Bartu`nun çok dönüm noktası vardı. Mesela 2 yaşında ailesinden koparılmıştı. 4 yaşında yetimhaneden iyi olduğunu düşündüğü kişiler tarafından alınmış 12 yıl cehennemi yaşamıştı. Ve son olarak 16 yaşında gerçek ailesini bulmuştu Bartu. Peki bu dönüm noktası diğerleri gibi kötü sonla mı bitecekti yoksa fark mı yaratacaktı?

yüzbaşı Asena kor görev icabı bir okula öğrenci kılığında girer ve oraya yeni atanan öğrentmen doruk boz onun bir öğrenci olmadığından şüphelenen ilk kişi olur bu vesileyle de aralarında birşeyler oluşmaya başlar

bakalım olaylar nereye kadar ilerleyecek?

🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼

ay helooo yeni kurguma hepiniz hoşgeldiniz ballar bu kitap tamamen kurgudur ve eğlence amaçlıdır

iyi okumalar...

not: kitappadde görev icabı adında yazılan ilk ve tek kitaptır

Şimdiii Güzel yazılmış, fazla dram kasmayan, eğlenceli çerez bir kurgu aradığınızı biliyorum. O yüzden gelin buraya. Travmatik geçmişi olmayan ama ailesiyle arası pek iyi sayılmayan, sokakta tanıştığı erkek bacısı olmayan, boksör olmayan, vücudu yaralarla dolu olmayan, gerçek ailesinin her isteğine boyun eğmeyen o kız var burada. Sırf ailesi için okul değiştirip hayatinı tepetaklak etmeyen Kendini farklı sanan beşli kız grubundan birisi, müthiş zengin gerçek aile falan fıstık. Kısaca klasik ama klasik olmayan bir kitap.

Kırık bir yelkovan, eksik bir zamanı anlatır. Ama bazı düşler zamansızdır.

Lotus çiçeklerim bu kitap "Gerçek Ailem" kurgusudur. Kızımız Ukde bazen çok gülecek bazen ise kendisini yerden yere vuracak hale gelecektir eğlenmeniz dileğiyle … 🪷🪷🪷🪷🪷

Aşko bence oku derim

Kız babasından şiddet görüyo ama...

Aslında kim olduğunu bilmiyorlar yoksa duuu...

Gerisini oku öğren

Sizi seviyoreeeee dönerlerrrrr ???

Leyla ilk aşkı Kaan`dan kaçmıştı. Tüm zorluklara rağmen Kaan`la kavuşmuşlardı. Kaan ansızın ondan ayrılıp başkası ile nişanlandığında imkansız olmuşlardı. Leyla iş sebebiyle kaçtığı şehre geri döndüğünde kendisini ilgilendiren çok önemli sırların arasında kalacaktı. Cihangir ise bu sırların tam merkezinde ve Leyla`nın dibindeydi ama kim dost kim düşmandı?

... UzunlarV1 Moonlight Dilce Deniz ailesinden şiddet görmüyor ama ailesi iyi degil. Umarım begenirsiniz.

Göz ucuyla çizdiği resme baktım "Benim içinde bir şey çizer misin diye sordum başını kaldırmadan "karşılığında bir şey isterim" dedi "Niye ? Eğlenen bir ifadeyle"içimden gelmedi " dedi "İstemez diyerek kestirip attım ve kollarımı sıraya koyup uyku pozisyonuna geçtim Bir süre sonra masanın üzerine bir şey bıraktığında merakla alıp baktım Beni çizmişti Ona bakarak kağıdı avucumda buruşturdum ve masanın üzerine bıraktım Az önce söyledikleri yüzünden yapmıştım bunu o bilmeyecekti ama bu çizimi saklayacaktım

ailesinin varlığından haberi olmayan meva yeni hayatında ne gibi şeyler ile karşılaşıcak?

Hayatı deli dolu yaşayan yarınını çok düşünmeyen Hafsa`nın otobüste yaşına göre olgun olan tek aşıkı Allah olan Kereme aşık olup dinini her şeyiyle öğrenme çabası.

Nuray Diri tarzı bir reankarnasyon ve aile kitabı okumak isterseniz buyrun o halde🤫😌

Ben Okyanus, büyük bir Yangın’dan çıkmayı başarmış ama Kül’e dönmüş bir İstihbarat Ajanı.   Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya...   Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus’tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum?   Okyanus’un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi?   Okyanus’ta boğulacak mıdır?   Yangın’da Kül’e mi dönüşecektir?   Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır?   Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi?   Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus’un bilinmeyen geçmişi...   Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus’un Kül`ü müydü? “Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”   “Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”

Doğum günü partisine dinleme cihazı yerleştirmeye giden iki polisin umulmadık biri tarafından yakalanması ve devamında değişen hayatlar... Biri ters köşe mi dedi. O zaman buyurun.

Ben Yağmur Demir. Koşulsuz güvendiğim bir ailem vardı. Benden asıl gerçekleri saklayan... Sevdiğim bir adam vardı. Yalanlar üzerine gizleyerek sakladığım...Abimin en yakın arkadaşı. Bir abim vardı, koşulsuz güvendiğim ama güvenimi boşa çıkartan... Ben Yağmur Demir. İnandığım, güvendiğim ne varsa hepsini birer birer kaybettim. Kaybediyorum. Kendimi kaybetmemek için aşkıma ve dostlarıma sığınıyorum. Ben annemin rahminden düşen bir lanetim. •••••••••••••••••••••••••••••••• (İlk versiyon) Hikayeye başlama tarihi : 28.08.2021 Hikayeye bitirme tarihi : 29.07.2023 •••••••••••••••••••••••••••••••• (Son versiyon) Başlangıç Tarihi: 17.01.2025

Bazı kayıplar yıllar geçse de unutulmazdı.

o kayıbın yerini dolduracak hiçbir şey yoktu.

Sancaktar ailesinin hayatı 4 yaşındaki Vera ve Vural ikizlerin doğum gününde geri dönülmez bir yola sürüklendi.

O gün küçük Vera ailesinden koparıldı.

Yıllar geçti. Bir aile küçük kızının yokluğu ve özlemiyle yanıp tutusurken, Vera bambaşka bir hayatın içine girmişti.

Yolları yeniden kesişirse ne olabilirdi?

Yıllarca beklenen kavuşma, her şeyi eskisi gibi yapmaya yetecek miydi?

Onlar kaybettikleri kızlarını bulmuştu.Peki ya Vera kendisini bulabilecek miydi?

Ateş , geçmişiyle bugünü arasında kendi yolunu çizen, hayatını kurarken ardında bıraktığı yılların izlerini de taşıyan genç bir adamdır. Çocukluğundan bugüne uzanan yolculuğunda dostluklar, beklenmedik karşılaşmalar ve yarım kalmış hikâyeler onun dünyasının bir parçası olur. hikayesi yanlızca yaşananları değil geçmişin izlerini de anlatır. Yıllar geçse de hakkındaki gerçekler ve bağzı sorular cevapsız kalır. Geçmişten bugüne uzanan, her parçası kendi anlamını taşıyan ve kendi hayat hikayesini araştırırken kendini kaybetmemeyi örenen Ateş`in hikayesi Ve şimdi, onu tanıma sırası sizde.

Bolca gülmek için sizi davet ediyorum eminim kitabı çook seveceksiniz mizah vardır bolcaa💋

Bir evlilik… Birbirine yabancı iki insan… Ve geçmişten gelen sırlar.

Hande, hayatı boyunca başkalarının kurallarına göre yaşadı. Aşağılandı, susturuldu ve kendi hayatı üzerinde söz sahibi olmasına izin verilmedi.

Ta ki bir gün, istemediği bir evliliğin içinde kendini bulana kadar…

Yavuz Çakır, herkesin çekindiği güçlü bir adamdı. Peki Hande'nin hayatına yalnızca bir eş olarak mı girmişti, yoksa bu evliliğin ardında kimsenin bilmediği başka nedenler mi vardı?

Bazen en büyük sırlar, en yakınında duran insanların arasında saklanır.

Peki Hande, kendisine kurulan oyunun farkına varabilecek mi?

Ben Börteçine. Hande'nin hikâyesine hoş geldiniz. 🖤

15.10.26💫

"Ne" dudaklarımın arasından sadece tek kelime iki harf çıkmıştı. Bu hayal kırıklıkları daha ne kadar sürecekti ki? ...

"Merağınız geçti mi komutanım ? " " Geçmedi Tomris .Garip bir şekilde sen anlattıkça ve bu kadar hayatıma dahil olmaya devam ettikçe sana olan merakım artıyor " **************** "Çünkü onlara bağlanamam baba , tekrardan bir yıkım için kumar oynayamam " Gözlerimden gelen yaş benden bağamsız haraket ediyordu "Her gece onları görüyorum baba, gülüyorlar ama ben onların yüzündeki hüznü görüyorum. Bu rüyalar ilerledikçe kabusa dönüşüyor, her gece istisnasız her gece o patlama anını görüyorum " Yere çöküp sırtımı dolaplara yaslarken babamda ocağın altını kapatıp benim yanıma oturdu . "Hiçbir şey diyemedim , Alihan `ın annesi oğlumu buraya nasıl sığdırdınız dediğinde ben ona `oğlun patlamada şehit oldu parçalarını bulamadık ağırlık yapsın diye tabutuna kum torbaları koyduk `diyemedim baba ." Hıçkırık "Sercan komutanımın eşi törende kriz geçirirken iki yaşındaki kızına bakmaya utandım " nefesim daralıyordu . "Alinin babasına oğluna sahip çıkamadım demeye utandım. Çaylağımızdı o yeni gelmişti daha askerliğinin güzelliklerini yaşayamadan şehit oldu " Bir hıçkırık daha Babam başımı göğsüne çekerek saçımı okşadı "Aslının kimsesi yoktu biz birbirimizin kimsesi olmuştuk o gitti ben yine kimsesiz kaldım. Abin var ben varım deme baba bu farklı "

Aynı lisede okuyan Iso ve Fadime’nin hikayesi…

Kalkmak üzereydim ki engel oldu: “Yarın da seni burada görecek miyim?” Kötü bir şey söyleyecek zannederken tam tersinin gerçekleşmesi dengemi altüst etmişti. Elimde olmadan gülümsediğimde kendime gelmem gerektiğini söyleyen intikamcı tarafıma hak verip ciddileştim: “Sen şimdi bana sinir olmadın mı yani? E o zaman niye işini gücünü bırakıp da iki saat erken geldin?”

Gözlerini üzerimde dolaştırdı: “Hareketlerin beni taklit ediyormuş gibi gelince merak edip yanına gelmek istedim,” Ondaki bu değişime hayret ediyordum. Ben onu sinir etme hayaliyle yanıp tutuşurken iyice eğlendirmiştim. Araf; romantik, çekici ve cezbedici bir tavırla sordu: “Eve geliş saatlerimi mi bekliyorsun? Nereden biliyorsun iki saat erken çıktığımı?”

“Seni asla sevmeyeceğim…” Alaz’ın sözleri kalbime hançer saplamıştı. Gözlerimin dolmasını engelleyemedim.”Tamam…” dedim çatallayan sesim ile, Alaz sinir ile üstüme yürümeye başladı bir adım geriledim. Gözlerimden akan yaşlara hakim olamadım ve gözlerimi kapadım bir adım daha geriledim, “Alaz dur! Yaklaşma… Lütfen beni korkutuyorsun!” Dedim ve ağlamaya başladım. Alaz buz kesmiş gibi olduğu yerde durdu, ellerimi yüzüme kapatıp yere çöktüm, “Özür dilerim! Özür dilerim! Özür dilerim Alaz… Hiç gelmemeliydim… Özür dilerim…”

“Bazı karşılaşmalar tesadüf gibi görünür, bazı isimlerse insanın kalbine sessizce yazılır…”

Melike Cevher Güneş, hayallerini dualarıyla büyüten, kalbini inancıyla koruyan genç bir kızdı. Ailesinin sevgisiyle çevrili dünyasında, geleceğe dair umutlar biriktiriyor; hayatın kendisine hazırladığı sürprizlerden habersiz, kendi yolunda yürüyordu.

Ahmet Selim Arslan ise dışarıdan bakıldığında soğuk, mesafeli ve anlaşılması güç bir adamdı. Duygularını belli etmeyen duruşunun ardında nasıl bir kalp taşıdığını kim bilebilirdi? Belki de insanın en çok sakladığı şey, en derininde hissettiğiydi.

İki yabancı…

Birbirinden farklı hayatlar…

Ve hiç beklenmedik bir karşılaşma…

Yağmurlu bir günde yaşanan küçük bir hadise ve geride kalan bir şemsiye…

Melike için sıradan olması gereken o an, zihninde cevapsız sorular bırakacaktı. Peki, yeniden karşılaştıklarında her şey aynı kalabilecek miydi?