- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

"Bazı yaralar görünmez bazı bağlar kopmaz" Askerî operasyonların gölgesinde, geçmişinin yükünü sessizce taşıyan Tuna Ulu ve timinin hikâyesi... Her görev yeni bir tehlike, her dönüş yeni bir sınavdır. Sadakat, kayıp, dostluk ve kardeşlikle ayakta duran bu ekip, yalnızca karşılarındaki düşmanla değil, geçmişlerinin bıraktığı izlerle de mücadele etmek zorundadır. Tuna, yıllardır kaçtığı gerçeklerle yüzleşirken yanında onu anlamaya çalışan insanlar vardır. Özellikle Defne`nin varlığı, zamanla ikisinin de beklemediği bir bağa dönüşmeye başlar. Ancak bazı duvarları yıkmak, en zorlu operasyondan bile daha zordur. Bazı sırlar yıllarca saklanır. Bazı kayıplar hiç unutulmaz. Ve bazen en büyük savaş, insanın kendi içinde verdiği savaştır.

Bir seks yayıncısına aşık olsaydınız ne olurdu?

Kael, Sessiz bir köyde sıradan bir hayat sürerken, yasaklanmış Kara Elflerin kızı Ashael ile karşılaşmasıyla her şey değişir. 14 yaşında sıradan bir çocuk gibi görünse de damarlarında iki farklı gücün kanını taşıyor İnsan soyundan gelen ateş büyüsü ve iblis soyundan gelen karanlık büyü. Ancak bu güçler onun için bir armağandan ziyade günden güne ağırlaşan bir lanete dönüşmekte Yarı insan, yarı iblis olan Kael, özellikle karanlık büyüyle bağ kurmakta büyük acılar çeker. İblis ırkına özgü olan bu güç, Kael`in yarı insan bedeniyle uyum sağlamayı reddetmektedir. O, bir yandan bu kontrol edilemez güçleri dizginlemeye çalışırken, diğer yandan kaçmaya çalıştığı geçmişinin adım adım peşinden geldiğini fark etmeye başlar. Beş büyük krallığın tamamında iblislere karşı köklü bir korku ve nefret hakim. Kael, ise bu nefretin hedefinde kalan ve hayatta kalmaya çalışan bir melezdir. bu süreçte ise dostluk, ihanet ve karanlık sırlarla dolu bir dünyanın kapıları birer birer açılır.

Asel Kara, kendi ayakları üzerinde duran, güçlü ve kontrolü elinde tutmaya alışmış bir kadındır. Hayatını düzenli, planlı ve güvenli kurmuştur. Ta ki babasının aldığı bir karar her şeyi değiştirene kadar... Demir Aslan ise gücünü, kontrolünü ve öfkesini bir arada taşıyan bir adamdır. Onun dünyasında zayıflığa yer yoktur. Ama bazı karşılaşmalar, en sert adamın bile dengesini bozabilir. Bir ihale... İki güçlü aile... Ve saklanan gerçekler... Asel ve Demir, sadece birbirlerine değil, aynı zamanda ailelerinin karanlık geçmişine de karşı durmak zorundadır. Ancak her adım, onları daha büyük bir oyunun içine çeker. Ve bazı düğümler... çözülmek için değil, insanı içine çekmek için vardır.

Karadeniz’de yaşayan genç bir kadın, kimyanın kurallarını ezberden bilen, düzenle nefes alan bir zihne sahiptir. Hayatı; ailesi, küçük bir lokanta ve her sabah denize açılan bir tekne kadar sade görünür. Ta ki zaman, bir çocuğun nefesiyle yarışmaya başlayana kadar. Bir hastalık. Bir ameliyat. Ve yetişmeyen bir para. Yıllar önce kaybolduğu sanılan bir formül, gizlice yeniden üretilmeye başladığında bu yalnızca bir suç değildir; geçmişin kapısını açan bir hatadır. “Kristal” adıyla Rusya’ya ulaşan bu madde, orada tek bir adamın dengesini bozar. O adam, karanlığı düzen hâline getirmiş bir mafya lideridir. Ve düzeni bozan unsuru ortadan kaldırmak için Türkiye’ye gelir. Başta sorun olarak gördüğü o kadın, kısa sürede başka bir bağımlılığa dönüşür. Onun sessizliği, dikkati, soğukkanlılığı… Adamın dünyasında ilk kez bir şey tehdit edilerek çözülemez hâle gelir. Zorlama ile başlayan bağ, tehlikeli bir yakınlığa; korku, geri dönülemez bir tutkuya evrilir. Kadın için bu, ailesini kurtarmak adına girilmiş bir karanlıktır. Adam içinse, kontrol edemediği tek şey. Kristal, suçla başlayan, tutkuyla derinleşen, aşkın en tehlikeli hâlini anlatan bir roman. Çünkü bazı aşklar vardır; insanı kurtarmaz. Ama kaçmasına da izin vermez.

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

Karanlığın ve ışığın arasında ince bir çizgi vardır. Genç birinin kendi gücünü, sınırlarını ve kimliğini keşfettiği bu yolculukta, geçmişin gölgeleri ve geleceğin umutları iç içe geçer. Zamanın ritmiyle şekillenen anılar, unutulmaz dostluklar ve kalbin fısıldadığı sırlar, her sayfada yeni bir gizemi ortaya çıkarır. Her seçim, her adım bir yolun kapısını aralar ve bu yolculuk, sizi sadece bir hikâyenin içine değil, kendi içsel keşfinize de davet eder. Midnight Memories – Gece yarısında saklanan anılar, gün ışığında çözülmeyi bekliyor.

Sanki insanların ayakları altında ezilen, her adımda biraz daha değersizleşen bir araziydim. Kara topraklarım susuzluktan, en çok da değersizlikten çatlamıştı; ne bir yeşerme ümidi ne de uğruna uğraşılacak bir verim kalmıştı. Herkes ezip geçmiş, kimsenin ayak basmayacağı bir çöle dönmüştüm adeta. Ta ki bir gün, avuçlarında masumiyetin safiyetine sahip izlerle küçük bir erkek çocuğu gelene dek. Hiç tereddüt etmedi, avuçlarında gizlediği beyaz nilüfer tohumunu kurumuş kara topraklarımda sakladı. Yıllardır çektiğim su hasreti, küçücük bir erkek çocuğunun küçücük elleriyle bana emanet ettiği o umutla son bulmuştu. O umut bana o gece yağmuru getirdi. O umut beni o gece bataklığa dönüştürdü

Güneş, hayatı boyunca görünmez olmanın ağırlığı altında ezilmişti. Onun dünyası, imkansız bir aşkın gölgesinde solan soluk bir renkten ibaretti. Doruk’a duyduğu takıntılı sevgi, onu bir seçim yapmaya zorladı: Ya hiçlikte kaybolacaktı ya da kendini yok edip küllerinden yeniden doğacaktı. Ancak bir tırtılın kelebeğe dönüşmesi için sadece arzu yetmez; ruhu parçalara ayırıp yeniden dikecek bir cellat gerekir. Okulun en tehlikeli ismi, karanlığın bizzat kendisi olan Kuzey, bu kanlı dönüşümün mimarı olmayı kabul eder. Güneş, Doruk’un sevgisini kazanmak için Kuzey’in ellerinde şekillenirken, masumiyetini her adımda biraz daha kaybeder. Fakat kanatları siyaha boyandığında ve uçmaya hazır olduğunda, Güneş korkunç bir gerçeği fark eder: Celladına aşık olan bir kurban, özgür kalabilir mi? *** Diğer hikayelere yeni bölüm yayınlamak için bir süre hikaye tamamlandı olarak işaretlendi bilginize !!!! Eğer yeni bölüm bekleyenleriniz varsa iletişime geçiniz. ( Platform üzerinden veya b. wolf_53 Instagram hesabından)

"Geçmiş onu büyüttü. Karanlık onu şekillendirdi. İntikam ise onu geri çağırdı.” Eflin Öztürk, yeraltının en tehlikeli gölgesidir. Demir Ateş ise Batı’nın değişmeyen gücü. İkisi karşı karşıya geldiğinde, artık hiçbir sır güvende değildir.

Kaçarken kurulan bir taht olur mu? O, geçmişinden kaçtığını sanıyordu. Meğer kaçtığı şey, onu zirveye taşıyacak yolmuş. Gücün, ihanetin ve sadakatin iç içe geçtiği bu hikâyede; kim kral, kim piyon belli değil. Taht bazen mirasla değil, kanla kurulur. Bölümler kısa ama tempo yüksek. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

Kendi ayakları üstünde durmaya çalışan Elize bir numara yazar ama konuşmaları kısa olur. Eliz ailesinin ölümünün sonrasında hep yalnız ve güçlü durmaya çalışır. Tabi kapısına iki adam gelip gerçekleri söyleyene kadar.

❝ Baron örgütü liderliğinde olan Kamer çetesi İtalya’ya da büyük bir vurgun yaptı. İtalya’da dün sabaha karşı, uyuşturucu kaçakçılığı ve silah ticareti yapılan bir depoda yangın çıktı. FBI ve polis ekiplerinden aldığımız bilgiye göre vurgunu yapan Baron örgütü liderliğinde olan Kamer çetesi olarak bilinmektedir. Kamer çetesi, yapmış olduğu kaçakçılık sonrası depoyu yakmışlardır! Çok sayıda ölü ve yaralı vardır! Kırmızı bültenle aranan Baron kod adlı örgüt ve çete kurucusu, tüm dünya tarafından aranmaktadır. Yaklaşık yedi yıldır aranan Baron’un henüz kimliği tespit edilememiştir. ❞ Bu kurguda geçen kişi ve olaylar tamamen hayal ürünüdür! Gerçekle hiçbir alakası yoktur. Bu kurguda geçen karakter ve kelimeler bir başka kurgudan alınmamıştır. Benzerlikle çalıntıyı karıştırmayın! Fikir şahsıma aittir! Başka kurgulara benzememektedir. Okudukça anlayacaksınız ne demek istediğimi, bunun bilincinde yorum yapmanız rica olunur!

Karanlığın tam ortasında, bir çığlık yankılandı… Evin duvarları, çaresiz kadının feryatlarını içine hapsederken, onun için kaçış neredeyse imkânsızdı. Öfkeden gözü dönmüş bir adam, karşısındakini paramparça etmeye hazırdı. Ama o sadece kendisini değil, karnındaki masum hayatı da korumak zorundaydı. Tam her şeyin bittiği an sanılırken, kapı büyük bir gürültüyle kırıldı. İçeri giren adam, savaşın tam ortasından çıkıp gelmişti. O, sadece bir asker değildi. O, hayat kurtarmaya yeminli bir adamdı. Fakat karşısında durduğu tehlike, cephede karşılaştığı düşmanlardan bile acımasızdı. Zaman daralıyor, hayatlar tükeniyordu. Bu gece yalnızca bir kurtuluş hikâyesi değil, hayatta kalmak için verilen bir savaş yazılacaktı. Peki Kanla sulanan bir gül nasıl iyileşirdi ?

O cehenneme tek yön bilet demekti ve ben ateşten korkmuyordum. Biraz bile.

Kurtuluş gerçekten mümkün müydü, yoksa sadece ertelenmiş bir yıkılış mıydı?

Yanan bir aşk, bazen insanın bile isteye atlayacağı kor bir çukurdan ibaretti. Belki tahammül edemeyişinin, onu gördüğündeki o kabarışının sebebi; kontrol edemediğin çarpıntı hislerindi. Hırs, insanın kendine koyduğu çizgi ve doğruyu ayırt edemeyişinin en büyük engeliydi. O, bazen karşıma geçip yüreğimi yakan bir bakış yolladığında dudaklarım sadece şu kelimeleri dile getirmek istiyordu; "Gönlümdesin, ama cehennem gibisin..."

Zaman her şeyin ilacı olarak bilinir. Ancak her ilaç gibi bu ilacın da içileceği zamanı kendi belirler ... Annesini kaybeden Karmen birden bire kendisini öldüğünü zanettiği anneannesinin evinde bulur. Annesinden ona kalan gizemli kitap türlü bilmecelerle onu zamanı düzeltmek için geçmişe götürür. Hayatı yeterince karmaşık olan Karmen onu geçmişe götüren kitapla daha da karmaşık olur. Biz ayrı dünyaların değil,ayrı zamanların insanlarıydık...

​Miami`de güneş herkesi ısıtır. Ama bazılarını yakar. Mila için sahil, saklanmak için kusursuzdu. Kalabalığın içinde kaybolmak, normal görünmek, geçmişini susturmak... Hepsi mümkündü. Ta ki okyanus, unutulması gereken bir şeyi yeniden kıyıya vurana kadar. Yaman Sancak bu sahilin düzenini korur. Kuralları nettir, hataya yer yoktur. Ama bazı insanlar, geldikleri anda dengeleri değiştirir. Bazı sırlar suyun altında kalmaz. Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Ve Miami`de, herkes göründüğü kişi değildir. 🧭 ​“Tebrikler Boran,” dedi, sesi her zamankinden daha boğuk geliyordu. Ama gözlerindeki o delici bakış gitmemişti. “Üniversite takımında size balık olmayı mı öğrettiler?” “Şanslı bir günümdü Şef,” dedim, yere bakarak. Yaman yanıma yaklaştı. Sadece benim duyabileceğim bir sesle fısıldadı: “Kasten mi bekledin? Benim çıkmamı bekleyip bir saniye sonra mı çıktın?” Bakışları üzerimde kilitlendi. “Okyanus yalan söylemez Mila. Suyun altında elimin altındaki nabzın tek bir kez bile hızlanmadı.” Dudaklarının kenarı hafifçe kıvrıldı. “Sen kime meydan okuyorsun?”

"Hazır ol gelin hanım... En fazla bir saat sonra evleniyoruz. Ve karım olduğun andan itibaren sana ağlamayı yasaklıyorum... Çünkü sana hiç yakışmıyor." Bir gün, tanımadığı bir adamla evlenmek zorunda kalacağını söyleseler, gülüp geçerdi... Ama kader, Lavinia`yı tam da bu noktaya sürükledi. Kırık pusula... ve kırk bir günlük bir oyun. Gerçek suçlu kim? Kim hayatta kalacak, kim yok olacak? Her sayfa, sırları bir bir ortaya çıkarıyor. Ve unutma: Ölüm Çiçeği`nin laneti, seni izliyor... "Kırık pusula seni karanlığa sürüklerken, Ölüm Çiçeği kaderini belirleyecek." Varlığı, annesi için hiçlikten ibaret olan tüm kız çocuklarına...

Yüzüme bakmıyor, gözlerini kaçırıyordu. Belinden silahını çıkardı. Ne yapıyordu bu? Beni mi öldürecekti? Bakışlarını silahtan çekti ve ilk defa gözlerime değdirdi. "Ne o?! Beni mi öldüreceksin bu sefer?!" diyerek burnumdan soludum ve ekledim, "Sen planları tuzla buz etmeyi seversin nasıl olsa." Hareleri hâlâ gözlerimde dolanıyordu. Elini uzatıp "Al." dedi. Önce silaha sonra ona baktım. Kafam karışmıştı. 🧭 Geçmişin hayaletleri aralarında birer kurşun gibi dolaşırken, silah bu kez el değiştiriyordu. Gözlerindeki nefret mi daha keskindi, yoksa o tanıdık hayal kırıklığı mı? Planlar tuzla buz olmuş, güven çoktan toprağa gömülmüştü. Şimdi elindeki metale bakarken tek bir soru vardı: İntikam mı, yoksa sadakat mi? Sence hangisi kazanır?

O gece bir söz verdim. Ve ben, nâm-ı diğer Yılanın Yavrusu, yıllar önce söndürdüğünüz o ateşi tekrar yakmaya geldim... •Kitap tamamen şahsıma aittir ve tüm hakları saklıdır.

Romantik/ Aksiyon/ Askeri Karanlığın içinden bir ses yükseliyor…
“Gerçek bazen en tehlikeli yalandır.” Bir adım atılıyor.
 Bir silah doğruluyor.
 Bir isim fısıldanıyor. Ve bütün sırlar, tek bir kurşunla dağılmaya hazır. Aybüke’nin adımları, artık geri dönülmez bir yolun taşlarına vuruyor.
Dost bildikleri, düşmana dönüşüyor.
Gölgelerden çıkan her yüz, yeni bir ihanetin habercisi. Dost ile düşman arasındaki çizgi bulanıklaşırken, en yakınında duranların bile yüzleri maskelerle gizlenir. Bir karar, bir adım, bir söz… 
Her şeyin kaderi değişir. Bu defa sadece hayatlar değil; gerçekler de ölümle sınanacak.
Ve gerçeğe en çok yaklaşan, en çok kaybedecek. İhanetin gölgesinde, aşkın sınavında, ölümle yüzleşirken…
 Bir tek soru kalır:
 Kime güveneceksin? “Benim yolumdan gel, seni en büyük kralları bile yöneten bir soytarı yapayım. Tüm dünyayı da senin şaklabanın.” Zaman daralıyor…
Her şey yanıyor… Bir çığlık. Bir dua. Bir kahkaha…
 Ve gerçek, herkesin kanını akıtacak kadar keskin. “Burası başlangıç değil.
Burası sonun doğduğu yer.” Sonra yalnızca o cümle kalıyor: “Öldürsene beni, Elmas. Hadi, öldür.” Bu defa sadece bir timin değil, bir milletin kaderi yazılacak. Ve kaderin adı: Vazgeçtiklerimiz.

Asker sadece vatan uğruna feda edilen bir can mıdır? Arka planda başka acıları yok mudur? Arkasında onları bekleyenler çok mu rahattır? Duygusuz ve sert ifadelerinin altında gerçekten duygu yok mudur? Urungu; Kurt Timi ve Turan Timi`nin, arkasında kalanların ve karşılarındaki terör örgütünün pencerelerinden ayrı ayrı anlatan geniş bir evrendir. İlk 9 bölüm bu geniş evreni tanıtırken devamında ise bizi her türlü duygu karşılayacak... Temelde iki timin birleşip bir terör örgütüne karşı mücadelesini anlatmaktadır.