Karanlığın ve ışığın arasında ince bir çizgi vardır. Genç birinin kendi gücünü, sınırlarını ve kimliğini keşfettiği bu yolculukta, geçmişin gölgeleri ve geleceğin umutları iç içe geçer. Zamanın ritmiyle şekillenen anılar, unutulmaz dostluklar ve kalbin fısıldadığı sırlar, her sayfada yeni bir gizemi ortaya çıkarır. Her seçim, her adım bir yolun kapısını aralar ve bu yolculuk, sizi sadece bir hikâyenin içine değil, kendi içsel keşfinize de davet eder. Midnight Memories – Gece yarısında saklanan anılar, gün ışığında çözülmeyi bekliyor.

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Ademelması hareket etti. "Neden?" Sessiz kaldım. "Cevap ver." Yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" Sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu; korkunç mu, güzel mi?" dedi, sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansam da bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum: "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

"Kendine gel komiser! Burada emirleri ben veriyorum. Görev yerini terk etme dedim sana!" derken adamın çenesi kasılmış, öfkesi dışarı taşmıştı. Telefonun diğer ucundaki kızın yapacağı şeyi tahmin ediyordu, tahminden öte biliyordu. Buna rağmen arada olan mesafe şu an aşılacak gibi değildi. Yanına gidemezdi, gitse de yetişemezdi ama onu korumalıydı. Engel olmalıydı kıza. Onun varlığına bile tam alışmamışken yokluğunu kaldıramazdı. "Kusura bakmayın Reha savcım! Bu benim işim ve ettiğim yemin bu emrinizi kapsamıyor şu an." diyen Hazan durmadı ve telefonu adamın suratına kapattı. Ardından gecenin karanlığına fısıldadı "Affet beni sevgilim."

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

“Büyü yapamayan bir cadı çok komik değil miydi?” Ben de öyle düşünüyordum. Ta ki kader, hakkımdaki gerçeği benden saklayamayacağını anlayana kadar.

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

‼️‼️‼️‼️ BU KİTABA BAŞLAMADAN ÖNCE SERİNİN İLK KİTABI OLAN ALBAGARD AKADEMİSİNİ OKUYUNUZ ‼️‼️‼️‼️ Milo artık yoktu. Ondan geriye kalan tek şey, kalplerde tortu bırakan derin bir hüzün ve geri dönüşü olmayan pişmanlıklardı. Ancak yas tutmak, yaklaşan kıyameti durdurmaya yetmeyecekti. Karanlık her geçen gün daha da büyüyor, düşmanlar hiç olmadığı kadar güçleniyordu. Karşılarındaki tehdit artık yalnızca acımasız Ruhsifiz değil; insanlığı ve canavarlığı aynı bedende eriten, durdurulamaz Melezlerdi. Savaşın soğuk nefesi kapıdayken, en büyük yıkım en derinden gelecekti. Çünkü Wanda`nın canından çok sevdiği adam, artık uğruna savaştığı tarafta değil, yok etmeye yemin ettiği o melezlerden biriydi. Sevgi, canavara dönüşmüş bir bedende hayatta kalabilir mi? Yoksa kurtuluş, en çok sevdiğini kendi ellerinle feda etmekten mi geçer? Düşmanların gökyüzünü kararttığı bu yeni çağda, ya aşkı için her şeyi feda edecek ya da dünyayı kurtarmak için kalbini tamamen hissizleştirecekti. Albagard akademisi 50 bölüm final. Melez efendi güncel... Hikaye devam ediyor..

Zelara çok küçük yaşlardan beri ailesi tarafından yaşamadığı şey bırakılmamış bir prensestir. buna rağmen çoğu kişi tarafından sevilen birisidir lakin hayatı boyunca sadece birisi ona şiddetli bir düşmanlık yapmıştır. O kişi ise Dört Element Dünya`sının Başaskeri olan Daren`dir. Fakat bu düşmanlık yılların etkisiyle Daren`in açısından son bulur fakat Zelara`nın bundan haberi yoktur. Zelara daha fazla o kalede kalmamak için idam edileceği gün kaçar ve Daren`de onun peşinden gider. Acaba bu ikisinin sonu nasıl olacaktı veya Zelara`nın Daren`e karşı olan görüşü değişecek miydi? Ya da zelara istediği o tahta oturabilecek miydi?

Yüzyıllar boyunca Aetheryn`in krallıkları, kırılgan bir denge içinde varlığını sürdürdü. Eldervale`in kutsal ormanlarından Pyraxis`in alevlerle kavrulan topraklarına, Glaciera`nın sonsuz buzlarına ve Stormrend`in öfkeli denizlerine kadar uzanan bu dünya, elementlerin gücü sayesinde ayakta kaldı. Herkes bu dengenin sonsuza dek süreceğine inanıyordu. Yanılıyorlardı. Önce yaşam solmaya başladı. Ardından anılar silikleşti. Ve karanlığın derinliklerinden yükselen fısıltılar, unutulması gereken bir gerçeği yeniden uyandırdı. Geçmişin küllerinden doğan o güç, yalnızca krallıkları değil; insanların inançlarını, dostluklarını ve kaderlerini de parçalamaya hazırlanıyordu. Şimdi ise birbirinden tamamen farklı beş genç, hiç bilmeden aynı kaderin iplerine bağlanıyor. Kimi doğuştan sahip olduğu güç yüzünden yargılanacak. Kimi sevdiklerini korumak uğruna her şeyinden vazgeçecek. Kimi ise, kurtuluş sandığı şeyin aslında felaketin ta kendisi olduğunu çok geç anlayacak. Çünkü bazen bir dünyayı yok oluşa sürükleyen en büyük tehdit karanlığın kendisi değildir. Kaybedileni, ne pahasına olursa olsun geri getirme arzusudur.

Onlar yetimhanede tanıştı ve günün birinde ayrılmak zorunda kaldılar. Ayrılırken birbirlerine söz verdiler. Giden gelecekti, kalan bekleyecekti. Yirmi yıl geçti. Giden yana yakıla aradı, kalan sabırla bekledi. Ve bir gün... Birbirlerini buldular. Ama tanıyamadılar. ✋🏻 Bu kitabın rengi kırmızı. KAN KIRMIZISI ♟ Yeraltı Kulübü, İstanbul`un en gözde gece kulüplerinden biridir. Şaşaası göz kamaştıran bu mekânda cebinin doluluğuna güvenen herkes sınırsızca eğlenebilir. Ancak perşembe geceleri içeriye girebilmek için sahip olduğunuz statü ya da ensenizin kalınlığı geçerli olmayacak. Sadece özel kişilerin erişebileceği karta sahipseniz kapılar size açılacak ve perşembe gecesinin karanlığıyla tanışabileceksiniz. Düzenlenen kafes dövüşlerinde hiçbir kural yok, ancak Yeraltı Kulübü`nün dövüş gecelerinden bile üstün tuttuğu tek kural var. Nehir ise hayatını aksiyondan uzak tutmaya özen gösteren, kendi hâlinde yaşayan bir kadındır. Fakat kader her zamanki gibi kendi planını devreye koyduğunda ve hiç ummadığı birinin sahtekârlığı yüzüne çarptığında hayatı birden rayından çıkar. Bulaştığı pislikten yakasını kurtarabilmek için sunulan teklifi kabul etmek zorunda kalır. Kimilerinin sahip olduğu statü ve parayla bile elde edemediği o kart avucuna bırakılır. Ve Nehir bir gece vakti, eline tutuşturulan paketle, Yeraltı Kulübü`nün önünde kendisini bulur. Birincisi paketin içerisinde ne olduğunu tahmin etmektedir. İkincisiyse Yeraltı Kulübü`nün yıkılmaz kuralından habersizdir. ♟ Entrika, gizem, gerilim, aksiyon okumayı sevenlere hitap edecek bir kurgudur.

MEŞALEN`İN DİĞER YÜZÜ – 2. SEZON Bazı yaralar zamanla kapanmaz... Sadece daha derine gömülür. Kübra ve Ulus, verdikleri her kararın bedelini ödemeye hazırlanırken geçmiş, peşlerini hiç bırakmamaya kararlıdır. Aile bağları, sırlar, ihanetler ve geri dönüşü olmayan seçimler, onları hiç beklemedikleri bir savaşın içine sürükler. Artık hiçbir ev güvenli, hiçbir dost tamamen masum değildir. Sevgi ile nefret arasındaki ince çizgi her geçen gün silinirken, hayatta kalmak bazen sevdiklerinden vazgeçmeyi gerektirecektir. Çünkü bazı hikâyelerde mutlu son değil, verilen mücadele hatırlanır. Meşalen`in Diğer Yüzü, ikinci sezonuyla çok daha karanlık, çok daha duygusal ve çok daha sarsıcı bir yolculuğa devam ediyor.

Kesinlikle art? on sekiz kitapt?r hassasiyeti olan okumas?n Mihriban Arslan do?du k?r kalemi

Barut Tunal? d�nyaya geldi k?r kalemi.

Kalem yazmaz

Silgi enkaz b?rak?r olmu?. B?rakt??? kal?nt?lar aras?nda kal?r.

"Beni mi unuttun sadece barut?"

"Za?limin k?z? ben seni unutmak i�in sevmedim, unutmamamak i�in sevdim" diyen de Baruttu " E?er Tanr? bir yarat?c?ysa sen yarat??? en g�zel ?eysin kad?n" diyen de oydu oysa bir zamanlar "t�m Arslanlar?n kan? kuruyana kadar sevam edecek her?ey" diyen de oydu...
*Bizi birbirimize �ld�rt�ler zaten ba?ka t�rl� nas?l yeneceklerdiki*

Arkada?lar;
Siyaset ile ilgili konular?n t�m�. Asl?nda kitab?n her bir noktas? her bir virg�l�ne kasar kurgudan olu?uyor. �rg�tler, siyaset, askeri, her bir unsur kurgudan olu?uyor. Okurken sizi rahats?z edecek �ok fazla unsur vard?r. Bunun bilincinde okuyunuz.

Bu kurgu bir ka� y?l �nce yazd???m bir kurgudur. O y�zden zaman kavramlar?n? olabildi?ince d�zeltmeye �al??t?m. Yine de g�zden ka�an yerler olabilir. L�tfen okurken iyi veya k�t� yorumlar?n?z yap?n?z. Sevgilerle kal?n....

Bazı hikâyeler bir başlangıçla değil, bir kayıpla başlar. Hayat, her dönüşte bizi biraz daha değiştiren bir döngüdür. Bazen kaybettiklerimizin ardından yürür, nereye gittiğimizi bilmeden cevaplar ararız. Oysa bazı yollar bizi kaybettiklerimize değil, kendimize götürür. Miray’ın hikâyesi de bir kayıpla başlıyor. Bir insanın sessizce hayatından çıkmasıyla başlayan arayış, geçmişin unutulmuş sırlarına ve cevapsız sorulara uzanıyor. Çünkü bazı gerçekler unutulmaz. Bazı yaralar kapanmaz. Ve bazı sırlar… Anlaşılmayı değil, bulunmayı bekler.

Doğum günü partisine dinleme cihazı yerleştirmeye giden iki polisin umulmadık biri tarafından yakalanması ve devamında değişen hayatlar... Biri ters köşe mi dedi. O zaman buyurun.

“Asya: b-b-en sadece beni sevmeni istemiştim. “ Aras:seni neden seviyim . “ Asya: çokmu nefretediyosun benden görmek istemiyecek kadarmı o-yüzdenmi beni sevmiyorsun. “ Aras:evet seni görmek bile istemiyorum senden nefret edicek kadar bile seni önemsemiyorum seni çocuklukta kaldı her şey anladınmı beni artık çocuk diyiliz o yüzden seninle vakit geçirmek istemiyorum uzak dur benden anladınmı. “ Asya: son cümlesi okadar çok kırdıki beni o giderken ben orda öyle kaldım 🥀💔

“Bir milyon lira. Nakit. Babanın kapısına gitmek zorunda kalmazsın.” Nizamiyenin ortasında gözlerimi hırsla süzüp, "Sence askere benzer bir halim mi var?" diyen o devasa, gıcık adam... Dün dükkanımın tavanını boyayan, bugün yeşil kamuflajının içinde karşıma dikilen koskoca Yüzbaşı Savaş Ateş Akkın’dı. Babamın "Tıpış tıpış ameliyathaneye döneceksin" baskısı bir yandaydı, cebimdeki sıfır bakiye ve hayallerimle kurduğum o bomboş atölye diğer yanda. Gururum Ankara’ya dönüp o beyaz önlüğe mahkûm olmamı engelliyordu ama İstanbul’un ortasında parasızlık boğazımı sıkıyordu. Ve Savaş, hayatımın en karanlık anında masaya o akılalmaz teklifi sürdü: 3 aylık sahte bir evlilik. "Benimle evleneceksin Doğa. Dışarıya karşı karım gibi davranacaksın, ben de atölyen için ihtiyacın olan tüm parayı ödeyeceğim." Önce masayı başına yıkmak, adama bağırıp çağırmak istedim. Ama iç sesimle verdiğim o amansız savaştan sonra arkamı dönüp, masadaki çantamı hırsla kavradım: "Sen beni parayla kandırabileceğini mi sanıyorsun gerçekten Yüzbaşı?" dedim çenemi dikleştirerek. "...Doğru düşünmüşsün. Masaya oturuyorum." İki ayrı oda, katı kurallar, peşimizde dolanan korumacı abiler, oğluna evlilik baskısı yapan bir anne ve babama karşı verdiğim büyük varoluş savaşı... Bir tıp terk tasarımcı ile sınır tanımaz bir yüzbaşının aynı çatı altındaki 3 aylık savaşı başlıyordu. Ama bilmiyorduk; kural ihlalleri, kağıt üstündeki imzalardan çok daha çabuk başlardı.

Wattpad`deki textingler gibi.

Ülkesini temsil etmek için Brezilya liginden ayrıldı ve şimdi Türkiye U-20 ligini domine etmek için sahaya adım atıyor. Azap Kangülü dünyanın en iyi oyuncusu olmak için dünyanın tüm oyuncularına meydan okuyarak kendini gösterecek mi yoksa gösteremeyecek mi?

BU KİTAP KOPYALANAMAZZ!! Herkese şimdiden keyifli güzel okumalarr. Kumru’nun hayatı, ailesinde yaşananların ardından hiç beklemediği bir yöne savrulurken yolu Yağız ve Umut’la kesişir. Üçünün birbirinden tamamen farklı hayatları, ailelerinin geçmişte aldığı kararlar ve yaşanan olaylarla farkında olmadan birbirine bağlanır. Başta yalnızca tesadüf gibi görünen bu karşılaşmalar, zamanla içinden çıkılması zor bir bağın başlangıcına dönüşür. Kırgınlıklar, kayıplar ve saklanan gerçekler ortaya çıktıkça Kumru ile Yağız’ın bildikleri hayat yavaş yavaş değişmeye başlar. Çünkü bazı geceler yalnızca geride kalmaz; bazı insanlar da o gecelerden sonra bir daha eskisi gibi olmaz. Uyarı: Bu kitap şiddet,kan,bıçak,dövüş,korku tarzında içerikler içerir. Bu konularda hassas olanlara kitabı okumaları önerilmez. Kitabın konusu,ismi,kapağı,karakterleri tamamen kendi şahsıma aittir. Başka herhangi bir kitabın konusu, ismi veya kapağı haline getirilemez, getirilirse yasal işlem başlatılır. Her gün en az 1 bölüm gelecektir. Mutlaka Okuyun: Kitabın başlangıcındaki bilinmezlikleri ve karışık aile bağlarını birkaç bölüm sonrasında anlamayanlar için açık bir şekilde anlatacağım, ilk on bölümde kafanız biraz karışabilir. Lütfen kitaba ön yargıyla yaklaşmayın ileriki bölümlerde sizi çok güzel şeyler bekliyor olacak. Geceye Kalanlar, gecenin sessizliğinde saklanan duyguların ve birbirine tutunmaya çalışan insanların hikâyesidir. Hazır olun Geceye Kalanlar başlıyor.

Yıllar sonra o sert dağ karakoluna ilk defa ayak basıyorlar. Geride bıraktıkları bir kardeşin kabrini ziyaret etmek, o yarım kalmış hatıralarla yüzleşmek için uzun zamandır bekledikleri o an sonunda gelmiştir. Aktif görevdeki dört asker, dostlarının vasiyetini yerine getirmek ve toprağın altına gömdükleri o acıyı tazelemek için yola koyulur. Fakat bu dönüş, sandıkları gibi sessiz ve huzurlu bir anma ziyareti olmayacaktır. Kasabada atılan ilk adım, geçmişin kilitli kapılarını ardına kadar aralarken; dağların arasında yankılanan rüzgâr, asıl hesaplaşmanın henüz başlamadığını fısıldayacaktır. Çünkü bazı vedalar asla bitmez, sadece doğru zamanı bekler.

Geçmiş ile bugün arasında sıkışmış sorular ve cevabı hiç verilmemiş bir ölüm...

"Bu evlilik... Gerçek bir evlilik mi olacak?" Sesim kısık çıkmıştı. Sorunun bu olduğunu anlayınca sırıtmaya başladı. "Sen nasıl olsun istersin?" Gözlerimi kırpıştırarak baktım ona. "Ciddi misin?" "Ciddiyim." "Bana bırakıyorsun her şeyi yani?" "Sana bırakıyorum her şeyi yani."

Not: şiddet, cinsellik barındırır. `Fazla hırs kötülük, fazla cesaret ölüm, fazla adalet insana yalnızlık getirir fakat; Sıɴıʀ ᴛᴀɴıᴍᴀʏᴀɴ ʙɪʀ ᴢᴇᴋᴀ, ᴇɴ ʙᴜ̈ʏᴜ̈ᴋ ʜᴇᴅɪʏᴇᴅɪʀ ɪɴꜱᴀɴᴀ.` ¬ Hikaye 1943 yılında geçiyor. Gerçek olaylarla birlikte kendi yorumum ve kurgum da vardır.

Bazı savaşlar cephede kazanılır, bazıları vicdanda. En zoru ise ikisini aynı anda vermektir.”

#Azkar Ölmüştü..ölmeliydi.. Ben öldürmüştüm. Bunu hiç istememiştim ama yapmak zorundaydım. İntikam alınması gereken bir duyguydu, affedilmesi gereken değil.. Affetmemiştim. Böyle olması gerekiyordu, olmuştu. Ama neden canım bu kadar yanmıştı? Neden kalbim bu kadar kırılmıştı? Neden sürekli ağlamak istiyordum ki? Yoksa olması gereken bu değil miydi? Bana bu öğretilmişti. Yanlış mıydı? Bilmiyordum. Yanlışı veya doğruyu ayırt edemeyeceğim bir noktadaydım. Sınırımı çoktan geçmiştim. O gitmişti. Benim bir sınırım kalmamıştı. O ölmüştü. Ben öldürmüştüm. Biz olamamıştık. Olduysak da çok kısa sürmüştü. Kurtuluştu o. Koçovalıydım ben. O özgürlük demekti, ben ölüm demektim. Benden kurtulmakla en iyisini yapmıştı. Onu kurtarmıştım ama ben yanmıştım. Olsun. Ben yanmaya da alışkındım. Bu zamana kadar kendim için yanmıştım bundan sonra da onun için yanardım. Kim bilir belki de onun için yakardım. Ben Karaca Koçovalı. Bu hikayeyi ben başlatmamıştım ama bitiren kişi ben olacaktım. Belki de biten kişi.