tanık olmaktadır. ༺═────❦─────═༻" "Ne var kardeşim bu adamda? Ne sus sus deyip duruyorsunuz? Neden korkacakmışım?" `...` "Adım ejder , bu kadarı da yetmiyorsa diğerlerine `insan kasabı ` diye sorarsan onlar beni titrek parmaklarıyla göstereceklerdir minik serçe" 🪽 Bu kurgunun tüm hakları saklıdır. Metnin tamamı veya herhangi bir bölümü yazarın açık izni olmaksızın hiçbir şekilde çoğaltılamaz yayımlanamaz veya farklı platformlarda kullanılamaz. Aksi bir durumun tespiti halinde gerekli yasal işlemler başlatılacaktır. Bu kurguda yer alan olaylar karakterler ve davranışlar tamamen hayal ürünüdür. Anlatılan unsurların gerçek hayatla herhangi bir bağ kurulmadan yalnızca kurgu çerçevesinde değerlendirilmesi önemle rica olunur. Metinde yer alan hiçbir durum veya davranış gerçek yaşamda kabul edilebilir ya da örnek alınabilir nitelikte değildir.

Bembeyaz zambakların önüme serildiği, yemyeşil çimlerle kaplı bir bahçede yürüyorum. Arkama bakmıyorum, önümü görmüyorum. Sadece yürüyorum. Çünkü o an ihtiyacım olan şey o. Geçmişime sığınmıyorum, geleceğimin umuduna kapılmıyorum. Bütünüyle ana odaklıyım. Ve o an benden sana yardım etmemi istiyor. Bütün yaşanmışlıklarımızı, anılarımızı çöpe atmamı; sadece basit bir yara bandı olarak kullanılmamı. Peki ya ben? Ben ne istiyorum? Sana gerçekten yardım etmeyi mi? Yoksa hissettiğim günahkar duyguları bu kılıfa uydurup yanında kalabilmeyi mi? K-Pop dünyasının parlak idolü, PRDX grubunun yıldızı Park Seo-jin diğer adıyla Sylus. Ve onun on dokuz yıllık arkadaşı, bir su kadar güzel ve berrak Kim Ha-eun. Yaşanmışlığın üzerlerine bindirdikleri yük, kalplerindeki kor alevi bastıracak mı? Ya da anıların feryadı, ikisini de yakıp küle mi çevirecek? Uyarı! Bu kitap eser miktarda şiddet/cinayet ve çeşitli istismar öğeleri içermektedir. Bu konuda herhangi bir travmanız varsa lütfen es geçiniz. Kitabın tüm hakları, şahsım Judgement Lane`e aittir. Herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Babasının emri üzerine bir gölge gibi izlediği, nefesini kesmek için peşine düştüğü kıza deliler gibi aşık olan Murat, Leyla`ya kıyabilecek mi? Deli öfkesi mi, kara sevdası mı galip gelecekti?

Gerçek isimler bu oyunda yasak.Kimlikler unutulur. Yüzler maskelerin ardına saklanır.Herkes yalnızca bir kod adı ile var olur.İstanbul’un gecelerinde, sadece seçilmiş birkaç kişinin bildiği gizli bir masa kurulur: Mirasyedi Oyunu.Burada para yalnızca bir bahanedir.Gerçek bahis güç, sırlar ve insan hayatlarıdır.Bu masaya oturan herkes bir şey saklar.Ama bazıları saklanmak için değil… intikam almak için gelir.Kırık.Babası yıllar önce bu oyunda öldürüldü.O gece ondan yalnızca bir baba değil, bir hayat çalındı.Şimdi geri döndü.Maskesinin ardında tek bir amaç var:bu oyunu içeriden parçalamak.Ama bu oyunun kendi karanlığından bile daha tehlikeli bir oyuncusu var.Biçici.Kuralları eğen, insanları çözen ve zayıflıkları kesip çıkaran bir adam.Onun için Mirasyedi Oyunu para değil… kontrol demek.Kırık onu yok etmek istiyor.Biçici ise Kırık’ı kırmak.İttifaklar kurulacak.Yalanlar söylenecek.Maskeler ardında kanlı bir oyun başlayacak.Ama bu masada en tehlikeli şey ihanet değildir.Çekimdir.Çünkü bazen nefret…yavaş yanan bir takıntıya dönüşür.Ve Mirasyedi Oyunu’nun tek bir kuralı vardır:Kaybedenler yalnızca servetini kaybetmez.Ruhunu da bırakır.Bu yüzden herkes aynı soruyu fısıldar:Avcılar da bir gün ava dönüşür mü?

Uyarı ve içerik bilgilendirme metni: Misak kitabının yan kurgusudur. Misak kitabından önemli ve geleceğe dair bilgiler içerdiği için spoiler niteliğindedir. Bu kitabın içinde Misak kitabındaki uyarıların daha yoğun betimlemeleri olduğundan bilinçli okunması gerekmektedir. Hassas okurlar ve ruhsal sağlık konusunda geçmişinde sıkıntı yaşamış insanlar için uygun değildir. Bunları dikkate almanız ruh sağlığınız için önemli. İyi okumalar dilerim. “Üç yıl önce kaçtığını sanmıştı. Özgür olduğunu… Ama bazı zincirler görünmez olur. Ve bazı hikâyeler, bitmiş gibi yapıp yeniden başlar.”

Lunabella... Ay gibi güzel... Ama onun için daha çok `ulaşılmaz` demek. Kendine bu ismi verdiğinde doğduğu dünyanın karanlığını düşünmüştü. Kendi yolunu kendi aydınlatmalıydı. Yanmayı bile göze alırdı. Kendi için gerçekten bir şey istemişti ve yanmayı dahi göze aldı. Her aydınlığa sebep olan bir karanlık vardı. İşte başta, en çok da bu yüzden Lunabella`ydı. Lunabella daha güçlüydü, daha soğuk görünürdü ve ulaşılmayacak kadar uzaktaydı. Tüm bakışlar onun üzerindeydi. Sahne ışıklarının altında kusursuz bir soprano, ulaşılmaz bir ses, dokunulmaz bir hayaldi. O bir ay gibi parlarken sahnede herkes ne kadar büyüleyici olduğunu konuşurdu. Kimse daha ilerisine gidemezdi. İşte en sonunda da bu yüzden Lunabella`ydı. Çünkü o ulaşılamazdı. Ancak o ışıkların ardında gölgelerin arasına saklanan gerçekler, karanlık bir dünyanın ve silinmeyen bir geçmişin emarelerini taşıyordu. Tüm bunlara sebep olan o karanlık, bir başkasının doldurduğu varlığıyla artık daha az yalnız hissettiriyordu. Daha az korkunç, daha katlanılabilir. Daha cesur, daha özgür. Gerçek sen, sen olduğunda bir insanın yanında; kim bu güveni hissetmezdi ki? Kim buna tutunmazdı? Bir ilk yaşanıyordu. Valerio ona yaklaşırken, Isabella ilk kez kendini güvende hissetti. Isabella ona güvenirken, Valerio ilk kez tereddüt etti. Ne var ki bazı ilkler, sonu getirir; Sonuçta... ay bile ışığını ödünç alırdı, değil mi? -

𝑺Ö𝒁𝑳𝑬𝑹𝑫𝑬𝑵 Ç𝑶𝑲 𝑮Ö𝐙𝐋𝐄𝐑𝐃𝐄𝐃𝐈𝐑 𝐀Ş𝐊🔥 BABAMIN KUMAR BORCU YÜZÜNDEN BENİ TANIMADIĞIM MAFİYAYLA EVLENDİRDİ -BANA BAK BAKMADIM -SANA DEDİM YÜZÜME BAK SİNİRLE BENDE KORKDUM BEN SENİ BİR MAL GİBİ ALDIM VE ŞİMDİ SEN BENİM MALIMSIN ODAYA ÇIK BENİ BEKLE..

ℂ𝕖𝕪𝕣𝕒𝕟 -Kabul 𝔸𝕥𝕖ş-vay be bide seni elde etmek zor derdiler bu kadar basitmiş sadece para ile amma unutma bu pek kolay olmayacak ℂ𝕖𝕪𝕣𝕒𝕟-yapmalıyım 𝔸𝕥𝕖ş-o zaman hazırlan benimle Mardine gidiyoruz (her gün yeni bölüm geliyor 💋)

Seni düştüğün bataklıktan kurtaracak birini beklemen saçmalıktan ibarettir. Ama bazen aniden çıkan bir şans, bir umut senin kaderini baştan aşağı tekrardan değiştirir. Eğer bu romana Davetli biriysen başta Eridea olmak üzere bu romandaki herkesten "Hoşgeldiniz"i hakketin ama eğer Davetsizsen düşeceğin bataklığa karşı dikkatli ol ve başta Eridea olmak üzere sakın kimseye güvenme.

"Düşmanını baştan çıkarmaya mı çalışıyorsun?" *** "Beni eğlendirmek için hazır ol. Çünkü ödülüm sensin." *** "Sansarın inine girmemeliydin bal" *** Tiyatroda başrol olarak sergilediği gösteride başını ağır şekilde yere vurmasıyla gösteri bittikten sonra eve gitme kararı verir. Yoldayken ağır bir yağmur bastırır ve başının o an acı bir şekilde ağrımasıyla yoldan geçen arabayı görmez ve kaza geçirir. Uyandığı hastanede ona bakan doktorun aslında ona takıntılı olan bir mafya lideri olduğundan habersizdir. Bir gece ansızın o adam tarafından Rusyaya kaçırılır.

Karuganlara kanunla gitmek, fırtınaya kağıttan gemi atmakla aynıydı. Tam o sırada, devasa bir vinç gürültüyle durdu. Spot ışıkları, Aden’in saklandığı köşeyi bir bıçak gibi yardı. “Savcı hanım...” dedi bir ses. O kadar derinden ve o kadar yakından geliyordu ki, Aden’in ensesindeki tüyler diken diken oldu. “Limanıma izinsiz girenlerin sonu genelde bu suların dibi olur.”

“Bazı geceler insanın hayatını değiştirir… Benimkisi bir kadeh kırmızı şarapla başladı.” Evelyn Carter sadece sevilmek istemişti. Ama güvendiği adam onu herkesin içinde kırmayı seçti. Kalbi paramparça olduğu gece karşısına çıkan yabancı adam ise her şeyi değiştirdi. Karanlık bakışları, tehlikeli çekiciliği ve dokunuşlarıyla Evelyn’i geri dönüşü olmayan bir dünyanın içine çekti. O gece adını bile bilmediği adama teslim olmuştu. Sabah olduğunda ise öğrendiği gerçekle nefesi kesildi: Aşık olduğu adam… eski sevgilisinin babasıydı. Damian Hale’in dünyasında kurallar vardı. Güç vardı. Kontrol vardı. Ama Evelyn geldiğinde ilk kez hepsi anlamını yitirdi. Çünkü bazı aşklar yanlış değildir. Sadece fazla tehlikelidir.

❝Sana mahkumum.❞ ❝Mahkumsun, evet bana.❞ 《Dark Romance vardır》 Bengi Özen, kariyer odaklı bir muhabirdir. Ancak bir gün yaptığı bir hata onu Mafya ya da başka bir tabirle tefeci olan Fetih Tuğrul Karaer`e bulaştırır. Çünkü bu adam karanlıktır. Ve karanlık korkuların mezarıdır.

formaliteden bir evlilik, birbirine zıt giden iki karakter. ela: komik değilsin derman elini üzerimden çek bu zamana kadar nasıl yaptıysan öyle yapmaya devam et derman: ben elimi hiçbir zaman senin üzerinden çekmedim ela her zaman gözüm, kulağım ve ellerim senin üzerindeydi ela: ben hissedemedim ya da göremedim ama derman: o kalkık, dik olan kalçaların daha çok dikleşmesin diye göstermemiş olabilirim

Başrol kızımız son sınıf öğrencisi. Yaz stajı için lüks bir yat şirketinde çalışmaya başlıyor. Sessiz, dikkatli biri ama aşırı gözlemci. Bir gece müşterileri taşıdığı sırada teknede bazı adamların konuşmalarını duyuyor. Ama duyduğu şey normal değil. Bir sevkiyat. Bir ihanet. Ve bir infaz planı. Kızımız bunu belli etmemeye çalışıyor ama teknedeki adamlardan biri onun duyduğunu fark ediyor. Ve o kişi… mafya liderinin oğlu. Soğuk. Kontrol manyağı. Tehlikeli. Ama kızın korkup kaçması yerine ona dik dik bakması çocuğun dikkatini çekiyor.

*Önceki hesabım silindiği için başka bir hesaptan yeniden yazmaya başladım. ★★★ Bir doktor ve onun katilin hikayesi... "Sadra..." Elindeki küçük neşteri sol elinin parmakları ile çevirerek etrafta yavaş adımlarla dolanıyordu ve bakışlarını elindeki neşterden hiç çekmiyordu. Aniden olduğu yerde durdu ve bana bakmaya başladı. "Sadra ne demek biliyorsun, değil mi?" Hızlıca, biraz da adrenalinin verdiği hızla başımı aşağı yukarı salladım. Bakışlarını bir kaç saniyeliğine bana çevirdi. Bakışlarını tekrar benden çektiğinde elindeki neşteri çevirmeye devam etti. "Sadra... Asalet demek" Bana bakmadan söyledikleri ile şaşırmıştım çünkü ismimin anlamını çok az kişi biliyordu ve bu devirde neredeyse hiç kullanılmazdı. Elindeki neşteri çevirmeye devam ederken gözlerindeki nefret beni buldu. Gözleri gözlerimdeydi. Zaten yüzündeki maskeden dolayı sadece gözlerini görüyordum. Yemyeşil, koyu yeşil gözleri vardı ve az ışıklı bir ortamda olmamıza rağmen gözlerinin rengi çok belliydi. Bir anlık cesaretle, "Ne istiyorsun?" Diye sordum. Bu sefer elindeki neşteri hızla bana doğru fırlattı. Ellerimi hızlıca başıma koyarak başımı eğdim aynı zamanda da başımı başka tarafa çevirmiştim. "Bunun cevabını zaten biliyorsun!" Ellerim başımı koruduğu, kollarım gözümün önüne geldiği için hareketlerini ve gözlerini göremiyordum. Öfkeli sesi beni iliklerime kadar titretmişti ama hayır, benden ne istediğini bilmiyordum. •Bir doktor ve bir katilin hayatı ne kadar normal olabiliyorsa kitap o derece normaldir. •Sadra isimli yazılan ilk ve tek kurgudur. Çalınması durumunda gereken yerler baş vurulmaktan çekinilmeyecektir. •Kitabıma bir şans vermenizi tavsiye ederim. Yazılma tarihi: 19/06/2024 Paylaşılma tarihi: 01/01/2025 (Wattpad`de de mevcuttur.) İyi günler dilerim🍂🍁🤎

Safir Palaslı, adını taşıdığı taş gibi soğuktu. Parlıyordu... ama dokunanı keserdi. Roman Alphan ise alışkındı sahip olmaya. Ama ilk kez, karşısında sahip olunamayan bir şey vardı. Safir, geçmişinin ağırlığını susarak taşıyan, travmaları olan genç bir kadındı. Güvenmeyi unutmuş, sevilmeyi ise çoktan kendine yasaklamıştı. Onun dünyasında kimseye yer yoktu; ne bir bakışa, ne bir söze... ne de bir adama. Roman içinse bu sadece bir karşılaşma değildi. Bu, kazanılması gereken bir savaştı. Ama bazı kadınlar kazanılmazdı. Bazıları sadece... insanın içinde kaybolmasına sebep olurdu.Ve bazı aşklar vardı ki, ne sevgiye benzerdi ne de nefrete.Sadece yakardı. Kadın ve Erkeğin de karanlık bir geçmişe sahip olduğu, süpriz bebekli sırlı bir hikaye. Peki kadın bu kadar inatken bu iki insanı sadece bir bebek ve sırlar bir arada tutmaya sebep olabilirmiydi? Hikaye şahsıma aittir. Çalınması durumunda yasal yollara bizzat baş vurulacaktır..

Mine Aral için yurt kapılarının kapandığı gece, başka bir yabancının kapısı açıldı. Bir daha görmeyeceği bir adamla yaşadığı tek gecelik bir ilişkiydi bu. Mine, ismini bile bilmediği bu adamla yollarının bir daha kesişmeyeceğini sanıyordu; ancak onu karşısında, kürsüdeki edebiyat hocası olarak görmeyi asla beklemiyordu. Alp Arslan Erdem ise o gecenin ardından bir anda kaybolan ve gururunu kıran bu kadının peşini bırakmaya niyetli değildi. *** Tekrar o derin sesini duydum: "D mi, C mi?" "D olsun," dedim tekrar. Oyunun sonuna geliyorduk ve ben sınırlarımı sonuna kadar zorlamak istiyordum. "Vücudunda, dokunulduğunda kontrolünü tamamen kaybettiğin o gizli bölge neresi? Göstermeni değil, en ince ayrıntısına kadar tarif etmeni istiyorum," dedi.

İris Kayalar, katıldığı operasyondaki suçlu tarafından kaçırılan dişli bir polistir. Ondan istenilen görevi yerine getirmesi beklenmektedir. Bu kişi, Rus asıllı Türk silah kaçakçısı Zahid Borishan`dır. Zifir lakabına sahip olan Zahid toy bir polisi kaçırırken her şeyin istediği şekilde olacağından adı kadar emindir. Bilmediği şey ise karakolda Bakır diye adlandırılan İris`in yaman bir polis olduğudur.

Bazı insanlar hayatına sessizce girer. Bazılarıysa hiç gitmez. Lavin, sıradan bir hayat yaşamaya çalışan genç bir kadındı. Ta ki geceleri kapısında beliren notlar, penceresinin önünde duran gölgeler ve onu herkesten iyi tanıyan o adam ortaya çıkana kadar. Aras. Tehlikeli, gizemli ve karanlık bir geçmiş taşıyan bu adam, Lavin`in unuttuğu şeyleri ondan daha iyi biliyor gibiydi. Her karşılaşmaları Lavin`i korkutuyor... ama aynı zamanda ona karşı koyamadığı bir çekime sürüklüyordu. Şehirde işlenen korkunç cinayetler artarken, herkes katili arıyordu. Ama bazı gerçekler bulunmak için değil, saklanmak için vardır. Aşk mı? Takıntı mı? Yoksa günahların bedeli mi? Lavin, peşindeki adamdan kaçmaya çalışırken asıl korkması gereken kişinin kim olduğunu henüz bilmiyordu...

‼️‼️‼️‼️ BU KİTABA BAŞLAMADAN ÖNCE SERİNİN İLK KİTABI OLAN ALBAGARD AKADEMİSİNİ OKUYUNUZ ‼️‼️‼️‼️ Milo artık yoktu. Ondan geriye kalan tek şey, kalplerde tortu bırakan derin bir hüzün ve geri dönüşü olmayan pişmanlıklardı. Ancak yas tutmak, yaklaşan kıyameti durdurmaya yetmeyecekti. Karanlık her geçen gün daha da büyüyor, düşmanlar hiç olmadığı kadar güçleniyordu. Karşılarındaki tehdit artık yalnızca acımasız Ruhsifiz değil; insanlığı ve canavarlığı aynı bedende eriten, durdurulamaz Melezlerdi. Savaşın soğuk nefesi kapıdayken, en büyük yıkım en derinden gelecekti. Çünkü Wanda`nın canından çok sevdiği adam, artık uğruna savaştığı tarafta değil, yok etmeye yemin ettiği o melezlerden biriydi. Sevgi, canavara dönüşmüş bir bedende hayatta kalabilir mi? Yoksa kurtuluş, en çok sevdiğini kendi ellerinle feda etmekten mi geçer? Düşmanların gökyüzünü kararttığı bu yeni çağda, ya aşkı için her şeyi feda edecek ya da dünyayı kurtarmak için kalbini tamamen hissizleştirecekti. Albagard akademisi 50 bölüm final. Melez efendi güncel...

Şehir, ışıkların altında parlayan bir düzen gibi görünse de, aslında gölgelerin yönettiği bir dünyadır. İnsanlar farkında olmadan kuralların içinde yaşar… ama bazı kurallar yazılmaz, sadece uygulanır. Bu düzenin merkezinde, “Sessiz Kral” olarak bilinen gizemli bir adam vardır. Dışarıdan bakıldığında kusursuz, soğukkanlı ve saygı duyulan bir figürdür. Ancak onun gerçek gücü fiziksel değil, zihinseldir. İnsanları zorla değil, düşüncelerini değiştirerek kontrol eder. Onun dünyasında itaat bir seçim değildir. Sadece gecikmiş bir kabuldür. Her şey, kontrol edemediği tek bir kişinin ortaya çıkmasıyla değişir. Bu kişi onun kurduğu düzeni bozmaz… ama ilk kez onun zihnine doğrudan karşı koyar. Bu karşılaşma, yalnızca bir güç savaşını değil, aynı zamanda iki kırılmış zihnin çarpışmasını başlatır. Zamanla soru şuna dönüşür: Gerçekten kim kontrol ediyor? Kral mı, yoksa onu değiştiren kişi mi?

Svetlana Mischa Volkonskaya. Soylu bir Slav ailesinin kızı. Hayatı boyunca başkalarının yazdığı kurallarla yaşadı. Söylenmeyen sözler, bastırılan duygular ve sessizce kabul edilen kaderler… Ama bazı karşılaşmalar insanın içindeki tüm dengeleri bozar. Bazı duygular geçmez. Bazı hatıralar susmaz. Ve bazı yaralar… zamanla sadece daha derine gömülür. Svetlana her zaman kendisini bir kumarbaz olarak gördü. Kalbini ortaya koyan ama çoğu zaman kaybeden bir kumarbaz. Çünkü aşk bazen bir sığınak değildir. Bazen bir tuzaktır. Bazen de insanın kendi kalbine karşı oynadığı en tehlikeli oyundur. Ve bazı oyunlarda kazanan olmaz. "Aşk, en büyük kumardı. Ve ben her zaman şansı yaver gitmeyen kumarbazdım. Söylesene, ne zaman aşkta kazanacağım?"