Lotus çiçeği yayında şuan aşklar okuyun lütfen!!!!

Hayran kurgu kitabıfır hiçbir şey gerçek değildir baybays

vera ayris soysal, 2041 yılında geçen bir distopik evrende düzene bas kaldıran bir suikastçı

"Bana yıllarca 'Leke' dediler. Doğduğum ailede kız olmak
suçtu, kaçmak ölüm..."

Sarmaşık, geçmişin acımasız

izlerinden kaçarken yolu karanlığın

imparatoru Mafya Bey ile kesişir.

Korkması, kaçması gerekirken onun

yanında hayatında ilk kez garip bir
hisle tanışır: Güven.

Mafya Bey ona geçmişini bilmeden

yeni bir isim verir: Beyaz Melek.

Ancak geçmiş peşlerindedir ve

rüyalarını süsleyen o gizemli isim,

Sina, her şeyi altüst etmek üzeredir.

Sarmaşık gerçekten lekeli midir,

yoksa sadece yanlış insanların

karanlığını mı taşımıştır?

“Lekeyi öldürdüm, Beyaz Meleği doğurdum.”

Güçlü bir kadının küllerinden doğuşu,

sırlar ve karanlık bir aşk hikayesi...

hemşire olan yasemin bir iftiradan dolayı görevden alınır akşamını sokakta geçiren yasemin yol silah sesleri gelir kurşun sesinin çıktığı yere giden yaseminin o günden sonra hayatı değişir

Öncellikle arkadaşlar bütün kitaplarımı sildim telefonumda sorunlar oldu

Sıradan bir kızdım onu görene kadar ben onu görmüştüm o an hayatım değişki

kacış yarış demek

Ülkenin karanlığındaki bir hikâye. (Darbe, acı, ihanet)

"Gerçek bir hayat hikayesinden uyarlanmıştır." Bazı sırlar saklanır, bazı gerçekler gömülür… Peki ya bir gün hepsi ortaya çıkarsa? Arzu, henüz on beş yaşında sıradan bir hayat yaşadığını sanıyordu. Ta ki hayatındaki herkesin ondan bir şeyler sakladığını fark edene kadar... Ama bazı şeyler göründüğü kadar basit değildi. Annesi, ailesi ve en çok güvendiği insanlar bile ona anlatmadıkları gerçeklerle dolu bir dünyanın içindeydi. Arzu, her geçen gün yeni bir gerçekle yüzleşirken geçmişin karanlık kapıları birer birer aralanmaya başladı. Öğrendiği her sır, onu başka bir soruya sürüklüyor; bulduğu her cevap, bildiği her şeyi yeniden sorgulamasına neden oluyordu. Annesi neden susuyordu? Ailesi ondan neyi saklıyordu? Ve Arzu`nun henüz bilmediği bu sırların ucu nereye kadar uzanıyordu? Bazen gerçekler insanı özgürleştirmez. Bazen de öğrendiğin tek bir şey, hayatındaki herkesi yabancıya dönüştürür. Çünkü bazı sırların zinciri kopmaz… Sadece bir sonraki halkasına ulaşmanı bekler. Her sırrın bir bedeli, her gerçeğin bir sonucu vardır. Peki Arzu, gerçekleri öğrendiğinde her şey için çok mu geç olacak?

Semerkand ta bir isyan sonrası tarihe geçen devlet

en sevdiğim şeydir Hot Wheels

Ateşin içinde bir aşk...

kaplan çetesi baş suikastçı asena en büyük düşmanı atilla diğer adıyla tanrının kırbacına düşmandır bu düşmanlık geçmişteki sırlara dayalıdır peki o sırlar nedir?

"sırlar belkide hepimizin kaçmaya çalıştığı ama kurtulamadıklarıdır"

çalma listesi
run boy run
seven nation army
the hills
you shold see me in crown
paint it black
control

ben yazarken dinliyorum sizde okurken dinleyebilirsiniz

Karadeniz’in hırçın dalgaları ve sisli dağları arasında filizlenen bu serüvende, karakterlerimizin yolu bu kez kaçamayacakları bir kaderle kesişiyor. İkinci kitapta yaşanan büyük kırılmalar, verilen kayıplar ve ortaya çıkan acı gerçekler, herkesi kendi karanlığıyla yüzleşmeye zorlamıştı. Karadeniz sadece memleket değil; ölümün, sadakatin ve aşkın sınandığı çetin bir yer haline gelmişti. ​Serinin bu üçüncü kitabında, Gece Çiçeği en zorlu şartlar altında açmaya çalışıyor. İkinci kitabın bıraktığı o sarsıcı izlerin ardından, karakterler geçmişin yükünü sırtlayarak hayatlarının en kritik kararlarını vermek zorunda kalacak. Kader ağlarını örerken, ölümün gölgesinde açan bir ümidin tutunma mücadelesinin ortasında kalacaklardır.

🖤 KANIN UNUTMADIĞI 🥀

“Bazı sırlar toprağa gömülür… Ama kan, kendinden olanı asla unutmaz.”

Yirmi bir yıl önce bir bebek kaçırıldı.

Bir anne evladının yasını tuttu. Bir baba intikam yemini etti. Dört ağabey, hiç tanıyamadıkları kız kardeşlerinin yokluğuyla büyüdü.

Larin ise gerçek kimliğinden habersiz, sevgisiz bir evde gülümsemeyi öğrenmişti.

Oysa damarlarında İstanbul’un en korkulan mafya ailesinin kanı dolaşıyordu.

Bir gün gerçekler ortaya çıktığında, yalnızca kayıp bir kız ailesine kavuşmayacaktı.

Bir hanedanın dengesi değişecek, eski düşmanlar uyanacak ve masum bir kalp, karanlığın en tehlikeli aşkıyla sınanacaktı.

Peki ya onu kaçıran kişi, hâlâ ailenin en güvendiği insanlardan biriyse?

KANIN UNUTMADIĞI

Bir kız. Dört ağabey. İki aile. Yirmi bir yıllık bir yalan.

arkadaşlar bu benim 3. kitabım biraz yazım yanlışım olabilir kusura bakmayın konusu iki düşman köy
şerif furtuna esmeyi kaçırıp yunanistana götürmüş ve adil esmeyi çok aramış bulamamış bir gün adil intikam almak için Mehmet furtunayı öldürmüş sonra da Şerif intikam almak için adilin anne ve babasını öldürmüş Şerif esmeyi kaçırırken hamileymiş ve doğurmuş doğum yaptıktan sonra eleninin ebesi Adile haber vermiş ve bunlar mutlu mutlu yaşamışlar tabi hayla düşmanlık varmış bu kadar spoil verdim her gece bölim atarım genelde iyi okumalar

İlk kitabımssss

Geçmiş bir düşmanlıktan başlayan, ancak yıllar sonra yeniden karşılaşan iki düşman…

Bu karanlık dünyada, bu karanlık çemberin içinden kurtulmaya çalışan iki kişi… Gökhan Ateş, karanlık dünyasında boğulurken karşısına yeniden çıkan Beren Alina’ya, ne kadar düşmanı olsa da kalbindeki duygularına karşı koymaya çalışsa da istemeden ilgi duyuyor. Sanki o kadın, karanlığının içindeki tek ışık…

Peki, sizce karanlık bir dünyada sevmek bir zayıflık göstergesi mi, yoksa bu karanlık çemberin içinde bir arada durarak ona karşı koyabilmek mi?

spoiler veriyim bunlar düşman aslında

Küçüklükten beri heşeyi araştıtmayı,sorgulamayı seven bir çocuktum.Taki gerçekleri öğrenene kadar.Yıllarder peşinden koştuğum sırrın benimle alakalı olduğunu öğrendiğimdeki o his içimi yiyordu.İnanılmaz şeyler olacaktı bunu biliyordum

Almanya’da herkesten uzak yaşayan Karaca bir gün teyzesinden gelen telefonla Türkiye’ye taşınmayı düşünür fakat onu orda daha önce görmüş olduğu aşk tan habersizdir…

skz qurubuna yeni üyemi?

Evet bu tam ben ve adım Ji-woo

Umarım skz ile iyi geçiniriz....

"Gitme de demeyeceksin biliyorum." diye mırıldandı kadın oturduğu sandalyede. Çökmüş omuzlarıyla sırtında taşıdığı yük ona ağır gelirken gözünden akan bir damla yaşı da silme gereği duymadı sırf bu yüzden.

"Desem kalır mıydın?" diye sordu adam kadının çökmüş bedenine bile bakamazken. Gözleri en çok ona değmek isterken bir tek ona değmiyordu.

"Der miydin?" yaşadıkları tüm o acılar, kavgalar, ihanetler adamın gözünde canlanırken dudaklarında acı bir tebessüm belirdi. Bu tebessüm öylesine yaktı ki canını bir an nefessiz kaldığını hissedip başını yukarıya kaldırdı. Daha çok nefes alırım, ihtiyacıyla girdiği bu çaba burnuna kadının kokusunun dolmasıyla büyük bir işkenceye döndü.

"Buraya kadarmış demek ki.." diye mırıldanıp hızla oturduğu sandalyeden kalkması da bu unutmadığı kokudan olurken kadının sorusuna da cevap vermiş oldu. Demezdi, diyemezdi... Bunu kadın çok net anlamıştı. Bu farkındalık onun da yüzünde acı bir tebessümle sonuçlanırken başını sallamıştı. Yine de içinde kalanları söylemek isteyen yanını daha fazla bastıramadı ve isyanla mırıldandı.

"Çok saçma. Bir tek seni her an görmek isteyecek kadar çok seviyorum ancak bir tek seni göremem bu saatten sonra.. Çok saçma."

"Üzgünüm." diye mırıldandı adam hala oturan kadına gözlerindeki acıyla bakarken. Başka diyecek bir şeyi yoktu zira biliyordu.

"Bazen üzgün olmak yetmiyor..."

--

"Mutlu sonlar en çok kime yakışırdı biliyor musun Efsun? Bize... Mutlu olmayı en çok biz hak ediyorduk. Hak ediyorduk etmesine ama bir tek biz mutlu olamadık. Şimdi sen oradasın. Ben burada... Ayrı dünyaların insanlarıyız artık. Senin hikayen başka, benimse zaten bir hikayem bile yok artık. Yazık oldu bize..."

Tüm muhteşem hikayeler iki şekilde başlar. Ya bi` insan bir yolculuğa çıkar ya da şehire bir yabancı gelir. Öyle demişti değil mi yazar? Öyle değildi. En azından bizim hikayemiz öyle değildi. Bizim hikayemizde şehire gelen yabancı yok ya da yolculuğa çıkan biri de yok. İkimiz de aynı şehirdeydik. Ara ara birbirimizin isimlerini başkalarından duyuyorduk. Farkında olmadan ise aynı yerde oluyorduk ama gözlerimiz birbirine değmiyor, birbirimizle konuşmuyorduk. Kader ağlarını işte o zaman örmeye başlamıştı. Bizim hikayemiz mektuplarla başladı. Benim Demirhan`a yazdığım ve onu hayatta tutacak mektuplarla. Kim bilir, böyle başlayan bu hikayede ikimiz de mutlu olurduk. Belki mutlu bir hikayemiz olur... Ya da olmazdı...

“Ben kimim?”

İnsanın en çok sormaya korktuğu soru budur bazen. Ama ben kim olmam istenirse o olurum.

Ben bazen sokakta mendil satan mendilci, bazende bir ofisin yönetim başkanı olurum.

Bazen kimsenin fark etmediği o yabancı bazense herkesin güvendiği o asker.

Ben devlet ne olmamı isterse oyum.