"Ne çocuğu? " "Kız çocuğu" dedi bana Onların hikayesi böyle başlamıştı. Ölümü yok sayamak neye yarar seni bulduktan sonra bilmiyordum ama öğrenecektim . Ben bunları öğrenirken yanımda onlarda olacaktı. Belki benim sonum değilse bile o üçünün sonu güzel olacaktı . Çünkü birileri ağlarken birileri bir yerde gülüyordur . ( İki üç bölüm yanılamıştı ama biraz daha değişiklik yapıp yeniden yazdım)

Tekli paten yapan Kat hayatındaki ani kararlarla değişir ve kendini eşli patende bir aşk sınavının içinde bulur

Yqğmur hayatı boyunca birçok insan sevmişti, bazılarına aşık olmuştu. Ama hiçbiri bir tanesi kadar tutkulu sayılmazdı. Ama ne de olsa o da bitmişti, değil mi? Sonuçta hoşlandığı çocuğun gerçek yüzünü görmüştü. Neydi adı? Karan Akay. Bu çocuğa aylarca, yıllarca sadece uzaktan bakmıştı. Hiç açılacak cesareti bulamamamıştı. Ama sonra fark etmişti ne kadar iğrenç biri olduğunu. Yani öyleydi değil mi? Sonra Karan Akay bir araba kazası geçirmişti. Yağmur yanına gitmek istememişti ama gitmezse kötü görüneceğini biliyordu. Sadece bir çiçek götürüp gitmekti planı... Ama Karan`da bir şeyler değişmişti. Garip bir şekilde iyi davranmıştı ona. Ve bu iyiden de öteydi. Sanki yıllarca izlediği, aşık olduğu o çocuk geri dönmüştü. Ama Yağmur ondan nefret ediyordu. O gıcık, nefret edilesi tipin tekiydi. Ama Akay ona garip davranıyordu. Sürekli özür diliyor, bir şans daha istiyordu. Ama Yağmur`un ona şans vermeye niyeti yoktu. O, onu sevmiyordu ve sevmek de istemiyordu.

"O silah tutuyordu. Ben yaraları sarıyordum. Aynı evde, aynı kaderde, aynı savaşın içindeydik." Siyah ve Beyaz - Gücün, tehlikenin ve yasak bir yakınlığın hikâyesi.

Hayata 0-1 yenik başlamış dört kadın Hayata 1-0 galip başlamış dört erkek Hayat bu ikilileri nerde nasıl ve ne zaman yakalıyacak... Aşk serisinin ilk kitabı.

Siz:Elimden geliyorsa Siz: Azıcık sevsene beni +0530:? +0530:Kimsin

Hayat iki seçenekten ibaret. Ya dayan... ya da yan...

Büyük bir yanlış anlaşılma, geri alınamayacak sözler ve birbirine asla benzemeyen iki hayat... Tahir ve Zühre’nin yolları hiç beklenmedik bir anda kesiştiğinde, Nevşehir sokakları artık çok daha eğlenceli bir yer haline gelecek. Bir yanda yerinde duramayan neşeli bir avukat, diğer yanda inadı dünyalara bedel sakar bir reklamcı. Ortalık karıştığında ve her şey sarpa sardığında geriye tek bir itiraf kalacaktı​ "İnsanlar aşık olduğunda yaşadığını hissedermiş; sanırım seni tanıdıktan sonra yaşadığımı hissediyorum Zühre." ​Zühre’nin inadı Tahir’in enerjisiyle çarpıştığında, ikisi de henüz farkında değildi ama hayat aslında o karmaşanın içinde başlamıştı.​​ "Delisin biliyor musun Tahir?" "Deliliğim sensizlikten değil, senden.”

Yetimhanede büyüyen ceren daha ilk geldi gün kapıda gördü çocuğa aşık olur aradan yıllar geçer ikiside değişir değişmeyen tek şey ise cerenin ona olan duygularıdır

"İlkler kalır, iliklere kadar. Kimse unutmaz ilk aşkını ama sen, Mihriban, bana unutturdun." Gözlerim tam uykuya dalacakken saçlarımı sevip, "Şiirler aslında senin yüzünün şiirleriymiş." "Hmm," dedim, fısıltı gibi çıktı. "O zaman beyaz kuğuyu bana ithaf et." Sırıttı. "Sen zaten benim beyaz kuğumsun." Gözlerim kapandı, göğsüne çekip üzerimi örttü.

"Şakayık senin gibi karmaşık ama bir o kadar güzel."

Taha`nın Geceye Yakışan Kadın şarkısına ithafen ortaya koyduğum bir eserdir. "Bazı şarkılar susturur insanı. Çünkü içinde söylenmeyen çok şey vardır.." & Gece yirmi yaşında, mimarlık öğrencisidir. Lisedeyken delicesine sevdiği Ateş`in yıllar sonra ona attığı bilinmeyen numaradan gelen mesaj tüm hayatını alt üst edecektir. Ateş Gece`yi terk etmesinin pişmanlığıyla ona yeniden ulaşmaya çalışırken bir yandan da Gece`nin kalbini geri kazanmaya çalışacaktır. Peki başarılı olabilecek mi? Geceye yakışan o kadındı Gece... Ateş`se geceye alışmış olan o adamdı... Ama aynı zamanda geceyi yakan adam da oydu... Bir kere yanan biri, her şeye inat küllerinden doğabilir miydi..? Kitap kapağı tasarımı: @golgeprenses._

Hellö buradaki ilk kitabim olacak. Boş oldukça bölüm atarım çok heyecanlıyım.

“Ona herkes Melis diyordu, ama adamın dudaklarında o hep Buse’ydi.” Bazı sırlar bir ömür saklanmak için, bazı isimler ise sadece bir kişi tarafından söylenmek için vardır." Özgür Deniz yıllar sonra Londra’dan döndüğünde, karşısında bıraktığı o küçük kızı değil; tüm savunmalarını tek bir bakışıyla yıkan bir kadını buldu. Aralarındaki yaş farkı bir engel, sevdiği kadının kardeşiyle olan dostluk bağları ise bir prangaydı. Ama Deniz’in kimsenin bilmediği bir sırrı vardı: O, Melis’e her "Buse" dediğinde, aslında onu ruhundan öpüyordu. Melis’in ise kalbinde sakladığı "Deniz Abi" aşkının, aslında yıllardır karşılıklı olduğundan ve o özel ismin altındaki yakıcı arzudan haberi yoktu... Şimdilik. İki tıp öğrencisi, yıllanmış bir sessizlik ve tek bir isimle bozulan yeminler.

Uzun zamandır gitmek istediği antikacıya en yakın arkadaşı ile giden Eslina beğendiği bir günlüğü alır ancak günlük geçmiş yaşantısındaki sevgilisine aittir.

Yetim ve öksüz bir kızın yetimhanedeki anıları travmaları ve hayatını anlatır

Karşımdaki kadın yüzündeki masum gülümseme ile bana bakıyordu. Sağ elini tokalaşmak için kaldırdı ve konuşmaya başladı. " Merhaba ben Olga." Tuhaf bir aksanla konuştu. " Merhaba bende Birce, sizi tanıyor muyum acaba?" " Ah hayır, ben annenizi böyle ortamlardan tanıyorum. Hep sizden bahsederdi . Bende bugün sizi onun yanında görünce tanışmak istedim." " Hah , anladım. Tanıştığıma memnun oldum." " Bende sonunda sizinle tanıştığım için çok memnunum. Gerçekten çok güzelsin." dedi. Mahcubiyetle başımı eğip konuşmaya devam ettim. " O sizin güzelliğiniz Olga hanım." Gerçekten çok güzel bir kadındı. Kızıl saçları ve ela gözleri ile prenseslere benziyordu. Bu sefer Olga bana gülümsedi . Ona seslenilmesi ile arkamdaki ona seslenen kişiye seslendi ve yanına çağırdı. Ben hala ona bakıyordum. "Bak birce bu adamda benim nişanlım." Bahsettiği kişiyi görmek için kafamı bize doğru gelen adama çevirdim. Gördüğüm kişiyle ağzımdan tek bir kelime döküldü. Onunda aynı şekilde. " Dmitri." " Balım." * Kitapta şiddet ve uygunsuz içerik bulunabilir.

" Anladım ki aklımı değil yüreğimi dinlemem en güzeliymiş"

O gün orada olmasaydım hayatım belki de daha farklı ve sade olurdu "Onu" görmeseydim tanımasaydım diğer insanlardan farkım olmayacaktı...

Çok sevdiğim boksçunun maçına gittim en fazla ne olabilir kiiiii ? ....

Aaron ve Wynne çok yakın arkadaşlardır küçüklüklerinden beri. Aaron`un hoşlandığı bir kız vardır adı Ember`dir.Aaron ona yakınılaşmaya çalışır ama tam istediği gibi bir yakınlaşma "sevgili olma" gerçekleşmez Wynne da birinden hoşlanıyordur ama bunu Aaron ona ne kadar sorsa da soruyu başından savmıştır…

Bana sadece annem ve Başak Lavinya derdi çünkü yakınlarım dışında herkes adımı Lavin olarak bilirdi. Lavin Korkmaz. Korkmaz Holding’in sahibi, şirketi tek başına yöneten, sert ve kendinden emin yüz ifadesiyle bilinen ama aslında hiç öyle olmayan kadın.Kalbi taş gibi görünen ama aslında bir cam gibi paramparça olan kadın.Lavin Korkmaz.

Bizden bir kaç parça kalırdı elbet bu hayatta, ama benden sana kalacak olan tek şey kalbimdeki bir parça solmuş demet olacak daima. *ALINTI* "Belli bir hedefi olan sensin ama bu hedef noktasında olan da benim." dedi kalbimi deşecek kadar güzel olan o gözleriyle ve devam etti. "Ben ölmeyi seçseydim sana o şansı çoktan verirdim Silas ama ben senin gibi bir canavara o şansı vermemeye çoktan karar verdim. Ben hayatı boyunca sevilmeyen canavarları sevmem." kalbimin yavaş yavaş çatladığını hissettim. Belki defalarca kez yapmıştı bunu ama her seferinde daha da eziliyordum onun altında... Hiç düşünmeden sordum. "Ben sana ne yaptım Anna?" dedim güçlü olmaya çalışırken kısılan sesimle. Sarhoşluğumun verdiği etkiye dayanarak zaten ağır yaşadığım duygularım ve onun karşısında ağlamamak için çabalayan gururum bir çukur içinde sıkışmış gibiydi. Ve bu çukurdan beni çıkaracak tek şey ona sımsıkıya sarılıp o güzel kokusuyla biraz olsun yorgunluğumu atacak bir uykuydu. Hayaldi benim için ona sarılmak ve onun göğsünde uyumak. Hiç gerçekleştiremeyeceğimiz gerçekti bu. "Sen bana ne mi yaptın? Sen bana her şeyi yaptın. Senin yüzünden benim hayatım mahvoldu." "Ben sana hayatımda zerre zarar verdiysem öldür beni tam şuanda!" dedim ve kemerime sıkıştırdığım tabancamı ona hiç düşünmeden uzattım. "Sana zarar verdiyse bu ellerim, hiç düşünme çek vur istediğini!! Çünkü ben dokunmaya kıyamadığım yaşam nedenime asla zarar vermem." "Biliyor musun Silas sen... sen sevilmeyi bile hak etmiyorsun. Belki de bu yüzden sevmiyorumdur seni." Dedi zehirli diliyle. Ve o an gururumun ezildiğini hatta paramparça olduğunu hissettim. Ama ben ondan vazgeçemediğim için ne ilkti bu ne de sondu...

“Bazı şehirler insanı çağırmaz… geri alır.” Mihri, Mardin’e bir kazı için geldi. Ama bu şehir, onun aradığı bir şey değildi. Aksine… ondan saklanan bir geçmiş vardı. Miran Alaz Savran, bu toprakların sahibi değil… kaderiydi. Ve Mihri, farkında olmadan düşman olduğu bir ailenin tam ortasına yürüdü. Kader onları bir araya getirdi. Öfke birbirlerine yaklaştırdı. Ama kayıp… her şeyi yok edebilir. KÖK Kader • Öfke • Kayıp

Kızımız hazal eski okulunda zor anlar yaşadığı için yeni bir okula nakil olur nakil olduğu okulda bir grup zorba vardır ama bilmedikleri şey yeni kız eskiye göre daha asabi ve serttir “düşmedim sadece yerle paralelim”