Arkadaşlarıyla eğlenmek için polisi arayıp yalan ihbar verir. Ama bu şakanın onu hayatının aşkına götüreceğinden bir haberdir...

Elis ve Akay aileleri tarafından küçük yaşta yetimhaneye bırakılan iki çocuktur. Bir gün bir adamın Elis`i evlat edinmesi ile ayrılırlar fakat kaderin onlara farklı bir yol çizdiğini henüz bilmezler.

yaldızlı çerçeveye sığmaya çalışanlar...

Not: Haftada bir yeni bölüm gelecek.Dünyama, zihnimin kuytu köşelerine hoş geldiniz ****

Gerçek ailem, teşkilat sahibi aile. İki yarım hikâyedir aslında birbirini tamamlayan. Görünmez ip dediğimiz bir değil birçok yerden bağlar iki yüreği bir birine. İki yarım hayat birleşir ve koca bir ömür olur. Ne zaman gelir karşına çıkar kimse bilemez çünkü kader planla hareket etmez.Yarın uyandığında hiç kimse ne olacağını bilemez.Çünkü kader bir oyun ve insanlar sadece onun istediği doğrultuda sahnelenen aktörler.

Gece, hayatının en ağır yükünü sırtına alarak küçük bir mahalleye taşındığında artık hiçbir şeye alışabileceğini sanmıyordu. Kaybettikleri sadece insanlar değildi; güveni, çocukluğu ve masumiyeti de geride kalmıştı. Yeni okulunda herkes ona sıcak davrandı. Yeni arkadaşlar, yeni başlangıçlar… Ama bazı yaralar kalabalıkta bile kanamaya devam eder. Mahallenin en sessiz çocuğu ise çoktan susmayı öğrenmişti: Yiğit Erdem Kuplay. Ailesi olan ama kendini evinde bile yabancı hisseden bir genç. Bir zamanlar arkadaşlarıyla gülen, hayaller kuran Yiğit; yaşananlardan sonra kendi içine kapanmış, kimseye yük olmamak için herkesten uzaklaşmıştır. Gece onun sessizliğini fark eder. Çünkü o sessizlik, kendi kalbindeki boşluğa benzemektedir. İki yıl boyunca söylenmeyen duygular, bastırılan hisler ve inkâr edilen bir aşk… Yiğit, Gece’ye âşık olur ama kendini buna layık görmez. Gece ise onu değiştirmeye çalışmaz; sadece düşmesine izin vermez. Bu hikâye büyük sözlerin değil, küçük ama gerçek çabaların hikâyesi. Kırılmış iki insanın, birbirini iyileştirmeye çalışırken kendi gerçekleriyle yüzleşmesinin hikâyesi. Çünkü bazen en büyük savaş, insanın kendi içindedir. Ve bazen en sessiz sevgi, en derin olandır. Gece “Onu kurtarmaya çalışırken, kendi yaralarını yeniden açacağını bilmiyordu.”

Gece ayın, ay gecenin. Benim çığlıklarımı yutan, yalnızlığımı karanlıkla gizleyen gece. Söyle bana. Yalnızlığın var mıdır çaresi?

14 yaşında annemi kaybetmem en fazla neyi değiştire bilir ki

Bir kaza sonucu karşılaşan Baş Savcı oğuz Alay ve Adli tıp Uzmanı Açelya Tufan aynı gün işlenen bir cinayet dosyasında tekrardan karşılaşır.

Kalbim çaresizce sana yöneldi. Hayat, karşılaşmak istemeyeceğim en son kişi olsan da seni sürekli karşıma çıkardı. Her seferinde canımı yakmana rağmen kalbim seni bulmaya devam ediyor. Dahası, bencil, duygusuz ve kaba bir insan için neden bu kadar hızlı attığını anlamıyorum. Kimseye karşı nefret beslemeyen ben, bu adamdan nefret ediyorum. Murat Soykan; bir holding sahibi, zengin, ukala ve kendini beğenmiş biri. Parayla herkesi ve her şeyi satın alabileceğine inanan bir egoist. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

Aklıyla dikkat çeken doğal güzelliğe sahip olan ve büyük gizem taşıyan Pilot Sara Deniz... Aile şirketinin sahibi ve şirketi kurtarmak için ortaklarının kızıyla evlenmeye zorlanan ama buna son vermek için Pilot kızı kullanan Emir Ateş Aslaner..

Annesinin ölümüyle sesini kaybeden Mihra, altı ay boyunca sessizliğiyle yaşamaya çalışır. Her şey, annesinin sakladığı bir mektubu bulmasıyla değişir. Mektupta bir askeri bulması istenir. Mihra o askeri bulduğunda ise sadece bir insanla değil, geçmişin sırları ve kendi yaralarıyla yüzleşeceği bir yolculuk başlar.

"Küçük melek." "Siz kimsiniz ve benden ne istiyorsunuz." "Seni herşeyini en çokta kanadını kırmayı. Çok yakında tanışacağız o zamana kadar kendine dikkat et."

Bu bir Karadeniz hikayesidir. Babası tarafından katil denilerek psikolojik şiddete maruz kalan Miray`ın babasından kaçarken çocukluk aşkı ile denk gelir. Lakin oda babası gibi onu katil diyerek suçlaması ile Mirayın hayatı daha da alt üst olur. "Bir iz vardı sırtımda. Bu iz sırtıma bıçak dayayan insanların izleriydi. Onların günahlarının izleriydi." Karadeniz`inn hırçın dalgalarından korkan ama asla ondan vazgeçmeyen bir adam ile Karadeniz`e aşık olduğu kadar nefret eden kadın`ın hikayesi. Mavzerin Gölgesi`ne hoşgeldiniz! * * * (Hikayede gerçekleşen olayların gerçeklikle alakası yoktur.) Hatalar, tutarsızlıklar olabilir. Miray Öztürk & Yıldırım Karahan`ın hikayesine hoşgeldiniz 🌸

Rüzgar estikçe tenimi okşuyor, bir ferahlama geliyordu ama içimdeki boğukluğu atmaya yetmiyordu. Nasıl hissediyordum? Kırılmış, çaresiz... Elim kalbime gitti. Kalbim acıyordu. Bunca yıl sonra gerçekler gün yüzüne çıkmıştı ve bu oldukça büyük bir yüktü. Ben o yükün altında eziliyordum. Gerçekler ağrıma gitmişti belki de...

Hayat, bazen en ağır rolü en hazırlıksız oyuncuya verir. Kadir için her şey, geçim derdiyle kabul ettiği basit bir figüranlık teklifiyle başladı. Üzerindeki emanet siyah takım elbise ve elindeki maket silahla, sadece birkaç sahne çekip mahallesine dönecekti. Ancak o gün, bir film setinin ışıkları altında değil, hayatın en karanlık ara sokağında kayboldu. Kendisini kaçıran adamların aradığı kişi o değildi. Ama girdiği dünya, bir kurgudan çok daha fazlasını vaat ediyordu: Kan, güç ve yıllardır saklanan sırlar... Bir yanda soğuk bir imparatorluğun tahtında oturan Serhat Arıkan, diğer yanda sadece sevdiklerini korumaya çalışan fırıncı Kadir. Kadir, bu tehlikeli oyunun içinde hayatta kalmaya çalışırken, aslında en başından beri sahte bir hayatın başrolü olduğunu fark edecektir. Maskeler düştüğünde, kimin kurban kimin cellat olduğu birbirine karışacak. Çünkü bu sahnede hiç kimse göründüğü kadar masum, hiçbir tesadüf göründüğü kadar uzak değil. FİGÜRAN… Aksiyon, dram ve karanlığın, en keskin noktada birleştiği yerde…

Bu küçük yaşımla "evlen "dediler bana. Ne sanıyolardı ki? Yalnız büyüyen birinden ne bekliyorlardı ki?Bununla mı çözülecekti her şey? Alışırmışım, öğrenirmişim... Öyle dediler acımadan. Arkadaşlar kötü içerik içemeyeceksek bir kitaptır. Tatlış bir kitap olmasını umuyorum.

"Beni koruduğuna emin misin?" diye sordum, sesimdeki o hırçınlığı bastıramayarak. Elini indirip yumruk yaparken,"Evet" dedi, sesi bu sefer daha derin, daha yaralı bir tona bürünmüştü. "Ama siz ısrarla o ateşin içine, sırf birilerine inat olsun diye yürüyorsunuz." "Babam beni böyle büyüttü." dedim bakışlarımı ondan kaçırarak. Kuzey’in göz bebekleri bakışlarımı takip ederek, yüzümde karanlık bir harita çizer gibi gezindi. "Seni mermilerden koruyabilirim Arselen," dedi, sesi hırıltılıydı. "Seni pusulardan, namlulardan, o sikik heriflerden koruyabilirim. Ama kendi hırsından, o dinmek bilmeyen öfkenden ve kendimden koruyamam." Öfkeyle soludum. "Sadece işini yap Kuzey! Sakın bir daha benim kararlarıma bu tonda müdahale etme. Fazlasını istemiyorum." "Siz fazlasını çoktan aldınız." dedi, bir adım geri çekilip mesafeyi tekrar o soğuk profesyonelliğe çekerken. Kalp atışlarım hızlanırken dediğini duyamamış gibi yaparak bakışlarımı ondan yine kaçırdım. Arkamı dönmeden önce, omzumun üzerinden ona son bir kez, en keskin bakışlarımla baktım. Bu, bu geceki son ikazımdı. ​"Ve bir şey daha," dedim, sesimdeki o otoriter tınıyı yeniden kuşanarak. "Bana sadece sinirlendiğinde sen diye hitap etmeyi kes. Ya hep, ya hiç." Ona bu kadar yakınken kuralları hatırlatmak, aramıza o aşılmaz uçurumu yeniden kazımaktı. Ben bir Arselen’dim o ise benim gölgem. Sınırları belirleyen bendim, o ise o sınırların içinde kaybolan. Seçimi ona bırakmıştım ve Kuzey Koroğlu, “hiç” olmayı seçecek kadar gururluydu.

“Beyza, senelerini harcayıp girmeyi başardığı bu okulda çok mutlu olacağına inanıyordu. Zaten tek hayali de buydu: Sürekli kavgalarla dolu evinden çıkıp, mutlu olacağı ve arkadaşlarla dolu o okula gitmek… Ama hiçbir şeyin hayalindeki gibi olmadığını, okula başladığında anladı. Gelin, birlikte Beyza’nın hayatında neler olacağına bakalım.”

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Eskiden düşman olan iki aşiret arasındaki aşk

Gizli bir görev için yeni bir tim kurulacaktır. Gölge. Ve bu timde yer alan Gölgeler. Gölgeler, adı gibi karanlık ve sessiz. Her birinin sır gibi sakladığı gizli geçmişi ve mücadele beraberinde aşkı, sevgiyi, dostluğu ve aileyi bir araya getirecektir. Ufuk ve Mavi’nin hiç beklemediği bir evlilik gerçekleşir. Henüz altı yaşında küçük bir kız çocuğu olan Elçin’i evlat edinebilmek için yaptıkları bu evlilik hayatlarını nasıl etkileyecek, onlara neler öğretecektir? Ve de en önemlisi bu evliliği yürütebilecekler midir? Babası bir yıl önce şehit olmuşken üzerine bir de annesinin şehit olmasıyla dünyası başına yıkılan Elçin, Ufuk’u ve annesinin yakın arkadaşı olan Mavi’yi birer ebeveyn olarak sahiplenebilecek, onlara alışabilecek midir? Onlar. Ailesizler. Gölgede aile olmayı öğrenecektir. Daha önce kimseyle kurmadıkları sıkı dostluk bağları kuracak, eskimiş ve kapanmış defterler yeniden açılacak, geçmiş bir sır perdesi gibi aralanacaktır ve o perdeden sızan ufak güneş ışığıyla beraber; ufukta umut görünecektir. Sizleri; dostluğun, aşkın, mücadelenin, birbirinden acı geçmişlerin ve güçlü bedenlerin olduğu bir hikayeyi okumaya davet ediyorum. Unutmayın; bir gün umut, ufukta görünecek ve o gün Güneş hiç olmadığı kadar parlak olacak. Bu hikayedeyse Mavi’nin umudu, Ufuk’ta parlayacaktır… Her bölümde karakterlerini biraz daha keşfedeceğiniz bir kitap sizi bekliyor. Her bölümde geçmişin daha da derinine ineceğiz. Kitabın ana karakterleri Mavi ve Ufuk ama diğer karakterlerde bir o kadar ön planda. Hepsinin geçmişini ve yaşadıklarını bir bir düşünerek yazdım. Umarım her yeni bölümde yeniden keşfedeceğimiz karakterlere hazırsınızdır.

“Ömür, geçip giden sonu belli olmayan bir yoldur.” derdi annem. Küçükken bilmediğim hiçbir şeyi yapmazdım. Ne bilmediğim bir yola girerdim ne de bilmediğim bir şeyi yerdim. Ama şimdi buradayım. Bilmediği hiçbir yola girmeyen o kız şimdi bilmediği o yolun tam ortasında… Bilmediğim insanların yanındayım. Ne bildiğim bir dille konuşuyorlar ne de bildiğim yemekleri yiyorlar. Tek gayem buradan çıkmak ama burada geçirdiğim üç yılın bana öğrettiği şeylerden birisi de buraya giren yıpranmadan çıkamıyor. Eskiden bilmediği şeylerden korkan çocuk şimdi yok. Neden mi? Çünkü… Bu sefer korkuya yer yok! Tek hedef:Görevi tamamlamak.

İlk kez bir kitap yazıyorum umarım beğenirsiniz...

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.