Dedelerinden kalan mirası paylaşamayan ikiz kardeşler aynı evde yaşamak zorunda kalıyor.

Behişt; kelime manasıyla Farsça cennet, uçmak anlamına gelir. Belki de bir asker için kullanmaya en uygun sıfat budur... İlkay o gün başına geleceklerden bihaber ailesiyle ve nişanlısıyla vedalaşıp kolay bir operasyona gideceklerini düşünürken badisinin, hayatını emanet ettiğinin kardeşinin kolları arasında şehit olmasıyla tüm hayatının değişeceğini bilmiyordu... Özel olarak kurulmuş bir timin artık yaşları dolayısıyla geri göreve çekilmesiyle birlikte Türkiye’de bir ilk gerçekleştirilerek ilk defa bir kadın tek başına yıllar sürecek bir görev için düşmanların içine sızdırıldı. İşte her şey ondan sonra başladı! Kimsenin yüzünü, yaşını ya da cinsiyetini bilmediği teröristlerin korkulu rüyası, askerlerinse olmayı hedeflediği, gurur duydukları bir efsane haline geldi. Herkes onu tek bir isimle tanıdı: KURT! Onunsa bildiği tek bir şey vardı; “Silahının namusu, bayrağının dalgalandığı her yerin vatanı olması ve intikamıydı...!”

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Ben Okyanus, büyük bir Yangın’dan çıkmayı başarmış ama Kül’e dönmüş bir İstihbarat Ajanı.   Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya...   Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus’tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum?   Okyanus’un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi?   Okyanus’ta boğulacak mıdır?   Yangın’da Kül’e mi dönüşecektir?   Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır?   Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi?   Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus’un bilinmeyen geçmişi...   Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus’un Kül`ü müydü? “Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”   “Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”

Aile kurgusu. Öz kızlarını öldü sanan aile, Üvey kızlarını çok seven aile, Her şey ortaya çıkarsa sonra ne olur? Derin öz ailesin kabul edecek mi? Ya Derin’i ailesinden koparan kişi tanıdıkları biriyse, her şey açığa çıkınca ne olacak? Not, az miktarda bazı bölümlerde argo, küfür ve şiddet bulunmaktadır. *** Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Fotoğraflar Pinterest’den alınsada kendim birleştirmiş olup, kurgunun ismi tamamen şahsıma aittir.

Sare öğretmenliğine devam etmek için yıllarının geçtiği kasabaya tayin isteyen yirmi beş yaşında bir genç kızdır. Gittiği kasabada dedesinin tamirhanesinde çalışan Karanla tanışmak hayatının dönüm noktası olur. Sinirli fevri ama bir o kadarda merhametli olan Karanla, çocuk ruhlu, rengarenk kişilikli Sareyi ve aynı zamanda sıcacık bir mahalle kurgusu okumak istiyorsan bu kitap tam sana göre... Cem Karaca- Tamirci Çırağı

Bir bebek doğmuştu Larin`in hayatına.. Giden kişilerin yerini dolduracak bir bebek...

Zambak gurubunda işler karışık ! Yılar sonra kayıp kızlarını bulan taşkıran ailesi ve her şeyi bilip sesiz kalan lâl ailesiyle aynı gurupta olan lâl`ın sakladı sırlar çıkıçak mı ? Peki taşkıran`lar lâl`la anlaşabiliçek mi ?

Sesi gibi gönlü de güzel Hazan çiçeğim...

Ailesinin kendisine yaptığı eziyetlerden kurtulmak için okuyup dr. olan Irmak.Yıllar sonra annesini araması ile antepe gelir ama annesinin arama sebebi babasının borcu yüzünden Aşiretten biri ile evlenmek zorundaydı . İÇERİSİNDE AZ ŞİDDET VARDIR.

Annelerinin geçmişte yaptığı hatalarını öğrenmek için Rize’ye giden üç kardeş, hiç beklemediği şeyler öğrenirler. Kiraz kendisini hem aşk, hem arkadaşlık hemde bir aile komedisi içindi bulur. Bazen dram, bazen komedi bazende aksiyon yaşayan Kiraz atıldığı bu Rize macerasında hem gerçek aşkı bulacak hemde kalabalık aile dramını tadacaktı. Bu kitap tamamen bana aittir, herhangi bir kopyalama durumunda adli işlem başlatılacaktır.

Ailesi ile çalıştığı konakta zorla konağın sahibinin oğlu ile evlendirilir efsa

Ana karakterimiz Asel Ekinci, ona takıntılı derecede aşık olan mafya liderimiz tarafından kaçırılır ve kayıp annesini bulma bahanesiyle anlaşmalı evlilik yaparlar. Ve Asel`in hayatı bu macerada alt üst olur...

Her bir kitabımdaki karakterlerin hayatına dair detaylı bilgilerin bulunduğu bir albüm sizlerle. Onları daha iyi tanıyabilmeniz için...🤍

Ben İpek 16 ımda sevdiğim adamın 19 umda gelini oldum Anne ve babasını kıymetlisi abilerinin pamuk prensesi sevdiğim adamın töre uğruna yaktığı biricik aşkı İpeki

Aileniz için ne kadar büyük fedakarlıklar yaptınız? Ben evlendim. Hemde hiç tanımadığım bir adamla. Şimdi ise önümde iki seçenek var. Ya çok mutlu olacağım ya da bu dünyaya geldiğime lanet edeceğim. Ben Ala Defne Demir. Bu benim hikayem.

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Seren doğduktan sonra bir hemşire tarafından kaçırıldı ve 7 yaşında da sokağa atıldı. 17 yaşında liseye giderken biriyle tanışır ve o kişi hayatını değiştirir.

Geçmişini yaşayamadığı için kendi iç dünyasında kaybolmuş bir Doktor… Ve geçmişinde yıkılan, yanan anılarıyla hayata tutunmaya çalışan bir Yüzbaşı… Yolları savaşın ve acının ortasında kesiştiğinde, Diyorlar ki: Bu bir aşk mı, yoksa hayatta kalma mücadelesi mi? Ama bazen, en karanlık gölgelerin altında bile Bir ışık parlar; Ve iki kırık ruh, birbirinin sessiz sığınağı olur. Savaşın acısı, kayıpların yükü ve geçmişin gölgesi arasında, Her adımda kalpleri sınanan bu iki insan, Ya birlikte ayağa kalkacaklar… Ya da kendi gölgelerinde kaybolacaklar.

"Beni koruduğuna emin misin?" diye sordum, sesimdeki o hırçınlığı bastıramayarak. Elini indirip yumruk yaparken,"Evet" dedi, sesi bu sefer daha derin, daha yaralı bir tona bürünmüştü. "Ama siz ısrarla o ateşin içine, sırf birilerine inat olsun diye yürüyorsunuz." "Babam beni böyle büyüttü." dedim bakışlarımı ondan kaçırarak. Kuzey’in göz bebekleri bakışlarımı takip ederek, yüzümde karanlık bir harita çizer gibi gezindi. "Seni mermilerden koruyabilirim Arselen," dedi, sesi hırıltılıydı. "Seni pusulardan, namlulardan, o sikik heriflerden koruyabilirim. Ama kendi hırsından, o dinmek bilmeyen öfkenden ve kendimden koruyamam." Öfkeyle soludum. "Sadece işini yap Kuzey! Sakın bir daha benim kararlarıma bu tonda müdahale etme. Fazlasını istemiyorum." "Siz fazlasını çoktan aldınız." dedi, bir adım geri çekilip mesafeyi tekrar o soğuk profesyonelliğe çekerken. Kalp atışlarım hızlanırken dediğini duyamamış gibi yaparak bakışlarımı ondan yine kaçırdım. Arkamı dönmeden önce, omzumun üzerinden ona son bir kez, en keskin bakışlarımla baktım. Bu, bu geceki son ikazımdı. ​"Ve bir şey daha," dedim, sesimdeki o otoriter tınıyı yeniden kuşanarak. "Bana sadece sinirlendiğinde sen diye hitap etmeyi kes. Ya hep, ya hiç." Ona bu kadar yakınken kuralları hatırlatmak, aramıza o aşılmaz uçurumu yeniden kazımaktı. Ben bir Arselen’dim o ise benim gölgem. Sınırları belirleyen bendim, o ise o sınırların içinde kaybolan. Seçimi ona bırakmıştım ve Kuzey Koroğlu, “hiç” olmayı seçecek kadar gururluydu.

Yeni cerrah olan Aylin, görev için Mardin`e gelir. Ancak bilmediği bir gerçek vardır... Bu şehir sadece sokaklardan ibaret değildir. İki büyük aşiret, görünmeyen bir savaşın içindedir. Ve Aylin, daha ilk gecesinde kendini bu savaşın tam ortasında bulur. Güç, sırlar, ihanet ve kader... Bazı karşılaşmalar hayatı değiştirir. Bazıları ise kaderi.

Adalet mülkün temelidir dediler fakat temel kimin elindeydi? Bunu düşündükçe insanın aklı daha da karışıyordu çünkü cevap sandığımız kadar net değildi. Aşk ve Adalet arasında sıkışıp kalmış bir kız aşkına sahip çıkabilir miydi? Bazen insan kalbinin dediğiyle dünyanın dayattığı arasında kalır ve hangi tarafı seçerse seçsin bir şey eksik kalır. Beraber aynı davaya bakan iki yabancıydılar sonra araya Adalet girdi aşk bitti sandılar bir daha görüşmediler, sandılar ki görüşmezsek her şey daha iyi olur Ama unuttukları bir şey vardı umutsuz olmaz aşksız yaşanmaz`dı. Çünkü bazı bağlar, uzaklaşınca kopmaz sadece daha sessiz hale gelir. Kim haklı kim haksız, kimi haklı kimi haksız, haklının da vardır bir haksızlığı, haksızlığın da vardır bir haklılığı... Ve belki de bu yüzden hiçbir karar tam anlamıyla iç rahatlatmazdı. İyi olmak kolaydır zor olan adil olmaktır. en mükemmel Adalet ise vicdandır. İnsan en çok da kendi vicdanıyla baş başa kaldığında zorlanırdı. Soğukkanlı bir savcı, neşeli bir adli tıp uzmanı ile karşılaşır Kader onları pamuk ipliğine bağlayıp çekmişti birbirlerine, ama görmedikleri bir şey vardı pamuk ipliği görünmezdi onlar birbirlerini hissederek buldular ve yavaşça ipi çektiler sonra ise olanlar oldu... Ve hiçbir şey artık eskisi gibi olmayacaktı.

Ölüm, kabullenilmesi en zor gerçektir. Kimileri ölümle yaşar, kimileri ise ölüm hiç yokmuş gibi... Deniz, ölümü kabullenemeyen insanlardan yalnızca biridir. Sevdiği adam, Poyraz`ın ölümüyle hayatı birden altüst olur. Kendi canından geçecek kadar derin bir acı içindedir. Poyraz`ın yanına gitmeyi ve onunla yeniden kavuşmayı aklına koyduğu gece, izlediği bir reklam her şeyi sonsuza dek değiştirir. Bir imkan. Bir olasılık. Ve böylece içinde bir umut tohumu yeşermeye başlar. Ölüm artık bir son olmak zorunda değildir.

"Merağınız geçti mi komutanım ? " " Geçmedi Tomris .Garip bir şekilde sen anlattıkça ve bu kadar hayatıma dahil olmaya devam ettikçe sana olan merakım artıyor " **************** Timini bir patlamada kaybeden kıdemli üsteğmen Tomris Yücel yeni atandığı time ve yeni görev yeri olan Şırnağa alışması gerektiğini biliyordu ama geçmişi unutabilecek miydi?

Kağıt kadar keskin yıldızlar için : Ölüm bir gerçekti "benim olmadığım kadar" Bir yaşantı vardı "ölüm kadar" Bir cenaze vardı "kendini çeken" Hayaller vardı "uçup giden" Aşk vardı "Asla gerçekleşmeyen" Bir ölüm vardı "Bizi bekleyen" Ölümün alıp götürdüğü Bir gerçek vardı hayat kadar...