Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

Bir çocuk kaybolduğunda sadece bir ev sessizliğe gömülmez; bir evlilik, bir kadın, bir adam ve geride kalan bütün ihtimaller de o kaybın içinde parçalanır. Saye Karakuş, altı yıl önce Ankara`nın Çubuk ilçesindeki bir mesire alanında bir yaşındaki kızı Hazal`ı kaybetti. O günden sonra hayatı, kapanmayan bir dosyaya, cevaplanmayan sorulara ve aynı evin içinde yavaş yavaş yabancılaştığı kocası Dağhan Karakuş`a dönüştü. Dağhan, yeraltı dünyasında adı fısıltıyla anılan, gücüyle korkutan, sevgisiyle yaralayan bir adamdır. Saye`yi hâlâ sevdiğini söyler; ama yıllar boyunca onu korumakla hapsetmek arasındaki çizgiyi çoktan kaybetmiştir. Çekişmeli bir boşanma davasının ardından aynı eve döndükleri gece, şiddetli bir kavganın ortasında cama atılan bir taş her şeyi değiştirir. Taşa sarılı kâğıdın içinden çıkan fotoğrafta, Hazal`ın bugünkü hâline benzeyen küçük bir kız vardır. Ve arkasında tek bir cümle: "Kızınız yaşıyor. Polise giderseniz onu bir daha göremezsiniz." Artık Saye için tek bir gerçek vardır: Kızı hayatta olabilir. Ama bu umut, en az kayıp kadar tehlikelidir. Geçmişin suskunlukları, Dağhan`ın karanlık sırları ve yıllardır gömülü kalan ihanetler bir bir açığa çıkarken Saye, hem kızını bulmak hem de kendini Dağhan`ın gölgesinden kurtarmak zorundadır. Çünkü bazı aşklar insanı hayatta tutar. Bazılarıysa yavaş yavaş yok eder. Kapak için atesemiliter `in ellerine sağlık💓💓

Kıdemli üsteğmen Umay Şahin, bir buçuk yıldır peşinde olduğu terör örgütü liderinin izinin bulunmasının ardından harekete geçer. Albayın emri üzerine ilk aşama olarak Gediz albayın yanına giden üsteğmen, karşında bulduğu Ateş timiyle ve öğrendiği bilgilerle operasyona başlarlar. Savaş Bozkurt ve Umay Şahin, düşmanın kurduğu ölüm oteline el ele giriş yaptıklarında artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacaklarını biliyorlardır. > Maskeler şanlı bir görev için takıldı, silahlar kavrandı ve kalplere düşen aşk ateşi her yana sıçradı. - 𝘌𝘤𝘳𝘪𝘯 𝘚𝘶 ♡

Beş yıl… Beş yıl boyunca polis, ardında tek bir iz bırakmayan seri katilin peşinden koştu. Her cinayet kusursuzdu. Her kurban suç dünyasının en karanlık isimlerinden biriydi. Kimse onun kim olduğunu bilmiyordu. Bildikleri tek şey vardı… Sıra herkese gelebilirdi. Şehrin en güçlü mafya lideri ise bugüne kadar hiçbir rakibine boyun eğmemişti. Kurduğu imparatorluk korkuyla ayakta duruyor, adını duyan herkes başını öne eğiyordu. Ta ki yolları, aynı hedefin peşinde kesişene kadar… Bir kumarhane. Tek bir kurban. İki avcı. Biri öldürmek için geldi. Diğeri gerçeği öğrenmek için. O geceden sonra başlayan mücadele artık yalnızca hayatta kalma savaşı değildi. Bu, zekânın güce, sabrın öfkeye ve karanlığın karanlığa karşı oynadığı ölümcül bir satrançtı. Çünkü bu oyunda herkes hamle yapabilir… Ama şah mat yalnızca bir kez gelir.

Rible`ye soğuk bir kış vurmak üzeredir. Kral ve kraliçe kışı atlatmanın planalrı içinde boğulmuşken, krallıkta hapsolmuş Avcı Angela`nın omuzlarında ise çok daha ağır yükler bulunmaktadır. Mantıklı kararlar almak zorunda olan avcının önüne ise büyük engeller tek tek gün yüzüne çıkmaktadır.

ÖNSÖZ Her hikâye bir başlangıçla açılır ama bazı hikâyeler, sonlardan doğar. Bu kitap; sadece Muzaffer’in değil, hiçbir zaman tam olarak ait olamayan, sustukça içinde büyüyen çığlıkları bastırmaya çalışan herkesin hikâyesidir. Bu, kaderi zincirlenmiş ruhların manifestosudur. Suçla tanışmak zorunda kalan çocukların, adaleti ararken vicdanını kaybedenlerin, sevdiklerini toprağa verip nefes almaya devam etmek zorunda bırakılanların, yani “dengesini yitirmiş” ama hâlâ yürümeye çalışanların romanıdır bu. Dengesizler, bir sokak hikâyesi gibi görünse de altında çok daha derin bir çatışma yatar. Bu, iç dünyasında yerle bir olmuş bir adamın, dışarıdaki dünyanın enkazında hâlâ bir yol aramasıdır. Baş karakterimiz Muzaffer, ya da sokakların ona verdiği isimle Muzo, doğuştan suçlu değildir. Onu şekillendiren, bastığı toprağın sertliğidir ama kader, doğduğu coğrafyanın suskun dağlarında başlamış, şehirlerin kalabalığında yalnız kalmış, cezaevinde olgunlaşmış ve kaybettikleriyle bir cellada dönüşmüştür. Onun elleriyle tuttuğu silahlar değil; taşıdığı anılar, bastığı her kaldırım taşında yankılanan geçmişidir. Bu roman, bir vicdan muhasebesidir aslında. Hesabı ödenmemiş ruhların çığlığıdır. Kanla değil, kararla yazılmış. Her satırı, geçmişin bir iziyle işaretlenmiş. İçinde sadece aksiyon değil; annesinin mezarında sustuğu, çocukluk arkadaşına sırt döndüğü, bir bakışta yılları hatırladığı anlar da var. Sevgiyi bilmeden büyüyen bir adamın, sadakati namus bellemesi var. Aşka temas etmeden önce parmaklarında barut izleri olan birinin, bir kadına yalnızca gözleriyle dokunması var. Dengesizler, bir mafya romanı gibi okunabilir; çünkü arka planda baronlar, infazlar, ihanetler ve ölüm kol gezer. Gökyüzü kurşuni, sokaklar ise kanla çizilmiştir ama esasen bu kitap, herkesin kendi içindeki karanlıkla yüzleşmesidir. Kimse doğuştan kötü değildir ama bazı insanlar, hayatta kalmak için iyi kalma hakkını kaybeder. Bu romanı yazarken tek bir duyguya sığındım: Haklı olmak, güçlü olmaktan daha zor bir tercihtir. Muzaffer, gücün gölgesinde haklılık arayan bir adamdır ve onun hikâyesi, her yanlışın arkasındaki doğruyu arayanlara, her karanlıkta bir ışık bekleyenlere ithaf edilmiştir. Burada okuyacaklarınız, sadece hayal gücümün ürünü değil. Okuyucu, bu sayfaları çevirirken, bu toprakların yarasının kabuğunu kaldıracaktır. Her biri bu toprağın bir gerçeğiyle yoğruldu. Her karakter, bu topraklarda bir yerde yaşamış, bir şekilde unutulmuş bir yüzün yansımasıdır ve bu yüzlerin çoğu, geçmişin karanlık sokaklarında kaybolmuşken, ben onları kelimelerde yaşatmak istedim. Çünkü bazı insanlar susar, bazıları anlatır ama bazıları vardır ki, hikâyesi anlatılmadan ölemez. İşte bu, onların hikâyesidir. Bu, Dengesizler’in hikâyesidir.

Şehir geceleri artık daha sessizdi. Çünkü insanlar karanlığın içinde kimin dolaştığını biliyordu. Bir tarafta… adı bile korkuyla fısıldanan adam vardı. Karga. Onun gerçek adını kimse bilmiyordu. İnsanlar yalnızca bıraktığı cesetleri, susturduğu sokakları ve çöktürdüğü imparatorlukları biliyordu. Kumarhaneler, limanlar, gece kulüpleri… hepsi onun gölgesinin altına girmişti. Masaya oturduğunda sigara dumanı bile yön değiştirirdi. “Bu şehirde iki şey kaçınılmazdır…” demişti bir gece. Viski bardağını yavaşça çevirirken gözleri ölüm kadar soğuktu. “Ölüm…” Kısa bir sessizlik olmuştu. “…ve ben.” İnsanlar ondan korkuyordu çünkü Karga bağırmazdı. Sakinliği daha tehlikeliydi. Ama sonra… Şahin öldü. Ve şehir ilk kez başka bir ismi konuşmaya başladı. Kim olduğunu kimse bilmiyordu. Nereden geldiğini… kaç kişiyi gömdüğünü… neden omzunda bir karga taşıdığını… Hiç kimse bilmiyordu. Sadece siyah araçlardan oluşan bir konvoyla İstanbul’a geldiğini gördüler. Bakır saçlarının yağmur altında ateş gibi parladığını… ve Karga’nın gözlerinin içine korkmadan baktığını. Köprünün üstünde ilk kez karşı karşıya geldiklerinde herkes savaş çıkmasını beklemişti. Ama silahlar değil… kelimeler ateşlenmişti. “Seninle böyle tanışmak çok komik oldu.” Kızın sesinde alay vardı. Karga ise sadece ona bakmıştı. Uzun süre. Sanki karşısındaki kişinin insan mı yoksa yaklaşan bir felaket mi olduğuna karar vermeye çalışıyordu. “Buraya ne için geldin?” diye sormuştu sonunda. Kız dudaklarındaki koyu kırmızı ruju yavaşça düzeltmişti. “Babamı senin öldürmediğini düşünüyorum.” İşte o an… şehir değişmişti. Çünkü ilk kez biri Karga’ya korkmadan yaklaşmıştı. İlk kez biri onun kurduğu karanlığın içine gözlerini kırpmadan yürümüştü. Ve daha kötüsü… Karga onu öldürmemişti. Bu yüzden insanlar fısıldamaya başladı. “Kim bu kadın?” “Karga neden hâlâ onu yaşatıyor?” “Gerçekten Şahin’in kızı mı?” Ama cevap yoktu. Çünkü o kadın bilinmezdi. Ve bilinmeyen şeyler… yeraltı dünyasında her zaman korku yaratırdı. Bir gece Karga’nın sağ kolu sessizce odasına girip şöyle dedi: “Efendim… o kadın tehlikeli.” Karga pencerenin önünde durmuş, şehrin ışıklarını izliyordu. Sigarasının közünü karanlıkta görmek mümkündü. “Biliyorum.” “Öyleyse neden hâlâ nefes alıyor?” Karga birkaç saniye sustu. Sonra boğuk sesi odanın içine yayıldı: “Çünkü bazı insanlar öldürülmeden önce anlaşılmalıdır.” Ama anlamadığı bir şey vardı. Kadın da onu izliyordu. Otelde, loş ışıklı odasında omzundaki karganın tüylerini okşarken cama yansıyan kendi gözlerine bakmıştı. Ve fısıldamıştı: “Karanlığın sahibi olduğunu sanıyor…” Kuş hafifçe ses çıkarmıştı. Kadın dudaklarının kenarını kaldırmıştı. “…oysa karanlık bazen insanın içinde doğar.” Şehir artık iki farklı fırtınanın arasında kalmıştı. Bir tarafta herkesin korktuğu adam vardı. Diğer tarafta kimsenin tanımadığı kadın. Ve en korkuncu… İkisi de birbirini öldürmek yerine anlamaya çalışıyordu. Çünkü bazen yeraltı dünyasında savaş… kurşunla değil, merakla başlardı.

‼️‼️‼️‼️ BU KİTABA BAŞLAMADAN ÖNCE SERİNİN İLK KİTABI OLAN ALBAGARD AKADEMİSİNİ OKUYUNUZ ‼️‼️‼️‼️ Milo artık yoktu. Ondan geriye kalan tek şey, kalplerde tortu bırakan derin bir hüzün ve geri dönüşü olmayan pişmanlıklardı. Ancak yas tutmak, yaklaşan kıyameti durdurmaya yetmeyecekti. Karanlık her geçen gün daha da büyüyor, düşmanlar hiç olmadığı kadar güçleniyordu. Karşılarındaki tehdit artık yalnızca acımasız Ruhsifiz değil; insanlığı ve canavarlığı aynı bedende eriten, durdurulamaz Melezlerdi. Savaşın soğuk nefesi kapıdayken, en büyük yıkım en derinden gelecekti. Çünkü Wanda`nın canından çok sevdiği adam, artık uğruna savaştığı tarafta değil, yok etmeye yemin ettiği o melezlerden biriydi. Sevgi, canavara dönüşmüş bir bedende hayatta kalabilir mi? Yoksa kurtuluş, en çok sevdiğini kendi ellerinle feda etmekten mi geçer? Düşmanların gökyüzünü kararttığı bu yeni çağda, ya aşkı için her şeyi feda edecek ya da dünyayı kurtarmak için kalbini tamamen hissizleştirecekti. Albagard akademisi 50 bölüm final. Melez efendi güncel... Hikaye devam ediyor..

Bilinmeyen Numara: Limandaki nöbetçileri indirin, kamyonlar girmeden önce kameraları tamamen devre dışı bırakın. Sıkıntı istemiyorum. ​ Lavin: Limandaki nöbetçilere benden birer oralet söyledim, kameralara da el salladık canım. Sıkıntı çıkmaz, rahat ol. Kamyonlar bende. ​ Bilinmeyen Numara: Erdem? Ağzını topla ve işini yap. Kameralar hala açık görünüyor sistemde. Beni delirtme. ​ Lavin: Ah, patron... Kameralar açık çünkü arkada çok güzel bir fon müziği çalıyor, ortamı bozmak istemedim. Hem kamyonların rengi kırmızıysa geçirmiyorum, benim kırmızı takıntım var biliyorsun. ​ Bilinmeyen Numara: Kırmızı takıntısı olan bir Erdem... Çok yaratıcı. Kimsin sen ve Erdem nerede? ​Lavin: Erdem şu an limanda oraletinin dibini sıyırıyor, telsizi de bana bıraktı. Telsiz nöbetçisiyim ben. Telsiz başında kırmızı kamyon bekliyorum. ​ Bilinmeyen Numara: Güzel oyun. Ama kötü haber; Erdem şu an tam karşımda duruyor ve telefonu elinde. Bu gece benimle kimin eğlendiğini bulduğumda, o kırmızı kamyonun arkasına ilk seni bindireceğim.

Evlilik vaadiyle kurulan kusursuz tuzaklar... Ancak bu kez, kendi oyununda tutsak kalan bir kadının ve onu tuzaklarında boğan adamın hikayesi.

Zaman her şeyin ilacı olarak bilinir. Ancak her ilaç gibi bu ilacın da içileceği zamanı kendi belirler ... Annesini kaybeden Karmen birden bire kendisini öldüğünü zanettiği anneannesinin evinde bulur. Annesinden ona kalan gizemli kitap türlü bilmecelerle onu zamanı düzeltmek için geçmişe götürür. Hayatı yeterince karmaşık olan Karmen onu geçmişe götüren kitapla daha da karmaşık olur. Biz ayrı dünyaların değil,ayrı zamanların insanlarıydık...

"Düşmanını baştan çıkarmaya mı çalışıyorsun?" ♚ "Beni eğlendirmek için hazır ol. Çünkü ödülüm sensin." ♚ "Sansarın inine girmemeliydin bal" ☼⇅☽ Tiyatroda başrol olarak sergilediği gösteride başını ağır şekilde yere vurmasıyla gösteri bittikten sonra eve gitme kararı verir. Yoldayken ağır bir yağmur bastırır ve başının o an acı bir şekilde ağrımasıyla yoldan geçen arabayı görmez ve kaza geçirir. Uyandığı hastanede ona bakan doktorun aslında ona takıntılı olan bir cellat olduğundan habersizdir. Maskeler takılır ve av başlar. Asel artık kimseye güvenmemelidir. Kendi zihni olsa bile. Çünkü artık melekler de cennetten atılmıştır.

GECE YARASI "Işığı görmek için önce karanlıkta kalmalısın." Caroline Karina Caruso. Güçlü. Tehlikeli. Soğukkanlı. Herkes onu böyle tanıyor. Ama kimse geceleri yalnız kaldığında ruhundaki çatlakları görmüyor. Bir mafya imparatorluğunun varisi olmak özgürlük demek değildi. Bazı kafeslerin parmaklıkları görünmezdi. Kaçmaya çalıştı. Başaramadı. Çünkü bazı insanlar zincirlerle değil, korkularıyla tutsak edilir. Bir yanda kendisini yaratan adam... Bir yanda yıllardır ulaşamadığı ailesi... Bir yanda ise ilk kez duvarlarının ardındaki çocuğu gören bir yabancı... Peki insan, en büyük kabusunu geride bırakabilir mi? Yoksa bazı yaralar geceyle birlikte yaşamaya mı mahkûmdur? 🕯️ "Ben Caroline Karina Caruso." "Ben şu an parmaklıklar ardında değildim, hep öyleydim." 🕯️🕯️🕯️

Romantik/ Aksiyon/ Askeri Karanlığın içinden bir ses yükseliyor…
“Gerçek bazen en tehlikeli yalandır.” Bir adım atılıyor.
 Bir silah doğruluyor.
 Bir isim fısıldanıyor. Ve bütün sırlar, tek bir kurşunla dağılmaya hazır. Aybüke’nin adımları, artık geri dönülmez bir yolun taşlarına vuruyor.
Dost bildikleri, düşmana dönüşüyor.
Gölgelerden çıkan her yüz, yeni bir ihanetin habercisi. Dost ile düşman arasındaki çizgi bulanıklaşırken, en yakınında duranların bile yüzleri maskelerle gizlenir. Bir karar, bir adım, bir söz… 
Her şeyin kaderi değişir. Bu defa sadece hayatlar değil; gerçekler de ölümle sınanacak.
Ve gerçeğe en çok yaklaşan, en çok kaybedecek. İhanetin gölgesinde, aşkın sınavında, ölümle yüzleşirken…
 Bir tek soru kalır:
 Kime güveneceksin? “Benim yolumdan gel, seni en büyük kralları bile yöneten bir soytarı yapayım. Tüm dünyayı da senin şaklabanın.” Zaman daralıyor…
Her şey yanıyor… Bir çığlık. Bir dua. Bir kahkaha…
 Ve gerçek, herkesin kanını akıtacak kadar keskin. “Burası başlangıç değil.
Burası sonun doğduğu yer.” Sonra yalnızca o cümle kalıyor: “Öldürsene beni, Elmas. Hadi, öldür.” Bu defa sadece bir timin değil, bir milletin kaderi yazılacak. Ve kaderin adı: Vazgeçtiklerimiz.

Hayatı boyunca sadece ders çalışmış, tek çocuk olarak büyümüş 54 yaşındaki başarılı beyin cerrahı Hasret Hanım, geçirdiği feci bir trafik kazasından sonra gözlerini bambaşka bir dünyada açar. Kendini 15 yaşındaki bir genç kızın bedeninde bulan Hasret için asıl şok aile yapısıdır: Hayatı yalnız geçmiş bu kadın, artık 5 abisi ve 2 erkek kardeşi olan, aşırı korumacı ve kalabalık bir ailenin tek kız olmuştur. ​İçinde 54 yaşındaki bir dâhinin olgun ruhunu taşıyan Hasret, bir yandan ergenlik çağındaki bu yeni bedenine ve 7 erkek kardeşin yarattığı tatlı kaosa alışmaya çalışırken, diğer yandan tıp geçmişinden gelen büyük sırrını saklamak zorundadır. ​"Bir beyin ameliyatını yönetmek, 5 abi ve 2 erkek kardeşi idare etmekten çok daha kolaydı."

"Sonunda buldum, kaybeder miyim sandın?" Rastgele bir barda takılırken sıkılmıştım. Yan masaya gözlerimi kaydırdığımda o adam bana bakıyordu. Siyah takımlı adamların ortasında duruyordu. İri yarı bir çocuktu ve yakışıklıydı. Yüksek ihtimalle üniversite son sınıf öğrencisiydi. Hepsi masadan ayrıldı ve ben, içkinin verdiği cahil cesaretiyle, onun bardağının altına telefon numaramı koydum. Amacım sadece şakaydı. Oysa başıma nelerin geleceğinden habersizdim. Çünkü ertesi gün evime geldiğimde kapımın önüne yapıştırılmış bu notu buldum. Ve artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı...

Karanlığın ve ışığın arasında ince bir çizgi vardır. Genç birinin kendi gücünü, sınırlarını ve kimliğini keşfettiği bu yolculukta, geçmişin gölgeleri ve geleceğin umutları iç içe geçer. Zamanın ritmiyle şekillenen anılar, unutulmaz dostluklar ve kalbin fısıldadığı sırlar, her sayfada yeni bir gizemi ortaya çıkarır. Her seçim, her adım bir yolun kapısını aralar ve bu yolculuk, sizi sadece bir hikâyenin içine değil, kendi içsel keşfinize de davet eder. Midnight Memories – Gece yarısında saklanan anılar, gün ışığında çözülmeyi bekliyor.

"İnsan bazen tek bir bakışın, bütün kurallarını altüst edeceğini bilmiyor." Sonbahar, şehri usulca ele geçirirken Kuzey, kalabalığın arasında onu yalnızca birkaç saniyeliğine gördü. Adını bilmiyordu. Sesini duymamıştı. Göz göze bile gelmemişlerdi. Ama yıllar sonra, kendi yazdığı yedinci maddenin ilk ihlalcisi olacağını da bilmiyordu. Çünkü bazı hikâyeler bir imzayla başlamaz. Tek bir bakış yeter.

"Sana bu dağlarda yer yok Aria," dedi Raven, keskin bakışlarını dikerek. "Burada sadece ölüm olur." Aria meydan okudu: "Ölümün olduğu yerde, bana her zaman ihtiyaç vardır Binbaşı." Kendi isteğiyle Hakkâri`ye giden Doktor Aria, iki düşman tim liderinin amansız savaşının tam ortasında kalır: Raven Karahan ve Yiğit Sancaktar. İki düşman, tek bir kadın. Kazanan kim olacak?

Yazgıya Atılan Düğümün Hikayesi... Zinar aşiretinin ağası Viran Zinar Sipanların büyük torunu Afşin`i isteyecek zannederlerken asıl isteyecekleri kişi Nalin Sipan`dır. Fakat Nalin bu evliliği onaylamaz ama kader bir şekilde ağlarını örer.

05**: ödevi birlikte yapmak için hocaya benim adımı vermişsin? Siz: hoca bir araya getirdi 05**: hoca senin benim adımı verdiğini söyledi hatta sınıftakiler karşı çıkmış o kimseyle ödev yapmaz demiş sen de hepsine öldürücü bakış atıp hocanın duyacağı şekilde hele yarram bir yapmasın demişsin doğru mu? ... Siz: yapacak mısın şimdi benimle 05**: hayır Siz: ama neden 05**: adımı bile bilmediğin için olabilir mi hocaya şu arkada oturan gözlüklü çocuk diye anlatmışsın Siz: yanlış tek kelimem yok farkında mısın? 05**: hoca anlamayınca da hocam ülkücü bıyığı vardı demişsin kestim bıyığımı şimdi ne diye anlatacaksın

Yüzbaşı Adal Nur Akay öz ailesini küçükken kaybetmiş ve asker biri tarafından evlat edinilmiştir. Yıllar sonra çok sevdiği üvey babası gibi asker olan Adal`ın karşını bir gün bir operasyonda varlığından haberi olmadığı ikiz kardeşi çıkar.

Kael, Sessiz bir köyde sıradan bir hayat sürerken, yasaklanmış Kara Elflerin kızı Ashael ile karşılaşmasıyla her şey değişir. 14 yaşında sıradan bir çocuk gibi görünse de damarlarında iki farklı gücün kanını taşıyor İnsan soyundan gelen ateş büyüsü ve iblis soyundan gelen karanlık büyü. Ancak bu güçler onun için bir armağandan ziyade günden güne ağırlaşan bir lanete dönüşmekte Yarı insan, yarı iblis olan Kael, özellikle karanlık büyüyle bağ kurmakta büyük acılar çeker. İblis ırkına özgü olan bu güç, Kael`in yarı insan bedeniyle uyum sağlamayı reddetmektedir. O, bir yandan bu kontrol edilemez güçleri dizginlemeye çalışırken, diğer yandan kaçmaya çalıştığı geçmişinin adım adım peşinden geldiğini fark etmeye başlar. Beş büyük krallığın tamamında iblislere karşı köklü bir korku ve nefret hakim. Kael, ise bu nefretin hedefinde kalan ve hayatta kalmaya çalışan bir melezdir. bu süreçte ise dostluk, ihanet ve karanlık sırlarla dolu bir dünyanın kapıları birer birer açılır.

13 yıl önce yaşanan bir ihanet, Karanfil ve Atilla`yı birbirinden koparmıştır. Yıllar sonra, iki güçlü ailenin temsilcileri olarak yeniden karşı karşıya gelirler. Zorunlu bir iş ortaklığı onları geçmişle yüzleşmeye mecbur bırakırken, eski yaralar ve yarım kalan duygular yeniden gün yüzüne çıkar. Ancak ikili, çok geçmeden geçmişte sandıklarından çok daha büyük bir oyunun parçası olduklarını fark eder. Güç savaşları, gizli ittifaklar ve tehlikeli sırların arasında hem gerçekleri ortaya çıkarmaya hem de kalplerini korumaya çalışacaklardır.

Asrın Akgül... İnsanların hayatını kurtaran bir doktor. Ama kendi geçmişini kurtaramayan bir kadın. Her gece aynı meyhanede, aynı masada, kimsenin gelmeyeceğini bile bile doldurduğu ikinci kadehle yaşamaya çalışıyordu. Ta ki bir gece hesabını ödeyen gizemli adam ortaya çıkana kadar... Bazı karşılaşmalar insanın hayatını değiştirmezdi. Mahvederdi. Peki bu adam, Asrın`ı yeniden hayata mı bağlayacaktı... Yoksa onu tamamen kendine mi benzetecekti?