Kulaklarım uğulduyordu. Yanlış duymuştum. Bu kadar değildi. Bunu yapmış olamazdı. Ben yanlış duymuş olmalıydım. Dolan gözlerimi babama çevirdim. Yanlış duyduğumu söylemesini istedim. Bu kadar acımasız olmadığını göstermesini istedim. Fakat aksine babam kaşlarını çatmıştı. Bu benim için son uyarıydı. Kendimi toparlamam ve karşı çıkmamam için gelen son uyarıydı. Parmaklarım kolyemin ucunu kavradığında derin bir nefes çektim içime. Abi neredesin? Babam bu sefer gerçek anlamda boynuma bir ip geçiriyor. Abi gelip beni o ipten almana ihtiyacım var. Boş ver ipi. Benim şu an kollarına ihtiyacım var. Çünkü nefes alamıyorum. Akmak isteyen yaşları geri gönderdim. Boğazımda hissettiğim o yumruyla yutkundum. Ama geçmedi. Aksine boğazım daha fazla yanmaya başladı.

Bazen hüznün bazen neşenin bazen aşkın ve büyük bir gizemin yer aldığı bu kitapta, Cansel`i ve Mert`i, onların sevgileriyle birlikte mücadelelerinin de yer aldığı bu kitabı okumaya hazır mısınız? O zaman başlayın, çünkü pişman olmayacaksınız..

Ben İpek 16 ımda sevdiğim adamın 19 umda gelini oldum Anne ve babasını kıymetlisi abilerinin pamuk prensesi sevdiğim adamın töre uğruna yaktığı biricik aşkı İpeki

Nazlı, yıllar önce ailesini karşısına alarak evlenmiş ve bu evlilikten doğan kızını tek başına büyütmek zorunda kalmış bir annedir. Kızı Aybüke ise doğuştan gelen kalp hastalığıyla yaşamakta ve bu hastalık, her geçen gün hayatını biraz daha zorlaştırmaktadır. Doktorların artık yapabileceği bir şey kalmadığında, Nazlı kızının kalan zamanını aile sevgisiyle geçirebilmesi için yıllar sonra baba evine geri döner. Bu dönüş, yalnızca bir çaresizlik değil aynı zamanda geçmişle, kırgınlıklarla ve yıllardır taşınan yüklerle yüzleşmesini sağlamıştır. Fakat nikah günü yaşanan ani kriz, Aybüke`nin hayatını tek bir ihtimale bağlar: kalp nakli. 14 Bahar, bir annenin çaresizliğiyle başlayan; sevgi, fedakârlık ve kaderin iç içe geçtiği, kalpten kalbe dokunan bir hikâye...

Aşk, bazen bir dağın gölgesinde büyür; bazen bir suskunluğun içinde kararır. Aşk Karası, susmayı öğrenmiş yaraların romanıdır. İnsanın kendi kaderine bakarken gözlerini kaçırdığı o anlardan doğar. Bir evin duvarlarında biriken eski acılar, yarım kalmış sözler, söylenememiş itiraflar bu hikâyenin harcıdır. Burada sevda, kolay bir kelime değildir. Burada sevda, omuzda taşınan bir yük, boğazda düğümlenen bir andır. Hande, kırılganlığını saklamayı öğrenmiş bir kadındır. Bedeni kadar geçmişi de yaralıdır. Yürürken değil, dururken yorulur. Fatih ise suskunluğu kendine zırh edinmiş bir adam. Güçlü görünmenin bedelini, içinden kopan fırtınalarla öder. İkisi de hayatta kalmayı bilir ama sevilmeyi unutmuştur. Bir gün, suskunluk çatlar. “Bana yaklaşma,” dedi Hande, sesi titreyerek. “Ben dokunulunca dağılanlardanım.” “Ben de,” dedi Fatih, gözlerini kaçırmadan. “Dağılanları toplamaktan vazgeçmiş biriyim.” “O zaman neden bakıyorsun bana böyle?” “Çünkü kaçarsam, kendimden kaçmış olurum.” —“Beni seversen, seni yaralarım.” “Zaten yarasız insan tanımadım,” dedi Fatih. “Ben sadece, hangi yaranın benim olacağını seçiyorum.” İşte tam burada, aşk kararır. Çünkü Aşk Karası, iki insanın birbirini iyileştirme çabasını değil; birbirinin yarasına dokunmayı göze almasını anlatır. Bu roman, masum bir sevdanın değil, ağır bir kaderin içinden filizlenen aşkın hikâyesidir. Okuyan, kendi suskunluğunu bulur satır aralarında. Ve bilir: Bazı aşklar beyaz değildir. Bazı aşklar karadır. Ama en çok da gerçektir.

Aile kurgusu Yaren Turan`ın yeni ailesiyle tutunma çabası

--- Yasmin, henüz çocukken elinden alınan bir hayatın küllerinden doğmuş bir gölgedir. Yetimhanenin soğuk duvarları arasında sessizliği öğrenmiş, amcasının yanına alındığı gün kaderi geri dönülmez biçimde değişmiştir. Devletin resmi kayıtlarında adı pek anılmaz; onu bilenler tek bir isimle fısıldar: Gölge. Görünmez olmayı, beklemeyi ve doğru anda harekete geçmeyi bilen bir silah… ama hâlâ kalbinin bir yerinde çocuk Yasmin’i saklayan bir kadın. Yasmin, suç örgütlerinin içine sızmış, kendi karanlığını bir kalkan gibi kullanan gizli bir devlet ajanıdır. Her görevi biraz daha derine çekerken, geçmişi peşini bırakmaz. Çünkü bazı bağlar ne kadar gömülürse gömülsün kopmaz. Boran Alp Tuna, asker olduğu ilk günden beri tek bir hayalin peşindedir: Kaybolan bir kızı bulmak. Yıllar önce yetimhanede kısa bir an paylaştığı Yasmin’i. Onu Gölge olarak tanıdığında ise artık çok geçtir; karşısındaki kadın, emirlerle yaşayan, duygularını kilitlemiş bir operatördür. Boran için bu sadece bir operasyon değil, bir yüzleşmedir. Devlet sırları, suç ağları ve bastırılmış duygular arasında Yasmin ve Boran aynı safta mı duracaktır, yoksa görev her şeyin önüne mi geçecektir? Yasmin: Gölge, sadakatle vicdanın, geçmişle bugünün çatıştığı; karanlığın içinden sızan bir hikâye. -----

"Söylesene çilli aynı mahallede gözümün içine baka baka nasıl gittin onunla?" "Söylesene Turan bu evcilik oyunu ne zamana kadar sürecek?" ❤️‍🩹 Manevi dayısının oğluna hisler besleyen Umay Ece, Manevi halasının kızına aşık olan Turan Efe. - Başlama tarihi : 07.02.2026

Bu küçük yaşımla "evlen "dediler bana. Ne sanıyolardı ki? Yalnız büyüyen birinden ne bekliyorlardı ki?Bununla mı çözülecekti her şey? Alışırmışım, öğrenirmişim... Öyle dediler acımadan. Arkadaşlar kötü içerik içemeyeceksek bir kitaptır. Tatlış bir kitap olmasını umuyorum.

"Hani bana ?" Diye sordum. Hayat ise bana "kıyamam sana" demedi. "Kayboldun balca" demeyi seçti.

Tahir uzun doğu görevini tamamlamış Rize`de ki karargaha tayin edilmişti.

Her hikaye mutlu başlamazdı bazen.Sonunun nasıl olacağını bilmez okumaya devam ederdik.Merak eder,heyecenlanır,okuma hevessimizle ilerlerdik. Peki hayatta bu şekilde değil miydi? Bir olaya bağlı kalarak yaşamak.. Anlatırken gözümüzün dolduğu çokça şeyler vardı belkide.İçimize atmak zorunda kaldığımız,kalbimizin sesini dinleyerek uyuduğumuz.. Belki her hikaye mutlu bitmezdi. Kim bilir.

Bu bir anlaşmalı evlilik kurgusu. En azından onlar öyle sanıyordu. Savaş Ali pusulası bozuk bir gemi. Asude`nin kıyılarına demir atınca öğrenecek pusulasız da yön bulabileceğini. Pamuklara sarılarak büyütülen Asude... Egenin huzurlu kıyılarından Karadenizin hırçınlığına düştüğünde anlayacak oyun oynamanın meşakkatini. Bir denklemde olmaması gereken her şey bir araya geldi. Savaş Ali evlilik baskısından kurtulmak için Asude`ye bir teklifle gitti. Onun için uygun gelin zaten seçilmişti ama Savaş için bu kabul edilemezdi. Madem kaçamıyordu evlilikten, gelinine de kendi karar verebilirdi. Babaannesi bir gelin sahibi olacaktı, onun istediğinin tam tersi özelliklerde olması Savaş`ın suçu sayılmamalıydı. Ya da bu kanıya Asude`yi tanımadan varmasa mıydı? Savaş için bu plan her şeyiyle mükemmeldi aslında. Ayarsız dilini, ipe sapa sığmaz gülümsemelerini, oyunbaz hallerini görene kadar çok da emindi. Sonra onun aslında bir GÖNÜLÇELEN olduğu ile yüzleşti. İKİ OYUNBAZ, VASAT BİR PLAN VE PİYANGODAN ÇIKAN AŞK! Her şeyin karma karışık olması için lazım olan her şey onların elindeydi...

"Yeryüzünde sevginin en güçlü halidir aile."

Cennete Açılan Kapı Bir gece, bir an, bir insanın hayatını nasıl değiştirebilirdi? Bir kadının hayatı nasıl bir anda tersine dönebilirdi? Tek gecelik ilişkiden ne gibi bir mucize doğabilirdi?

"Birbirimizi kurtaramadığımız her anda biraz daha öldürdük." Psikiyatrist Mihra Aksa Erguvan, mesleğine tutkuyla bağlı, sakin ve kontrollü bir kadındır. Ancak üç aydır seanslarına düzenli olarak gelen genç danışanı Kübra Yılmaz, bir sabah ormanın derinliklerinde cansız bulunur. Bu ölüm, sadece bir vakayı değil, Mihra`nın hayatındaki en kırılgan dengeleri de paramparça eder. Olayın başına atanan Savcı Vural Sipahi, doğruların peşinde inatla yürüyen bir adamdır. Adalet onun için bir inançtır. Fakat bu dava, onu geçmişin tozlu sayfalarına, çocukluğunun karanlık sokaklarına sürükleyecektir. Çünkü kader, yıllar önce yolları ayrılan iki insanı; Mihra ve Vural`ı yeniden karşı karşıya getirir.

Siz: Alp abi sana birşey söylemem lazım.(20.30) Alp Abi: Yine ne oldu Defne?(20.47) Siz:Hamileyim.(20.48) Alp Abi:Ne saçmalıyorsun?(21.00)

Ceylan’ın hayatı tek gecede değişti. Önce okulda işlediği vukuat, sonrada üvey abisine yaptığı şey, Ceylan hayatı uğruna kendini riske atmış, daha 16 yaşında iki vukuat işleyerek kaçmıştı. Onu yanına alanlar ise Duman kardeşler olmuştu.

Bu bir intikam hikâyesi değil. Ya da en azından sadece intikamdan ibaret değil. Bu, bir insanın kırıldıktan sonra nasıl yeniden şekillendiğinin hikâyesi. Gücün nereden geldiğini, korkunun nasıl sessizleştiğini ve acının bir silaha nasıl dönüştüğünü anlatıyor. Çünkü bazı yaralar kapanmaz; sadece sahibini değiştirir. Bu sayfalarda anlatılanlar, kahramanlık masallarına benzemez. Burada kimse masum değildir. Seçimler vardır, bedeller vardır ve bazen geri dönüşü olmayan kararlar. Sevgiyle şiddet, sadakatle ihanet, korkuyla cesaret iç içe geçer. Kimse tamamen iyi ya da tamamen kötü değildir; herkes hayatta kalmak için bir şeylerden vazgeçmiştir. Bu hikâyede güç, doğuştan gelmez. Kazanılır. Kaybedilerek. Ödenerek. Geçmiş, bu sayfalarda bir yük değil; bir gölgedir. Kaçtıkça uzayan, yüzleştikçe şekil değiştiren bir gölge. Karakterler bu gölgenin içinde yürürken, bazen kendilerini kaybeder, bazen de ilk kez gerçekten kim olduklarını bulurlar. Eğer bu kitabı açtıysan, şunu bil: Burada adalet yok. Burada kurtuluş yok. Ama gerçek var. Ve bazen, insanı ayakta tutan tek şey de budur. URAGİRİ

Gizemli bir para aktarımıyla gittiği adreste hayatını değiştirecek adamla tanışan Alev Karoğlu ve onun hayatını değiştirecek olan adam Yusuf Köksal

Bir insan kaç kere ölebilirdi? Veya her ölümünde illa toprağa mı gömülmeliydi? İçinde yaşanılan hayatlar insanı çürütmez miydi? “Ben hayata zaten yenik başlamış,bir kızdım.Kim değiştirebilirdi ki bu gerçeği.” Hira.

"Kalbine mi sıkayım? Kalbime mi sıkayım Gülyâre. Söyle ne yapayım?" Gökler ağlar mıydı insana? Toprak? Dağlar? Ağlar mıydı? Ağlardı. Şimdi gecenin bu kör vaktinde, iki yanındaki ormanda kanat çırpan kuşlar bile ağlıyordu Gülyâre`ye. Yiten umutlarına, hiç edilen sevdasına, bağrından sökülüp alınan evladına ağlıyordu gökteki kuşlar. Körpe yüreğinde büyüttüğü sevdası ise şimdi dizlerinin dibindeydi. Gülyâre`nin elindeki silahı kendi büyük elleriyle kavrayıp tam kalbinin üzerine bastırdı Hazar. Dilindeki düğümü çözüp konuşurken takati kalmamıştı artık kadının. "Başka bir sonumuz olabilir Hazar. Yapma bunu ne olur?" - - - Hazar. Gaddar Hazar. Kalpsiz Hazar. Merhametsiz Hazar. Herkese iyilik meleği olan ama Gülyâre`ye azap meleği olan Hazar. Herkesin gölgesinde nefes aldığı ama Gülyâre`in nefesini kesen Hazar. Ne yapacaktı şimdi. Tetiğe basıp yaktığı intikam ateşiyle kendini mi yakacaktı. Kendi sonu olupta, bir hiç uğruna kaybettiği kardeşlerinin üçüncüsü mü olacaktı? Yoksa vazgeçip intikam uğruna ruhunu tarumar ettiği kadından yeniden aşk mı dilenecekti. Hayır. Hayır bunu yapamazdı. Kardeşlerinin kanının üzerine mutlu sonlu bir rüyayı yaşayamazdı varlığı kabus olan bir adam. Buna hakkı da yoktu. Herkes sussa vicdanı buna izin vermezdi. Şimdi burada dizlerinin dibine yıkıldığı karısı halen Hazar`a umutla bakıyordu geldikleri sona rağmen. Başını salladı Hazar umutsuzca. "Bizim mutlu sonlu bir hikayemiz hiç olmayacaktı Gülyâre." Yutkundu. Sanki alacağı bir nefes onu bu cehennemden kurtaracakmış gibi. Ama yolun sonuydu onun için. Sonra denizlerle göklerin vuslatı gibi son defa birleşti iki çift mavi. "Oğlumuza iyi bakacağını biliyorum. Ama senden tek bir isteğim var... beni kötü bilmesin. Hak etmediğimi biliyorum ama yinede bencilce beni kötü bilmemesini istiyorum." "Yapma Hazar..." Kelimeleri umutla dolu, sesi hiç utanmadan sıkılmadan yalvardığını gizlemiyordu Gülyâre. Hazar dinlemedi karısını. Küçük basit bir hareketle tetiğe bastı. Ölüm sesi karanlık ormanda yankılanırken o küçük metal parçasının günahkar kalbini parçalamasına izin verdi. Sonra ne mi oldu? Hiç. Koskocaman bir hiç. 🥀 🥀 🥀

Bazı geçmişler unutulmaz… Bazı aşklar da bir kalbe sığmayacak kadar derin; bir ömre sığmayacak kadar yıkıcıdır. Yıllar önce alınan bir karar, şimdi iki insanın kaderini birbirine düğümlüyor. Aşk, en büyük sığınak olmaktan çıkıp en keskin silaha dönüşürken, sadakatle ihanetin çizgisi siliniyor. Ve onlar, birbirlerine en çok ait oldukları anda, en büyük savaşlarını vermek zorunda kalacaklar. Çünkü bazı hikâyeler yalnızca sevmekle değil… bedel ödemekle tamamlanır. Ve bazen o bedel, bir kalbin parçalanması, bir ömrün sessizce yanması ve her şeye rağmen aynı yola dönüp birbirini yeniden bulmakla ödenir.

Hasret insanı nereye götürür bilinmez. Peki siz neye hasretsiniz?

Yıllar sonra gerçek ailesini bulan bir kız... Bulduğu aile ile tüm acıların, gerçeklerin ve gözyaşların birer hiçten ibaret olduğunu öğrenirse ne olur? Huzurlu bir yaşamı hayal ettikçe karanlığın dibine daha da çekilen Asya, karanlığı ya aydınlıkla yok edecekti ya da karanlığa boyun eğecekti... Ona sunulan teklifleri reddeden Asya, karanlığın hükmü altına girmek yerine onun hakimi olmayı seçip herkese savaş açmıştı. Peki, istediği bu yeni karanlıkta huzuru bulabilecek miydi? Yoksa aydınlığa veda ettiği yerde, karanlığın ihanetiyle yüz yüze gelmesi an meselesi miydi? ✨ "Dudaklarının, tenimde nasıl duracağını merak ediyorum." Boğuk çıkan sesi ile bir an gözlerim dudaklarına kaydı ve o an dudaklarımın, tenindeki duruşu zihnimde canlandı. Derince yutkundum ve bakışlarımı tekrardan ona çevirdim. "Merakını gidermemiz gerek o zaman." Ve dudaklarım teninde en çok olmak istediği yere değdi. Dudaklarım dudaklarını buldu. ✨ Gerçek ailem İhanet Sırlar Gizem Örgüt Yaımlanma Tarihi: 21 Aralık 2025