Bir bebek... Yanlış bir hayata bırakıldı. Adı bile ona ait değildi. İşkenceyle büyütülen küçük bir çocuk, geçmişini hatırlamasın diye susturuldu. Ama kader onun susmasına izin vermedi. Bir gün karşısına çıkan gizemli bir adam... Herkesin görmezden geldiği acıyı gördü. Onu karanlıktan çekip aldı. Devletin bile dokunamadığı yerden kurtardı. Yetimhanede büyüyen Salman artık sıradan biri değildi. O acıyla yoğruldu, eğitildi ve bir silaha dönüştürüldü. TSK`nın en gizli biriminde saha adıyla tanındı: Aysar 28 yıl sonra yapılan bir DNA testi tüm gerçeği ortaya çıkardı. Yanlış aile, çalınmış bir hayat ve yerini alan biri... Gerçek ailesinde Türkiye`nin en güçlü askerleri vardı. Ama ironik olan şuydu: Onların bile asla bilemeyeceği kadar gizli bir askerdi Salman. Şimdi Aysar`ın önünde iki savaş var: Biri vatan için, diğeri çalınan hayatı için. Kan sustu, Kader konuşmaya başladı. Kitabımdan yapılacak olan herhangi bir çalma veya kopyalama işleminde gerekli işlemler uygulanacaktır.

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Gerçekler bazen öğrenildiği anda insanı özgürleştirmezdi. Bazıları insanın içine yerleşir, nefes almasını zorlaştırır, geçmişiyle bugünü aynı anda yakmaya başlardı. Miray için gerçekler tam olarak buydu. Yüzleştiği her şey, şimdi onun omuzlarında sessiz ama ağır bir yük olarak duruyordu. Kaçmaya çalıştıkça peşinden gelen, unuttuğunu sandıkça daha derine kök salan bir yük. Bu kez düşmanlar açık değildi. Bu kez savaş, görünmeyen yerlerdeydi. Miray her sabah hayatta kalmayı yeniden öğreniyor, geceleri ise uykusuzluğun içinde kayboluyordu. Onu ayakta tutan tek şey, yanından bir an bile ayrılmayan arkadaşlarıydı. Bazen bir sözle, bazen sessiz bir varlıkla Miray’ı hayata bağlamaya çalışıyorlardı. Çünkü herkes biliyordu: Miray düşerse, geriye sadece karanlık kalacaktı. Ve tam her şey bu kadar kırılganken, hayatlarına bir sır gibi giren biri vardı. Yavuz Öz. Onun gelişi, cevaplardan çok yeni sorular getirmişti. Bazı insanlar gerçeği ortaya çıkarırdı, bazılarıysa onu daha da tehlikeli hâle getirirdi.

Geçmişini unutan bir kız yıllardır yakınlarının ondan sakladığı bir gerçekle yaşıyordur.Ondan gizlenen tek şey yaşadığı olaylar değil aynı zamanda değer verdiği kişilerdir.Yıllar sonra tekrar karşısına çıkan Ege ile Dalya’nın hayatı değişir.

Yıllar sonra ise kader onları tekrar bir araya getirecekti. Mirhan çocuklu aşkı olduğunu bilmeden Liyanın habersiz resimleri çekecek ve bir kez daha aşık olacaktı. Liya Yeşil gözlü çocuğu hiç unutamamıştı. Çünkü ona söylediği şarkıyı unutamamıştı. “Teklif ediyorum benimle evlenir misin?” "Geçmişim,çocukluğumun, geleceğim gözümün önünde tek tek ölüyordu. Oysa ben vuslatı beklerken, kalbimden hançer yemiştim."

Savaş zamanında doğan bir aşk... Biri asker diğeri köylü bir kız İkisininde yüreği yangın yeri... Benim adım Elfida feda edilen demek, gözden çıkarılan ama diğer anlamı veda etmek. İşte o benim için hiç kolay olmadı. Herkes benden bir fedakarlık bekledi, herkes benden bir vedayı yüreğime sığdırmamı bekledi ama kimse Elfidanın mutluluğuyla ilgilenmedi. Taki o gelene kadar... Nefretin kalbi hiç bir zaman yenemediği, her daim sevginin galip geldiği bir hikaye...

Hayatının yalan olduğunu öğrenen ve bir yalanla hayatına giren hayatının aşkı

Gerçek ailem kurgusu

Bu küçük yaşımla "evlen "dediler bana. Ne sanıyolardı ki? Yalnız büyüyen birinden ne bekliyorlardı ki?Bununla mı çözülecekti her şey? Alışırmışım, öğrenirmişim... Öyle dediler acımadan. Arkadaşlar kötü içerik içemeyeceksek bir kitaptır. Tatlış bir kitap olmasını umuyorum.

Bir bebek doğmuştu Larin`in hayatına.. Giden kişilerin yerini dolduracak bir bebek...

Yıllar önce ardına bile bakmadan Kara Liman`dan kaçıp giden Alya Ala Alsancak yıllar sonra geri döndüğünde Kara Liman`ın artık sadece bir mahalle olmadığının farkına varmıştı. Geçmişiyle bugününü aynı limanda karşı karşıya gören Alya geleceğinin ona uzanan elleriyle geçmişinin onu kendine çeken kolları arasında sıkışıp kalmıştı. --- "Eğer o gün her şeyi fazlasıyla yapsaydım şimdi her şey daha farklı olurdu."

Yarım Kalan Sigara isimli kitabın devam kitabıdır. Leyla Duman’ın cinayetinde sessiz kalan adalete ses olan Emir Kaan, şimdi aynı düzenin içinde bir rahatsızlık kaynağı hâline gelmişti. Yaşarken susturamadıkları o sesi, ölümünden sonra itibarsızlaştırmaya çalışıyorlardı. Ulaştığı makamı, verdiği mücadeleyi ve adalet uğruna ödediği bedeli suistimal edecek kadar çoğalmışlardı. Gelen o mahkeme tebligatıyla yıkılan tek kişi İklim olmamıştı. Kardeşleri de, timi de bu adaletsizlikle ikinci kez yıkılmıştı. Her biri, Emir Kaan’ın ardından bir kez daha kaybetmiş gibi hissetmişti. Ancak o vicdansızların unuttuğu bir şey vardı. Onların bozuk düzenine karşı, Emir Kaan yalnızca bir isim bırakmamıştı. İsmini lekeletmeyecek, hatırasını kirletmeyecek, anılmasına bile gölge düşürmeye izin vermeyecek kadar sağlam bir insan zinciri biriktirmişti ardında. Emir Kaan, yaşarken olduğu gibi öldükten sonra da yalnız değildi. Onu sevenler, adaletin suskunluğuna karşı hâlâ dimdik ayaktaydı. Bir zamanlar Uzman Çavuş Yılmaz’ın dediği gibi; Adalet Yılmaz`dı. Adalet yılmamalıydı! Kitabın Yayın Tarihi : 15.01.2026 Tüm telif hakkı saklıdır. Çalınması ve kopyalanması durumunda adli işlem başlatılacaktır.

Aile kurgusu Yaren Turan`ın yeni ailesiyle tutunma çabası

Beni tanısaydı karanlığımı görürdü. Beni tanımayanlara renkliydim ben... Ailesine karşı bile gururlu olan Sakura`nın hikayesi... İyi okumalar💚🌸🍀💠

Bir yüzbaşının gittiği gizli bir defile görevinde en fazla ne olabilir? Konuyu başka bir yerde görmedim. (Model kız - Asker oğlan ilişkisi) Lütfen kopyalamayın.

KİRAZ MAHALLESİ🍒 Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi`nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi İyileştirir. Bu kitap, bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."

Bir çocuk, bir ev, dört kardeş… Ve kimsenin gönüllü olmadığı bir bağ. Can, bir gecede ait olmadığı bir ailenin içine bırakılır. Onu bu eve getiren şey sevgi değildir; ölen bir annenin geride bıraktığı son istektir. Bir vasiyet.

Pusula nedir? Üzerinde kuzey güney doğrultusunu gösteren bir mıknatıs iğnesi bulunan ve yön tespit etmek için kullanılan kadranlı araç; yön belirteci. Ama bu pusula sizin sadece yönleri bulmanızı sağlar. Peki ya hayatta yönleri bulmamızı sağlayan şey nedir? Aile. Sadece dört harf ama sizin yolunuzu bulmanızı sağlar. Bu bulduğunuz yollar sizin geleceğinizi oluşturur ve hayatınızı şekillendirir. Peki ya pusulanız varsa ama kırıksa? Size yol gösteresek, sizi şekillendirecek bir pusulanız yoksa savrulursunuz. Belki başkalarından hayatı öğrenirsiniz ama yolunuzu bulamazsınız.

Timini bir patlamada kaybeden kıdemli üsteğmen Tomris Yücel yeni atandığı time ve yeni görev yeri olan Şırnağa alışması gerektiğini biliyordu ama geçmişi unutabilecek miydi?

Aile. Çoğu Çocuğun onların yanında kendini en iyi ,en mutlu, en huzurlu hissettiği kişiler benim acılarım, pişmanlığım ve Ölümüm olacaktı. En büyük korkum ise bir gün bulunmak ya da renklere hapsolmaktı. Her yer rengarenkti. Ama benim rengim siyahtı. Renkler ise en büyük tramvam...

Anka timinin yüzbaşısı bir gün operasyonda şehit düşer ve Time başka bir yüzbaşı atanır. Batu Soykan Time geldikten sonra olaylar başlar. ~ Biz Kimmiydik? Yüzbaşı Batu Soykan Kıdemli Üsteğmen Alara Sarp Teğmen Yiğit Aslan Asteğmen Levent Özkan Astsubay Kıdemli Başçavuş Erdal Bayrak Astsubay Başçavuş Hakan Sönmez Astsubay Kıdemli Üstçavuş Yusuf Bozkurt Astsubay Üstçavuş Doruk Şahin Astsubay Çavuş Aras Toprak Biz ANKA Timiydik. Her şeye rağmen ayakta duran, savaşmaktan vaz geçmeyen, Küllerinden yeniden doğan o ANKA`ydık.

0551**: Balık Köpeğisini görmedim de 0551**: Seni gördüm 0551**: Sen de beni mi görsen? 🦈 "Bizim sırt sırta verip sikemeyeceğimiz adam yok." İmge okulundan kovulur. Yeni okulunda ise öğreneceği bir şey vardır: Aile olmak için kan bağına ihtiyaç yoktur.

Kızını ilk kez görmeye gittiğinde tutuklanan bir baba Babasından hiç haberi olmayan bir kız Babakız birleştiğinde ne olacak beraber görelim Aile birleşecek mi yoksa dağılacak mı Her şey hayal ürünüdür Argo ve küfür olabilir

Nileg İmparatorluğu`nda konuşmak yasak, özel güçleri kullanmak ise ölüm sebebi. Elise Timone, Nileg İmparatorluğu`nun ezici gölgesinde doğmuş, Toprak Halkı arasında yaşayıp sisteme hizmet eden sıradan bir kız. Tıpkı diğerleri gibi bu sistemden ve imparatorluğun kölesi olmaktan rahatsız olsa da asla sesini çıkaramıyor. Bir gün bir ses ortaya çıkıyor ve bu ses hem Nileg İmparatorluğu`nu hem de sistemi değiştirmek adına bir yol açıyor. Bastırılan hayaller yeniden ortaya çıkıyor, duygular yeniden ortaya çıkıp umut yeşeriyor. Sesin ardından ortaya çıkan şarkı, sadece bir yankı olmakla kalmıyor bir isyanın da başlangıcı oluyor.

Başını tekrar eğdi ve beni bir kez daha öptü. Bu sefer daha kısa, ama daha yoğun bir öpücüktü. “Beni öldürmeyeceğine söz vermiştin…” dedim kısık bir sesle. Ne diyeceğimi bilmiyordum ve düşünebildiğim ilk şeyi söylemiştim. Ardından alnını benimkine yasladı, sesi fısıltı gibi çıktı. “Ama seni mahvedebilirim Lina… Öyle bir mahvederim ki, kendini benden istemeden kurtaramazsın.” dediğinde inanamaz gözlerle ona bakıyordum. “Sana zarar vermem Lina. Ama seni bırakmayı da düşünmüyorum.” Ayağı kalkmak için hamle yapacakken gözlerim ağırlaştı. Az önce hazdan dolayı bir iğne vurdu da ben bunu hissetmemiş miydim? Kesinlikle sorunun cevabı evetti çünkü tam olarak boynumda keskin bir sızı hissediyordum!