Ailesi ile çalıştığı konakta zorla konağın sahibinin oğlu ile evlendirilir efsa

Ana karakterimiz Asel Ekinci, ona takıntılı derecede aşık olan mafya liderimiz tarafından kaçırılır ve kayıp annesini bulma bahanesiyle anlaşmalı evlilik yaparlar. Ve Asel`in hayatı bu macerada alt üst olur...

Her bir kitabımdaki karakterlerin hayatına dair detaylı bilgilerin bulunduğu bir albüm sizlerle. Onları daha iyi tanıyabilmeniz için...🤍

Aileniz için ne kadar büyük fedakarlıklar yaptınız? Ben evlendim. Hemde hiç tanımadığım bir adamla. Şimdi ise önümde iki seçenek var. Ya çok mutlu olacağım ya da bu dünyaya geldiğime lanet edeceğim. Ben Ala Defne Demir. Bu benim hikayem.

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Seren doğduktan sonra bir hemşire tarafından kaçırıldı ve 7 yaşında da sokağa atıldı. 17 yaşında liseye giderken biriyle tanışır ve o kişi hayatını değiştirir.

Geçmişini yaşayamadığı için kendi iç dünyasında kaybolmuş bir Doktor… Ve geçmişinde yıkılan, yanan anılarıyla hayata tutunmaya çalışan bir Yüzbaşı… Yolları savaşın ve acının ortasında kesiştiğinde, Diyorlar ki: Bu bir aşk mı, yoksa hayatta kalma mücadelesi mi? Ama bazen, en karanlık gölgelerin altında bile Bir ışık parlar; Ve iki kırık ruh, birbirinin sessiz sığınağı olur. Savaşın acısı, kayıpların yükü ve geçmişin gölgesi arasında, Her adımda kalpleri sınanan bu iki insan, Ya birlikte ayağa kalkacaklar… Ya da kendi gölgelerinde kaybolacaklar.

"Beni koruduğuna emin misin?" diye sordum, sesimdeki o hırçınlığı bastıramayarak. Elini indirip yumruk yaparken,"Evet" dedi, sesi bu sefer daha derin, daha yaralı bir tona bürünmüştü. "Ama siz ısrarla o ateşin içine, sırf birilerine inat olsun diye yürüyorsunuz." "Babam beni böyle büyüttü." dedim bakışlarımı ondan kaçırarak. Kuzey’in göz bebekleri bakışlarımı takip ederek, yüzümde karanlık bir harita çizer gibi gezindi. "Seni mermilerden koruyabilirim Arselen," dedi, sesi hırıltılıydı. "Seni pusulardan, namlulardan, o sikik heriflerden koruyabilirim. Ama kendi hırsından, o dinmek bilmeyen öfkenden ve kendimden koruyamam." Öfkeyle soludum. "Sadece işini yap Kuzey! Sakın bir daha benim kararlarıma bu tonda müdahale etme. Fazlasını istemiyorum." "Siz fazlasını çoktan aldınız." dedi, bir adım geri çekilip mesafeyi tekrar o soğuk profesyonelliğe çekerken. Kalp atışlarım hızlanırken dediğini duyamamış gibi yaparak bakışlarımı ondan yine kaçırdım. Arkamı dönmeden önce, omzumun üzerinden ona son bir kez, en keskin bakışlarımla baktım. Bu, bu geceki son ikazımdı. ​"Ve bir şey daha," dedim, sesimdeki o otoriter tınıyı yeniden kuşanarak. "Bana sadece sinirlendiğinde sen diye hitap etmeyi kes. Ya hep, ya hiç." Ona bu kadar yakınken kuralları hatırlatmak, aramıza o aşılmaz uçurumu yeniden kazımaktı. Ben bir Arselen’dim o ise benim gölgem. Sınırları belirleyen bendim, o ise o sınırların içinde kaybolan. Seçimi ona bırakmıştım ve Kuzey Koroğlu, “hiç” olmayı seçecek kadar gururluydu.

Aile kurgusu. Öz kızlarını öldü sanan aile, Üvey kızlarını çok seven aile, Her şey ortaya çıkarsa sonra ne olur? Derin öz ailesin kabul edecek mi? Ya Derin’i ailesinden koparan kişi tanıdıkları biriyse, her şey açığa çıkınca ne olacak? Not, az miktarda bazı bölümlerde argo, küfür ve şiddet bulunmaktadır. *** Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Fotoğraflar Pinterest’den alınsada kendim birleştirmiş olup, kurgunun ismi tamamen şahsıma aittir.

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Annelerinin geçmişte yaptığı hatalarını öğrenmek için Rize’ye giden üç kardeş, hiç beklemediği şeyler öğrenirler. Kiraz kendisini hem aşk, hem arkadaşlık hemde bir aile komedisi içindi bulur. Bazen dram, bazen komedi bazende aksiyon yaşayan Kiraz atıldığı bu Rize macerasında hem gerçek aşkı bulacak hemde kalabalık aile dramını tadacaktı. Bu kitap tamamen bana aittir, herhangi bir kopyalama durumunda adli işlem başlatılacaktır.

Yeni cerrah olan Aylin, görev için Mardin`e gelir. Ancak bilmediği bir gerçek vardır... Bu şehir sadece sokaklardan ibaret değildir. İki büyük aşiret, görünmeyen bir savaşın içindedir. Ve Aylin, daha ilk gecesinde kendini bu savaşın tam ortasında bulur. Güç, sırlar, ihanet ve kader... Bazı karşılaşmalar hayatı değiştirir. Bazıları ise kaderi.

Adalet mülkün temelidir dediler fakat temel kimin elindeydi? Bunu düşündükçe insanın aklı daha da karışıyordu çünkü cevap sandığımız kadar net değildi. Aşk ve Adalet arasında sıkışıp kalmış bir kız aşkına sahip çıkabilir miydi? Bazen insan kalbinin dediğiyle dünyanın dayattığı arasında kalır ve hangi tarafı seçerse seçsin bir şey eksik kalır. Beraber aynı davaya bakan iki yabancıydılar sonra araya Adalet girdi aşk bitti sandılar bir daha görüşmediler, sandılar ki görüşmezsek her şey daha iyi olur Ama unuttukları bir şey vardı umutsuz olmaz aşksız yaşanmaz`dı. Çünkü bazı bağlar, uzaklaşınca kopmaz sadece daha sessiz hale gelir. Kim haklı kim haksız, kimi haklı kimi haksız, haklının da vardır bir haksızlığı, haksızlığın da vardır bir haklılığı... Ve belki de bu yüzden hiçbir karar tam anlamıyla iç rahatlatmazdı. İyi olmak kolaydır zor olan adil olmaktır. en mükemmel Adalet ise vicdandır. İnsan en çok da kendi vicdanıyla baş başa kaldığında zorlanırdı. Soğukkanlı bir savcı, neşeli bir adli tıp uzmanı ile karşılaşır Kader onları pamuk ipliğine bağlayıp çekmişti birbirlerine, ama görmedikleri bir şey vardı pamuk ipliği görünmezdi onlar birbirlerini hissederek buldular ve yavaşça ipi çektiler sonra ise olanlar oldu... Ve hiçbir şey artık eskisi gibi olmayacaktı.

Ölüm, kabullenilmesi en zor gerçektir. Kimileri ölümle yaşar, kimileri ise ölüm hiç yokmuş gibi... Deniz, ölümü kabullenemeyen insanlardan yalnızca biridir. Sevdiği adam, Poyraz`ın ölümüyle hayatı birden altüst olur. Kendi canından geçecek kadar derin bir acı içindedir. Poyraz`ın yanına gitmeyi ve onunla yeniden kavuşmayı aklına koyduğu gece, izlediği bir reklam her şeyi sonsuza dek değiştirir. Bir imkan. Bir olasılık. Ve böylece içinde bir umut tohumu yeşermeye başlar. Ölüm artık bir son olmak zorunda değildir.

"Merağınız geçti mi komutanım ? " " Geçmedi Tomris .Garip bir şekilde sen anlattıkça ve bu kadar hayatıma dahil olmaya devam ettikçe sana olan merakım artıyor " **************** Timini bir patlamada kaybeden kıdemli üsteğmen Tomris Yücel yeni atandığı time ve yeni görev yeri olan Şırnağa alışması gerektiğini biliyordu ama geçmişi unutabilecek miydi?

Ölümün kıyısı : Ölüm bir gerçekti "benim olmadığım kadar" Bir yaşantı vardı "ölüm kadar" Bir cenaze vardı "kendini çeken" Hayaller vardı "uçup giden" Aşk vardı "Asla gerçekleşmeyen" Bir ölüm vardı "Bizi bekleyen" Ölümün alıp götürdüğü Bir gerçek vardı hayat kadar...

Ben ruhuma açtıkları yaralar için ağlıyorum ruhumdaki o kalıcı izler için ağlıyorum ben kendime ağlıyorum ve düşünüyorum yeni ailemde onlar gibiyse diye o yüzden istemiyorum onlarla gitmek…

"Unutma beni." "Unutmam seni." "Söz mü?" "Söz." Peki verilen her söz tutulur muydu? Tüm hakları saklıdır. Kopyalanması ve (ç)alınması durumunda gerekli işlemler yapılacaktır.

Bu küçük yaşımla "evlen "dediler bana. Ne sanıyolardı ki? Yalnız büyüyen birinden ne bekliyorlardı ki?Bununla mı çözülecekti her şey? Alışırmışım, öğrenirmişim... Öyle dediler acımadan. Arkadaşlar kötü içerik içemeyeceksek bir kitaptır. Tatlış bir kitap olmasını umuyorum.

Kimsenin birbirinin arkasından konuşmadığı , herkesin birbirini kolladığı , birlikte eğlendiği, birlikte üzüldüğü , komşuluğun ölmediği, çocukların sabahtan akşama kadar sokakta oynadığı bir mahalle düşünün. Yakamoz Mahallesi .İşte bu güzel mahallenin birde güzel ruhlu bir tarih öğretmeni var : Ahu Yaman. Bu hikaye Ahu`nun hikayesi. Bize katılın, Ahu`nun hikayesini birlikte okuyalım. ____________________________________________________________________________________________________________ ``Bize gelen belgeye göre, Ahu hocanız farklı bir okula tayin edilecektir. Daha fazla karmaşa çıkarmanızı, kargaşa koparmanızı istemiyorum. Lütfen sakin olun ve derslerinizi dinlemeye devam edin. `` Burcu hocanın yaptığı açıklamadan sonra başımı önüme eğmiştim. Sınıfta ilk birkaç dakika süren sessizlik sonrasında Batuhan`ın gür sesi sınıfı doldurdu. ``Başka bir okula tayin edilecek öyle mi ? Ben zaten `` böyle bir hocayı bize nasıl verdiler? `` diye şaşırmıştım. Çünkü biz size göre iyi olan hiç bir şeyi hak etmiyoruz, değil mi? Biz kendilerinden hiç bir şey beklenmeyen çocuklarken o , bize istediğimiz her şey olabileceğini gösteren tek öğretmendi. Bizim için uğraştı. Siz ` liseyi bile bitiremeyecekler , nasılsa bunlardan bir şey olmaz. ` diye tüm kapıları kapatıp çıktığınızda , o bize ışığı gösterdi. `` Sizden de olur dedi. Şimdi bu öğretmeni bizden alacaklarını söylüyorsunuz ve diyorsunuz ki kargaşa çıkrtmayın, sakin kalın ; size inanan tek öğretmeni elinizden alıyoruz ama siz sessizce oturun diyorsunuz, öyle mi ? Öyle yağma YOK! Batuhan`ın tüm sınıfı inleten sesiyle gözümden bir damla yaş aktı. Okulda kalayım ya da gideyim, fark etmezdi artık. Ben başarmıştım , ben bu çocuklara kendi yüreğimdeki umutla yol göstermiştim. Benim çocuklarım başarmıştı artık vazgeçmeyeceklerdi ; kendileri için çabalayacaklardı...

Yıllar sonra gerçek ailesini bulan bir kız... Bulduğu aile ile tüm acıların, gerçeklerin ve gözyaşların birer hiçten ibaret olduğunu öğrenirse ne olur? Huzurlu bir yaşamı hayal ettikçe karanlığın dibine daha da çekilen Asya, karanlığı ya aydınlıkla yok edecekti ya da karanlığa boyun eğecekti... Ona sunulan teklifleri reddeden Asya, karanlığın hükmü altına girmek yerine onun hakimi olmayı seçip herkese savaş açmıştı. Peki, istediği bu yeni karanlıkta huzuru bulabilecek miydi? Yoksa aydınlığa veda ettiği yerde, karanlığın ihanetiyle yüz yüze gelmesi an meselesi miydi? ✨ "Dudaklarının, tenimde nasıl duracağını merak ediyorum." Boğuk çıkan sesi ile bir an gözlerim dudaklarına kaydı ve o an dudaklarımın, tenindeki duruşu zihnimde canlandı. Derince yutkundum ve bakışlarımı tekrardan ona çevirdim. "Merakını gidermemiz gerek o zaman." Ve dudaklarım teninde en çok olmak istediği yere değdi. Dudaklarım dudaklarını buldu. ✨ Gerçek ailem İhanet Sırlar Gizem Örgüt Yaımlanma Tarihi: 21 Aralık 2025

Ben İpek 16 ımda sevdiğim adamın 19 umda gelini oldum Anne ve babasını kıymetlisi abilerinin pamuk prensesi sevdiğim adamın töre uğruna yaktığı biricik aşkı İpeki

Lara, çocukluğunda yaşadığı bir kaybın izleriyle büyüdü. Yıllar sonra her şey yoluna girmiş gibi görünürken, annesinin sakladığı bir sır ortaya çıkar. Geçmiş yeniden gün yüzüne çıkarken, Lara bildiği her şeyi sorgulamaya başlar. Çünkü bazı gerçekler… en yakında saklanır.

“Belki geçici geliyordur hislerim ama ben seni seviyorum be kızım. Öyle böyle değil. Nasıl anlatayım ki?” AÇIKLAMAYI OKUMADAN KİTABI GEÇME Kitabın adındaki çirkin bir kızın güzellik algısından bahsetmiyor ondan hoşlanan çocuğun kızı ilk gördüğünde ağlıyor olması ve daha ne hissettiğini bilmeden gözyaşlarının bıraktığı izlere ve gözlerindeki kızarıklığa karşı söylediği bir söz serseri ise kızın çocuğun inadına söylediği bir lakap Kitabımın içeriğinde ; Aile aşk lise platonik çocuk ve bilinmeyen numaradan atılan bir mesaj buyrun okumaya İlk bölüm kısa ve olay yok diğer bölümleri okumadan kitabı bırakmayın lütfen Bilinmeyen:Ben seni rastgele sevmedim ki Bilinmeyen: ihtimallerden seçmedim ki Oylamayı ve yorumlamayı unutmayın lütfen emek vererek yazıyorum… 🫶💫

​"Herkesin kaçtığı o cehennem, benim tek sığınağımdı."