Annesinin ölümüyle sesini kaybeden Mihra, altı ay boyunca sessizliğiyle yaşamaya çalışır. Her şey, annesinin sakladığı bir mektubu bulmasıyla değişir. Mektupta bir askeri bulması istenir. Mihra o askeri bulduğunda ise sadece bir insanla değil, geçmişin sırları ve kendi yaralarıyla yüzleşeceği bir yolculuk başlar.

KİRAZ MAHALLESİ🍒 Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi`nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi İyileştirir. Bu kitap, bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

"Beni koruduğuna emin misin?" diye sordum, sesimdeki o hırçınlığı bastıramayarak. Elini indirip yumruk yaparken,"Evet" dedi, sesi bu sefer daha derin, daha yaralı bir tona bürünmüştü. "Ama siz ısrarla o ateşin içine, sırf birilerine inat olsun diye yürüyorsunuz." "Babam beni böyle büyüttü." dedim bakışlarımı ondan kaçırarak. Kuzey’in göz bebekleri bakışlarımı takip ederek, yüzümde karanlık bir harita çizer gibi gezindi. "Seni mermilerden koruyabilirim Arselen," dedi, sesi hırıltılıydı. "Seni pusulardan, namlulardan, o sikik heriflerden koruyabilirim. Ama kendi hırsından, o dinmek bilmeyen öfkenden ve kendimden koruyamam." Öfkeyle soludum. "Sadece işini yap Kuzey! Sakın bir daha benim kararlarıma bu tonda müdahale etme. Fazlasını istemiyorum." "Siz fazlasını çoktan aldınız." dedi, bir adım geri çekilip mesafeyi tekrar o soğuk profesyonelliğe çekerken. Kalp atışlarım hızlanırken dediğini duyamamış gibi yaparak bakışlarımı ondan yine kaçırdım. Arkamı dönmeden önce, omzumun üzerinden ona son bir kez, en keskin bakışlarımla baktım. Bu, bu geceki son ikazımdı. ​"Ve bir şey daha," dedim, sesimdeki o otoriter tınıyı yeniden kuşanarak. "Bana sadece sinirlendiğinde sen diye hitap etmeyi kes. Ya hep, ya hiç." Ona bu kadar yakınken kuralları hatırlatmak, aramıza o aşılmaz uçurumu yeniden kazımaktı. Ben bir Arselen’dim o ise benim gölgem. Sınırları belirleyen bendim, o ise o sınırların içinde kaybolan. Seçimi ona bırakmıştım ve Kuzey Koroğlu, “hiç” olmayı seçecek kadar gururluydu.

Kehanet. Her zaman benimle olacaktı. O benim bir parçamdı. Benden annemi alandı, benden hayatımı çalandı, benden kalbimi alandı. "Ruhum gökte süzüldü ve onu buldu. Hiç var olmamış gibi göçüp gittik bu dünyadan. Kehanet beni seçmişti, bu kötü dünyayı korumak için benim ruhumu almıştı benden.

Bir varmış, bir yokmuş… Karla kaplı dağların sessizliğinde solmuş bir kardelen ve unutulmuş aşklar… Soğuk, yalnızlık ve karanlık içinde filizlenen umutlar, kalbin derinliklerinde yeniden can bulur. Her masalın bir sırrı vardır; bazıları sıcak bir tebessümle biter, bazılarıysa sessiz bir hüzün bırakır....

“Beyza, senelerini harcayıp girmeyi başardığı bu okulda çok mutlu olacağına inanıyordu. Zaten tek hayali de buydu: Sürekli kavgalarla dolu evinden çıkıp, mutlu olacağı ve arkadaşlarla dolu o okula gitmek… Ama hiçbir şeyin hayalindeki gibi olmadığını, okula başladığında anladı. Gelin, birlikte Beyza’nın hayatında neler olacağına bakalım.”

Ben Eskişehir`in Odunpazarı ilçesindeki Leylak mahallesinin asi kızı, ailesinin ikinci göz ağrısı, babasının prensesi, anasının kuzusu, abisinin herkesten sakındığı kişiyim. Ben parlak mavilerinden ışık asla eksik olmayan, her lafa bir cevap bulan, bir türlü yerinde duramadığı için mahalleliden `haşarı` lakabını almış kişiyim. Ben başını sürekli belaya sokan, arkadaşlarını da bu bela ile ödüllendiren, ama bir türlü akıllanamayan kişiyim. Ben...ben yüreğinin her zerresini gerçek aşkına saklamış, kalbini de aklını da heveslik sevdalardan uzak tutmuş, yıllarca nefeslik sevdasını beklemiş kişiyim. Ben kim miyim? Ben Nehir Çimen`im. ****** Bu hikayemizde Eskişehir`in Odunpazarı ilçesine küçük bir yolculuk yapacağız. Leylak mahallesinin hayatına, sıcaklığına, komşuluk bağlarına, yaşlılarının yaşanmışlıklarına, gençlerinin arkadaşlıklarına, aşklarına şahit olacağız. Nehir Çimen yirmisinde bir genç kızdır. Aslında vücut yaşı yirmidir. Ruh yaşına gelirsek... o en fazla beş yaşındaki bir çocuğunki kadar olgun. Nehir büyüdüğü ortamda hep el üstünde tutulmuş, sevgi ile büyütülmüş, hafif de şımartılmış bir genç kızdır. Tabii insanın babası da, abisi de kendine aşık olunca şımartılmaması mümkün değil gibi. Güzel mi diye sorarsanız, sormayın ayıp edersiniz. Güzel lafı onun yanında az kalır. Mahallenin genç delikanlılarının neredeyse yarısı onun peşinden koşar. Tabi bu koşuşturma Nehir`in abisi Caner`i görene kadar sürüyor. Ama gel gör ki hiçbiri Nehir`in umurunda değildir. Nehir nefeslik sevdasının peşindedir. Onun aradığı beyaz atlı prensi daha atını bulamamış olmalı ki genç kızın karşısına çıkmıyordu. Ya ansızın mahalleye yeni birileri taşınırsa? Ve bu taşınanlar Nehir`in deyimiyle gavur olursa? Ortaya nasıl bir şey çıkacak dersiniz?

Kızını ilk kez görmeye gittiğinde tutuklanan bir baba Babasından hiç haberi olmayan bir kız Babakız birleştiğinde ne olacak beraber görelim Aile birleşecek mi yoksa dağılacak mı Her şey hayal ürünüdür Argo ve küfür olabilir

Bazı hikâyeler bir “evet” ile başlar. Bazıları ise bir gerçeğin susulmasıyla… Bu kitap, sadece bir aşk hikâyesi değil. Bu, bir kadının susarak sevdiği, susarak koruduğu ve sonunda susmaktan vazgeçtiği bir yolculuğun hikâyesi. Birbirlerini sevdiler. Ama sevgi her zaman yetmedi. Çünkü bazen aşkın karşısında geçmiş durur. Bazen bir tehdit, bazen bir fedakârlık, bazen de söylenmeyen gerçekler… Çünkü bazen en büyük soru şudur: Sevgi mi daha güçlüdür, yoksa gerçek mi? Bu sayfaları çevirirken sadece bir aşkı değil, Bir kadının cesaretini, bir adamın sınavını ve geçmişin gölgesini okuyacaksınız. Ve belki şunu fark edeceksiniz: Bazı hayatlar, bir kişi için yaşanır. Ama bazı gerçekler, herkes için söylenmek zorundadır.

Aile kurgusu. Öz kızlarını öldü sanan aile, Üvey kızlarını çok seven aile, Her şey ortaya çıkarsa sonra ne olur? Derin öz ailesin kabul edecek mi? Ya Derin’i ailesinden koparan kişi tanıdıkları biriyse, her şey açığa çıkınca ne olacak? Not, az miktarda bazı bölümlerde argo, küfür ve şiddet bulunmaktadır. *** Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Fotoğraflar Pinterest’den alınsada kendim birleştirmiş olup, kurgunun ismi tamamen şahsıma aittir.

"Baba oluyorsun!" Ailesini karşısına alarak sevmediği bir adamla evlenmişti Gazel. Bir zamanlar kalbinin ilk defa çarptığı adamı unutmak için kurduğu o yuva, sevgiyle değil sabırla ayakta kalmaya çalıştı. Yıllar boyu sustu, katlandı, çabaladı… Ama evlilik yıldönümlerinde öğrendiği ihanet, içinde tuttuğu tüm sessizliği parçaladı. Aldatıldığını gözleriyle gördüğünde, kaçacak hiçbir yer kalmamıştı. Sığındığı en yakın otel odasında geçmişinden çıkan bir hayaletle göz göze geldi: Cihan Batur. İlk görüşte âşık olduğu, ama asla “olamayacak” dediği adam. Oysa Cihan da yıllar önce başka bir kadına kalbini açmış, karşılığında sadece parayla ölçülen bir yıkım almıştı. O günden beri aşk onun için bir hayal, güven ise bir tuzaktı. Ama o gece, karşısında duran kadın başka bir şeydi. Kırık ama güçlü, sessiz ama yakıcı… Tıpkı onun gibi. Ve işte o gece, hiçbir söz vermeden, sadece bir kural koyarak birbirlerine sığındılar: sadece bir gece, sadece unutmak için. Ne geçmişin acısı konuşulacaktı, ne geleceğin belirsizliği. Fakat hayat, insanların koyduğu kurallarla hareket etmezdi. Üç ay sonra Gazel yalnız değildi. Karnında taşıdığı sır, sadece onun değil, Cihan’ın da hayatını alt üst edecek bir başlangıcın habercisiydi. Bir zamanlar bir gecede birbirlerine ait olmayı seçen iki insan, şimdi aynı güneşi bekliyordu. Çünkü bazı hikâyeler, bir gecede başlar ama bir ömür sürer. Ve bazı insanlar… birbirinin gecesinde doğan tek güneştir.

"Yeter Şilan ne duymak istiyorsun? seni istemiyorum diyorum sana" dedi sinirle" ne duymak istiyorum söyleyeyim, beni nasıl kandırdığını benimle nasıl eğlendiğini, bana nasıl yalan böylediğini bena `seni seviyorum` derken nasıl başkkasın sevdiğini duymak istiyorum" dedi Şilan Zinar`ın gözlerini içine bakarak Gözlerinde bir umutla baktı bunun bir kabus olmasını istedi ama Zinar Şilan`dan birkaç adım daha uzaklaşıp " Şilan seninle daha fazla üğraşamam" diyip Şilan`ın yanından geçip gitti birkaç adın attıktan sonra Şilan`ın sesiyle olduğu yerde durdu. " Adını bir daha anmayacağına Nasuh tövbesi olsun mu" dedi Şilan bağırarak Zinar arkasını dönmedi "olsun" dedi Şilan daha sesli bir şekilde " olsun" dedi Zinar`da ve orda durmayıp arabasına binip Şilan`ı orda öylece bırakıp gitti.

HERHANGİ BİR ÇALINTI DURUMUNDA UYARI YAPILMADAN GEREKLİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR... GÜÇLÜ KADINLAR SERİSİ-1 Her yüksek kahkahaların altında derin bir sessizlik yatar... °°°°° "Dikkat et" Kulağımı teyit geçen mermiyle kafamı eğip koşmaya devam ederek, binaya yaklaştım. "Dakika ver Gölge" Kulağımda ki cihaza dokunup, cevap verdim. "Üç dakika, on saniye" dedim sakin bir tonda. "Dakika ver dedi-" Kulaklıktan kesildiğini belli eden cızırtılı sesle, sırtımı yasladığım duvardan telaşla kaldırdım İşte şimdi gerçekten bitmiştim. _________________________ "Bugün buradan bir kişi sağ çıkacak" deyip karşımda pişkince sırıtan şerefsize baktım. "Dua et ki ben sağ çıkmayayım, diğer türlü senin cehennemine kucak kucak odun taşıyacağım" dedikten sonra yerde yatan ölmemiş adamlardan biri gözüme çarparken, silahımdan çıkan kurşunla son nefesini verdi. Tetiğin ucunu tekrar karşımdaki yaşayan tek şerefsize çevirirken, ortamda tek el silah sesi duyuldu. °°′°°°°°° "SEN DE KİMSİN BÖYLE?" BEN GÖLGE`YDİM Karanlığa mecbur bırakılmış, kaderin siyahlığına bulanmış bir geçmişe sahip, şu anın en sessiz ve en tehlikeli askerlerinden biriyim. Ben Artemis Dora KIZILHİSAR namı diğer GÖLGE...

Gökçe... 18 yaşında genç bir kız. Babam dediği adamın şiddetine maruz kalan hayatın yüzlerinden birini gören kızlardan biri. Gerçek ailesini bulduğunda karşılaştığı yeni ev üyeleri. Bir anne, bir baba ve altı tane abi... Bu evin yedinci çocuğu, dokuzuncu üyesi. O evden ayrıldıktan sonra daha iyi bir hayat şartlarına geçmiş olsa bile peşini bırakmayan geçmiş ve insanlar... Yeni bir ev, yeni bir aile, yeni insanlar... Gökçe ve onun gerçek mücadelesi. "Ev. Duvarları kanlı olan."

Ailevi sorunlarından kaçıp huzur aradığı şehirde, Nida’nın kaderi ıssız bir gece yarısı değişti. Sahilde peşine düşen saldırganlardan kurtulmak için can havliyle kendini yola attığında, onu bekleyen şey özgürlük değildi. Nida, yağmurdan kaçarken doluya; sahildeki serserilerden kaçarken şehrin en tehlikeli adamı Pars’ın kollarına düşmüştü. Yeşil gözlü bir felaket, acımasız bir mafya ve inatçı bir genç kız... Nida o gece sadece hayatını kurtarmadı, ruhunu da Pars’ın karanlık dünyasına mühürledi. "Masumiyet o sahilde bitti. Şimdi celladına aşık olma vakti."

Geçmişini unutan bir kız yıllardır yakınlarının ondan sakladığı bir gerçekle yaşıyordur.Ondan gizlenen tek şey yaşadığı olaylar değil aynı zamanda değer verdiği kişilerdir.Yıllar sonra tekrar karşısına çıkan Ege ile Dalya’nın hayatı değişir.

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Sesi gibi gönlü de güzel Hazan çiçeğim...

" Evlenelim " " Tamam. Evlenelim. " 🕰🕰🕰 Acıların tazesi can yakardı değil mi? Peki geçmişte yaşananlatın bıraktığı hasara ne demeli? Hayatın kördüğüm olduğu zaman da ailesinden kopmak ve nefes almak için mesleği olan doktorluğu Artvin`de devam ettirmek isteyen Neşe ve otobüste karşılaşıp aynı koltukta kavga eden Yüzbaşıyla hikayesiydi bu. Saklanan sırlar, kapanan yaralar kanayacaktı.

Annesi gözleri önünde teröristler tarafından öldürülen asker adam ve ailesini trafik kazasında kaybeden doktor kadın. İkisinin de ortak bir noktası var, kardeşlerine olan zaafları. İlk kez karşılaşmalarının ardından yollarının tekrardan kesişeceğini ve bir daha ayrılmayacaklarını nereden bilebilirlerdi ki? Alparslan ve Asena Vatanı için çalışan bir asker ve insanları iyileştirmek için çabalayan doktor Kitabımla ilgili paylaşımlar yapacağım Instagram hesabımın adı Zeynluna. Takip ederseniz ve paylaştıklarımı beğenip, yorum yaparsanız çok sevinirim. Bana bir şans verirseniz çok mutlu olurum. Lütfen diğer paylaştığım kitabıma da bir şans verin💗💗

"Hiç mi sevmedin beni?" diye sordum, sesimin titrememesine özen göstererek. Arkasını döndü ve gözlerimin içine baka baka, "Hiç sevmedim seni" dedi ve o an... gök gürledi, yağmur bardaktan boşalırcasına toprağa düşmeye başladı. Yanağımdan düşen gözyaşını elimin tersiyle silip ayağa kalktım. "Defol" dedim, sesimin çıktığından bile emin değildim. Elimle kapıyı gösterdim. İç çekişini duydum, kapıdan gidişine uzun uzun baktım. Kalbim acıyordu, ruhum kanıyordu, sanki biri kalbimin üstünden tırla geçmiş de paramparça olmuş gibi... Kadın o gece anladı gözlerin de yalan söylediğini ve "Gitmez" dediklerinin gidebileceğini.

Ceylan’ın hayatı tek gecede değişti. Önce okulda işlediği vukuat, sonrada üvey abisine yaptığı şey, Ceylan hayatı uğruna kendini riske atmış, daha 16 yaşında iki vukuat işleyerek kaçmıştı. Onu yanına alanlar ise Duman kardeşler olmuştu.

Eskiden düşman olan iki aşiret arasındaki aşk

Kurgu Yüzbaşı karan Kartal ! Öğretmen Leyla Karadağ! Leyla Diyarbakır da büyük kalabalık bir ailenin kızı!! Yedi sülalesi doğulu olan Leyla, aileye Karadenizli yüzbaşı damat getirir! Leyla ile karan küçük yaşta iki aile bir ev gibi yaşayan iki arkadaştı,babalarının şehit düştüğü gün ayrılmamış lardı ama, karanın kara harp okulu nun son sınıfın`da, leyla`dan ayrıldıktan sonra,son ayrılıktı... bir daha birleşmemişler`di... taki Leyla`nın bir gün bir mafya tarafından kaçırılmasına kadar ve o gün son ayrı kalışlarıdı.çünkü ikisi kaçmak isteyipte mahkûm kalanlardı.kader onları tekrardan aynı şehirde karşılaştırır... Leyla Karadağ ⚔️ Karan Kartal