GEÇMİŞİN ENKAZI: ANKA 1999 Gölcük Depremi`nde ailesini kaybeden bir bebek... Bugün ise kod adıyla anılan bir tim lideri: Yüzbaşı Ayda “Anka” Ertürk. Asker bir babanın emaneti, bir albayın öz kızı gibi büyüttüğü, disiplinli, soğukkanlı ve kararlı bir kadın. Gizli bir geçmişin, yasak bir aşkın ve sarsıcı kayıpların gölgesinde büyüdü. Şimdi, en tehlikeli görevleri üstlenen ANKA Timi`nin başında. “Anka” yeniden doğdu. Bu sefer küllerinden değil, geçmişin enkazından...

ZALİMLER VE MASUMLAR Bir tarafta gücün, paranın ve soyadının hüküm sürdüğü bir dünya… Diğer tarafta ise sevgiye, adalete ve biraz olsun huzura tutunmaya çalışan insanlar… Akçetinler için hayat, başkalarının kaderini belirlemekten ibarettir. Onların dünyasında güçsüz olanın sesi duyulmaz, masumiyet ise her zaman kurtuluş anlamına gelmez. Kimi insan doğuştan zalim değildir. Kimi masum da göründüğü kadar masum değildir. Bazen bir insanı zalim yapan yaşadıklarıdır. Bazen de masum görünen birinin yaptığı tek bir seçim, onlarca insanın hayatını değiştirebilir. Aşk, ihanet, intikam, aile sırları ve yıllarca saklanan gerçekler ve entrikalar... Eren ve Defne`nin yolları kesiştiğinde, ikisinin de hayatı geri dönülmez biçimde değişecektir. Eren, geçmişinin yaralarını kalbinin kapısında kilitli tutarken; Defne, o kapının ardında saklanan adamı sevmeye çalışacaktır. Fakat bu hikâyede herkesin bir sırrı vardır. Ve bazı sırlar ortaya çıktığında, masum ile zalim arasındaki çizgi tamamen ortadan kalkacaktır. Çünkü bazen… En büyük zalim, kendisini masum sanandır. En büyük masum ise, yaşadıkları yüzünden zalim görünendir. ZALİMLER VE MASUMLAR Bir aşk hikâyesinden çok daha fazlası…

Yalnızlığın ezgisi. 15 yaşına kadar acı çekmiş sonrasından evlat edinilmiş 17 yaşındaki Gece Aden Soysal yaşadığı onca kayıp ve acıdan sonra gerçekleri öğrendiğinde izlediği yolu ve yaşadığı yaşayacağı hayatı okuyacağız.

Birbirinden habersiz taşınan bir miras... Ve kaderin hiç umulmadık bir anda karşı karşıya getirdiği iki insan. Efruz ve Ali Murad... Bazen insan sevdiğiyle değil, ait olduğu yerle imtihan edilir. "O zaman sana az evvel yeri öptüren at değil inekti." "Git işine be ! Sana mı kaldı beni yargılamak !" "Az önce canını kurtardım ,yinede teşekkür edeceğine birde karşındakini azarlıyorsun. Tam bir Şerkeşsin !" "Sende yaptığı iyiliği insanın gözüne gözüne sokan, çok bilmiş Ganere herifin tekisin !"

?kiside habersizdi ne vatani g�revden nede birbirlerinden ama her ?ey �oktan haz?rd?.

"Hava Pilot K?demli �ste?men Umay Ilgan haz?rd?r komutan?m!" kar??mda duran Albaya asker selam? vererek duruyordum. g�revden gelidikten sonra beni �a??rm??t?. Askeriyeden ayr?lmadan benle �zel olarak konu?mak istedi?imi s�ylemi?ti ve Albay biriyle `�zel` konu?uyorsa �nemli bir konu vard?r.

"Ne ölün ölüme, ne ölüm ölüme..." Elif sevdiği adamdan darbe yedi. Azad Ağa`dan tehdit aldı. Abisi için her şeyi yaparım dedi. Peki ya bedeli kendisi olursa? Aşk bitti. Şimdi sıra *BEDEL*`de.

Aile... Ne demek ki? Sözlük anlamı; toplumun en küçük yapı taşı. Ailenin yapı taşı ne peki, Anne mi? Baba mı? Yoksa çocuklar mı? Belki de duygulardır ailenin yapı taşı,iyi hissettiren duygular. Rüya Açar bir ailenin içine doğmuş ama bir aileye sahip olamamış bir çocuk. Ona ev olması gereken o insanlar, acıdan başka hiçbir şey olmadı. Rüya için aile ölüm demekti. İyi hissettiren duygular değil... Babasız büyüyen her kıza hitaben.. Kitapta geçen hiçbir şeyin gerçeklik ile alakası yoktur tamamen benim hayal gücüme dayalıdır. Yani kurguda geçen hastalıklar,tedaviler,kurum ve kuruluşlar gibi bir çok şey hayal gücümün ürünüdür.

Bazı acılar zamanla geçmez. Sadece insanın içinde sessizce büyür. Savaş, annesinin trajik ölümünden sonra kendisini yalnızlığın, öfkenin ve cevapsız soruların içinde bulur. Günden güne insanlardan uzaklaşırken, geçmişin ağırlığı omuzlarında biraz daha büyür. Hayata karşı duyduğu inanç azalır, içindeki boşluk ise giderek derinleşir. Fakat geçmiş, ne kadar kaçarsa kaçsın peşini bırakmayacaktır. Unuttuğunu sandığı anılar, cevaplanmamış sorular ve karşısına çıkan beklenmedik insanlar, Savaş`ı kendi hayatını yeniden sorgulamaya zorlar. Her öğrendiği gerçek, onu bir başka soruya götürürken, yıllardır inandığı şeylerin aslında ne kadar kırılgan olduğunu fark etmeye başlar. Karanlığın içinde yolunu bulmaya çalışırken Savaş, yalnızca geçmişiyle değil, kendi içindeki savaşla da yüzleşmek zorunda kalacaktır. Çünkü bazen insanı en çok yaralayan şey yaşadığı acı değil, o acının ardında saklanan gerçektir. Ve Savaş henüz gerçeğin ne kadar karanlık olduğunu bilmiyordur.

*EMANET* Güneş"Metin" diye haykırırken sesi kısıldı. Kucağında 5 aylık Yağız vardı. Miran, "Ceylin" derken nefesi kesildi. Kızı 15 günlükken annesiz kalmıştı. Biri yas tutamadan anne oldu. Biri sevmekten korkarak baba oldu. Hayat onları aynı acıda buluşturdu. Ve Miran tek bir cümle kurdu: "Bu çocuklara bizden başka kim sahip çıkar?" _"Biz kırıldık diye onlar da mı yetim kalsın?"_ #emanet #duygusal #bebek #aileolmak #yaralı

"Kendine gel komiser! Burada emirleri ben veriyorum. Görev yerini terk etme dedim sana!" derken adamın çenesi kasılmış, öfkesi dışarı taşmıştı. Telefonun diğer ucundaki kızın yapacağı şeyi tahmin ediyordu, tahminden öte biliyordu. Buna rağmen arada olan mesafe şu an aşılacak gibi değildi. Yanına gidemezdi, gitse de yetişemezdi ama onu korumalıydı. Engel olmalıydı kıza. Onun varlığına bile tam alışmamışken yokluğunu kaldıramazdı. "Kusura bakmayın Reha savcım! Bu benim işim ve ettiğim yemin bu emrinizi kapsamıyor şu an." diyen Hazan durmadı ve telefonu adamın suratına kapattı. Ardından gecenin karanlığına fısıldadı "Affet beni sevgilim."

Bir karışmanın her şeyi mahvedeceğini nereden bilebilirdi ki insan… Yada doğduğundan beri şiddete maruz kalacağını… Gerçek ailesi sandığı ailenin yanında tamı tamına on beş yıl yaşayacağını ve çocukluğunun mahvolacağını…

17 y?l boyunca ailesin`den ?iddet g�ren Leyla 17 y?l sonra ger�ek ailesini bulursa neler olur

Bazı aşklar başlar başlamaz günahla yoğrulur

"Peki o zaman... Madem her şeyi yaparsın; yatağıma gir."

Hayat ne kadar acıdır. Ya da insanlar mı desem. 23 yılım bir yalan belki geçirdiğim çoçukluğum belki de bu hayat nereden bilirsin ki. Ben Kaan oğlum Barış Efe ile başbaşa kaldım. "Oğlum, umarım görmediğim baba sevgisini sana en güzel bir şekilde gösteririm ve sana çok iyi bir baba olabilirim Barışım benim." ★★★

Elis ve Akay aileleri tarafından küçük yaşta yetimhaneye bırakılan iki çocuktur. Bir gün bir adamın Elis`i evlat edinmesi ile ayrılırlar fakat kaderin onlara farklı bir yol çizdiğini henüz bilmezler.

Gökçen Kaya`nın hayatı oldukça basitti. Okula git. Derslerden mümkün olduğunca uzak dur. Bol bol uyu. Ve nedense her seferinde kendini bir belanın ortasında bul. On altı yaşındaki Gökçen; vurdumduymaz tavırları, uykusuz hâlleri ve başına gelen saçmalıklara karşı geliştirdiği “boş ver ya” felsefesiyle yaşamına devam ederken, bir gün yanlış anlaşılmanın tam ortasında kalır. Hem de öyle böyle bir yanlış anlaşılma değil. Birinin onu başka biriyle karıştırmasıyla başlayan olaylar, Gökçen`in hiç istemediği hâlde yeni insanlarla tanışmasına, istemeden olayların içine çekilmesine ve hayatının tahmin ettiğinden biraz daha renkli hâle gelmesine neden olur. Gökçen`in tek isteği ise oldukça basittir: Bir gününü de başına bela almadan geçirmek. Ama hayatın Gökçen Kaya için başka planları vardır. Ve belki de bu karışıklık, onun hayatındaki en güzel tesadüf olacaktır.

Savaş zamanında doğan bir aşk... Biri asker diğeri köylü bir kız İkisininde yüreği yangın yeri... Benim adım Elfida feda edilen demek, gözden çıkarılan ama diğer anlamı veda etmek. İşte o benim için hiç kolay olmadı. Herkes benden bir fedakarlık bekledi, herkes benden bir vedayı yüreğime sığdırmamı bekledi ama kimse Elfidanın mutluluğuyla ilgilenmedi. Taki o gelene kadar... Nefretin kalbi hiç bir zaman yenemediği, her daim sevginin galip geldiği bir hikaye...

Çeperli Mahallesi’nin yazılmamış tek bir kuralı vardı: Gündüzleri hayat kendi halinde akarken, geceleri sokaklar Karan Altemur’a kalırdı. Mahalledeki her mülkün tek sahibi, her raconun arkasındaki o gizemli güç olan Karan, kimsenin yüzünü kolay kolay göremediği tekinsiz bir gölgeden ibaretti. Ta ki Nehir Arca o sokaklarda kahkahasıyla yankılanana kadar... Nehir; ele avuca sığmayan cıvıl cıvıl neşesi, lafını sakınmayan fırtına gibi haliyle Çeperli’nin göbeğine bodoslama dalar. Herkesin adını fısıldarken titrediği Karan Altemur’a meydan okumak, onun otoritesini hiçe sayıp o sert yüzündeki tek bir gülüşü çalmak sadece Nehir’in harcıdır. Biri mahallenin karanlık ve aşılmaz duvarı, diğeri o duvarda açan en renkli sarmaşık... Aralarındaki o yüksek çekim ve zıtlık Çeperli’yi altüst etmeye yeterken, Nehir bu tehlikeli adamın dünyasına girmeye, Karan ise bu bıcır bıcır kızın enerjisine direnmeye kararlıdır. Peki Çeperli’nin karanlık abisi, mahallenin en neşeli kızına ne kadar süre engel olabilirdi?

Doğum günü partisine dinleme cihazı yerleştirmeye giden iki polisin umulmadık biri tarafından yakalanması ve devamında değişen hayatlar... Biri ters köşe mi dedi. O zaman buyurun.

�Y?ld?zlar gibi do?ar, b�y�r, geli?ir ve �l�r�z. Y?ld?zlardan tek fark?m?z ise ya?ayaca??m?z, hissedece?imiz ve unutamayaca??m?z say?s?z an?ya sahip olmam?zd?r.�

Leyla ünlü bir yazar olma hayali olan ev kızı. Yazdığı kitaplar henüz keşfedilmemişdi ama yazmaktanda vazgeçmiyordu. Bir gün sosyal medyada gezerken fenomen bir doktoru gördü. Gülüşüne kitaplar yazdığım adam diyerek bir kitap yazmaya başladı ve erkek karakter olarak o doktorun görselini kullandı habersiz. Taki yakalanana kadar. Doktora özür mesajı attı resmini kullandığı için sonra mı ne oldu? Sonrası gelin birlikte okuyalım.

“Bir milyon lira. Nakit. Babanın kapısına gitmek zorunda kalmazsın.” Nizamiyenin ortasında gözlerimi hırsla süzüp, "Sence askere benzer bir halim mi var?" diyen o devasa, gıcık adam... Dün dükkanımın tavanını boyayan, bugün yeşil kamuflajının içinde karşıma dikilen koskoca Yüzbaşı Savaş Ateş Akkın’dı. Babamın "Tıpış tıpış ameliyathaneye döneceksin" baskısı bir yandaydı, cebimdeki sıfır bakiye ve hayallerimle kurduğum o bomboş atölye diğer yanda. Gururum Ankara’ya dönüp o beyaz önlüğe mahkûm olmamı engelliyordu ama İstanbul’un ortasında parasızlık boğazımı sıkıyordu. Ve Savaş, hayatımın en karanlık anında masaya o akılalmaz teklifi sürdü: 3 aylık sahte bir evlilik. "Benimle evleneceksin Doğa. Dışarıya karşı karım gibi davranacaksın, ben de atölyen için ihtiyacın olan tüm parayı ödeyeceğim." Önce masayı başına yıkmak, adama bağırıp çağırmak istedim. Ama iç sesimle verdiğim o amansız savaştan sonra arkamı dönüp, masadaki çantamı hırsla kavradım: "Sen beni parayla kandırabileceğini mi sanıyorsun gerçekten Yüzbaşı?" dedim çenemi dikleştirerek. "...Doğru düşünmüşsün. Masaya oturuyorum." İki ayrı oda, katı kurallar, peşimizde dolanan korumacı abiler, oğluna evlilik baskısı yapan bir anne ve babama karşı verdiğim büyük varoluş savaşı... Bir tıp terk tasarımcı ile sınır tanımaz bir yüzbaşının aynı çatı altındaki 3 aylık savaşı başlıyordu. Ama bilmiyorduk; kural ihlalleri, kağıt üstündeki imzalardan çok daha çabuk başlardı.

Eskiden düşman olan iki aşiret arasındaki aşk

"Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir." Büyükbabasın dan intikam almak isteyen Güneş Demir düşmanlarıyla anlaşma yapar ve türülüce görevlere katılır .