Dudaklarında alaycı, bir o kadar da karanlık bir gülümseme belirdi."Yatağıma gir" dedi. Wattpad kitabı gibi hissettiriyor. Bir şans verip okuyun, asla pişman olmazsınız.

Lise aşkı ile başladıkları ilişkiyi bitttirip. Yıllar sonra bir hastanede anlaşmalı evlilik kararı alması ve adamın gerçek hayatına , hiç görmediği yüzünü görmesi ile başlayan bu hikayenin sonu nasıl bitticek? ~ece

Kervancıoğlu ailesi... Gücün, paranın ve korkunun diğer adı. Onlar kaybetmez. Onlar yıkılmaz. Ama bir gece... her şeye sahip olan o aile, en değerli şeyini kaybetti. Oğullarını. Yıllar geçti. Her şey kaldığı yerden devam etti. Ama kimse bilmedi... O çocuk hâlâ hayattaydı Ve kendi ailesini tanımadan yaşıyordu Aras Karahan... Kendi kimliğini bilmeden yaşayan bir adamdı. Ahu Çavdar ise... o ailenin kapısından içeri bir hizmetçi olarak giren, kaybedecek hiçbir şeyi kalmamış bir kızdı. Ama bazı kapılar sadece açılmaz... kaderi değiştirirdi Çünkü Ahu`nun attığı o adım, sadece kendi hayatını değil... Kervancıoğlu ailesinin geçmişini de geri getirecekti. Ve bazı gerçekler ortaya çıktığında...

"Oğluşum, sonunda evin yolunu bulmuş." "Oğluşuna sahip çık, kızımın peşinde dolanıyor."

"Ne diyor şair?" diye sordu. Bir adım daha yaklaştı bana. "Ne diyor?" dedim cilveli sesimle. "Aşk bodrumda yaşanıyormuş güzelim" dedi ve elini arkamdaki duvara yasladı. "Seni tanıdıktan sonra ne kadar doğru bir söz olduğunu anladım" __________________☆__________________ Sare öğretmenliğine devam etmek için yıllarının geçtiği kasabaya tayin isteyen yirmi beş yaşında bir genç kızdır. Gittiği kasabada dedesinin tamirhanesinde çalışan Karanla tanışmak hayatının dönüm noktası olur. Sinirli fevri ama bir o kadarda merhametli olan Karanla, çocuk ruhlu, rengarenk kişilikli Sareyi ve aynı zamanda sıcacık bir mahalle kurgusu okumak istiyorsan bu kitap tam sana göre... Cem Karaca- Tamirci Çırağı

Türkiye derecesi yapıp okulun çatısından sis bombası patlatırsanız ne olur? Müdür delirir. Aileniz okula çağrılır. Ve sessizliğiyle insanın kanını donduran abinize yakalanırsınız. Ben Ada Soydemir. Kapıları hiç kilitlenmeyen bir sitede, birbirinin hayatına fazlasıyla karışan insanlarla büyüdüm. Aynı sofralarda oturduk, aynı bahçelerde kavga ettik, aynı yaz akşamlarında birbirimizin yaralarını sardık. Sorun şu ki… Bazı insanlara fazla yakın büyümek, bir noktadan sonra tehlikeli olmaya başlıyor. Çünkü çocukken “abi” dediğiniz biri, yıllar sonra kalbinizin ritmini bozabiliyor. Hele ki o kişi, abinizin en yakın arkadaşıysa. Ve mahallede herkes birbirini tanıyorsa… Hiçbir his uzun süre saklı kalmıyor. Aile baskısı, gençlik kaosu, kırık gururlar, mahalle dedikoduları, arkadaşlıklar ve yanlış kişiye aşık olmanın felaket sonuçları… Çünkü bazı sınırlar çizilmek için değil, aşılınca ortalığı yakmak için vardır.

erler ki, insan öldüğünde bütün hayatı gözlerinin önünden geçermiş. Ve bu koca ömür, yalnızca yedi saniyeye sığarmış. Ben, sonunu merakla bekleyeceğiniz bir hikâye anlatmıyorum. Ben, sonunu zaten bildiğiniz bir hikâyenin o sona nasıl ulaştığını anlatıyorum. Eğer hâlâ okumak istiyorsanız… Hoş geldiniz. Pera’nın yedi saniyesine.

Sesi gibi gönlü de güzel Hazan çiçeğim...

Bir çocuk kaybolduğunda sadece bir ev sessizliğe gömülmez; bir evlilik, bir kadın, bir adam ve geride kalan bütün ihtimaller de o kaybın içinde parçalanır. Saye Karakuş, altı yıl önce Ankara`nın Çubuk ilçesindeki bir mesire alanında bir yaşındaki kızı Hazal`ı kaybetti. O günden sonra hayatı, kapanmayan bir dosyaya, cevaplanmayan sorulara ve aynı evin içinde yavaş yavaş yabancılaştığı kocası Dağhan Karakuş`a dönüştü. Dağhan, yeraltı dünyasında adı fısıltıyla anılan, gücüyle korkutan, sevgisiyle yaralayan bir adamdır. Saye`yi hâlâ sevdiğini söyler; ama yıllar boyunca onu korumakla hapsetmek arasındaki çizgiyi çoktan kaybetmiştir. Çekişmeli bir boşanma davasının ardından aynı eve döndükleri gece, şiddetli bir kavganın ortasında cama atılan bir taş her şeyi değiştirir. Taşa sarılı kâğıdın içinden çıkan fotoğrafta, Hazal`ın bugünkü hâline benzeyen küçük bir kız vardır. Ve arkasında tek bir cümle: "Kızınız yaşıyor. Polise giderseniz onu bir daha göremezsiniz." Artık Saye için tek bir gerçek vardır: Kızı hayatta olabilir. Ama bu umut, en az kayıp kadar tehlikelidir. Geçmişin suskunlukları, Dağhan`ın karanlık sırları ve yıllardır gömülü kalan ihanetler bir bir açığa çıkarken Saye, hem kızını bulmak hem de kendini Dağhan`ın gölgesinden kurtarmak zorundadır. Çünkü bazı aşklar insanı hayatta tutar. Bazılarıysa yavaş yavaş yok eder. Kapak için atesemiliter `in ellerine sağlık💓💓

Kendi ayakları üstünde durmaya çalışan Elize Bilinmeyen bir numara yazar.

Evime yemek siparişimi teslim etmek için gelen kaslı kuryeyi(?) unutmak mümkün değildi. Her yerde karşıma çıkıyordu ve bana kendini hatırlatıyordu. Asla kurtulamıyordum. Ama nereden bilebilirdim ki onun tüm dünyam olup kalbime iz bırakacağını... 🌷✨ Uyarı: Kitabın kurgusu tamamen benim olmakla birlikte olası bir kopya durumuna karşı şikayette bulunmaktan çekinmeyeceğmi bildiririm...

İtalya’nın lüks moda dünyasında adını duyurmuş, asil ve mağrur tasarımcı Alisa ile Türkiye’nin en büyük holdinglerinden biri olan Yılmaz Holding’in acımasız, disiplinli ve ödün vermez CEO’su Karan Yılmaz’ın yollarının Rize’nin Fırtına Vadisi’nde kesişmesini konu alır. Alisa, Milano’daki kendi moda markasını (Alisa Design Studio) batmaktan ve İtalyan ortaklarının kurduğu komplolardan kurtarmak için köklerine, Karadeniz’e dönmek zorunda kalır. Amacı, o topraklarda yetişen sert ve ham kenevir liflerini, kendi asil ve lüks tarzıyla (İtalyan Karamel rengi ipek ve satenlerle) birleştirerek moda dünyasını sarsacak ezber bozan bir koleksiyon üretmektir. Ancak bu üretimin ve bölgedeki kenevir tarlalarının tek hakimi, İstanbul`un soğuk yönetim kurulu odalarından vadiyi yöneten sert CEO Karan Yılmaz’dır. İkili arasında sert bir profesyonel meydan okuma ve fırtınalı bir ortaklık başlar. Ancak bu ortaklık sadece iş dünyasıyla sınırlı kalmayacaktır. Karanlık Geçmiş ve İntikam: Alisa, sadece markasını kurtarmaya çalışmamaktadır; o, aynı zamanda geçmişinden kaçmaktadır. Yedi yaşındayken kalp hastası olan ikiz kız kardeşi Asya’yı kurtarmak isteyen sevgisiz ailesi, Alisa’yı adeta yaşayan bir "yedek parça" gibi görerek onun kalbini ikizine nakletmek için karanlık bir ameliyat masasına yatırmıştır. Ameliyat masasında ikizi hayatını kaybetmiş, Alisa ise göğsünde derin dikiş izleri ve ailesinin bitmek bilmeyen nefretiyle baş başa kalmıştır. Alisa ve Karan`ın vadi atölyesindeki gece mesaileri, aralarındaki o profesyonel mesafeyi vahşi ve durdurulamaz bir aşka dönüştürürken; Alisa`nın geçmişindeki bu kanlı sırlar da bir bir gün yüzüne çıkar. Karan, Yılmaz Holding’in tüm gücünü Alisa’yı korumak ve ona bu acıyı yaşatan ailesinden intikam almak için seferber eder. Fırtına Vadisi’nin asırlık taş köprüsünde, Karan`ın milyarlık prodüksiyonuyla düzenlenen o tarihi defile; Alisa’nın tüm dünyaya ve onu feda etmeye çalışan ailesine karşı göğsündeki o kenevir dikişlerle yaptığı muazzam bir "kalp ihtilali" ve intikam yürüyüşüne dönüşür.

“Belki geçici geliyordur hislerim ama ben seni seviyorum be kızım. Öyle böyle değil. Nasıl anlatayım ki?” AÇIKLAMAYI OKUMADAN KİTABI GEÇME Kitabın adındaki çirkin bir kızın güzellik algısından bahsetmiyor ondan hoşlanan çocuğun kızı ilk gördüğünde ağlıyor olması ve daha ne hissettiğini bilmeden gözyaşlarının bıraktığı izlere ve gözlerindeki kızarıklığa karşı söylediği bir söz serseri ise kızın çocuğun inadına söylediği bir lakap Kitabımın içeriğinde ; Aile aşk lise platonik çocuk ve bilinmeyen numaradan atılan bir mesaj buyrun okumaya İlk bölüm kısa ve olay yok diğer bölümleri okumadan kitabı bırakmayın lütfen Bilinmeyen:Ben seni rastgele sevmedim ki Bilinmeyen: ihtimallerden seçmedim ki Oylamayı ve yorumlamayı unutmayın lütfen emek vererek yazıyorum… 🫶💫

Leyla ünlü bir yazar olma hayali olan ev kızı. Yazdığı kitaplar henüz keşfedilmemişdi ama yazmaktanda vazgeçmiyordu. Bir gün sosyal medyada gezerken fenomen bir doktoru gördü. Gülüşüne kitaplar yazdığım adam diyerek bir kitap yazmaya başladı ve erkek karakter olarak o doktorun görselini kullandı habersiz. Taki yakalanana kadar. Doktora özür mesajı attı resmini kullandığı için sonra mı ne oldu? Sonrası gelin birlikte okuyalım.

"Seninle gürüItü yapmayı seviyorum, Kan Kraliçesi. Buna eklenecek her gürültüden de zevk alacağıma eminim." Onu tüm gücümle itekledim. "Yine puştluk peşindesin demi?" Kahkaha atarak "Ne kadar pis bir ağzın var Nadia... Ama olsun, O ağızdan dökülen her küfür bende onları susturma isteği uyandırıyor ve inan bana, benim yöntemlerim senin kelimelerinden çok daha etkili"      Nicholas`ın gözlerinin içine sanki bu cüretkârlığını deşmek ister gibi baktım. Bu bakışıma tek kaşını kaldırıp gözlerimin içine bakmakla karşılık verdi. Dudaklarımda alaycı bir tebessüm belirdi. Nicholas`ın omzuna elimi hafifçe koydum, ona doğru bir adım yaklaştım - öyle ki nefesim Nicholas`ın çene hattına değdi - ve fısıldadım.     "Ne o Nicholas? Kelimelerinle beni susturamayacağını anlayınca dudaklarınla mı susturacağını düşündün. Dikkat et o pis ağzım, seninkini de kirletmesin. Yoksa sonun olur. " Bratva`nın Pakhan`ının kızı yeni yönetici olmak için hazırlanıyordur. Tüm Bratvadaki adamlar onun gücünü hafife alsada onun adı, yeraltı dünyasının karanlık sularında sadece ölümle ve sarsılmaz bir otoriteyle yankılanıyor; Nadia Petrova, "Kan Kraliçesi" Geçmişin cehennemini bir zırh gibi kuşanıp duygularını buzdan bir kaleye hapseden Nadia, annesinin katiline ulaşmak için her şeyi yakmaya hazırken, karşısına en az kendisi kadar karanlık ve yaralı bir adam çıkıyor: Nicholas Russo. İtalya’nın "Karanlığın Çocuğu" ile masaya oturduğunda, bu sadece iki mafya devinin stratejik ortaklığı değil; iki vahşi ruhun birbirinin yaralarını tanıma ve kendi felaketlerine doğru sürüklenme hikayesine dönüşüyor. Zaafların ölümle eşdeğer olduğu bu dünyada, intikam ateşi mi daha yakıcı olacak, yoksa nefretin gölgesinde filizlenen o tehlikeli yakınlık mı?

Beni tanısaydı karanlığımı görürdü. Beni tanımayanlara renkliydim ben... Ailesine karşı bile gururlu olan Sakura`nın hikayesi... İyi okumalar💚🌸🍀💠

Gerçek ailem kurgusu GELECEK BÖLÜMDEN ALINTI Hızlanan yağmurların altında ateşle ikimiz karşı karşıyadık üzerimdeki bügün davet için giydiğim elbise sırılsıklam olmuş makyajım akmış bir şekilde ateşin karşısındaydım Bu yüzleşme elbet olacak dı ama bügün elinde farklı bir kadının yüzügünü takmisken geri dönülmez bir yolda olduğunu biliyordu Başını yenilmişligin verdiği galbietle eğdi gözunden akan yaşlarla bana bakıyordu “Mahşere mi kaldık şimdi “ diye sordu titreyen sesiyle Kafamı salladım dilimi damağıma vurarak “tch” dedim “Şen bizi öyle bir bitirdin ki mahşere bile kalmadık “ dedim dolu gözlerle yüzgünü göstererek “Seninle ne bu dünyada ne de öbür dünyada karşılaşmak istiyorum “dedim gururumun son kalan kırıntılarıyla “ sen beni bitirdin allah da seni bitirsin evin olsun damın olmasın çocuğun olsun ama bir kez bile sana sarılmasın” diyerek arkamı dönüp gittim Son gördüğüm yağmurun altında diz çökmüş halde bana bakıp ağlayan ateşidi Ben gittim o kaldı Ben öldüm o yaşadı

İçinizi ısıtacak bir mahallede yaşayan Aybüke`nin hikayesi. -Alıntı- Yazı yazmaktan yorulmuş gözlerimi ovuşturdum. Ellerim mürekkep olmuş, vücudum saatlerce masa başında oturmaktan tutulmuştu. Kafamı cama doğru çevirdim. Sokak lamalarının aydınlattığı ve rüzgârın şarkısını söylediği gece de aklımdaki bulutları dağıtmak için uğraşıyordum. Gözlerimi kapattım ve zihnimin kuytu köşelerinde dolaşmaya başladım...

Bengi Ernan normal bir üniversite öğrencisidir. Ancak kendisi de dahil ailesinin bilmediği şey, Bengi`nin on beş yıldır beyninde bir çip ile yaşadığıdır. Bengi, onu sevdiğini sandığı sevgilisi ile nikah masasına oturduğunda başkasıyla evli olduğunu öğrenerek hayatının şokunu yaşar. Evli olduğu kişiyse, yeraltı hayatında ün salmış olan Korkut Kurgan`dır. Ülkedeki birçok kişinin peşine düştüğü çipte ne saklandığı bilinmezken, Korkut Kurgan ve Bengi Ernan`ın yolları kesişir, ya da kesişmek zorunda kalır... Ben Bengi Ernan. Üstünü karala gitsin, yanlış yazdım. Ben Bengi Kurgan. "Bir çift kara gözün kıyametim olacağını bilmeden geçirdiğim yıllarım çalındı elimden." ♧♧♧ GAZELE VURGUN |ANLAŞMALI EVLİLİK

Bir Anka misali, yanmış hayatımızın küllerinden doğduk. Birbirinden kopmuş beş kişi... Bir zamanlar aynı sokaklarda yürüyen, aynı hayalleri paylaşan bu beş kişi, şimdi birbirine yabancı, hatta düşman. Bir psikolog, başkalarını kendi karanlıklarıdan kurtarırken, kendisi karanlığın içine düşüyor. Bir polis, adaletin peşinde koşarken, aslında eski bir dostunun izini sürüyor. Bir mafya, intikamın kanlı yollarında yürürken, kendi ablasını hedef alıyor, aşktan yok oluyor. Bir ajan, gerçeği saklamakla görevlendirilmişken, eski bir ihanetle yüzleşiyor. Ve aralarında tüm bu karanlığı kahkahasıyla delen, geçmişin yükünü hafifleten biri... Aynı şehirde yeniden karşı karşıya geldiklerinde, hem sevgiler hem de silahlar çekiliyor. Dostlukla düşmanlık, aşkla nefret birbirine karışıyor. Herkesin gizlediği bir sır, herkesin içine işleyen bir yara var. Nihandan Gelenler, sadece kaybolmuş dostlukların değil, küllenmiş duyguların da hikayesi. Peki, bu beş kişi yeniden aynı yolda yürüyebilecek mi, yoksa nihanda yarım kalan geçmiş onları sonsuza dek birbirine düşman mı edecek?

Bu küçük yaşımla "evlen "dediler bana. Ne sanıyolardı ki? Yalnız büyüyen birinden ne bekliyorlardı ki?Bununla mı çözülecekti her şey? Alışırmışım, öğrenirmişim... Öyle dediler acımadan. Arkadaşlar kötü içerik içemeyeceksek bir kitaptır. Tatlış bir kitap olmasını umuyorum.

Ben ruhuma açtıkları yaralar için ağlıyorum ruhumdaki o kalıcı izler için ağlıyorum ben kendime ağlıyorum ve düşünüyorum yeni ailemde onlar gibiyse diye o yüzden istemiyorum onlarla gitmek…

Güneş babasıyla birlikte yaşayan genç kadındır. Babasının sağlık sorunu ile mücadele eder. Geçmişte annesinin neden onları terk ettiğini merak eder ve annesini arayışa çıkar. Annesinin ve dünyanın karanlık yüzü ile tanışır. Bu süreçte karşısına çıkan Karan ile arkadaş olur. Arkadaşlıkları gittikçe aşka dönüşür. Bizler bu güzel çiftimizi okuyacağız. Umarım beğenirsiniz.

Bazı yaralar vardır. Kapanmaya yüz tutan kapanmayan ve iz tutan yaralar bu 3 yara da bende var hepsi. 17 yıl kolay değil 17 yıl ben 17 yıl boyunca canavar bir ailede büyüdüm. Yanlış onlar beni büyütmediler ben büyümek zorunda kaldım. 17 yıl boyunca çektiğim acılar hepsi boşuna mıydı? Ben 17 yıl boyunca çektiğim acıyı tek başıma çektiğimi sanıyordum. Hâlbuki hiç tanımadığım ikizim Efe Saygın Efe de 17 yıl boyunca çektiğim acıların aynısını kalbinde yaşıyormuş. Bana bu acıları yaşatan hiç kimseyi affetmiyeceğim ama kendim için değil ikizim diğer yarımda bu acıları hissettiği için. "Abinim kızım ben senin abinim"Alp "Tabiki de sana akıl vericeğiz abiyiz biz abi" Sarp "Kim ne diyor sen abilerine karşı mı geliyorsun çiçeğim abiyiz biz abi" dedi. Doğu Diğerlerinin bir şey demesine izin vermeden bağırdım. "YETER! NE ABİYMİŞ. EYY GÜZEL ALLAH`IM BEN SENDEN BİR TANE İSTEDİM 6 TANE İSTEMEDİM Kİ"

Bazı gerçekler geç söylenir. Bazı sevgiler, zamanını kaçırır. Göksel, on altı yaşına kadar hayatını annesi, anneannesi ve dedesiyle, eksik ama alışılmış bir dünyada sürdürür. Babası sorulmaz, geçmiş kurcalanmaz. Ta ki bir okul günü, her şeyi geri dönülmez biçimde değiştiren o haber gelene kadar... Annesinin ölümüyle birlikte saklanan bir sır da ortaya çıkar: Göksel`in hiç tanımadığı bir babası vardır. Ve o adam, yıllar önce sevdiği kadını kaybettiğinden bile habersiz, kendi yaralarını müziğin içinde saklayan Yunus`tur. Bir yanda geçmişin pişmanlıklarıyla boğuşan bir adam, diğer yanda yarım kalan bir çocukluk... Geç Kalan Sevgi, kayıpların, söylenememiş cümlelerin ve kan bağıyla değil, cesaretle kurulan ailelerin hikâyesi. Bazen bir sevgi geç kalır... Ama yine de insanın kalbine dokunmayı başarır.