Mardin ağası yüzbaşı dicle`nin berdel hikayesi

"Ne?" Dedim tiz bir sesle. "Salak mısın Su?" Dedi şu an psikolojim iyi değil. "Değilim sensin salak mal herif" Kafasını iki yana salladı ve tekrar gözleri gözlerimi buldu "tam bir belasın kızım sen anlamada eksiklik var sanırım" dedi "O zaman açık konuş sende" "Anlamıyor musun evlenmek zorundayız yoksa peşini bırakmayacaklar Su sadece altı ay o zamana kadar seni sadece koruyacağım evet seni babanda koruyabilir ama böyle olması gerekiyor Su altı ayın sonunda büyük bir kavga ettik ve ayrıldık deriz" dedikleri yüzüme bir Tokat misali çarptı beni korumak içinde evet ne olduysa onun yuzundendi bu da evet. Peki ya babam? O buna nasıl bir tepki verecekti ki. "Babam?" Dedim sadece...

Töre ile başlayan bir aşk hikayesi. GECE KRALİÇESİ KİTABIMIN SERİSİDİR. “Bunu yapamazlar sana,” dedi ve beni kollarının arasına aldı. “Biliyordum… Abim hayatımı mahvetti,” dedim, gözyaşlarımla boynuna sıkıca sarılarak. Ben şimdi ne yapacaktım? Bütün yük bana ve Demir’e kalmıştı. İçeriden gelen sesle Açela yengemden ayrıldım. Daha iyi dinlemek için yeniden kulağımı kapıya dayadım ama tüm vücudum tir tir titriyordu. “Baba, ne dersin sen? O kız çok küçük. Ben böyle bir şeyi kabul etmiyorum,” diye bağırdı Demir. “Olmaz, Ahmet Ağa. Zelal’im daha küçük, okuyacak o. Onun hayalleri var. Hayallerini yıkan ben olmak istemiyorum. Kızım benim kıymetlim. Bu dediğin olmaz. Ben senin kızını gelir isterim. Açela kızımdan sonra o da benim kızım olur,” diyen babamdı. Bir kez daha babamla gurur duydum. Desteğini hiçbir zaman benden esirgemediği gibi yine dimdik arkamda durmuştu. Babam benim bu hayattaki tek servetimdi. Onun bir yokluğu aklıma gelince bile delirecek gibi hissediyordum. “Allah’ım, benim ömrümden alıp babama ver,” dedim fısıltıyla. “Hüseyin Ağa haklısın, bir şey diyemem. Lakin kan aksın istemem. Kızını yine okuturum, çalışmak isterse çalışmasına izin veririm. Ne derse kabulüm,” dedi Ahmet Ağa. O an kararımı ne yazık ki babam ve abilerim için vermiştim. Onların tırnağına zarar gelse ölürdüm. Bu bedel asla Jehat abim için değildi; babam, Siyam abim ve Robar abimin hayatı içindi. Bir saniye bile düşünmeden kapı kolunu indirip odaya daldım. Tüm bakışlar kapıdaki kişiye, yani bana döndü. Kan çanağına dönen gözlerimi gören babam ve abim, bu hâlimi görünce önce yutkundular. Siyam abim ayağa kalkarak birkaç adımda yanıma geldi. “Zelal kızım…” diyen babamın sesini duyduğumda ise çoktan güvenli limanım olan Siyam abimin kollarındaydım. “Güzelim, nasıl kıydın sen zeytin gözlerine?” dediğinde daha çok sokuldum göğsüne. Gözyaşlarım sinesini ıslattı. Bir süre kollarında soluklandım. Başıma bir öpücük kondurdu ve kollarından ayrıldım. Gözlerimin benzeri olan abime baktım. “İstemediğin hiçbir şey olmayacak,” dedi, güven verircesine. Biliyordum; ben istemiyorum dediğim hiçbir şeye beni zorlamazdı. Sadece başımı salladım. Sonra babamın yanına gittim. “Kusura bakma baba, destursuz girdim odaya,” dediğimde, “Gel buraya,” diyerek beni göğsüne çekti, sıkıca sarıldı. Babam saçlarımı okşayıp başıma bir öpücük kondururken kollarından ayrılmadan yönümü karşımda duran Ahmet Ağa ve Demir’e çevirdim. Demir’in bakışları, ağlamaktan kızarmış gözlerime değdi. Yüzümün her bir yerine dikkatlice baktıktan sonra yutkunduğunu gördüm. Uzun siyah saçlarıma, kavruk tenime baktıkça gözlerinde anlamlandıramadığım bir duygu beliriyordu. Bakışları yeniden gözlerimde bir süre oyalandı. Az önce konuştuklarını duyduğumu anladığı anda gözlerini kısıp “yapma” der gibi baktı. Kendimi toparladım ve bakışlarımı ondan çektim. Babama döndüm. Kararımı vermiştim ve bunu herkesin duymasını istiyordum. “Ben bu evliliği kabul ediyorum,” dediğimde bütün gözlerin şaşkınlıkla bana döndüğünü biliyordum. Ama benim bakışlarım sadece babamdaydı. Açela yengemin “Nee?” dediğini duydum. Abimin sesi ise daha sert ve keskindi. “Ne saçmalıyorsun, Zelal?” Siyam abime bakmadım. “Baba, Ahmet Ağa… Ben bu evliliği kabul ediyorum. Yalnız şartlarım var,” dediğimde son cümlem Ahmet Ağa ve Demir’eydi.

19 yaşında Endüstri hazırlık okuyan rojin okulun 1 haftalık tatilde ailesinin yanına gelen rojin abisinin bir tane kızla gelmesiyle...

Zorla sevda olmaz derler peki öyle mi ?

Asil Ağa isimli bu hikayenin tüm hakları diğer hikayelerimde olduğu gibi tarafıma aittir. En ufak kopyalama taklit v.s de gerekli hukuki işlemler başlatılacaktır. Instagram: azimet340 🍁🍁🍁 Bildiğiniz bütün ağa hikâyelerini unuttun. Klasiklerin dışında bir hikâye. Bu Asil Ağa`nın hikâyesi. Hikayemizin bir ucu Şanlıurfa bir ucu İstanbul... 🍁🍁🍁 Erkek evlat sahibi olamayan Reşo Ağa nihayet üçüncü karısından ikiz çocuk sahibi olacaktı. Biri kız biri erkek. Zeliha`ya 9 ay gözü gibi baktı Reşo Ağa. Ne de olsa erkek doğuracaktı. Altı kızdan sonra Nihayet bir kız daha olsada Allah onunla birlikte bir de erkek evlat verecekti. Büyüdüğünde babasının desteği olacak, zamanı gelince yerine geçecekti oğlu. Ağa oğlu ağa olacaktı. Doğduğunda kurbanlar kesecekti Reşo Ağa oğlu için. Ama olmadı. Büyük konuşan Ağa`ya Allah yine erkek evlat vermedi. Oğlu dünyaya geldiğinde sadece yarım saat yaşadı. İşte o gün yazıldı Asil`in ateşten harflerle kaderi. Annesi adını Asya koyacakken babası ölen erkek kardeşinin suçunu da adını da yeni doğan kız bebeğe yükledi. Babası bir erkek gibi büyüttü yetiştirdi kızı. Sonunda Asil olan kızın adının arkasına Ağa eklendi.

Yirmi beş yıl önce kurulan bir yalan, iki aileyi kan davasına sürükledi. O gece yaşananlar “kaçırma” diye anlatıldı… ama gerçek asla anlatılan gibi değildi. Bu yalanın gölgesinde büyüyen düşmanlık, Dilan ve Baran’ı istemedikleri bir evliliğin içine itti. Birbirine yabancı iki insan, aynı çatı altında geçmişin yükünü taşımaya zorlandı. Baran öfkesini saklamayı öğrenirken, Dilan hayatta kalmaya çalıştı. Ama hiçbir şey sonsuza kadar gizli kalmadı. Evlilikten sadece iki ay sonra, yıllardır üstü örtülen gerçek sızmaya başladı. Ve sızan her parça, sadece geçmişi değil… iki ailenin bugünkü düzenini de yıkmaya başladı. Çünkü o gece bir kaçırma yoktu. Bir plan vardı. Ve bu plan, yirmi beş yıldır herkesin inandığı her şeyi baştan sona değiştirecek kadar büyüktü. Şimdi tek bir soru kaldı: Kim avdı… kim avcıydı… ve kim yirmi beş yıl boyunca bir yalanın içinde yaşadı?

Hırsın ve açgözlülüğün gözünü kör ettiği bir ağa… Sözü kanun, hükmü kader olan bir adam… Ve bu düzenin içinde ezilen, sessizce yaralanan bir genç kız… Nazlı, ait olduğu toprağı arayan narin bir çiçekti. Kader, onu acının tam ortasına savurmuştu; yarası derindi, umudu ise neredeyse tükenmişti. Tam da her şeyin karanlığa gömüldüğü yerde, gücüyle olduğu kadar yüreğiyle de hükmeden bir ağa çıktı karşısına: Seyithan Dağlı. Bazı yaralar vardır, zorla değil sevgiyle iyileşir. Bazı sevdalar vardır, kaderi bile dize getirir. Nazlı’nın yarası, Seyithan’ın kalbinde merhem bulurken; sevda, hiç olmadığı kadar güçlü, hiç olmadığı kadar gerçek bir hâl aldı. Naz Yarası, acıyla yoğrulmuş bir kaderin, aşkla yeniden yazılışının hikâyesi…

Amcasının öldürdüğü damadının kardeşi ile berdel yüzünde evlenmek zorunda kalan Zilan ve Azad`ın aşk hikayesi. Azad Zilanin arkasına geçti gelinliğin fermuarını yavaş yavaş indirdi. Odada tek bir ses yoktu Zilanin iç çekisleri dışında,Azad ustaca indirdi fermuari "git çıkar ne yapacaksan yapıp gel !" Dedi. Zilan gelinliğin ön tarafını tutup banyoya girdi kapıyı kilitledi çünkü içinde barındırdığı iki duygu tek vardı, gerçi başka duygu hissedecek hali kalmışmıydı o da muamma. Zilan gelinliği indirip önceden banyoya koymuş oldukları gecelikle bakıştı eskiden olsa bu gecelikleri kocama giyeceğim diye sevinirdi ama sevdiği adamla okuduktan sonra bu hayalleri kurardı adı üstünde hayal eskide kaldı. Zilan üstündekileri çıkarıp suyun altına girdi suda belli bir süre kalınca Azad kapıya gelip çaldı " çabuk ol !"diye bağırdı içinden keşke ölsem dedi. Duşunu alıp üstüne geceliği giyip kapıyı açtı yatağın yanında ki koltukta oturan Azad kapı sesi gelince banyonun kapısına baktı üstünde bembeyaz bir gecelik bulunan küçük karısına cildi süt beyazı gibi beyaz saçları simsiyahtı geceliğin içinde adeta peri kızı gibiydi. Azad kendine itiraf edemese bile içinden karısı olduğu için çok şanslı olduğunu söylemişti . Zilan odaya girdi Azad tam karşısında durup dudaklarını öpmeye başladı.

Tüm hayatımın bir yemek ile değişeceğini bilseydim ~o yemeğe kesinlikle giderdim.. ~ Ezman KARACABEY & Zehra ER Zorla başlayan güçlü tutkulu bir aşk hikayesi...

Bana Kalan Sen

Annesine verdiği sözü tutan Hazal, yıllar sonra doktor olarak memleketi Adana’ya döner. Ama geldiği köyde sadece bakımsız bir sağlık ocağı değil; sert kuralları ve yakıcı bakışlarıyla Yaman Ağa onu beklemektedir. ​Biri hayat kurtarmaya yeminli bir doktor, diğeri bu toprakların dediğim dedik ağası... ​Adana sıcağında inatla başlayan bu hikaye, kaçınılmaz bir tutkuya dönüşmek üzere. ​"Senin ağalığın benim odamın kapısında biter Yaman Ağa!"

aldığı bir karar ile hayatı alt üst olan, kaçtığı şehirde olaylar yaşayan ve hayatını düzene sokmaya çalışan Hafsa. Hafsa`nın eşsiz şehir olan Mardin`de karşısına çıkan acımasız ağa ve ağa ile yaşadığı zorlu aşk hikayesi

Birbirinden habersiz taşınan bir miras... Ve kaderin hiç umulmadık bir anda karşı karşıya getirdiği iki insan. Efruz ve Ali Murad... Bazen insan sevdiğiyle değil, ait olduğu yerle imtihan edilir. "O zaman sana az evvel yeri öptüren at değil inekti." "Git işine be ! Sana mı kaldı beni yargılamak !" "Az önce canını kurtardım ,yinede teşekkür edeceğine birde karşındakini azarlıyorsun. Tam bir Şerkeşsin !" "Sende yaptığı iyiliği insanın gözüne gözüne sokan, çok bilmiş Ganere herifin tekisin !"

Ailesi bildiği kişi aslında kendi ailesi değil gerçek ailesi aslında Mardin`de yaşar ama gerçek anne babasıda ölmüştür ve kızımız bir maceraya atılıyor bakalım neler yaşayacak

Ailesi ile oldukça mutlu bir hayatı olan Ecre`nin yolu Mardin`e düşer. Burda hem hayatının aşkını hemde biyolojik ailesini bulucaktır. Ama zaten canından çok sevdiği bir ailesi varken onu terk ettiklerini düşündüğü ailesi ile ilişkisi nasıl olucaktır Ecre`nin?? Onlara bir şans verebilecek mi? Ecre oldukça kindar, biraz şımarık, ve gerektiği yerde SAYGISIZ olucaktır, bunları dikkate alarak okuyalım.

Ben Mirza Ulusoy bu benim hayat hikayem.. Benimle birlikte mutlu olmak üzülmek acı çekmek ve hayal kurmak istiyorsanız sizi hikayemi okumaya davet ediyorum. [Yorum ve Voteleriniz Benim İçin Çok Değerli]

ANKARA`DA BAŞLAYIP, HAKKARİ`YE UZANAN BİR AŞK HİKAYESİ... Kül ve Kelepçe, bir imzanın nasıl kelepçeye, bir sevdanın nasıl küle dönüştüğünün hikâyesi. Ankara`da lise son sınıfta başlayan masum bir gençlik, bir olayla Hakkâri`den Urfa`ya uzanan ağır bir kaderin içine savrulur. Şehrazat, sadece en yakın arkadaşının düğününe gitmişti. Yardım etmek, yanında olmak, dostluğunu borç bilmek için. Geri döneceğini sanıyordu. Rojhat, gücüyle tanınan bir ağa, sözüyle suskunluk yaratan bir adamdı. Sevdiğini sandığı kadını korumakla sahip olmak arasındaki çizgiyi çoktan geçmişti. Şehrazat kaçmak istedikçe, kelepçe daraldı. Herkes sustukça, kül çoğaldı. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, bir kadının yavaş yavaş kayboluşu. Ve herkesin "niyeti iyiydi" dediği bir felaket. Kül soğur... Ama kelepçe iz bırakır.

İki düşman aile... Berdelle evlenen çift... Hiçbir zaman sevilmeyeceğini düşünen, çocuğu olamayacağı için üstüne kuma getireceklerini düşünen Roza Avani, Küçüklüğünden beri onunla evlenmeyi hayal eden, onu canından çok seven, değil üstüne kuma getirmek gözü ondan başkasını görmeyen Azad Şerwan.

Ayşe güzelliğiyle ilk gördüğü anda Oğuz`un aklını başından alan kadın.En büyük dileği anne olmak iken hayatın ona oynadığı oyun sonrası kendine ait bir bebeğe olan hasretle geçen bir ömür.

"Efsun, acılarından kaçmak için barda o yakışıklı adamın kollarına sığındığında, kaderinin tamamen değiştiğini anlamamıştı. Sabah uyanıp arkasına bakmadan kaçtı. Ama bilmediği bir şey vardı: Urfa`nın acımasız topraklarında hizmetçilik yapacağı o konağın sahibi, yatağından kaçtığı o adamın ta kendisiydi. Oyun yeni başlıyordu ve bu sefer kaçış yoktu.

İstanbul`dan Urfa`ya atanan dik başlı,sivri diliyle herkese haddini bildiren bir cumhuriyet savcısı Asiye Derin Kara ve Urfa`da en büyük aşiretinin ağası olan Berzan Azad Milanın anlaşmalı evliliği....

1994 Turnalı Köyü`nde yaşayan Süleyman,Ayağındaki aksaklık, kısır oluşu ve yoksulluğu yüzünden yıllardır mutluluğa yabancı kalmıştı. Her görücü haberi yeni bir hayal kırıklığına dönüşüyor, her reddediliş kalbinde biraz daha derin bir yara bırakıyordu. Hiç beklemediği bir karşılaşma, Süleyman`ın hayatını geri dönüşü olmayacak şekilde değiştirecekti. Peki, geçmişin yaraları gerçekten sevgiyle iyileşebilir miydi? Bazen bir insan, bütün hayatını değiştirmek için karşına çıkar...

"SENDEN NEFRET EDİYORUM, DUYDUN MU BENİ! SENİN GİBİ BİR ADAMLA DA ASLA EVLENMEYECEĞİM AS-LA" dedim, bağırarak. Üstüme üstüme geliyordu. "Sen" dedi ve bir adım daha attı, "Benden kurtulamayacaksın, bunu unut. Sev ya da sevme. Ama o evlilik olacak. Eğer ailenden her birinin gözlerinin önünde ölmesini istemiyorsan, bunu yapmak zorundasın asi kız. Zira biz kan dökersek, kaçanları öldürmekle kalmayız. Töre denildi, kadın susturulmaya çalışıldı. Bu yalnızca bir aşk hikâyesi değil, susturulmak istenen bir kadının başkaldırışı. Bazı kadınlar susmaz, susturulur.

Konağın kapısı büyük bir gürültüyle açılmıştı içeriye Alkan aşiretinin ağası Cihan ferman Alkan girmişti "HALİL AĞA!!"diye kükredi resmen babama silah doğrultarak "O NAMUSUZ OĞLUN NERDE "dedi "Ne oluyor "dedi babam olayı anlamaya çalışarak "O oğlun benim kız kardeşimi kaçırdı!!!"dedi bağırmaya devam ederek "Bunun sonu ikisinin ölümüdür!! "dedi Tabi canım babam pek kıymetli oğlunun ölüceğini anlayınca beni yaktı "Olmaz berdel olsun "dedi hiç bir duygu barındırmayan sesiyle Bu yaygarada Cihan ferman beni yani farketmişti Yüze baktı gözlerinde bariz bir şaşkınlık vardı Hemen yüz ifadesini toplayarak babama döndü "Kabuldur "dedi kalın ve erkeksi sesiyle Ne hayır hayır olamaz evlenemezdim ben Olamaz