Hasret insanı nereye götürür bilinmez. Peki siz neye hasretsiniz?

Ben küldüm. Dokunduğu her şey biraz daha dağılan. O ise gölgeydi. Nereye gitsem sessizce peşimden gelen..." Kül yanıp bittikten sonra geriye kalandı. Gölge ise hiçbir zaman gitmeyendi.

4 farklı hayat, ama tek bir kalp… Yetimhane yıllarını birlikte geçiren Atlas, Miran, Çağrı ve Işıl, ayrılmak zorunda kalsalar da birbirlerinden kopamayacaklarına yemin ederler. Günlük oyunlar, bahçedeki koşturmalar, gizli sohbetler ve küçük sürprizlerle dolu bu yıllar, onların bağlarını öyle güçlü kılar ki, yolları farklı ailelere düştüğünde bile hatıralar hep yanlarında olur.

Anne ve babasının ölümünün ardından yetimhanede yaşamaya başlayan Umay, mezar ziyaretinden dönüşte yetimhane müdüründen bir telefon alır. Ve bu telefondan sonra hayatı tepetaklak olur.

Bence yalnızlığın rengi tek bir renk olmak zorunda değil ama en çok lacivert yakışır. Çünkü lacivert geceyi hatırlatır; her şeyin sustuğu, seslerin azaldığı, insanın kendi düşünceleriyle baş başa kaldığı anları. Siyah kadar sert değil, ama yine de içinde bir ağırlık var. Sanki “kimse yok ama ben buradayım” hissi gibi. Bir de bazen yalnızlık gri olur. Ne tam üzgün ne tam sakin… arada kalmış, donuk bir his. İnsan kalabalıkta bile yalnız hissediyorsa o griye dönüşür. Ama şunu da unutmamak lazım: yalnızlık her zaman kötü bir renk değildir. Bazen beyaz gibi de olabilir; boş ama temiz bir alan, insanın kendini yeniden duymaya başladığı yer. Benim yanlızlığım hep değişiyor yanlızlımı ne kadar hissedersem o kadar koyu bir renk oluyor yanlızlım ne kadar azalırsa daha açık bir renk oluyor.

İntikam soğuk yenen bir yemektir. Yetimhanede ki sır.. " Karanlıktan aydınlığa çıkacak, geceler gündüz olacak. "

İlk defa kitap yazıyorum; yazım hatam, bir çelişki durum varsa bunu saygı çerçevesinde bildirirseniz sevinirim. ~~~~~~~~~~~~~~~♡~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Ben Hilal KARDELEN, soy ismim gibi zorlukların altından başarıyla çıkmış bir doktorum veya bir İstihbarat üyesi mi desem?

Bazı insanlar hayata bir adım geriden başlar. Sevilmeden büyümek, ait hissedememek ve her gün biraz daha eksilerek yaşamak… bunu sadece yaşayan bilir. Bu hikâye, küçüklüğünden beri sevgiyi hep uzaktan izleyen bir kızın hikâyesi. Sustuğu için anlaşılmayan, güçlü durduğu için yaraları fark edilmeyen bir kızın… Ama her karanlığın içinde bir ışık vardır. Onun ışığı ise ikiz kardeşiydi. Bazen bir insan, bütün dünyaya bedel olur. Herkes sırtını dönerken elini bırakmayan, en çok sustuğunda bile seni anlayan biri… İşte bu hikâyede o kişi, onun ikiziydi. Birbirine tutunarak büyüyen, yaralarını birlikte taşıyan iki kız kardeşin; gerçek ailelerini, geçmişlerini ve aslında kendilerini bulma yolculuğu… Bu sadece bir aile arayışı değil. Bu; kırılmış bir kalbin yeniden atmayı öğrenmesi, yarım kalmış bir çocuğun kendini tamamlaması ve sevginin gerçekten ne demek olduğunu anlamasıdır. Belki de bazı insanlar ailelerini doğdukları yerde değil, kalplerinin ait olduğu yerde bulurlar. Ve belki de gerçek aile… seni en çok seven kişidir.

"Bazı insanlar hayatına geç kalmaz... Sadece yarım kalan yerini tamamlamak için gelir. Bir adam... Bir kız... Ve yıllar önce başlayan, kimsenin bilmediği bir hikâye. Doğduğu gün bir yetimhanenin kapısına bırakılan Derin, hayatı boyunca ait olduğu yeri aradı. Hayata karşı güçlü durmayı öğrenirken tek dayanağı, seçilmiş kız kardeşi Elif oldu. Diğer tarafta ise herkesin hayran olduğu başarılı cerrah Karan Saral vardı. Kusursuz görünen hayatının arkasında, duvarlarla örülmüş bir adam... Bir konferans günü kesişen yollar, geçmişin sırlarını, yıllarca saklanan gerçekleri ve kaçınılmaz bir bağı ortaya çıkarmaya başlayacak. Derin, ait olduğu yeri arıyordu. Karan ise yıllardır hissetmediği bir şeyi... Bazı aşklar kaderle karşılaşır... Ama emekle gerçek olur."

Esma 17 yaşında, geçmişini bilmeden büyümüş sıradan bir hayat sürmektedir. Yetimhaneden sonra evlat edinilmiş, kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan güçlü ama içine kapanık bir kızdır. Her şey normal giderken, hayatına hiç beklemediği bir adam girer: Kartal. Kartal onu bulur… ama neden bulduğunu Esma bilmez. Zamanla Esma, geçmişinin sandığı gibi “basit bir kayıp” olmadığını öğrenir. Gerçek ailesi, yıllar önce parçalanmış bir hikâyenin içindedir. Ve Esma’nın dönüşü sadece onun hayatını değil, herkesin dengesini bozar.

İNSANLAR ÇOĞU ZAMAN GÜÇLÜ GÖRÜNMEK İSTER AMA GÜÇLÜ DEĞİLLERDİR! Aileleri tarafından sevilmemiş,itilip,kakılmış ve en sonunda yetimhaneye bırakılan 4 güçlü kız ama bi tarafta da şımartılmış ve okul sahip leri olan 4 zorba erkek PEKİ SİZCE BU 8 ÇOÇUK GÜÇLÜ MÜ YOKSA DEĞİL Mİ (OKUL ZORBALARI KİTABINDAN İLHAM ALINMIŞTIR FAKAT AYNI ŞEYLER OLMAYACAK SADECE KONU)

Ben çamurun içinde büyüdüm. Kimsesizliğin, adaletsizliğin ve her köşe başında pusuya yatmış o karanlığın ne demek olduğunu iyi bilirdim. Hayatta kalmak için zekamı bir silah, küfürlerimi ise zırh yaptım. On yedi yıl boyunca ait olmadığım bir çöplükte, unutulduğumu sanarak yaşadım. Ama bir okul dönüşü, o köhne yetimhanenin kapısındaki lüks limuzin ve karşımda tir tir titreyen o umursamaz müdür tüm oyunun kurallarını değiştirdi. ​Ben terk edildiğimi sanıyordum; meğer çalınmışım. ​Şimdi beni o karanlıktan çekip çıkaran lüks dünyaya, beni yalanlarla büyütenlerden hesap sormaya geliyorum. Korunaklı saraylarınızın kapılarını sıkı kapatın, çünkü canınızı yakmaya hazırım."

Yetimhanede büyüyen bir kız

Teröristler tarafından kaçırılıp yetimhaneye bırakılan Miray’ı babasının bulması…

Bir rakı masası geleneği olarak o gecenin şerefine kalktı kadehler. "Yarasın" Dedi Adam. "Haklısın" Dedi kadın içinden. "Yara`sın..." °•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•

Yetimhane Suçluları... Onlar sadece bir grup çocuk değil bir aileydiler onlar kendilerine hiç bir zaman öğretilmemiş bir kavramı birbirlerine olan güven ve sevgileriyle öğrenmişlerdi 8 küçük çocuk başlarına gelecek onca şeyden habersiz son rahat uykularını uyuyorlardı ve belki de çoğu bu hikayede uyanamayacaktı. Onlar akıllanmadı ve akıllanmayacaktı...

Tamay, bebekliğinden itibaren yaşamını sürdüğü yetimhanede her şeyden habersiz son günlerini geçiriyordu. Teyzesinin yıllar süren aramasının sonucunda kendisini bulmasıyla bir aileye sahip olan Tamay, geçmişini annesinin ölmeden önce ona yazdığı defterden öğrenirken büyük sarsıntılar yaşıyordu. Bunun yanında teyzesiyle yaşama mücadelesine girdi ve hayat onu yoğun bir temponun içine iteledi. ... Zorlu ve fırtınalı bu süreçte geçmişin ona getireceği bu duyguya hiç hazır değildi: aşk. Somer Bozoğlu, isminin de anlamını taşıyarak bütün gücüyle ve yiğitliğiyle girdi Tamay`ın hayatına. Baktığında kaybolabileceğin kahverengi gözleriyle ve onu hem karizmatik hem de sempatik gösteren kıvırcık saçları ile aniden çıkmıştı genç kızın karşısına. Kendi yaşamının bir gününü bile ciddiye almayan bu zengin genç çocuk yıkım yaşayan bir kızın hayatını nasıl etkilerdi? ... Geçmiş ile gelecek arasına sıkışan, kendine birtakım sözler verip "2. Gazal" olma hayali kuran güçlü bir kızın hikayesi...

Annem bir mektuptu, babam ise o mektuba bakıp gerçeği kabul etmeyen bir kör. Bense o karanlıkta kendi ışığımı yontmuş bir çocuğum... Öykü 26 yaşında bir marangozdur. Kalbi nasır tutmuş, ruhu ise kimsesizliğin çeliğiyle dövülmüştü. Şimdi karşısında geç kalmış bir baba, koca bir yalanın mimarı ve onun ailesi duruyo. "Siz pürüsüz hayatlarınızda kusursuz olduğunuzu sandınız ama ben o pürüzün o kusurun ta kendisiyim. Sizin vicdanınız sadece mektuptan ibaret olabilir ama benim hayattım hergün ödenen bir bedeldi. Şimdi bir baba olarak değil geç kalmış bir yabancı olarak karşımdasın." "Ve ben yabancılar için asla kapımı yontmam..." Tiktok: nurunhikayeleri

Bu hikaye de geçenler ve kişiler gerçek değildir kurgudur Savaş yetimhane de büyüyen aile nedir bilmeyen en yakın dostu mert ile ve sonradan katılacak kızı ile ailesini bulma hikayesidir

Dört yaşında kaybolan Ezel’in yıllarca ailesi tarafından aranırken bir gün okçuluk dersinden dönerken kaçırılır. Teröristlerin esiri olarak hapsedildiği mağarada, hayatının en tehlikeli sınavı başlar. Kılıç Timi ile kurduğu bağlar, ihanet ve ölümcül çatışmalarla sınanırken, Ezel ve en büyük abisi her yerde kayıp kardeşi için iz sürer. Ama gerçek, beklenmedik bir şekilde ortaya çıkacaktır… Aile, dostluk ve cesaretin gölgesinde, kaybolan bir kızın hayatta kalma mücadelesi başlar. Zeynep ve Mert’in desteğiyle, ölümle burun buruna geçen bir macera sizleri bekliyor... Kitap tamamlandığı zaman yazım yanlışları düzeltilecektir mantık hataları düzeltilecektir....

Lidya acılarla geçen 16 yılın ardından ölen ailesinin gerçek ailesi olmadığını öğreniyor ve bakalım başına neler geliyor?

Ailesinden ayrı büyüyen Günce, o gün hırsızlık yapmak için abisini seçtiğini nerden bilebilirdi? ••• 6 Ağustos 2001. Bahçeden gelen kuş cıvıltılarıyla beraber, çocuk seslerinin evin salonuna dolduğu huzurlu bir yaz günüydü. Ilık rüzgar evin içine süzülüyor, güneş her zamanki gibi içeriyi aydınlatıyordu. Çok geçmedi. O rüzgar bir kasırgaya evrildi, tüm evi dağıttı. Güneş çekilip yerini karanlığa bıraktı. Ve o Ağustos yazı Baturganların dinmeyen kışına dönüştü. Geçmiş, şimdi ve gelecek... bu hikayede hepsi müphem. ••• Tarih: 03.08.23 Not: Hikaye içinde istismar, taciz, şiddet gibi travma tetikleyici unsurlar yer alır. Ağırlıklı olarak drama dayanır. Lütfen zorlanacağını düşünenler okumasın. Ek olarak argo, küfür, madde kullanımı gibi olumsuz örnek teşkil edecek davranışlardan dolayı 16 yaşından küçüklerin okumasını da önermiyorum.

"Hayatımı çaldın, şimdi her şeyimi geri almaya geliyorum." Biz aynı yüzle doğduk ama farklı hayatlara mahkûm edildik. Yedi yaşındayken Asya bir yalan söyledi ve benim olan hayatı giyip gitti. Ben yetimhanenin karanlığında çürürken, o benim yerime saraylarda büyüdü. Yıllar sonra karşılaştık. Onun hayatı dışarıdan mükemmeldi: Zenginlik, saygınlık ve deli gibi aşık olduğu kocası Tuğrul... Ama içeriden her şey çürümüştü. Asya kocasının aşkı için yalvarırken, Tuğrul ona nefretle bakıyordu. Sonra o kaza oldu. Kanlar içinde yatan kardeşimin yüzüne baktım ve o an anladım: Bu Asya için son olsa da, benim başlangıcımdı. Şimdi yedi yaşımda benden çalınan hayatı geri alma vakti. O benim hayatımı çalmıştı ben ise şimdi onun adını çalıyorum. Artık benim adım Asya... Ve onun lüks evinde ben oturuyorum. Onun kredi kartlarını ben harcıyorum. Ve ona asla bakmayan o adamın, Tuğrul’un karısı artık benim. Bir başkasının hayatını yaşamak, kendi cehenneminden kaçmak kadar kolay mıydı? Kız kardeşimin yarım kalan aşkı, peşimdeki karanlık adamlar ve bana bakan o nefret dolu gözler... Ben Alya. Çalınan hayatımı geri aldım. Şimdi sıra, bu hayatın bedelini ödetmeye geldi.

Hayat gerçeklerimizi bulmak için bir güzergah seçer. Bu güzergaha "kader" deriz. Amacımız ne olursa olsun kaderimizi biz şekillendiririz. Peki siz benim kaderime tanık olmak ister misiniz?

Kitabı askıya aldım yazım dili çok kötü diye, tekrar daha sonra yazacağım.