Selam kitaplarınızı tanıtıyorum.Kitabinizin okunmadigini düşünüyorsanız yazmaniz yeterli ben paylaşırım.

Bu kitabımda alıntılar paylasicam eğer istiyorsanız kitabınızda alıntı paylasabilirim. Yada istek bir kitap varsa onun alıntısı oda paylaşirim

Burada kendimle alakalı bir şey yazıyorum, siz de onun kendi halinizi yorumlara yazıyorsunuz.

İki farklı dağ, iki ayrı aşiret... Birinde yatağa mahkum bir adam: Mirza Altunhan. Diğerinde narin ama dimdik duran bir kadın: Gül Karahanlı. Aşiret töresinin gölgesinde, geçmişin kanlı hesaplarıyla şekillenen bir evlilik... Gül, abisinin işlediği bir günahın bedelini bedenini vererek öder. Mirza ise yıllar önce geçirdiği bir kazanın ardından yatağa mahkûm, sesi susmuş, yürüyemez bir adamdır artık. Ama gözleri konuşur. Gözleri, Gül`e dokunur. İntikamla başlayıp, şefkatle büyüyen bir beraberlik. Suskun bir aşkın gözlerle yazılan hikâyesi. Gül başta yalnızca merhametle yaklaşır Mirza`ya. Fakat zamanla kalbi, onun bakışlarındaki kırılmışlığı, içindeki çığlığı ve unutturulmaya çalışılan umudu duyar. Şefkatiyle kanatlanan bu aşk, yalnızca iki yüreği değil, iki aşireti de yeniden şekillendirecek. Ama Altunhan konağında fırtınalar eksik olmaz: Hırs dolu bir üvey anne... Karanlık emelleri olan bir üvey kardeş... Ve her şeyin üstünü örten töre duvarları... "Bir insan ne zaman gerçekten sağ kalır? Bedeni iyileştiğinde mi, yoksa kalbi dokunulduğunda mı?" "Altunhan ile Karahanlı`nın kalemle değil, kalple yazılmış hikâyesi..." Aşkın susarak bile haykırdığı bu roman, yüreğin en derin yerine dokunacak. ---

​"Yarın sabahın köründe yollarda olmayacaksın, öyle düşün. Gözlerini teyzenin portakal kokan evinde açacaksın." ​Güzce için plan basitti: Şehrin gürültüsünden kaçacak, teyzesinin yazlığında huzur dolu, sakin bir tatil yapacaktı. Tabii kuzeni Hazar’ın yanlış konum kurbanı olup kendini sağanak yağmur altında, çamurlu bir ana yolda bulmasaydı... Üstelik tam her şeyin daha kötü olamayacağını düşünürken, üzerine son hızla gelen bir motosiklet ve hayatına aniden dalan Ediz, tüm planlarını altüst etmek üzereydi. ​Çocukluğun sıcak anıları, eski dostluklar, balkonda yankılanan kahkahalar ve burun sızlatan o tanıdık portakal kokusu... Güzce’nin kalbini ısıtan bu yaz, sadece geçmişi değil, yepyeni ve heyecan dolu bir hikayeyi de beraberinde getiriyor. ​Çünkü bazen en güzel yollar, yanlış konumlarla başlar.

Yeni kitabım O Yaz çıkana kadar karakterleri halledelim dedim. 😅😁😆

Gerçek ailesini 17 yıl sonra öğrenen kız ve onu bekleyen bilinmezlikler...

Merhabaa!!! Öncelikle bu benim ilk kitabım bu yüzden eğer beklentilerinizi karşılayamazsam şimdiden kusura bakmayın... Uzun zamandır bunu yazmayı planlıyorum fakat cesaret edemiyordum. En azından içimdeki heves için yazmaya karar verdim. Belki Minsung için bir şans verebilirsiniz... Çok uzatmadan kitabı açıklayayım: Değişim öğrencisi olarak seçilen tek kişi Omega Han Jisung, Kore`nin en iyi okullarından biri olan Yonsei Üniversitesine gitmek zorunda kalır. Jisung bu ortama ayak uydurmakta zorlanır. "Her iki taraf da tamamen İÇGÜDÜSEL olarak hareket ettiklerini sanar..." Belli olduğu gibi Stay`im>> Ve Minsung shipperım☆ (çoook ağır) Umarım beğenirsiniz♡ Hepinize iyi okumalarr~~ Beğendiğinizi göstermeyi unutmayın lütfenn...

Kendi hayatında bile varlığının sorgulandığı özgeçmiş adı altında yapılan manipüle ve sadist ithamlar.. Ukde..içinde her daim bir heves kırıntısı kalan kızlar içindir.Ölüm ile yaşam arasındaki çizgiye bile layık olamamış kızlaradır.. Ukde yaşasa da yaşamasa da ölümsüzdür.

Çocukluk aşkı okumani tavsiye ederim

“ Kızınızı bizim oğlumuza verin size canınızı verelim” dedi babam bir an bile düşünmeden kabul etti “tamam kızım sizin”

Aynı evde 2 farklı dünya

(Romantik/Dystopian kurgusu). İki örgütün birbiriyle olan savaşı ve savaşın ortasındaki aşk Ateş ve barutun patlamadan Durduğunu gördünüz mü? 🌌🍷🚬🖤🔥🤍💣

SelamleŞarkı: Dark Academia Keyifli okumalar 🥹 Satır aralarında yorum yapıp oy vermeyi unutmayınnnnn 🥹 ✨                                 🪽 İnsanın içindeki kıyametin kopması büyük gürültülerle değil; ruhun en korunaklı köşelerinin sessizce çürümesi ve kalbin, uğradığı her haksızlıkla bir daha hiç ısınmayacak buzdan bir mezara dönüşmesiyle başlardı. Lavin Verda için on yedi yıl boyunca Alasoy evinde soluduğu acı, artık tenine sızan bir yabancı değil; o rutubetli tavanın karanlığı kadar tanıdık bir esaretti. Ancak kader, dökülen her damla kanla harlanırken onu o evden çekip almış, sıradan bir DNA testiyle Türkiye’nin en karanlık, en şatafatlı hanedanlarından biri olan Korhan Holding’in tam kalbine fırlatmıştı. Öz abilerinin buz gibi suçlayan bakışları, öz annesinin elit mesafesi ve onun yerine büyütülen Aylin’in korunaklı tahtıyla kuşatılmış o devasa Korhan malikanesi, Lavin için sıcak bir yuva değil, sadece yaldızlı bir cehennemdi. Ona bir yabancı, bir düşman gibi bakan bu aile, kendi sonlarını kendi elleriyle hazırladıklarından habersizdi. Çünkü o şatafatlı sarayın tavanı ne kadar yüksekse, o gece tabanına çöken ölümcül kuyu da o kadar derindi. Geçmişin silsile halindeki günahları intikamla harlanırken, lüks malikanenin görkemli sütunları dehşetin en çıplak, en vahşi haline şahitlik etti. O gece, holding koridorlarında fırtınalar estiren o kibirli imparatorluk, saniyeler içinde kanlı bir katliamın tam ortasında kaldı. Kapılar kırılıp içeriye o ölümcül gölgeler sızdığında, malikanenin o pırıl pırıl mermerleri lüksün değil, can çekişen bedenlerin çığlıklarıyla yankılandı. İlk kurşun, el yapımı jilet takım elbisesiyle salonun ortasında dikilen otoriter lider Cihangir Korhan’ı buldu. Göğsünü parçalayan metalin sesiyle birlikte, holding imparatorluğunun başındaki o sarsılmaz gövde, mermer zemine büyük bir gürültüyle yığıldı. Hanzade Korhan, kocasının cansız bedenine doğru bir çığlık atmaya yeltendiği anda, alnının tam ortasında patlayan bir başka kurşunla sustu. O kibirli, saray asaletine sahip yüzü, saniyeler içinde üzerine süzülen koyu kırmızı kanla donup kaldı. Kaçmaya ya da direnmeye fırsat bile bulamamışlardı. Ailenin büyük veliahdı , kardeşlerini korumak için öne atıldığı sırada sırtına yediği arka arkaya darbelerle dizlerinin üzerine çöktü; o buz grisi gözlerindeki kibir, yerini ölümün soğukluğuna bıraktı. Barlashan, boksör öfkesiyle gölgelerden birinin üzerine hamle yapsa da yakın mesafeden göğsüne sıkılan mermilerle savruldu, ellerindeki sargılar kendi kanıyla boyandı. Her şeyi önceden planlayan zeki Seçkin, lüks piyanonun kenarında köşeye sıkışmış, beynine saplanan kurşunla fildişi tuşların üzerine yığılmıştı; piyano tuşlarından yükselen o son sağır edici akor, onun ölüm çığlığı oldu. Küçük abi ise korkuyla merdivenlere doğru koşarken sırtından vuruldu ve basamaklardan aşağıya, kan gölünün ortasına yuvarlandı. Kendini o tahtın asıl sahibi sanan  Aylin, o porselen bebek masumiyetiyle koltuğun arkasına saklanmaya çalışıyordu. Ancak gölgeler acımasızdı. Saçlarından yakalanarak öne çekildi ve yalvaran mavi gözlerine inen son acımasız darbeyle çığlığı boğazında düğümlendi. Saniyeler içinde koca bir soy, koca bir hanedanlık Lavin’in gözleri önünde vahşice yok edilmişti. Yerdeki o devasa kan gölünün tam ortasında, elinde tek bir silah bile olmadan, yüzünde tek bir korku kırıntısı taşımadan dimdik duran tek kişi Lavin Verda’ydı. O, on yedi yıl boyunca uğradığı şiddetle o kadar büyük bir mateme bürünmüştü ki, öz ailesi dedikleri o insanların vahşice katledilişini izlerken gözünü bile kırpmamıştı. Fakat ölüm, bu gecenin perdesini onun için de kapatmaya kararlıydı. Gölgelerden biri namluyu Lavin’e doğru çevirdi. Genç kız, kaçmadı. Göğsüne saplanan o amansız acıyla birlikte geriye doğru sendeledi. Bedenine giren sıcak metal ruhundaki tüm acıları dondururken, Lavin Korhanların o kan gölünün tam ortasına, kendi öz ailesinin cesetlerinin yanına yığıldı. Bilinci zifiri bir karanlığa gömülmeden önce hissettiği tek şey, göğsünden mermere sızan kendi sıcak kanıydı. Korhanların şatafatlı sarayı, artık Lavin de dahil olmak üzere tüm kurbanlarını yutmuş kapkaranlık, dipsiz bir matem kuyusuydu. Ancak bu bir son değildi; o kuyunun dibinde dökülen kan, çok daha büyük ve acımasız bir intikamın doğum çığlığıydı. Bazı kuyular toprağa değil, kanla yazılmış bir geçmişe kazılır ve içindeki matem o şatafatlı sarayları yutmadan asla kapanmaz.                                 🥀🥀 Sizi bu kurgumla tanıştırmak için çok heyecanlıydım. 🥹🫶 Umarım sevmişsinizdir.  Giriş bölümü olduğu için kısa bu arada 🥹✨ Düşünceleriniz Birinci bölüm ya yarın ya da Pazar günü gelecek. Kurgu hakkında detaylı konuşmayı birinci bölümün sonunda yapacağım.

Dm`den yazın paylaşayım 🤍

Yıllarca ailesinden sevgi görmemiş bir kız Lina 17 yıl sonra gerçek ailesini bulur bakalım hayat onun için nasıl kapılar açacaktır

+1& Hem mafya hem düşmandan aşka hemde gerçek aile kurgusudur Umay hem boks yapıyor hem dünyaca ünlü araba galerisi var Yeni hayata atılıyor ve yeni başlangıçlar başlıyor Geçmişi zor olsada gerçek hayatı çok farklı oluyor ...

Şizofreni bir kız düşünün; küçüklüğünden berii hep arka planda olan, sürekli seslerin ona yükseldiği, sürekli ağlatılan bir kız düşünün. Bir gün kendi düşüncelerini bastıran sesler ortaya çıktı. Fakat sonra o sesleri bastıramadı... Kimse ona inanmadı. Ama herkes bunun hakkında yorum yaptı...

Bu kitap üç çatlak kız tarafından tasarlanılmış olup, bir kişi tarafından kaleme dökülmektedir- çünkü diğer iki mal daha doğru düzgün yazamıyor bile, yazdıkları harfler örümcek bacağı gibi. !UYARI! BU KİTABI OKUYANLAR KLİŞELİK VE CRİNGELİK KRİZİNE GİREBİLİR, AYRICA GÜLMEKTEN KARNINIZ AĞRIRSA AĞRI KESİCİ MASRAFLARI DA SİZDEN! -Bi de dua edin de bu kitabı Disney`e satabilelim:)

En güzel kitapların tanıtımı burada.

Bazı insanlar aynı şehirde yaşar… Ama tamamen farklı hayatlarda kaybolurlar. 🌆 Bangkok… kalabalık, hızlı ve hiç durmayan bir şehirdi. Bir spor salonu… 🏋️‍♂️ Bir okul koridoru… 📚 Bir kafe köşesi… ☕ Ve sessiz bir veteriner kliniği… 🐾 Hepsi aynı zaman diliminde, ama birbirinden habersiz akıyordu. ⏳ Ta ki bazı yollar… tesadüf sandıkları şeylerle kesişene kadar. ✨ Bir yanda disiplinin içinde yaşayan bir adam. Diğer yanda okulun gürültüsünde büyüyen bir genç. Ve aralarında… kimsenin planlamadığı bağlar. 💫

Şartlar birinci bölümde.

Umarım beğenirsiniz

Kötü bi kader ve ne yapacağını bilemeyen ruhsuz bedenler

En çok sevdiğiniz şey elinizden alındıgında artık kendinizi boşlukta ymıs gibi hissedersiniz cünku insanın en çok sevdiği şey hayatıdır hayatınızı ve hayalinizi elinden alırlarsa buna yaşamak denmez ....