Bir mafya babası ve yılbaşı gecesi karşısına çıkan Elmas`ın hikâyesi. Tek bir gece... Tek bir gecede değişen iki hayat. Karanlığa sızan beyaz bir ışık. Beyazı sarmak isteyen karanlık. Karanlık aydınlanırken aydınlık kararır mı?

"Bu hikaye; kadim taşların, sağır dağların ve değişmez törelerin hüküm sürdüğü bir coğrafyada, bir kadının sessiz isyanıdır. Mardin`in altın sarısı sokaklarında yükselen bir silah sesiyle parçalanan sadece bir gece değil; bir annenin geleceği ve bir kız çocuğunun henüz açmamış düşleridir. Kadının köle, erkeğin hükümdar sayıldığı bu topraklarda; `leke` ilan edilen masumiyetin, bir annenin kucağından koparılıp toprağın soğuk bağrına bırakılışını anlatır. Yazarın kaleminden dökülen bu satırlar; sadece dökülen kanı değil, o kanın üzerine örtülen sessizlik perdesini ve evladına kefen bile giydiremeyen bir annenin yüreğine ördüğü o görünmez duvarları taşır. `Güneşin doğmaya utandığı toprak` her satırında `neden?` diye soran, vicdanların kör, kulakların sağır olduğu o karanlık gecenin ebedi bir ağıtıdır.

Bazı yerler vardır; haritalarda görünmezler, isimleri fısıltıyla söylenir ve var olduklarına inanmak bile insanın içini ürpertir. Sombra da onlardan biridir. Kuralların insanların önüne duvar gibi dikildiği, itaatin ödüllendirildiği, sorgulamanın ise cezalandırıldığı bir dünya... Buraya gelen herkesin bir hikâyesi vardır. Kimi geçmişinden kaçıyordur, kimi geleceğini arıyordur, kimi ise yalnızca yanlış zamanda yanlış yerde bulunmuştur. Ama kapılar kapandığında bunların hiçbir önemi kalmaz. Çünkü Sombra insanların kim olduğunu önemsemez. Sadece neye dönüşeceklerini önemser. Fakat her sistemin hesaplayamadığı bir ihtimal vardır. Ve bazen tek bir kişi, yıllardır kusursuz işlediği düşünülen bir düzenin temellerini sarsmaya yeter. Kuralların, sırların ve gölgelerin arasında hiçbir şey göründüğü kadar basit değildir. Çünkü bazı insanlar uyum sağlamaz. Bazı insanlar boyun eğmez. Bazı insanlar ise bütün dengeleri değiştirecek kadar tehlikelidir. Ve bazı hikâyeler için, önce ölmek gerekir. Çünkü bazen en güzel başlangıçlar bir ölümden sonra doğar. Peki sen ölmeye hazır mısın?

Bir kovboy kasabasında yaşayan Vasya, çok sevdiği babasının başının belada olduğunu öğrenir. Bunun üzerine düşmanla anlaşmak için inlerine gider ancak hiç beklemediği olaylarla karşılaşır. Bu olaylar sırasında tanıdığı Regis, onun geçmişinden bir parçadır ve ve bunu öğrendiği an işler daha da karışır.

Yedi manevi kardeş, her biri birbirine sapasağlam güvenmesiyle İstanbul`daki mafya trafiğini manevi babaları Asaf sayesinde kontrol ediyorlardı. Hazal ise yalnız bir fırtınaydı, Ama o fırtınanın kopucağı yer, Reha idi. Aşk`a inancını bitirmiş olan iki insan, İstanbul Boğaz`ındaki bir otelde karşılaşan Çiftimiz, yeniden aşka ihtiyaç bulacaklardı.

Her bedenin benliğinin altında başka bir hikaye yatar. Her hikayenin bir acısı, Her acının bir zaafı vardır. Peki ya zaaflar öldürür mü? Zaaflarını gizleyen, kapalı perdelerin ardına saklayan, hâlâ çocuk olan yetişkinlerin hikayesi. Bir ajan merkezi tarafından çocukluğundan beri ajan olarak yetiştirilen Filiz, bir gün görevi için bir cinayet işler. Her şey yolundadır. Görevinin tamamlandığını sanıyordur. Ta ki iki yıl sonra öldürdüğü adamın çok daha karanlık işleri olduğunu öğrenene dek. İnsanların üzerinde deney yaptıklarını ve bu şekilde bir çeşit ilaç ürettiklerini öğrenen Filiz, ekibiyle birlikte bu çeteyi çökertmek için harekete geçer. Ama bu görevde aşkı bulacağından ve geçmişiyle yüzleşeceğinden habersizdir. "Ya şah sandığımız aslında sadece bir piyonsa?" ŞAH ve MAT Birbirinin kimsesi olmuş, kimsesiz çocukların hikayesi...

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Bana ait her şeyi elimden aldıklarında geriye sadece aynadaki o yabancı kaldı. Saçlarımın rengini, adımı, geçmişimi silebilirlerdi ama o karanlığı, içimdeki intikamla parlayan yeşil gözleri asla yok edemezlerdi. Ben kendi cenazemi izledim, şimdi izleme sırası onlarda... Beş yıl önce Aktan malikanesi alevler içinde küle dönerken, Cevdet Çakırcı ve tetikçisi Ali bir şeyi hesaba katmamıştı: Bazı ölüler toprağın altında kalmaz. Şimdi, Margaret`ın gölgesinde büyüyen Işıl Bade Yıldız adında bir üniversite öğrencisi, Çakırcı imparatorluğunun tam kalbine sızıyor. Ozan’ın zaafı, Cevdet’in sonu olacak. Keskin nişancı tüfeğinin hedefinde bu kez tüm İstanbul var. Kırmızı örümcek zambakları bu kez Çakırcı ailesinin mezarı için açıyor.

Küçük bir kız çocuğuyken annesini travmatik bir şekilde kaybeden İra’nın, büyürken karşılaştığı ve onun karakterini ortaya çıkaran olaylar örgüsünde karşısına çıkan Başkan sayesinde hayatı tam anlamıyla değişir. Annesi ve onun gibileri için Başkan’ın ütopik dünyasındaki avcı rolünü üstlenir. Ölümü hakettiğini düşündüğü her insanı yok etmek için elinden geleni yapar. Polis teşkilatının aranan gizemli suçlusu. Çürümüş bir adaletten doğan ‘avcı’. (Tüm karakterler ve mekânlar kurgudur.)

Sevgilisi kanser olan Sena,Ege`nin zamanının tükendiğinin farkındadır ancak umutları tükenmemiştir.Sena bir olaya karışarak geri dönülemeyecek bir noktaya girmiştir.Peki Ege`yi kurtarmadan önce kendini kurtarabilecek midir? Geri dönemediği bu noktada hayat ona ne getirecekti? "Geri dönülemez bir noktaya gelecektim.Bunu fark ettiğimde pişmanlıklar önce kalbimi sonra sevgilimi belki de sevgimi yakacaktı. !!!!!!!!Argo,şiddet vb unsurlar içermektedir!!!!!!!! Kitap tamamen hayal ürünümce yazdığım şeylerden ibarettir.Hiçbir gerçekliği yoktur.Umarım sizinde hoşunuza gider.Keyifli okumalar dilerim《《《《《《《《《《《♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡》》》》》》》》》》

"Kaça satın aldın özgürlüğümü?" "Babasının kızı olduğum için mi bana bunu yaptın Çakırca?" Gördüğüm kara gözlerde ne bir hüzün ne de bir pişmanlık vardı. Düşündüklerime ters düşecek, haklıdır dedirteceğim bir şeyler sunar diye düşündüm. Fakat dudaklarının sarf ettiği kelimeler kalbimin acısını körüklemekten başka bir şey yapmadı. "Evet." ... Atandığı yerde hain olduğunu kanıtlayıp içeri tıktığı yüzbaşının , gizli bir görevde kocası olduğunu öğrenince ne olacaktı? ❗Dikkat! Kitabın içeriğinde @rgo, tramva ve kuf*r bulunmaktadır, yetişkinlere uygundur, küçük yaşta olanların okuması tercih edilmez. Çalınması durumunda hukukî işlem başlatılacaktır. Tüm hakları bana aittir. `DAVA` kitabındaki hiçbir kurgusal karakter ve olayın gerçekle bir alakası yoktur, hepsi hayal ürünüdür.

Henüz dokuz yaşındaydım. Işıkların altındaki o ahşap sahnede, hayatımın en mutlu anını yaşadığımı sanırken aslında çocukluğumun cenaze törenine çıktığımı bilmiyordum. Annem ve babamın geçimini ölümden sağladığını, ellerinin kana bulandığını anlayamayacak kadar saftım. O gece, alkış beklediğim koltuklarda sadece korku ve soğuk bir sessizlik vardı. Babamın gözlerindeki o son bakışı hiç unutmadım; sanki "Özür dilerim kızım," der gibiydi. Sonra birer kurşun sesiyle dünya tersine döndü. Annem kalbinden, babam ise alnından vurulduğunda, sahnem o bembeyaz tütümle beraber kızıla boyandı. Kaçışan insanların çığlıkları arasında, annemin artık ısınmayan yanaklarına ve babamın asla başımı okşayamayacak olan cansız ellerine sarıldım. O gün sadece onlar ölmedi, benim dilim de sustu, ruhum da... Beni o ormandan bulup çıkaran ve "koruyan" o kadın, aslında zihnimi bir intikam makinesine dönüştürecek olan kişiydi. Sekiz yaşındaki çocukların silah tuttuğu, her köşesinde ölümün solunduğu o örgütte, ben bir kurban değil, bir hançer olarak büyüdüm. Yıllar sonra öğrendiğim gerçek ise kalbimden kalan son parçaları da parçaladı: Annem ve babam, bir ihanetin kurbanı olmuştu. En güvendikleri arkadaşları tarafından ölüme sürüklenmiş, bir oyunun içine çekilmişlerdi. Şimdi herkes benden "duygusuz" diye bahsediyor. "Onun kalbi yok," diyorlar. Ama kalbi olmayan bir insan, her adımında o kanlı sahnede ölen annesinin ve babasının yasını tutar mı? Her dans edişinde o ana dönüp, o sıcaklığı yeniden aramak ister mi?

Dünya artık eski dünya değildir. Felaketler üst üste gelmiş, insanlar evlerine kapanmış ve kimse konuşmaya cesaret edemediği bir tehlikenin gölgesi hızla büyümüştür. Bir sabah... her şey bir anda değişir. Okulun hoparlörlerinden gelen tek bir cümle, Lara ve Rüya`nın hayatını altüst eder: "Okul çevresi karantina altına alınmıştır." Öğrenciler panik içindeyken dışarıdan gelen boğuk çığlıklar, gölgelerin arasında kıpırdayan çürümüş bedenler... artık çok geçtir. Kasabayı saran şey, insan olmayan bir karanlıktır. Lara ne olduğunu anlamaya çalışırken, okulun kapıları kırılır ve kabus içeri sızar. Tam umudun bittiği anda, iki yabancı ortaya çıkar-soğukkanlı ve sert Ares ile sakin ve kontrollü Kaan. Fakat dışarıda onları bekleyen şey içeridekilerden daha kötüdür: Yıkılmış bir şehir... her köşede pusuda bekleyen yaratıklar... ve her adımda daha da çözülen bir dünya. Artık tek bir hedef vardır: hayatta kalmak. Ama güvenmek kolay değildir. Sırlar derindir. Dışarıdaki kabustan daha tehlikeli olan tek şey, insanın kendi içindeki korkudur. Lara, Rüya, Ares ve Kaan... Birbirine yabancı olan bu dört kişi, karanlığın içinde birlikte yol almak zorundadır. Ama kimse gerçek tehlikenin nereden geleceğini bilemez... **Karantina Altında: Kaosun içinde dostluk, korku ve hayatta kalma mücadelesi.**

"Geçmişin kanla yazıldığı bir dünyada, masumiyet bizim için yok olsada masumiyetini kaybetmeyenleri korumak asli görevimdir." ​Yedi yaşında bir ara sokakta, babasının kollarında can verişiyle çocukluğu çalınan Heja, küllerinden bir kuruluş lideri ve adalet savaşçısı olarak doğdu. İnandığı değerler uğruna gözünü kırpmadan ölüme yürüyen bu genç kadın için hayat, dost ve düşmanın net olduğu bir operasyondan ibaretti. Ta ki o karanlık mafya yapılanmasının tam kalbindeki o adamla, Aral ile karşı karşıya gelene kadar. ​Aral... Geçmişin gölgeleri arasından sıyrılıp siyah takım elbisesiyle Heja’nın namlusunun ucunda duran, acımasız ve gizemli bir lider. Heja’nın çocukluk anılarında kalan o masum çocuk, şimdi yeraltı dünyasının en tehlikeli, en iradesiz görünen ama en güçlü piyonuna dönüşmüştü. ​İki eski dost, şimdi iki azılı düşman olarak karşı karşıya. Bir tarafta intikam ateşiyle yanan bir ajan, diğer tarafta geçmişini karanlığa gömmüş bir gölge. Heja, namlusunu Aral’a doğrulttuğunda sadece düşmanını değil, kendi kayıp çocukluğunu da vuracağını biliyordu. Ama bilmediği, bu tehlikeli zihin oyununun arkasında, ikisinin de hayatını kökten değiştirecek çok daha büyük ve karanlık bir sırrın saklandığıydı. ​Namlunun iki ucu da aynı geçmişe çıkarken, kanla kirlenmiş bir dünyada masumiyet yeniden kazanılabilir mi? ​"Buraya adım attığımda üstümde kırmızı bir elbise vardı, çıkışımın da kırmızılar içinde olmasını dilerim..."

Işıl bir çok iyi bir ajandır ancak ekip arkadaşı ve en yakın dostu Rüya ona ve daha da kötüsü vatana ihanet etmiştir bunun üzerine Işıl başkanlıktan atılmıştır ve yeni gelen başkanın geçmişten izler taşıdığını ve geleceğe iz bırakacağını bilmiyordur

Daha çocuk yaşta devletin karanlık deneyleri sebebi ile annesini ve babasını kaybeden Cristopher Vex babasından öğrendiği teknikler ile intikam almaya çalışıyor sizce alabilecek mi...

Kaçarken kurulan bir taht olur mu? O, geçmişinden kaçtığını sanıyordu. Meğer kaçtığı şey, onu zirveye taşıyacak yolmuş. Gücün, ihanetin ve sadakatin iç içe geçtiği bu hikâyede; kim kral, kim piyon belli değil. Taht bazen mirasla değil, kanla kurulur. Bölümler kısa ama tempo yüksek. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

Bazı sırlar, sadece bittiğinde özgür bırakır, unuttuğun geçmişin yer yüzüne çıktığı zaman başlar hikayen. Gerçek gözünü açtığında başlar, Unutulan geçmiş yaşanacak gelecektir.

"Soluksuzca seveceğim seni, son nefesime kadar" İki kalp bir yarışın eşiğinde Dalgalar bu yarışın içinde Doruk ve Marin İki yarışçı Soluksuzca yüzerken karşılarına kalplerini alacak kadar sınırsız Bu sınırsızlığın içinde birbirlerini bulacak kadar da kadere teslim olmuşlardır Marin, annesinin izinden giden bir deniz yüzücüsüydü. Ailesindeki hiç kimse yüzmesini istememesine rağmen o herkese karşı gelerek yüzüyordu., Yüzmek onun isyanıydı hayata Doruk, gözünü hırs bürümüş kazanmaktan başka derdi olmayan bir yüzücüydü. Kazananın karakum plajına hakim olacağı bir yarış vardı ve bu yarışı kazanmayı kafasına koymuş ikili. Önce kalplerini dahi karşılarına aldılar. Onlar bu yarışı kazanmak için mücadele ederken suya aşk damlamıştı. Mücadeleye aşk karışmıştı. İşte şimdi ne olacaktı?

Dileklerin gerçekleşme gibi bir huyu yoktu, bilirdim. Ancak ilk defa geri teptine şahit oluyordum.

Veda’nın galerisi bir gece kimliği belirsiz kişiler tarafından basılır. Tam her şey bitti derken, içeriye siyah deri ceketi ve motoruyla Baran dalar ve Veda’yı oradan çekip çıkarır. Baran, Veda’nın babasının eski bir dostuna olan borcu yüzünden kızı korumakla görevlendirilmiştir. Veda, bu emrivaki koruma durumundan ve Baran’ın "her şeyi ben bilirim" tarzı kurallarından nefret eder. Baran ise Veda’yı sadece baş belası bir görev olarak görür. İkisi, Baran`ın şehrin gözden uzak bir sanayi mahallesindeki güvenli evinde birlikte yaşamak zorunda kalır.

Lavin, uğradığı ihaneti karşılıksız bırakmamak için karanlık bir dünyada 𝐊𝐀𝐑𝐀 𝐊𝐀𝐑𝐆𝐀 olarak yükselişe girdi ve tüm acımasız liderlere ismini diz çöktürerek bir diken değil, 𝐊𝐀𝐑𝐀𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍 olduğunu duyurdu. Polis memuru olması ise bu tavırlarına zıt kutup oluyordu. ​𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍, onun hem kefareti hem de alnına yazılmış kaderiydi. Lavin, yeminini mi yoksa Duman`ın vaadini mi seçecekti? Lavin kara karga mı olacaktı, yoksa karlav mı? 𝟏𝟖+ 𝐈𝐂𝐄𝐑𝐈𝐊𝐋𝐄𝐑 𝐌𝐄𝐕𝐂𝐔𝐓𝐓𝐔𝐑. ​

Birkaç adım attım. Sonra birine çarptım. Hayır. Birine değil. Ona. Kalbim panikle göğsüme vururken başımı kaldırdım. Yeşil gözler. Alaycı bir gülümseme. Ve bütün Karasmanları diz çöktürebilecek kadar tehlikeli bir adam. Gurur Birkan Karasman. "Dikkatli olamaz mısın küçük?" Küçük. Bana ikinci kez böyle sesleniyordu. Avucumdaki köstekli saati biraz daha sıktım. Gözleri anında elimdeki saate kaydı. "O nedir?" "Köstekli saatim." "Peki ne işe yarıyor?" "Agorafobim olduğu zamanlarda sakinleşmemi sağlıyor." Kaşları çatıldı. Bir süre sustu. Sonra elini uzattı. "Bakabilir miyim?" Saati ona verdim. Ve o an her şey değişti. Gurur Birkan Karasman saatin kapağını açtı. Dudaklarındaki o umursamaz gülümseme silindi. Yeşil gözleri büyüdü. Yüzüne küfür gibi bir ifade yerleşti. "Hassiktir..." Başımı kaldırdım. "Ne oldu?" Bana baktı. Uzun. Sessiz. Rahatsız edici bir bakıştı. Sonra sadece tek bir soru sordu. "Sen onun kızısın değil mi?" "Kimin?" "Ünal Timurtoz`un." O gece anlamadığım şey şuydu: Bazı insanlar kaderine yavaşça girmez. Kapıyı kırarak hayatına dalarlar. Gurur Birkan Karasman da tam olarak öyle bir adamdı.

25 yaşındaki Savcı olan Gece Aksoy`un gerçek ailesini bulması...

İnsan bir bataklığa bir kez girdiğinde artık herşey için çok geçtir, oradan çıkmak için ne kadar çok çırpınırsa bataklık onu daha çok içine çeker. Benim hayatım da böyleydi...