Bazı insanlar sevmez. Bazıları ise ancak kaybettikten sonra öğrenir. O, onun için ailesini karşısına aldı. O ise bir tartışma anında onu kapının önüne bıraktı. Bir gece, tek bir öfke cümlesi bir kadının hayatını yerle bir etti. Sokaklar sessizdi. Park lambaları soğuktu. Ve yanlış insanlar her zaman doğru zamanı bulur. O mesajı aldığında artık hiçbir şey geri alınamayacaktı. Çünkü bazı sevgiler özürle düzelmez. Bazı kayıplar yaşarken cezaya dönüşür. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, geç kalmanın bedeli. “Ben seni yaşarken sevdim. Sen beni öldükten sonra seveceksin.”

Hayatın dönüm noktası anne ve babadir

Bazıları kendi hayatını kendileri seçebilirler ama, ya o hayatta sevdiği adama aşık olan bir kuzenleri varsa....

Her neyse, ben hep alıştım. Buna da bir süre sonucunda alışırdım, sonuçta tanrı insanları unutmamasıyla mükelleflendirseydi alzheimerler var olmazlardı. Herkesin kapatacağı veya üzerine yara bandı yapıştıracağı yaraları olurdu değil mi? Tek yaralı kişi ben olamazdım. Koskoca dünyada tek ben olmamalıydım değil mi? Benim gibisi, yaralarını saklayanından evrende çok vardır değil mi? -Heosiky ‘Simyal’

“Bir bakışla başlayan, geçmişin izleriyle derinleşen bir hikâye… Ezel, hiç görmediği birini kalbiyle tanıdığını fark ettiğinde, kader onu beklenmedik bir yolculuğa sürükler.”

GEÇMİŞTE YAŞANANLARDAN DOLAYI HAYATINDAN VAZGEÇMEK ZORUNDA KALAN ELENA BABASINA VE KARDEŞİNE BAĞLI BİR KIZDIR. AYNI ZAMANDA YAŞADIKLARI ONU GÜÇLÜ HALE GETİRMİŞ VE ATİL ÖRGÜTÜNÜN LİDERİ OLMUŞTUR.

Ecemin başlarda aşık olduğu çocuktan sonralarda intikam almak istemesi

yıllarca asker olmak istediği için çalıştıktan sonra önüne çıkan engeller yüzün hem işinden hemde akıl sağlığından olan bir kızın hikayesi. çocukluğundan beri tek başına olan hep kendini büyüten bir kızın ağzından

BİR TÖRE MESELESİ.... İnsan, hiç tanımadığı bir yabancıyla ömrünü birleştirir mi? Onlar evlendi. Aşkın, tutkunun ya da isteğin değil, yalnızca ailelerinin gölgesinin emriyle. O, kalbinin buzdan bir zırhla kaplandığı bir dünyadan geliyordu. Nefretin ve kinin dokuduğu bir aile tarafından büyütülen Berken Saburer, hayatında en ufak bir sevgi kırıntısı dahi görmemişti. O, bölgenin sayısız işi, gücü elinde tutan en zengin ailesinin, asık suratlı ama herkesin tanıdığı yakışıklı veliahtıydı. Diğer yanda ise, dünyası tamamen güneş ışığıyla örülüydü. Ailesinin koşulsuz sevgisiyle büyüyen Eflin, babasının üzerine atılan kara bir iftiranın kurbanıydı. O, annesinin hayattaki tek tesellisi, babasının ise gözünün nuruydu. Oysaki bu iki ruhun birbirlerinden habersiz, bambaşka hayalleri vardı. Birbirlerine nefes kadar yakın mesafede olsalar da, yörüngeleri asla kesişmeyecek kadar uzaktılar.

Ben onu unutmuşum ama o beni unutmamıştı...

Çocukluğundan beri Berlin`de olan leonie`nin yıllar sonra büyükannesinin son isteğiyle birlikte,Türkiye`ye gelmesi ve hayatının değişmesi.

Bir gece... Tek bir gecede hayatım en fazla ne kadar değişebilirdi ki? İşte o gece bu sorunun cevabını çok net bir şekilde aldım.Hayatımda olan tüm ışıklar birer birer sönmeye başladı ve ben kendi karanlığında boğularak can verdim.Sonra bir şey aydınlattı beni ama acı verici bir aydınlıktı bu.Beni aydınlatan bu şey tüm ruhumu yakan ateşin ta kendisiydi...

Duygusal körlük yani, “Aleksitimi," hastası olan Kayra Duray, kendi duygularını tanımlama, anlama ve ifade etme yeteneğinde zorluklar yaşayan bir hastalığa doğuştan sahiptir. İnsanlar ona sürekli ruhsuz olduğunu söyler. Ama Kayra Duray hislerini hissedemez ve duygular nedir bilmez. Ama tüm bu hissizlik içinde komiser olmayı başarabilmiş üst düzey bir polistir. Komiser olarak kendi ekibini çevresindeki tüm polisleri inceleyerek oluşturmuştur. Oluşturduğu altı kişilik ekip hayatının düz çizgilerinde zıplayan farklı insanlardan ibarettir. Kayra’ya göre, duyguları olan altı kişi. Kayra Duray’ın asıl hikayesi, bir gün babasının, ‘Belki vicdan yaparsın, ağlarsın.’ tezine dayanarak zorla soktuğu bir dram sinema filminden, herkes final sahnesine ağlarken güçlükle salondan kendi klasik ruhsuz yüz ifadesi ile salonu terk etmesiyle başlar. Salondan çıkış, kendi hikayesine giriş bölümüdür… Bilemez. Ağlamamasına ve tepki verememesine tüm film boyunca şaşıran bir adam vardır, Sarp Ayaz. Türkiye’de ismi nam salmış bir psikolog, kendi şirketinin başında senelerdir namını yürüten Sarp Ayaz. Fakat kimliği belirsiz ve gizlidir. Sarp Ayaz, Kayra’nın peşine takılır ve tüm yol boyunca ruhsuz kadınla konuşmaya çabalar. Kayra Duray, kendisini sorulara ve tekliflere boğan adamı umursamaz ama ettiği uçuk para teklifleri duyunca duygusuz olsa bile adamı dinlemeye karar verir. Kanser hastası olan ve aylar sonra sonra öleceği kesinleşmiş olan Sarp Ayaz, son aylarını Kayra Duray gibi duygusuz bir kadınla geçirmek istediğini söyler ve ona birlikte vakit geçirmek için milyon liralar teklif eder. Komiser olan Kayra Duray bu teklifi onaylar. Ardından hayatına bir anda Sarp Ayaz’ın girmesine aldırış etmemeye çalışır. Duyguları olmayan bir kadını, tüm duygularını son aylarına sıkıştırmaya çalışan kanser hastası bir psikolog iyileştirebilecek midir? Derdi son günlerinde hasta bir kadını iyileştirip tarih kitaplarına mı girmektir? Ya da sinema salonu sadece bir tesadüften mi ibaretti? Onaylanan her teklif, bedelini de beraberinde getirir. Onaylanmayan her teklifte nefreti peşinden sürükler. Kayra Duray’ı bekleyen teklifler ve yollar renksiz olan hayatına renkler mi katacak ya da tamamen mi karanlığa mahkum edecektir? Altı seçtiği polis ona bu yolda nasıl katkı sağlayacaktır? Günün sonunda sence en çok duyguyu kim hissedecek?

Ayça, tek başına zorlu mücadelelerden geçen bir genç kız. Başına kötü durumlar geliyor, bu durumlara birlikte bakalım! ˜Her çiçek elbet bir gün solar. ˜Her zaman kendim olmak isterim.

Kendi kaybetmiş ve karanlık yönünde bulmaya çalışanlar için

Hayat iki çizgi arasındaydı. Doğum ve ölüm. Başlangıç ve bitiş. Arada geçen süreye yaşam denirdi. Yaşamın hayat olması için iyi şeyler yaşamak gerekirdi. Geriye küllerin kalsa dahi küllerinden doğmak lazımdı. Küllerinden doğmak anka kuşuna özelse, anka kuşu olmak lazımdı… Ben küllerinden doğacaktım, küllerin karanlığına karşı aydınlık olacaktım. İçimdeki karanlık karadeliğe rağmen yaşayacaktım. Hayat buysa, ben seve seve göğüs gerecektim. Bu da benim karanlığımı aydınlığa çevirme hikayem…

Konu kısaca bir lisede zıt karakterlere sahip olan iki basrolun yaşadığı zorlukları anlatir

Gazzede yaşayan yusuf savaşta anne babasını kaybetmiş küçük bir çocuk olarak kardeşlerine bakmak zorundadır ona yardım eden bir kadın hayatlarını TAMAMEN değiştirir VE hala bir umut IŞIĞININ DAHİ var OLDUNUBİZE GÖSTEREN küçük bir çocuğun hikayesi .

Bilinmeyen sırlar ve sonrasında yüzleşen yıllar ... Kitaptaki Ece karakterine vefat eden arkadaşım Ecenin ismini verdim🥹

Yirmi yıl önce bir gece de iki ailenin kaderi kanla mühürlendi. Akkan ve Soylu aileleri arasında dögülenen nefret, zamanla yeraltı dünyasının en büyük savaşına dönüştü. Milena Balın Akkan, babasının yarım kalan hesabını kapatmaya yeminliyken; Giray Han Soylu, nefretiyle Akkan soyunu yerle bir etmek için pusuda bekliyordu.Savaş yeni başlıyordu... Ve bu savaşta sadece kan değil.

İstanbul’un gölgesinde büyüyen Gülşah, bir paşanın hanımı olarak girdiği yabancı konakta yalnızca yeni bir hayata değil, suskunluklarla örülü bir yazgıya adım atar. Mor menekşelerin, yarım kalmış ezgilerin ve saklanan acıların arasında; görülmek, ait olmak ve kendi kalabilmek arasında ince bir çizgide yürümek zorundadır. Osmanlı’nın son demlerinde, bir konağın duvarları ardında herkes bir başkasına bakarken, Gülşah ilk kez kendine bakmayı öğrenecektir.

Babası tarafından hep “dağılacak” bir yapı olarak görülen Emir, kaçmak için gittiği şehirde suçun mimarına dönüşür. Şimdi karşısında iki baba vardır: biri onu kontrol etmek ister, diğeri onu karanlığa yetiştirir.

Dışarıdan bakınca her şey yolundaydı. Düzenli bir hayat, yerli yerinde insanlar, eksik görünmeyen bir hikâye… Ama bazı çöküşler sessiz olur. Kimse fark etmez. Bazen insan bile. Bu kitap, adı konmamış bir boşluğun, yavaş yavaş kaybolan bir kadının iç sesidir.

Mira Taş Yeni kursuna yazılmıştır,yeni kursunda kurduğu arkadaşlıklar kariyer planı ve aşk peki mira aşk ve kariyer dengesini tutabilecek mi?

Dengesizler, hayata bir adım geriden başlayanların, susarak büyüyenlerin ve ayakta kalmak için karanlığa mecbur bırakılanların hikâyesi. Muzaffer, sokakların verdiği isimle Muzo; doğduğu coğrafyanın sessizliğini, kayıplarını ve adaletsizliğini omzunda taşıyan bir adamdır. Çocuk yaşta tanıştığı yoksulluk, şiddet ve yalnızlık onu suça değil; hayatta kalmaya iter. Ancak bu yol, zamanla vicdanla hesaplaşmanın kaçınılmaz olduğu bir uçuruma dönüşür. Cezaevi, sokaklar ve mezarlıklar arasında geçen bu hikâye; sadece bir mafya ya da suç romanı değildir. Dengesizler, aidiyet duygusunu yitirmiş ruhların iç çatışmasını, dostluk ile ihanet arasındaki ince çizgiyi ve kayıplarla şekillenen bir karakterin dönüşümünü anlatır. Muzo`nun geçmişiyle yüzleşmesi, annesinin yokluğunda büyüyen öfkesi ve hesaplaşmaları; okuyucuyu hem sert hem de derin bir yolculuğa çıkarır. Bu roman; kanla değil, eksiklikle yazılmıştır. Her satırında suskunluk, her bölümünde bir hesap vardır. Dengesizler, kimsenin doğuştan kötü olmadığını ama bazı insanların iyi kalma şansının elinden alındığını hatırlatan karanlık ve sarsıcı bir anlatıdır.