Ben anka Feray Karakan . Yaralı biriyim evet . Bu benim hikayem ... Kuralları ben koyarım . Sonuçta her anka kuşu küllerinden doğar....

Uyarı; ağır +1& içeriktir bunu göz önünde bulundurarak okuyunuz (burdan kaldırılma ihtimaline karşılık inksprede okumaya devam edebilirsiniz) В любви нет победителей. Есть только те, кто готов заплатить больше.(Aşkta kazanan yoktur. Sadece daha fazlasını ödemeye hazır olan vardır.) 危険な罪(Tehlikeli Günah) Liliti`nin yolunda, intikamın arzusunda yanarken hedefim oydu. İntikam ne kadar günahkarsa ben de bir o kadar günahkardım Anastasia sokolov; "GEREKİRSE KENDİ OYNUMUN PİYONU OLURDUM, YETERKİ KAZANAN OLAYIM...." onların arasında ki yasak, aşk değil strateji oynuydu. -asıl konu ANLAŞMA bölümüyle başlamaktadır- Uyarı; yapılacak olan her hangi bir argo yorum silinecek ve şikayet edilecektir (Oy ve yorum bölüm sonunda atarak yazarı motive ediniz) -ilk bölümler düzenlenerek yazım hataları zamanla giderilecektir -

Bir hayat hikayesi

Küçük kız, yıllarca boş bir odada büyür. Oda öylesine sessizdir ki, insan kendi nefesini bile yabancı sanır. Duvarlar çıplaktır, eşya hiç yoktur, ama odanın asıl ağırlığı sessizliktedir. Çünkü o odada ona öğretilen ilk şey konuşmak değil, susmaktır. "Ses çıkarma." Bu söz, ninnilerden daha sık tekrar edilir. Çocuk zamanla öğrenir. Boş odalarda en küçük ses bile yankılanır. Bir kalemin düşüşü, bir hıçkırığın titremesi, bir nefesin düzensizliği... Hepsi duvarlardan geri dönüp büyür. Ve o yankılar birilerinin hoşuna gitmez. Bu yüzden çocuk canı yansa da susar. Bir yerine vurulduğunda gözleri dolar ama ağlamaz. Korktuğunda köşeye çekilir ama yardım istemez. Çünkü bilir; acının sesi vardır ve o ses duyulursa yankı yapar, Bir gün küçük kızın kalbi kırılır. Nedenini tam anlayamaz. Belki sert bir söz, belki görmezden gelinen bir bakış, belki de yalnızca çocuk kalbinin taşıyamadığı bir ağırlık... Gözlerinden yaşlar süzülmeye başlar. Ama ses çıkaramaz. Küçücük ellerini ağzına bastırır. Titreyen parmakları dudaklarını kapatırken, omuzları sessizce sarsılır. Çığlık olmak isteyen acı, boğazında düğümlenir. Gözyaşları akar ama odada tek bir ses bile duyulmaz. Çünkü küçük kız, ses çıkarmaması gerektiğini mâlesef acı çekerek öğrenmiştir. Ve bir süre sonra sessizlik onun hayat düzeni olmuştur,

Kitap önerileri

Kitabımı takip et kitabını okuyup yorumlayayım❤️❤️

Konusu Sinop`un sahile yakın bir lisesinde geçen bu hikâye, aşk, kıskançlık ve yanlış zamanlamaların arasında sıkışıp kalan gençlerin hayatını anlatıyor. Gizem Ercan, uzun zamandır Ozan Filiz`e karşı duygular beslemektedir. Ancak Ozan, Gizem`in kendisini sevdiğini bilmesine rağmen ona karşılık vermemiştir. Bunun üzerine Gizem, hem Ozan`ı unutabilmek hem de onu kıskandırabilmek için Umut Öztürk ile bir ilişkiye başlamıştır. Fakat planladığı gibi gitmeyen şeyler vardır. Çünkü zaman geçtikçe Umut ona gerçekten değer vermeye başlar. Ozan ise Gizem`i istemediğini söylese de onu Umut`un yanında gördükçe içinde açıklayamadığı bir kıskançlık hissi büyümeye başlar. Gizem`in hayatında başka birinin olması onu rahatsız etmektedir. Ancak bunun aşk mı yoksa sadece sahiplenme duygusu mu olduğunu kendisi bile bilmiyordur. Bu karmaşanın içinde Gizem`in en yakın arkadaşı Beyza ve sevgilisi Kerem de yer alır. Bir yandan kendi ilişkilerini yürütmeye çalışırken diğer yandan arkadaşlarının yaşadığı duygusal savaşın ortasında kalırlar. Bazı aşklar doğru kişiyi bulmakla ilgilidir, bazıları ise doğru zamanı beklemekle... Peki ya doğru kişi, yanlış zamanda karşına çıkarsa?

Karadumanlar ve Aksoylar... İki aile, bir kan davası ve uğruna her şeyi göze alacakları bir arazi. Yıllar önce atılan bir imza, bugün iki aileyi uçurumun kenarına getirdi. Aksoyların hüküm sürdüğü o bereketli topraklar, Karadumanlar için sadece bir ticaret alanı değil, geri alınması gereken bir onur meselesi. Neva Aksoy ve Rüzgar Karaduman; Bir tarafta hırçın bir kadın, diğer tarafta küstah bir Karaduman oğlu.

Bu benim ilk kitap denemem umarım beğenirsiniz...

Babası öldüğünde Alya Aksoy`un eline sadece bir miras geçmedi. Sorular geçti. Yıllardır anlatılan hikâyeye göre Demir Aksoy bir ihanete kurban gitmişti. Ama eski bir mektup, terk edilmiş bir tren istasyonu ve geçmişten kalan sırlar Alya`ya bambaşka bir gerçeğin kapısını aralar. Her ipucu onu yeni bir gizeme sürüklerken, düşman olarak büyüdüğü Kağan Erel`in de bu hikâyenin tam ortasında olduğunu fark eder. Fakat bazı gerçekler bulunmak istemez. Bazı sırlar ise uğruna öldürmeye değecek kadar tehlikelidir. Alya, geçmişin karanlığında ilerledikçe tek bir soruyla yüzleşmek zorunda kalacaktır: Ya yıllardır anlatılan her şey yalansa? Sırlar, ihanetler ve gölgeler arasında geçen bu hikâyede gerçeğin bir bedeli vardır. Ve o bedel sandığından çok daha ağır olacaktır.

-Lan bu Kübra değilmiş! -Abi tarif ettiğin kız buydu -Kes ve çık çabuk!

Alara Akgün, genç kız 17 yaşında, lise 11. Sınıf Üvey ailesi tarafından şiddet, her türlü şeye maruz kalmış bir insan olarak hayatına devam ederken, sadece yaşıyor. Tad almıyor du. Gerçek ailesi ya onun içinde ki çocukluğu çıkaracak? Ya da tamamen öldürecekti.

Altı ay önce annesini kaybetti. Bugün ise onun bıraktığı sırları buldu. Duru`nun eline geçen eski mektuplar, yıllardır saklanan gerçekleri ortaya çıkarırken onu hiç beklemediği bir yolculuğa sürükler. Bazı takvimler sadece günleri değil, acıları da sayar. Ve bazı yaralar, yıllar geçse bile kapanmaz.

Bende fazla dedikodu var ama +1& sahneler olabiliyor. Hepsi gerçektir

Ingilizce klavye kullaniom haberiniz olsn

en güzel çiçekler ilkbaharda açar.. yani öyle derler

"Adın ne?" Diye sordu aynı ses. Kendimi saldırmamak için zor tuttum. Ellerimden, yüzümden, kıyafetimden kan damlıyordu. "O bana kukla der." Nefes alamıyorum, kan kokusu beni boğuyordu. Elimde tuttuğum bıçak yere düştü. Artık gücümü hissetmiyordum. "Kim?" Tanıyor, diye fısıldadı kafamın içindeki karanlık ses. Tanıyor, ama tanımamazlıktan geliyor. Çünkü ikinizin de düşman olmadığını anladı. "Kuklacı, kalp delen kuklacı." Gök gürültüsü tekrar kendini belli etti. Sanki geleceğini, beni burada bırakmayacağını söylüyordu. Yağmur başladı, artık kan yağıyor üstümüze. Kalp delen`in lanetli kurbanıyım ben. Elimi sürdüğüm herkesi mahvettim, kendim gibi lanetledim. Hepsi korkunç varlıklara dönüştü. Artık kimsenin mezarı olmayacak, çünkü ben beni lanetleyen adama aşık oldum.

Bu dükkanda sizden duygularınızı alıcı yöntemlerle işlemeler yapıyoruz. Duygularınız, artık yok. Sadece bir unsursunuz yer yüzünde. Kargaşadan haberiniz var mı? Bir cocugun çizimindeki gülümsemeden, bir yazarın kaleme aldığı duygu yoğunluklu kitaplara, bir müzisyenin fikir dünyasına bile dalış imkansız artık...

Denizlerin dalgası birer ölüm dalgasıdır. Ölüm sessizliğiyle gelir ve giderler. İnsanlar ölür ve bir daha ulaşamazlar. Ben Ayperi. Ay gibi güzel olan peri. Hayır, çiz üstünü. Ölümle yazılmış Ayperi. Aynadan ne kadar kendimi görsem, bir ay gibi bir güzellik değil; Ölüm gibi bir parıltı görüyorum yüzümde. Ben ölümdüm, ay kadar güzel olan peri değil. Ölümün perisi. Ben elimin değdiği her şeyi yakıp yıkardım, ona da aynısını yaptım. Yıktım, yaktım ve öldürdüm.

Kitap okumayı seven biri olarak kitap eleştiriyorum

Alas Meksikanca`da kanatlar anlamına gelir. Spor/paten seviyorsanız okuyun.

Yoğun şekilde c!nsellik içerir‼️

Ben o ateşin içinde defalarca yanmıştım, kül olmuştu bedenim fakat ben küllerimden doğuyordum.Hayır yeniden doğmuyordum yeniden doğmak için arkanda iz bırakmaman gerekirdi,benim küllerim vardı.Beni yakıp küle çevirenleri bende yakacaktım ama arkalarında kül bırakmadan.Yeniden doğma şanslarıda olmayacaktı.

CAMDAN DUVARLAR (Kar Küresindeki Kız) "Camlar kırılmak için vardır fanzin kızı... Ya o sahte fanusun arkasında donarak öleceksin ya da bu gerçek dünyanın içinde kanayarak yaşamayı öğreneceksin." Eylül Alaca; yedi yıl önce o korkunç konak yangınında annesini ve geçmişini kaybetmiş, ruhuna agorafobi (açık alan korkusu) denilen şeffaf bir zırh giydirilmiş yirmi bir yaşında bir kız. Onun dünyası, Kuzguncuk’taki o tarihi ahşap konağın çatı katından, pencerelerden izlediği İstanbul manzarasından ve raflarında dizili yüzlerce antika kar küresinden ibaret. Eylül için hayat, o cam fanusların içindeki donmuş, güvenli ama yaşanmayan bir mikro dünyadan ibaretti. Ta ki o demir kapı tekmeyle açılana kadar... Kuzey Karahan; kuralsız, sınırları sevmeyen, hayatı uçlarda yaşayan başarılı bir restorasyon mimarı ve ressam. Elinde kömür kalemi, ruhunda fırtınasıyla o eski konağı yıkılmaktan kurtarmak için içeri daldığında, karşısında çizgilerle değil, duygularla örülmüş camdan bir fanus buldu. O, Eylül’ün dünyasını zorla değiştirmeye çalışmadı; o cam duvarları milim milim zımparalayarak yok etmeye geldi. Biri beton kadar katı, diğeri şiir kadar narin... Onlar dünyayı iki farklı uçtan tutan iki zıt dünyaydı. Ancak o ahşap odanın eşiğinde başlayan bu çatışma, sadece bir mimar ve şairin aşkı değildi. Geçmişin o barut kokulu mahşeri, yedi yıl önceki o yangının arkasındaki karanlık holding imparatorluğu ve Karahan soyadının arkasındaki lanetli sırlar gün yüzüne çıktığında, iki yaralı ruh kendilerini koca bir yeraltı dünyasının ortasında bulacaktı. Plazaların soğuk cam kulelerinden, şantiyelerdeki can pazarlarına ve Kuzguncuk`un o devasa cam kubbeli kütüphanesine uzanan sarsıcı bir direniş... Yalanlar yanacak, sahte isimler silinecek ve kırık camların üzerinde yepyeni bir evren yükselecek. Çünkü bazı uçurumlar düşmek için değil, el ele tutuşup gökyüzüne uçmak içindir. "Kar küresindeki kız artık özgür... Çünkü o, fırtınanın ta kendisi olan adama aşık oldu."

“Adalet herkeste farklı işler Alyonuşka, Tıpkı benim Saltanat’ın Hanzade’si seninde sıradan barbarın kızı olman gibi” Vasilisa Corova babası Corova Şahı’nın ölümünden sonra Rusya Saltanatının başına geçer. Rusya ve İtalya’nın kurduğu bu örgüt { Saltanat } adıyla tüm ulusa yayılır ve farklı ülkelerden kişiler örgütte yer edinmeye başlar. Vasilisa doğduğundan beri bu örgütte zaten mevki sahibidir ancak açgözlü kişiliği onu hiçte ahlak değerlere uymayan şeyler yapmaya zorlar. Saltanat’ın başına geçmeden önce Yeraltı Hükümdarı Enzo Valentino ile evlenmeye kalkışır ama planı hiç beklemediği kişi İvan Sereviç tarafından bozulur. Иван Церевиц и Серий Волк (İvan Sereviç i seriy volk) tan ilham alınmıştır. Saygıyla...