Türkiye, bölgeler halinde yeraltı liderleri tarafından yönetilen bir güç düzenine dönüşmüştü. Kurallar yoktu; sadece isimler ve onların korkusu vardı. İlk kadın bölge lideri İlay Vera Sel. Yeraltının en önemli isimlerinden biriydi. Ellerinden ölüm saçmasıyla bilinirdi. Şu ana dek ona yapılan en ufak bir yanlışı bile gözünden kaçırmamıştı. Tufanına kimse yaklaşmak istemezdi. Diğer tarafta ise Karan Demir Zehir vardı. İnsanlar ondan kaçardı. Büyük timleri ve örgütleri yok edip üyelerinin hepsini öldürdüğüne dair söylentiler vardı. Onu görenler kendi aralarında konuşurken bile konuşmaktan çekinirdi. Herkes, evli olarak girdikleri o evden ikisinden birinin cesedi çıkacağına emindi. Fakat Tufan`a yakalanmak o kadar da zor değildi.

Şehir uyanırken bir düzen sessizce sarsıldı. Yekta Kara artık yok. Ne bir çığlık duyuldu, ne de bir çatışma yaşandı. Her şey bir an kadar hızlı, bir gölge kadar sessizdi. Arkasından gelinen tek bir hamle ve yarım kalan bir hayat... Şimdi geriye sadece boş bir koltuk kaldı. Soğuk. Sessiz. Bekleyen. O koltuk artık sadece bir makam değil, gücün ve ihanetin merkezinde duran bir sınav. Kan bağı mı kazanacak, yoksa daha güçlü olan mı öne çıkacak? Çünkü bu masada soyadı yetmez. Zayıf olan tutunamaz.Hata yapan ayakta kalamaz. Taht bir varis bekliyor. Ama o koltuğa oturan kişi yalnızca lider olmayacak, dengeleri değiştirecek. Ve herkes biliyor... Hiçbir şey eskisi gibi kalmayacak.