Kadınlar ezelden beri umutlarını hayatlarıyla birlikte toprağa gömmeye alışmak zorunda kaldılar. Umutsuzca kanat çırpan bir kuş gibi evlerini, ailelerini, sevdiklerini ayakta tuttular. Yükleri hep ağır mıydı? Evet. Hem de ezelden beri… Çağlar, yıllar, aylar geçti. Dünya değişti ama bazı kadınların kaderi hiç değişmedi. Emy ise bu kaderden habersiz, Amerika’da özgür bir hayat sürüyordu. Ta ki bir gün, geçmişinin onu Şanlıurfa’ya çağırdığını öğrenene kadar… Ve Emy, ailesini bulmak için çıktığı yolda, kendi kaderinin içine düşecekti.

“Bir milyon lira. Nakit. Babanın kapısına gitmek zorunda kalmazsın.” Nizamiyenin ortasında gözlerimi hırsla süzüp, "Sence askere benzer bir halim mi var?" diyen o devasa, gıcık adam... Dün dükkanımın tavanını boyayan, bugün yeşil kamuflajının içinde karşıma dikilen koskoca Yüzbaşı Savaş Ateş Akkın’dı. Babamın "Tıpış tıpış ameliyathaneye döneceksin" baskısı bir yandaydı, cebimdeki sıfır bakiye ve hayallerimle kurduğum o bomboş atölye diğer yanda. Gururum Ankara’ya dönüp o beyaz önlüğe mahkûm olmamı engelliyordu ama İstanbul’un ortasında parasızlık boğazımı sıkıyordu. Ve Savaş, hayatımın en karanlık anında masaya o akılalmaz teklifi sürdü: 3 aylık sahte bir evlilik. "Benimle evleneceksin Doğa. Dışarıya karşı karım gibi davranacaksın, ben de atölyen için ihtiyacın olan tüm parayı ödeyeceğim." Önce masayı başına yıkmak, adama bağırıp çağırmak istedim. Ama iç sesimle verdiğim o amansız savaştan sonra arkamı dönüp, masadaki çantamı hırsla kavradım: "Sen beni parayla kandırabileceğini mi sanıyorsun gerçekten Yüzbaşı?" dedim çenemi dikleştirerek. "...Doğru düşünmüşsün. Masaya oturuyorum." İki ayrı oda, katı kurallar, peşimizde dolanan korumacı abiler, oğluna evlilik baskısı yapan bir anne ve babama karşı verdiğim büyük varoluş savaşı... Bir tıp terk tasarımcı ile sınır tanımaz bir yüzbaşının aynı çatı altındaki 3 aylık savaşı başlıyordu. Ama bilmiyorduk; kural ihlalleri, kağıt üstündeki imzalardan çok daha çabuk başlardı.

Nihayet, kapı kolunu indirdi ve sonunda Yağmur`la karşı karşıya geldi. Ona öfke ve şaşkınlık dolu gözlerle bakan kadına, o, merakla bakıyordu. Ne yapacağını düşündü. Sevmediği ve hatta tanımadığı bu kıza nasıl sevgilisiymiş gibi davranacaktı? Gerçekten onu kandırabilecek miydi? Bu oyuna dahil olacak mıydı? Yağmur bu hikâyenin başlangıcının aylar öncesine dayandığını sanıyordu. Oysa asıl hikâye, şimdi başlıyordu. Perde açılsın. Oyun başlasın.

Doğum günü partisine dinleme cihazı yerleştirmeye giden iki polisin umulmadık biri tarafından yakalanması ve devamında değişen hayatlar... Biri ters köşe mi dedi. O zaman buyurun.

Aile, Mahalle,Sırlar. Mahalle kurgusu!☆+1& sahneler vardır !.☆Yaş farkı vardır.!☆Şımarık kız hissiyatı vardır!☆Abimin arkadaşı konuludur.☆ ★»Yıllardır aynı mahallede yaşayan ve abilerinin arkadaşı olan Polat,Lalin`e aşıktır.Lakin Lalin`in bundan haberi yoktur onu abisi olarak görmektedir.Bir gün, yanlış anlamadan dolayı Polat mahalleyi,ailesini ve Lalin`i terk eder.Buna anlam veremeyen Lalin 5 yıl sonra Polat`ın tekrar mahalleye gelmesiyle şoke olur.Tek fark vardır ki Polat mahalleye tek başına dönmemiştir... ✨Lalin Balcalı&Polat Aras Çelik✨💕 Yaz günlerinin ve geçmişin birbirine mıhlandığı beğeneceğiniz, geceleri herkes uyuduktan sonra;okuyup hayallere dalabileceğiniz bir kurgudur. Keyifli okumalar.💕✨

İkiside habersizdi ne vatani görevden nede birbirlerinden ama her şey çoktan hazırdı. "Hava Pilot Kıdemli Üsteğmen Umay Ilgan hazırdır komutanım!" karşımda duran Albaya asker selamı vererek duruyordum. görevden gelidikten sonra beni çağırmıştı. Askeriyeden ayrılmadan benle özel olarak konuşmak istediğimi söylemişti ve Albay biriyle `özel` konuşuyorsa önemli bir konu vardır.

Bazı insanlar birbirini arayarak bulur… Bazıları ise yanlış gönderilmiş tek bir mesajla.

Kurgu "Sadece küçüklükten beri beklemiştim oysaki.nerden bile bilirdim, beklediğim o kişi mafya ve daha önce karşılaştığımı.benim yıllardır dibimde olduğunu.ve amcamlar ile ortak olduğunu nerden bilebilirdim?nerden bilecektim, ben bu mafya ile bir avukat olarak, anlaşmalı evlilik yapıp, aşık olacağımı nerden bilecektim kaderimi hayatımı değiştirecek kişinin o olduğunu... Yıllardır Firuzeyi seven uzaktan izleyen takip eden, Mirza kılıçhan oğlu. Yeraltı dünyasının en tehlikeli olan mafyası ve Mardin`de köklü bir aşiretin ağası, mafya ve aşiret kızı olan birine aşık olur... Ve asıl hikaye evlilik ile başlayıp tüm geçmiş sırları ortaya çıktıktan sonra başlar ... Mirza Efe kılıçhan oğlu⚔️Firuze Şerwanlı Uyarı! Kitabımın kurgusu çalındığı an şikayet etmekten çekinmeyeceğim bilginiz olsun! Kitap kapağı için @meisimsii`a teşekkür ederim.

Kekre aşçı bir kızın hayatı

"Sahada Lodos esiyorsa bilin ki Akay Noyan ordadır; sessizce yaklaşır ve ortalığı yakar. Ama arkalarından Poyraz bastırıyorsa... Pamir Binbaşı emri çoktan vermiştir."

Önceki ailesinde sadece abisini seven ve onunla anlaşabilen Asi, acaba yeni ailesinde neler yaşayacak? Hemde 5 tane abisi, kardeşi ve üçüzleriyle. Hem hastalığıyla savaşıyor hemde onlara alışmaya çalışıyor. --- Başlangıç: 22/10/24 @tinyminybook

Aşk için ne kadar ileri gidebilirsin? Hep erkeklerin takıntılı olduğu kitapları okuduk ya kadın adama takıntılı olursa neler olur?

Aile... Ne demek ki? Sözlük anlamı; toplumun en küçük yapı taşı. Ailenin yapı taşı ne peki, Anne mi? Baba mı? Yoksa çocuklar mı? Belki de duygulardır ailenin yapı taşı,iyi hissettiren duygular. Rüya Açar bir ailenin içine doğmuş ama bir aileye sahip olamamış bir çocuk. Ona ev olması gereken o insanlar, acıdan başka hiçbir şey olmadı. Rüya için aile ölüm demekti. İyi hissettiren duygular değil... Babasız büyüyen her kıza hitaben.. Kitapta geçen hiçbir şeyin gerçeklik ile alakası yoktur tamamen benim hayal gücüme dayalıdır. Yani kurguda geçen hastalıklar,tedaviler,kurum ve kuruluşlar gibi bir çok şey hayal gücümün ürünüdür.

"Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir." Büyükbabasın dan intikam almak isteyen Güneş Demir düşmanlarıyla anlaşma yapar ve türülüce görevlere katılır .

Ben Yağmur Demir. Koşulsuz güvendiğim bir ailem vardı. Benden asıl gerçekleri saklayan... Sevdiğim bir adam vardı. Yalanlar üzerine gizleyerek sakladığım...Abimin en yakın arkadaşı. Bir abim vardı, koşulsuz güvendiğim ama güvenimi boşa çıkartan... Ben Yağmur Demir. İnandığım, güvendiğim ne varsa hepsini birer birer kaybettim. Kaybediyorum. Kendimi kaybetmemek için aşkıma ve dostlarıma sığınıyorum. Ben annemin rahminden düşen bir lanetim. •••••••••••••••••••••••••••••••• (İlk versiyon) Hikayeye başlama tarihi : 28.08.2021 Hikayeye bitirme tarihi : 29.07.2023 •••••••••••••••••••••••••••••••• (Son versiyon) Başlangıç Tarihi: 17.01.2025

RUH UYUR
G�ZLER UYUR
AMA ?EYTAN ASLA!
Eski kasa gri bir Fiat Doblo Panaroma, �sk�dar`?n yoku?lu yollar?nda ilerliyor. Her g�n onlarcas?n? g�rd�?�n�z bu araba sizce nereye gidiyor? Hi� d�?�nd�n�z m�? Yolu d�zg�n m� yoksa ta?larla m? dolu? Hi� d�?�nd�n�z m�?
Baz? insanlar su� d�nyas?nda temiz kalabilir mi?
Bir aile kan ba?? olmadan da birlikte durabilir mi?
``Bu haftaki soygunun ana hedefi...``
Bir baba evlatlar? i�in d�nyay? kar??s?na alabilir mi?
Bir avu� yetim d�zeni bozabilir mi?
``Hadi operasyonu ba?latal?m!``
Baz? aileler kan ba??yla var olur baz?lar? ise can ba??yla...

Mutluluk histir, bazende kişidir...

Bir yanlışlıkla başlayan hayat, doğru insanlarla devam edebilir mi? ✨

Aşkı hiç aramamış, hatta varlığına bile pek inanmamış iki insan... Zeynep ve Harun, üniversitenin ilk günlerinde yolları kesişen iki gençtir. Birbirlerinden nefret etmeleri için sayısız sebepleri varken, kader onları sürekli aynı yola sürükler. Tartışmalar, yanlış anlaşılmalar ve bitmek bilmeyen inatlaşmalar arasında geçen günler, zamanla yerini bambaşka duygulara bırakacaktır. Peki ya kalplerinin duvarlarını yıkabilecekler mi? Nefretle başlayan bu yolculukta dostluğa, dostluktan ise büyük bir aşka dönüşen hikâyelerine birlikte tanıklık etmeye hazır mısınız? İyi okumalar. 😊

Klasik bir gerçek ailem hikâyesi ama kaossuz ve önyargısız olanından. 🌸

Elif Asaf`ını kaybetmişti, hemde bir uçak kazasıyla. Onun gidişiyle hayatı durdu. Ruhunun rengi siyaha büründü. Fakat yıllar sonra karşısında tekrar kocasını görünce bir rüya sandı. Sımsıkı o rüyaya tutundu. Taki bütün gerçekler omzuna çökerken o rüyadan uyanmak zorunda kaldı.

17 yıl boyunca ailesin`den şiddet gören Leyla 17 yıl sonra gerçek ailesini bulursa neler olur

Gece, hayatının en ağır yükünü sırtına alarak küçük bir mahalleye taşındığında artık hiçbir şeye alışabileceğini sanmıyordu. Kaybettikleri sadece insanlar değildi; güveni, çocukluğu ve masumiyeti de geride kalmıştı. Yeni okulunda herkes ona sıcak davrandı. Yeni arkadaşlar, yeni başlangıçlar… Ama bazı yaralar kalabalıkta bile kanamaya devam eder. Mahallenin en sessiz çocuğu ise çoktan susmayı öğrenmişti: Yiğit Erdem Kuplay. Ailesi olan ama kendini evinde bile yabancı hisseden bir genç. Bir zamanlar arkadaşlarıyla gülen, hayaller kuran Yiğit; yaşananlardan sonra kendi içine kapanmış, kimseye yük olmamak için herkesten uzaklaşmıştır. Gece onun sessizliğini fark eder. Çünkü o sessizlik, kendi kalbindeki boşluğa benzemektedir. İki yıl boyunca söylenmeyen duygular, bastırılan hisler ve inkâr edilen bir aşk… Yiğit, Gece’ye âşık olur ama kendini buna layık görmez. Gece ise onu değiştirmeye çalışmaz; sadece düşmesine izin vermez. Bu hikâye büyük sözlerin değil, küçük ama gerçek çabaların hikâyesi. Kırılmış iki insanın, birbirini iyileştirmeye çalışırken kendi gerçekleriyle yüzleşmesinin hikâyesi. Çünkü bazen en büyük savaş, insanın kendi içindedir. Ve bazen en sessiz sevgi, en derin olandır. Gece “Onu kurtarmaya çalışırken, kendi yaralarını yeniden açacağını bilmiyordu.”

A?ko bence oku �neririm k?z babas?ndan ?iddet g�r�yo ama...
Gerisini oku �?ren
Sizi seviyoreeeee d�nerlerrrrr ???

Defne Karaca, sevgisizliğin içinde büyümüş bir çocuktu. Ailesinin yanında vardı ama aslında hiç yoktu. Evdeydi ama hiçbir zaman "evde" hissetmedi. Küçük yaşlardan beri aynı boşluğu taşıdı içinde. Ne yaparsa yapsın dolduramadığı, adını koyamadığı bir boşluk... Bazen kendi kendine fısıldardı: "Ben neden böyleyim?" Ama zamanla şunu öğrendi: Bazı soruların cevabı yoktu, sadece acısı vardı. Yıllar geçti. Defne büyüdü. Ama içindeki o eksiklik hiç büyümedi, hep aynı kaldı. Hatta biraz daha ağırlaştı. Ve bir gün, hayat ona sessizce gerçeği gösterdi. Ne bağırarak... ne açıklayarak.... sadece hissettirdi. Defne o an, ilk kez gerçekten anladı. Sevgi sandığı şeyin ne kadar eksik olduğunu... ve aslında hiç başlamamış bir hikâyenin içinde yaşadığını. Ama Defne şunu henüz bilmiyordu: Bazı gerçekler, sevgiyle değil, acıyla öğrenilirdi.