Lina bu mahallenin en sevilen kızı. Herkesle arası iyi, herkesle kavgası var, ama onsuz hiçbir şey olmuyor. Günleri arkadaşlarıyla kahkaha, tartışma ve bitmeyen maçlarla geçerken mahalleye yeni biri taşınıyor: Atlas. Başta sadece oyuna dahil oluyor, sonra gruba… sonra da Lina’nın hayatına. Ama bu mahallede hiçbir şey sadece “oyun” olarak kalmıyor. Bir bakış, bir laf, bir maç derken işler karışıyor. Arkadaşlık sınanıyor, kalpler karışıyor. Ve kimse itiraf etmese de herkesin aklında aynı soru var: Bu iş oyundan ne zaman çıktı? Ve artık mahallede çok büyük olay var!

Ben Laviniya. Zarif, naif demek ismimin anlamı ve ben hep öyle biri oldum. İkinci anlamını ise o uçağa binmeden önce bilmiyordum bile , benim için bir dönüm noktasıydı bir Cambaz` ın Ölüm Çiçeği olmak... - Sarp Apak namı değer Cambaz "Ben Sarp Apak namı değer cambaz. Kalbime hosgeldin sevgili Ölüm Çiçeğim , bir Cambaz`ın ölümünün , senin o güzel ellerinden olacağına eminim. Ben Cambaz... Ve sen Ölüm Çiçeğim , bundan sonra olacaklardan ben sorumlu değilim..."

Defnenin beklenmedik bir anda karşısına çıkan aileye karşı ne yapacağını bilemez gerçek ailesinin yanına gider ama karşısına hem yeni bir hayat ve hayatının aşkını bulacağını bilmez

Bakalım neler gelecek başımıza.

Bazen imkansızlıklar can yakar

Binlerce yabancı yüz, tek bir tanıdık bakış... Ve yarım kalan bir şarkı." ​Trabzon`un hırçın dalgalarında başlayan çocuklukları, Aydın`ın karanlık ve şiddet dolu iki ayında darmadağın oldu. Lina kaçtı, Ege kovaladı. Biri aydınlığa saklandı, diğeri İzmir sokaklarında o aydınlığı aradı. ​Dört yıl süren derin bir sessizlik... ​Tam her şey bitti dediği anda, bir konser kalabalığının orta yerinde yankılandı o ses: "Gördüm deli gözlerini, birden belki tanımazdım seni..." ​Lina için kaçış o gece bitti. Ama asıl imtihan sabahında, kuzeni Yağız`ın sesiyle başladı: "Ege ile tanışın." ​Dört yıl sonra, aynı evin içinde, aynı geçmişin gölgesinde... Işık denize kavuşacak mı, yoksa fırtına ikisini de yutacak mı?

``Özür dilerim`` dedi. Pişman mıydı? ``Tahammül edemedim Eflin özür dilerim. Peş peşe arayınca kontrol edemedim kendimi.`` Elimin tersiyle yanağımdaki yaşı sildim. Gözleri ellerime, titreyen dudaklarıma takıldı. Yüzündeki pişmanlık şimdi okunabiliyordu. Pişman olacaksa neden yapıyordu? ``O adamın varlığı beni öylesine rahatsız ediyor ki...Nasıl dizginleyeceğim kendimi bilmiyorum. Sana bunları yaşatmak istemiyorum. Yanımda sürekli ağlıyorsun. Görmek istediğim bu değil.`` Kaşlarım şaşkınlıkla havalandı. ``Ağlıyorum...`` diye yeniledim sözünü. Gözlerini kapattı kısa bir süre. ``Ağlatıyorum.`` dedi. Eli yanağıma doğru yol aldığında sertçe ittim. Gözbebekleri yine titriyordu. Elime uzandı ve kalbine doğru götürdü. Gözlerine şaşkınlıkla bakıyordum. Daha önce böylesi bir duruma hiç şahit olmamıştım. Bir insanın gözbebekleri neden titrerdi? ``Gözlerindeki korkunun, hüznün sebebi olmaktan nefret ediyorum. İğrenerek bakıyorsun bana. Hakkın var Eflin. Aksi için çabalamadım ama benimde bildiğim tek yol bu...`` Kalbinin üstündeki elim yine tüm varlığıyla hissediyordu onu. Öyle hızlı atıyordu ki gözbebeklerine olan şaşkınlığımı gölgede bırakıyordu. Elimin üstünde duran elini kalbine daha da bastırdı. Diğer eli yanağımı bulduğunda bu sefer karşı çıkamadım. ``Ölmemi isteyen tek kişi değilsin`` dedi gülerek. Keyiften uzak acı bir gülüştü. ``Keşke istemesen...``

Didem: Peki tahminen ne zaman konuşuruz bunları? Ozan: Dudak dudağa olduğumuz bir zaman diliminde ••• Bolca kahkahanın olduğu bir mahalle hikayesi Yarı texting

Dokuz yıl önce işlenen bir günahın bedelini, ödemek; masum bir cana kalır. İntikam için çıktığı yolculukta hiç ummadığı bir şey çıkar karşısına. Hesapsızca duyulan bir aşk. Aşk her şeyin ilacı olur muydu? Yaşananları unutturur muydu? Gülüp eğlensekte, tenlerimiz defalarca kez birbirine değse de, kalplerimiz aşkla dolsa da, geçmişi geride bırakmaya çalışsakta, hatta ileride bir çocuğumuz olsa da... Tek bir şey değişmeyecekti. Günün sonunda o mezarın soğukluğu, bizi hep birbirimizden uzak noktalara savuracaktı. O savrulduğumuz noktalardan, bir daha bir araya gelemeyecektik belki de... Yaptığımız hatalar büyük olacak, geri dönülemez yollara girecektik. Mesafeler büyüyecek, ortaya çıkan sırlar bizi yerle bir edecekti. Ödenen bedellerin, bir önemi kalmayacaktı. Masumlar, yandığı kadar yakacaktı. Günahkarlar, yaktığı kadar yanacaktı. Aşk her şeye rağmen yine galip gelebilecek miydi?

kendi kızlarını para karşılığı verip Elfida`yı alırlar onun hayatını mahveder işkence eder çocukluğunu elinden alırlar... Elfida yıllar sonra ailesine kavuşur... kader ilk defa Elfida`nın yüzüne gülmüş olabilir miydi? yoksa hayatı daha da mı kötüye gidecekti...

Ravenwood`da işlenen cinayet ile kasaba halkı korku içinde yaşarken işlenen diğer cinayet her şeyin başlangıcıydı.

Geçmişten gelen bir hesaplaşma

Ailesiyle düştüğü kaza sonucunda hastanedeki kaos sırasında yanlışlıkla başka bir aileye verilen 4 yaşlı Azra gerçek ailesini bulabilecekmi?

KİTAP TANITMAMI İSTEYENLER İLK BÖLÜME YAZSINLAR VE SADECE BENİM KİTAPLARIMA OY KARŞILIĞINDA TANITIM YAPILACAKTIR.

Herşey üst üste geliyordu ve bende bunları kaldıracak güç artık yoktu.. Tek yapman gereken sessiz bir şekilde ölümümü beklemekti

Gökçe mit istihbarat elemanı olarak görev yapmaktadır. Üniversite yıllarında iş adamı Hazar Gümüşay ile tanışır. Kader ikiliyi çeşitli imtihanlarla ağlarını örer. Gökçe gitmek istedi... Hazar severken ölmek... Gökçe giderken içinde ne varsa öldürdü... Hazar gidenin arkasında baka kaldı. Söz vermenin bedeli gerçekten; kaybetmek mi olmalıydı? Hepsi kitabımızda... Keyifli okumalar dilerim🥰

Hastane odasında gözlerini açan Gülizar’ın son iki yılı zihninden silinmiştir. Zihnindeki anılarına bir sis düşmüş ve onu içine çekmeye başlamıştı. Gözlerini açtığında yanındaki tek kişi hatırlayamadığı sevgilisiydi. Onu bu duruma düşürenlerden intikam alarak anılarını geri kazanmaya çalışırken aşkla sınanır. Amor Vincit Omnia “Aşk her şeyin üstesinden gelir.”

Arzulardan doğan bir çocuk.. dünyaya gelmemesi gereken bir çocuk.. şanssız bir çocuk.. doğumunda hiç bir yetkisi ve kararı olmayan bir çocuk sırf doğdu diye çektiği sıkıntılar bir gün kendisine ilk defa uzanan yardım sever ellerle talihi tersine çeviriyor. İçinde geçmişi geleceği, doğaüstü durumları ve reenkarnasyon barındırıyor.

"Bazı kız çocukları doğarken masallarla değil, yaralarla sarılır… Onların hikâyesi `bir varmış bir yokmuş`la değil, `hep yok sayıldım`la başlar."

Bir bakışla başlayan bir bağ... İnançla akıl arasında sıkışmış bir adam... Kaybın ardından açılan görünmez bir geçit... Yusuf, dindar bir ailenin içinde büyümüş, sorgulamayı öğrenmemiş bir mühendis adayıdır. Zeynep ise seküler bir dünyada, duygularını anlamaya çalışan genç bir psikoloji öğrencisi. Aşk, kader ve paralel evrenler aynı çizgide buluştuğunda, geriye tek bir soru kalır: Ya sevdiğin insan başka bir gerçeklikte hâlâ yaşıyorsa? Geçit, inançla yüzleşen bir aşkın ve iki dünya arasına sıkışmış ruhların hikâyesi. 📌 TELİF HAKKI BİLDİRİMİ Telif Hakkı Uyarısı Bu eser, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında korunmaktadır. Eserin tüm hakları yazara aittir. Bu kitabın tamamının veya herhangi bir bölümünün; izinsiz olarak kopyalanması, çoğaltılması, dağıtılması, başka platformlarda paylaşılması, yayımlanması ya da ticari amaçla kullanılması yasaktır. İzinsiz kullanım tespit edildiği takdirde, gerekli hukuki ve cezai işlemler başlatılacaktır.

"Sen beni sevmedin, sen beni kendine yara bandı yaptın, bende aptal gibi inandım sana" diye haykırdı genç kadın. Cevap vermeyen kocasına baktı gözyaşlarıyla. Susuyordu adam, çünkü haklıydı karısı. Titreyen sesiyle "Seni asla affetmeyeceğim" dedi. Üç yaralı yürek, Kenan, Gökçe ve Efsun`un hikayesini çok seveceksiniz. Kitap kapağı için @lavixy çok teşekkür ederim 💓🌺🌹

Aslı abisinin arkadaşı merte aşık olması

Bir gencin serüvenleri

İkimiz de konuşmadık eğer ona sarılmış olmasaydım gittiğini düşünürdüm o kadar sessizdiki baykuş gibiydi. Başımı kaldırıp arkama baktım kahverengi enerjiye sahip evi göremeyince endişe ile iyice sarıldım "Ayağın yere değiyor mu ya boğulursak evler uzakta kalmış olmalı ben...." göremiyorum diyemedim çünkü biliyordum birçok kişiden daha iyi görebiliyordum sustum o ise boşta kalan diğer elini yavaşça saçıma değdirip "Sakin ol küçük köstebek her şey yolunda" demişti. Halbuki hiçbir şey yolunda değildi, kalbim göğsümü delecek gibi atıyordu ve ben onu durduramıyordum.

Obsesif kompulsif bozukluğu olan birinin hayatini göreceksiniz Bilinmeyen numara Hata yaptın Zerin Ne diyorsun olm Ne hatası Bilinmeyen numara Sınıfta 35 defter yoktu Yanlış saydın 36 defter vardı Zerin Ne Nasıl