0530: Pişt gizemli… Bir şey soracağım. 0530: İnsanlardan niye böyle köşe bucak kaçıyorsun? Sanki biri sana baksa yere çökeceksin. 0530: Bir kere bile kafanı kaldırıp etrafına bakmıyorsun. Dünya sadece önündeki kaldırımdan ibaret değil yani… haberin olsun. 0530: Kendini korumaya mı çalışıyorsun gerçekten? Yoksa milleti fazla mı abartıyorsun? 0530: Kafana taktığın şey… Tamam, iyi hoş da… seni bu kadar mı içine kapatıyor? İnsan bir bakar etrafına, iki saniye bir nefes alır. 0530: Zaten cevap vermezsin biliyorum. Sessizlik oyununu çok iyi oynuyorsun. 0530: Ama bil istedim… Bu kadar görünmez olmaya çalışan biri, fark edilmek için fazla iz bırakıyor.

"Bir kalbe iki aşk da sığıyormuş sevgilim; bir vatan bir sen..." Küçüklüğümden beri bir kalbe iki sevginin sığacağına hiç inanmazdım. Bir sevgi varsa bununla yetinmeliydik. Biri varsa diğeri eksik olmalıydı. Annem varsa babam,babam varsa annem olmayacaktı. Böyle de oldu. Hayatımın hiç küçümsenemeyecek kadar büyük bir bölümünü buna inanarak geçirdim. İki sevgiyi asla aynı anda hissetmedim. Bir kalbe iki sevgi sığmıyordu buna emin olmuştum. Sonra gerçek ailem geldi. Bana bir kalbe iki sevginin sığacağına inandıran annem ve babam vardı. Abilerim,hatta kardeşim bile vardı. Çok sevdiler, çok istediler. Anne,baba ve çocuktan oluşan o ailenin içine düşmek beni hiç olmadığı kadar afallattı. Ne yapacağımı asla bilemedim. Ailem vardı bu çok güzel bir şeydi. Abilerim benden nefret ediyordu bu çok kötü bir şeydi. İçine düştüğüm bu ehvenişer yani kötünün iyisi hâli kendi içimde çok uzun sürdü. Ne onlara kendimi açabildim ne de aramızdaki duvarları indirebildim. Beceriksizce kendi çapımda sevdim onları yalnızca. İçimde kimseye hissettirmediğimi sandığım savaşım hiç bitmedi ama ben hepsini çok sevdim. Zaman gerçekten her şeyin ilacıydı. Birdenbire kaldıramadığım o duvarlar kendiliğinden yıkılmaya başlayınca daha iyi anladım bunu. Bir şey istediğimiz anda olmuyorsa zorlamamak gerekiyordu. Daha güzel daha doğru bir anda bizi öyle veya böyle buluyordu. Ve bunlar olurken tüm savaşlarımın, gözyaşlarımın ve acılarımın şahidi ve mükâfatı olan adamlar benimleydi. Şahit abim, mükâfat sevgilim. Abimle kurduğumuz küçük dünyamıza inat,bizden bağımsız kurulan büyük dünyayı ben çok sevdim. 21/09/2021 💫 Kapak: @okyanus_grisi Bu bir KURGU`dur. Gerçek meslek, kişi ve kuruluşlarla alakası yoktur. Aile+aşk kurgusudur💙

Kalbim çaresizce sana yöneldi. Hayat, karşılaşmak istemeyeceğim en son kişi olsan da seni sürekli karşıma çıkardı. Her seferinde canımı yakmana rağmen kalbim seni bulmaya devam ediyor. Dahası, bencil, duygusuz ve kaba bir insan için neden bu kadar hızlı attığını anlamıyorum. Kimseye karşı nefret beslemeyen ben, bu adamdan nefret ediyorum. Murat Soykan; bir holding sahibi, zengin, ukala ve kendini beğenmiş biri. Parayla herkesi ve her şeyi satın alabileceğine inanan bir egoist. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

İki güçlü karakterin çatışması gün geçtikçe farklı bir hal almaya başlıyordu. Bu belki bir kan davasıydı ama ne kin tamamen susmuştu ne de aşk masum kalabilecek kadar güçlüydü.. Alıntı; Kız arkasını dönüp gidecekken Miran kolundan tutup kendine çevirdi. -Daha söyleyeceklerim bitmedi. Sare dolu gözlerle başı dik bir şekilde kocasına bakıyordu, ne yaparsa yapsın yıldıramayacaktı onu. -Daha sıkacak kurşunun var yani. Miran karşısında ki karısının gözlerinin içine baktı. -Sen artık bir HANZER`sin o ÖZKAN`lardan kimse senin bir şeyin değil artık, kardeşlerinde dahil hiçbiriyle görüşmeyeceksin bundan sonra. Sare acıyla kapattı gözlerini. Korktuğu şey başına gelmişti, kardeşlerini de göremeyecekse daha ne için katlanacaktı bu evliliğe?

Annesinin ölümüyle sesini kaybeden Mihra, altı ay boyunca sessizliğiyle yaşamaya çalışır. Her şey, annesinin sakladığı bir mektubu bulmasıyla değişir. Mektupta bir askeri bulması istenir. Mihra o askeri bulduğunda ise sadece bir insanla değil, geçmişin sırları ve kendi yaralarıyla yüzleşeceği bir yolculuk başlar.

Evime gecenin üçünde giren hırsızı şikayet etmemek için evlilik teklifi ediyorum ben İstanbul`un en güçlü mafyası Baran Aydın küçük bir hırsızla girdiğim kalp yarışını kaybettim burada her mafyaya bir hırsız düşermiş benimkide Bade Kılıç oldu bir hırsız ve bir mafya ilişkisi aksiyon ve adrenalin seviyorsan tam senlik bir kitap bir mafya ile Bir hırsız nasılmı anlaşır bakta gör küçük hırsız ve mafya bozuntusu sen bir mafyaya aşık olurmuydun ben oldum

"Yine karşılaştık eski düşmanım." Dedim karşımdaki iki metre adama karşı imayla. "Evet maalesef, ama bu sefer elimden kolay kurtulamayacaksın,küçük kurnaz tilkim."dedi . Kravatından tutup kendime doğru çektim "Kim kimin elinden kurtulamıyormuş göreceğiz Ayaz Bozkurt." Dediğimde yüzüme sinirle karışık alaycı bir sırıtış sundu. "Göreceğiz!... göreceğiz küçük tilki." •Bir gerçek ailem hikayesidir , bu sayede bir çok şey yaşayan Ilgaz`ın hayatını anlatır ve araya karışan aşkını. Öylesine yazıyorum yani eğlencesine yazıyorum kitap olması gibi bir hedefim yok , okuyacaksan oku kardeşim.•

Her şeyini kaybedince korku da kaybolur. Ağlamak da. Yalvarmak da. Geriye sadece sessizlik kalır. Ve sessiz bir insan en tehlikeli insandır. Taras Volkov bunu bilmiyordu. Rusya`nın en karanlık adamı, en güçlü adamı. Hiç kimse ona hayır dememiş. Hiç kimse ona meydan okumamıştı. Ta ki kül sarısı saçlı, mavi gözlü, her şeyini kaybetmiş bir kız gelinceye kadar. --- 𝓑𝓪𝔃𝜾 𝓱𝓲𝓴𝓪𝓾𝓮𝓵𝓮𝓻 𝓴𝓾𝓻𝓽𝓪𝓻𝜾𝓵𝓶𝓪𝔂𝓵𝓪 𝓫𝓪𝓼̧𝓵𝓪𝓶𝓪𝔃. 𝓜𝓪𝓱𝔀𝓸𝓵𝓶𝓪𝓴𝓵𝓪 𝓫𝓪𝓼̧𝓵𝓪𝓻𝓭𝜾.

KİRAZ MAHALLESİ🍒 Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi`nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi İyileştirir. Bu kitap, bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."

Emanet Taht, Çöpteki Kader Zümrüt Hanımağa, yıllar önce erkek varis takıntısı ve aşiret törelerinin baskısıyla karanlık bir plan yapar. Kendi doğurduğu kız bebeği, doğar doğmaz bir bebek mafyasına "satılması" için teslim eder. Planı kusursuzdur: Aynı hastanede doğum yapan yoksul bir Türk ailesinin erkek bebeğini (Kaan) parayla satın alacak ve onu aşiretin öz varisi gibi büyütecektir. Ancak kaderin Zümrüt’e bir sürprizi vardır. Bebeği teslim alan mafya üyeleri, polise yakalanma korkusuyla Zümrüt’ün öz kızını bir çöp konteynerına bırakıp kaçar. Mafya üyelerinden birinin son anda sızlayan vicdanı, Türk ailesine isimsiz bir ihbar gönderir. Baba, konteynerda bulduğu bu bebeğin kendi evladı olmadığını saniyeler içinde anlar; fakat eşinin evlat acısıyla yıkılmaması için gerçeği kalbine gömer. Yıllar Sonra: • Kaan: Öz ailesinden koparılmış, buz gibi bir güç odağının içinde "seçilmiş ağa" olarak, sert ve tavizsiz bir karakterle büyümüştür. Zümrüt’ün göz bebeği, aşiretin tek umududur. • Ece: Kendi öz annesi tarafından ölüme terk edilmiş, ancak bir çöp konteynerından mucizevi bir şekilde kurtarılmıştır. Yoksul ama sevgi dolu bir Türk ailesinde, gerçek kimliğinden habersiz, özgür ruhlu bir genç kadın olarak yetişmiştir. Kader, yıllar önce hastane koridorlarında ayrılan bu iki hayatı, imkansız bir aşkla yeniden birleştirir. Ece ve Kaan birbirlerine tutkuyla aşık olduklarında, sadece düşman ailelerin çocukları olduklarını sanmaktadırlar. Oysa gerçekler gün yüzüne çıktığında; Kaan sevdiği kadının tahtını işgal eden bir "yabancı", Ece ise uğruna savaştığı her şeyin gerçek sahibi olduğunu öğrenecektir. Zümrüt Hanımağa’nın kurduğu yalan imparatorluğu, çöpe attığı öz kızının aşkıyla sarsılırken; bir babanın yıllarca sakladığı o büyük sır, herkesin hayatını geri dönülmez bir şekilde değiştirecektir.

yıllar önce Mardin sokaklarında işlenen bir günah o günah gecesine şahit olan bir çocuk. günahın üzerinden yıllar geçse de en büyük hesaplaşma daha başlamamıştı. köklerini arayan Umay öğretmen. onu korumaya yemin etmiş bir Türk askerî Cihangir Ulusoy. Ezelden ebediyete kaderin zinciriyle bağlı olan bu iki kalp YARIM AY tamamlanan bilecek mi?

Yıllar sonra gerçek ailesini bulan bir kız... Bulduğu aile ile tüm acıların, gerçeklerin ve gözyaşların birer hiçten ibaret olduğunu öğrenirse ne olur? Huzurlu bir yaşamı hayal ettikçe karanlığın dibine daha da çekilen Asya, karanlığı ya aydınlıkla yok edecekti ya da karanlığa boyun eğecekti... Ona sunulan teklifleri reddeden Asya, karanlığın hükmü altına girmek yerine onun hakimi olmayı seçip herkese savaş açmıştı. Peki, istediği bu yeni karanlıkta huzuru bulabilecek miydi? Yoksa aydınlığa veda ettiği yerde, karanlığın ihanetiyle yüz yüze gelmesi an meselesi miydi? ✨ "Dudaklarının, tenimde nasıl duracağını merak ediyorum." Boğuk çıkan sesi ile bir an gözlerim dudaklarına kaydı ve o an dudaklarımın, tenindeki duruşu zihnimde canlandı. Derince yutkundum ve bakışlarımı tekrardan ona çevirdim. "Merakını gidermemiz gerek o zaman." Ve dudaklarım teninde en çok olmak istediği yere değdi. Dudaklarım dudaklarını buldu. ✨ Gerçek ailem İhanet Sırlar Gizem Örgüt Yaımlanma Tarihi: 21 Aralık 2025

"Yeryüzünde sevginin en güçlü halidir aile." 🍂🍂🍂

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Aralarında sadece bir yaş vardı. Biri resmi olarak amca, diğeri yeğen… Ama aynı sokakta düştüler, aynı yaraları sardılar, aynı sofrada büyüdüler. Bu hikâye, kan bağından daha güçlü olan gönül bağını anlatıyor. Çocukluk sırlarından gençlik kavgalarına, koruyucu bir amcanın susarak sevmesine ve bir yeğenin dünyadaki en güvenli yer olarak onu görmesine kadar uzanan bir yol… Bazen "amca" dediğin, sırtını yasladığın dağ olur. Bazen bir yaş, iki insanı ayırmaz; tam tersine birbirine daha sıkı bağlar.

"Birbirimizi kurtaramadığımız her anda biraz daha öldürdük." Psikiyatrist Mihra Aksa Erguvan, mesleğine tutkuyla bağlı, sakin ve kontrollü bir kadındır. Ancak üç aydır seanslarına düzenli olarak gelen genç danışanı Kübra Yılmaz, bir sabah ormanın derinliklerinde cansız bulunur. Bu ölüm, sadece bir vakayı değil, Mihra`nın hayatındaki en kırılgan dengeleri de paramparça eder. Olayın başına atanan Savcı Vural Sipahi, doğruların peşinde inatla yürüyen bir adamdır. Adalet onun için bir inançtır. Fakat bu dava, onu geçmişin tozlu sayfalarına, çocukluğunun karanlık sokaklarına sürükleyecektir. Çünkü kader, yıllar önce yolları ayrılan iki insanı; Mihra ve Vural`ı yeniden karşı karşıya getirir.

NOT:Sadece aile bağları yok. Bununla birlikte töre-berdel kurgusu da hikayede olacak. Yıllar sonra bir kaza sonucu gerçek kimlikler ortaya çıkmıştı. Açelya, yıllardır yaşadığı ailenin aslında öz ailesi olmadığını öğrenmişti. Aynı şekilde Deren de yaşadığı ailenin öz ailesi olmadığını öğrenmişti. Hikaye, aile bağları, kimlik ve pişmanlık üzerine dramatik bir yolculuğu anlatır.

Bir varmış, bir yokmuş… Karla kaplı dağların sessizliğinde solmuş bir kardelen ve unutulmuş aşklar… Soğuk, yalnızlık ve karanlık içinde filizlenen umutlar, kalbin derinliklerinde yeniden can bulur. Her masalın bir sırrı vardır; bazıları sıcak bir tebessümle biter, bazılarıysa sessiz bir hüzün bırakır....

Şimdilik açıklama yok 😁

İki çift ela göz göze geldi... Biri ölümün kıyısındaydı, diğeri yaşamın... Kader onları en zayıf anlarında yakaladı. Birileri başkaları için can verirken, başkaları bundan habersizdi. ​Bazılarının zaafı hiç olmaz... O bazılarının kimisinin ailesi yoktur, kimisinin vardır ama yoktur... ​O zaafsızlara selam olsun...

Beste Akça, küçüklüğünden beri hiç sevilmeyeceğine inandırılan, tamamıyla yanlış bir ailede büyümüş, bu hikayenin en masumudur. Atahan ailesi ise çok yara almış ama magazinde oldukça mutlu görünen ve artık gerçek bir aile olmaktan umudu kesmiş kazazedelerdir. Beste bir Atahan olmayı kabul edecek mi ya da Atahanlar onu kabul edecek mi bilemiyoruz ama net olarak bilinen tek şey onlar artık mutlu olmayı hak ediyor... Buyurunuz efenim ilk kitabımız vatana millete hayırlı olsun.💐Bu arada kazazede derken herhangi bir doğal afetten bahsedilmiyor yaşadıkları şeyler için deniyor yanlış anlaşılmasın😆 (Telif hakları bende çalınma gibi durumlarda gerekli işlemler başlatılacaktır.)

Gerçek ailem mii??

Belki klasik bir gerçek ailem kurgusudur belki de değildir.

Defne, annesini doğumda kaybetmiş, uzun yıllar boyunca anneannesi ve dedesiyle ufak bir kasabada yaşamış genç bir kız. Dedesinin ölümünün ardından, hayatının bu aşamasında babasının yanında olması gerektiğine inanan anneannesi, Defne`nin babasıyla iletişim kurmaya karar verir. Babası Cem Bey ise uzun yıllar sonra kızıyla tanışmayı kabul eder. Cem`in korkaklığı Defne`nin hayalkırıklığı yaşamasına sebep olur. İki yabancı, aynı evi paylaşmaya başladıklarında, aralarındaki boşluğu doldurmanın zorluğunu hissederler. Geç kalınmış bir baba-kız ilişkisinin içsel bir yolculuğunu başlamış olur. Aynı zamanda Defne hem babasına ,hem de babasının yaşadığı çevreye adapte olmaya çalışır. Defne yeni hayatında arkadaşlığı,aşkı ve yeni birçok şeyi daha öğrenecektir.

Diyarbakır`da bir gece, en büyük ağalardan birinin evinden bir kız kaçar. Bu kaçış, yalnızca iki insanın değil, bir kasabanın kaderini de yerinden oynatır. Sabah olduğunda kapılar kapanır, bakışlar sertleşir ve herkes aynı sorunun cevabını arar: Bu leke nasıl temizlenecektir ? Töre, suskunluğu sevmez. Kaçışın ardından arayış başlar; sokaklar, yollar, tanıdık evler izlenir. Arananlar kadar arayanlar da sınanır. Çünkü bu topraklarda kardeşlik, aşkla; ağalık ise merhametle sınanmaz. Meclisin gölgesinde, kanın mı yoksa daha ağır bir bedelin mi konuşulacağına karar verilmesi gerekir. Bu hikâyede görünmeyen bir akıl vardır. Adı fısıltılarda dolaşır, yüzü ortaya çıkmaz. Kaçışın yönünü belirleyen de, kaderin iplerini sessizce çeken de odur. Onun varlığı, hükmü daha karmaşık, vicdanı daha yaralı kılar. İki aile, tek bir gecenin bedelini taşımak zorunda kalır. Aşk susturulur, kadınlar kaderin ortasında bırakılır, erkekler geri dönüşü olmayan kararlarla yüzleşir. Kimse masum değildir; çünkü töre, suçlu aramaz, yalnızca denge ister. HÜKÜM, kaçmanın cesaret sayılmadığı, affın zayıflık kabul edildiği bir coğrafyada; kan, suskunluk ve mecburiyet arasında sıkışan hayatları anlatır. Bazı hikâyelerde ölüm kurtuluştur, asıl ceza ise yaşamaya devam etmektir.