Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Deneme amaçlı yazıyorum ilk. E muhtelemen yarım yamalak devam edıcek

KİRAZ MAHALLESİ🍒 Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi`nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi İyileştirir. Bu kitap, bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."

Sağanak yağmur şiddetini artırıyorken ihtiyar mekanının girişinde sandalyesinde çayını yudumluyordu. Yağmur damlaları arasında bir silüet çekti dikkatini. Ağır adımlarla tam önüne kadar gelen kıza baktı. Yüzündeki morluklar yağmurdan ıslanıp yüzüne yapışan saçlarından bile belli oluyordu ama adamın ilgisini çeken şey bu değildi sırtında kendiyle aynı yaşta zayıf çelimsiz soluk suratlı bir çocugu taşıyordu. Zorlansada ihtiyara hiç bakmadan adım atmaya devam etti. "Öldü mü" diyen ihtiyarı yeni fark etmişcesine irkilerek durdu. Asi gözleri adama döndü. İhtiyar sırıttı. "Ölmediyse getir içeride yardımcı olalım" kız adama boşca baktı. "Bana hastane lazım. Burası öyle değil gibi ihtiyar?" adam gayriihtiyarı güldü. "Haklısın burası hastane degil" ayağa kalkıp genç kızın ıslak saçlarını geriye itti. "Burası" dedi adam koyu gozlere sahip kıza bakarak. "Sansar`ın Yuvası. Sansar olmak ister misin?"

Cennete Açılan Kapı Bir gece, bir an, bir insanın hayatını nasıl değiştirebilirdi? Bir kadının hayatı nasıl bir anda tersine dönebilirdi? Tek gecelik ilişkiden ne gibi bir mucize doğabilirdi?

Yarım Kalan Sigara isimli kitabın devam kitabıdır. Leyla Duman’ın cinayetinde sessiz kalan adalete ses olan Emir Kaan, şimdi aynı düzenin içinde bir rahatsızlık kaynağı hâline gelmişti. Yaşarken susturamadıkları o sesi, ölümünden sonra itibarsızlaştırmaya çalışıyorlardı. Ulaştığı makamı, verdiği mücadeleyi ve adalet uğruna ödediği bedeli suistimal edecek kadar çoğalmışlardı. Gelen o mahkeme tebligatıyla yıkılan tek kişi İklim olmamıştı. Kardeşleri de, timi de bu adaletsizlikle ikinci kez yıkılmıştı. Her biri, Emir Kaan’ın ardından bir kez daha kaybetmiş gibi hissetmişti. Ancak o vicdansızların unuttuğu bir şey vardı. Onların bozuk düzenine karşı, Emir Kaan yalnızca bir isim bırakmamıştı. İsmini lekeletmeyecek, hatırasını kirletmeyecek, anılmasına bile gölge düşürmeye izin vermeyecek kadar sağlam bir insan zinciri biriktirmişti ardında. Emir Kaan, yaşarken olduğu gibi öldükten sonra da yalnız değildi. Onu sevenler, adaletin suskunluğuna karşı hâlâ dimdik ayaktaydı. Bir zamanlar Uzman Çavuş Yılmaz’ın dediği gibi; Adalet Yılmaz`dı. Adalet yılmamalıydı! Kitabın Yayın Tarihi : 15.01.2026 Tüm telif hakkı saklıdır. Çalınması ve kopyalanması durumunda adli işlem başlatılacaktır.

"Söylesene çilli aynı mahallede gözümün içine baka baka nasıl gittin onunla?" "Söylesene Turan bu evcilik oyunu ne zamana kadar sürecek?" ❤️‍🩹 Manevi dayısının oğluna hisler besleyen Umay Ece, Manevi halasının kızına aşık olan Turan Efe. - Başlama tarihi : 07.02.2026

Kalbimin Mahremi, kimseye açılmayan yaraların, söylenemeyen cümlelerin ve kalpte saklanan sırların hikâyesi. Bazı duygular vardır; adını koyamazsın, inkâr edemezsin ama taşımaktan da vazgeçemezsin. Bu hikâye, kalbini korumaya yemin etmiş birinin, en savunmasız yerinden sevilme ihtimaliyle yüzleşmesini anlatıyor. Çünkü herkesin kalbinde, sadece bir kişiye ait olan bir mahrem vardır.

Yaşadığı büyük depremden sonra ailesini kaybetmiş genç bir kız ve hiç kızları olmayan Karalar. Kader mi onları bana getirmişti yoksa her şey planlımıydı? Karalar büyük bir gizemdi, çözülmesi imkansız derece de zor olan problemdiler ama ben çözecektim. Başka şansım yoktu.

Bu küçük yaşımla "evlen "dediler bana. Ne sanıyolardı ki? Yalnız büyüyen birinden ne bekliyorlardı ki?Bununla mı çözülecekti her şey? Alışırmışım, öğrenirmişim... Öyle dediler acımadan. Arkadaşlar kötü içerik içemeyeceksek bir kitaptır. Tatlış bir kitap olmasını umuyorum.

Siz: Alp abi sana birşey söylemem lazım.(20.30) Alp Abi: Yine ne oldu Defne?(20.47) Siz:Hamileyim.(20.48) Alp Abi:Ne saçmalıyorsun?(21.00)

Her şey hiç beklemediğin zamanda gercekleşiyor

Yetimhanede büyüyün ve oraya ailesi tarfından bırakıldığımı düşününe ikiz kızlarımız yolu Mardin`e düşmüştü.  Ancak bilmedikleri birşey vardı. İş için gittikleri o toprakların onlara hem aile hem de aşk katmasıydı. Yeni buldukları, daha tanımadıkları kuzenleri yüzünden düşman aşiretin iki kardeş ağasıyla evlenen, ikizlerin yolculuğuydu bu. İkizler ya tanımadan evlendikleri bu iki ağanın acıların mahkum olacaklar ya da kadın gücüne sahip çıkacaklardı. Hayatları alt üst olan bu ikizlerin hayatlarının altları üstlerinden daha güzel olabilir miydi? Berfin~Berfu

Ben İpek 16 ımda sevdiğim adamın 19 umda gelini oldum Anne ve babasını kıymetlisi abilerinin pamuk prensesi sevdiğim adamın töre uğruna yaktığı biricik aşkı İpeki

Hayat, bazen en ağır rolü en hazırlıksız oyuncuya verir. Kadir için her şey, geçim derdiyle kabul ettiği basit bir figüranlık teklifiyle başladı. Üzerindeki emanet siyah takım elbise ve elindeki maket silahla, sadece birkaç sahne çekip mahallesine dönecekti. Ancak o gün, bir film setinin ışıkları altında değil, hayatın en karanlık ara sokağında kayboldu. Kendisini kaçıran adamların aradığı kişi o değildi. Ama girdiği dünya, bir kurgudan çok daha fazlasını vaat ediyordu: Kan, güç ve yıllardır saklanan sırlar... Bir yanda soğuk bir imparatorluğun tahtında oturan Serhat Arıkan, diğer yanda sadece sevdiklerini korumaya çalışan fırıncı Kadir. Kadir, bu tehlikeli oyunun içinde hayatta kalmaya çalışırken, aslında en başından beri sahte bir hayatın başrolü olduğunu fark edecektir. Maskeler düştüğünde, kimin kurban kimin cellat olduğu birbirine karışacak. Çünkü bu sahnede hiç kimse göründüğü kadar masum, hiçbir tesadüf göründüğü kadar uzak değil. FİGÜRAN… Aksiyon, dram ve karanlığın, en keskin noktada birleştiği yerde…

Bir yerde okumuştum: "Tepeden tırnağa yaralısın, sevmek senin neyine. " yazıyordu. Kalbime kazımak istedim bu cümleyi, çok dokunmuştu.

Nazlı, yıllar önce ailesini karşısına alarak evlenmiş ve bu evlilikten doğan kızını tek başına büyütmek zorunda kalmış bir annedir. Kızı Aybüke ise doğuştan gelen kalp hastalığıyla yaşamakta ve bu hastalık, her geçen gün hayatını biraz daha zorlaştırmaktadır. Doktorların artık yapabileceği bir şey kalmadığında, Nazlı kızının kalan zamanını aile sevgisiyle geçirebilmesi için yıllar sonra baba evine geri döner. Bu dönüş, yalnızca bir çaresizlik değil aynı zamanda geçmişle, kırgınlıklarla ve yıllardır taşınan yüklerle yüzleşmesini sağlamıştır. Fakat nikah günü yaşanan ani kriz, Aybüke`nin hayatını tek bir ihtimale bağlar: kalp nakli. 14 Bahar, bir annenin çaresizliğiyle başlayan; sevgi, fedakârlık ve kaderin iç içe geçtiği, kalpten kalbe dokunan bir hikâye...

Kızını ilk kez görmeye gittiğinde tutuklanan bir baba Babasından hiç haberi olmayan bir kız Babakız birleştiğinde ne olacak beraber görelim Aile birleşecek mi yoksa dağılacak mı Her şey hayal ürünüdür Argo ve küfür olabilir

"Merağınız geçti mi komutanım ? " " Geçmedi Tomris .Garip bir şekilde sen anlattıkça ve bu kadar hayatıma dahil olmaya devam ettikçe sana olan merakım artıyor " **************** Timini bir patlamada kaybeden kıdemli üsteğmen Tomris Yücel yeni atandığı time ve yeni görev yeri olan Şırnağa alışması gerektiğini biliyordu ama geçmişi unutabilecek miydi?

|Üç yıl önce boşanan Ceren ve Aras, 6 yaşındaki kızları Ada’nın hastalığıyla yeniden bir araya gelir. Ada, en zor günlerinde anne ve babasının yan yana olmasını ister; onlar da geçmişin gölgesine rağmen birbirlerine katlanarak aynı evi paylaşır. Geçmişe dair unutulmuş anılar, yılların ardında kalan duyguları sinsice yeniden alevlendirir ve saklı kalan yaralarını yeniden ortaya çıkarır.|

Ailevi sorunlarından kaçıp huzur aradığı şehirde, Nida’nın kaderi ıssız bir gece yarısı değişti. Sahilde peşine düşen saldırganlardan kurtulmak için can havliyle kendini yola attığında, onu bekleyen şey özgürlük değildi. Nida, yağmurdan kaçarken doluya; sahildeki serserilerden kaçarken şehrin en tehlikeli adamı Pars’ın kollarına düşmüştü. Yeşil gözlü bir felaket, acımasız bir mafya ve inatçı bir genç kız... Nida o gece sadece hayatını kurtarmadı, ruhunu da Pars’ın karanlık dünyasına mühürledi. "Masumiyet o sahilde bitti. Şimdi celladına aşık olma vakti."

Bir İstanbul vardı. Aşıkları kavuşturdu. Bir Mardin vardı. Aşıkların dönüm noktası oldu. İlk görüşte birbirlerine aşık olan Bala ve Miran Mardin de hayatlarının sınavını vereceklerdi. Birlikte kül oldular. Lavinia ölüm çiçeği demekti ama lavinialar yanınca küllerinden yeniden doğabilecekler miydi? Siz de Mardin yolculuğunu okumak isterseniz bu kitabıma beklerim✨ Miran: Senden gelen her şey başım gözüm üstüne. Bala: Teşekkür ederim. Miran: Etme. Edilecek bir şey yapmadım. Bala: Beni mutlu ettin. Bu bir şey değil mi? Miran: Bu benim için her şey. Miran: Sen kollarımda huzur bulurdun. Bala: Şimdi o kolların nefes aldırmıyor Miran. Ben artık lavinia kokuyorum. Ölüm kokuyorum.

Yurt dışında 20`den fazla ülkede basılan kitabımın Türkçe adaptasyonu. Çeviri değil, adaptasyondur. Eğlencesine okunması tavsiye edilir. Mantık hataları olabilir. Kıvanç Avcı çok az şeye takıntılıydı: futbol, o altı yaşındayken eşyalarını toplayıp evi terk eden annesi ve babasının sevgisini kazanmak için başarması gerekenler. Bal Derinöz bu listeye dahil edilemezdi ve edilmemeliydi. Bal, Kıvanç, Derya, Mert ve Çınar. Bu kitap bu beş kalbi kırık çocuğun bir araya gelerek hayatla barışmaya çalışmalarını anlatıyor.

Güneş, hayatı neşeyle karşılayan bir kızdı. Ta ki en güvendiği yerde kırılana kadar. Bu hikâye; ilk aşkın, dostluğun ve hayallerin bir anda nasıl yön değiştirdiğini anlatıyor. Kayıpların insanı nasıl büyüttüğünü, geçmişin izlerinin nasıl silinmediğini… Ve bazen her şeye rağmen yeniden başlamanın mümkün olduğunu. Bazı güneşler batar. Ama en güzeli, yeniden doğanlardır.

"Kalbine mi sıkayım? Kalbime mi sıkayım Gülyâre. Söyle ne yapayım?" Gökler ağlar mıydı insana? Toprak? Dağlar? Ağlar mıydı? Ağlardı. Şimdi gecenin bu kör vaktinde, iki yanındaki ormanda kanat çırpan kuşlar bile ağlıyordu Gülyâre`ye. Yiten umutlarına, hiç edilen sevdasına, bağrından sökülüp alınan evladına ağlıyordu gökteki kuşlar. Körpe yüreğinde büyüttüğü sevdası ise şimdi dizlerinin dibindeydi. Gülyâre`nin elindeki silahı kendi büyük elleriyle kavrayıp tam kalbinin üzerine bastırdı Hazar. Dilindeki düğümü çözüp konuşurken takati kalmamıştı artık kadının. "Başka bir sonumuz olabilir Hazar. Yapma bunu ne olur?" - - - Hazar. Gaddar Hazar. Kalpsiz Hazar. Merhametsiz Hazar. Herkese iyilik meleği olan ama Gülyâre`ye azap meleği olan Hazar. Herkesin gölgesinde nefes aldığı ama Gülyâre`in nefesini kesen Hazar. Ne yapacaktı şimdi. Tetiğe basıp yaktığı intikam ateşiyle kendini mi yakacaktı. Kendi sonu olupta, bir hiç uğruna kaybettiği kardeşlerinin üçüncüsü mü olacaktı? Yoksa vazgeçip intikam uğruna ruhunu tarumar ettiği kadından yeniden aşk mı dilenecekti. Hayır. Hayır bunu yapamazdı. Kardeşlerinin kanının üzerine mutlu sonlu bir rüyayı yaşayamazdı varlığı kabus olan bir adam. Buna hakkı da yoktu. Herkes sussa vicdanı buna izin vermezdi. Şimdi burada dizlerinin dibine yıkıldığı karısı halen Hazar`a umutla bakıyordu geldikleri sona rağmen. Başını salladı Hazar umutsuzca. "Bizim mutlu sonlu bir hikayemiz hiç olmayacaktı Gülyâre." Yutkundu. Sanki alacağı bir nefes onu bu cehennemden kurtaracakmış gibi. Ama yolun sonuydu onun için. Sonra denizlerle göklerin vuslatı gibi son defa birleşti iki çift mavi. "Oğlumuza iyi bakacağını biliyorum. Ama senden tek bir isteğim var... beni kötü bilmesin. Hak etmediğimi biliyorum ama yinede bencilce beni kötü bilmemesini istiyorum." "Yapma Hazar..." Kelimeleri umutla dolu, sesi hiç utanmadan sıkılmadan yalvardığını gizlemiyordu Gülyâre. Hazar dinlemedi karısını. Küçük basit bir hareketle tetiğe bastı. Ölüm sesi karanlık ormanda yankılanırken o küçük metal parçasının günahkar kalbini parçalamasına izin verdi. Sonra ne mi oldu? Hiç. Koskocaman bir hiç. 🥀 🥀 🥀