Dudaklarıma bakarak yutkundu "bir dolandırıcıya göre fazla güzel dudaklar değil mi?" Dediğinde alaycı bir gülüş aldı dudakların. "Sende bir mafyaya göre fazla iradesiz? Söylesene seni bitirecek kişiye aşık olmak nasıl bir duygu?" İlk fırsatta onu yakacaktım ve o da bunun farkındaydı. "Aşk mı? Aptal olduğunu biliyordum ama bukadarı fazla değilmi, her sana iltifat edenden duygu araıyacak kadar mı yalnızsın" dedikleri sadece beni güldürmüştü. "Diyelim ki öyleyim, peki ya sen neden beni hâla yanında tutuyorsun kimse mi yanında durmadı bukar mı yanlızsın" dediğimde zinirle dudaklarıma yapıştı ostediğimi yavaş yavaşta olsa veriyordu.

Beş yıl… Beş yıl boyunca polis, ardında tek bir iz bırakmayan seri katilin peşinden koştu. Her cinayet kusursuzdu. Her kurban suç dünyasının en karanlık isimlerinden biriydi. Kimse onun kim olduğunu bilmiyordu. Bildikleri tek şey vardı… Sıra herkese gelebilirdi. Şehrin en güçlü mafya lideri ise bugüne kadar hiçbir rakibine boyun eğmemişti. Kurduğu imparatorluk korkuyla ayakta duruyor, adını duyan herkes başını öne eğiyordu. Ta ki yolları, aynı hedefin peşinde kesişene kadar… Bir kumarhane. Tek bir kurban. İki avcı. Biri öldürmek için geldi. Diğeri gerçeği öğrenmek için. O geceden sonra başlayan mücadele artık yalnızca hayatta kalma savaşı değildi. Bu, zekânın güce, sabrın öfkeye ve karanlığın karanlığa karşı oynadığı ölümcül bir satrançtı. Çünkü bu oyunda herkes hamle yapabilir… Ama şah mat yalnızca bir kez gelir. Bu kitap ai ile yazılmıştır!!!

Geçmişin gölgesi, insanı en beklemediği anda yakalar. İzmir’in hareketli sokaklarında hırsız babasının bıraktığı kötü şöhretle mücadele eden Nur, hayatında yeni bir sayfa açıp sokak muhabirliğine başlamıştır. Tek isteği, annesi Nuran’la birlikte huzurlu bir hayat sürmektir. Ta ki en yakın arkadaşı, yetim büyüyen Naz kapısını çalana kadar...Naz’ın korumacı büyükannesinden (nenesinden) binbir güçlükle koparılan o "son izin", geri dönüşü olmayan bir oyunun ilk perdesidir.

Ve bez bebek fırtınada savruldu. "Elim beşikteydi.Y harfinin üzerinden defalarca geçtim.Sayısız kez.Neredeyse aklımı kaybedene kadar.Beşiğin içinde bir bez bebek ve silah duruyor.Saatlerdir ikisini pışpışlıyorum.Aklım benim yatağımın başındaki harflerde" Fırtınanın bir bez bebeği nasıl çimenlerin üzerine savurduğunun masalı.

Meva okulun sevilmeyen ama özenilip arkasından konuşulan popüler kızıydı. Barın ise geçmişi ve şuanı karanlıkla dolu olan kafes dövüşüyle uğraşan biriydi. Hayır hayır yazdıklarımın üstünü çiz çünkü bunlar onlar değildi. Asıl gerçek olan çok başkaydı. Meva, ışığını başkalarının ellerinde kaybeden bir kızdı. Barın ise karanlığını yumruklarıyla ehlileştirmeye çalışan bir adam. Biri altın kafeste, diğeri kanlı ringlerde büyümüştü. İki kırık ruh, birbirini kurtarabilir mi yoksa daha derin bir karanlığa mı sürükler? Kırılmış Işıklar, aşkın en tehlikeli hâlini anlatır. İnsanın kendinden kaçamadığı, geçmişin omuzlara ağır geldiği o yerde başlayan bir bağın hikâyesini. Meva için bu bağ, ilk kez gerçekten görülmek demekti. Barın içinse susturduğunu sandığı duygularla yüzleşmek yani insanlığını hatırlamaktı. Birbirlerine yaklaştıkça, ailelerin çizdiği sınırlar daralacak, sırlar yavaş yavaş açığa çıkacak ve her seçim bir bedel isteyecekti. Çünkü bazı ışıklar yeniden yanmak için önce tamamen sönmek zorundadır. Ve bazen Karanlıkta yürüyebilmek için elini tutacağın kişinin ışık saçması gerekmez. Sadece seninle kalmayı seçmesi yeterlidir. (Uyarı! Kitapta ki her şey kurgudan ibarettir.)

Dudakları dudaklarıma mühürlendiğinde yer gök sözleşmiş gibi ikiye ayrıldı. Titreyen bacaklarım, dermansız kollarım boynunu bir yılan gibi sararken adımlarım arabaya çarpmamla son buldu. "Bu dünyada cehennem de varmış. Oysa ben sen cennetsin zannetmiştim." Soluklarımız birbirine karışırken ayrılmayan ellerimiz daha sıkı kenetlendi. Davetkâr bakışları beni içine çekerken çıkmaza giden yolları bana uzanıyordu. "Yanarsak kül oluruz demiştin, bak geriye kalmış mı parçamız?" Fısıltım gecenin zifiri karanlığına atılmış kurşun gibiydi. Omzuma dökülen saçlara hayranlıkla bakan gözler yırtıcı bir kuş gibi avına yaklaştı. Elleri yanaklarımdan belime süzülüp tekrar belimi kavradı. "Tükettiğim ateş bile sana tapardı. Kalan parçam bile sana yeniden yanardı." Bana aşık değildi, bana ölendi. [Tüm hakları bana aittir.]

Hayat da aynen bu şekildeydi. Mutluluklar tozlu bir rafa kaldırılır, acılar ise her mevsimde yaşanırdı. Lavinya Durmaz, İstanbul`da stajyer savcıdır. Daha beş yaşında hayat ona ilk kumarını oynamış, kimsesiz bırakmıştır. Küçücükken önünde katledilen anne ve babasını, ve adını bile hatırlayamadığı ağabeyini ararken kendisini teşkilatta bulmuştur. Tam rahat olacağını düşünüp, şeytandan kaçarken aslında tam olarak da şeytanın inine girmiştir. Ya şeytandan kaçacak, ya da kartları yeniden dağıtarak şeytana kafa tutacaktır. Kaderini sil masum çocuk, ölüm sana benziyor...

Selamlar ilk defa yazıyorum hayat insanı içine çekiyor bende sizi bu yolculukta kitabıma çekip sizleri hayl dünyama götürmeyi deneyeceğim iyi okumalar

❝Ait olmadığın bir yerle savaşın bittiğinde, sonucu ne olursa olsun her zaman gitmen gerekir.❞ ~ "Gerçek özgürlük senin için hiçbir zaman bu taştan konak olmadı," dedi fısıltıyla. "Çünkü bu duvarların içinde sevgi dışında her şey var." Kulağıma değen saçlarımı geriye çekti. Nefesi bu kez boynuma çöktü. Sıcaklığı tenimde iz bırakır gibiydi. "Ve sen buraya özgür olmak için gelmedin. Esir olacağını bile bile geldin. Yine de özgürlük diye yanıp tutuşuyorsun." dedi, bu uğurda kendimi bile yakacağımdan habersiz. Sözleri kadar yakınlığı da kaçacak yer bırakmıyordu. Gözlerim kendiliğinden kapandı. Vücudumdan geçen ürperti korkudan çok tanıdık bir teslimiyet gibiydi. "Bir gün," diye mırıldandı, sesi umut kadar yumuşaktı, "sana özgürlüğün gerçekten ne olduğunu göstereceğim, komşu kızı." Sırtım tamamen göğsüne yaslanmıştı artık. Nefes almak bile zor geldi. "O gün geldiğinde, sana ‘özgürsün’ diyerek zincir takan herkes arkamızda kalacak. İntikamın için kinin en büyük silahın,” Bir an durdu. Nefesi kulağımın dibinde ağırlaştı. "Ben ise," dedi alçak bir sesle. Gözlerimi daha sıkı kapattım, açmaya korktum "o karanlıkta yürürken elini bırakamayacak kadar sana adanmış, sadece sana ait olan yoldaşınım." ~~ Onu tanıdım... Ya da en azından tanıdığımı sandım. Karanlığın içinde büyüyen bazı insanlar vardır; kim olduklarını anlatmaya gerek kalmaz, gözlerindeki boşluk her şeyi söyler. O da öyleydi. Bir bakışında terk edilişin izleri, bir gülüşünde işkencenin soğukluğu saklıydı. Hangi yüzüyle karşılaşacağını kimse bilemezdi. Bazen sessiz, ürkek, gözleri dolmuş küçük bir kız gibi konuşurdu. Sonra birden değişirdi; ses tonu sertleşir, bakışları buz keserdi. O an yanındaki insanın içini donduracak kadar soğuk olurdu. Sonra bir kahkaha atar, sanki az önceki hâli hiç olmamış gibi davranırdı. Kim olduğunu sormayın. Çünkü bir cevabı yok. Ya da belki çok fazla cevabı var... ~

Bir ölümle başlayan aşk hikayesi.. Wattpad’te de yayınlanıyor.. Neva&Timur

"Kaça satın aldın özgürlüğümü?" "Babasının kızı olduğum için mi bana bunu yaptın Çakırca?" Gördüğüm kara gözlerde ne bir hüzün ne de bir pişmanlık vardı. Düşündüklerime ters düşecek, haklıdır dedirteceğim bir şeyler sunar diye düşündüm. Fakat dudaklarının sarf ettiği kelimeler kalbimin acısını körüklemekten başka bir şey yapmadı. "Evet." ... Atandığı yerde hain olduğunu kanıtlayıp içeri tıktığı yüzbaşının , gizli bir görevde kocası olduğunu öğrenince ne olacaktı? ❗Dikkat! Kitabın içeriğinde @rgo, tramva ve kuf*r bulunmaktadır, yetişkinlere uygundur, küçük yaşta olanların okuması tercih edilmez. Çalınması durumunda hukukî işlem başlatılacaktır. Tüm hakları bana aittir. `DAVA` kitabındaki hiçbir kurgusal karakter ve olayın gerçekle bir alakası yoktur, hepsi hayal ürünüdür.

"Başrol oyuncumuz bakıyorum sonunda uyanmış." " Sen de kimsin ?"

Bazen insanların hayatlarında böyle bir kırılma noktaları vardır. Burada da benimkini goreceksiniz

Ben Reusa İzen Preuvat`tım, ailemin geride kalan tek kadın kanadı... Rusya`nın en güçlü ailelerinden biri olan Preuvat`ların tek kadın kanadı ve lakabı R.I.P olan Reusa, annesinin ölümünün ardından mentalini ve eski gücünü geri kazandıktan sonra babasından görev almaya yeniden başlar. O zorlu dönemleri geride bırakmaya çalışırken işler bir anda ters gider. Oyunu henüz başlamadan kaybetmiştir. Şanını ve lakabını geri kazanmaya çalışan Reusa`nın, V.I.P lakabıyla tanınan yeni bir düşmanı olmuştur. İkisinin birbirine olan nefreti, tüm krallığı yakıp yıkmaya yeter ve artar. Ancak ikisinin bir araya geldiği bir dünya... Felakettir ✨Kitap Alıntısı✨ +Ben yalnızca ortağıma yardım ettim. -Bu hoşuma gitti. +Hoşuna gidiyorum ortak -Hoşuma gidiyorsun ortak (Bu henüz gerçekleşmemiş bir olay, ileri bölümlerde bu alıntıyı göreceğizzz)

Bir mafya babası ve yılbaşı gecesi karşısına çıkan Elmas`ın hikâyesi. Tek bir gece... Tek bir gecede değişen iki hayat. Karanlığa sızan beyaz bir ışık. Beyazı sarmak isteyen karanlık. Karanlık aydınlanırken aydınlık kararır mı?

Bu fıcde kıss sahnesı buyuk ıhtımalle oluck... Ama sm*t olucagını dusunmuyorum. Yanı belkı bırazcık olqbılır... FNTEZI FWLAN VARSA BEN YAZMADIM BILIN!!

"Her şey bir mesajla başladı." Sadece bir saniye, bir dikkatsizlik ve yanlış kişiye gönderilen tek bir mesaj... Talya Yelgin`in kendi halindeki çiçek kokulu dünyası, o gece bir yabancının ekranında parlayan bir bildirimle sarsıldı. Kiminle konuştuğunu bilmiyordu. Sadece karşısındakinin ne kadar "Arsız" olduğuyla ilgileniyordu. Bir numara ne kadar ileri gidebilirdi ki? Ya da bir mesaj, bir insanın hayatını ne kadar değiştirebilirdi? Talya, o gece o gönder tuşuna bastığında sadece birine cevap verdiğini sanıyordu; oysa çoktan geri dönülemez bir oyunun içine düşmüştü. İşte şu an elinizde tuttuğunuz bu kitap, o yanlış mesajın ve peşinden gelen o arsız yabancının, ve beraberinde getirdiği olaylar dizesinin hikayesiyle ortaya çıktı. Yılların sakladığı sırlar ve göz ardı edilen olayların gün yüzüne çıkışının en büyük tanığı olmaya hazır mısınız?

Aslında adaletin iki yüzü vardı. Biri aydınlık, diğeri ise karanlık. Ama herkes aynı yoldan yürümezdi. Çünkü amaçları aynı olsa da yöntemleri farklıydı. İki farklı yolda yürüyen insanlar bir gün karşılaşsa ne olurdu? Aşk mı doğardı yoksa nefret mi? Ve en önemlisi, bu yolun sonunda kazanan kim olurdu? Bunu henüz bilemezdik. Ama şundan emindik ki bu yolda ihanet de olurdu. Peki sizce “Her ihanet bir adalet midir?”

"O piç benim yerimde asla geçemez!!!" "Baba!" "Benim istediğim kişiyle evleneceksinn!!! Şimdi piçinide al git nikah gününe kadar gözükmeyin gözüme!!!!"

Buradan ancak cesedin çıkar. Buranın kuralını ben koyarım..." ​Günde tonlarca çocuğun karanlığa kaçırıldığı bir dünyada, kuralların kanla yazıldığı o cehenneme adım attığımda henüz sadece Lina`ydım. Korkuyordum, kırılgandım. ​Karşımızda bizi acımasızca, tamamen kendi çıkarları için eğiten, merhametsiz bir lider vardı: Sargun. Yanımda ise geçmişi bir sır gibi saklı, insanların uykularını kaçıran bir `Kabus` duruyordu. ​Şahit olduğum o ilk ölüm ve kulakları tırmalayan çaresiz çığlıklar, buranın ne kadar ciddi bir yer olduğunu bana kanla öğretti. Ama bu sadece başlangıçtı. Önümde, her şeyi değiştirecek o karanlık deney duruyordu. ​O deneyden sağ çıkan Lina olmayacaktı. Orada Lina ölecek, yeraltı dünyasını tir tir titretecek olan o acımasız lider doğacaktı: Kara. ​"Kıyamet geldi... Yaşam süreniz artık bitti."*

Karanlığın sessizce hüküm sürdüğü, sisin ardında saklanan sırlarla örülü bir dünya...

Lavin, uğradığı ihaneti karşılıksız bırakmamak için karanlık bir dünyada 𝐊𝐀𝐑𝐀 𝐊𝐀𝐑𝐆𝐀 olarak yükselişe girdi ve tüm acımasız liderlere ismini diz çöktürerek bir diken değil, 𝐊𝐀𝐑𝐀𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍 olduğunu duyurdu. Polis memuru olması ise bu tavırlarına zıt kutup oluyordu. ​𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍, onun hem kefareti hem de alnına yazılmış kaderiydi. Lavin, yeminini mi yoksa Duman`ın vaadini mi seçecekti? Lavin kara karga mı olacaktı, yoksa karlav mı? 𝟏𝟖+ 𝐈𝐂𝐄𝐑𝐈𝐊𝐋𝐄𝐑 𝐌𝐄𝐕𝐂𝐔𝐓𝐓𝐔𝐑. ​

"Herkesin vardır bir hikayesi" kiminin içine atıp söyleyemediği,kiminin anlata anlata bitiremediği,kiminin başlayıp bitiremediği... Kitabın konusu gerçek bir hayat hikayesinden alınarak kurgulanmıştır... Fatih Sultan Mehmet`in soyundan gelen Asiltürkler ve onları yok etmek isteyen Şiraziler arasında geçen bu hikayede Asiltürklerin bir amacı vardı; Oda bir taraftan kendi hayatlarına devam ederken diğer taraftan Filistin`i tekrar özgürlüğüne kavuşturmaktı,bu uğurda kaybettikleri,belkide feda ettikleri kahramanlar oldu,yaşadıkları ciddi olaylar ve mucizeler oldu... Yeri geldi aksiyon,entirika onları bırakmadı,yeri geldi beraber ağladılar,beraber güldüler,bazen kırgınlıkları,kızgınlıkları oldu ama asla birbirlerini yalnız bırakmadılar,hepsinin bir hikayesi vardı... Sende Asiltürklerin yaptıkları kahramanlıklara şahit olmak istiyorsan gel bizimle ol Filistin`i birlikte özgürlüğüne kavuşturalım 3. Fatih ve emanetçiyi birlikte bulalım.Biliyorum onlarda kim,ne demek bu diyeceksiniz merak etmeyin hikayede öğrenirsiniz...😉 7 den 70 e herkesin okuyabileceği bir kitaptır... Olaylar ikinci bölüm itibariyle yavaş yavaş gelişmeye başlıyor.Keyifli okumalar... NOT:Senaryo diliyle yazılmıştır...

Karşımdaki adama gülümseyerek baktım. "Peki senin gerçekte kim olduğunu bildiğimi söylesem buna inanırım mıydın?" Dedim alayla. Bu onu imkansız zannediyordu, o da alayla gülümseyerek baktı. "Eger bana gelip de herkes gibigölge dersen daha çok gülmeme sebep olursun Elif." Hass***ir o benim kim olduğumu öğrenmiş olamazdı. Korkuyordum ama sakın durarak konuştum. "O zaman bu sefer gelmeyeceksiniz Uraz Bey." O benim kim olduğumu öğrenmişti, bu tehlikeliydi ama ben de onun kim olduğunu çok yakından biliyordum. Kitaptaki karakterler ve olaylar tamamen kurgudur ve tüm hakları saklıdır.

|Barut Rent A Car| “Bunca zaman ben, adı bile yalan olan bir adamı mı sevdim?” Derin’in dolu gözleri Kayahan’ın kalbine bir ok gibi saplanır. “Derin… Ne diyeceğimi bilmiyorum. Haklısın ama bunu yapmak zorundaydım! Adıma kadar gizlemek zorundaydım!” “Keşke tutuklansaydın da hiç karşılaşmasaydık seninle! Hiç bu mahalleye gelmeseydin keşke Kayahan Demircioğlu!” Derin dolu gözlerinden akan bir damla yaşla birlikte alayla güler. “Pardon pardon… Doğan Eryiğit mi demeliyim yoksa?!” Kayahan gözlerini kapatır. Öfke ve çaresizliği aynı anda yaşıyordu. Ama başka çaresi yoktu. Bunu yapmak zorundaydı zamanında. “Bir daha sakın karşıma çıkma Kayahan! Sakın! En kısa zamanda da terk edin bence bu mahalleyi!” •