Sanki insanların ayakları altında ezilen, her adımda biraz daha değersizleşen bir araziydim. Kara topraklarım susuzluktan, en çok da değersizlikten çatlamıştı; ne bir yeşerme ümidi ne de uğruna uğraşılacak bir verim kalmıştı. Herkes ezip geçmiş, kimsenin ayak basmayacağı bir çöle dönmüştüm adeta. Ta ki bir gün, avuçlarında masumiyetin safiyetine sahip izlerle küçük bir erkek çocuğu gelene dek. Hiç tereddüt etmedi, avuçlarında gizlediği beyaz nilüfer tohumunu kurumuş kara topraklarımda sakladı. Yıllardır çektiğim su hasreti, küçücük bir erkek çocuğunun küçücük elleriyle bana emanet ettiği o umutla son bulmuştu. O umut bana o gece yağmuru getirdi. O umut beni o gece bataklığa dönüştürdü

Yine parmaklarımı kütlettim, ellerim kavuşup birbirlerine baskı uygulamaya devam etti. "Peki, ya sana ihaneti başarırsa ve kaybeden sen olursan" Bir süre düşündü, belki de aklında toparladı. Derin bir nefes aldı. Bunun cevabını gerçekten de merak ediyordum. İnanmıyordum, bana bir şey olacağına. Hata mı ediyordum? Belki de. Fakat istesemde olmuyordu. "Ben tek başıma kaybetmem. Ben kaybedersem çevremdekiler de kaybeder." Durmadım, devam ettim sormaya. "Ya senin yakınında değilse?" "Uzağımda olması neyi değiştirir? Ben kaybedersem tek kaybetmem. Yakınımdaysa benimle birlikte dibe batar. Uzağımda ise tek başıma patlamam. Ben yanarsam yakarım."

Abisi aşkı için kardeşini satar mıydı?? Asla olmaz denilen şey öyle bir oluyorki tüm hayatın mahvolmuş halde bulursun…

Gerçek ailem, teşkilat sahibi aile. İki yarım hikâyedir aslında birbirini tamamlayan. Görünmez ip dediğimiz bir değil birçok yerden bağlar iki yüreği bir birine. İki yarım hayat birleşir ve koca bir ömür olur. Ne zaman gelir karşına çıkar kimse bilemez çünkü kader planla hareket etmez.Yarın uyandığında hiç kimse ne olacağını bilemez.Çünkü kader bir oyun ve insanlar sadece onun istediği doğrultuda sahnelenen aktörler.

Şu dünyada her şey oldum. Her isim, her yaşam oldum ama hiçbir zaman istediğim kadar Elzem olamadım. O da diğerleri gibi çalıntı bir isimdi. Ama yine de ben Elzem’dim. Elzem Ateş’tim. Olmayı en sevdiğim kişiydim.

"Hanımefendi, eşinizin beyninde ateşli silah yaralanmasına bağlı olarak kalan bir mermi bulunmaktadır. Yapılan tüm incelemelerde merminin bulunduğu bölgenin çıkarılmasının mevcut durumda taşıdığı risklerin, yerinde bırakılmasından daha yüksek olduğu değerlendirilmiştir. Bu nedenle mermi cerrahi olarak çıkarılamamaktadır. Sevindirici olan nokta, eşinizde şu an için felç, konuşma bozukluğu, hafıza kaybı veya herhangi bir nörolojik işlev kaybı bulunmamasıdır. Günlük yaşam aktivitelerini yerine getirebilmekte ve genel sağlık durumu stabildir. Ancak beynin içinde bulunan mermi nedeniyle gelecekte öngörülemeyen nörolojik komplikasyonlar gelişme ihtimali tamamen ortadan kalkmış değildir. Ayrıca yoğun fiziksel efor, yüksek stres, darbe alma riski ve operasyonel koşullar altında görev yapmak ek sağlık riskleri oluşturabilir. Bu nedenle sağlık kurulu, eşinizin aktif askerlik ve operasyon görevlerinde bulunmasını uygun görmemiştir. Kararın nedeni mevcut bir engellilik veya nörolojik yetersizlik değil, beyninde bulunan merminin oluşturduğu kalıcı tıbbi risk ve olası komplikasyon ihtimalidir." Aylar sonra taburcu günü geldi. Arabayla eve dönerlerken arka koltukta oturan Hatem heyecandan yerinde duramıyordu. "Baba... eve gidiyoz mu?" "Evet kuzum." Hatem gözlerini kocaman açtı. "Sen de gelcen mi?" "Evet oğlum." "Kendi evimize mi?" "Evet." Hatem sevinçle alkışladı. "Yaaşaa! Babam da geliyo!"

Gayet normal bir hayatı olan Rabia, ve daha sonra bütün normalliğini zor bir hedefe bağlayan hayatı… Genel kurgu dediğine bakmayın kitap türlerine pek hakim değilim rastgele koydum

Kömür karası gözlerine bakarak fısıldadım, " Ben senin kaderin değilim" Derin derin gözlerime baktı sanki bişey çözmeye çalışıyor gibi sonra araladı o biçimli ve hafif dolgun dudaklarını, " Ben senin kaderin değilim, Eylül.... Ben kaçamadığın sonum" o an anlamıştım Emir Asaf şahoğlu `n dan kaçmak hiçte düşündüğüm kadar kolay olmayacaktı.

Birisinin hayatıyla ilgili aldığı kararları konu edinen cümlecikler.

Sevdiğin kızın berdel yoluyla evleneceğini duyar, onunla imkânsız olacağını ve hiç bir zaman olamayacağını kabullenir. Ama kader onun için çoktan her şeyi düşünmüştür. (Bu hikayemi wattpad`te yayınlıyordum ama artık wattpad`e giremiyorum. Bu sebepten artık burda yayınlıyordum _SiyahGecenin_ Kullanıcı adım da buydu.)

Ben Mirza Ulusoy bu benim hayat hikayem.. Benimle birlikte mutlu olmak üzülmek acı çekmek ve hayal kurmak istiyorsanız sizi hikayemi okumaya davet ediyorum. [Yorum ve Voteleriniz Benim İçin Çok Değerli]

Amerika`da açtığı restoran `da ayakları üzerinde durmaya çalışan bir Müslüman kızın, Amerika`nın ünlü iş insanı, Hristiyan adamın hikayesidir. Nicholas ve Hafsa`nın hikayesi..

Ağrının en büyük aşiretleri sen birinin kızı olan rojin güzelliğiyle zekasıyla tüm ağrının dilinde rojin aşiretin içinde en hakkaniyetli ağa kızıdır. Bu özelliğini her yerde belli eder. Sonucu ne olursa olsun. Gözü kara deli doludur. Hukuk fakültesi son sınıf öğrencisi. Hayali okulu bitirip iyi bir avukat olmak haklının yanında durup haksizin karşında olmak. Okulu bitince mesleginj en iyi şekilde yapmak ama bilmez ki abisinin kan davalılarinin kızıni kaciracagini. Sonucu ona pahalıya mal olacağını. Hep birlikteyiz izleyip göreceğiz. Bu hikaye gerçek hayatlardan esinlenilmiştir.

Geçmiş bazı insanları bırakmaz. Türkan, yıllarca taşıdığı yaralarla hayata tutunmaya çalışan genç bir kadındır. Yeni taşındığı mahallede tek isteği sessiz bir başlangıç yapmaktır. Ama kaderin onun için başka planları vardır. Karşı dairede yaşayan Barış, karanlık geçmişini kimseye göstermeyen bir adamdır. Birbirlerinden uzak durmaya çalışsalar da hayat onları aynı yola sürükler. Aşk, sırlar, ihanetler, kayıplar ve intikam... Bazı yaralar kapanır. Bazıları ise insanın kaderine dönüşür. İhanetin, fedakârlığın, tutkunun ve acının iç içe geçtiği bu hikâyede hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Çünkü bazı insanlar birbirlerini kurtarmak için yaratılır. Ama önce birbirlerini mahvetmeleri gerekir.

Güneş gerçek ailesini henüz yeni bulmuşken, karşı aşiretin oğlu ile berdel yapacağını öğrenir. Fakat evleneceği kişi aslında çok büyük bir sır saklıyordur. Bu sırrı öğrenmek için okumaya ne dersiniz?

#gerçekaile #askeri #namaz Bu roman, gerçek mekân adları kullansa da anlatılan sistem ve olaylar yazara ait kurgusal bir evrende geçmektedir. Geçmişi karanlık, geleceği ise kendi ellerinde. Burçe Seyra, çocuk yaşta elinden alınan bir hayata rağmen ayakta kalmayı başaran genç bir kadın. Güçle büyüdü, sessizce değişti. Şimdi kader, onu geçmişiyle yeniden yüzleştirirken Burçe ilk kez kendi hikâyesini yazma şansı bulacak.

İnsanlar lotus çiçeği gibidir…. Bazıları pisliğin içine doğmasına rağmen hep en saf ve temiz haliyle kalır. Bazıları ise oldukları yeri bile beğenmezler ve çürümeye mahkûmdurlar. Ceylan o pisliğin içinde bile en temiz haliyle kalmıştır. Kendisi farkında olmasa bile o çürümeye yüz tutmuş lotusların içine doğmuştur. Geçmişte yapılan tek hata, onun tüm hayatına mâl olmuştur. Bu hikayenin tüm telif hakkı bendedir kopyalama veya taklit etme gibi durumlarla gerekli işlemler başlatılacaktır

Ben arya sevilmeyen herkesin nefret ettiği Arya nerde bile bile bilirdim ilk defa dışarı çıktığım için hayatımın değişeceğini

Birbirleriyle hiçbir ortak noktaları yokmuş gibi görünen insanların yolları kesiştiğinde, yalnızca hayatları değil, inandıkları doğrular da değişmeye başlar. Yıllardır birbirinden bağımsız ilerleyen hayatlar, bir muammanın ortasında kesişmeye başladığında kimse ilerisini öngöremez. Ve bu öngörülemez yollar insanları bazen hiçbir zaman kurtulamayacakları karanlıklara sürükleyebilir.

Biz bu savaşa gözümüz kapalı girdik ve her ne olursa olsun ya bu svaşı kazanıcaz ya savaş uğruna ölücez

Bir ağıt ne kadar acı olabilirdi? Bir yürek kaç darbeyle başedebilirdi? Bir beden hangi yangına körükle gidebilirdi? Bir kadın kaç farklı yerden kanatılabilirdi? Yüreği acıyla harmanlanmış bir kadın Midyat`ın tozlanmış sokaklarında büyüyüp kaderin kirli oyunuyla karşı karşıya kalırken, yanında kendi doğurduğu bir evladı ve içinde büyütüğü onlarca umudu vardı. Heja, diline vurulan prangalar eşliğinde ona gelecek darbeyi beklemeye başladı. Suskundu evet ancak bir gün elbet dilindeki anahtarın kilidini bulup çözülen kelimler özgürlüğünü ilan edecekti. Bu sefer yanan değil yakan olacaktı. İşte bu da Heja Akcan`ın kanlı yeminiydi...

Aynı yetimhanenin soğuk koridorlarında büyüyen, aynı kutsal yeminle devlete bağlanan ve parmaklarında aynı nişan yüzüğünü taşıyan GÖKTUĞ Teşkilatı’nın en sıra dışı, en ölümcül iki ajanı: Barlas ve Ayliz. Sınır hattının sıfır noktasındaki o dondurucu, fırtınalı dağlarda vatanı savunmak için çıktıkları gizli operasyon, aslında hayatlarının en büyük kırılma noktasıydı. Görev başarıyla tamamlanmış, kripto veriler kurtarılmıştı; ta ki o helikopter havalanıp, saniyeler sonra gelen o yıkıcı telefon sesine kadar... Kalbinizin çarptığı tek yer o enkazın altında cayır cayır yanarken, bir ajanı hayatta tutan şey vatan aşkı mıdır, yoksa küllerinden doğan amansız bir intikam mı? "Dünya sustu, fırtına dindi ama parmağımdaki bu yüzük artık bir aşkın değil, seni benden alan tüm hainlerin ölüm fermanıdır Ayliz. Bu dünyayı onların başına yıkmaya yemin ederim."

Kocası Uygar`ı istihbarata ihanet ettiği için tutuklatan Yakut, yıllar sonra tekrar karşılaştıklarında ondan nefret etmenin ve onu sevmenin arasında, farklı duygular yaşamaya başlar.

"Bir buçuk yıldır bir kıza aşığım"dedi gözlerimin tam bebeğine bakıyordu ve bakışlarını milim kıpırdatmadan gözlerime sabitlemişti. "Söyledi arkadaşların `mecnun` olmuşsun"dedim net çıkan sesim ona geçmişti belli ki. Başını ağırca salladı. "Leylam`ın haberi yok ama"dedi vücudumda ki tüm kan çekildi o an "Her an onu görmek istediğimden haberi yok , okulda kovalamaca oynadığımızdan haberi yok, kaç yağmurda ıslandığımdan haberi yok, kaç gece yurdunun kapısının önünde beklediğimden haberi yok" Bir şey diyemedim. Yeşilleri gözlerime kilitlendi. Yapbozun kayıp parçaları gibi kenetlendi bakışlarımız. Esen rüzgar artık beni tamamen sarmıştı. Üşüyordum. Ve bu fiziksel bir üşüme değildi. "Hepsinden haberi yokta , şuan gözlerinin içine baktığımdan da mı haberi yok"

Zamanın durduğu, Kaderin ağır ağır çöktüğü, Yaşayanların eksildiği lanetli diyar.