Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

Siz hiç taksiye yolcu olarak binip şoföre aşık olarak indiniz mi?

Şehir geceleri artık daha sessizdi. Çünkü insanlar karanlığın içinde kimin dolaştığını biliyordu. Bir tarafta… adı bile korkuyla fısıldanan adam vardı. Karga. Onun gerçek adını kimse bilmiyordu. İnsanlar yalnızca bıraktığı cesetleri, susturduğu sokakları ve çöktürdüğü imparatorlukları biliyordu. Kumarhaneler, limanlar, gece kulüpleri… hepsi onun gölgesinin altına girmişti. Masaya oturduğunda sigara dumanı bile yön değiştirirdi. “Bu şehirde iki şey kaçınılmazdır…” demişti bir gece. Viski bardağını yavaşça çevirirken gözleri ölüm kadar soğuktu. “Ölüm…” Kısa bir sessizlik olmuştu. “…ve ben.” İnsanlar ondan korkuyordu çünkü Karga bağırmazdı. Sakinliği daha tehlikeliydi. Ama sonra… Şahin öldü. Ve şehir ilk kez başka bir ismi konuşmaya başladı. Kim olduğunu kimse bilmiyordu. Nereden geldiğini… kaç kişiyi gömdüğünü… neden omzunda bir karga taşıdığını… Hiç kimse bilmiyordu. Sadece siyah araçlardan oluşan bir konvoyla İstanbul’a geldiğini gördüler. Bakır saçlarının yağmur altında ateş gibi parladığını… ve Karga’nın gözlerinin içine korkmadan baktığını. Köprünün üstünde ilk kez karşı karşıya geldiklerinde herkes savaş çıkmasını beklemişti. Ama silahlar değil… kelimeler ateşlenmişti. “Seninle böyle tanışmak çok komik oldu.” Kızın sesinde alay vardı. Karga ise sadece ona bakmıştı. Uzun süre. Sanki karşısındaki kişinin insan mı yoksa yaklaşan bir felaket mi olduğuna karar vermeye çalışıyordu. “Buraya ne için geldin?” diye sormuştu sonunda. Kız dudaklarındaki koyu kırmızı ruju yavaşça düzeltmişti. “Babamı senin öldürmediğini düşünüyorum.” İşte o an… şehir değişmişti. Çünkü ilk kez biri Karga’ya korkmadan yaklaşmıştı. İlk kez biri onun kurduğu karanlığın içine gözlerini kırpmadan yürümüştü. Ve daha kötüsü… Karga onu öldürmemişti. Bu yüzden insanlar fısıldamaya başladı. “Kim bu kadın?” “Karga neden hâlâ onu yaşatıyor?” “Gerçekten Şahin’in kızı mı?” Ama cevap yoktu. Çünkü o kadın bilinmezdi. Ve bilinmeyen şeyler… yeraltı dünyasında her zaman korku yaratırdı. Bir gece Karga’nın sağ kolu sessizce odasına girip şöyle dedi: “Efendim… o kadın tehlikeli.” Karga pencerenin önünde durmuş, şehrin ışıklarını izliyordu. Sigarasının közünü karanlıkta görmek mümkündü. “Biliyorum.” “Öyleyse neden hâlâ nefes alıyor?” Karga birkaç saniye sustu. Sonra boğuk sesi odanın içine yayıldı: “Çünkü bazı insanlar öldürülmeden önce anlaşılmalıdır.” Ama anlamadığı bir şey vardı. Kadın da onu izliyordu. Otelde, loş ışıklı odasında omzundaki karganın tüylerini okşarken cama yansıyan kendi gözlerine bakmıştı. Ve fısıldamıştı: “Karanlığın sahibi olduğunu sanıyor…” Kuş hafifçe ses çıkarmıştı. Kadın dudaklarının kenarını kaldırmıştı. “…oysa karanlık bazen insanın içinde doğar.” Şehir artık iki farklı fırtınanın arasında kalmıştı. Bir tarafta herkesin korktuğu adam vardı. Diğer tarafta kimsenin tanımadığı kadın. Ve en korkuncu… İkisi de birbirini öldürmek yerine anlamaya çalışıyordu. Çünkü bazen yeraltı dünyasında savaş… kurşunla değil, merakla başlardı.

Köy Kurgusudur.

Babalarının kanlı tahtlarına oturan iki genç mafya lideri. İkisi de kendi bölgelerinin acımasız hakimi, ikisi de boyun eğmez.Hazal Karahan... Yeraltı dünyasının "Demir Yumruk" lakaplı kraliçesi. Merhameti, yanından ayırmadığı gümüş saplı bıçağının ucunda saklı. Dokunduğu her şeyi yıkan bir fırtına.Araf Kozcuoğlu... Namıdiğer "Gölge". Sessiz, tehlikeli ve nereye sızacağı asla tahmin edilemeyen bir karanlık.Gölge’nin, Demir Yumruk`un liman transferini tek bir hamleyle durdurması, yeraltında büyük bir yıkımın fitilini ateşledi. Sınırlar ihlal edildi, silahlar çekildi. Onlar birbirlerini yok etmek için her hamle yaptıklarında, birbirlerinin canını her yaktıklarında, ruhlarının nasıl kaçınılmaz bir bütüne doğru sürüklendiğinden tamamen habersizler.Gölge fırtınayı saracak, Demir Yumruk o gölgeyi parçalamak isteyecek. Ancak her nefret dolu bakışta nefret aşka, intikam tutkuya dönüşecek.📌 "Gümüş bir bıçağın keskinliği mi, yoksa karanlıkta kaybolan bir gölgenin tekinsizliği mi? Bu savaşta kimse masum kalmayacak."Eğer dişli karakterlerin savaşına, entrikaya ve soluksuz okuyacağınız bir düşmandan aşka hikayesine hazırsanız, hikayeme davetlisiniz! 🔔 Kütüphanelerinize eklemeyi ve oy vermeyi unutmayın!

Yangından bir can borcuyla kurtulan Sıla için hesap zamanı. İntikam yolu onu İstanbul’a, sert ve mesafeli Kubat’ın dünyasına sürüklüyor. Sıla kendini baştan yaratırken, Kubat sınırları zorlayan o duvar olacak. Bu tehlikeli oyun ikisini de dönüştürürken geçmişin hesabı elbet kesilecek. - ​"O kapıları senin üzerine kilitleyen herkes," dedi "O karanlıkta boğulacak. "

Yüksek bir ışık hüzmesi... Gökyüzünden yağmıştı bir zamanlar. Kıyametin habercisi gibiydi. Ve o ışıkla gelen öz maddesi, insanlık tarihini sonsuza kadar değiştirdi. Önce sessizdi her şey. Ama sonra bir kaza oldu-İstanbul`un içinde, gözlerden uzak bir yerde. Öz yayıldı. Ve insanlar artık insan değildi. MUV oldular. Yani, Mutasyona Uğramış Varlıklar. İstanbul da artık İstanbul değildi. Orası artık girişin ve çıkışın olmadığı bir yerdi. Orası... KAVANOZ`du. Bu felaketi durdurmak için MUVAM kuruldu. Ama düzenin kontrolü çoktan Konsorsiyum adlı gizli bir gücün eline geçmişti. Yeni sistemde herkesin bir rolü vardı: Silahlar - bedenleri silaha dönüşen insanlar. Operatörler - bu silahları kullanan savaşçılar. Ben, Operatör Feyza Ezher Solmaz. Yalnızca ben MUV`ları iyileştirebiliyorum. Yalnızca ben bu düzeni durdurabilecek güce sahibim. Ama sistem beni yönetmek istiyor. Ve infazcılar beni ortadan kaldırmak. Peki ya... Ait olmadığın bir düzenin merkezindeysen? Yok etmek istediğin şey, seni sen yapan şeyse? Ne MUV`um, ne de insan. Ben bu düzenin son mağlubuyum. Ve şimdi- sahibi olmaya geldim. Düzenli bölüm yayınlamaya çalışıyorum.Kitap post-akapoliptik bir dünyada geçiyor.Yorumlarınızı merakla bekliyorum.Başladığınız tarihi de bırakırsanız sevinirim. Ben Fatma Karnuş. İyi okumalar :) ---

Kael, Sessiz bir köyde sıradan bir hayat sürerken, yasaklanmış Kara Elflerin kızı Ashael ile karşılaşmasıyla her şey değişir. 14 yaşında sıradan bir çocuk gibi görünse de damarlarında iki farklı gücün kanını taşıyor İnsan soyundan gelen ateş büyüsü ve iblis soyundan gelen karanlık büyü. Ancak bu güçler onun için bir armağandan ziyade günden güne ağırlaşan bir lanete dönüşmekte Yarı insan, yarı iblis olan Kael, özellikle karanlık büyüyle bağ kurmakta büyük acılar çeker. İblis ırkına özgü olan bu güç, Kael`in yarı insan bedeniyle uyum sağlamayı reddetmektedir. O, bir yandan bu kontrol edilemez güçleri dizginlemeye çalışırken, diğer yandan kaçmaya çalıştığı geçmişinin adım adım peşinden geldiğini fark etmeye başlar. Beş büyük krallığın tamamında iblislere karşı köklü bir korku ve nefret hakim. Kael, ise bu nefretin hedefinde kalan ve hayatta kalmaya çalışan bir melezdir. bu süreçte ise dostluk, ihanet ve karanlık sırlarla dolu bir dünyanın kapıları birer birer açılır.

"Ben sana inandım, ben sana güvendim ya ben sana-" gözümden süzülen yaşlar bulanık görmeme neden olurken aniden bağırmasıyla sözlerim boğazıma dizildi. "İnanmasaydın, güvenmeseydin ben sana en başta ne dedim" sesi boş sokakta yankılanıp tekrar kulaklarıma ulaşırken donup kalmıştım. Nefesim sıkışmaya başlarken elim kalbime ulaşmıştı. "Ben seni hiç bir şeye inandırmadım ben sana güven vermeye de çalışmadım" sinirle elini saçlarının arasından geçirirken öfkeli gözleri yeniden yaşlarla dolu gözlerimi buldu. "Ama sen o kadar zayıf bi haldeydin ki" kafasını eğip yüzüme yaklaştığında her cümlesi tokat etkisi yarattı zihnimde. "O kadar yalnızdın ki" yaşlar bir bir gözlerimden boşalırken kafamı sağa sola salladım yapma dercesine. "Merhametimi aşk mı sandın yoksa" alaylı ve küçümseyici sesi damlayı taşıran son damla olmuştu. Elim hızla sol yanağını bulduğunda kafası yan dönsede alaylı gülümsemesi yüzünden kaybolmadı. "O gün o evde keşke kimse olmasaydı" acıyla gülümsediğimde kafasını eğip salladı ne dediğimi anlayarak. Daha ilk günden onun yanında durmak yanlıştı zaten.

Bilinmeyen Numara: Limandaki nöbetçileri indirin, kamyonlar girmeden önce kameraları tamamen devre dışı bırakın. Sıkıntı istemiyorum. ​ Lavin: Limandaki nöbetçilere benden birer oralet söyledim, kameralara da el salladık canım. Sıkıntı çıkmaz, rahat ol. Kamyonlar bende. ​ Bilinmeyen Numara: Erdem? Ağzını topla ve işini yap. Kameralar hala açık görünüyor sistemde. Beni delirtme. ​ Lavin: Ah, patron... Kameralar açık çünkü arkada çok güzel bir fon müziği çalıyor, ortamı bozmak istemedim. Hem kamyonların rengi kırmızıysa geçirmiyorum, benim kırmızı takıntım var biliyorsun. ​ Bilinmeyen Numara: Kırmızı takıntısı olan bir Erdem... Çok yaratıcı. Kimsin sen ve Erdem nerede? ​Lavin: Erdem şu an limanda oraletinin dibini sıyırıyor, telsizi de bana bıraktı. Telsiz nöbetçisiyim ben. Telsiz başında kırmızı kamyon bekliyorum. ​ Bilinmeyen Numara: Güzel oyun. Ama kötü haber; Erdem şu an tam karşımda duruyor ve telefonu elinde. Bu gece benimle kimin eğlendiğini bulduğumda, o kırmızı kamyonun arkasına ilk seni bindireceğim.

Bir adam ve bir kadın. Aralarında, dokunmaya korktukları, dokundukları an dünyayı yakacaklarına inandıkları o yasaklı, yakıcı tutku... Sanki dünya üzerindeki tüm yollar bir gün mutlaka birbirlerine çıksın diye çizilmişti. Ancak hayat, tam bu noktada, birbirlerini asla birleştiremeyecekleri o keskin sınıra "yemin" ve "sorumluluk" adını verdi. Kadın, bir sözün esaretinde; adam ise bu sözün soğuk gölgesinde. Birbirlerine her yakınlaştıklarında, kendi elleriyle kurdukları o düzene, o kutsal sayılan sorumluluklara ihanet ediyorlardı. Bir yanda tutkuyla birbirine kenetlenen ruhlar, diğer yanda kopup gitmesine izin verilmeyen hayatlar... Hazeran çiçeği gibi; ne kadar kurak bir toprağa da ekilse, her şeye rağmen ısrarla kök salmaya çalışan, koparıldığı yerden bile yeniden yeşermeye meyleden bir bağlılık. Onlar birleşemediler; çünkü hayat, bazen en büyük aşkları bir araya getirmek için değil, birbirinden uzak tutarak korumak için sınar. Biz, birbirimizin hayatında bir nefeslik yer bile bulamadık ama ruhlarımız, başladığımız o ilk günden beri birbirine düğümlü kaldı. Hazeran, çiçeklerin en sadık olanıdır; toprağına ihanet etmez. Tıpkı bizim, birbirimize olan tutkumuzu, bir yemin uğruna sessizliğimizde sakladığımız gibi. COnu o evden çıkarmayacağım; onu o cehennemden çekip alacağım. Şoför koltuğunda otururken dikiz aynasından gördüğüm o boş bakışlar, ailesinin ona birer pranga gibi taktığı o soyluluk yalanlarının eseri. Babasının kirli masasına imza atan kalemle, onun özgürlüğünü yazacağım. Kim olduğumu öğrendiğinde beni belki affetmeyecek ama en azından nefes aldığını göreceğim." "O, ailesinin servetiyle değil, isminin vadettiği o nadide ışıltıyla bir hazine gibi saklanıyordu. Ancak her altın gibi, Zeran da sadece ateşin (aşkın) içinde eriyip gerçek kimliğini bulmaya mahkûmdu." Yavuz BORABAY Zeran ARIN

Karanlığın ve ışığın arasında ince bir çizgi vardır. Genç birinin kendi gücünü, sınırlarını ve kimliğini keşfettiği bu yolculukta, geçmişin gölgeleri ve geleceğin umutları iç içe geçer. Zamanın ritmiyle şekillenen anılar, unutulmaz dostluklar ve kalbin fısıldadığı sırlar, her sayfada yeni bir gizemi ortaya çıkarır. Her seçim, her adım bir yolun kapısını aralar ve bu yolculuk, sizi sadece bir hikâyenin içine değil, kendi içsel keşfinize de davet eder. Midnight Memories – Gece yarısında saklanan anılar, gün ışığında çözülmeyi bekliyor.

Bir bratva lideri. Bir pakhan. Anlaşmalı bir evlilik.

İstanbul`a tutkuyla bağlı Savcı Ceren Yılmaz, mafya lideri Pamir Tan`ın suçlarını örtbas etmeyi reddedince kendini bir anda İstanbul`dan binlerce kilometre uzakta, Hakkari`de bulur. Özel eğitimli asker abileri Eren ve Eray`ın yanında geçireceği yeni hayat, Ceren`i tüm prensiplerini sorgulatacak olaylarla karşı karşıya bırakır. Ancak kader, yoluna Gölge Timi`nin en başarılı askerlerinden biri olan Çınar Üstün`ü çıkaracaktır.

Küçük sevgilimin ikinci kitabı ruslan volkovun aksiyon dolu macerasını anlatıyor

Selamlarrrrrrr Yeni kitap ile karşınızdayımmmm Bu hikâyeyi yazarken amacım sadece bir mafya hikâyesi anlatmak değildi. Zekânın, güvenin, ihanetin ve verilen her kararın bir bedeli olduğunu hissettirmek istedim. Karakterlerin attığı her adım yeni bir oyunun başlangıcı, ama bu oyunun kuralları sandığınız kadar basit değil. Umarım okurken kendinizi bu dünyanın içinde hisseder, her sayfada yeni sorular sorar ve sonuna kadar merakınızı kaybetmezsiniz. Şimdi sıra sizde... Oyun başlıyor. VE HER ZAMANKİ GİBİ BU KİTABIN SÖZÜ OLSAYDI ŞU OLURDU👇 "Bu oyunda şah değil, hamle kazanır."(tsk)

Siz hiç okulun iki zorbasının arasında kaldınız mı? Ben kaldım. Bir yanda okulun sert, kalpsiz, popüler çocuğu Savaş, diğer yanda okulun Flörtöz, alaycı, oyunbaz çocuğu Tuğrul. Lena uzun yılların ardından eski yaşadığı yere geri dönmüş ve Şehrin en iyi okullarından birisine başlamıştı. Fakat daha ilk günden başlayan gerilimle birlikte ilerleyen zamanlarda kendini bir aşk üçgeninin içinde bulacak. Bir yanda sert çocuk diğer yanda Flörtöz çocuk. Ve olmazsa olmaz zorba kız grupları... Peki Lena tüm bunlarla nasıl başa çıkacak? Ve en önemlisi... Kalbini kime açacak?

Karanlığın tam ortasında, bir çığlık yankılandı… Evin duvarları, çaresiz kadının feryatlarını içine hapsederken, onun için kaçış neredeyse imkânsızdı. Öfkeden gözü dönmüş bir adam, karşısındakini paramparça etmeye hazırdı. Ama o sadece kendisini değil, karnındaki masum hayatı da korumak zorundaydı. Tam her şeyin bittiği an sanılırken, kapı büyük bir gürültüyle kırıldı. İçeri giren adam, savaşın tam ortasından çıkıp gelmişti. O, sadece bir asker değildi. O, hayat kurtarmaya yeminli bir adamdı. Fakat karşısında durduğu tehlike, cephede karşılaştığı düşmanlardan bile acımasızdı. Zaman daralıyor, hayatlar tükeniyordu. Bu gece yalnızca bir kurtuluş hikâyesi değil, hayatta kalmak için verilen bir savaş yazılacaktı. Peki Kanla sulanan bir gül nasıl iyileşirdi ? Yayın: 25.01.2025

Evlilik vaadiyle kurulan kusursuz tuzaklar... Ancak bu kez, kendi oyununda tutsak kalan bir kadının ve onu tuzaklarında boğan adamın hikayesi.

Ceylin Şahiner, yıllardır başka birinin hayatı uğruna kendi kimliğini kaybetmiş genç bir kadındır. Hazal Neva Kurter ise ölümün kıyısında geçen ömrünün yüküyle yorulmuş, kırılmış ve tüm bu duygularını öfkeye dönüştürmüştür. Bir cenaze nedeniyle Amerika`dan Türkiye`ye döndüklerinde, geçmişten gelen bir trajedi, onları yıllar sonra aynı kıyıya sürükler ve hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. Tunç Karan Gökdemir, kendi vicdanıyla verdiği savaşın faturasını, sekiz yaşındayken yaşadıkları olayın bir diğer şahidine, Hazal`a kesmek ister. Ancak onun yerindeki kişi aslında Ceylin`dir. Ve Ceylin haberdar dahi olmadığı bir geçmişin yükünü taşırken, Tunç`un öfkesinin tam ortasında kalır. Hakketmediği bir nefretle, sahibi olmadığı bir vicdan azabıyla sınandığında bir yandan da kendine ait bir hayatı keşfetmeye başlayacaktır. Tunç, nefret etmesi gerektiğini düşündüğü birine çekilirken; Ceylin başkasına ait olan bir kimliği sahiplenir. İnsan bazen bir yalanın içinde bulur kendi gerçeğini ancak bir yalan üzerine kurulan aşk, gerçeğe dönüşebilir mi? "Kimim, nereye aitim, neden doğdum, ne zaman öleceğim bilmiyorum ama mesele nefes almaksa; ilk defa nefes aldığımın bu kadar farkındayım." ✨

Bu kitap geçmişinden kurulamayanlara... Hayat beni çok garip yerlere sürüklüyordu ben ise kaçamıyordum

Asker sadece vatan uğruna feda edilen bir can mıdır? Arka planda taşıdığı yükler, kayıplar ve özlemler yok mudur? Sert bakışlarının ve disiplinli duruşunun altında hiç mi duygu saklı değildir? Urungu; Kurt Timi, Turan Timi, onları bekleyenler ve karşılarındaki terör örgütünün gözünden anlatılan bir hikayedir. Dostluğun, fedakarlığın, kayıpların, sadakatin ve mücadelenin iç içe geçtiği bu yolculukta her karakter kendi sınavını verecektir. Temelinde ise iki timin bir terör örgütüne karşı verdiği mücadele yer almaktadır. ✅Bu eserde geçen tüm askerî unsurlar, taktikler, operasyonlar, mekânlar, örgütler ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Anlatılan hiçbir örgüt, kurum, kuruluş, kişi veya şehir sahnelerindeki kurgu gerçeklikle ilişkilendirilemez!

Dört üniversite öğrencisinin yurtdışında çıktıkları gezide kaybolmalarıyla başlayan aşk hikayelerini konu alır.. !Bu hikâye eğlence amaçlı yazılmıştır.!

​Kesit- "Yürüyoruz," dedi, her zamanki o emredici, didişmeye hazır tonuyla. "Şuradaki sakin kafelerden birinde yemek yiyeceğiz. Biraz dinlenip sakinleşmen gerekiyor. Sonra adliyeye döner, gizli tanığın ifadesine gireriz." ​Hızla başımı iki yana salladım. "Hayır," dedim, mesafemi korumaya çalışarak. "Yemek yiyecek vaktim yok. Hemen adliyeye dönüp o lüks aracın mobese kayıtlarını çıkarttırmamız lazım. Zaman daralıyor." ​Tam arkamı dönüp yürüyecekken, Arel aniden kolumu kavradı. Canımı acıtmayan ama kaçmama da izin vermeyen o güçlü, sıcak parmakları tenime değdiği an içimde bir şeyler altüst oldu. Beni kendine doğru çekti. Aramızdaki mesafe bir kez daha yok olmuştu. Yağmur damlaları ikimizin saçlarına düşerken, o mavi gözlerdeki sertlik bu kez bir duvar gibi karşımda dikildi. ​"Duygularınla hareket etmeyi kes artık, Avukat Vira!" diye kızdı bana. Sesi alçaktı ama bir o kadar da sarsıcıydı. "Dün geceden beri ayaktasın. Gözlerinin altı çökmüş, titriyorsun. Bu hayatta güçlü kalmak istiyorsan, adaleti bulmak istiyorsan önce ayakta kalmayı öğreneceksin. Aç karnına, uykusuz bir zihinle sadece hata yaparsın. Güçten düşüyorsun ve benim bu davada zayıf bir ortağa ihtiyacım yok!" ​Sözleri bir şamar gibi yüzüme çarptı. Bana "zayıf" demesi, içimdeki o başkaldıran kadını kışkırtmaya yetmişti. Gözlerimi onun o dik kafalı, o mağrur yüzüne diktim. ​"Ben zayıf değilim, Savcı Bey," diye tısladım, kolumu elinden hızla kurtararak. "Ben sekiz yaşından beri bu soğukla, bu yalnızlıkla dövüşüyorum. Beni hiçbir açlık, hiçbir uykusuzluk güçten düşüremez."

Lara Ferzan, lise son sınıf öğrencisi olarak hayatının en zor dönemini geçirmektedir. Aşk, arkadaşlık ve kendi kimliğiyle mücadele ederken, hayatında hiç beklemediği bir değişiklik olur: Alpaslan Kıraç. Babasının ısrarlarıyla İstanbul`a alışmaya çalışan Lara, Alpaslan Kıraç ile tanıştıktan sonra her şey değişir. Başlangıçta birbirlerinden nefret eden ikili zoraki bir anlaşmayla sahte bir ilişki kurarlar. Alpaslan, karanlık geçmişi ve soğuk tavırlarıyla Lara’yı daha da sinirlendirirken, Lara da Alpaslan’ın içindeki gizemi çözmeye çalışırken kendi sırlarıyla yüzleşir. İkisi de birbirine tahammül edemezken, zamanla bu sahte ilişki gerçek duygulara dönüşmeye başlar. Lara’nın güçlü duruşu ve gizli dünyası, Alpaslan’ın karanlık sırlarıyla birleşirken, ikisi de birbirlerinin hayatlarına dokunur ve hayatta karşılaştıkları en büyük sınavı geçmek zorunda kalırlar. 11 Serisi şimdilik bir üçlemedir. Ateş, Kül ve Virane olmak üzere üç kısımdan oluşur. Kısımların hepsi bu kitapta toplanacaktır. İyi okumalar! Başlangıç Tarihi: 18.03.2021 (Kitabın tüm hakları şahsıma aittir. Herhangi bir yerde paylaşılamaz ya kopyalanamaz.)