- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Sizce gerçekler acıtır mı? Kendi ailesinin katilini aramak isteyen Eflal Demirel için... (Kitabın tamamamı bana ait yazılanlar isimler dahil ve çalınması, kopyalanması olursa eğer hic düşünmeden YASAl İŞLEM BAŞLATACAGIM)

4 arkadaş seri katiller fakat ufak bir sorun var. Oyuna yeni biri katılıyor, seri katillerimizin peşine bir seri jatil düşüyor. Burda katil herkes olabilir. Kimseye güvenmemeniz lazım(ben de çıkabilirim) iyi okumalarr

Ülkü aden yeni bir boks maçına çıkmış,onuda emeğinin hakkıyla kazanmıştı.Ülkü 5 yaşından beridir boks ve kickboks yapıyodu.Bir telefon hersey değişti.

Başta yalnızca intikam meselesiydi her şey. Ancak Alev`nin gelmesiyle değişti onca şey. Şimdi her şey olduğundan ve göründüğünden çok daha fazlası. Bazı ihanetler ve bazı sırlar ortaya çıktı bile. Ama Mafya`nın Oğlu`nda sırlar asla bitmezdi. Ve bitmedi de. Bazılarının ölümü, kimisinin kaybı, bazılarının ise çaresizliği. Ekip giderek genişlerken, olaylarda giderek garip ve karışık bir hâl almaya başlıyordu. Ama bunca şey yaşanırken bazıları için aşk hep olacaktı... Mafya`nın Oğlu iki, tüm heyecanı ile sizinle. Peki siz buna hazır mısınız?

​KAOSUN MİMARLARI: Kanla Yazılan Bir Vasiyet ​Yeraltı dünyasında isimleri geçtiğinde, en kudretli masalarda bile derin bir sessizlik hakim olur. Alev Dinçer ve Yankı Erdem, bir bölgeye adım attıklarında orada artık düzenden bahsedilemez; sadece mutlak bir yıkım başlar. Onlar için cinayet bir iş değil, çocuklukta edilen bir yeminin kanla mühürlenmiş, santim santim hesaplanmış devamıdır.

İşinde çok iyi olan kadın suikastçıya yeni bir teklif gelir ülkenin en büyük mafyasını öldürme görevi kadın bundan çok memnudur ama mafya fazlasıyla korunduğu için bu yolu cazibesiyle halledeceğini düşünür ama unuttuğu bir sey vardır"AŞK"

Şehir gündüzleri sıradan görünür. Kalabalık caddeler, masum gülüşler, herkes kendi hayatında… Ama gece çöktüğünde ışıklar değişir. Müzik yükselir. Maskeler takılır. Ve gerçek yüzler ortaya çıkar. Neonların altında kurulan partiler, gizli anlaşmalar, fısıltıyla konuşulan sırlar… Bu dünya dışarıdan sadece eğlence gibi görünür. Oysa içeride güç savaşları vardır. Sadakat pahalıdır. İhanet ise her köşede pusuda bekler. Bir grup genç, kendini bu karanlık düzenin tam ortasında bulur. Kimin dost, kimin düşman olduğu belli değildir. Kalpler aşka kayarken, eller kirlenir. Çünkü bu imparatorlukta duygular zayıflık sayılır. Burada ya oyunu kurarsın… ya da başkasının oyununda harcanırsın. Gece herkesindir sanılır. Ama aslında gece, sadece hükmedenlere aittir. Gece İmparatorluğu’na hoş geldin. Tahta çıkmak kolay… hayatta kalmak zor.

​"Sadece evime gitmek istiyordum. Ama o ara sokakta gördüğüm tek bir sahne, hayatımı bir saniyede infaz kararına dönüştürdü. Şehrin en acımasız adamlarından birinin elindeki kanı gördüm ve artık geri dönüşüm yoktu. ​Ölüm nefesimi ensemde hissederken, karşıma en az o katiller kadar karanlık bir adam çıktı. Beni öldürmek isteyenlerin korkulu rüyası, ama benim için de bir bilinmezlikti. ​Bana bir anlaşma sundu. `Seni yaşatırım,` dedi. `Ama bedeli, benim soyadımı taşımak.`

Silahtan çıkan her kurşun öldürmez, sözlerin isabet etmesiden de kan akar. "Senin en âlâlı doğruların benim en koyu yalanlarımdı." Bir melek hayal edin; kanatları kanlı, elleri yaralı, ağzı mühürlü ve en çok da özgürlüğü varla yok arasında. Herkesin ruhu satılıktır, o da dâhil... Karanlık Cennet diye tanıtılan cehennem kuyusunda... Demir parmaklılar dost, özgürlük düşman felsefesi ile asimile edilmeyen nadir insanlardandı. Kadınlar köle, erkekler birer lord edildi bu kuyuda. Devri sona erdirecek "Devrimci" yanında bir Yardımcı`yı taşır. Ve bu iki köstebek, toprağın altından gün yüzüne çıkabilmek için tüm bariyerlere göğüs gereceklerdir.

Dudaklarıma bakarak yutkundu "bir dolandırıcıya göre fazla güzel dudaklar değil mi?" Dediğinde alaycı bir gülüş aldı dudakların. "Sende bir mafyaya göre fazla iradesiz? Söylesene seni bitirecek kişiye aşık olmak nasıl bir duygu?" İlk fırsatta onu yakacaktım ve o da bunun farkındaydı. "Aşk mı? Aptal olduğunu biliyordum ama bukadarı fazla değilmi, her sana iltifat edenden duygu araıyacak kadar mı yalnızsın" dedikleri sadece beni güldürmüştü. "Diyelim ki öyleyim, peki ya sen neden beni hâla yanında tutuyorsun kimse mi yanında durmadı bukar mı yanlızsın" dediğimde zinirle dudaklarıma yapıştı ostediğimi yavaş yavaşta olsa veriyordu.

O gece her şey sıradandı. Televizyon açıktı, evde tanıdık bir sessizlik vardı… ama kimse gerçekten orada değildi. Sonra yer sallandı. Ve hiçbir şey eskisi gibi kalmadı. Bir evin içinde başlayan bu hikâye, aslında bir ailenin birbirine tutunma hikâyesi. Korkunun ortasında bile “buradayız” diyebilmenin, dağılırken bile birlikte kalabilmenin hikâyesi… Çünkü bazı geceler sabaha çıkmaz. Sadece devam eder. Ve insan, o geceden sonra aynı kişi olarak uyanamaz.

“Seni Öldürmeyeceğim”... “Öldürteceğim” Bir İtalyan Mafyası ve Adli Psikoloji mezunu olan, iki kişi`yi düşünün. İşkence dolu bir macera, bir serüven. Alessio D`Angelo, 32 yaşında geleceğin varisidir, fakat hayatında beklemediği bir olay gerçekleşti ; Efsun Sarca, Adli psikoloji mezunu olan, hayatı bütün insanlar gibi düzgün geçen bir kadındı. Fakat O Güne Kadar... Babasının Acı`sımı? Yoksa Geleceğin Yaşamı`mı? Alessio D`Angelo, geçmişini mi yıkacak yoksa geleceğini mi kuracak? *** Kül Saatinde Doğanlar ; size hiç beklemediğiniz bir macera yaşatacak! Kitabın Tüm Hakları Bana Aittir. Çalınması veya kopyalanması dahilinde adlı işlem başlatılır.

"HER YEMİN BİR MEZARDIR." Her şey yıllar önce Algazer ve Kansoy ailesinin düşmanlığıyla başlayarak ebedi düşmanlığın kapılarını aralamasıyla başladı. Peki şimdi o düşmanlığı ne biterecek ya da bitecek mi?

❝Ait olmadığın bir yerle savaşın bittiğinde, sonucu ne olursa olsun her zaman gitmen gerekir.❞ ~ "Gerçek özgürlük senin için hiçbir zaman bu taştan konak olmadı," dedi fısıltıyla. "Çünkü bu duvarların içinde sevgi dışında her şey var." Kulağıma değen saçlarımı geriye çekti. Nefesi bu kez boynuma çöktü. Sıcaklığı tenimde iz bırakır gibiydi. "Ve sen buraya özgür olmak için gelmedin. Esir olacağını bile bile geldin. Yine de özgürlük diye yanıp tutuşuyorsun." dedi, bu uğurda kendimi bile yakacağımdan habersiz. Sözleri kadar yakınlığı da kaçacak yer bırakmıyordu. Gözlerim kendiliğinden kapandı. Vücudumdan geçen ürperti korkudan çok tanıdık bir teslimiyet gibiydi. "Bir gün," diye mırıldandı, sesi umut kadar yumuşaktı, "sana özgürlüğün gerçekten ne olduğunu göstereceğim, komşu kızı." Sırtım tamamen göğsüne yaslanmıştı artık. Nefes almak bile zor geldi. "O gün geldiğinde, sana ‘özgürsün’ diyerek zincir takan herkes arkamızda kalacak. İntikamın için kinin en büyük silahın,” Bir an durdu. Nefesi kulağımın dibinde ağırlaştı. "Ben ise," dedi alçak bir sesle. Gözlerimi daha sıkı kapattım, açmaya korktum "o karanlıkta yürürken elini bırakamayacak kadar sana adanmış, sadece sana ait olan yoldaşınım." ~~ Onu tanıdım... Ya da en azından tanıdığımı sandım. Karanlığın içinde büyüyen bazı insanlar vardır; kim olduklarını anlatmaya gerek kalmaz, gözlerindeki boşluk her şeyi söyler. O da öyleydi. Bir bakışında terk edilişin izleri, bir gülüşünde işkencenin soğukluğu saklıydı. Hangi yüzüyle karşılaşacağını kimse bilemezdi. Bazen sessiz, ürkek, gözleri dolmuş küçük bir kız gibi konuşurdu. Sonra birden değişirdi; ses tonu sertleşir, bakışları buz keserdi. O an yanındaki insanın içini donduracak kadar soğuk olurdu. Sonra bir kahkaha atar, sanki az önceki hâli hiç olmamış gibi davranırdı. Kim olduğunu sormayın. Çünkü bir cevabı yok. Ya da belki çok fazla cevabı var... ~

Lavin, uğradığı ihaneti karşılıksız bırakmamak için karanlık bir dünyada 𝐊𝐀𝐑𝐀 𝐊𝐀𝐑𝐆𝐀 olarak yükselişe girdi ve tüm acımasız liderlere ismini diz çöktürerek bir diken değil, 𝐊𝐀𝐑𝐀𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍 olduğunu duyurdu. Polis memuru olması ise bu tavırlarına zıt kutup oluyordu. ​𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍, onun hem kefareti hem de alnına yazılmış kaderiydi. Lavin, yeminini mi yoksa Duman`ın vaadini mi seçecekti? Lavin kara karga mı olacaktı, yoksa karlav mı? 𝟏𝟖+ 𝐈𝐂𝐄𝐑𝐈𝐊𝐋𝐄𝐑 𝐌𝐄𝐕𝐂𝐔𝐓𝐓𝐔𝐑. ​

Hayat, bazen en ağır rolü en hazırlıksız oyuncuya verir. Kadir için her şey, geçim derdiyle kabul ettiği basit bir figüranlık teklifiyle başladı. Üzerindeki emanet siyah takım elbise ve elindeki maket silahla, sadece birkaç sahne çekip mahallesine dönecekti. Ancak o gün, bir film setinin ışıkları altında değil, hayatın en karanlık ara sokağında kayboldu. Kendisini kaçıran adamların aradığı kişi o değildi. Ama girdiği dünya, bir kurgudan çok daha fazlasını vaat ediyordu: Kan, güç ve yıllardır saklanan sırlar... Bir yanda soğuk bir imparatorluğun tahtında oturan Serhat Arıkan, diğer yanda sadece sevdiklerini korumaya çalışan fırıncı Kadir. Kadir, bu tehlikeli oyunun içinde hayatta kalmaya çalışırken, aslında en başından beri sahte bir hayatın başrolü olduğunu fark edecektir. Maskeler düştüğünde, kimin kurban kimin cellat olduğu birbirine karışacak. Çünkü bu sahnede hiç kimse göründüğü kadar masum, hiçbir tesadüf göründüğü kadar uzak değil. FİGÜRAN… Aksiyon, dram ve karanlığın, en keskin noktada birleştiği yerde…

Bir polis ve mafyanın hikayesi...Annesinin ölüm vakasını araştıran Selen,katil mafyayı bulmaya çalışır.Fakat bu sırada katile aşık olur.

Bu kitapta "Weak Hero Class" adlı dizinin üstünden bir kitap yapmak istedim bu yüzden A MATTER OF A PEN (BİR KALEM HİKAYESİ) adında bir kitap yazmak istedim umarım beğenirsiniz <3

“Beni duyduğunda ağlayacaksan, bir daha adımı bile anma.” Ayağa kalktı, sert bir adım attı geri. “Korkuyorsan, doğru yerdesin.” Dipnot: Okurken, "Burası çok saçma," diyeceğiniz yerler olabilir. Bu kitap, kafa dağıtmak, gülmek ve aynı zamanda cringelik tavan yapsın diye yazılmıştır. Yani ciddiye alıpta, kimseyi linçlemeyin. Teşekkürler...

O bir varisti. Bilinen ama saklı olunandı... Dipsiz bir uçurumdu görünende ama bu sadece görünendi... Taki kan bağının bir önemi kalmayana dek...

Siz: Culo, como estas Yaman: Pardon Siz: Ne pardonu Yaman: Neden bana göt diyorsunuz hanım efendi? ... Okullarına 3 ay önce gelen ispanyol ve yakışıklı çocuğa yani Yamana yazmak isteyen Açelya, Yamana çeviriden ispanyolca "Merhaba" yazıyor. Fakat Yaman Türkçe biliyor ve Açelya yanlışlıkla Yamana Merhaba kelimesi yerine Göt küfrünü yazıyor... Açelya ve Yaman aşık olduktan sonra bazı bedellerin ödenmesi gerekir. Bir anda ortaya "Maske" adlı cemiyetin örgütleri ortaya çıkar...

Zaman durduğunda, av başlar. Londra’nın sisli sokaklarında, babasının son nefesinde kulağına fısıldadığı o gizemli ismi arayan bir hayalet: Venessa. Geçmişi silinmiş, ruhu intikamla bilenmiş bir ajan. Tek bir amacı var; ailesini yok eden o gümüş mekanizmanın sırrını çözmek ve tetiği çekmek. Ancak hedefine ulaştığında karşısında bir canavardan fazlasını bulur. Londra’nın yeraltı dünyasını bir saat ustası gibi yöneten, buz mavisi gözlerinde ölümü taşıyan Ares Vane. Venessa, en büyük düşmanının hayatını kurtararak onun en yakınına, kalbine sızar. Ama bu tehlikeli "hayranlık" oyununda maskeler düştükçe bir gerçek ortaya çıkar: Bu oyunda saniyeleri yöneten Ares, ama saati durduracak olan Venessa`dır. İhanetin gölgesinde, her tik-tak sesinin ölüme yaklaştırdığı bir dünyada; aşk mı daha hızlıdır yoksa intikam mı? "Zaman, sadece katili bulmak için değil, onu infaz etmek için de geriye sayıyor."

Solita, 17 yılını bir evde hiç dışarı çıkmadan babası zannettiği bir adam tarafından tutsak olarak geçirmiştir. Bir gün babası evden çıkmadan önce telefonunu düşürmüştür ve o gittikten sonra bir arama gelir. Telefonu açtığında babasının düşmanı olan Uraz onu o evden çekip alacak tek kişidir.

Hıza düşman olan bir kadın ve hız tutkunu olan bir adam… Ne kadar yakınlaşabilirdi? Peki ya onların aşkları birbirlerine bu kadar zıtken ne kadar ileriye gidebilirdi? Kenan ve Eylül… Kenan ünlü bir rally pilotu. Tek hedefi şampiyonlukken, çok yakın arkadaşının rally test sürüşü sonunda hayatını kaybetmesiyle hayatı alt üst olur. Eylülse bir polis. Annesini yakın zamanda aşırı hız yapan biri yüzünden kaybetmiş. Peki bu ikisini buluşturan sadece acılarının benzerliği mi? Hız, ikisinin hayatından da birşeyler aldı ancak Kenan hıza daha da çok sarıldı Eylülse hıza tamamen düşman oldu. Eylül mü aşkı için hıza alışacak yoksa Kenan mı hızdan ayrılacak? Bu ikilinin hikayesini okumaya hazır mısınız?