"Fırtına`nın Mirası," yıllar önce Maria tarafından birbirinden koparılarak dünyanın farklı yerlerine "silah" olarak gönderilen altı çocuğun, annelerinin ölümüyle gerçeği öğrenip Rize`deki babaları Lodos`un konağına dönmeleriyle başlayan trajik bir aile destanıdır. Hikaye, Maria ve üvey anne Semiray`ın yıllardır gizlediği büyük yalanların ortaya çıkmasıyla patlak veren bir iktidar ve hesaplaşma sürecini konu almaktadır. Birbirine yabancılaşmış kardeşlerin ve Lodos`un, yalanlar üzerine kurulu bu dünyayı yıkıp kendi kan bağlarından gelen yeni bir gerçeklik inşa etmeye çalışmalarını, Karadeniz`in hırçın doğasının gölgesinde, gerilim dolu bir atmosferle işlemektedir.

"Peki o zaman... Madem her şeyi yaparsın; yatağıma gir."

KIRMIZI KART “Bir sır, bir nişan ve yarım kalan bir hikâye…” Alara Derin ve Karan Demir. Biri güvenini kaybetti. Diğeri sevdiği kadını. Peki ya ikinci bir şans ikisi için de hâlâ mümkünse?

GERÇEK AİLEM Benim bir ailem mi varmış? Benim köküm varmış duydun mu hayat? Yanlız değilmişim? 16.yıl önce Çağın ailesinden kaçırlan minik kızları Nergis Çağın.16.yıldır özlem,hasret ve vicdan azabıyla onun acısını yaşayan Babası Hakan Çağın 4 abisi ,ikizi,erkek kardeşi ve yatalak annesi Ayda Çağın ve herkesten gizli çocukluk aşkının acını çeken Doğan Kum Kader sillesi bütün aileden hem huzurlarını hemde mutlulukları çalmışdı.Ama yine bir silleyle onları bir araya getirmeye 16 yıl sonra karar vermiş ki... hastanenin soğuk kolidorlarında bu yüzleşme gerçekleşiyordu

Türkiye derecesi yapıp okulun çatısından sis bombası patlatırsanız ne olur? Müdür delirir. Aileniz okula çağrılır. Ve sessizliğiyle insanın kanını donduran abinize yakalanırsınız. Ben Ada Soydemir. Kapıları hiç kilitlenmeyen bir sitede, birbirinin hayatına fazlasıyla karışan insanlarla büyüdüm. Aynı sofralarda oturduk, aynı bahçelerde kavga ettik, aynı yaz akşamlarında birbirimizin yaralarını sardık. Sorun şu ki… Bazı insanlara fazla yakın büyümek, bir noktadan sonra tehlikeli olmaya başlıyor. Çünkü çocukken “abi” dediğiniz biri, yıllar sonra kalbinizin ritmini bozabiliyor. Hele ki o kişi, abinizin en yakın arkadaşıysa. Ve mahallede herkes birbirini tanıyorsa… Hiçbir his uzun süre saklı kalmıyor. Aile baskısı, gençlik kaosu, kırık gururlar, mahalle dedikoduları, arkadaşlıklar ve yanlış kişiye aşık olmanın felaket sonuçları… Çünkü bazı sınırlar çizilmek için değil, aşılınca ortalığı yakmak için vardır.

100 k okunan ve yeniden düzenlediğim kurguya hoş geldiniz. Uyarı! Sanrı zifirisi adlı ilk kurgudur. İzinsiz basılması durumunda gerekli hukukî işlemler yapılacaktır. Arkadaşlar ağır bir kitaptır ve bu bölümler 10. Bölümden sonra başlıyor, o civarlardan öncesi herkese ortaokul çağında olan kişiler için bile uygundur ammavelakin kesinlikle sonrasını okumayın, okumak isteyeceğiniz yerler değildir hele ki- mental olarak buna güçlü olmayan kişiler- sizi kötü etkileyebilir lütfen bu uyarıyı dikkate alın, kitap ana konusu ileri de net anlaşılacaktır. Sevgilerle Tiktok hesap adı; elan Yesari

Asya`nın gerçek ailesi ikinci kitap başka evren...

Bu yaz her şey sıradan başlayacaktı… ta ki o gelene kadar. Bir bakış, bir tesadüf, bir kalabalık masa ve birbirine karışan kalpler. Bazen en büyük kaos, en sessiz anda başlar. Ve bu hikâyede kimse sadece “yan karakter” kalmayacak.

"Ne diyor şair?" diye sordu. Bir adım daha yaklaştı bana. "Ne diyor?" dedim cilveli sesimle. "Aşk bodrumda yaşanıyormuş güzelim" dedi ve elini arkamdaki duvara yasladı. "Seni tanıdıktan sonra ne kadar doğru bir söz olduğunu anladım" __________________☆__________________ Sare öğretmenliğine devam etmek için yıllarının geçtiği kasabaya tayin isteyen yirmi altı yaşında bir genç kızdır. Gittiği kasabada dedesinin tamirhanesinde çalışan Karanla tanışmak hayatının dönüm noktası olur. Sinirli, fevri ama bir o kadarda merhametli olan Karanla; çocuk ruhlu, rengarenk kişilikli Sareyi ve aynı zamanda sıcacık bir mahalle kurgusu okumak istiyorsan bu kitap tam sana göre... Cem Karaca- Tamirci Çırağı

Bir isimle başladı her şey. Bir soyadından geriye kalan tek parçayla. Piraye, kendisine anlatılan hayatın aslında kendi hayatı olmadığını öğrendiğinde, her şey bir anda değişir. Bildiği insanlar, güvendiği ev, “aile” diye bildiği düzen… hepsi yerinden oynar. Gerçeğin peşine düştüğünde ise onu tek bir şey bekler: kaçış. Ama bazı kaçışlar özgürlüğe değil, daha büyük bir karanlığa çıkar. Yabancı bir hayatın içinde büyütülmüş bir kız… Saklanan bir anne… Hiç bilmediği bir baba… Ve gerçeği kendi düzeni gibi kuran bir adam. Piraye, hem kendisinden kaçarken hem de kendini bulmaya çalışırken, gerçeğin sandığından çok daha tehlikeli olduğunu fark eder. Çünkü bazı aileler bağla değil, sırla kurulur. Ve bazı gerçekler, öğrenildiğinde insanı özgür bırakmaz.

İnsan hayatı bozuk para gibidir. Bozuklukların ismi de buradan gelir. Bozukluklar, insan ölüleridir. En korkuncu ise yaşayan bozukluklardır. Avcı ile yaşamaya çalışan bir bozukluğun kendilerini bulma arayışı. Lale ve Dem`in yavaş yavaş dost olma hikayesi.

Leyla… Ailesinden koparılmış, yıllarca “yuva” hasreti çekmiş bir kızdı. Hayat ona acımasız davransada o, asi ve inatçı ruhuyla her şeyin üstesinden gelmeyi öğrendi. Yıllarca kalbini mühürleyip içindeki kine tutundu. İntikam ateşiyle yanıp tutuşan kalbi, yıllar sonra aynı kişiyle söneceğinden habersizdi. Kaderin onu sürüklediği yerde, bir peri masalında olduğunu sandı. Oysa fark etmeden, gururunun cehennemine adım atıyordu. Ama Leyla şaşırmadı… Çünkü hayat ona çoktan şunu öğretmişti: “Her güzel şeyin bir sonu vardır.” Hilmi… Kendi yaralarına merhem olamazken başkalarını iyileştirmeyi hayatının amacı haline getirmiş bir adam… Yılların yükünü taşımaktan kendi acısını yaşamayı bile unutmuştu. Kalabalıkların içinde büyümüş, yalnızlığı sessizce omuzlamıştı. Mağrur ve ağırbaşlı duruşunun ardında, vicdan azabıyla yaşayan koca bir adam saklıydı. Kederi ellerinin tersiyle itmeye çalışsa da, en büyük darbeyi karanlık geçmişinden yiyecekti. Peki kader, yaraları birbirine benzeyen bu iki insanı tekrar aynı yola neden sürükleyecekti? (TELİF VE KİTAP HAKLARI SAKLIDIR ❗🚫)

Bir insan hafıza kaybı yaşadıktan sonra bazı insanlar değişebilir mi? Kardeşimin katili kim? neden öldürdü? Neden hafıza kaybı yaşadım?

Arya Gece Varel`in tek bir kuralı vardı: Kimseye güvenme. Ama bazı insanlar kuralları çiğnetmek için hayatınıza girer. Bir gün gelen ortaklık teklifi Arya`nın hayatını tamamen değiştirir. Korhan Holding`in genç ve sinir bozucu başkanı Kuzey Devin Korhan, Arya`nın düzenini altüst ederken; geçmişten gelen sırlar da birer birer ortaya çıkmaya başlar. Dostlukların aileye dönüştüğü, düşmanlıkların aşka karıştığı ve her karakterin kendi yaralarıyla savaştığı bir hikâye... Çünkü bazen geceye saklanan şey sadece sırlar değildir, herkes geceye saklanabilir...

Zambak gurubunda işler karışık ! Yılar sonra kayıp kızlarını bulan taşkıran ailesi ve her şeyi bilip sesiz kalan lâl ailesiyle aynı gurupta olan lâl`ın sakladı sırlar çıkıçak mı ? Peki taşkıran`lar lâl`la anlaşabiliçek mi ?

Kervancıoğlu ailesi... Gücün, paranın ve korkunun diğer adı. Onlar kaybetmez. Onlar yıkılmaz. Ama bir gece... her şeye sahip olan o aile, en değerli şeyini kaybetti. Oğullarını. Yıllar geçti. Her şey kaldığı yerden devam etti. Ama kimse bilmedi... O çocuk hâlâ hayattaydı Ve kendi ailesini tanımadan yaşıyordu Aras Karahan... Kendi kimliğini bilmeden yaşayan bir adamdı. Ahu Çavdar ise... o ailenin kapısından içeri bir hizmetçi olarak giren, kaybedecek hiçbir şeyi kalmamış bir kızdı. Ama bazı kapılar sadece açılmaz... kaderi değiştirirdi Çünkü Ahu`nun attığı o adım, sadece kendi hayatını değil... Kervancıoğlu ailesinin geçmişini de geri getirecekti. Ve bazı gerçekler ortaya çıktığında...

Adım Hilal Bade. Hayatım, bir hastane koridorunun beyazlığı kadar net, bir fincan tarçınlı kahve kadar sıcaktı. Ben buyum sanıyordum; sessizce hayat kurtaran, satır aralarında huzur arayan o görünmez kız... Ama meğer her şey, koca bir yalanın üzerine titizlikle inşa edilmiş. Şimdi bir yol ayrımındayım. Bir yanda beni sevgiyle büyüten, geçmişimi benden saklayanlar; diğer yanda ise bana yabancı bir el uzatıp `asıl ailen biziz` diyen gölgeler. Kime inanmalı? Seni bir fanusta saklayan şefkate mi, yoksa seni o fanusu kırarak kurtaracağını iddia eden gerçeğe mi? Geçmişin tozlu raflarında bir pusu bekliyor ve ben, o pusunun tam ortasında adımı ilk kez duyuyormuş gibi hissediyorum. Gölgem bile benden bir şeyler saklarken, kime sırtımı yaslayabilirim? Biliyorum; en güçlü çığlıklar, her zaman en sessiz ruhlardan yükselir. Ve benim feryadım, artık sadece kalplerde duyulmayacak kadar büyüyor. Karanlık çöküyor. Ama unutmayın; hilal, en çok zifiri karanlıkta parlar. … "Gülşen-i dehrin ne bülbülüyüm, ne de gülü; ben o sessiz feryadım ki, ancak kalplerde duyulur."

Şehrin en büyük suç baronu öldüğünde, arkasında ne bir vasiyet ne de bir halef bırakır. Tek bıraktığı şey, şehrin dört bir yanına dağıtılmış, kodlarla kilitlenmiş 5 farklı "emanet kasası"dır. Lal ve Milan`ın bu kargaşada sağ çıkabilmek için birbirlerine ihtiyaçları vardır.

❝Ait olmadığın bir yerle savaşın bittiğinde, sonucu ne olursa olsun her zaman gitmen gerekir.❞ ~ "Gerçek özgürlük senin için hiçbir zaman bu taştan konak olmadı," dedi fısıltıyla. "Çünkü bu duvarların içinde sevgi dışında her şey var." Kulağıma değen saçlarımı geriye çekti. Nefesi bu kez boynuma çöktü. Sıcaklığı tenimde iz bırakır gibiydi. "Ve sen buraya özgür olmak için gelmedin. Esir olacağını bile bile geldin. Yine de özgürlük diye yanıp tutuşuyorsun." dedi, bu uğurda kendimi bile yakacağımdan habersiz. Sözleri kadar yakınlığı da kaçacak yer bırakmıyordu. Gözlerim kendiliğinden kapandı. Vücudumdan geçen ürperti korkudan çok tanıdık bir teslimiyet gibiydi. "Bir gün," diye mırıldandı, sesi umut kadar yumuşaktı, "sana özgürlüğün gerçekten ne olduğunu göstereceğim, komşu kızı." Sırtım tamamen göğsüne yaslanmıştı artık. Nefes almak bile zor geldi. "O gün geldiğinde, sana ‘özgürsün’ diyerek zincir takan herkes arkamızda kalacak. İntikamın için kinin en büyük silahın,” Bir an durdu. Nefesi kulağımın dibinde ağırlaştı. "Ben ise," dedi alçak bir sesle. Gözlerimi daha sıkı kapattım, açmaya korktum "o karanlıkta yürürken elini bırakamayacak kadar sana adanmış, sadece sana ait olan yoldaşınım." ~~ Onu tanıdım... Ya da en azından tanıdığımı sandım. Karanlığın içinde büyüyen bazı insanlar vardır; kim olduklarını anlatmaya gerek kalmaz, gözlerindeki boşluk her şeyi söyler. O da öyleydi. Bir bakışında terk edilişin izleri, bir gülüşünde işkencenin soğukluğu saklıydı. Hangi yüzüyle karşılaşacağını kimse bilemezdi. Bazen sessiz, ürkek, gözleri dolmuş küçük bir kız gibi konuşurdu. Sonra birden değişirdi; ses tonu sertleşir, bakışları buz keserdi. O an yanındaki insanın içini donduracak kadar soğuk olurdu. Sonra bir kahkaha atar, sanki az önceki hâli hiç olmamış gibi davranırdı. Kim olduğunu sormayın. Çünkü bir cevabı yok. Ya da belki çok fazla cevabı var... ~

Kurgu "Sadece küçüklükten beri beklemiştim oysaki.nerden bile bilirdim, beklediğim o kişi mafya ve daha önce karşılaştığımı.benim yıllardır dibimde olduğunu.ve amcamlar ile ortak olduğunu nerden bilebilirdim?nerden bilecektim, ben bu mafya ile bir avukat olarak, anlaşmalı evlilik yapıp, aşık olacağımı nerden bilecektim kaderimi hayatımı değiştirecek kişinin o olduğunu... Yıllardır Firuzeyi seven uzaktan izleyen takip eden, Mirza kılıçhan oğlu. Yeraltı dünyasının en tehlikeli olan mafyası ve Mardin`de köklü bir aşiretin ağası, mafya ve aşiret kızı olan birine aşık olur... Ve asıl hikaye evlilik ile başlayıp tüm geçmiş sırları ortaya çıktıktan sonra başlar ... Mirza Efe kılıçhan oğlu⚔️Firuze Şerwanlı Uyarı! Kitabımın kurgusu çalındığı an şikayet etmekten çekinmeyeceğim bilginiz olsun! Kitap kapağı için @meisimsii`a teşekkür ederim.

Gerçek ailem kurgusu GELECEK BÖLÜMDEN ALINTI Hızlanan yağmurların altında ateşle ikimiz karşı karşıyadık üzerimdeki bügün davet için giydiğim elbise sırılsıklam olmuş makyajım akmış bir şekilde ateşin karşısındaydım Bu yüzleşme elbet olacak dı ama bügün elinde farklı bir kadının yüzügünü takmisken geri dönülmez bir yolda olduğunu biliyordu Başını yenilmişligin verdiği galbietle eğdi gözunden akan yaşlarla bana bakıyordu “Mahşere mi kaldık şimdi “ diye sordu titreyen sesiyle Kafamı salladım dilimi damağıma vurarak “tch” dedim “Şen bizi öyle bir bitirdin ki mahşere bile kalmadık “ dedim dolu gözlerle yüzgünü göstererek “Seninle ne bu dünyada ne de öbür dünyada karşılaşmak istiyorum “dedim gururumun son kalan kırıntılarıyla “ sen beni bitirdin allah da seni bitirsin evin olsun damın olmasın çocuğun olsun ama bir kez bile sana sarılmasın” diyerek arkamı dönüp gittim Son gördüğüm yağmurun altında diz çökmüş halde bana bakıp ağlayan ateşidi Ben gittim o kaldı Ben öldüm o yaşadı

05****:Yakında seni almaya geleceğim alaca

Evime yemek siparişimi teslim etmek için gelen kaslı kuryeyi(?) unutmak mümkün değildi. Her yerde karşıma çıkıyordu ve bana kendini hatırlatıyordu. Asla kurtulamıyordum. Ama nereden bilebilirdim ki onun tüm dünyam olup kalbime iz bırakacağını... 🌷✨ Uyarı: Kitabın kurgusu tamamen benim olmakla birlikte olası bir kopya durumuna karşı şikayette bulunmaktan çekinmeyeceğmi bildiririm...

Gerçek ailem tarzı bir kitap

Tanık olduğum Kişi : Diyelim ki beni gördün Neden ele vermedin? 0552 *** ** ** : Kusuru örtmede Gece gibi ol demiş Mevlana ondan 0552 *** ** ** : Ha birde...