Dudaklarıma bakarak yutkundu "bir dolandırıcıya göre fazla güzel dudaklar değil mi?" Dediğinde alaycı bir gülüş aldı dudakların. "Sende bir mafyaya göre fazla iradesiz? Söylesene seni bitirecek kişiye aşık olmak nasıl bir duygu?" İlk fırsatta onu yakacaktım ve o da bunun farkındaydı. "Aşk mı? Aptal olduğunu biliyordum ama bukadarı fazla değilmi, her sana iltifat edenden duygu araıyacak kadar mı yalnızsın" dedikleri sadece beni güldürmüştü. "Diyelim ki öyleyim, peki ya sen neden beni hâla yanında tutuyorsun kimse mi yanında durmadı bukar mı yanlızsın" dediğimde zinirle dudaklarıma yapıştı ostediğimi yavaş yavaşta olsa veriyordu.

Tüm düzenin bir reaktör patlamasıyla paramparça olduğu koca bir şehir... Saniyeler içerisinde kaybedilmiş yüzlerce can... Yıkımın ardından duyulan korku, endişe ve umutsuzluk... Bu duygular içerisinde sürüklenen gençler ve iki farklı taraf. Dostluk, barış yerine düşmanlığı tercih eden insanlar. Tüm bu karanlık dünyaya rağmen filizlenen yeni aşk hikayeleri... Bu hikayeyi @biryazarimm ve ayran_reis69 ile birlikte yazıp kurguladık. Umarım okurken keyif alırsınız...

🖤Hayat kurtarmaya yemin etmiş bir kadın ve hayatları acımasızca söndüren bir adam... Hilal Korkmaz, yıllarca verdiği emeklerin karşılığını almış, idealleri uğruna yaşayan başarılı bir doktordu. Tek amacı insanları yaşatmaktı. Ta ki o karanlık geceye kadar. Yeraltı dünyasının en acımasız ağlarından birini, bir organ mafyasını yöneten Uraz Ali Demirkan, gözünü ona dikmişti. Hilal için bu kaçırılma sadece bir özgürlük savaşı değil; ilkeleriyle, korkularıyla ve kalbiyle vereceği en büyük sınav olacaktı. Karanlığın kalbine hapsedilen bir doktor, celladının gözlerinde hayat bulabilir miydi? Yoksa bu tehlikeli takıntı, ikisinin de sonu mu olacaktı? "Ben yaşatmak için yemin ettim Uraz. Sen ise nefes alan her bedeni bir piyon olarak görüyorsun."🖤

Kaiser Guzmán... Mafya aleminin tartışmasız hükümdarı. Herkes onu "Şeytan Kral" olarak tanırdı. Çünkü onun olduğu yerde merhamet yaşamazdı. Kuralları kanla yazılmıştı. İhanetin cezası ölümdü. Ve Kaiser, yıllardır kimseye diz çökmemişti... Tek bir kadın hariç. Laura Vesperia. Yeraltı dünyasının tek kadın örgüt lideri. Güzel olduğu kadar ölümcül, soğuk olduğu kadar ulaşılmazdı. Kaiser`in en büyük düşmanıydı. Ama kimsenin bilmediği bir şey vardı... Kaiser Guzmán, Laura`ya tam yedi yıldır takıntılı bir aşkla bağlıydı. Geçmişlerinde gömülü kalan sırlar, yarım kalan hesaplar ve asla unutulmayan bir ihanet vardı. Birbirlerinden nefret etmeleri gerekiyordu. Fakat kader onları her karşılaştırdığında, aralarındaki savaş daha da tehlikeli bir hâl alıyordu. Çünkü bu hikâyede aşk, bir zayıflık değildi. Bir savaştı. Ve Kaiser, Laura`yı elde etmek için tüm dünyayı ateşe vermeye hazırdı.

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Işıl bir çok iyi bir ajandır ancak ekip arkadaşı ve en yakın dostu Rüya ona ve daha da kötüsü vatana ihanet etmiştir bunun üzerine Işıl başkanlıktan atılmıştır ve yeni gelen başkanın geçmişten izler taşıdığını ve geleceğe iz bırakacağını bilmiyordur

Bir mafya babası ve yılbaşı gecesi karşısına çıkan Elmas`ın hikâyesi. Tek bir gece... Tek bir gecede değişen iki hayat. Karanlığa sızan beyaz bir ışık. Beyazı sarmak isteyen karanlık. Karanlık aydınlanırken aydınlık kararır mı?

Her bedenin benliğinin altında başka bir hikaye yatar. Her hikayenin bir acısı, Her acının bir zaafı vardır. Peki ya zaaflar öldürür mü? Zaaflarını gizleyen, kapalı perdelerin ardına saklayan, hâlâ çocuk olan yetişkinlerin hikayesi. Bir ajan merkezi tarafından çocukluğundan beri ajan olarak yetiştirilen Filiz, bir gün görevi için bir cinayet işler. Her şey yolundadır. Görevinin tamamlandığını sanıyordur. Ta ki iki yıl sonra öldürdüğü adamın çok daha karanlık işleri olduğunu öğrenene dek. İnsanların üzerinde deney yaptıklarını ve bu şekilde bir çeşit ilaç ürettiklerini öğrenen Filiz, ekibiyle birlikte bu çeteyi çökertmek için harekete geçer. Ama bu görevde aşkı bulacağından ve geçmişiyle yüzleşeceğinden habersizdir. "Ya şah sandığımız aslında sadece bir piyonsa?" ŞAH ve MAT Birbirinin kimsesi olmuş, kimsesiz çocukların hikayesi...

"Bazı dikişler kumaşı değil, kaderi birbirine bağlar." Bir yanda İstanbul’un rutubetli bodrum katlarında, dikiş makinelerinin sağır edici gürültüsü altında annesini yaşatmak için kendi gençliğini feda eden Gazel... Parmak uçlarındaki iğne yaralarını birer onur madalyası gibi taşıyan, yoksulluğun ortasında bile başı dimdik, ruhu özgür bir kadın. Onun dünyası; toz, ter ve bir avuç umuttan ibaretti. Ta ki öz abisinin kendi borçları karşılığında onu bir "kurtuluş" yalanıyla o paslı deponun, organ tacirlerinin ve ölümün kucağına terk ettiği o geceye kadar. Diğer yanda, yeraltı dünyasının tahtında oturan, adaleti cellatlıkla harmanlayan bir padişah: Ayaz. Ama Ayaz’ın içinde, zincirlerini kırmak için pusuda bekleyen manyakça bir fırtına gizli: Kasırga. Gömlek kollarını her sıvadığında, o meşhur "K" harfi gün yüzüne çıktığında şehir nefesini tutar. Çünkü Kasırga o manyakça gülüşüyle ortaya çıktığında, artık ne strateji kalır ne de merhamet. İnsanlığın bittiği, bedenlerin parça parça paketlendiği o karanlık mahzende, iki uç dünya çarpışıyor. Kasırga, tüm şehri korkuyla dize getirip herkesi diz çöktürürken; Gazel, boğazına dayalı neştere rağmen ona sadece "acıyarak" bakıyor. Bu, basit bir kurtarılma hikayesi değil; bu, celladının ruhundaki yaraları gören bir kurbanın, o karanlık krallığı temellerinden sarsma hikayesi. Bir yanda ölümü dikişle erteleyenler, diğer yanda hayatı parçalayarak hükmedenler... Eğer kendinizi hazır hissediyorsanız, Gazel`in hikayesi başlıyor.

Henüz dokuz yaşındaydım. Işıkların altındaki o ahşap sahnede, hayatımın en mutlu anını yaşadığımı sanırken aslında çocukluğumun cenaze törenine çıktığımı bilmiyordum. Annem ve babamın geçimini ölümden sağladığını, ellerinin kana bulandığını anlayamayacak kadar saftım. O gece, alkış beklediğim koltuklarda sadece korku ve soğuk bir sessizlik vardı. Babamın gözlerindeki o son bakışı hiç unutmadım; sanki "Özür dilerim kızım," der gibiydi. Sonra birer kurşun sesiyle dünya tersine döndü. Annem kalbinden, babam ise alnından vurulduğunda, sahnem o bembeyaz tütümle beraber kızıla boyandı. Kaçışan insanların çığlıkları arasında, annemin artık ısınmayan yanaklarına ve babamın asla başımı okşayamayacak olan cansız ellerine sarıldım. O gün sadece onlar ölmedi, benim dilim de sustu, ruhum da... Beni o ormandan bulup çıkaran ve "koruyan" o kadın, aslında zihnimi bir intikam makinesine dönüştürecek olan kişiydi. Sekiz yaşındaki çocukların silah tuttuğu, her köşesinde ölümün solunduğu o örgütte, ben bir kurban değil, bir hançer olarak büyüdüm. Yıllar sonra öğrendiğim gerçek ise kalbimden kalan son parçaları da parçaladı: Annem ve babam, bir ihanetin kurbanı olmuştu. En güvendikleri arkadaşları tarafından ölüme sürüklenmiş, bir oyunun içine çekilmişlerdi. Şimdi herkes benden "duygusuz" diye bahsediyor. "Onun kalbi yok," diyorlar. Ama kalbi olmayan bir insan, her adımında o kanlı sahnede ölen annesinin ve babasının yasını tutar mı? Her dans edişinde o ana dönüp, o sıcaklığı yeniden aramak ister mi?

Bir kovboy kasabasında yaşayan Vasya, çok sevdiği babasının başının belada olduğunu öğrenir. Bunun üzerine düşmanla anlaşmak için inlerine gider ancak hiç beklemediği olaylarla karşılaşır. Bu olaylar sırasında tanıdığı Regis, onun geçmişinden bir parçadır ve ve bunu öğrendiği an işler daha da karışır.

Küçük bir kız çocuğuyken annesini travmatik bir şekilde kaybeden İra’nın, büyürken karşılaştığı ve onun karakterini ortaya çıkaran olaylar örgüsünde karşısına çıkan Başkan sayesinde hayatı tam anlamıyla değişir. Annesi ve onun gibileri için Başkan’ın ütopik dünyasındaki avcı rolünü üstlenir. Ölümü hakettiğini düşündüğü her insanı yok etmek için elinden geleni yapar. Polis teşkilatının aranan gizemli suçlusu. Çürümüş bir adaletten doğan ‘avcı’. (Tüm karakterler ve mekânlar kurgudur.)

​"Buranın sahibi kim bilmem stajyer... Ama ben ayak bastığım hiçbir yere ait olmam. O yer bana ait olur." ​İdealist ve gelecek vaat eden tıp fakültesi stajyeri Aselya için Lelya Akıl ve Ruh Sağlığı Hastanesi, mesleğe adım atacağı sıradan bir basamaktı. Ta ki 302 numaralı odaya o gizemli hasta getirilene kadar. ​Sırtındaki derin yara izleri, tenine kazınmış karanlık dövmeleri ve bir deliden çok, etrafındaki herkesi avı gibi süzen zifiri karanlık gözleriyle Araf... O, tıp kitaplarındaki hiçbir tanıya uymuyordu. Çünkü o bir akıl hastası değildi. O; yer altı dünyasını parmağında oynatan, dışarıda bir yerlerde öldüğü sanılan ve buraya bir bomba gibi saklanan "Gölge"nin ta kendisiydi. ​Aselya, hastanenin beyaz koridorlarında onun gerçek kimliğini çözmeye çalışırken, aslında bir delinin sanrılarıyla değil; her adımı ilmek ilmek işlenmiş, tehlikeli bir intikam planıyla karşı karşıya olduğunu fark edecekti. ​Kuralları tıp mı koyacaktı, yoksa karanlığın ta kendisi mi? ​Akıl hastanesinin soğuk duvarları arasında başlayan, sırlarla dolu psikolojik bir savaş... Av kim, avcı kim; son ana kadar kestiremeyeceksiniz.

"Bu hikaye; kadim taşların, sağır dağların ve değişmez törelerin hüküm sürdüğü bir coğrafyada, bir kadının sessiz isyanıdır. Mardin`in altın sarısı sokaklarında yükselen bir silah sesiyle parçalanan sadece bir gece değil; bir annenin geleceği ve bir kız çocuğunun henüz açmamış düşleridir. Kadının köle, erkeğin hükümdar sayıldığı bu topraklarda; `leke` ilan edilen masumiyetin, bir annenin kucağından koparılıp toprağın soğuk bağrına bırakılışını anlatır. Yazarın kaleminden dökülen bu satırlar; sadece dökülen kanı değil, o kanın üzerine örtülen sessizlik perdesini ve evladına kefen bile giydiremeyen bir annenin yüreğine ördüğü o görünmez duvarları taşır. `Güneşin doğmaya utandığı toprak` her satırında `neden?` diye soran, vicdanların kör, kulakların sağır olduğu o karanlık gecenin ebedi bir ağıtıdır.

Bazı yerler vardır; haritalarda görünmezler, isimleri fısıltıyla söylenir ve var olduklarına inanmak bile insanın içini ürpertir. Sombra da onlardan biridir. Kuralların insanların önüne duvar gibi dikildiği, itaatin ödüllendirildiği, sorgulamanın ise cezalandırıldığı bir dünya... Buraya gelen herkesin bir hikâyesi vardır. Kimi geçmişinden kaçıyordur, kimi geleceğini arıyordur, kimi ise yalnızca yanlış zamanda yanlış yerde bulunmuştur. Ama kapılar kapandığında bunların hiçbir önemi kalmaz. Çünkü Sombra insanların kim olduğunu önemsemez. Sadece neye dönüşeceklerini önemser. Fakat her sistemin hesaplayamadığı bir ihtimal vardır. Ve bazen tek bir kişi, yıllardır kusursuz işlediği düşünülen bir düzenin temellerini sarsmaya yeter. Kuralların, sırların ve gölgelerin arasında hiçbir şey göründüğü kadar basit değildir. Çünkü bazı insanlar uyum sağlamaz. Bazı insanlar boyun eğmez. Bazı insanlar ise bütün dengeleri değiştirecek kadar tehlikelidir. Ve bazı hikâyeler için, önce ölmek gerekir. Çünkü bazen en güzel başlangıçlar bir ölümden sonra doğar. Peki sen ölmeye hazır mısın?

Yedi manevi kardeş, her biri birbirine sapasağlam güvenmesiyle İstanbul`daki mafya trafiğini manevi babaları Asaf sayesinde kontrol ediyorlardı. Hazal ise yalnız bir fırtınaydı, Ama o fırtınanın kopucağı yer, Reha idi. Aşk`a inancını bitirmiş olan iki insan, İstanbul Boğaz`ındaki bir otelde karşılaşan Çiftimiz, yeniden aşka ihtiyaç bulacaklardı.

Bana ait her şeyi elimden aldıklarında geriye sadece aynadaki o yabancı kaldı. Saçlarımın rengini, adımı, geçmişimi silebilirlerdi ama o karanlığı, içimdeki intikamla parlayan yeşil gözleri asla yok edemezlerdi. Ben kendi cenazemi izledim, şimdi izleme sırası onlarda... Beş yıl önce Aktan malikanesi alevler içinde küle dönerken, Cevdet Çakırcı ve tetikçisi Ali bir şeyi hesaba katmamıştı: Bazı ölüler toprağın altında kalmaz. Şimdi, Margaret`ın gölgesinde büyüyen Işıl Bade Yıldız adında bir üniversite öğrencisi, Çakırcı imparatorluğunun tam kalbine sızıyor. Ozan’ın zaafı, Cevdet’in sonu olacak. Keskin nişancı tüfeğinin hedefinde bu kez tüm İstanbul var. Kırmızı örümcek zambakları bu kez Çakırcı ailesinin mezarı için açıyor.

Sevgilisi kanser olan Sena,Ege`nin zamanının tükendiğinin farkındadır ancak umutları tükenmemiştir.Sena bir olaya karışarak geri dönülemeyecek bir noktaya girmiştir.Peki Ege`yi kurtarmadan önce kendini kurtarabilecek midir? Geri dönemediği bu noktada hayat ona ne getirecekti? "Geri dönülemez bir noktaya gelecektim.Bunu fark ettiğimde pişmanlıklar önce kalbimi sonra sevgilimi belki de sevgimi yakacaktı. !!!!!!!!Argo,şiddet vb unsurlar içermektedir!!!!!!!! Kitap tamamen hayal ürünümce yazdığım şeylerden ibarettir.Hiçbir gerçekliği yoktur.Umarım sizinde hoşunuza gider.Keyifli okumalar dilerim《《《《《《《《《《《♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡》》》》》》》》》》

"Kaça satın aldın özgürlüğümü?" "Babasının kızı olduğum için mi bana bunu yaptın Çakırca?" Gördüğüm kara gözlerde ne bir hüzün ne de bir pişmanlık vardı. Düşündüklerime ters düşecek, haklıdır dedirteceğim bir şeyler sunar diye düşündüm. Fakat dudaklarının sarf ettiği kelimeler kalbimin acısını körüklemekten başka bir şey yapmadı. "Evet." ... Atandığı yerde hain olduğunu kanıtlayıp içeri tıktığı yüzbaşının , gizli bir görevde kocası olduğunu öğrenince ne olacaktı? ❗Dikkat! Kitabın içeriğinde @rgo, tramva ve kuf*r bulunmaktadır, yetişkinlere uygundur, küçük yaşta olanların okuması tercih edilmez. Çalınması durumunda hukukî işlem başlatılacaktır. Tüm hakları bana aittir. `DAVA` kitabındaki hiçbir kurgusal karakter ve olayın gerçekle bir alakası yoktur, hepsi hayal ürünüdür.

Dünya artık eski dünya değildir. Felaketler üst üste gelmiş, insanlar evlerine kapanmış ve kimse konuşmaya cesaret edemediği bir tehlikenin gölgesi hızla büyümüştür. Bir sabah... her şey bir anda değişir. Okulun hoparlörlerinden gelen tek bir cümle, Lara ve Rüya`nın hayatını altüst eder: "Okul çevresi karantina altına alınmıştır." Öğrenciler panik içindeyken dışarıdan gelen boğuk çığlıklar, gölgelerin arasında kıpırdayan çürümüş bedenler... artık çok geçtir. Kasabayı saran şey, insan olmayan bir karanlıktır. Lara ne olduğunu anlamaya çalışırken, okulun kapıları kırılır ve kabus içeri sızar. Tam umudun bittiği anda, iki yabancı ortaya çıkar-soğukkanlı ve sert Ares ile sakin ve kontrollü Kaan. Fakat dışarıda onları bekleyen şey içeridekilerden daha kötüdür: Yıkılmış bir şehir... her köşede pusuda bekleyen yaratıklar... ve her adımda daha da çözülen bir dünya. Artık tek bir hedef vardır: hayatta kalmak. Ama güvenmek kolay değildir. Sırlar derindir. Dışarıdaki kabustan daha tehlikeli olan tek şey, insanın kendi içindeki korkudur. Lara, Rüya, Ares ve Kaan... Birbirine yabancı olan bu dört kişi, karanlığın içinde birlikte yol almak zorundadır. Ama kimse gerçek tehlikenin nereden geleceğini bilemez... **Karantina Altında: Kaosun içinde dostluk, korku ve hayatta kalma mücadelesi.**

Daha çocuk yaşta devletin karanlık deneyleri sebebi ile annesini ve babasını kaybeden Cristopher Vex babasından öğrendiği teknikler ile intikam almaya çalışıyor sizce alabilecek mi...

Kaçarken kurulan bir taht olur mu? O, geçmişinden kaçtığını sanıyordu. Meğer kaçtığı şey, onu zirveye taşıyacak yolmuş. Gücün, ihanetin ve sadakatin iç içe geçtiği bu hikâyede; kim kral, kim piyon belli değil. Taht bazen mirasla değil, kanla kurulur. Bölümler kısa ama tempo yüksek. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

Bazı sırlar, sadece bittiğinde özgür bırakır, unuttuğun geçmişin yer yüzüne çıktığı zaman başlar hikayen. Gerçek gözünü açtığında başlar, Unutulan geçmiş yaşanacak gelecektir.

"Soluksuzca seveceğim seni, son nefesime kadar" İki kalp bir yarışın eşiğinde Dalgalar bu yarışın içinde Doruk ve Marin İki yarışçı Soluksuzca yüzerken karşılarına kalplerini alacak kadar sınırsız Bu sınırsızlığın içinde birbirlerini bulacak kadar da kadere teslim olmuşlardır Marin, annesinin izinden giden bir deniz yüzücüsüydü. Ailesindeki hiç kimse yüzmesini istememesine rağmen o herkese karşı gelerek yüzüyordu., Yüzmek onun isyanıydı hayata Doruk, gözünü hırs bürümüş kazanmaktan başka derdi olmayan bir yüzücüydü. Kazananın karakum plajına hakim olacağı bir yarış vardı ve bu yarışı kazanmayı kafasına koymuş ikili. Önce kalplerini dahi karşılarına aldılar. Onlar bu yarışı kazanmak için mücadele ederken suya aşk damlamıştı. Mücadeleye aşk karışmıştı. İşte şimdi ne olacaktı?

Dileklerin gerçekleşme gibi bir huyu yoktu, bilirdim. Ancak ilk defa geri teptine şahit oluyordum.