17 yıl boyunca ailesin`den şiddet gören Leyla 17 yıl sonra gerçek ailesini bulursa neler olur

Ceylin Şahiner, yıllardır başka birinin hayatı uğruna kendi kimliğini kaybetmiş genç bir kadındır. Hazal Neva Kurter ise ölümün kıyısında geçen ömrünün yüküyle yorulmuş, kırılmış ve tüm bu duygularını öfkeye dönüştürmüştür. Bir cenaze nedeniyle Amerika`dan Türkiye`ye döndüklerinde, geçmişten gelen bir trajedi, onları yıllar sonra aynı kıyıya sürükler ve hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. Tunç Karan Gökdemir, kendi vicdanıyla verdiği savaşın faturasını, sekiz yaşındayken yaşadıkları olayın bir diğer şahidine, Hazal`a kesmek ister. Ancak onun yerindeki kişi aslında Ceylin`dir. Ve Ceylin haberdar dahi olmadığı bir geçmişin yükünü taşırken, Tunç`un öfkesinin tam ortasında kalır. Hakketmediği bir nefretle, sahibi olmadığı bir vicdan azabıyla sınandığında bir yandan da kendine ait bir hayatı keşfetmeye başlayacaktır. Tunç, nefret etmesi gerektiğini düşündüğü birine çekilirken; Ceylin başkasına ait olan bir kimliği sahiplenir. İnsan bazen bir yalanın içinde bulur kendi gerçeğini ancak bir yalan üzerine kurulan aşk, gerçeğe dönüşebilir mi? "Kimim, nereye aitim, neden doğdum, ne zaman öleceğim bilmiyorum ama mesele nefes almaksa; ilk defa nefes aldığımın bu kadar farkındayım." ✨

Basit bir kan testi, Köksoy ailesinin hayatını bir anda altüst eden beklenmedik bir sırrı ortaya çıkarır. Doktorun açıklamasıyla birlikte aile, yıllardır fark etmedikleri karanlık bir gerçeğin tam ortasında kalır.

17 yaşındaki Alçin`in gerçek ailesini bulması,yaşadıkları ve yaşayacakları... Onu her şeyden çok sevdiğini düşünen ailesi tarafından kandırılan sonra gerçek ailesi ortaya çıkan genç bir kızın hikayesi... Kurgu şahsıma aittir kullanılmasına iznim yoktur.

Aile, Mahalle,Sırlar. Mahalle kurgusu!☆+1& sahneler vardır !.☆Yaş farkı vardır.!☆Şımarık kız hissiyatı vardır!☆Abimin arkadaşı konuludur.☆ ★»Yıllardır aynı mahallede yaşayan ve abilerinin arkadaşı olan Polat,Lalin`e aşıktır.Lakin Lalin`in bundan haberi yoktur onu abisi olarak görmektedir.Bir gün, yanlış anlamadan dolayı Polat mahalleyi,ailesini ve Lalin`i terk eder.Buna anlam veremeyen Lalin 5 yıl sonra Polat`ın tekrar mahalleye gelmesiyle şoke olur.Tek fark vardır ki Polat mahalleye tek başına dönmemiştir... ✨Lalin Balcalı&Polat Aras Çelik✨💕 Yaz günlerinin ve geçmişin birbirine mıhlandığı beğeneceğiniz, geceleri herkes uyuduktan sonra;okuyup hayallere dalabileceğiniz bir kurgudur. Keyifli okumalar.💕✨

Manolya Yıldızın gerçek ailesini bulması ✨

Tiyatro türünde mizah olan Evleniyor Muyuz çok yakında sizlerle! 🙌🏻

“Bir milyon lira. Nakit. Babanın kapısına gitmek zorunda kalmazsın.” Nizamiyenin ortasında gözlerimi hırsla süzüp, "Sence askere benzer bir halim mi var?" diyen o devasa, gıcık adam... Dün dükkanımın tavanını boyayan, bugün yeşil kamuflajının içinde karşıma dikilen koskoca Yüzbaşı Savaş Ateş Akkın’dı. Babamın "Tıpış tıpış ameliyathaneye döneceksin" baskısı bir yandaydı, cebimdeki sıfır bakiye ve hayallerimle kurduğum o bomboş atölye diğer yanda. Gururum Ankara’ya dönüp o beyaz önlüğe mahkûm olmamı engelliyordu ama İstanbul’un ortasında parasızlık boğazımı sıkıyordu. Ve Savaş, hayatımın en karanlık anında masaya o akılalmaz teklifi sürdü: 3 aylık sahte bir evlilik. "Benimle evleneceksin Doğa. Dışarıya karşı karım gibi davranacaksın, ben de atölyen için ihtiyacın olan tüm parayı ödeyeceğim." Önce masayı başına yıkmak, adama bağırıp çağırmak istedim. Ama iç sesimle verdiğim o amansız savaştan sonra arkamı dönüp, masadaki çantamı hırsla kavradım: "Sen beni parayla kandırabileceğini mi sanıyorsun gerçekten Yüzbaşı?" dedim çenemi dikleştirerek. "...Doğru düşünmüşsün. Masaya oturuyorum." İki ayrı oda, katı kurallar, peşimizde dolanan korumacı abiler, oğluna evlilik baskısı yapan bir anne ve babama karşı verdiğim büyük varoluş savaşı... Bir tıp terk tasarımcı ile sınır tanımaz bir yüzbaşının aynı çatı altındaki 3 aylık savaşı başlıyordu. Ama bilmiyorduk; kural ihlalleri, kağıt üstündeki imzalardan çok daha çabuk başlardı.

16 yaşındaki Feride Diyarbakır`ın kırsal bir köyünde yaşıyordu. babasının zoruyla kendisinden çok büyük bir adamla evlendirilmek isteniyordu. Feride`yi o karanlıktan çekip alan bir binbaşı. Yusuf Karaaslan ailesinin şehit olmasıyla Halasıyla birlikte yaşamaya başladı. Yusuf Karaaslan ailesi gibi büyüyüp Asker olmak istiyordu. hayalini gerçekleştirdi ilk görev yeri olan Diyarbakır`a atandı. kalbinin ve imtihanlarla dolu bir görevin ona kazandıracağı ve kaybedeceği çok şey olacaktı. Feride ve Yusuf`un imtihanlarla dolu hikâyesine hoş geldiniz.

"Neyin var evlat ?" Ela şaşkınlıkla başını kaldırdı. "Bir şey yok komutanım." Mehmet Albay`ın yüzü ciddileşti. "Yapma, Gözlerin başka bakıyor." Ela`nın boğazı düğümlendi. "Kalbim gibi bakıyordur komutanım."

Bazı yaralar vardır. Kapanmaya yüz tutan kapanmayan ve iz tutan yaralar bu 3 yara da bende var hepsi. 17 yıl kolay değil 17 yıl ben 17 yıl boyunca canavar bir ailede büyüdüm. Yanlış onlar beni büyütmediler ben büyümek zorunda kaldım. 17 yıl boyunca çektiğim acılar hepsi boşuna mıydı? Ben 17 yıl boyunca çektiğim acıyı tek başıma çektiğimi sanıyordum. Hâlbuki hiç tanımadığım ikizim Efe Saygın Efe de 17 yıl boyunca çektiğim acıların aynısını kalbinde yaşıyormuş. Bana bu acıları yaşatan hiç kimseyi affetmiyeceğim ama kendim için değil ikizim diğer yarımda bu acıları hissettiği için. "Abinim kızım ben senin abinim"Alp "Tabiki de sana akıl vericeğiz abiyiz biz abi" Sarp "Kim ne diyor sen abilerine karşı mı geliyorsun çiçeğim abiyiz biz abi" dedi. Doğu Diğerlerinin bir şey demesine izin vermeden bağırdım. "YETER! NE ABİYMİŞ. EYY GÜZEL ALLAH`IM BEN SENDEN BİR TANE İSTEDİM 6 TANE İSTEMEDİM Kİ"

Hayat ne kadar acıdır. Ya da insanlar mı desem. 23 yılım bir yalan belki geçirdiğim çoçukluğum belki de bu hayat nereden bilirsin ki. Ben Kaan oğlum Barış Efe ile başbaşa kaldım. "Oğlum, umarım görmediğim baba sevgisini sana en güzel bir şekilde gösteririm ve sana çok iyi bir baba olabilirim Barışım benim." ★★★

"Peki o zaman... Madem her şeyi yaparsın; yatağıma gir."

Savaş zamanında doğan bir aşk... Biri asker diğeri köylü bir kız İkisininde yüreği yangın yeri... Benim adım Elfida feda edilen demek, gözden çıkarılan ama diğer anlamı veda etmek. İşte o benim için hiç kolay olmadı. Herkes benden bir fedakarlık bekledi, herkes benden bir vedayı yüreğime sığdırmamı bekledi ama kimse Elfidanın mutluluğuyla ilgilenmedi. Taki o gelene kadar... Nefretin kalbi hiç bir zaman yenemediği, her daim sevginin galip geldiği bir hikaye...

Önceki ailesinde sadece abisini seven ve onunla anlaşabilen Asi, acaba yeni ailesinde neler yaşayacak? Hemde 5 tane abisi, kardeşi ve üçüzleriyle. --- Başlangıç: 22/10/24 @tinyminybook

Ben Okyanus, büyük bir Yangın’dan çıkmayı başarmış ama Kül’e dönmüş bir İstihbarat Ajanı.   Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya...   Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus’tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum?   Okyanus’un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi?   Okyanus’ta boğulacak mıdır?   Yangın’da Kül’e mi dönüşecektir?   Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır?   Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi?   Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus’un bilinmeyen geçmişi...   Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus’un Kül`ü müydü? “Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”   “Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”

Her şey ufak bir hatayla başladı. Ufak hata birisinin on yedi yılını aldı. Ve bir gün aldığı bir telefonla tüm düzeni sarsıldı. Güneş, adı gibi hiçbir zaman parlak, canlı ya da sıcak olamamıştı. Renklerini küçükken soldurmuşlardı. Bu, Güneş`in kendisini bulma serüveni, ailesiyle bir olma hikayesidir.

“Belki geçici geliyordur hislerim ama ben seni seviyorum be kızım. Öyle böyle değil. Nasıl anlatayım ki?” AÇIKLAMAYI OKUMADAN KİTABI GEÇME Kitabın adındaki çirkin bir kızın güzellik algısından bahsetmiyor ondan hoşlanan çocuğun kızı ilk gördüğünde ağlıyor olması ve daha ne hissettiğini bilmeden gözyaşlarının bıraktığı izlere ve gözlerindeki kızarıklığa karşı söylediği bir söz serseri ise kızın çocuğun inadına söylediği bir lakap Kitabımın içeriğinde ; Aile aşk lise platonik çocuk ve bilinmeyen numaradan atılan bir mesaj buyrun okumaya İlk bölüm kısa ve olay yok diğer bölümleri okumadan kitabı bırakmayın lütfen Bilinmeyen:Ben seni rastgele sevmedim ki Bilinmeyen: ihtimallerden seçmedim ki Oylamayı ve yorumlamayı unutmayın lütfen emek vererek yazıyorum… 🫶💫

Bugün içerisinde bölüm gelecektir - Eski okulundan atılan ışıl yeni bir okula gelir bilmediği şey lise aşkını ve kalp kırıklığını tadacak arkadaş edinecek ve kaybettiği ikizini bulacak olmasıydı Konu genel olarak böyle okumaya davetlisiniz

“Yıldızlar gibi doğar, büyür, gelişir ve ölürüz. Yıldızlardan tek farkımız ise yaşayacağımız, hissedeceğimiz ve unutamayacağımız sayısız anıya sahip olmamızdır.”

​"Karanlığa adım attığında kuralları sen koymazsın. Ama hayatta kalmak istiyorsan, gölgene bile acımayacaksın." Hikaye bitmek üzere ama yeniden düzenlediğim için düzelttikçe yeni bölümleri yayınlayacağım.

Yıllar önce kapanması gereken bir hesap, hiç beklenmedik bir anda yeniden açıldığında iki ailenin hayatı bir kez daha birbirine karışır. Asena’nın karşısına çıkan tek bir isim, yıllardır hatırlamadığı bir gecenin kapısını aralar. Kutay, o ismi gördüğü anda geçmişte gördüğünü sandığı her şeyin yeniden ortaya çıkacağını anlar. İkisinin yolları kesiştiğinde bunun basit bir karşılaşma olmadığını fark etmeleri uzun sürmez. Çünkü yıllar önce yaşananlar yalnızca geçmişte kalmamıştır. Bir sır hâlâ saklanmaktadır. Birileri hâlâ susmaktadır. Ve gerçeği bilenler, onun ortaya çıkmasından herkesten daha fazla korkmaktadır. Asena ve Kutay, birbirilerine yaklaştıkça cevaplardan çok sorularla karşılaşacaklardır. Yıllar önce ne oldu? Bu hikâyede kimin kaderi gerçekten mühürlendi?

💜🎶 SAKLI RİTİM Bazı insanlar hayatımıza bir anda girmez. Önce uzaktan gördüğümüz bir yabancı olurlar. Sonra adını öğrendiğimiz biri. Birkaç tesadüf, birkaç kısa sohbet... Ve fark etmeden hayatımızın bir parçasına dönüşürler. Aria`nın kimsenin bilmediği bir dünyası vardır. Maskesinin ardında sakladığı hayalleri, tutkusu ve yalnızca güvendiği insanlarla paylaştığı başka bir hayat... Barbaros`un dünyasıysa tamamen farklıdır. Havuz, yarışlar, antrenmanlar ve bir gün ulaşmak istediği büyük bir hedef... İkisinin yolları üniversitenin kalabalığında kesiştiğinde, bunun yalnızca sıradan bir karşılaşma olduğunu düşünürler. Henüz birbirlerinin hayatları hakkında neredeyse hiçbir şey bilmiyorlardır. Aria, Barbaros`un peşinden koştuğu hayali bilmiyordur, Barbaros ise Aria`nın maskesinin ardında sakladığı dünyadan habersizdir. Ama bazı sırlar saklandıkça büyür. Bazı hayaller insanı hiç beklemediği yerlere götürür. Ve bazı karşılaşmalar... Bir hikâyenin başlangıcı için oldukça yeterli olabilir. Saklı Ritim Her kalbin, kimseye anlatmadığı farklı bir ritmi vardır.

Yıllar sonra gerçek ailesini bulan bir kız... Bulduğu aile ile tüm acıların, gerçeklerin ve gözyaşların birer hiçten ibaret olduğunu öğrenirse ne olur? Huzurlu bir yaşamı hayal ettikçe karanlığın dibine daha da çekilen Asya, karanlığı ya aydınlıkla yok edecekti ya da karanlığa boyun eğecekti... Ona sunulan teklifleri reddeden Asya, karanlığın hükmü altına girmek yerine onun hakimi olmayı seçip herkese savaş açmıştı. Peki, istediği bu yeni karanlıkta huzuru bulabilecek miydi? Yoksa aydınlığa veda ettiği yerde, karanlığın ihanetiyle yüz yüze gelmesi an meselesi miydi? ✨ "Dudaklarının, tenimde nasıl duracağını merak ediyorum." Boğuk çıkan sesi ile bir an gözlerim dudaklarına kaydı ve o an dudaklarımın, tenindeki duruşu zihnimde canlandı. Derince yutkundum ve bakışlarımı tekrardan ona çevirdim. "Merakını gidermemiz gerek o zaman." Ve dudaklarım teninde en çok olmak istediği yere değdi. Dudaklarım dudaklarını buldu. ✨ Gerçek ailem İhanet Sırlar Gizem Örgüt Yaımlanma Tarihi: 21 Aralık 2025

Defne Karaca, sevgisizliğin içinde büyümüş bir çocuktu. Ailesinin yanında vardı ama aslında hiç yoktu. Evdeydi ama hiçbir zaman "evde" hissetmedi. Küçük yaşlardan beri aynı boşluğu taşıdı içinde. Ne yaparsa yapsın dolduramadığı, adını koyamadığı bir boşluk... Bazen kendi kendine fısıldardı: "Ben neden böyleyim?" Ama zamanla şunu öğrendi: Bazı soruların cevabı yoktu, sadece acısı vardı. Yıllar geçti. Defne büyüdü. Ama içindeki o eksiklik hiç büyümedi, hep aynı kaldı. Hatta biraz daha ağırlaştı. Ve bir gün, hayat ona sessizce gerçeği gösterdi. Ne bağırarak... ne açıklayarak.... sadece hissettirdi. Defne o an, ilk kez gerçekten anladı. Sevgi sandığı şeyin ne kadar eksik olduğunu... ve aslında hiç başlamamış bir hikâyenin içinde yaşadığını. Ama Defne şunu henüz bilmiyordu: Bazı gerçekler, sevgiyle değil, acıyla öğrenilirdi.