Dudaklarıma bakarak yutkundu "bir dolandırıcıya göre fazla güzel dudaklar değil mi?" Dediğinde alaycı bir gülüş aldı dudakların. "Sende bir mafyaya göre fazla iradesiz? Söylesene seni bitirecek kişiye aşık olmak nasıl bir duygu?" İlk fırsatta onu yakacaktım ve o da bunun farkındaydı. "Aşk mı? Aptal olduğunu biliyordum ama bukadarı fazla değilmi, her sana iltifat edenden duygu araıyacak kadar mı yalnızsın" dedikleri sadece beni güldürmüştü. "Diyelim ki öyleyim, peki ya sen neden beni hâla yanında tutuyorsun kimse mi yanında durmadı bukar mı yanlızsın" dediğimde zinirle dudaklarıma yapıştı ostediğimi yavaş yavaşta olsa veriyordu.

Bir mafya babası ve yılbaşı gecesi karşısına çıkan Elmas`ın hikâyesi. Tek bir gece... Tek bir gecede değişen iki hayat. Karanlığa sızan beyaz bir ışık. Beyazı sarmak isteyen karanlık. Karanlık aydınlanırken aydınlık kararır mı?

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Yazgı Demirhan, annesini henüz iki aylıkken kara toprağa vermişti. Annesini kaybeden Yazgı artık babası Bülent ile yaşamak zorundaydı. Ancak Bülent, onu hiçbir zaman kabullenmedi. Bülent Demirhan`ın vazgeçemediği kumar oyunu, önce 28 yaşındaki karısını canından etti. Şimdi ise 2 yaşındaki kızı, Yazgı Demirhan`ın hayatını hedef almıştı. Bu sefer kazanacağını düşünüyordu lakin son hamle yenilisine neden oldu. Kumarı oynadığı insan aynı zamanda eceli düşmanı Ahmet Alkan, günahsız bir bebeğin ölümünü istemedi. Bülent`e iki adet seçenek sundu. Ya 2 yaşındaki kızı Yazgı Demirhan, 12 yaşındaki oğlu Eray Alkan’la büyüdüğünde evlenecekti. Ya da kızıyla birlikte bugün bu masada can verecekti. Bülent ise bir an bile düşünmeden kabul etti. Ama Bülent`in kabul ettiği o seçenek, Yazgı’nın tüm kaderini baştan yazmıştı.

Gece yarısı şehrin eski kesimi sessizliğe bürünmüştü Melisa Yılmaz kapının ardındaki kağıdı eline aldı

Her şey elmas kolyeyi çalmamla başlamıştı.O kolye benimdi sadece almak için doğru zamanı bekliyordum bu gece her şey bitecekti hemde her şey fakat bilmediğim bir şey vardı ki kolye sahteydi.

Birkaç adım attım. Sonra birine çarptım. Hayır. Birine değil. Ona. Kalbim panikle göğsüme vururken başımı kaldırdım. Yeşil gözler. Alaycı bir gülümseme. Ve bütün Karasmanları diz çöktürebilecek kadar tehlikeli bir adam. Gurur Birkan Karasman. "Dikkatli olamaz mısın küçük?" Küçük. Bana ikinci kez böyle sesleniyordu. Avucumdaki köstekli saati biraz daha sıktım. Gözleri anında elimdeki saate kaydı. "O nedir?" "Köstekli saatim." "Peki ne işe yarıyor?" "Agorafobim olduğu zamanlarda sakinleşmemi sağlıyor." Kaşları çatıldı. Bir süre sustu. Sonra elini uzattı. "Bakabilir miyim?" Saati ona verdim. Ve o an her şey değişti. Gurur Birkan Karasman saatin kapağını açtı. Dudaklarındaki o umursamaz gülümseme silindi. Yeşil gözleri büyüdü. Yüzüne küfür gibi bir ifade yerleşti. "Hassiktir..." Başımı kaldırdım. "Ne oldu?" Bana baktı. Uzun. Sessiz. Rahatsız edici bir bakıştı. Sonra sadece tek bir soru sordu. "Sen onun kızısın değil mi?" "Kimin?" "Ünal Timurtoz`un." O gece anlamadığım şey şuydu: Bazı insanlar kaderine yavaşça girmez. Kapıyı kırarak hayatına dalarlar. Gurur Birkan Karasman da tam olarak öyle bir adamdı.

Lavin, uğradığı ihaneti karşılıksız bırakmamak için karanlık bir dünyada 𝐊𝐀𝐑𝐀 𝐊𝐀𝐑𝐆𝐀 olarak yükselişe girdi ve tüm acımasız liderlere ismini diz çöktürerek bir diken değil, 𝐊𝐀𝐑𝐀𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍 olduğunu duyurdu. Polis memuru olması ise bu tavırlarına zıt kutup oluyordu. ​𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍, onun hem kefareti hem de alnına yazılmış kaderiydi. Lavin, yeminini mi yoksa Duman`ın vaadini mi seçecekti? Lavin kara karga mı olacaktı, yoksa karlav mı? 𝟏𝟖+ 𝐈𝐂𝐄𝐑𝐈𝐊𝐋𝐄𝐑 𝐌𝐄𝐕𝐂𝐔𝐓𝐓𝐔𝐑. ​

Kaiser Guzmán... Mafya aleminin tartışmasız hükümdarı. Herkes onu "Şeytan Kral" olarak tanırdı. Çünkü onun olduğu yerde merhamet yaşamazdı. Kuralları kanla yazılmıştı. İhanetin cezası ölümdü. Ve Kaiser, yıllardır kimseye diz çökmemişti... Tek bir kadın hariç. Laura Vesperia. Yeraltı dünyasının tek kadın örgüt lideri. Güzel olduğu kadar ölümcül, soğuk olduğu kadar ulaşılmazdı. Kaiser`in en büyük düşmanıydı. Ama kimsenin bilmediği bir şey vardı... Kaiser Guzmán, Laura`ya tam yedi yıldır takıntılı bir aşkla bağlıydı. Geçmişlerinde gömülü kalan sırlar, yarım kalan hesaplar ve asla unutulmayan bir ihanet vardı. Birbirlerinden nefret etmeleri gerekiyordu. Fakat kader onları her karşılaştırdığında, aralarındaki savaş daha da tehlikeli bir hâl alıyordu. Çünkü bu hikâyede aşk, bir zayıflık değildi. Bir savaştı. Ve Kaiser, Laura`yı elde etmek için tüm dünyayı ateşe vermeye hazırdı.

Gazel Alya Yalaz... Sıradan bir üniversite öğrencisi, sıradan bir hayat. En azından öyle sanıyordu. Ta ki birinin onu izlediğini fark edene kadar. İki yıldan fazla süredir peşinde olan bir katil, Gazel`e takıntılı hâle geliyor. Ona yaklaşan herkes birer birer ölü bulunurken, Gazel her gün biraz daha köşeye sıkışıyor. Nereye gitse, kimi sevmeye kalksa... gölgeler onun peşini bırakmıyor. Katil, sadece onu izlemiyor. Onu "sahipleniyor." Kim olduğunu bilmiyor. Ne istediğini bilmiyor. Ama bildiği tek şey var: Bu oyun, artık sadece korkudan ibaret değil. Bu, Gazel`in hayatta kalma savaşı.

“Beni duyduğunda ağlayacaksan, bir daha adımı bile anma.” Ayağa kalktı, sert bir adım attı geri. “Korkuyorsan, doğru yerdesin.” Dipnot: Okurken, "Burası çok saçma," diyeceğiniz yerler olabilir. Bu kitap, kafa dağıtmak, gülmek ve aynı zamanda cringelik tavan yapsın diye yazılmıştır. Yani ciddiye alıpta, kimseyi linçlemeyin. Teşekkürler...

Okumak için İtalya’ya giden cıvıl cıvıl bir kız ve yeraltı dünyasının büyük olan isimlerden bir mafya Michele nereden bilebilirdi villasının önünde gördüğü bu cıvıl cıvıl kızın kendisini değiştirebileceğini Ben bir şans verin derim bence ☺️

Üç kadın... Hayatlarını zenginlerin evlerinde temizlik yaparak kazanan, fakir ama birbirine sımsıkı bağlı üç dost... Bir gün, içlerinden birinin geçmişte mafyayla bağlantılı kocasından kalan bir kasa dolusu elmas taşına sahip olmalarıyla hayatları değişir. Onlar, yeni bir başlangıcın hayalini kurarken, şehrin en acımasız mafyası taşların peşine düşer. Kaçırılmalar, ihanetler, kazalar, unutulan hatıralar… Ve sonunda, düşmanla dost, aşkla nefret arasındaki ince çizgide, kalpleri en çok yaralayan seçimler... “Yaralı Mafya”, aşkın gölgesinde, ölümle yaşam arasındaki o ince çizgide nefes kesici bir yolculuğa çıkarıyor.

Bazı gerçekler, kanla yazılır. Bazen bir kadeh her şeyi değiştirir. Aile, adalet, ihanet. Her şey bir kadehle başladı. O kadehin içinde kandan bir şarap vardı. Kadeh parçalandı, kanlar zemine akıp nilüferin yapraklarını yıkadı. Kanla yıkanmış her nilüfer biraz kirlidir. Oysa nilüferler çamurlu sulara rağmen temiz kalmayı başaran bir zambaktı

Hatası ne kadar büyük olursa olsun, başını eğmeyip mücadele edenlere ithafen..

Küçük sevgilimin ikinci kitabı ruslan volkovun aksiyon dolu macerasını anlatıyor

Baykuş un doğusu Ailesi yüzünden erken yaşta büyüyen Gece hayatını kurtaran adam ile evlenir . Kendisini yeniden hayat bulmuş hisseder ama ailesinin ona bıraktıklarını atlatabilecekmi ?..

"Ben katiliymişim, ben öldürmüşüm kardeşimi, kalbimi, nefes alma sebebimi..... UNUTMAYIN UNUTTURMAYIN 23 Eylül 2016 sabahı kardeşim son nefesini verdi, ruhum ona eşlik etti. İşte o gün ECRE gitti GECE geldi." Herşey Ecre`nin ikiz kardeşinin ölmesi ile başladı. Ecre bundan sonra sadece intikamı için yaşayacağını zannederken bu savaşın ortasında aşkı ile de sınanır. Bu yolda sadece intikam ve aşk yoktur. Bunların dışında bilinmezlikler son bulacak ve daha birçok şey ortaya çıkacaktır.

Tüm düzenin bir reaktör patlamasıyla paramparça olduğu koca bir şehir... Saniyeler içerisinde kaybedilmiş yüzlerce can... Yıkımın ardından duyulan korku, endişe ve umutsuzluk... Bu duygular içerisinde sürüklenen gençler ve iki farklı taraf. Dostluk, barış yerine düşmanlığı tercih eden insanlar. Tüm bu karanlık dünyaya rağmen filizlenen yeni aşk hikayeleri... Bu hikayeyi @biryazarimm ve @ayran_reis69 ile birlikte yazıp kurguladık. Umarım okurken keyif alırsınız...

"Kar... İsmin neden bu?" "Ben bir kışın soğuk ayaz`ında doğdum." Titrek bir soluk verip konuşmaya devam ettim. "Bedenimi saran bir anne kucağı yoktu. Bir çöp konteynırının yanında ciyaklaya ciyaklaya ağlamışım." Bunun en acı yanına gelmek istersek. "Başımda, bedenime dişlerini geçiren bir köpek varmış, siyah, ağzından salyalar akıtan koca bir köpek." Ve an acısıda ne biliyor musunuz? Peşinizden gelip sizi bağrına basan bir anne kucağı yoktu. Ve ben Kar Aktan, geceyi sabaha bağlayan o çetin kışın ortasında zorla direndim. Ve başardım, Kar Aktan. Ben ilk kez bir şeyi başarmıştım.

"Katilinizle aynı sofraya oturdunuz mu hiç? Ben o sofrada büyüdüm." Mihrişah, Türkiye’nin en güçlü adamlarından biri olan Adalet Bakanı’nın kızıydı. Ama onun dünyasında adalet, sadece babasının iki dudağı arasındaydı. Yıllarca maruz kaldığı baskı sesini ellerinden almış, onu dilsiz bir mahkuma çevirmişti. Bir gece yarısı Samsun’dan kaçıp memleketine sığındığında, sadece bir aileden değil, koca bir yalanlar imparatorluğundan kaçıyordu. Dağhan ve timi için hayat, sadece vatan borcu değildi. Onlar, aynı karanlık elin yetim bıraktığı şehit çocuklarıydı. Tek amaçları; ailelerini ellerinden alan o gizli ismi bulup adaleti kendi elleriyle sağlamaktı. Kader, sessiz bir kanarya ile yaralı bir kurdu Doğu’nun sert dağlarında karşılaştırdığında, büyük bir sırrın pimi çekilmişti. Mihrişah, aşık olduğu adamın ailesini yok eden kişinin kendi babası olduğunu öğrendiğinde; Dağhan ise koruduğu kadının aslında aradığı intikamın anahtarı olduğunu anladığında ne yapacaktı? Bir yanda kanla yazılmış bir intikam, diğer yanda sessiz bir feryat. Kendi kafesini parçalayan bir kadın, adaleti bir kanaryanın kanadında arayan bir tim. "Sesimi çaldılar ama ruhumu asla."

Aslında adaletin iki yüzü vardı. Biri aydınlık, diğeri ise karanlık. Ama herkes aynı yoldan yürümezdi. Çünkü amaçları aynı olsa da yöntemleri farklıydı. İki farklı yolda yürüyen insanlar bir gün karşılaşsa ne olurdu? Aşk mı doğardı yoksa nefret mi? Ve en önemlisi, bu yolun sonunda kazanan kim olurdu? Bunu henüz bilemezdik. Ama şundan emindik ki bu yolda ihanet de olurdu. Peki sizce “Her ihanet bir adalet midir?”

Bir kazayla başlayan ayrılık... Bir ömür süren özlem... Ve yıllar sonra ortaya çıkan gerçekler...

Yedi manevi kardeş, her biri birbirine sapasağlam güvenmesiyle İstanbul`daki mafya trafiğini manevi babaları Asaf sayesinde kontrol ediyorlardı. Hazal ise yalnız bir fırtınaydı, Ama o fırtınanın kopucağı yer, Reha idi. Aşk`a inancını bitirmiş olan iki insan, İstanbul Boğaz`ındaki bir otelde karşılaşan Çiftimiz, yeniden aşka ihtiyaç bulacaklardı.

Okumaya davetlisiniz💗