MİT`in gözdesi,düşmanlar sadece adı bile geçince korkuyu iliklerine kadar hisseder. Maraz, zor olan demek... Alev Tuna küçük yaştan itibaren eğitilmiş bir istihbarat ajanıdır. Vatan uğruna ailesini, arkadaşlarını ve son olarak nişanlısını toprağa gömen Maraz artık kimseyi o toprağın altına gömmemeye kararlıdır. Tüm sevdikleri sırasıyla ölürken Alev`in tek derdi vatanıdır. Ta ki ailesinin aslında onun Öz ailesi olmadığını öğrenene kadar... Alev artık ailesi bildiği kişilerin gerçek olmadığını aslında yer altının en ünlü mafyasının en büyük kızı olduğuyla yüzleşirken düşman bir mafyanın oğluyla yaptığı zoraki bir evlilik onun hayatını tamamen değiştirmiştir.

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Şehir gündüzleri sıradan görünür. Kalabalık caddeler, masum gülüşler, herkes kendi hayatında… Ama gece çöktüğünde ışıklar değişir. Müzik yükselir. Maskeler takılır. Ve gerçek yüzler ortaya çıkar. Neonların altında kurulan partiler, gizli anlaşmalar, fısıltıyla konuşulan sırlar… Bu dünya dışarıdan sadece eğlence gibi görünür. Oysa içeride güç savaşları vardır. Sadakat pahalıdır. İhanet ise her köşede pusuda bekler. Bir grup genç, kendini bu karanlık düzenin tam ortasında bulur. Kimin dost, kimin düşman olduğu belli değildir. Kalpler aşka kayarken, eller kirlenir. Çünkü bu imparatorlukta duygular zayıflık sayılır. Burada ya oyunu kurarsın… ya da başkasının oyununda harcanırsın. Gece herkesindir sanılır. Ama aslında gece, sadece hükmedenlere aittir. Gece İmparatorluğu’na hoş geldin. Tahta çıkmak kolay… hayatta kalmak zor.

O bir varisti. Bilinen ama saklı olunandı...Bir elinde kalem diğer elinde de silah. Gündüz hayalini yaşarken karanlık çöktüğünde ölüm saçardı etrafa. Dipsiz bir uçurumdu görünende ama bu sadece görünendi...Taki kan bağının bir önemi kalmayana dek...

Sizce gerçekler acıtır mı? Kendi ailesinin katilini aramak isteyen Eflal Demirel için... (Kitabın tamamamı bana ait yazılanlar isimler dahil ve çalınması, kopyalanması olursa eğer hic düşünmeden YASAl İŞLEM BAŞLATACAGIM)

"Töreyle bağlı, güçle ayrılmış… Kuzenler, aşk ve sırların gölgesinde yüzleşiyor."

Hayat da aynen bu şekildeydi. Mutluluklar tozlu bir rafa kaldırılır, acılar ise her mevsimde yaşanırdı. Lavinya Durmaz, İstanbul`da stajyer savcıdır. Daha beş yaşında hayat ona ilk kumarın oynamış, kimsesiz bırakmıştır. Küçücükken önünde katledilen anne ve babasını, ve adını bile hatırlayamadığı ağabeyini ararken kendisini teşkilatta bulmuştur. Tam rahat olacağını düşünüp, şeytandan kaçarken aslında tam olarak da şeytanın inine girmiştir. Ya şeytandan kaçacak, ya da kartları yeniden dağıtarak şeytana kafa tutacaktır. Kaderini sil masum çocuk, ölüm sana benziyor...

Kumsal, dışarıdan tırnağı kırılsa ağlayan süslü bir "aşko" gibi görünse de, aslında babasının faili meçhul cinayetini çözmek için yemin etmiş, yeri geldiğinde racon kesen sert bir kabadayı savcıdır. On iki yıl önce babasının öldürüldüğü ve üzeri kapatılan "13. Dosya" yeniden açılır. Kumsal, her olay yerinde karşısına çıkan, gizemli ve karizmatik 13 Numara ile tehlikeli bir kedi-fare oyununa girer. Kumsal bir yandan topuklu ayakkabılarına bulaşan çamurlarla uğraşıp millete laf sokarken, diğer yandan 13 Numara’nın babasının katili mi yoksa tek müttefiki mi olduğunu çözmeye çalışır. Kısacası: Bol atışmalı, komik, gizemli ve korku dolu bir intikam yolculuğu.

"Nesin sen, Azrail`im mi?" Derken sesi melodi gibi çıkıyordu. Fısıltıyla konuşması beni her geçen saniye daha da geriyordu. "Kıyametin olacağım senin." Dedim sanki çok normal birşey söylüyormuş gibi. Buz mavisi gözleri beni hipnotize ederken başını onaylarcasına salladı. Yüzüme düşen perçem tutamını yavaşça kulağımın arkasına sıkıştırdı. Ardından gözleri yine beni buldu. "Kıyametimde açan çiçek olamaz mısın Aden?" Kulaklarım dediği şeyle tek odaklandığım kelimeyi zihnimde tekrar tekrar geri sarıp oynatıyordu sanki. Beynimde yankılanan sesle bakışlarım tereddüt ile doldu. Geriye doğru adımlarken geçmiş gözlerimin önünden kayıp geçti. Ağzımdan ise tek bir kelime döküldü. "S-sen... Sen o musun?" Bildiğim ise tek birşey vardı: Kaçış yoktu; ne geçmişten ne de ondan. Ancak bazı kalpler iyileşmez, daha büyük bir infilakı peşinden sürüklerdi. Mafya • Anlaşmalı Evlilik • Aksiyon Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Çalınması ya da kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılır‼️

Baykuş un doğusu Gece, Alaz’ın dünyasına ilk adımını atar. Büyük bir villa, her köşede korumalar ve meraklı bakışlar... Ama Gece kimseye boyun eğecek biri değildir. Çilek yiyerek tehdit savurur, Alaz’ın adamlarıyla tartışır ve herkese tek bir şey gösterir: Bu evde artık sıradan biri yaşamayacaktır. Fakat kimsenin bilmediği bir gerçek vardır. Gece gece yarısını beklemektedir… Çünkü gitmesi gereken bir yer vardır. Kafes.

Okumak için İtalya’ya giden cıvıl cıvıl bir kız ve yeraltı dünyasının büyük olan isimlerden bir mafya Michele nereden bilebilirdi villasının önünde gördüğü bu cıvıl cıvıl kızın kendisini değiştirebileceğini Ben bir şans verin derim bence ☺️

Dudaklarıma bakarak yutkundu "bir dolandırıcıya göre fazla güzel dudaklar değil mi?" Dediğinde alaycı bir gülüş aldı dudakların. "Sende bir mafyaya göre fazla iradesiz? Söylesene seni bitirecek kişiye aşık olmak nasıl bir duygu?" İlk fırsatta onu yakacaktım ve o da bunun farkındaydı. "Aşk mı? Aptal olduğunu biliyordum ama bukadarı fazla değilmi, her sana iltifat edenden duygu araıyacak kadar mı yalnızsın" dedikleri sadece beni güldürmüştü. "Diyelim ki öyleyim, peki ya sen neden beni hâla yanında tutuyorsun kimse mi yanında durmadı bukar mı yanlızsın" dediğimde zinirle dudaklarıma yapıştı ostediğimi yavaş yavaşta olsa veriyordu.

MAFYA VE AVUKAT İLİŞKİSİ SONUCU NE Mİ OLUR HADİ GELİN BAKALIM. UNUTMADAN MAFYA TAKINTILIYSA VE KIZ ÖLÜM KOKUYOSA ?

Dünya bizi kurban sanıyordu; celladın masasına bırakılmış bir yem. Yanıldıkları nokta şuydu; Biz o masaya kendi rızamızla oturmuştuk. Savaşımız buradaydı. Elimizde ne bir kalkan vardı, ne bir zırh. Sadece birbirimize verdiğimiz söz vardı. Mürekkebimiz bittiğinde hikayemizi kırmızıyla yazmaya yemin etmiştik. Çünkü bizim hedefimiz intikam, yeminimiz kandı.

Gerçek ailem kurgusudur.

Silahtan çıkan her kurşun öldürmez, sözlerin isabet etmesiden de kan akar. "Senin en âlâlı doğruların benim en koyu yalanlarımdı." Bir melek hayal edin; kanatları kanlı, elleri yaralı, ağzı mühürlü ve en çok da özgürlüğü varla yok arasında. Herkesin ruhu satılıktır, o da dâhil... Karanlık Cennet diye tanıtılan cehennem kuyusunda... Demir parmaklılar dost, özgürlük düşman felsefesi ile asimile edilmeyen nadir insanlardandı. Kadınlar köle, erkekler birer lord edildi bu kuyuda. Devri sona erdirecek "Devrimci" yanında bir Yardımcı`yı taşır. Ve bu iki köstebek, toprağın altından gün yüzüne çıkabilmek için tüm bariyerlere göğüs gereceklerdir.

Ülkü aden yeni bir boks maçına çıkmış,onuda emeğinin hakkıyla kazanmıştı.Ülkü 5 yaşından beridir boks ve kickboks yapıyodu.Bir telefon hersey değişti.

Karanlık bir sokak cevapsız sorular ruhu saran derin boşluk... Bu hikayede hiçbirşey göründüğü kadar basit deyil. Sizde o boşluğa adım atmaya hazırmısınız?

"Yedi farklı kadın... Yedi farklı hayat... Ama onları birleştiren tek bir gerçek var: yeraltı dünyası. Zenginlerin ışıltılı maskelerinin ardına sızıp, onlardan en değerli parçaları çalmaları gerekiyor. Her biri farklı bir geçmişe, farklı bir düşünce tarzına ve farklı bir hayata sahip. Peki bu kadar farklı kadın, aynı amaç uğruna gerçekten tek bir ekip olabilecek mi? Onların bu tehlikeli macerasına katılmaya hazır mısınız?"

4 arkadaş seri katiller fakat ufak bir sorun var. Oyuna yeni biri katılıyor, seri katillerimizin peşine bir seri jatil düşüyor. Burda katil herkes olabilir. Kimseye güvenmemeniz lazım(ben de çıkabilirim) iyi okumalarr

Başta yalnızca intikam meselesiydi her şey. Ancak Alev`nin gelmesiyle değişti onca şey. Şimdi her şey olduğundan ve göründüğünden çok daha fazlası. Bazı ihanetler ve bazı sırlar ortaya çıktı bile. Ama Mafya`nın Oğlu`nda sırlar asla bitmezdi. Ve bitmedi de. Bazılarının ölümü, kimisinin kaybı, bazılarının ise çaresizliği. Ekip giderek genişlerken, olaylarda giderek garip ve karışık bir hâl almaya başlıyordu. Ama bunca şey yaşanırken bazıları için aşk hep olacaktı... Mafya`nın Oğlu iki, tüm heyecanı ile sizinle. Peki siz buna hazır mısınız?

​KAOSUN MİMARLARI: Kanla Yazılan Bir Vasiyet ​Yeraltı dünyasında isimleri geçtiğinde, en kudretli masalarda bile derin bir sessizlik hakim olur. Alev Dinçer ve Yankı Erdem, bir bölgeye adım attıklarında orada artık düzenden bahsedilemez; sadece mutlak bir yıkım başlar. Onlar için cinayet bir iş değil, çocuklukta edilen bir yeminin kanla mühürlenmiş, santim santim hesaplanmış devamıdır.

İşinde çok iyi olan kadın suikastçıya yeni bir teklif gelir ülkenin en büyük mafyasını öldürme görevi kadın bundan çok memnudur ama mafya fazlasıyla korunduğu için bu yolu cazibesiyle halledeceğini düşünür ama unuttuğu bir sey vardır"AŞK"

​"Sadece evime gitmek istiyordum. Ama o ara sokakta gördüğüm tek bir sahne, hayatımı bir saniyede infaz kararına dönüştürdü. Şehrin en acımasız adamlarından birinin elindeki kanı gördüm ve artık geri dönüşüm yoktu. ​Ölüm nefesimi ensemde hissederken, karşıma en az o katiller kadar karanlık bir adam çıktı. Beni öldürmek isteyenlerin korkulu rüyası, ama benim için de bir bilinmezlikti. ​Bana bir anlaşma sundu. `Seni yaşatırım,` dedi. `Ama bedeli, benim soyadımı taşımak.`

O gece her şey sıradandı. Televizyon açıktı, evde tanıdık bir sessizlik vardı… ama kimse gerçekten orada değildi. Sonra yer sallandı. Ve hiçbir şey eskisi gibi kalmadı. Bir evin içinde başlayan bu hikâye, aslında bir ailenin birbirine tutunma hikâyesi. Korkunun ortasında bile “buradayız” diyebilmenin, dağılırken bile birlikte kalabilmenin hikâyesi… Çünkü bazı geceler sabaha çıkmaz. Sadece devam eder. Ve insan, o geceden sonra aynı kişi olarak uyanamaz.