Alara Sancaktar & Kuzey Demirhan Bazı insanlar hayatınıza tesadüfen girer, bazılarıysa bütün hayatınızı değiştirir... Alara Sancaktar, Kuzey Demirhan`ın hayatına girdiğinde tek istediği huzurdu. Fakat Kuzey, huzurun tam tersiydi. Sert tavırları, bitmek bilmeyen inadı ve Alara`yla uğraşmaktan asla vazgeçmeyen halleriyle onun hayatını bir savaş alanına çevirmişti. Birbirlerine söyledikleri sözler, sakladıkları duygular ve yarım kalan cümleler arasında geçen zaman, ikisini de hiç beklemedikleri bir gerçekle yüzleştirecekti. İki çizgi... Birbirine zıt iki kalp... Ve her şeyi değiştirecek küçücük bir mucize: Peki ya birbirine tahammül edemeyen iki insan, artık aynı hayatın sorumluluğunu paylaşmak zorunda kalırsa? Kuzey, Alara`nın en büyük sorunu olmaktan çıkıp en büyük desteği olabilecek miydi? Yoksa geçmişin gölgeleri, kurulmak üzere olan bu aileyi de mi dağıtacaktı? Bazen en büyük kavgalar, en güzel hikâyelerin başlangıcıdır. Bir Sancaktar, bir Demirhan ve ikisinin arasında filizlenen küçük bir mucize

Üç abinin gölgesinde geçen kaotik bir hayat, havada uçuşan terlikler, mahallenin altını üstüne getiren deli dolu anlar ve tam bu kahkahanın ortasında kalbinizi ısıtacak tatlı bir aşk... Bu kitap; kuralları takmayan, kafasına eseni yapan ama iş sevdiklerine gelince dünyayı yakabilecek bir genç kızın, Alçin’in hikayesini anlatıyor. Aile olmanın o taşkın, sinir bozucu ama bir o kadar da kopamaz bağlarını işlerken; araya sızan o gizli bakışların, kalbi yerinden oynatan heyecanların ve en umulmadık anda kapıyı çalan o saf aşkın izlerini taşıyor. Gülmekten gözünüzden yaş gelirken, bir yandan da o en masum, kalbinizi çarptıracak fısıltılara ortak olacaksınız. Hayatın tüm karmaşası ve deliliği içinde, aşkın bile en samimi, en hırçın ve en güzel halini bulacağınız sıcacık bir macera sizi bekliyor.

Görev uğruna canını bile verebilen bir kız..eski nişanlısı yüzünden kimseye güvenmeyen bir adam. Bakalım ikisinin bir araya gelmesi onları mutlu edebilecek mi?

Bazı insanlar eve dönmek için can atardı. Berfin'in ise dönecek bir evi hiç olmamıştı.

Sevgisiz bir çocuk sevmeyi nasıl öğrenebilirdi? Ne kadar zengin olursa olsun, paranın sevginin yerini dolduramadığı ve bu uğurda sevgi görmemiş bir kızın gitarıyla attığı çığlıkların hikayesi !kapak resmi bana ait değildir!

Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazı insanlar hayatınıza girmek için değil, bütün hayatınızı değiştirmek için gelir. Bir kadın, geride bıraktığını sandığı geçmişiyle yüzleşirken kendini hiç beklemediği bir hikâyenin içinde bulur. Aşk mı kazanacak, gurur mu? Peki ya kalbin en derininde saklanan sırlar ortaya çıktığında geriye ne kalacak? Bazen insanın en büyük savaşı, iki hayat arasında değil; kendi kalbiyle arasındadır. +17 bölümler vardır.

Gülayşe ve Kürşat’ın hikayesi…

"Unutmak bir hediye değildir; bazen en acımasız cezadır."

Şehrin neon ışıklarının ulaşamadığı, hatıraların birer para birimi gibi el değiştirdiği o karanlık sokaklarda, Mihra zihinlerin mimarıdır. İnsanların en utanç verici anılarını bir neşter gibi kesip atan, hafızaların derinliklerinde sessiz izler bırakan bir "Bellek Taciri"

kendi elleriyle silip attığı bir geçmişin yükü, onu şehrin en gizemli ve en tekinsiz kapısına, Alaz’ın dünyasına sürükler.

Bu malikanede sessizlik, bir emirden daha serttir. Alaz; gücün, soğukkanlılığın ve yalanın vücut bulmuş hali. Mihra ise bu sarayın duvarları arasında, zihinleri yeniden şekillendirmek için biçilmiş bir silah. Ancak bu evin temelleri, gün yüzüne çıkmamış anılarla ve saklanan gerçeklerle atılmış.

Mihra, Alaz’ın zihnine her dokunduğunda, sarayın gölgeleri biraz daha derinleşir. Kimin avcı, kimin av olduğu, hangi anının gerçek, hangisinin inşa edilmiş bir illüzyon olduğu birbirine karışır.

Gerçekler, sadece hatırlayanlar için değil, onları yok etmeye çalışanlar için de bir tehdittir.

Unutulmuş kan ve aşk: Hiçbir şey göründüğü gibi değil, çünkü hiçbir anı masum değil.

Bir evlilik… Birbirine yabancı iki insan… Ve geçmişten gelen sırlar.

Hande, hayatı boyunca başkalarının kurallarına göre yaşadı. Aşağılandı, susturuldu ve kendi hayatı üzerinde söz sahibi olmasına izin verilmedi.

Ta ki bir gün, istemediği bir evliliğin içinde kendini bulana kadar…

Yavuz Çakır, herkesin çekindiği güçlü bir adamdı. Peki Hande'nin hayatına yalnızca bir eş olarak mı girmişti, yoksa bu evliliğin ardında kimsenin bilmediği başka nedenler mi vardı?

Bazen en büyük sırlar, en yakınında duran insanların arasında saklanır.

Peki Hande, kendisine kurulan oyunun farkına varabilecek mi?

Ben Börteçine. Hande'nin hikâyesine hoş geldiniz. 🖤

15.10.26💫

"Merağınız geçti mi komutanım ? " " Geçmedi Tomris .Garip bir şekilde sen anlattıkça ve bu kadar hayatıma dahil olmaya devam ettikçe sana olan merakım artıyor " **************** "Çünkü onlara bağlanamam baba , tekrardan bir yıkım için kumar oynayamam " Gözlerimden gelen yaş benden bağamsız haraket ediyordu "Her gece onları görüyorum baba, gülüyorlar ama ben onların yüzündeki hüznü görüyorum. Bu rüyalar ilerledikçe kabusa dönüşüyor, her gece istisnasız her gece o patlama anını görüyorum " Yere çöküp sırtımı dolaplara yaslarken babamda ocağın altını kapatıp benim yanıma oturdu . "Hiçbir şey diyemedim , Alihan `ın annesi oğlumu buraya nasıl sığdırdınız dediğinde ben ona `oğlun patlamada şehit oldu parçalarını bulamadık ağırlık yapsın diye tabutuna kum torbaları koyduk `diyemedim baba ." Hıçkırık "Sercan komutanımın eşi törende kriz geçirirken iki yaşındaki kızına bakmaya utandım " nefesim daralıyordu . "Alinin babasına oğluna sahip çıkamadım demeye utandım. Çaylağımızdı o yeni gelmişti daha askerliğinin güzelliklerini yaşayamadan şehit oldu " Bir hıçkırık daha Babam başımı göğsüne çekerek saçımı okşadı "Aslının kimsesi yoktu biz birbirimizin kimsesi olmuştuk o gitti ben yine kimsesiz kaldım. Abin var ben varım deme baba bu farklı "

Aşko bence oku derim

Kız babasından şiddet görüyo ama...

Aslında kim olduğunu bilmiyorlar yoksa duuu...

Gerisini oku öğren

Sizi seviyoreeeee dönerlerrrrr ???

Bir kız çocuğunun çektiği acılar

Göz ucuyla çizdiği resme baktım "Benim içinde bir şey çizer misin diye sordum başını kaldırmadan "karşılığında bir şey isterim" dedi "Niye ? Eğlenen bir ifadeyle"içimden gelmedi " dedi "İstemez diyerek kestirip attım ve kollarımı sıraya koyup uyku pozisyonuna geçtim Bir süre sonra masanın üzerine bir şey bıraktığında merakla alıp baktım Beni çizmişti Ona bakarak kağıdı avucumda buruşturdum ve masanın üzerine bıraktım Az önce söyledikleri yüzünden yapmıştım bunu o bilmeyecekti ama bu çizimi saklayacaktım

Ben İlay Karaca.

Yirmi bir yaşındaydım. İki kez üniversite sınavına girdim, iki kez kaybettim.

Annem beni sever miydi bilmiyorum ama ben hayatım boyunca sevmeye en yakın hissettiğim kişiyi, onu sevdim. Sonra bir gün babam annemi benden aldı. Onu bana küstürdü

O gün Tanrı'ya sırtımı döndüm. Ona olan inancım, adaletine olan güvenim bitti. Gölün kıyısında karşıma çıkan Şeytan bana bir teklif sundu: İkinci bir hayat karşılığında bir ruh. Tanrının bana verdiği azaba karşılık, Şeytanın adaletine güvendim.

Ben de babamın ruhunu verdim. O ruhu kendi ellerimle bedenden çıkardım.

Babam öldü. Ben de öldüm.

Ama hikâyem bitmedi.

Gözlerimi açtığımda artık İlay Karaca değildim. Yetimhanede yaşayan, on yedi yaşındaki Alara'nın bedenindeydim. Ben Alaranın bedenine ve bu ikinci şansa alışmaya çalışırken, Alara'nın gerçek ailesi ortaya çıktı.

Ben bu yeni hayatı bir ödül sandım. Harcayabileceğim kadar para, yaşayabileceğim kadar eğlence ve geride bırakabileceğim kadar çok acı vardı.

Fakat insan bazen ikinci bir şansı mutluluk için değil, aile olmanın ne demek olduğunu öğrenmek için alır.

Ben İlay Karaca.

Bir zamanlar şeytanla anlaşma yapan kız.

Şimdi ise ait olmadığı bir hayatta, kendine ait bir aile arayan Alara Aral.

“S-sormuştun ya, bir gün be-beni affedebilecek misin diye?”

Karşısındaki adamın tanınan o sert hâli gitmiş, yerine gözleri dolu dolu, yerde yatan kızı kucağına çeken çaresiz bir adam gelmişti.

Bırakırsa gidecek diye kollarını ona sıkı sıkıya sarmıştı.

Adam kafasını hızla iki yana salladı çünkü cevabını artık biliyordu.

Ve bunun olmasını istemiyordu.

Çünkü geriye sadece acı bırakacaktı.

AFFETMESİN,KARDEŞİ YAŞASIN AMA AFFETMESİN.

“Affettim seni… a-abi.”

•*•*•*•*

Bir insanın kendi öz abisine ‘abi’ demesi can yakar mıydı?

Benim kardeşimin bana abi demesi canımı yakmıştı.

İlk abi deyişi son olarak kalıcaktı çünkü..

🖇️📎🖇️

Bazı hikâyeler bir şarkıyla başlar. Bazılarıysa yıllardır saklanan bir sırrın gün yüzüne çıkmasıyla…

Yağmur'un hayatı dışarıdan bakıldığında tam da hayalini kurduğu gibidir. Kadıköy'ün en güzel köşelerinden birinde kendisine ait kocaman bir kafe, müzikle dolu bir hayat, uluslararası başarılar kazanmış bir grup ve her koşulda yanında olan yedi yakın arkadaşı…
Üniversite yıllarında başlayan müzik tutkuları, onları hiç beklemedikleri yerlere taşımıştır. Kendi şarkılarını yazan, kendi yollarını çizen ve hayallerinin peşinden giden sekiz arkadaş…

Kahkahalar, konserler, sahne ışıkları, dostluklar, aşklar ve unutulmayacak anılar…

Fakat hayat her zaman insanın istediği melodiyi çalmaz.
Bir gün Kadıköy'deki kafeye gelen yaşlı bir kadın, Yağmur'un hayatında hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağı bir dönemin başlangıcı olacaktır.
Çünkü bazen insanın en büyük hikâyesi, henüz bilmediği geçmişinde saklıdır.

Peki ya yıllardır bildiğin her şey, aslında hiç bilmediğin bir hikâyenin yalnızca küçük bir parçasıysa?

İçinizi ısıtacak kısa bir hikaye yazmak istedim. Umarım beğenirsiniz :)

Önsöz Bu kitabı eline alan kişi… Sana baştan söylemeliyim: Bu bir tesadüf değil. Ne senin bu satırlarla karşılaşman, ne de Barkın’ın karanlığına tanıklık edişin. Çünkü bazı hikâyeler biz onları aramasak da bizi bulur. Bu bir aşk hikâyesi gibi başlayabilir. Ama ne tam bir aşk, ne de sadece bir kayıp anlatılacak sana burada. Bu satırlarda, bir adamın içindeki boşluğu doldurmak için verdiği savaş var. Bazen sevdikçe kaybolan, bazen sustukça büyüyen bir savaş. Adına kader dedikleri o görünmeyen elin, hayatları nasıl bir örümcek ağı gibi ördüğünü göreceksin. Derya, sadece bir kadın değil. O, bir yarım kalmışlık, bir umut, bir geçmişin içinde çırpınan masumiyet. Ve Barkın… Kendi vicdanının peşinde koşarken, zamanın ve insanların arasında ezilmiş bir yalnız adam. Bu kitapta herkes biraz kırık, biraz eksik. Kimi sustuğu için, kimi konuştuğu için. Ama en çok da sevdiği için. Eğer bir yerlerde sen de kaybettiklerini hâlâ içinde taşıyorsan, Eğer geçmişin kapılarını çalıp duruyorsa geceleri, Eğer affedemediklerin seni hâlâ uykusuz bırakıyorsa… Hoş geldin. Bu kitap seninle konuşacak. Bazen fısıldayarak, bazen haykırarak… Ama her satırıyla seni sana döndürecek. Çünkü her son, biraz da başlangıçtır. Ve hiçbir tesadüf, gerçekten tesadüf değildir. - FURKAN ŞAHİN

CESARET Bazı aşklar yaşanmaması için değil, uğruna savaşılması için vardır. Defne, hayatının hiçbir zaman kolay olmayacağını biliyordu. Geçmişinden kaçarken geleceğinin de bir gün karşısına çıkacağını tahmin etmiyordu. Ta ki Kuzey Arslan`la tanışana kadar... Kuzey, Defne`nin uzak durması gereken tek insandı. Çünkü aralarındaki çekim ne kadar güçlü olursa olsun, ailelerinin geçmişi bu aşka izin vermeyecekti. Bir tarafta yılların sakladığı sırlar, diğer tarafta kalplerine söz geçiremeyen iki insan... Sevmek mi daha zordu, yoksa sevdiğin insandan vazgeçmek mi? Peki ya bazı aşklar, bütün imkânsızlıklara rağmen yaşanmaya değerse? Çünkü bazen bir kalbin ihtiyacı olan tek şey cesarettir.

“Bir milyon lira. Nakit. Babanın kapısına gitmek zorunda kalmazsın.” Nizamiyenin ortasında gözlerimi hırsla süzüp, "Sence askere benzer bir halim mi var?" diyen o devasa, gıcık adam... Dün dükkanımın tavanını boyayan, bugün yeşil kamuflajının içinde karşıma dikilen koskoca Yüzbaşı Savaş Ateş Akkın’dı. Babamın "Tıpış tıpış ameliyathaneye döneceksin" baskısı bir yandaydı, cebimdeki sıfır bakiye ve hayallerimle kurduğum o bomboş atölye diğer yanda. Gururum Ankara’ya dönüp o beyaz önlüğe mahkûm olmamı engelliyordu ama İstanbul’un ortasında parasızlık boğazımı sıkıyordu. Ve Savaş, hayatımın en karanlık anında masaya o akılalmaz teklifi sürdü: 3 aylık sahte bir evlilik. "Benimle evleneceksin Doğa. Dışarıya karşı karım gibi davranacaksın, ben de atölyen için ihtiyacın olan tüm parayı ödeyeceğim." Önce masayı başına yıkmak, adama bağırıp çağırmak istedim. Ama iç sesimle verdiğim o amansız savaştan sonra arkamı dönüp, masadaki çantamı hırsla kavradım: "Sen beni parayla kandırabileceğini mi sanıyorsun gerçekten Yüzbaşı?" dedim çenemi dikleştirerek. "...Doğru düşünmüşsün. Masaya oturuyorum." İki ayrı oda, katı kurallar, peşimizde dolanan korumacı abiler, oğluna evlilik baskısı yapan bir anne ve babama karşı verdiğim büyük varoluş savaşı... Bir tıp terk tasarımcı ile sınır tanımaz bir yüzbaşının aynı çatı altındaki 3 aylık savaşı başlıyordu. Ama bilmiyorduk; kural ihlalleri, kağıt üstündeki imzalardan çok daha çabuk başlardı.

SEONGHWA VE HONGJOONG

Lavinya, yaşamayı sevdiği için kendini affedemiyordu. Ege ise yaşamayı sevmeyi unutmuştu. Müzik, geçmişlerinin sessizliğinde kaybolmuş iki kalbi bir araya getirdi. Peki, birbirlerinin sessizliğinde yeniden yaşamayı öğrenebilecekler miydi? “Bazı insanlar hayatımıza bir şarkı gibi girer; biz sustuğumuzda bile içimizde çalmaya devam eder.”

GEÇMİŞİN ENKAZI: ANKA 1999 Gölcük Depremi`nde ailesini kaybeden bir bebek... Bugün ise kod adıyla anılan bir tim lideri: Yüzbaşı Ayda “Anka” Ertürk. Asker bir babanın emaneti, bir albayın öz kızı gibi büyüttüğü, disiplinli, soğukkanlı ve kararlı bir kadın. Gizli bir geçmişin, yasak bir aşkın ve sarsıcı kayıpların gölgesinde büyüdü. Şimdi, en tehlikeli görevleri üstlenen ANKA Timi`nin başında. “Anka” yeniden doğdu. Bu sefer küllerinden değil, geçmişin enkazından...

Leyla ilk aşkı Kaan`dan kaçmıştı. Tüm zorluklara rağmen Kaan`la kavuşmuşlardı. Kaan ansızın ondan ayrılıp başkası ile nişanlandığında imkansız olmuşlardı. Leyla iş sebebiyle kaçtığı şehre geri döndüğünde kendisini ilgilendiren çok önemli sırların arasında kalacaktı. Cihangir ise bu sırların tam merkezinde ve Leyla`nın dibindeydi ama kim dost kim düşmandı?

Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazı aşklar ise hiçbir zaman gerçekten bitmez…

Baran Aslanhan, güçlü bir ailenin en büyük oğlu, başarılı bir cerrah ve geçmişinden kaçmayı öğrenmiş bir adamdır. Derya Yalçın ise kendi yolunu çizmeye çalışan, gururundan ve doğrularından vazgeçmeyen bir kadındır.

Midyat’ın taş sokaklarında yolları yeniden kesiştiğinde, ikisinin de hayatı hiç beklemedikleri bir hâl alır.

Aile bağları, saklı gerçekler, kırgınlıklar ve kalbin susturamadığı duygular…

Bazen en büyük mücadele, insanın geçmişiyle yüzleşmesidir.

YARIM KALAN VASİYET

Her hikâyenin anlatılmamış bir tarafı vardır…