Sisler arasından doğan bir gerçeklik, hiçbir kayıt düşülmemiş bir tarih... Burada geçmiş yalnızca fısıltılarla anlatılır ve gölgeler bile kendi sırlarını saklar. Güven, yalnızca bir kelime değil, bir sınavdır; hayatta kalmak ise keskin zekânın ve içgüdülerin dansıdır. Gözleri geçmişin karanlığıyla parlayan yabancı, bu dünyada hiçbir zaman var olmamıştı-ya da öyle olduğuna inanılıyordu. Ama şimdi, kaderin iplerini elinde tutuyor. Onun gelişinin yankıları, bu evrenin kırılma noktasını mı oluşturacak? Yoksa zaten yazılmış olan bir hikâyeyi mi yeniden yazacak? Gizlenmiş gerçekleri keşfetmeye cesaret edenler için burası kaçış değil, bir meydan okuma. Kimin dost, kimin düşman olduğunu anlamak ise belirsizlikten doğan bir sanat. Bu yabancı için artık tek bir seçenek var: Ya bu dünyanın kurallarına teslim olacak, ya da onu kendi hikâyesiyle yeniden şekillendirecek. Çünkü burada kim olduğunu bilmek yeterli değil-kim olacağına karar vermesi gerekiyor.

TARİH: 6 ŞUBAT 2023 SAAT: 04.17 Gecenin bir vakti kopan bir gürültü yaşanan büyük bir sarsıntı 11 şehirde duyulan yardım çığlıkları Yıkılan 6.624 bina ve altında kalan milyonlarca insan Bunlardan sadece biriydi Mihriban Öztürk ve beş yıldır sevdiği adam Murat Kaya enkaz altında başlayan bir aşktı onların ki... Hikâye kurgusu tamamiyle bana aittir çalınamaz ve kopyalanamaz.

Aşk üçgeni fakat kumar gibi. Bir taraf daima şans Bir taraf daima mağdur OYNAR.

İlkim içine kapanık albino hastası bir kızdır. Okulda çok az arkadaşı olan İlkim kütüphanede otururken Atlas ile karşılaşır ve hayatında büyük bir değişim ortaya çıkar.

9 yıl önceAKYAz ailesi bir gecede yok edilir. Olay resmiyette bir kaza olarak kapatılır, fakat gerçekte bu, büyük bir gücün bilinçli olarak susturulmasıdır. Ailenin eski gücünden geriye sadece tek bir varis kalır: Koral İlyakyaz. Ancak Koral’ın akıbeti bilinmez; ortadan kaybolmuştur. Aynı geceden sonra “Neris” adı fısıltı gibi yayılır. Kimi onu bir kurtarıcı, kimi ise bir felaketin başlangıcı olarak görür. Neris’in kim olduğu ise asla netleşmez. 9 yıl sonra Asu, komadan uyanır. Hafızasını kaybettiği söylenir ama Asu gerçeği hatırlamaktadır: o geceyi, Neris’i ve olanları. Ancak bunu kimseye söylemez, çünkü hatırladığı şeyler onun hayatta kalmasını tehlikeye atacak kadar büyüktür. Asu, dışarıdan unutmuş gibi görünerek yaşamaya devam ederken, İlyakyaz ailesinin yok oluşunun ardındaki gerçekler yavaş yavaş ortaya çıkmaya başlar. Koral’ın sandığından daha yakın bir yerde olması ve Neris’in aslında sıradan bir isim olmaması, her şeyi daha da karmaşık hale getirir. Zamanla Asu şunu fark eder: 9 yıl önceki olay bir son değil, aslında başlamış bir oyunun parçasıdır. Ve bu oyunda herkesin bir rolü vardır— özellikle Koral, Neris ve Asu’nun.

Tanıdık gibisiniz abimin arkdaşı mısın Tanımadı beni lan liseden beir aşığız biz ama o gece onun iyiliği için aylırıdım ama o beni tanımadı ve yeni sevgilisi vardı

Kitap kapağı tasarımı @moonlightxxx Aris Yıldırım yeni başladığı okulda kimseyi tanımıyordu. Aslında sorun da tam olarak buydu. Çünkü okulda biri onu tanıyordu. Arven Karaca… Okulun en sessiz, en gizemli çocuğu. Aris’i gördüğü ilk andan itibaren bakışlarını ondan ayıramayan biri. Ama Aris onu hatırlamıyordu. Geçmişte yaşanan bir olay… Silinmiş hatıralar… Saklanan gerçekler… Aris geçmişini hatırlamaya başladıkça her şey değişecekti. Ve bazı gerçekler ortaya çıktığında hiçbir şey eskisi gibi kalmayacaktı. Çünkü bazen birini hatırlamamak… onu hiç tanımamaktan daha tehlikelidir.

Annesini kaybettikten sonra Mira`nın hayatında geriye yalnızca suskun bir dede, yarım kalan sorular ve yıllardır anlatılan nefret hikâyeleri kalmıştı. Tek bildiği şey, Ataman ailesinden uzak durması gerektiğiydi. Ama bazı insanlardan uzak durmak sandığı kadar kolay olmuyordu. Bir kavga her şeyi değiştirdiğinde Mira kendini geçmişin ortasında buldu. Çünkü yıllardır düşman olarak anlatılan insanların bakışlarında bile saklanan gerçekler vardı. Ve bazı sırlar ortaya çıktığında insan, en çok kendi ailesinden korkuyordu. "Beni koruduklarını söylüyorlardı. Ama kimse bana neden zarar gördüğümü anlatmıyordu."

Layan Ak., 21 yaşında, Radyo Televizyon ve Sinema öğrencisi; tek derdi günü rezil olmadan atlatmak olan bir kızdır. Hayatı; yetiştireceği dersleri, arkadaşları ve kaosla doluyken, beklenmedik bir video her şeyi değiştirir. Altay Akkaya ile bir anda sevgili sanılmaları, onları tek bir çözüme sürükler: sahte sevgililik. Kurallar basittir: Bu sadece bir rol. Ama aynı hikâyeyi fazla oynarsan... bir noktadan sonra hangisinin gerçek olduğunu ayırt edemezsin. Ve onlarınki, başta sadece bir oyunken yavaş yavaş kontrolden çıkar.

“Yanımda bir adam vardı. Adı Kaya Barlas’tı. Ne değişikti ikinci ismi. Ama hoşumu gitmişti. Dilimin sürtmeyeceğini bilsem hep bu isimler ona seslenirdim sanırım. Yanımdaki genç adama daha dikkatli inceledim. Yemyeşil gözleri vardı. Güneşte parlıyorlar ve benimkilerin varlığını adeta unutturuyorlardı. Saçları kumrala yakındı. Ama tam kumralda değildi. Bu adam neden bana yardım ediyordu? Onunla dertleri neydi? Bu bir düğümdü.” Geçmişin karmaşasından bir haber olan Umay Aksel hukuk fakültesi okuyan ve hayatında hiç bir karanlığa yer olmayan bir genç kızdır. Ama hayatının dönüm noktası ile kendini geçmişin karmaşık gerçeklerinin içinde bulur kime güveneceğini şaşıran Umay olaylara anlam vermekte zorlanmaktadır. Bir sabah tanımadığı genç bir adamın yanında uyanmasıyla işler daha da zorlaşır. Bu macerada kime güveneceğini ve kimle ilerleyeceğine karar vermek zorunda kalır.

Hayalperest bir editör olan hayalin karşısına aşırı kibirli olan ozan çıkar ozan yayınevi ile anlaşamadığı için hayal ile bir olup kitabı çıkarmaya çalışırlar fakat birbirlerine karşı olan çekimi ikiside ferk etmemiştir

Bazı yolculuklar gidilecek bir yere değil, kaçılacak bir geçmişe çıkar. ​Rayların üzerinde ilerleyen her vagon, zihnin en karanlık köşelerine açılan bir kapıdır. Geçmişin ağırlığıyla bu trene binen bir adam ve onun yaralarını dilsiz bir sevdayla sarmaya çalışan bir kadın... ​Etrafta kol gezen tehlikelerden ve sinsice kurulan tuzaklardan habersiz, şeftali kokulu bir umudun peşindeler. Ancak rayların ötesinde bekleyen gerçek, hayal ettiklerinden çok daha sarsıcı. ​Sırlar açığa çıktığında, aşk her şeyi iyileştirmeye yetecek mi? ​Zihninizin en karanlık yolculuğuna hazır mısınız?

Bi şans verirmisinizz. Seveceğiniz düşünüyorumm. -Babamın en yakın arkadaşının oğlu mu?

Hayallerinden uzaklaşan ve her daim ailesinin istekleri için yaşayan bir kız düşünün o kadar çok ailesinin baskılarına maruz kalmış ki en sonunda ölmek istemiş ama bir el, onu hayata döndüren bir el... Yaşamına umut olmuş, zamanla bu iki gencin arasında küçük bir aşk filizlenmiş öyle bir aşkmış ki bu etraflarındaki herkes onlara imrenirmiş...

Yazım tarzım veya yazışım hoşuna gitmeyenler lütfen eleştirmesin, direk geçsin.

Su yetimhanede meyve serasına bakarken acımasız mafya babası onu çoktan seçmiştir

"Şu anda bile bana abi diyorsun!"diye söylendi biraz sinirle. Kirpiklerim titreşti, sadece bakakaldım."Canım yanıyor,yapma." Ellerini iki koluma yerleştirip yaklaştı. Bakışları gözlerime kilitlenmişken "Hâlâ anlamadın mı Defne?"diye mırıldandı. "Sana olan bakışlarımdan, sana kıyamayışımdan, yanındayken heyecanlanmamdan hâlâ anlamadın mı?" Yine o ses tonunu kullanıyordu işte! Yine tüm savunma sistemimi etkisiz hâle getirmişti. Tek yapabildiğim öylece bakmaktı. Ne bir şey söyleyebiliyor ne de hareket edebiliyordum. Belki de bu kaçmak için kalan son fırsatımdı. Belki de fırsat falan kalmamıştı. Neredeyse apaçık konuşuyordu artık, nereye kaçıyordum? Yine de denedim. Hakimiyetini kaybettiğim kalbime yeniden ulaştım. Beynime gerekli sinyali gönderebildim. Ve son kez denedim. "Anlamadım ben hiçbir şey. Gidiyorum ben!" Bir an afallamış olsa gerek ki çektiğim kollarımı kolaylıkla kurtarabilmiş ve ondan uzaklaşmıştım. Hızla atan kalbime inat ben de adımlarımı hızlandırdım. Ama kulaklarıma ulaşan ses ayaklarımın olduğu yere mıhlanmasına sebep olmuştu. "Seviyorum Defne!" Atan kalbim sekteye uğramış etrafımdaki bütün sesler susmuştu. Günlerdir kaçtığım gerçek şimdi apaçık karşımdaydı. "Seni çok seviyorum!"

Artık hayatın sağ gösterip sol vurmasından bıktım. Artık hayatın bana kapak çekmesinden bıktım. Artık hayatın benimle oynamasından bıktım.

Bir doktorun elleri hayat kurtarmak içindir… Peki ya kurtardığı hayat, kendi özgürlüğünü tehdit ediyorsa? Yeraltı dünyasında değişmeyen tek kural vardır: Kimin elini tuttuysan, kime can borçluysan, kaderin onundur. Bu borç, kanla yazılmamış olsa da ruhu mühürleyen bir zincir gibidir. Kutay Alp Alkan, gücün ve karanlık dünyanın tam merkezinde bulunan acımasız bir lider olarak bilinirken, bir gece ölümün kıyısına sürüklenir. Onu hayata döndüren ise hiç beklemediği biridir: Düşmanının kızı, inatçı ve yetenekli doktor Ülkü Işık Alpuğan. Ülkü, yalnızca mesleğinin gereğini yapmış olduğunu düşünür. Fakat kurtardığı adamın dünyasında hiçbir iyilik karşılıksız değildir. Kutay için bu sadece bir kurtarılış değil; aynı zamanda geri alınamaz bir bağın başlangıcıdır. Çünkü o, can borcunu iki şeyle öder: Güçle… ve sahiplenmeyle. Ülkü, kendi hayatının bir anda görünmez bir ağ içinde sıkıştığını fark ederken, Kutay’ın dünyası da sarsılır. Düşmanının kızı tarafından kurtarılmıştır. Artık yolları kesişmiş iki insan vardır: Biri hayat kurtarmak için yemin etmiş bir doktor… Diğeri hayatı kendi kurallarıyla yöneten, borcu ve ihaneti ölümüne ciddiye alan bir adam… Bu can borcu, ikisini de geri dönüşü olmayan bir savaşa sürükleyecektir: Özgürlükle bağlılık arasında, doğruyla tehlikeli gerçekler arasında, kaderle seçim arasında… “Bir kalp, yalnızca duygularla değil; kaderle de mühürlenir. Ve bazen en derin yaralar, insanı yeniden doğurur.”

3 kız 3 erkek ve hepsi arkadaş grubu

Asrın " Beni bekleme Deniz " Bu bana ve sevdama yazılmış bir sondu. Sonumuzu yazan ise aşık olduğum, sevdiğim adamdı. Vatanım ve sen diyen Asrın Karlıdağ, beni ardında bırakıp gitmişti. Sadece benden değil, herkesden gitmişti. O gideli tam tamına iki yıl , 3 ay ,on gün oldu. Ne ailesini bir kere aramış . Ne de sevdiği kadını.. Ve ben Deniz Bozbey artık sadece Deniz Bozbey değilim. Ben artık Dr. Deniz Bozbey `im. Kendi ayakları üzerinde duran ve yeğenine anne olan bir kadınım. Ve artık yeni bir şehire , yeni arkadaşlara ve hayata adım atıyorum. Başlıyoruz ♥️

"Rica ederim, ne demek? Tanıştığımıza memnun oldum bu arada. Ben Aren." Şizofreni miydi bu adam? Şizofreni olmasa kendi kendine konuşmazdı herhalde. "Size diyorum hanımefendi! Bari bir teşekkür etseydiniz." Omzumun üstünden delici bir bakış attım. "Pardon `beyfendi` dikkatsizliğiniz için birde teşekkür mü bekliyorsunuz? Özürde dileyeyim isterseniz?" Bomboş bir ifadeyle baktı. "İsabet olur hanımefendi.

Çocuk yaşta aileleri yakın olan Nilüfer Erdem ve Alparslan Karadağ aile yemeğinde Nilüfer`in babasının Alparslan`ın babasını öldürmesiyle hikaye başlar. Alparslan 16 sene sonra intikam için geri döner bu intikamın içinde Nilüferde vardır.

Büke, hayalini kurduğu hayatın kapıları açılırken yıllardır görmezden geldiği duygularla yüzleşmeye başlar…

Deniz üvey babasının zoruyla gönderildiği evde karşılaştığın zorlu mücadeleleri ve daha sonrasında ona karşı yanlışlar yapanların pişmanlıklarını fark etmeleri ama artık her şey için çok geç kaldıklarını anlamaları gibi konuları ele alan. Okumayan için klasik bir gerçek ailem kitabı ama okuyan için böylesi görülmemiş bir kitaptır. (: