Zeynep Kartal İzmir`de babasının baskısından kaçıp öğretmenlik yapmak için atandığı bu şehirde hayatı gayet sakindi. Ta ki o komutanla Yavuz Akalp`le tanışıp hayatı altüst olana kadar... Kendini bir anda silahların, çatışmaların ortasında bulur. Onu korumayı kendine görev edinen kişi ise sert mizacı, keskin dili ve sarsılmaz disipliniyle tanınan bir SAT komandosu: Üsteğmen Yavuz Akalp. Başta sadece bir görev gibi görünen bu yakınlık, zamanla ikisi için de daha karmaşık bir hâl alır. Tehlike her adımda peşlerindeyken, güven ve mesafe arasında kurdukları o ince denge giderek kırılmaya başlar. Bir yanda ülkeyi hedef alan büyük bir plan, diğer yanda inkâr edilen duygular... Kuralların, sınırların ve gururun ortasında sorulması gereken tek bir soru kalır: Bazen kalbi korumak mı daha zordur, yoksa birini gerçekten sevmek mi?

Kalbine gömdüğü kadın, yıllar sonra karşısına bir yangının ortasında çıktı. Alara unuttuğunu sandı. Gökhan vazgeçtiğini. Ama bazı aşklar ne zamanla silinir... Ne de ateşle kül olur. Susarak korudukları her şey, şimdi gözlerinde yankılanıyor. Ve bu kez, ne mesafe var aralarında... Ne de kaçacak bir yer. Bazı aşklar, viraneden doğar. Tıpkı onlarınki gibi.

Hayatsız bir ruh gibi yaşayan iki asker. Şahsen bu ikisi dışarıdan böyle göründüklerinden haberi olmayan iki yabancıydı.

Nerden bilirsin ki yıllar önce seni patlamadan kurtaran kadın senin gerçek aşkın olaylar tesadüf mü 👾

"Seni kurtarmak için buradayız ancak pek ihtiyacın kalmamış gibi?" Yüzbaşının sesindeki şaşkınlığı hissetmiştim. Kendi kendime gururlanırken yüzbaşının zümrütlerine bakarken sırıttım. "Siz bir hayli geç kalınca bende kendi kendimi kurtarayım dedim." Sesim ironik çıktığında yüzbaşının tek kaşı havaya kalkmıştı. Kendime engel olamadığım alaylı gülümsememi gözlerinden çekemedim. Haklıydım. Gelmeleri gereğinden fazla uzun sürmüştü.

"Hayat nefes aldığın sürece devam edecek avukat." Bu mesajı yazan kimdi? Balıkesir`de mi kalacaktım yoksa Ankara`da bu elit, gizli, özel, seçkin tim için avukatlık mı yapacaktım? Ailem kıyameti koparacaktı. Ben Kardelen Almira Atlas, bana verilen süre içinde bu Özel Kuvvet askerlerini savunacaktım ve günden güne, gücüme güç kalacaktım.

Behişt; kelime manasıyla Farsça cennet, uçmak anlamına gelir. Belki de bir asker için kullanmaya en uygun sıfat budur... İlkay o gün başına geleceklerden bihaber ailesiyle ve nişanlısıyla vedalaşıp kolay bir operasyona gideceklerini düşünürken badisinin, hayatını emanet ettiğinin kardeşinin kolları arasında şehit olmasıyla tüm hayatının değişeceğini bilmiyordu... Özel olarak kurulmuş bir timin artık yaşları dolayısıyla geri göreve çekilmesiyle birlikte Türkiye’de bir ilk gerçekleştirilerek ilk defa bir kadın tek başına yıllar sürecek bir görev için düşmanların içine sızdırıldı. İşte her şey ondan sonra başladı! Kimsenin yüzünü, yaşını ya da cinsiyetini bilmediği teröristlerin korkulu rüyası, askerlerinse olmayı hedeflediği, gurur duydukları bir efsane haline geldi. Herkes onu tek bir isimle tanıdı: KURT! Onunsa bildiği tek bir şey vardı; “Silahının namusu, bayrağının dalgalandığı her yerin vatanı olması ve intikamıydı...!”

Savaş, dağlardaki zorlu görevin ardından evine döndüğünde büyük bir yıkımla karşı karşıya kalır. Oğlu kaçırılmış, yeni bakıcısı Leyla da onunla birlikte ortadan kaybolmuştur. Geride sadece bir intikam notu kalmıştır: “Kardeşimi öldürdün, şimdi sıra sende.” Savaş, oğlunu kurtarmak için Gölge Timi ile yeniden dağlara iner. Ancak bu sefer yalnız değildir. Gölge, Kurt ve Sancak’tan oluşan askeri timi ile Sarp, Çınar ve Barış’tan oluşan “öteki” üçlü, aynı amaç uğruna bir araya gelir. Altı güçlü, dominant ve birbirine rakip adam, Savaş’ın etrafında şiddetli bir kıskançlık ve sahiplenme savaşı verirken, aynı zamanda ortak düşmanlarına karşı amansız bir mücadeleye girişir. Dağlarda kan, ateş ve ihanetle dolu bir operasyon sürerken, Savaş hem oğlunu kurtarmaya hem de kalbindeki fırtınayı kontrol etmeye çalışır. Çünkü bu sefer kaybedecekleri sadece bir sancak değil… Bir baba, bir adam ve altı farklı aşkın arasında kalan Savaş’ın en zor savaşı başlamıştır.

bir gün timinle çıktığın görevde timini kaybedip esir alınırsan peki nasıl kurtulacaksın(ikinci sezonda görüşürüz ne zaman çıkar bilmem)

"Gözlerine ayrı aşık olduğum yârim." "Güzel kalbine ayrı aşık olduğum yârim." Altı yaşına kadar aynı sokaklarda koşup aynı hayallerin peşinden giden iki masum çocuk. Kader bir gün babalarının tayiniyle onları birbirinden koparır, yarım kalan cümleler ve içlerine gömdükleri minik bir sevdayla uzaklara sürükler. Yıllar sonra, bambaşka hayatların ardından, aynı üniformanın altında yeniden karşı karşıya gelirler. Biri üsteğmen, diğeri teğmen. Aynı timde, aynı gökyüzüne bakarak, aynı tehlikenin içine yürürler. Ve çocukluklarında sessizce filizlenen o duygu, bu kez çok daha gür, çok daha yakıcı bir aşka dönüşür. Bu hikâye, Kurşun İzi kitabımdaki başrol ve yan karakterlerin çocuklarının kaderini anlatıyor. Bir çocukluk aşkının yıllara, ayrılıklara ve savaşın ortasında bile küllenmeyen bir sevdaya nasıl dönüştüğünün hikâyesi. Kurşun İzi`ni okumadan başlamayın, çünkü bu yolculuk orada atılan temellerin üzerine kuruludur. Ama "Ben direkt bu hikâyeyi okumak istiyorum, Kurşun izini okumayacağım" diyenlerdenseniz, kapılar size yine sonuna kadar açık. 😊 Ama kurşun izini de okurum diyen varsa önce onu okuyun, sonra bu kitaba başlayın derim. Bu kurguda geçen yerler, kurumlar, olay örgüleri bana, yani şahsıma aittir. Benzeri yoktur bilginize.

Beni ailem bile sevmemişti başkası mı sevecekti?.. Hiç sanmıyorum. Ben Vatan için doğmuş gibiyim. Kaybedecek hiçbirşeyi olmayan, varsın canını iste verecek olan bir askerim. Evet, duydunuz kaybedecek hiçbir şeyim yok , olmayacakta...

Hayat bazen hiç beklemediğin anlarda karşına yeni kapılar açar. “Yeni Görev” de tam olarak böyle bir yolculuk; hem kendimi hem dünyayı yeniden keşfettiğim, sınandığım ve büyüdüğüm bir serüven. Bu kitapta, bazen kırılgan, bazen cesur, bazen kararsız biri olarak attığım adımları, yaşadığım duyguları ve aldığım dersleri paylaşıyorum. Okurken kendinden bir parça bulacağını, kimi zaman kalbinin hızlandığını, kimi zaman durup derin nefes aldığını hissedeceksin. Hazır ol, çünkü “Yeni Görev” sadece bir hikâye değil; yeni başlangıçların, ikinci şansların ve içindeki gücün farkına varmanın davetiyesi. Sen de benimle bu yolculuğa katılmaya var mısın?

Bazı doğum günleri dileklerle değil, vedalarla başlar… Duru, yirmi sekizinci yaş gününde kahkahalarla dolu bir evin ortasında, geçmişin hiç kapanmamış bir yarasıyla yüzleşir. Sevdikleri etrafındayken, kalbi onu beş yıl öncesine; bir düğün gününde başlayan ve kar altında biten bir ayrılığa sürükler. Rüzgâr… Bir asker. Görevleriyle duyguları arasında sıkışmış, sevdiğini korumak için ondan vazgeçmeyi seçmiş bir adam. Bir cümleyle biten bir ilişki, gözlerden kondurulan son bir öpücük ve hiç dinmeyen bir “ya şöyle olsaydı”… Yıllar sonra gelen bir atama, Duru’yu bu kez bambaşka bir yol ayrımına getirir. Hakkâri’de bir askerî kışla… Geçmişin izleri, bastırılmış duygular ve yeniden karşılaşma ihtimali. Aşk, görev, ayrılık ve cesaret… Bu hikâye; sevmenin bazen gitmek, güçlü olmanın ise kalabilmek olduğu anları anlatıyor. Bazı aşklar yarım kalır, bazıları ise tam da en uzak yerde yeniden başlar.

Şarjörü doldurup atış kulaklığımı taktım. Karşımdaki hedefin kırmızı alanını delik deşik ederken rahatladığımı hissediyordum. Şarjördeki mermi bittiğinde atış kulaklığımı enseme indirip masanın üzerindeki mermilere uzandım. O sırada kulağıma dolan tok postal sesleri bana kimin geldiğini müjdeliyordu. Bir adamı yürüyüşünden tanıyor olmak garipti. Üsteğmen hala yanıma gelmemişti, merakla başımı geriye çevirdim. Arkamdaki masaya yaslanmış anlamlandıramadığım bakışlarla beni izliyordu. Bir eli yaslandığı masada, diğer eli de palaskasındaydı. Genelde omzuna asmaktan hoşlanmadığı bordo beresi ise tıpkı benimki gibi omzundaydı. Başımla kısa bir selam verip önüme döndüm. Tekrar pozisyon alıp hedefime odaklandım. Ben atış yaparken üsteğmen de yanımdaki alana girip atışa başlamıştı. Kavga eder gibiydik o an, kurşun seslerimiz ise sustuğumuz kelimelerimizi ifade ediyordu. İkimizin de kurşunları bitmişti, bakışlarımız birbirini bulduğunda yine o gizemli karaları karşıladı beni. Ben savaşmaya devam etmek ister gibi mermilere uzattım elimi, ama susmayı da beceremedim işte. "Yurdunuzu arıyor gibisiniz üsteğmenim, gözleriniz sürekli bir arayışta sanki." Ona bir cevap hakkı tanımadan atış yapmaya başladım, silahımın tetiğine basmaya devam ederken yanımdaki adamın da pür dikkat beni izlediğini biliyordum. Son mermime de veda etmiştim. Başımı çevirdiğimde yine o bakışlara mahkum edildim. Aramızdaki birkaç adımlık mesafeyi sonlandırıp yanıma geldi, elini uzatıp atış kulaklığımı çıkardı. Aramızdaki tek engel o kulaklıkmış gibi biraz daha yaklaştı bana, gözlerime daha yakından baktı. "Belki de yurdumu bulduğum için sürekli gözlerine bakıyorumdur teğmenim." Bordoya boyanırken aşka karışan iki yürekli askerin hikâyesi...

Asker&Asker Hilal Yalçın, başarılı bir harbiyeli Üsteğmen. Kimsesizliği, çelik kanatlarda hayat bulmuş bir kadın. Kaan Sancaktar, acımasız ve sert bir yüzbaşı. İkilinin yolu bir operasyondaki koordinat hatası yüzünden buluşunca, yollarını ayırmak baya bir zor olacağa benziyordu. ••• Hani sık ağaçlarla kaplı bir alandan sonra, ferah çimenlik mis gibi kokan bir yere gidip çevremize baktığımız alan varya.. işte orası alança. Dertlerimizin son bulduğuna inandığımız, o ferah yer. Hayatı kendi çabaları ile görüp yaşamış, kendi kendini yetiştirmiş bir kadındı Hilal. Bir gün hangardaki uçağında otururken, Kara Kuvvetleri desteği için havalanması yönünde emir aldı. İşte hayatı öğrenemediğini o an anladı. Hala bir sığınmaya ihtiyaç duyduğunu o günden sonra net bir şekilde hissetti. Bunu ona hissettirecek Kaan ise ondan nefret ediyordu. Her şeyi Hilal’in hatası olarak görüyordu. Bu ikili zorunluluklar yüzünden bir arada, kurşunların içinde kalırsa ne olurdu? BU KİTAPTAKİ TÜM KARAKTERLER VE OLAYLARIN GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA İLGİSİ YOKTUR. TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR.

Rüzgar estikçe tenimi okşuyor, bir ferahlama geliyordu ama içimdeki boğukluğu atmaya yetmiyordu. Nasıl hissediyordum? Kırılmış, çaresiz... Elim kalbime gitti. Kalbim acıyordu. Bunca yıl sonra gerçekler gün yüzüne çıkmıştı ve bu oldukça büyük bir yüktü. Ben o yükün altında eziliyordum. Gerçekler ağrıma gitmişti belki de...

​"Bastığın yerleri toprak diyerek geçme, tanı..." ​Yaren Akın için hayat, sekiz yaşında babasının şahadetinin ardından renklerini yitirdi. Geriye sadece iki renk kaldı: Gri ve Siyah. Babasından kalan son emirle büyüdü: “Toprağa narin bas Yaren kız, altındakiler incinmesin.” ​Yıllar sonra, geçmişin hayaletleri ve deşifre olan kimliğiyle yüzleşen Kıdemli Üsteğmen Yaren, nam-ı diğer Alaca, kendi cehenneminde tek başına yürüyor. Bir yanda bitmek bilmeyen bir intikam ateşi, diğer yanda vatanın emaneti ve karşısında sarsılmaz bir duvar gibi duran Gökhan Yüzbaşı... ​Emanetin canın, sadakatin kalkanın olduğu bu yolda; Alaca ya küllerinden doğacak ya da o siyahın içinde tamamen kaybolacak.

Bazı insanlar hayatına sessizce girer. Bazılarıysa savaş gibi. Lavin, geçmişini geride bırakıp sadece ayakta kalmaya çalışan bir hemşire. Alaz ise duygularını disiplinle bastırmayı öğrenmiş bir asker. Yanlış zamanda başlayan bir karşılaşma... Zorunluluktan doğan bir yakınlık... Ve sınırları baştan yanlış çizilmiş bir bağ. Aralarında ne aşk vardı ne güven. Sadece inat, çatışma ve görmezden gelinemeyen bir çekim. Ama bazı hikâyeler kalbinle değil, kaderinle yazılır. Ve kader, bazen en sert oyunu güneşin altında oynar.

Ön Söz. Üsteğmen Kıvılcım`ın kaleminden: Hayat bana savaşmayı küçük yaşta öğretti. Kimi zaman elimde bir silah, kimi zaman yalnızca suskunluğumla yürüdüm ateşin içinden. Kayıplarımdan bir ev yaptım, acılarımdan bir zırh. Bir çocuğun elinden alınan masumiyeti, bir kadının sırtına yüklenen sorumluluğu taşıdım. Ve tam her şeyin bittiğini sandığım yerde, gökyüzünden inen bir adam çıktı karşıma. Ateş Uras. Adı gibi içimi yakan, ama kalbimi ilk kez sükûnetle dolduran bir isim. O bir pilottu, ben bir askerdim. Farklı yolların savaşçılarıydık ama aynı kaderin izini sürüyorduk. Kendime bile itiraf edemediğim hislerimle, en tehlikeli görevlerin tam ortasında tanıdım onu. Bu kitap bir savaşın, bir ihaneti ortaya çıkarma mücadelesinin hikâyesi. Ama aynı zamanda, gökyüzüyle yeryüzü arasında sıkışmış iki yaralı ruhun birbirine dokunuşunun da hikâyesi… Bu bir intikam hikâyesi değil sadece. Bu, kirletilmiş bir masumiyetin, çalınmış bir çocukluğun ve devrilmeyen bir kadının hikâyesi. Bu, kimin gerçekten düşman olduğunu anlamak için canını ortaya koyman gereken bir dünyanın hikâyesi. Ve unutma: Ateşi yakmaya bir kıvılcım yeter. Ama o kıvılcımı söndüreceğini sananlar… Henüz kül olmamış bir yangını hiç görmemiştir. 🔥 Kapağı yaptığı için @the_older`e çok teşekkür ederim. Tüm hakları şahsıma aittir, kopyalayıp paylaşan olursa işlem yapacağım. Bilginize. @dadaaa

"Çiğdem, yıllar boyunca aradığı sevgiyi bulamamıştı. Babası terk etmişti, Gökhan ise her zaman bir adım geride durup koruyucu bir abi olmuştu. Bir kadın olarak eksik kalan o boşluğu kimse dolduramamıştı. Ama Kağan, ona sadece bir asker değil, aynı zamanda kaybolan baba sevgisini yeniden hissettiren biri olacaktı. Fakat bu yolda, ya herkesin canı yanacaktı ya da daha mutlu bir hayatları olucaktı ." Ben bir yazar değilim bende bir insanım illâ yanlışım vardır. O`nun için okurken, yorum yaparken düşünerek yazın. Kurgu bana aittir benzettiğiniz sahneler varsa insan olduğum için kalp kırmadan yazarsanınız sevinirim. Oy ve yorum yapamayı unutmayın 🤗🤍

Elindeki kripteksi açabilmek için bir kasabaya gönderilen istihbarat ajanı,onu açabilecek tek kişinin Yüzbaşı olduğunu öğrendiğinde,zamanın karanlık dehlizlerine gömülmüş sırların geri sayımı başlar. Geçmişten gelen büyük oyunlar, zamanın kördüğüm kıldığı hakikatler... Gül, kripteksin sırrını çözmek için Yüzbaşı`ya ulaşmak zorundadır. Ancak bu yolculuk, sandığından çok daha tehlikeli, çok daha derindir. Çünkü bazı sırlar, gün ışığına çıktığında yalnızca geçmişi değil, bugünü de kanla mühürler. "Bilmezsen ölürsün, bilmezsen ölürler." dedi. Ve ben bilmedim, öldüm. Bilmedim, öldüler... *** Onlar sadece canlarını değil tüm hayatlarını ortaya koyanlardı aldıkları nefes yedikleri lokma ayak bastıkları toprak bile meslekleri içindi, ölüm ve yaşam arasında yürürken ölümle barışmış yaşamla küsmüştü çünkü yaşam ona zorla sunulmuştu... Attığı her adımda cesareti, disiplini, korkusuzluğu ve kahramanlığı konuşulan adamın etrafına ördüğü duvarlar yalnızca düşman için değil aynı zamanda kendi içindeki kimsesiz büyüyen çocuğa,zaaflarına karşı şekillenmiş büyük bir kalkan.En derinlerinde bir çocuğun kaybolmuş ruhu hiç tatmadığı sevgi ve korkuları vardı. Gözlerini bazen ölümün soğukluğu bazende vatana olan bitmeyen borcunun kutsallığını taşırken şimdi o gözlere yıllar sonra bu gün korku tohumu ekilmişti aslında bu en derinlerine gömdüğü çocuğun fısıltılarıydı . Biliyordu onu bulduğunda kimsenin el uzatmadığı çocuğa o kadının tekrar dokunacağını ... "Ben deniz meltemi bile tatmamış bir toprak sen ise yalnızca ada ülkesinde bir çiçek ..."

"Ey kahraman Türk kadını! Sen yerlerde sürünmeye değil, omuzlar üzerinde göklere yükselmeye layıksın." -Gazi Mustafa Kemal Atatürk Albeyaz Yeminler Ceylan Savaş, 28 yaşında bir terörle mücadele savcısı ve geçmişin acılarıyla şekillenen bir kadındır. 1998`de terkedilen küçük bir kız olarak, Türk konsolosluğunun yardımıyla ülkesine döner ve onu büyüten kişi, evlat edindiği babası Albay Kaan Savaş`tır. Albay Kaan, sevgiyle büyüttüğü kızının ülkesine adanmış bir kadına dönüşmesine tanıklık eder. Alpkan Aslan, 29 yaşında Özel Kuvvetler Kıdemli Üsteğmeni, küçük yaşta ailesini kaybetmiş ve devletin kollarında büyümüştür. Zorlu görevleriyle tanınan Alpkan, Cizre`deki "Savaşçı" timinin komutanıdır. 2018`de bir kaza sonucu tanışan Alpkan ve Ceylan, yıllar sonra, 2025`te Cizre`de tekrar karşılaşır. Ceylan, babasının komutanlık yaptığı timle çalışmak için Cizre`ye gelir ve burada Alpkan ile yolları kesişir. "Albeyaz Yeminler", bir aşk hikayesi değil, aynı zamanda bir kahramanlık destanıdır. Cesaret, kayıplar ve yeminlerle dolu bu yolculuk, onları yalnızca birbirlerine değil, ülkenin geleceğine ve büyük bir savaşa da sürükleyecektir. Eğer hoşunuza gitmişse kitabıma göz atmayı unutmayınn ❤️

Aşk hiç beklemediğin bir anda karşına çıkar... Hayattaki tek amacı ailesinin intikamını alkmak olan Üsteğmen Özkan Oğuz Mengütay... Yaşadığı her zorluğa rağmen hayata güzel bakan etrafına neşe saçan Hemşire Aden Altay... Gelin bu güzel hikayeye hep birlikte ortak olalım Kurgu ve karakter isimleri bana aittir

Bir varmakdvsievsisbdhsbsb. Ksnejseje e jebejs sjebsj

Hain bir pusuyla esir alınan Yüzbaşı Altay DAĞHAN ve onu kurtarmak için görevlendirilen Göktürk Timi`nin komutanı Aslıhan Bozkurt`un hikayesi🪖💫