Büyük bir şavastan sonra doğan karakteri anlatıyor tabi savaş bitti ise

Surlar insanları ayırırken, sırlar aynı insanları birbirine bağlar. Közhan ve Aydora arasında yıllardır süren görünmez savaşın gölgesinde, kimsenin adını bile bilmediği bir teşkilat vardır: Meyyitler Birliği. Ölü sayılanların kayıtlardan silindiği, kimliklerin yeniden yazıldığı bu karanlık teşkilat, devletlerin dokunamadığı savaşları gölgelerden yürütür. Birlik mensupları için sadakat bir rütbe değil, nefes almak kadar doğal bir zorunluluktur. Fakat bir gece yaşanan büyük kırılma, hem ülkelerin hem de karakterlerin kaderini kökten değiştirir. Ester, bu gölgeli dünyanın tam ortasında gözlerini açmak zorunda kalan ve nereden geldiğinden çok, nereye gideceğiyle sınanan bir kadındır. Ne doğduğu topraklar, ne de ona verilen yeni hayat kolaydır. Bir yanda devletlerin devrilmesine neden olabilecek sırlar, diğer yanda kalbinin hiç susmayan sesi ona kendi yolunu çizdirecektir. Devlet bazen en büyük savaşını, adını bile anmadığı meyyitleriyle kazanır.

Sonumun ne bir mezarda ne de bir depoda bitmeyeceğini biliyordum... Benim sonum yüzlerce insanın sonu olan infaz masasında bitecekti... Bir görevin getirdiği ölümler ve sırlar hayatımı değiştirecekti. Varislik uğruna girdiğim kumarhanede karanlık sırlar üstüme kara bulut misali çökmüştü Kuşaktan kuşağa aktarılan bir görevin kurbanıydım ben. Hatamı tek bir şeye adamıştım. Varisliğe. Ağır bedeleri olan ağır yüklerin altında her geçen gün eziliyordum. Son ölümle birlikte açtığım bu savaş kapısı ilk kimin sonu olacaktı bilmiyorum ama ben bu savaşı kazanacaktım...

"Bir daha karşıma çıkmadığından emin ol, Sofinka. Yoksa yemin ederim gördüğün son gözler benimkiler olur.” Hayatımda gördüğüm en soğuk grilere sahipti. Sanki gözlerinin içinde buzla kaplı bir gece saklıydı. Her bakışı, her dokunuşu bana meydan okuyor; beni karanlığından uzak durmam için uyarıyordu. Ama sözlerinin tam tersine, her seferinde beni kendi dipsizliğine çekmekten asla vazgeçmiyordu. Onun söyledikleri yıllarca zihnimde dolanıp durdu.Ve bir gün, karanlık sırlarını sakladığı o kuleye gittiğimde kendimi uçurumun kenarında bulmuştum. O canavardan kurtarmaya çalıştığım o can, hiç tereddüt etmeden beni sırtımdan bıçaklamıştı. Bir el beni karanlığa ittiğinde gördüğüm son şey onun gri gözleriydi. Belki de haklıydı; onun yoluna çıkarsam göreceğim en son şey onun soğuk grileri olacaktı. Öyle de olmuştu. Ama bu kez beni öldüren değil, kurtaran taraf gibiydi. Bu kurtuluşun onun sonunu da beraberinde getireceğindense habersizdi. Gözlerimi tekrar açtığımda ise hafızam susmuştu. Geçmişin tüm izleri, tüm çığlıkları, tüm kanı… hepsi kaybolmuştu. Ve şimdi… Zamanında düşmanım olan o adam, karşıma geçip nişanlım olduğunu söylüyordu. Sanki beni ölümle tehdit eden kendisi değilmiş gibi. Sanki onu vuran ben değilmişim gibi. Sanki bu hikâyenin bir sonu yokmuş gibi.

Sessizce izleyen bir göz… Kael Ash, zekâsı ve soğukkanlılığıyla fark edilmeyi reddediyor. Yanındaki Lila ise geçmişiyle yüklü, ufak bir yüzük ve kaderi taşıyor. Ama her adım, her fısıltı, sistemin sessiz oyununa denk geliyor. Ne zaman müdahale edeceği bilinmiyor; sadece bekliyor… ve sabır taşıran sessizliği, sizi her sayfada ürkütücü bir merakın içine çekiyor. Kael ve Lila, kendi seçimleriyle yüzleşirken, geçmişin gölgeleri ve sistemin acımasız sınavları, her an her şeyi altüst edebilir. “Her şeyi bilirken ne yapabileceğinizi izlemenin zevkiyle her gün uyudum ve uyandım.” Yayın Tarihi: 23.01.2026

Beğendiğim kitapları öneriyorum, tanıtıyorum.

Evren, tanrıların henüz hamlelerini yapmadığı; taşların ise kan ve gölgeyle şekillendiği devasa bir satranç tahtasıdır. Burada tanrılar yaratıcı değil, soğuk ve acımasız oyunculardır. Gökler sustuğunda ve Yarık açıldığında, stratejiler yerini hayatta kalma içgüdüsüne bırakır. Tahtanın bir ucunda her adımı önceden hesaplayan kadim bir akıl, diğer ucunda kendi krallığını düşleyen hırslı bir atlı vardır. Ve tüm bu kozmik oyunun merkezinde, feda edilmeye en yakın ama düzeni kökünden sarsabilecek tek taş durur: Kimsenin adını hatırlamadığı ya da hatırlamak istemediği o piyon. Ancak antik varlıklar sahaya indiğinde ve kurallar yandığında, tanrıların unuttuğu bir gerçek ortaya çıkar: Bazı piyonlar feda edilmek için doğmaz. Bu oyunda sadakat, en ölümcül silahla en büyük zayıflık arasındaki ince çizgidir. Karanlık masaya oturduğunda artık kuralları oyuncular değil, gölgeler yazar. Unutma; bu savaşta kazanan yoktur. Sadece hayatta kalanlar vardır. Ve karanlık asla berabere bırakmaz. Sancılı bir veda, kanla yazılmış bir başlangıç… Taşlar devrildi, mat kaçınılmaz.

Her bedenin benliğinin altında başka bir hikaye yatar. Her hikayenin bir acısı, Her acının bir zaafı vardır. Peki ya zaaflar öldürür mü? Zaaflarını gizleyen, kapalı perdelerin ardına saklayan, hâlâ çocuk olan yetişkinlerin hikayesi. Bir ajan merkezi tarafından çocukluğundan beri ajan olarak yetiştirilen Filiz, bir gün görevi için bir cinayet işler. Her şey yolundadır. Görevinin tamamlandığını sanıyordur. Ta ki iki yıl sonra öldürdüğü adamın çok daha karanlık işleri olduğunu öğrenene dek. İnsanların üzerinde deney yaptıklarını ve bu şekilde bir çeşit ilaç ürettiklerini öğrenen Filiz, ekibiyle birlikte bu çeteyi çökertmek için harekete geçer. Ama bu görevde aşkı bulacağından ve geçmişiyle yüzleşeceğinden habersizdir. "Ya şah sandığımız aslında sadece bir piyonsa?" ŞAH ve MAT Birbirinin kimsesi olmuş, kimsesiz çocukların hikayesi...

Bu bir intikam hikâyesi değil. Ya da en azından sadece intikamdan ibaret değil. Bu, bir insanın kırıldıktan sonra nasıl yeniden şekillendiğinin hikâyesi. Gücün nereden geldiğini, korkunun nasıl sessizleştiğini ve acının bir silaha nasıl dönüştüğünü anlatıyor. Çünkü bazı yaralar kapanmaz; sadece sahibini değiştirir. Bu sayfalarda anlatılanlar, kahramanlık masallarına benzemez. Burada kimse masum değildir. Seçimler vardır, bedeller vardır ve bazen geri dönüşü olmayan kararlar. Sevgiyle şiddet, sadakatle ihanet, korkuyla cesaret iç içe geçer. Kimse tamamen iyi ya da tamamen kötü değildir; herkes hayatta kalmak için bir şeylerden vazgeçmiştir. Bu hikâyede güç, doğuştan gelmez. Kazanılır. Kaybedilerek. Ödenerek. Geçmiş, bu sayfalarda bir yük değil; bir gölgedir. Kaçtıkça uzayan, yüzleştikçe şekil değiştiren bir gölge. Karakterler bu gölgenin içinde yürürken, bazen kendilerini kaybeder, bazen de ilk kez gerçekten kim olduklarını bulurlar. Eğer bu kitabı açtıysan, şunu bil: Burada adalet yok. Burada kurtuluş yok. Ama gerçek var. Ve bazen, insanı ayakta tutan tek şey de budur. URAGİRİ

Tozlu Kayalar Serisi II. Kitap. Tozlu Kayalar-Keşkeler I kitabını okumayanlar bu kitaba başlamasınn🫶 Oy vermeyi unutmayın

KILIÇ ARTIK HİÇ OLMADIĞI KADAR KESKİN! GÖK TİM: İNTİKAM KİTABININ DEVAMIDIR. ALYA’NIN İSİMSİZLER TİM İLE YAŞAYACAĞI OLAYLAR VE BAZI GERÇEKLERİN GÜN YÜZÜNE ÇIKACAĞI BİR KİTAP. AKSİYON VE SAMİMİYETİN TA KENDİSİ. TABİ AĞLAYACAĞINIZ BÖLÜMLER VAR.

Not: Haftada bir yeni bölüm gelecek.Dünyama, zihnimin kuytu köşelerine hoş geldiniz ****

En güzel ve mutlu şeyler, beklenmedik tesadüflerle olur. ​Fakat bu defa, kaderin tesadüfü bir kadını cehennemin ortasına sürükledi. Zoraki bir evlilikten kaçan genç kadın, kendini masumiyetin pazarlandığı karanlık bir düzende buldu. ​O, soğuk kurallarla militanlaşmış, duyguyu unutmuş bir gölgeydi. ​En kanlı operasyonun ortasında, korumasız bir ruhla kesişti. ​Tüm kurallarını yuttu. Bir anlığına görevini bile unuttu.​Toprak bile bu kadar masumiyeti kirletmeye cesaret edemezdi. ​Tehlikenin tam ortasında uzatılan bir silah, bir söz değil. ​Sadece kaçınılmaz bir kader. Bu kitapta geçen isimler ve olaylar hayal ürünüdür gerçek kişi ve kurumlarla bir ilgisi yoktur. ​Bygülsüm sude- 2025

Rible`ye soğuk bir kış vurmak üzeredir. Kral ve kraliçe kışı atlatmanın planalrı içinde boğulmuşken, krallıkta hapsolmuş Avcı Angela`nın omuzlarında ise çok daha ağır yükler bulunmaktadır. Mantıklı kararlar almak zorunda olan avcının önüne ise büyük engeller tek tek gün yüzüne çıkmaktadır.

Küçükken ailesiyle birlikte trafik kazası geçiren bir kız, büyüdüğünde işini yaptığı sırada geçtiği sokaktan sesler duyar, merakına yenik düşer ve duyduğu seslere doğru gider; her şeyin orada başlayacağını, aradığı cevapları bir bir bulacağını ve başına neler geleceğini bilmeden. “Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?”

İçerik; (Tutku, Şiddet, Zor zamanda aşk, Görev, Arsız erkek, İnatçı kadın, Güçlü çiftler, Romantik komedi, Aksiyon.) Eski Yazar - Yeni Hesap Kızçelerim 🪷 (Bi doğurup geldim. 🤭) İnşaat mühendisi bir kadın. Yüzbaşı bir adam. Görücü usulü bir randevuda başlayan, kazara bir aşk. Biri şehirde büyümüş, Diğeri dağların içinde, emir ve sorumlulukla yoğrulmuş...İki zıt karakter. Bir kader. Ve tüm bu karmaşanın ortasında, istemeden örülmüş bir aşk... ❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥 Yüzbaşı Fatih Ulutürk; bir an bile tereddüt etmeden Deniz`i kucağına aldı. "Ne yapıyorsun sen!" diye çıkıştı Deniz. "Ne yapıyor gibi görünüyorum? Kapa çeneni, bana tutun. Çok da meraklı değilim seni kucaklamaya!" Deniz gözlerini kıstı. "Bak sen, görücü usulü tanışırken hiç böyle değildin ama." Fatih`in kaşları daha da çatıldı. "O zamanlar seni hanım hanımcık biri sanıyordum. Zırdelinin teki olduğunu bilseydim, arkama bile bakmadan kaçardım." Telsiz cızırtıyla doldu. Ömer`in sesi geldi: "Komutanım, doğudan gölge hareketi var. Dikkatli olun." Dışarıda Harun, gözünü dürbünden ayırmadan kıskançlıkla, onları izliyordu.

yüz yıllar boyu süren savaşın son izlerini silecek olan Lilith ve Lucian olabilir mi?

Türk Hava Kuvvetlerinde Olan Kadın Ve Türk Kara Kuvvetlerinde Olan Adamın Hikâyesi... "Havadan gelen nefes karaya vurmasaydı, Çiçek toprağa kavuşmazdı. Çiçek oksijen bulması için toprağa karışması gerekirdi. Ve Hava ve Kara Birleşirdi. Toprak ve Çiçek Buluşurdu. Bu ne demekti? Bu Tam olarak şu demekti. Bir Makine, Bir İnsan Tek Vücut Olduğunda Yeryüzü Ve Gökyüzü Birleşir Bir Savaşçı Doğar."

"Selam Komiser Hanım. Sizin burada ne işiniz var? Bildiğim kadarıyla bu müze hafta sonları kapalı. Yoksa ben mi yanlış hatırlıyorum?" Soğuk nefesini boynumda hissettiğimde ne yapacağımı şaşırmıştım. Bu adam nasıl buldu beni? Ben ne kadar da sessiz(!) ilerliyordum halbuki. Bir anda önüme çıkmasıyla attığım ufak çaplı çığlığımı kesmek amacıyla bir eliyle ağzımı kapatmıştı, diğer eliyle de ellerimi bileklerimden kavrayıp onu itmemi engellemişti. Her şey şaka gibiydi. Şaka gibi bir gün... *** Instagram: ruhumcekilmis Not: House Of Wax(Mumya Evi)`dan esinlenilmiştir.

İMGE MAYIS SEZER Yıllar önce korkunç bir adam tarafından yetiştirilmiş bir çok duygusunu kaybetmiş yetim bir kızdır.Tek yaptığı hırsızlık ve cinayettir.Ancak bir gün gizli görevler için ajanları eğiten bir kurumdan teklif alır.Bir ekibin içinde olmak ona hem arkadaşlığı hemde aşkı tattıracaktır.Ancak İmge buna nasıl alışacaktır. !vahşet ve küfür içerir !

Bazı aşklar nikâhta değil, mezar taşında susar. Bazı vedalar ise hiç söylenmemiştir. Sude, güçlü durmayı meslek edinmiş bir psikologtur. Ama sevdiği adamın adı anıldığında, en derin yaraları kanar. Emre… Üniformasıyla sevmiş, sessizliğiyle yakmıştır. Bir şehit haberiyle yarım kalan bir aşk, yıllar geçse de dinmeyen bir mâteme dönüşür. Geçmişle şimdi arasında sıkışmış anılar, susulan gerçekler ve sabırla taşınan bir acı… Mâtem-i Aşk, sevmenin bedelini ömür boyu ödeyenlerin hikâyesi.

Yeraltının iki yüzü vardı: Biri karanlığın efendisi Gölge… Diğeri kanın sessiz hükmedicisi Kara Leydi… Veza… Kanla kurulan bir dengeydi. İhanet ise teraziyi bozan tek gerçek. Denge bozuldu. Artık herkes bedelini kanla ödeyecek

Hayat, bazen en ağır rolü en hazırlıksız oyuncuya verir. Kadir için her şey, geçim derdiyle kabul ettiği basit bir figüranlık teklifiyle başladı. Üzerindeki emanet siyah takım elbise ve elindeki maket silahla, sadece birkaç sahne çekip mahallesine dönecekti. Ancak o gün, bir film setinin ışıkları altında değil, hayatın en karanlık ara sokağında kayboldu. Kendisini kaçıran adamların aradığı kişi o değildi. Ama girdiği dünya, bir kurgudan çok daha fazlasını vaat ediyordu: Kan, güç ve yıllardır saklanan sırlar... Bir yanda soğuk bir imparatorluğun tahtında oturan Serhat Arıkan, diğer yanda sadece sevdiklerini korumaya çalışan fırıncı Kadir. Kadir, bu tehlikeli oyunun içinde hayatta kalmaya çalışırken, aslında en başından beri sahte bir hayatın başrolü olduğunu fark edecektir. Maskeler düştüğünde, kimin kurban kimin cellat olduğu birbirine karışacak. Çünkü bu sahnede hiç kimse göründüğü kadar masum, hiçbir tesadüf göründüğü kadar uzak değil. FİGÜRAN… Aksiyon, dram ve karanlığın, en keskin noktada birleştiği yerde…

Dünyada gökyüzünü gözlemlemeyle başlayan olaylar örgüsü Dünya dışı canlılarla temasla birlikte aklının sınırlarını zorlayan bir uzay yolculuğuna dönüşür. Öz farkındalığı kaybolma sınırlarındayken kara deliklerle karmaşık bir durum merkezinde bulur kendini.

William Primrose ve Elena Starlink, Astrum şehrinde tarihi Miradis kütüphanesinde gizemli bir kolye bulurlar. Bu kolye antik çağlardan kalma İgnis Lux isimli bir mühürdü. William ve Elena istemeden kolyeyi aktifleştirirler, ve böylece Astrum şehrin dört bir yanına dağılan ışık hüzmeleri meydana gelmiştir. Işık hüzmeleri insanları karanlık arzularını, kaybettikleri yakınlarını, ve hatta korkularını gün yüzüne çıkartmaktaydı. William ve Elena birlikte İgnis Lux kolyeyi kullanarak, ışık hüzmelerin peşine düşmüşlerdir, bir bir avlayarak tekrar kolyeye hapsetmeye başlarlar. Fakat işler öyle kolay gitmeyecekti, onları fark eden karanlık, William ve Elena`nın gerçek tehlikenin ışık hüzmeleri olmadığını anlayacaklardı. Bu milyonlarca yıllık bir kavganın yeniden başlamasıydı. Karanlık ve Aydınlığın kavgası, Lumigen ve Umbragen`in kavgası. "Işık ne iyiyi seçer ne de kötüyü dışlar; o yalnızca aydınlatır. Seçimi yapan kalptir."