- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Yıllar sonra gerçek ailesini bulan bir kız... Bulduğu aile ile tüm acıların, gerçeklerin ve gözyaşların birer hiçten ibaret olduğunu öğrenirse ne olur? Huzurlu bir yaşamı hayal ettikçe karanlığın dibine daha da çekilen Asya, karanlığı ya aydınlıkla yok edecekti ya da karanlığa boyun eğecekti... Ona sunulan teklifleri reddeden Asya, karanlığın hükmü altına girmek yerine onun hakimi olmayı seçip herkese savaş açmıştı. Peki, istediği bu yeni karanlıkta huzuru bulabilecek miydi? Yoksa aydınlığa veda ettiği yerde, karanlığın ihanetiyle yüz yüze gelmesi an meselesi miydi? ✨ "Dudaklarının, tenimde nasıl duracağını merak ediyorum." Boğuk çıkan sesi ile bir an gözlerim dudaklarına kaydı ve o an dudaklarımın, tenindeki duruşu zihnimde canlandı. Derince yutkundum ve bakışlarımı tekrardan ona çevirdim. "Merakını gidermemiz gerek o zaman." Ve dudaklarım teninde en çok olmak istediği yere değdi. Dudaklarım dudaklarını buldu. ✨ Gerçek ailem İhanet Sırlar Gizem Örgüt Yaımlanma Tarihi: 21 Aralık 2025

Kitap yeni olduğu için açıklama bulunmamaktadır!

Yakında çıkacak!

​Ateş Hoca’nın sürekli onu azarlamasından bıkan Alev, hocaya farklı bir numaradan uygunsuz mesajlar atar. Peki, Ateş Hoca ona mesaj atanın Alev olduğunu öğrenince ne yapacak?

Eflin Ahsen Soykan, 5 yıl önce ardında her şeyi bırakıp kaçar. Ailesini, geçmişini ve ait olduğu o karanlık dünyayı... Kurduğu yeni hayatta sadece normal biri olmaya çalışırken, en yakın arkadaşının bir anda ortadan kaybolmasıyla her şey yeniden değişir. Şüphelerinin peşine düştüğünde ise kendini tekrar sırların ve geçmişin tam ortasında bulur. Ve yıllar sonra karşısına çıkan tek kişi o adam olur: Ural Ateş Alkurt Bazı hikayelerde aşk, insanı kurtarmaz. Daha da karanlığa sürükler.

Kaçarken kurulan bir taht olur mu? O, geçmişinden kaçtığını sanıyordu. Meğer kaçtığı şey, onu zirveye taşıyacak yolmuş. Gücün, ihanetin ve sadakatin iç içe geçtiği bu hikâyede; kim kral, kim piyon belli değil. Taht bazen mirasla değil, kanla kurulur. Bölümler kısa ama tempo yüksek. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

Yeraltının en güçlü iki ailesi ve yıllar önce verilen sözleri bozan o gün. Lara, Aykaner ailesinden geriye kalan iki kadından biri ama şimdilik Fırat Keskin`nin intikam diye büyüttüğü ilk kızı ama onun içinse sadece bir güçtü. Aral, Barlasay ailesinin iki evladından biri, annesini yıllarca önce bu bebek yazgın olacak dediği bebekle aynı gün kaybetmişti. Ama 28 yıl sonra yazgısını Lara`yı , Alara olarak başka bir kimlikte seveceğinden habersizdi.

@leyla_vibe: "Ya pardon, sen şimdi bu fotoğraftaki ciddi adam mısın? Ben de yanlışlıkla `tarihi eser` hesabına girdim sandım." @pars_daghan: "Diline sahip çık. Karşında bu aşiretin ağası var. Kim olduğunu biliyorum, sınırını bil." @leyla_vibe: "Ağa mı? İlahi Porsuk Çayı... Sen anca kendi suyunda ağalık yaparsın. Bana sökmez o işler." @pars_daghan: "Sen bana ne dedin? Porsuk ne? Adımı doğru ağzına al, sabrımı zorlama gelin!" @leyla_vibe: "Porsuk işte... Hem isim benziyor hem de bakışların aynı o suyun kenarında hırçın hırçın duran porsuklar gibi. Çok yakıştı bence, kullanıcı adını mı değiştirsek?" @pars_daghan: "Bak İstanbul kızı, o telefonun ekranına güvenip bana lakap takma. Yarın konakta o `Porsuk` dediğin adamın önünde başın öne eğik durduğunda görürüm seni." @leyla_vibe: "Başım ancak telefonuma bakarken öne eğilir Porsuk Ağa. Yarın geliyorum, yanına powerbank almayı unutma, çünkü senin bu statik enerjinle benim şarjım çabuk biter." @pars_daghan: "Yarın o konaktan içeri girdiğinde ilk işim o telefonu kuyuya atmak olacak. Yaz bakalım son tivitlerini." @leyla_vibe: "Görüşürüz Porsuk! Takipte kal, belki seni de `engellenenler` listeme alırım."

Ulaşılamayan birini kim yenebilirki ? Kalbini feth etmek üzere olan bir kadın olabilir. Gahü; Güç,Acı,Hüzün,Ü

Dudaklarıma bakarak yutkundu "bir dolandırıcıya göre fazla güzel dudaklar değil mi?" Dediğinde alaycı bir gülüş aldı dudakların. "Sende bir mafyaya göre fazla iradesiz? Söylesene seni bitirecek kişiye aşık olmak nasıl bir duygu?" İlk fırsatta onu yakacaktım ve o da bunun farkındaydı. "Aşk mı? Aptal olduğunu biliyordum ama bukadarı fazla değilmi, her sana iltifat edenden duygu araıyacak kadar mı yalnızsın" dedikleri sadece beni güldürmüştü. "Diyelim ki öyleyim, peki ya sen neden beni hâla yanında tutuyorsun kimse mi yanında durmadı bukar mı yanlızsın" dediğimde zinirle dudaklarıma yapıştı ostediğimi yavaş yavaşta olsa veriyordu.

Henüz dokuz yaşındaydım. Işıkların altındaki o ahşap sahnede, hayatımın en mutlu anını yaşadığımı sanırken aslında çocukluğumun cenaze törenine çıktığımı bilmiyordum. Annem ve babamın geçimini ölümden sağladığını, ellerinin kana bulandığını anlayamayacak kadar saftım. O gece, alkış beklediğim koltuklarda sadece korku ve soğuk bir sessizlik vardı. Babamın gözlerindeki o son bakışı hiç unutmadım; sanki "Özür dilerim kızım," der gibiydi. Sonra birer kurşun sesiyle dünya tersine döndü. Annem kalbinden, babam ise alnından vurulduğunda, sahnem o bembeyaz tütümle beraber kızıla boyandı. Kaçışan insanların çığlıkları arasında, annemin artık ısınmayan yanaklarına ve babamın asla başımı okşayamayacak olan cansız ellerine sarıldım. O gün sadece onlar ölmedi, benim dilim de sustu, ruhum da... Beni o ormandan bulup çıkaran ve "koruyan" o kadın, aslında zihnimi bir intikam makinesine dönüştürecek olan kişiydi. Sekiz yaşındaki çocukların silah tuttuğu, her köşesinde ölümün solunduğu o örgütte, ben bir kurban değil, bir hançer olarak büyüdüm. Yıllar sonra öğrendiğim gerçek ise kalbimden kalan son parçaları da parçaladı: Annem ve babam, bir ihanetin kurbanı olmuştu. En güvendikleri arkadaşları tarafından ölüme sürüklenmiş, bir oyunun içine çekilmişlerdi. Şimdi herkes benden "duygusuz" diye bahsediyor. "Onun kalbi yok," diyorlar. Ama kalbi olmayan bir insan, her adımında o kanlı sahnede ölen annesinin ve babasının yasını tutar mı? Her dans edişinde o ana dönüp, o sıcaklığı yeniden aramak ister mi?

​"Güven, tetiği çekmeden önceki son hatadır."

Babasının ölümü üzerine amcası Turgut`un yanında büyüyen Serhat Arslan yıllar sonra babasının katilini bulmak için Edirne`ye geri döner. Yıllarca Avrupa ve Rusya`ya kaçakçılık yapan Argo ailesi Serhat`ın gelişi ile darmaduman olur. En başta da ailenin reisi olan Harun Argo. Ne yazık ki Argo ailesini gücü tartışılmaz. Serhat intikam almaya çalışırken geçmiş ile yüzleşmeye başlar.

Lara geçici olarak ikinci el bir telefon almıştı fakat telefonun altında yatan gerçekler çok çarpıcıdır.

Bu kitap her gün gelecek bazenleri gelmeyecek çok acelemiz olabilir ama belki de her gün gelir

İnş çol güzel olcak

"HER YEMİN BİR MEZARDIR." Her şey yıllar önce Algazer ve Kanoy ailesinin düşmanlığıyla başlayarak ebedi düşmanlığın kapılarını aralamasıyla başladı. Peki şimdi o düşmanlığı ne biterecek ya da bitecek mi?

Seri katil kitabidie

Lavin, uğradığı ihaneti karşılıksız bırakmamak için karanlık bir dünyada 𝐊𝐀𝐑𝐀 𝐊𝐀𝐑𝐆𝐀 olarak yükselişe girdi ve tüm acımasız liderlere ismini diz çöktürerek bir diken değil, 𝐊𝐀𝐑𝐀𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍 olduğunu duyurdu. Polis memuru olması ise bu tavırlarına zıt kutup oluyordu. ​𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍, onun hem kefareti hem de alnına yazılmış kaderiydi. Lavin, yeminini mi yoksa Duman`ın vaadini mi seçecekti? Lavin kara karga mı olacaktı, yoksa karlav mı? 𝟏𝟖+ 𝐈𝐂𝐄𝐑𝐈𝐊𝐋𝐄𝐑 𝐌𝐄𝐕𝐂𝐔𝐓𝐓𝐔𝐑. ​

Kan ve Taht - Şehir, kanla yazılmış bir hikayeye tanıklık ediyor. Kuzgun, ölümün ve işkencenin ustası, silahını değil, korkuyu bir araç olarak kullanarak kurbanlarını avlıyor. Her adımı, karanlık bir dünyada yankı buluyor. Fakat Kraliçe, mafya dünyasının güçlü ve zarif lideri, onun için bir engel değil, bir hedef. Onun adı bile, sokaklarda yankı bulurken, Kuzgun`un hayatında yerini almak için yavaşça ilerliyor. Farklı dünyaların askerleri olan ikisi de birbirinin zayıf yönlerini keşfetmeye başladığında, yalnızca ölüm değil, duygular da devreye giriyor. Tahtını korumaya çalışan bir mafya lideri ve gölgelerde varlığını sürdüren bir suikastçı, aynı oyunun parçası olduklarını anlamaya başlayacaklar. Ama bu kez, kimin av, kimin avcı olduğu hiç belli olmayacak... Wattpad yazar:QueenIzrs Kitappad`de yayınlanma tarihi: 25.04.2025

Elimle bahçe kapısını gösterdim. "Hadi bakalım gizemli çocuk. Yolun açık olsun." Atlas yavaşça oturduğu sandalyeden ayağa kalktı. Ağır adımlarla kapıya doğru yürüdü. Tam eşikten çıkacakken durdu ve dönüp son kez yüzüme baktı. Dudaklarında o hafif, sinir bozucu ama karizmatik sırıtış belirdi. "Hissediyorum Mira," dedi sesi rüzgara karışırken. "Bir şekilde, yollarımız yine kesişecek." Kaşlarımı kaldırdım. "Umarım bir dahaki gelişinde kapıdan normal insanlar gibi girersin." Kısa, erkeksi bir kahkaha attı. "Deneyeceğim." Ardından arkasını dönüp sokakta kayboldu. Ama nedense, o demir bahçe kapısı kapandıktan sonra bile, o koyu kahverengi gözlerin ağırlığı aklımdan bir türlü çıkmadı.

Bitişler, her zaman yeni bir başlangıç derlerdi. Ölüm de bir bitişti, o da mı bir başlangıç taşıyordu? Yapılan hatalar, insanı kıyamete sürükler. Bazı kıyametler insanın içinde, bazılarıysa dünyasında kopar. Dünyadakilerden kurtulmak mümkündür çoğu zaman, çünkü aslında kişinin ruhudur o kıyameti yaratan. Fakat insanın içinde kopanlar… İşte kurtuluş yoktur. Önce kalbi zehirler, sonra bedeni. En son ise zihni. İlk başta delirmeye başlarsın, ama bunu kabullendiğin an senin kıyametin olur. Cemre Şahinoğlu, hem içinde hem de dış dünyasında kopan kıyametlere her zaman göğüs germiş, hatta buna zorunda kalmıştır. Düştüğü çıkmazlar ve içinde bulunduğu sırlar onu bir seri katil olmaya zorlar. Ama onun bu kadar vahşileşeceğini kimse tahmin etmemiştir. Karan Karaşanlı ise, kıyametlere göğüs germemiş, kendi kıyametlerini yaratmıştır. Bir örgütün gölgesindedir ikisi de, fakat biri bilerek, öbürü bilmeden. Peki hangisi ötekinin panzehiri olacaktı? Kurbanlarının kanlarından, dolma kalemlerle koleksiyon yapan Ferocia mı? Yoksa tüm dünyaya hükmeden örgütün liderliğini yapan Zhestokost mu? Ağır psikolojik unsurlar içerir! •Zorunlu Yakınlık •Dark Romance •İntikam •Örgüt Kitap Şarkıları: Labrinth-Mount Everest / Model-Mey

Baykuş un doğusu Ailesi yüzünden erken yaşta büyüyen Gece hayatını kurtaran adam ile evlenir . Kendisini yeniden hayat bulmuş hisseder ama ailesinin ona bıraktıklarını atlatabilecekmi ?..

Dileklerin gerçekleşme gibi bir huyu yoktu, bilirdim. Ancak ilk defa geri teptine şahit oluyordum.