Aşko bence oku derim

Kız babasından şiddet görüyo ama...

Aslında kim olduğunu bilmiyorlar yoksa duuu...

Gerisini oku öğren

Sizi seviyoreeeee dönerlerrrrr ???

Kalkmak üzereydim ki engel oldu: “Yarın da seni burada görecek miyim?” Kötü bir şey söyleyecek zannederken tam tersinin gerçekleşmesi dengemi altüst etmişti. Elimde olmadan gülümsediğimde kendime gelmem gerektiğini söyleyen intikamcı tarafıma hak verip ciddileştim: “Sen şimdi bana sinir olmadın mı yani? E o zaman niye işini gücünü bırakıp da iki saat erken geldin?”

Gözlerini üzerimde dolaştırdı: “Hareketlerin beni taklit ediyormuş gibi gelince merak edip yanına gelmek istedim,” Ondaki bu değişime hayret ediyordum. Ben onu sinir etme hayaliyle yanıp tutuşurken iyice eğlendirmiştim. Araf; romantik, çekici ve cezbedici bir tavırla sordu: “Eve geliş saatlerimi mi bekliyorsun? Nereden biliyorsun iki saat erken çıktığımı?”

**Bazen insanın hayatını değiştiren gerçekler, en güvende hissettiği yerde saklıdır.** Duru Güneş, yirmi bir yaşında, hukuk fakültesinde okuyan genç bir kız. Üç ağabeyinin arasında büyümüş, sevgi dolu bir ailede yetişmiş. Evde bitmeyen atışmalar, annesinin bitmek bilmeyen tembihleri, babasının manavı ve arkadaşlarıyla geçirdiği sıradan günler… Onun için hayat, bütün eksiklerine rağmen bildiği ve ait olduğu bir yer. Ta ki geçmişin yıllardır saklanan bir sırrı gün yüzüne çıkana kadar. Duru, bir gün yalnızca ailesi hakkında bildiklerini değil, kendi kimliğini de sorgulamak zorunda kalacağını bilmiyor. Birbirinden habersiz iki aile, hiç yaşanmamış bir kardeşlik ve yıllarca suskunluğa gömülmüş bir gerçek… Peki, insanı insan yapan kan bağı mı, yoksa birlikte geçirilen yıllar mı? Bir kalp iki aileye birden ait olabilir mi? Duru, kendisini bekleyen cevaplarla yüzleşirken yalnızca geçmişini değil, geleceğini de yeniden keşfedecek. **Çünkü bazı sırlar yıllarca saklanabilir. Ama gerçek ortaya çıktığında hiçbir şey eskisi gibi kalmaz.**

“Bir milyon lira. Nakit. Babanın kapısına gitmek zorunda kalmazsın.” Nizamiyenin ortasında gözlerimi hırsla süzüp, "Sence askere benzer bir halim mi var?" diyen o devasa, gıcık adam... Dün dükkanımın tavanını boyayan, bugün yeşil kamuflajının içinde karşıma dikilen koskoca Yüzbaşı Savaş Ateş Akkın’dı. Babamın "Tıpış tıpış ameliyathaneye döneceksin" baskısı bir yandaydı, cebimdeki sıfır bakiye ve hayallerimle kurduğum o bomboş atölye diğer yanda. Gururum Ankara’ya dönüp o beyaz önlüğe mahkûm olmamı engelliyordu ama İstanbul’un ortasında parasızlık boğazımı sıkıyordu. Ve Savaş, hayatımın en karanlık anında masaya o akılalmaz teklifi sürdü: 3 aylık sahte bir evlilik. "Benimle evleneceksin Doğa. Dışarıya karşı karım gibi davranacaksın, ben de atölyen için ihtiyacın olan tüm parayı ödeyeceğim." Önce masayı başına yıkmak, adama bağırıp çağırmak istedim. Ama iç sesimle verdiğim o amansız savaştan sonra arkamı dönüp, masadaki çantamı hırsla kavradım: "Sen beni parayla kandırabileceğini mi sanıyorsun gerçekten Yüzbaşı?" dedim çenemi dikleştirerek. "...Doğru düşünmüşsün. Masaya oturuyorum." İki ayrı oda, katı kurallar, peşimizde dolanan korumacı abiler, oğluna evlilik baskısı yapan bir anne ve babama karşı verdiğim büyük varoluş savaşı... Bir tıp terk tasarımcı ile sınır tanımaz bir yüzbaşının aynı çatı altındaki 3 aylık savaşı başlıyordu. Ama bilmiyorduk; kural ihlalleri, kağıt üstündeki imzalardan çok daha çabuk başlardı.

Leyla ilk aşkı Kaan`dan kaçmıştı. Tüm zorluklara rağmen Kaan`la kavuşmuşlardı. Kaan ansızın ondan ayrılıp başkası ile nişanlandığında imkansız olmuşlardı. Leyla iş sebebiyle kaçtığı şehre geri döndüğünde kendisini ilgilendiren çok önemli sırların arasında kalacaktı. Cihangir ise bu sırların tam merkezinde ve Leyla`nın dibindeydi ama kim dost kim düşmandı?

"Merağınız geçti mi komutanım ? " " Geçmedi Tomris .Garip bir şekilde sen anlattıkça ve bu kadar hayatıma dahil olmaya devam ettikçe sana olan merakım artıyor " **************** "Çünkü onlara bağlanamam baba , tekrardan bir yıkım için kumar oynayamam " Gözlerimden gelen yaş benden bağamsız haraket ediyordu "Her gece onları görüyorum baba, gülüyorlar ama ben onların yüzündeki hüznü görüyorum. Bu rüyalar ilerledikçe kabusa dönüşüyor, her gece istisnasız her gece o patlama anını görüyorum " Yere çöküp sırtımı dolaplara yaslarken babamda ocağın altını kapatıp benim yanıma oturdu . "Hiçbir şey diyemedim , Alihan `ın annesi oğlumu buraya nasıl sığdırdınız dediğinde ben ona `oğlun patlamada şehit oldu parçalarını bulamadık ağırlık yapsın diye tabutuna kum torbaları koyduk `diyemedim baba ." Hıçkırık "Sercan komutanımın eşi törende kriz geçirirken iki yaşındaki kızına bakmaya utandım " nefesim daralıyordu . "Alinin babasına oğluna sahip çıkamadım demeye utandım. Çaylağımızdı o yeni gelmişti daha askerliğinin güzelliklerini yaşayamadan şehit oldu " Bir hıçkırık daha Babam başımı göğsüne çekerek saçımı okşadı "Aslının kimsesi yoktu biz birbirimizin kimsesi olmuştuk o gitti ben yine kimsesiz kaldım. Abin var ben varım deme baba bu farklı "

Bir evlilik… Birbirine yabancı iki insan… Ve geçmişten gelen sırlar.

Hande, hayatı boyunca başkalarının kurallarına göre yaşadı. Aşağılandı, susturuldu ve kendi hayatı üzerinde söz sahibi olmasına izin verilmedi.

Ta ki bir gün, istemediği bir evliliğin içinde kendini bulana kadar…

Yavuz Çakır, herkesin çekindiği güçlü bir adamdı. Peki Hande'nin hayatına yalnızca bir eş olarak mı girmişti, yoksa bu evliliğin ardında kimsenin bilmediği başka nedenler mi vardı?

Bazen en büyük sırlar, en yakınında duran insanların arasında saklanır.

Peki Hande, kendisine kurulan oyunun farkına varabilecek mi?

Ben Börteçine. Hande'nin hikâyesine hoş geldiniz. 🖤

15.10.26💫

Şimdiii Güzel yazılmış, fazla dram kasmayan, eğlenceli çerez bir kurgu aradığınızı biliyorum. O yüzden gelin buraya. Travmatik geçmişi olmayan ama ailesiyle arası pek iyi sayılmayan, sokakta tanıştığı erkek bacısı olmayan, boksör olmayan, vücudu yaralarla dolu olmayan, gerçek ailesinin her isteğine boyun eğmeyen o kız var burada. Sırf ailesi için okul değiştirip hayatinı tepetaklak etmeyen Kendini farklı sanan beşli kız grubundan birisi, müthiş zengin gerçek aile falan fıstık. Kısaca klasik ama klasik olmayan bir kitap.

"Gerçek bir hayat hikayesinden uyarlanmıştır." Bazı sırlar saklanır, bazı gerçekler gömülür… Peki ya bir gün hepsi ortaya çıkarsa? Arzu, henüz on beş yaşında sıradan bir hayat yaşadığını sanıyordu. Ta ki hayatındaki herkesin ondan bir şeyler sakladığını fark edene kadar... Ama bazı şeyler göründüğü kadar basit değildi. Annesi, ailesi ve en çok güvendiği insanlar bile ona anlatmadıkları gerçeklerle dolu bir dünyanın içindeydi. Arzu, her geçen gün yeni bir gerçekle yüzleşirken geçmişin karanlık kapıları birer birer aralanmaya başladı. Öğrendiği her sır, onu başka bir soruya sürüklüyor; bulduğu her cevap, bildiği her şeyi yeniden sorgulamasına neden oluyordu. Annesi neden susuyordu? Ailesi ondan neyi saklıyordu? Ve Arzu`nun henüz bilmediği bu sırların ucu nereye kadar uzanıyordu? Bazen gerçekler insanı özgürleştirmez. Bazen de öğrendiğin tek bir şey, hayatındaki herkesi yabancıya dönüştürür. Çünkü bazı sırların zinciri kopmaz… Sadece bir sonraki halkasına ulaşmanı bekler. Her sırrın bir bedeli, her gerçeğin bir sonucu vardır. Peki Arzu, gerçekleri öğrendiğinde her şey için çok mu geç olacak?

Defne, ba?ar?l? bir hem?iredir. Sessiz hayat?, �ocukluk a?k? ve ayn? zamanda abisinin en yak?n arkada?? olan Kuzey`in yurt d???ndan d�nmesiyle alt�st olur. Ancak her ?ey yoluna girecek derken, Defne`nin eski sevgilisi Deniz ile ayn? hastanede �al??maya ba?lamas?, pe? pe?e gelen yanl?? anla??lmalara neden olur. Peki, y?llard?r birbirinden uzak kalan iki kalp, aralar?ndaki mesafeyi kapatabilecek mi?

"Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir." Büyükbabasın dan intikam almak isteyen Güneş Demir düşmanlarıyla anlaşma yapar ve türülüce görevlere katılır .

ailesinin varlığından haberi olmayan meva yeni hayatında ne gibi şeyler ile karşılaşıcak?

Bu kitap denizlerden şehirlerden

Bir çocuk kaybolduğunda sadece bir ev sessizliğe gömülmez; bir evlilik, bir kadın, bir adam ve geride kalan bütün ihtimaller de o kaybın içinde parçalanır. Saye Karakuş, altı yıl önce Ankara`nın Çubuk ilçesindeki bir mesire alanında bir yaşındaki kızı Hazal`ı kaybetti. O günden sonra hayatı, kapanmayan bir dosyaya, cevaplanmayan sorulara ve aynı evin içinde yavaş yavaş yabancılaştığı kocası Dağhan Karakuş`a dönüştü. Dağhan, yeraltı dünyasında adı fısıltıyla anılan, gücüyle korkutan, sevgisiyle yaralayan bir adamdır. Saye`yi hâlâ sevdiğini söyler; ama yıllar boyunca onu korumakla hapsetmek arasındaki çizgiyi çoktan kaybetmiştir. Çekişmeli bir boşanma davasının ardından aynı eve döndükleri gece, şiddetli bir kavganın ortasında cama atılan bir taş her şeyi değiştirir. Taşa sarılı kâğıdın içinden çıkan fotoğrafta, Hazal`ın bugünkü hâline benzeyen küçük bir kız vardır. Ve arkasında tek bir cümle: "Kızınız yaşıyor. Polise giderseniz onu bir daha göremezsiniz." Artık Saye için tek bir gerçek vardır: Kızı hayatta olabilir. Ama bu umut, en az kayıp kadar tehlikelidir. Geçmişin suskunlukları, Dağhan`ın karanlık sırları ve yıllardır gömülü kalan ihanetler bir bir açığa çıkarken Saye, hem kızını bulmak hem de kendini Dağhan`ın gölgesinden kurtarmak zorundadır. Çünkü bazı aşklar insanı hayatta tutar. Bazılarıysa yavaş yavaş yok eder. Kapak için atesemiliter `in ellerine sağlık💓💓

GEÇMİŞİN ENKAZI: ANKA 1999 Gölcük Depremi`nde ailesini kaybeden bir bebek... Bugün ise kod adıyla anılan bir tim lideri: Yüzbaşı Ayda “Anka” Ertürk. Asker bir babanın emaneti, bir albayın öz kızı gibi büyüttüğü, disiplinli, soğukkanlı ve kararlı bir kadın. Gizli bir geçmişin, yasak bir aşkın ve sarsıcı kayıpların gölgesinde büyüdü. Şimdi, en tehlikeli görevleri üstlenen ANKA Timi`nin başında. “Anka” yeniden doğdu. Bu sefer küllerinden değil, geçmişin enkazından...

Aynı sokakta büyüdüler.

Aynı mahallede yabancılaştılar.

•••

Bu mahallenin iki belası vardı. Biri serseri Emirhan Demir, diğeri kimseye eyvallahı olmayan Ceylin Yılmaz. Aralarındaki tek fark, Emirhan`ın herkesi çıldırtması, Ceylin`in ise en çok ondan nefret etmesiydi.

ÖN SÖZ

Bir mektup bıraktı bana.

Titrek bir el yazısıyla, sessizliğin içinden gelen bir emir gibi:"Söz ver, sesim sustuğumda sen devam edeceksin."

O gün, çocukluğum bitti.

O gün, içimdeki sessizlik silaha dönüştü.

Ailem karşı çıktı. Gözyaşları döküldü. Ama ben sustum. Çünkü içimde bir ses vardı.Kulağımda çınlayan tek ses babamın sesi. Askeri okulda her sabah, o sesi duydum. Ayazda yürürken, nöbette beklerken, ilk silahımı tuttuğumda...

Her adımım bir yemin oldu.

Her görevim, o yeminle başladı.

Şimdi bir timin başındayım.Ama bu sadece bir görev değil.

Bu,bir miras. Bu, bir sesin devamı.

Bu, ZORA'nın hikayesi.

ZALİMLER VE MASUMLAR Bir tarafta gücün, paranın ve soyadının hüküm sürdüğü bir dünya… Diğer tarafta ise sevgiye, adalete ve biraz olsun huzura tutunmaya çalışan insanlar… Akçetinler için hayat, başkalarının kaderini belirlemekten ibarettir. Onların dünyasında güçsüz olanın sesi duyulmaz, masumiyet ise her zaman kurtuluş anlamına gelmez. Kimi insan doğuştan zalim değildir. Kimi masum da göründüğü kadar masum değildir. Bazen bir insanı zalim yapan yaşadıklarıdır. Bazen de masum görünen birinin yaptığı tek bir seçim, onlarca insanın hayatını değiştirebilir. Aşk, ihanet, intikam, aile sırları ve yıllarca saklanan gerçekler ve entrikalar... Eren ve Defne`nin yolları kesiştiğinde, ikisinin de hayatı geri dönülmez biçimde değişecektir. Eren, geçmişinin yaralarını kalbinin kapısında kilitli tutarken; Defne, o kapının ardında saklanan adamı sevmeye çalışacaktır. Fakat bu hikâyede herkesin bir sırrı vardır. Ve bazı sırlar ortaya çıktığında, masum ile zalim arasındaki çizgi tamamen ortadan kalkacaktır. Çünkü bazen… En büyük zalim, kendisini masum sanandır. En büyük masum ise, yaşadıkları yüzünden zalim görünendir. ZALİMLER VE MASUMLAR Bir aşk hikâyesinden çok daha fazlası…

Kendi cenazeme on yedi dakika geç kaldım. Bir insan öldüğünde kimin ağladığını, kimin sustuğunu ve kimin daha toprağı kurumadan yerini almaya hazırlandığını öğreniyor. Hepsini gördüm. Şehir beni gömdü. Şimdilik onları düzeltmeye niyetli değilim. Planım basitti: Görünme. Kimseye güvenme. Neden ölmem gerektiğini öğren. Sonra o çıktı karşıma. Benden korkması gereken bu kadın benden korkmadı. Üstelik beni, güvenmemem gereken insanların arasına soktu. Orada, ilk kez kendime bir yer buldum. Tek bir yanlış anlaşılma, ölüm haberimden bile hızlı yayıldı. Şimdi herkes beni başka biri sanıyor. O hariç. Ben katilimi arıyorum. O ise gerçeği. Hangimizin önce bulacağını bilmiyorum.

Aile...

Ne demek ki?

Sözlük anlamı; toplumun en küçük yapı taşı. Ailenin yapı taşı ne peki, Anne mi? Baba mı? Yoksa çocuklar mı? Belki de duygulardır ailenin yapı taşı,iyi hissettiren duygular.

Rüya Açar bir ailenin içine doğmuş ama bir aileye sahip olamamış bir çocuk. Ona ev olması gereken o insanlar, acıdan başka hiçbir şey olmadı.

Rüya için aile ölüm demekti.
İyi hissettiren duygular değil...

Babasız büyüyen her kıza hitaben..

Kitapta geçen hiçbir şeyin gerçeklik ile alakası yoktur tamamen benim hayal gücüme dayalıdır. Yani kurguda geçen hastalıklar,tedaviler,kurum ve kuruluşlar gibi bir çok şey hayal gücümün ürünüdür.

yüzbaşı Asena kor görev icabı bir okula öğrenci kılığında girer ve oraya yeni atanan öğrentmen doruk boz onun bir öğrenci olmadığından şüphelenen ilk kişi olur bu vesileyle de aralarında birşeyler oluşmaya başlar

bakalım olaylar nereye kadar ilerleyecek?

🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼

ay helooo yeni kurguma hepiniz hoşgeldiniz ballar bu kitap tamamen kurgudur ve eğlence amaçlıdır

iyi okumalar...

not: kitappadde görev icabı adında yazılan ilk ve tek kitaptır

Ceylin Şahiner, yıllardır başka birinin hayatı uğruna kendi kimliğini kaybetmiş genç bir kadındır. Hazal Neva Kurter ise ölümün kıyısında geçen ömrünün yüküyle yorulmuş, kırılmış ve tüm bu duygularını öfkeye dönüştürmüştür. Bir cenaze nedeniyle Amerika`dan Türkiye`ye döndüklerinde, geçmişten gelen bir trajedi, onları yıllar sonra aynı kıyıya sürükler ve hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. Tunç Karan Gökdemir, kendi vicdanıyla verdiği savaşın faturasını, sekiz yaşındayken yaşadıkları olayın bir diğer şahidine, Hazal`a kesmek ister. Ancak onun yerindeki kişi aslında Ceylin`dir. Ve Ceylin haberdar dahi olmadığı bir geçmişin yükünü taşırken, Tunç`un öfkesinin tam ortasında kalır. Hakketmediği bir nefretle, sahibi olmadığı bir vicdan azabıyla sınandığında bir yandan da kendine ait bir hayatı keşfetmeye başlayacaktır. Tunç, nefret etmesi gerektiğini düşündüğü birine çekilirken; Ceylin başkasına ait olan bir kimliği sahiplenir. İnsan bazen bir yalanın içinde bulur kendi gerçeğini ancak bir yalan üzerine kurulan aşk, gerçeğe dönüşebilir mi? "Kimim, nereye aitim, neden doğdum, ne zaman öleceğim bilmiyorum ama mesele nefes almaksa; ilk defa nefes aldığımın bu kadar farkındayım." ✨

Sosyal medyadan tanımadığın birisine yazarsan ve bu kişi okuldaki zorban çıkarsa n`olur? ★ Duruşumu düzeltip sırıtarak Eymen`e bakmaya başladım. Aynı şekilde oda sırıtarak bana bakıyordu. Sonra boşta kalan eli ile elimi tutup, elimi bırakmadan kolunu omzuma koydu. Yandan bir bakış attığımda şakalarımda hissettiğim sıcak dudakları ile gözlerimi kapattım. "Sevgilin olmayan bir kızı böyle güzel ve sürekli öpemezsin Eymen Aslan" ★ (KISA SÜRELİĞİNE ARA VERİLMİŞTİR)

Gece… Adı gibi karanlığa alışmış, kalbinde kimsenin bilmediği sırlar taşıyan bir kız. Mavi… Dışarıdan soğuk, bakışlarının ardında sakladığı gerçekler kadar gizemli bir çocuk. Gece, hayatı boyunca ait olduğu yeri ararken geçmişinin ardında bıraktığı izlerden habersizdi. Ta ki bir gün her şeyi değiştirecek gerçeklerle yüzleşene kadar… Bir aile. Saklanan sırlar. Yarım kalmış bir geçmiş. Ve hiç beklemediği bir anda hayatına giren Mavi… Peki ya yıllardır bildiği her şey bir yalandan ibaretse? Ya gerçek ailesi sandığından çok daha yakınındaysa? Gece, geçmişinin karanlığında kaybolmadan gerçekleri öğrenebilecek mi? Mavi ise onun hayatındaki en büyük sır mı olacak, yoksa karanlığını aydınlatan tek ışık mı? Bazen insan, kendini bulmak için önce kim olduğunu kaybetmelidir. Çünkü her gecenin bir mavisi, her mavinin ardında saklanan bir güneşi vardır… 🌙❤️‍🔥☀️ Bazı bağlar kanla kurulur, bazılarıysa kaderle. Peki ya ikisi aynı hikâyede birleşirse? Bu, yalnızca bir aşkın değil; bir kızın gerçek ailesini bulma hikâyesi.

Hayat ne kadar acıdır. Ya da insanlar mı desem. 23 yılım bir yalan belki geçirdiğim çoçukluğum belki de bu hayat nereden bilirsin ki. Ben Kaan oğlum Barış Efe ile başbaşa kaldım. "Oğlum, umarım görmediğim baba sevgisini sana en güzel bir şekilde gösteririm ve sana çok iyi bir baba olabilirim Barışım benim." ★★★