- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Annesini ve babasını küçük yaşta kaybeden Hazal Sıla abisinden de göremediği sevgiyle bir şekilde yaşamaya çalışır.Kendi ayakları üzerinde durup avukat olur.Bir gün kendisine gelen notla annesinin ve babasının ölümünün bir kaza olmadığını öğrenir.Çocukluk arkadaşıyla yolları kesiştiğinde birlikte anlaşmalı bir evlilik yaparlar.Hazal Alaz ile ailesinin katillerini bulabilecek midir? Bu yolda onu neler bekliyor beraber okuyup göreceğiz.

Kaçarken kurulan bir taht olur mu? O, geçmişinden kaçtığını sanıyordu. Meğer kaçtığı şey, onu zirveye taşıyacak yolmuş. Gücün, ihanetin ve sadakatin iç içe geçtiği bu hikâyede; kim kral, kim piyon belli değil. Taht bazen mirasla değil, kanla kurulur. Bölümler kısa ama tempo yüksek. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

"HER YEMİN BİR MEZARDIR." Her şey yıllar önce Algazer ve Kanoy ailesinin düşmanlığıyla başlayarak ebedi düşmanlığın kapılarını aralamasıyla başladı. Peki şimdi o düşmanlığı ne biterecek ya da bitecek mi?

Hayatının sonuna kadar iğrenç bir depo`da yaşayacağını sandığı hayatı ne kadar değişebilir ki?

"Aynı çatı altında kimsesizdik, aynı günahın içinde kalabalık. Kurtulmak için sevmedik; yanacaksak beraber yanmak için birbirimize tutunduk."

Dudaklarıma bakarak yutkundu "bir dolandırıcıya göre fazla güzel dudaklar değil mi?" Dediğinde alaycı bir gülüş aldı dudakların. "Sende bir mafyaya göre fazla iradesiz? Söylesene seni bitirecek kişiye aşık olmak nasıl bir duygu?" İlk fırsatta onu yakacaktım ve o da bunun farkındaydı. "Aşk mı? Aptal olduğunu biliyordum ama bukadarı fazla değilmi, her sana iltifat edenden duygu araıyacak kadar mı yalnızsın" dedikleri sadece beni güldürmüştü. "Diyelim ki öyleyim, peki ya sen neden beni hâla yanında tutuyorsun kimse mi yanında durmadı bukar mı yanlızsın" dediğimde zinirle dudaklarıma yapıştı ostediğimi yavaş yavaşta olsa veriyordu.

Hayal,küçüklüğünden beri arzuladığı mesleğe sonunda kavuşmuş ve huzurlu bir yaşam sürüyordur ta ki geçmişinden biri hiç ummadığı zamanda ve ummadığı bir şekilde karşısına çıkana kadar

O bir varisti. Bilinen ama saklı olunandı... Bir elinde kalem diğer elinde de silah. Gündüz hayalini yaşarken karanlık çöktüğünde ölüm saçardı etrafa. Dipsiz bir uçurumdu görünende ama bu sadece görünendi...Taki kan bağının bir önemi kalmayana dek...

Lavin, uğradığı ihaneti karşılıksız bırakmamak için karanlık bir dünyada 𝐊𝐀𝐑𝐀 𝐊𝐀𝐑𝐆𝐀 olarak yükselişe girdi ve tüm acımasız liderlere ismini diz çöktürerek bir diken değil, 𝐊𝐀𝐑𝐀𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍 olduğunu duyurdu. Polis memuru olması ise bu tavırlarına zıt kutup oluyordu. ​𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍, onun hem kefareti hem de alnına yazılmış kaderiydi. Lavin, yeminini mi yoksa Duman`ın vaadini mi seçecekti? Lavin kara karga mı olacaktı, yoksa karlav mı? 𝟏𝟖+ 𝐈𝐂𝐄𝐑𝐈𝐊𝐋𝐄𝐑 𝐌𝐄𝐕𝐂𝐔𝐓𝐓𝐔𝐑. ​

“Tekrar karşılaşacağımızı biliyordum” dedi. 3 yıl sonra. Hiçbir şey olmamış gibi. Alya’nın düşmanı şimdi müttefiki. Peki aşk mı kazanacak, intikam mı?

Zehir. Kor kalplerde yanan bir barut. Beyaz gelinliği kana bulayan sahte bir umut. Ama onun için, karanlığı ruhu yapan bir soyut. Düğün gecesi tek sığınacağı yer onu kabul etmezse, karanlık ruhlar ağlar mı? Yıllar önce giydiği gelinlik şimdi ona kefen olarak geri dönerse ne yapar? Peki eskiden aşık olduğu adamın karşısına düşman olarak çıkarsa ne olur? İki Nefrete bulanmış düşman, yıllar önce masum genç kız ve adam. Şimdi ise... İki katil; bir cellat kadın, bir ölümü karanlığı yapan adam. Karanlığında Ruhum Var, karanlığın içine doğan kapkara bir ışık. Ölüm, onlar için koca bir yılandan sarmaşık.

"Kaça satın aldın özgürlüğümü?" "Babasının kızı olduğum için mi bana bunu yaptın Çakırca?" Gördüğüm kara gözlerde ne bir hüzün ne de bir pişmanlık vardı. Düşündüklerime ters düşecek, haklıdır dedirteceğim bir şeyler sunar diye düşündüm. Fakat dudaklarının sarf ettiği kelimeler kalbimin acısını körüklemekten başka bir şey yapmadı. "Evet." ... Atandığı yerde hain olduğunu kanıtlayıp içeri tıktığı yüzbaşının , gizli bir görevde kocası olduğunu öğrenince ne olacaktı? ❗Dikkat! Kitabın içeriğinde @rgo, tramva ve kuf*r bulunmaktadır, yetişkinlere uygundur, küçük yaşta olanların okuması tercih edilmez. Çalınması durumunda hukukî işlem başlatılacaktır. Tüm hakları bana aittir. `DAVA` kitabındaki hiçbir kurgusal karakter ve olayın gerçekle bir alakası yoktur, hepsi hayal ürünüdür.

Sonsuz bir uçurum vardı karşımda… ve ben kendimi o karanlığa bıraktım. Zerkan Aşireti’nde doğan Liyan, boynunda taşıdığı lanetli kolyenin esiri olarak büyür. Varkun Aşireti’nde doğan Somra ise yıllardır içini kemiren intikamın esiri olmuştur. İki farklı dünyanın, iki kırılmış ruhu… birbirlerinin gözlerinde ilk kez özgürlüğü görür. Ama bu özgürlük uzun sürmez. Çünkü onları ayıran şey artık sadece aşiretler değil… “Kader” denilen o kaçınılmaz karanlıktır.

Suskun Cephe , sessizliğin ve stratejinin hüküm sürdüğü dünyanın kapılarını aralıyor. Asya Demir ve Mert Aslan , düşman cephelerde karşı karşıya gelirken , güven , ihanet ve beklenmedik duygular arasında gidip geliyorlar. Her karar , sadece savaşı değil , kaderlerinide şekillendirecek. 12 yaş ve üstü okuyucular için , gerilim ve aksiyon dolu bir macera

Hayattan bıkmış bir kızın ölümü

Küllerinden yeniden doğmayı başaran bir kadının, karanlığın ortasında verdiği hayatta kalma mücadelesi. Satranç tahtasına benzeyen bir dünyada herkes bir taştır; ama bazıları oyunu değiştirecek kadar güçlüdür. Afra Lavinia Ulusoy, babasının kaybından sonra babasının mirasına sahip çıkmak istemez; başka bir ülkede, normal insanlar gibi yaşamak ister. Ama Afra`nın üzerine bir cinayet yıkarlar, yakınlarına zarar vermeye başlarlar. Afra artık babasının bıraktığı cehennem hayatla yüzleşir, koruması gereken önce kendisi, sonra sevdikleridir. Bu yolda tek başına yürüyeceğini düşünür ama Afra`nın gölgesi olan Asır Keskin Arslan, hep onun bir adım önünde olur. Birlikte bu cehennem hayattan kurtulup istediği hayatı yaşayacaklarına inanır. Bu yolda gerçeklerle yüzleşir; o kadar yaralanıp duracaklar ama Afra, her yıkılışında ayağa kalkmasını iyi bilir. Asır Keskin Arslan da sevdiği kadının yanında dimdik durmayı çok iyi bilir. Afra Lavinia Ulusoy, kendi finalini çoktan yazmıştır. Kaçmak istediği cehennem, artık onun tek gerçekliğiydi.

Ece, dışarıdan bakıldığında kendi halinde, sıradan bir genç kız gibi görünebilir; ancak bu sakin maskenin altında kimsenin tahmin edemeyeceği karanlık bir sır saklıdır. O, yeraltı dünyasının en korkulan ismi, karanlıkların sağ kolu: Gece. Kimse onun gerçek yüzünü bilmez, adını duyduğunda ise en cesur olanlar bile titrer. Çünkü Gece’nin acımasız yüzünü görenlerin, bu dünyada gördükleri son şey o soğuk çehre olur. Ege ise babasının kanlı mirasına sırt çevirmek isteyen, ancak şiddetin ve ihanetin tam kalbinde büyümüş bir mafya veliahdıdır. Kaçmaya çalıştığı o karanlık dünya, onu her seferinde daha sert bir şekilde içine çekmektedir. Farklı dünyaların insanı gibi görünen bu iki ruhun yolu, tek bir ortak amaç için kesişir: İntikam. Biri geçmişin hesabını sormak, diğeri ise içine hapsolduğu zincirleri kırmak için savaşırken; Gece`nin karanlığı ile Ege`nin kaderi, geri dönüşü olmayan bir yola girecektir. Kitabın içerisinde kan ve işkence sahneleri bulunmaktadı. Kitabın tüm hakları saklıdır.

​"Bazı babalar kızlarını saraylarda yaşatır, benimki ise beş kuruşluk bir borca celladıma sattı. Babası varken öksüz kalan o kız bendim; şimdi ise bir yabancının karanlığındaki `Matmazel`."

Begüm & Karan "Sana bu evi dar edeceğim." deyip kapıya doğru ilerlemesiyle kolunu tuttum. "Benim babam senin kız kardeşini öldürmedi!" dedim. "Yani?" deyip bana doğru birkaç atım atmasıyla karşımda durdu. "Baban bir katil. Ve kız kardeşimi öldürmesi sonucunda benimle evleneceksin. Yoksa seni öldürürüm," demesiyle buz kestim. "Senin karın olacağıma," diye başladım cümleye. "Ölmeyi yeğlerim." diye tamamlamamla dudakları kenara kıvrıldı. "Ölmen kurtuluş olur, Begüm. Acı çekeceksin bu evde. Karım olmaya hazır ol," deyip evden gitmişti.

Flaş patladı; o bembeyaz, keskin ışık bir anda yüzüme çarptı. Gözlerimi kapatmadım, aksine meydan okurcasına başımı dikleştirdim. Göğsümün düzensiz iniş kalkışlarını bastırarak nefesimi sabit tutmaya çalıştım. Bileklerimdeki soğuk metal kelepçe, her hareketimde tenimi acımasızca kesiyordu; elimin titremesini en aza indirmeye, o zayıflık belirtisini gizlemeye çalışıyordum. "Sağa dön!" Polis memurunun sert ve aşağılayıcı sesi buz gibi yankılandı odada. "Sabaha kadar bekleyemem," diye ekledi sertçe. Komutuyla birlikte yavaşça sağa döndüm. Flaş tekrar patladı, kör edici ışık bir kez daha zihnimi yaladı. Derin bir nefes aldım, ciğerlerimi emniyetin o ağır, tozlu havasıyla doldurdum. "Sola dön dedim sana, hadi! Uyuşukluğun sırası değil." Bana bir suçluymuşum gibi değil de, bir nesneymişim gibi bakan o adama karşı sessizce sola döndüm. Tekrar flaş patladı; ışık bu sefer her şeyi, odadaki çıplaklığı ve üzerimdeki baskıyı daha da gerçek kılıyordu. Titreyen ellerimle göğüs hizamda tuttuğum kodlu plakaya son bir kez baktım: İstanbul Emniyeti İsim Soyisim: Orelia Soydan Dosya No: 458921 Tarih: 12.10

🖤Asker olan Asena oldurmemesi gereken mafyayi öldürünce diğer mafyalarin onu yaklamaya calismasi ama beklemedikleri olaylar...🖤

"Sen benim karımsın....sadece bana aitsin."

İlk defa yazdım nolur yargılamayın

"Önüm arkam sağım solum ebe, saklanmayan sobe" Normal bir hayat yaşıyordum, ta ki annem ve babam boşanmaya karar verip başka bir şehire taşınana kadar. Yeni okul, yeni arkadaşlar ve dopdolu bir lise hayatı bana zorlu gelirdi fakat artık daha zor olan bir şey vardı. O da oynamam gereken bir ölüm oyunuydu. Daha ilk günden yaşadığım şeyleri sindiremezken artık sınıf arkadaşlarımla birlikte bir yaşam mücadelesi vermem gerekiyordu. Peki ben buna hazır mıydım?