Gökyüzü ağladığında, toprak dilsiz kalır... Bir savaşın küllerinden doğan bir kız çocuğu… Ve kaderleri birbirine mühürlenmiş iki ruhun hikâyesi… İnsanlık, kendi elleriyle kurduğu dünyanın küllerinde yaşamayı öğrenirken; şehirler sessiz çığlıklarla yıkılıyor, anneler çocuklarını toprağa emanet ediyor, gökyüzü ise yıllardır gözyaşı dökmekten vazgeçmiyordu. Tam herkes umudun öldüğüne inandığı gün... Bir çocuk doğdu. Adı Lilya idi. Onun ilk nefesiyle savaş sustu. İlk bakışıyla zaman durdu. Ve altın gözlerinde, yüzyıllardır unutulmuş bir kader yeniden uyandı. Fakat her mucize, kendi lanetini de beraberinde getirir. Bir anne son nefesiyle kızına hayat bırakırken, bir baba kanla yazılmış bir yemin etti. O günden sonra Lilya yalnızca hayatta kalmak için değil; insanlığın son umudunu, geçmişin sırlarını ve kalbine mühürlenecek büyük bir aşkı taşımak için yaşayacaktı. Çünkü bazı insanlar dünyaya yaşamak için gelmez... Karanlığın en derin yerine bir ışık yakmak için gelir. Ve bazı çiçekler... Güneşi hiç görmeden açar. Bu kitap; savaşın ortasında yeşeren umudu, gözyaşlarının susturamadığı sevgiyi, fedakârlığı, kayıpları ve kaderin birbirine bağladığı iki ruhun yürek burkan yolculuğunu anlatıyor. Çünkü bazen tek bir çiçek, bütün bir dünyanın yeniden çiçek açmasına sebep olur...

Savcı Hazel Karahan`ın önüne ünlü bir mafya olan Korkut Karadağ`nın suç dosyası bırakıldığı zaman başlamıştı herşey. Hazel Karahan adaleti seçip gerekeni yapmıştı ancak kimse bilmiyorduki Korkut Karadağ`nın hapishaneden ölü bedeninin çıkacağını ve kardeşi Melikşah Karadağ`nın intikam için baş koyduğu yolda abisini içeri tıkan savcıya aşık olacağını. Kimse bilmiyorduki, Melikşah`ın intikamının ve sevdasının arasında kalacağını Hazel`in ise mesleğinin, adaletinin ve aşkının arasında kalacağını. Peki hangisi kazanacaktı? Aşk mı, adalet mi, intikam mı?

Dudaklarının kenarı hafifçe kıvrıldı. “Bak,” dedi alçak bir sesle. “İnsanlar ne görüyor biliyor musun?” Cevap vermedim. “Romantik bir çift.” Sesi sakindi. Yine.  Sıradanmış gibi. “Peki ya sen ne görüyorsun?” Boğazım kurudu. “Kontrol manyağı bir adam,” dedim. Hiç düşünmeden. Gözleri karardı. Beni o pozisyonda bir saniye daha tuttu. İki.  Üç. "Yanlış,” dedi. Sesi bu sefer daha düşüktü. “Ben… kendine ait olanı koruyan bir adamım.” İstemsizce nefesimi tuttum. “Ben sana ait değilim,” dedim hemen. Ama sesim... düşündüğüm kadar güçlü çıkmadı. Uzun uzun gözlerime baktı. Sanki söylediğim şeyin doğru olup olmadığını tartıyormuş gibi. ---Kitap şarkıları--- Alyona shvets - vredina Guses n roses- This I love Nova Norda - Aşka çarem yok AQTAII - Herkesim Anıl Emre Daldal- B. Gripin - Yalnızlığın çaresini bulmuşlar Britney Spears- criminal Gökşin Derin - Romeo`nun kırık kalbi Frxzbie-Romeo ve Juliet

Yalanların üzerine kurulan gerçekler.

Söylenen yalanlar, verilen sözler ama en önemlisi bir sahnenin arkasında yaşananlar. Sıradışı bir davette karşılaşan dedektif ve modelin hayatları asla çarpışamayacak gibi hissettirmişti fakat rüzgarın savurduğu hileli oyunlar onları bulduğunda artık ikiside kaçışın olmadığının farkına varmışlardı. Vari Marco, yalancı ev işinde en profesyonel çalışan dedektif, peki gerçekte görünmeyen sahne ardındaki namı neydi? Lorin, sahne ışığında parlayıp gözler önünde üstün gösterilmenin ardında, sahne arkasında nasıl bir şanı vardı? Bu artık onları birlikte olması gereken bir durumdu ve birlikteliklerine inandıracak tek yalan ise evlilikti, peki bu oyunda piyon muydular yoksa şah mıydılar? Ya da artık korkuların ardından yükselen seslerin kısık sesle kulakta yankılanışının ve atamayan kalplerin tek bir yürekte birleşip sanki bu anı beklercesine hızla atması gibiydi. Bu onların savaşıydı, hikayesi ya da masalları değil, üzerlerinde donukluk bırakan soğuk bir atmosferdi. Hazır mısın? Çünkü ilk defa bir Sahne Arkasın Resitaline davetlisiniz. Unutmayın, bu resital çalgılı değil, çalıntısı ve kanlı olacak.

12/B Tolga:Denemede beni geçemediğin için okula gelmedin dimi? 12/B Tolga:ĞWİRYWJDHİSÖŞĞWORUWKXB Siz:Salakmısın?

Öylesine biri: Ne sanıyorsun sen kendini? Öylesine biri: Hayır yani ne geçti eline? Öylesine biri: Ne yaptığının farkında olmayan birisin! YağızAliKara: Kimsin?

Mizgin Kalyoncu, şımarık ve prenses gibi yetiştirilmiş bir ressamdır. Gümüşhane`nin bir köyünde yaşamaktadır. Sıcak bir yaz gününde, festivalde horon teperken yanında oynamaya başlayıp kavga ettiği askerin, aslında küçükken evlenip Almanya`ya gitme sözü verdiği çocukluk arkadaşı olduğunu bilmemektedir. Ağır başlı Yüzbaşı Sadi Ilgaz ile patavatsız Mizgin`in atışmalı aşk hikayesini okumaya ne dersiniz?

"okşamazsan içine girerim" dedi korkarak yaklaştım ona Fırıncı tarafından sürekli taciz edilip küçük yaşta evlendirilen Nazan

Duvarda Kanlı Gece Yarısı Sirkine Hoşgeldiniz yazısı belirdi. Buradan çıkış yoktu. Kuzu kendini kurda kurban etti. Şeytanlar kurdun arkasına sıralandı bir bir. Melekler öylece uzaktan izledi, günü gelince ilahi adalet yerini bulurdu, er ya da geç.

Sekiz yıl önce, bir gece yarısı işlenen faili meçhul bir cinayet sadece bir genç kızın hayatını çalmakla kalmadı; Vera ve Karan’ın tutkulu aşkını da o karanlığa gömdü. Karan arkasında tek bir açıklama bile bırakmadan şehri terk ederken, Vera o gecenin enkazından sarsılmaz bir Cumhuriyet Savcısı olarak düştü yollara. Şimdi, zamanaşımı süresinin dolmasına aylar kala, tozlu bir dosyanın içinden çıkan tek bir delil geçmişin kilitli kapılarını yeniden aralıyor. Adaleti tecelli ettirmeye kararlı olan Savcı Vera Sancak, dosyanın kontrolünü eline aldığında karşısında hiç beklemediği birini bulur: Şehrin en tehlikeli, en kural tanımaz ceza avukatı olarak geri dönen Karan Soyder. Üstelik Karan, baş şüphelinin savunmasını üstlenmiştir. Mahkeme salonunun soğuk ışıkları altında başlayan bu amansız zeka savaşı, saklanan gerçekler ve bastırılamayan arzularla kontrolden çıkmak üzere. Vera, aşık olduğu adamın bir katili koruduğuna inanırken; Karan, Vera’yı korumak için kendi hayatını ateşe atmaya hazırdır. Ancak iki tarafın da unuttuğu bir şey vardır: Bazı davalarda hakim de sanık da vicdandır ve adalet, sadece aşkın bittiği yerde başlar. Geçmişin gölgesinde tutkuyla yanan iki kalp, doğrularla yalanların birbirine karıştığı bir duruşmada karşı karşıya... Kararı kim verecek?

Karanlıktan korkmayın. Işık daima geri döner.

Adamın bütün hayatı kızıydı. Can tanesi, bir tanesi... Beklemediği bir anda, yıllar önce velayetini isteyerek ellerine teslim eden eski karısı çıkageldiğinde ise yüreğinde hem korku hem de öfke aynı anda dolanmaya başlamıştı. Korkunun yerini sevda, öfkenin yerini sükunet alsın diye de yoluna çiçekler serdi kadın. Belki biraz geçti ama önemli olan geç olması değil sonsuz olmasıydı. Sonsuzluklarında yollarına çıkan her taşı tek tek kaldırıp, çiçek bahçesine döndürdükleri bu serüveni hep beraber yaşadığımız Destek Aşklar Serisi 2 - Gönlümün Hakimi`ne hoşgeldiniz. "Tanıdık birine tekrar kavuşmak gibiydi aşk..."

Bir voleybolcu kiz ve futbolcu erkek arasında geçen bir hikâye. Küçüklüklerinde birbirlerine birşeyler hissederler ve kader onları uzun zaman sonra bir araya getirir.

SANA ÇIKAN YOLLAR… İdil Aras`ın hayatı, yıllardır aynı sokaklardan, aynı apartmanın merdivenlerinden ve aynı insanların arasından geçip duruyordu. Üçüncü katın yedi numaralı dairesi, karşı komşuları, mahallede onu çocukluğundan beri tanıyan esnaf, her şeyi bilen apartman teyzeleri ve günün büyük kısmını birlikte geçirdiği Özge ile Pelin... İdil`in dünyası küçüktü belki ama içinde herkese yetecek kadar hikâye vardı. Bir de Kayra Demir vardı. Aynı mahallede büyüdüğü, aynı apartmanın koridorlarında karşılaştığı, abisi Yunus`un takım arkadaşı olan Kayra... Kayra`nın hayatı ise İdil`inkinden biraz farklıydı. Antrenmanlar, maçlar, deplasmanlar, takım arkadaşları ve futbolun peşinden sürüklenen bir hayat... Ama yolları hâlâ aynı yerlere çıkıyordu. Bir kafede, apartmanın girişinde, mahalle arasında, bir maçın kenarında ya da hiç beklemedikleri bir anda... Çünkü bazı insanları hayatından çıkarmak mümkün değildir. Onlar zaten hayatının bir parçasıdır. Ve bazen insan, yıllardır yürüdüğü yolların aslında nereye çıktığını ancak yanında yürüyen kişiye baktığında fark eder. Belki de bazı yollar kaybolmak için değil, birbirine ulaşmak için vardır.

Bir zamanlar küçük bir kız çocuğuydum, şimdi o çocuktan eser yok.

"Kurallar basitti. Güvenme. Bağlanma. Sevme. Ama hayat, kuralları bozmayı en iyi bilen şeydi. Minel, kendini hiç ait olmadığı bir dünyanın ortasında buldu. Uras ise yıllardır kimseye açmadığı kalbinin kapısını ilk kez aralamak zorunda kaldı. Çünkü yapmaya zorlayan bir kalbi vardı bunu red etmek o da istemezdi...

Bazı insanlar hayatınıza sonsuza kadar kalmak için girmez. Bazıları, sizi değiştirip gitmek için gelir. İlk aşkının beklenmedik ölümüyle her şeyi geride bırakması gereken bir kız, bunun yerine cevapsız soruların peşine düşer. Tek bildiği, onu öldüren kişinin hâlâ hayatta olduğudur. Fakat izleri takip ettikçe karşısına çıkan adam, cevaplardan çok daha fazlasını saklamaktadır. Ve bazı gerçekler vardır ki, öğrenildiğinde artık hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. **Çünkü bazen katili bulmak, gerçeği bulmak değildir.**

Her gölgenin altında bir travma vardır.

"Bazı vedalar ölüme bile inat."

"Her maç 90 dakikada bitmez. Bazı hikayeler uzatmalarda yeniden başlar ..." "Çünkü bazı maçlar uzatmalara kalır... Ve bazen asıl kazanan , skor tabelasında değil; kalbinde belli olur."

Mavi Ada Diyar, yeni okulunda kimseyle yakınlaşmadan sessiz bir lise hayatı geçirmek istiyordu. Fakat planları, müdürün oğlu Deniz Kuşak`la tanıştığı gün altüst oldu. Bitmek bilmeyen lakaplar, istemeden başlayan sohbetler ve her gün biraz daha değişen bir düzen... Bazen en beklenmedik insanlar, en beklenmedik anda hayatımıza girer.

Yılbaşı gecesi, herkes yeni bir başlangıcı kutlarken İmre Sezen`in hayatı tek bir düşüşle paramparça olur. Partide şehrin en prestijli ailesinin varisi Çağatay hayatını kaybeder. Kaza mı, intihar mı, yoksa cinayet mi? Kimse bunun cevabını bilmez. O gecenin ardından İmre, Çağatay`ın odasında kırmızı bir defter bulur. Defterin sayfalarında sekiz isim vardır. Sekiz kişi. Sekiz ölüm. Ve sekizinci isim kendisidir. Cinayet Büro Komiseri Timur Sipahi ile İmre Sezen`in yolları, av ile avcı, güven ile şüphe, gerçek ile yalan arasındaki çizginin her geçen gün biraz daha belirsizleştiği bir oyunda kesişir.

​"Kendi zihnimizin ve dış dünyanın ördüğü duvarlar arasında, çıkışı olmayan sokaklarda kaybolmuşuz gibi... Dijital ekranların yaydığı soğuk ışık altında, kalabalıkların gürültüsüne sığınan ama aslında en derin köşesinde yapayalnız olan ruhlar. Modern insanın bu sonsuz labirentte kendini bulma, hakikate ulaşma çabası... LABİRENT: İSTANBUL."

Şehre ölümcül bir virüsün yayıldığı söylenir. Ancak bu, insanları kontrol altında tutmak için kurulmuş sistemin büyük bir yalanıdır. Sistem, insanları virüsten koruduğunu söyleyerek her ay zorunlu olarak "aşı" yapar. Fakat bu aşılar aslında insanları zehirleyen ve zamanla onları sistemin kuklasına dönüştüren bir zehirdir. Zehirli iplerle kuklalaştırılan insanların ellerinden yalnızca bedenleri değil; aileleri, geçmişleri ve hatta benlikleri de alınır. Alin Erizli bu sistemin kurbanlarından biridir. Şehiri zehirlemeden önce Alin bu sistemin büyük bir yanılgı olduğunu öğrendiğinde artık çok geçti çünkü ailesi çoktan sistemin esiri olmuştu. Erkek Ana karakter ve Alın Erizlinin geçmişi ortak bir noktada bağlanır. Ve bu ortak nokta sistemin zayıf noktası haline gelecektir. Bu iki karakterin birleşimi yönetimi korkutacak. Bu zehirli sarmaşıklarla dolu olan evrene girme cesaretin varsa HOŞGELDİN!!!