Doğum günü partisine dinleme cihazı yerleştirmeye giden iki polisin umulmadık biri tarafından yakalanması ve devamında değişen hayatlar... Biri ters köşe mi dedi. O zaman buyurun.

Karanlığın ve ışığın arasında ince bir çizgi vardır. Genç birinin kendi gücünü, sınırlarını ve kimliğini keşfettiği bu yolculukta, geçmişin gölgeleri ve geleceğin umutları iç içe geçer. Zamanın ritmiyle şekillenen anılar, unutulmaz dostluklar ve kalbin fısıldadığı sırlar, her sayfada yeni bir gizemi ortaya çıkarır. Her seçim, her adım bir yolun kapısını aralar ve bu yolculuk, sizi sadece bir hikâyenin içine değil, kendi içsel keşfinize de davet eder. Midnight Memories – Gece yarısında saklanan anılar, gün ışığında çözülmeyi bekliyor.

Dört üniversite öğrencisinin yurtdışında çıktıkları gezide kaybolmalarıyla başlayan aşk hikayelerini konu alır.. !Bu hikâye eğlence amaçlı yazılmıştır.!

Aden Lâl Karahan, doğduğundan beri annesiyle birlikte, yeraltı dünyasının mafya figürü olan babası Yavuz Karahan tarafından şiddet ve işkenceye maruz bırakılmış bir kızdı. Henüz dokuz yaşındayken, annesi Zeynep Karahan’ın Yavuz Karahan’ı öldürmesiyle hayatı tamamen değişmişti. ‎Bu olayın ardından Zeynep Karahan, Yavuz’un içinde bulunduğu yeraltı dünyasını yerle bir etmeye yemin etmiş ve bu amaçla **“LÂL ÖRGÜTÜ”**nü kurmuştu. ‎Aden için ise her şey daha on üç yaşında, annesinin eline bir silah vermesiyle başlamıştı. O andan itibaren, çocukluğunu geride bırakıp bambaşka, karanlık bir dünyanın içine adım atmak zorunda kalmıştı.

THOMAS: " Bir gün ben de o arabayı süreceğim." ARTHUR "İmkânsız diye bir şey yok, Tommy." 00:00.001 320 KM/S Formula 1`de hızlı olmak yetmez. Akıllı olmalısın. " Onu yenmek için ne gerekiyorsa yapacağım." İKİ ADAM. İKİ EFSANE. TEK ŞAMPİYONLUK. Ve Yeşil Cehennem. Bir hayali gerçekleştirmek için ne kadarını feda edebilirsin? ZAFERİN BEDELİ Sekiz yaşındaki bir çocuk, çamurun içinden eski bir kart lastiğini kaldırdı. Herkes için o yalnızca çöpe atılacak bir lastikti. Onun içinse Formula 1’e giden yolun ilk parçasıydı. Thomas Changretta’nın hikâyesi böyle başladı. Hızın ne olduğunu henüz bilmiyordu. Podyumları, milyon dolarlık sözleşmeleri, kırmızı Ferrari’yi ve yüz binlerce insanın onun adını haykıracağı günleri henüz hayal bile edemiyordu. Ama bir şeyi biliyordu: Bir gün o piste çıkacaktı. Karşısında ise yalnızca dünyanın en iyi pilotları olmayacaktı. Parasızlık vardı. Korku vardı. İhanet vardı. Ailesinin itirazları vardı. Babasının yarım kalmış hayalleri vardı. Aşkın iki hali, sahtesi ve gerçeği vardı. Ve yıllar boyunca onu yenmek için her şeyini ortaya koyacak bir adam vardı: Victor Hartmann. İkisi önce rakip oldu. Sonra birbirlerinin en büyük düşmanına dönüştüler. Gazeteler onların rekabetini neslin en büyük düellosu diye adlandırır. Çünkü Formula 1`de bazen bir saniyelik fark, yalnızca bir yarışın sonucunu değil, bir insanın bütün hayatını değiştirebilir. Thomas şampiyon oldukça daha fazlasını kaybetmeye başladı. Dostluklarını.Ailesini. Ve Kendisini. Mesele şuydu Bir insan hayalini gerçekleştirmek için ne kadarını feda edebilir? Ve daha önemlisi... Kazandığın gün, geride kaybettiğin her şeye baktığında hâlâ buna zafer diyebilir misin? Yağmur yağıyor. Motorlar çalışıyor. Start ışıkları yanıyor. Beş. Dört. Üç. Asıl yarış şimdi başlıyor.

"Hazır ol gelin hanım... En fazla bir saat sonra evleniyoruz. Ve karım olduğun andan itibaren sana ağlamayı yasaklıyorum... Çünkü sana hiç yakışmıyor." Bir gün, tanımadığı bir adamla evlenmek zorunda kalacağını söyleseler, gülüp geçerdi... Ama kader, Lavinia`yı tam da bu noktaya sürükledi. Kırık pusula... ve kırk bir günlük bir oyun. Gerçek suçlu kim? Kim hayatta kalacak, kim yok olacak? Her sayfa, sırları bir bir ortaya çıkarıyor. Ve unutma: Ölüm Çiçeği`nin laneti, seni izliyor... "Kırık pusula seni karanlığa sürüklerken, Ölüm Çiçeği kaderini belirleyecek." Varlığı, annesi için hiçlikten ibaret olan tüm kız çocuklarına...

"Vesvâs: Son Yok" adlı kitabımdaki Zühre karakterinin hikayesidir. (Kan gömleğine yapışmıştı. Titreyen parmaklarımla kumaşın düğmelerini yırtarken, bir anlığına gözlerini açtı. Bakışı, ölümün bile geri çekileceği türdendi. “Dokunma!” dedi, sesi boğuk ama kesin. Sanki her hece bıçak sırtındaydı. “Yaran kötü.” dedim. “Eğer—” “Elini çek!” Bir an bile tereddüt etmeden söyledi. Ama ben çektim mi? Hayır. Diğer eliyle beni itti. Geriye doğru sendeledim düşmemek adına... Tam o anda gözüm, yırtılan gömleğin altından görünen tenine kaydı.Dövmeyle kaplı gövdesinden sanki nereye bakacağımı biliyormuşum gibi göğsündeki dövmeye takıldı gözlerim... Karanlık tenine kazınmış bir yılan… Ve o yılanın dişlerinin hemen altına kazınmış, kanla yazılmış gibi duran bir kelime: MÂRAN.) Herşey köyde, tek odalı bir evde o zamanlar bir çok yaşıtımın hayalini bile kurmaktan çekindiği üniversite hayatına atılımım ile başlamıştı... Fakat işler hiçte istediğim gibi gitmemişti. Okumak uğruna bir çok zorluktan geçtiğim, yıllardır hayalini kurduğum ve nihayetinde okumak için gittiğim o büyük şehirde, insan tacirlerinin eline düşeceğimi bilemezdim? Bu da yetmezmiş gibi dünyanın bir diğer tarafında, koca bir şehri esir almış eli kanlı çete üyelerinin bir taht uğruna yaptıkları güç yarışlarının içine düşeceğimi de bilemezdim? Brezilya... ` Çıkış Yok ` denilen labirenti andıran bu sokaklardan çıkmanın tek bir yolu vardı. En güçlüyü bulmak ve onu yönetmek... Söylendiği kadar kolay olmayacaktı. Bulduğum gizemli kitap ve beraberinde yaptığım büyü ile ödemem gereken bir bedel olduğunu geç farketmiştim. Başıma iyi şeyler gelmemişti. Bana hiç acımamışlardı. Kimseye acımamıştım... Öldürdüğüm insanlar ve uğruma öldürülenler... Ben Zühre... O kadının deyişiyle ansızın gökyüzünde belirip tüm dengeleri alt üst edecek; Kanlı Yıldız.

"Sana bu dağlarda yer yok Aria," dedi Raven, keskin bakışlarını dikerek. "Burada sadece ölüm olur." Aria meydan okudu: "Ölümün olduğu yerde, bana her zaman ihtiyaç vardır Binbaşı." Kendi isteğiyle Hakkâri`ye giden Doktor Aria, iki düşman tim liderinin amansız savaşının tam ortasında kalır: Raven Karahan ve Yiğit Sancaktar. İki düşman, tek bir kadın. Kazanan kim olacak?

Çocukken babasının düşmanları tarafından kaçırılan bir çocuk... Pars Vural. Yıllarca düşmanlarının arasında büyütüldü. Ona ailesinin kendisini terk ettiği söylendi. Sevginin ne olduğunu unuttu, güvenmeyi bıraktı ve hayatta kalmayı öğrendi. Ama kimsenin bilmediği bir gerçek vardı. Pars aslında bir casustu. Kimsenin yüzünü görmediği, yalnızca kod adıyla tanıdığı gizemli asker... Binbaşı Tilki. Yirmi beş yıllık hayatında ailesinin onu terk ettiğine kendini inandıran Pars, geçmişine dair hiçbir şey bilmiyordu. Ailesini bulabilecek kadar yaklaşmış olsa bile onların isimlerini dahi bilmiyordu. Ta ki yıllardır oğulları Pars`ı ölü bilen Okçu ailesi, onun hâlâ hayatta olduğunu öğrenene kadar... Fakat öğrendikleri tek gerçek bu değildi. Pars yaşıyordu. Ve herkes onun bir terörist olduğunu düşünüyordu. Bir aile, yıllar önce kaybettiği oğlunu yeniden bulduğunu sanırken onu tekrar kaybetmenin eşiğine gelecekti. Pars ise hayatı boyunca kendisine anlatılan yalanların arasında tek bir sorunun cevabını arayacaktı: Gerçekten terk edilmiş miydi, yoksa ondan saklanan çok daha büyük bir gerçek mi vardı? Çünkü bazen insanın en büyük savaşı düşmanıyla değil... Kendi geçmişiyle olur.

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

Zelara çok küçük yaşlardan beri ailesi tarafından yaşamadığı şey bırakılmamış bir prensestir. buna rağmen çoğu kişi tarafından sevilen birisidir lakin hayatı boyunca sadece birisi ona şiddetli bir düşmanlık yapmıştır. O kişi ise Dört Element Dünya`sının Başaskeri olan Daren`dir. Fakat bu düşmanlık yılların etkisiyle Daren`in açısından son bulur fakat Zelara`nın bundan haberi yoktur. Zelara daha fazla o kalede kalmamak için idam edileceği gün kaçar ve Daren`de onun peşinden gider. Acaba bu ikisinin sonu nasıl olacaktı veya Zelara`nın Daren`e karşı olan görüşü değişecek miydi? Ya da zelara istediği o tahta oturabilecek miydi?

Başta romantik bir komedinin içine düştüğümü sanmıştım ama zaman ilerledikçe aslında her şeyin o kadar tatlı olmadığını fark ettim..

Wattpad`deki textingler gibi.

"İntikamımızı alacağım." dedi. Kısık sesinin yakısı kulaklarına ulaştığında başını biraz daha kaldırdı. Güçlü bir sesle, "İntikamımızı alacağım." dedi, bir kez daha. Soğuk havada ağzından tavana doğru yükselen buhar kendine ettiği yeminin damgası gibiydi. Ruhuyla ettiği yemine ağzı, kulağı, gözleri, rüzgarın ürkütücü uğultusu, zindanın karanlığı şahitti. Gözlerini kapatıp elini iki yana açarak karanlığı kucakladığında ruhu ettiği bu yeminle damgalanmıştı. Ruhu varlığını sürdürdüğü sürece damga asla silinmeyecekti. Zindanın acımasız zulmeti içine hapsolan ruhu intikam damgasıyla damgaladı, o gece. Yayımlanma Tarihi: 13/03/2025 NOT: Bölümlerin başındaki "༆" simge bölümlerin kendisi olduğunu ifade etmektedir. Bölümlerin başındaki "༄" simge bir sonraki bölümün kısa bir kesiti olduğunu ifade etmektedir.

Sezin, görevi gereği kendini bir terörist kimliğiyle tanıtmak zorunda kalmıştı. Gerçek kimliğini saklayarak onların arasına sızmış, güvenlerini kazanmak için bambaşka biri gibi davranıyordu. Fakat hiç beklemediği bir anda karşısına çıkan kişi, tüm dengeleri altüst etti. Teröristler bir Türk askerini esir almıştı. Sezin, o askerin yüzünü gördüğü anda donup kaldı. Karşısındaki adam... Yıllar önce öldüğünü sandığı kocasıydı. Efken Alp. Kalbi bir anlığına duracak gibi oldu. Çünkü geçmişinden kaçtığı adam, şimdi tam karşısındaydı. Ama Efken Alp için de durum farklı değildi. Sezin`i gördüğü an şaşkınlıkla ona baktı. Ardından şaşkınlığın yerini öfke aldı. Karşısındaki kadının kim olduğunu biliyordu. Onun Sezin olduğunu biliyordu. Ama yıllardır taşıdığı acı ve kırgınlık, o an her şeyin önüne geçti. İkisi de gerçeği bilmiyordu. İkisinin de hesaplayamadığı şey ise kaderin yıllar sonra onları yeniden karşı karşıya getireceğiydi. Hem de aynı tarafta... Aynı timde

" Nasıl yani ben bir kurban mıyım?" " Evet Tanrıça sen bir kurbansın." Ben Ruhefzaydım. Abimin Balası, Annemin biricik kızı , Babamın çiçeği diğer abilerinin kimi zaman prensesi kimi zaman dövüş horozu... Ya şimdi? Kimim ki? Kimine göre Freya kimi ne göre Feza bazısı için Kızıl Kraliçe bazısı içinse Fallon. Kayboldum korkuyorum fakat üst düzey bir yalancıyım. Herkesi kandırmak iyi hissettirmese de bunu yapmak zorundayım. ..... Bu uğurda yalanlar ve ayrılıklar eşlik edecekti Feza`ya. Ayrılık acısını kalbinde taşıyıp onunla ölecekti ya da her şeye yeniden başlayacaktı. Bir Yazılım Kraliçesi. Bir Ölüm Meleği.

Kael, Sessiz bir köyde sıradan bir hayat sürerken, yasaklanmış Kara Elflerin kızı Ashael ile karşılaşmasıyla her şey değişir. 14 yaşında sıradan bir çocuk gibi görünse de damarlarında iki farklı gücün kanını taşıyor İnsan soyundan gelen ateş büyüsü ve iblis soyundan gelen karanlık büyü. Ancak bu güçler onun için bir armağandan ziyade günden güne ağırlaşan bir lanete dönüşmekte Yarı insan, yarı iblis olan Kael, özellikle karanlık büyüyle bağ kurmakta büyük acılar çeker. İblis ırkına özgü olan bu güç, Kael`in yarı insan bedeniyle uyum sağlamayı reddetmektedir. O, bir yandan bu kontrol edilemez güçleri dizginlemeye çalışırken, diğer yandan kaçmaya çalıştığı geçmişinin adım adım peşinden geldiğini fark etmeye başlar. Beş büyük krallığın tamamında iblislere karşı köklü bir korku ve nefret hakim. Kael, ise bu nefretin hedefinde kalan ve hayatta kalmaya çalışan bir melezdir. bu süreçte ise dostluk, ihanet ve karanlık sırlarla dolu bir dünyanın kapıları birer birer açılır.

Kesinlikle artı on sekiz kitaptır hassasiyeti olan okumasın Mihriban Arslan doğdu kır kalemi Barut Tunalı dünyaya geldi kır kalemi. Kalem yazmaz Silgi enkaz bırakır olmuş. Bıraktığı kalıntılar arasında kalır. "Beni mi unuttun sadece barut?" Gözlerini yumdu, sesini sanki uzaktan duyuyordum. "Zağlimin kızı ben seni unutmak için sevmedim, unutmamamak için sevdim" derken ölümün izbe kokusunu içime çekmek istedim. Ses tonunun ölümünü duymamam için ne feda etmezdim ki. Arkadaşlar; Siyaset ile ilgili konuların tümü. Aslında kitabın her bir noktası her bir virgülüne kasar kurgudan oluşuyor. Örgütler, siyaset, askeri, her bir unsur kurgudan oluşuyor. Okurken sizi rahatsız edecek çok fazla unsur vardır. Bunun bilincinde okuyunuz. Bu kurgu bir kaç yıl önce yazdığım bir kurgudur. O yüzden zaman kavramlarını olabildiğince düzeltmeye çalıştım. Yine de gözden kaçan yerler olabilir. Lütfen okurken iyi veya kötü yorumlarınız yapınız. Sevgilerle kalın....

Bazı savaşlar cephede kazanılır, bazıları vicdanda. En zoru ise ikisini aynı anda vermektir.”

Elena Vance, babasının taht pazarlığında harcanan bir piyon olmayı reddettiğinde önünde tek bir yol kalmıştı: Saraydan kaçmak ve karanlık sulara sığınmak. Puslu denizin acımasız korsanları ve bir kadının özgürlük savaşı. "Kalbin yönünü kaybettiğinde, fırtına tek kılavuzundur."

Asker olmanın hayali ile tutuşan asena ve hayatın acı gerçekleri asker& gerçek aile klasik hikayelere benzetmek istemiyorum çok ayrı bir şey düşünüyorum okuyup bana destek olursanız sevinirim

Haksız yere hapis yatan Ezel. Onu kurtarmaya yemin etmiş tehlikeli bir adam. Ellerinde kelepçeler vardı ruhunu zincire vurmak isteyen kelepçeler. Üzgün mü? Yada başka bir duygu içerisinde miydi bilmiyordu. Kafasını kaldırdı her zaman olduğu gibi inatla gökyüzüne baktı güçlüydü ruhu bedenine sığmıyor şimdi de onu durdurmak için kelepçeler takmışlardı. Onu iten polislerle beraber yürümeye devam etti ne olacak bilmiyordu ama annesi için endişeleniyordu.. ya o gökyüzünden onu görüp kederlenirse..... Yaşamak acı çekmektir, hayatta kalmak ise acı çekerken bir anlam bulmaktır. ~Friedrich Nietzsche ~İhtimallerin ötesinde bir aşk.

Siz hiç taksiye yolcu olarak binip şoföre aşık olarak indiniz mi?

Köy Kurgusudur.

Başkarakterimiz Yüzbaşı Asena Çağan, çocukluk hayalini gerçekleştirmiş, cesur ve idealist bir kadın askerdir. Görevi gereği tayin olduğu sınır bölgesindeki kışlada, kendi timine liderlik etmeye başlar. Yeni bir şehir, yeni sorumluluklar ve bir o kadar da ağır geçmişin yüküyle baş başadır. Askerî hayatın zorlukları, timin güvenliğini sağlama görevi ve acı dolu kişisel kayıplar Asena`nın ruhunda derin izler bırakmıştır. Fakat tüm bu karmaşanın içinde, güven ve bağ kurma ihtiyacı ağır basar. Asena, yalnızca bir komutan değil; aynı zamanda timindeki askerlerle güçlü bir kardeşlik bağı kuran bir abla, bir sırdaş olur. Askerî disiplinin katı sınırları içinde, duygular bastırılmak zorundadır. Ancak Asena`nın karşılaştığı kişiler arasında zamanla doğan çekim, gözle görülmeyen ama hissedilen bir bağa dönüşür. Bu ilişki, bir askerî kışlada, hem duygu hem de etik sınavları beraberinde getirir. İçsel çatışmalar, görev ile kalp arasında kalan duygular Asena`yı düşündürmeye başlar. Aşk, bu dünyada bir zaaf mı yoksa güç mü olacaktır?