Her şey Cafede Almina `nın yanlış verdiği numara ile başlar...

507****;Güzele bakmak sevapmış güzelim olur musunuz hanımefendi? 548****;yoğurt,makarna,yumurta.. 548****;Bir dakika ne!

*7 Olamaz mı? Siz Olamaz *7 Öyle olsun ;) Siz öyle olacak zaten Siz Ya Allah aşkına ne sanıyorsun kendini sen Siz Gecenin bir yarısı mesaj atıyorsun Siz Seni tanımıyorum bile oe *7 Ama oe falanda ayıp oluyor *7 Popüler kültür kölesi :) Siz Eeee Siz Senin derdin ne ? Siz Gecenin bir yarısı bir kıza mesaj atıyorsun ve o kız seni tanımıyor  bile Siz Kendini havalı göstermek için de cevap vermiyorsun ? Siz Sence kim popüler kültür kölesi bu durumda *7 Sazan gibisin:) *7 Her halta bilip bilmeden atlıyorsun *7 Ve bu seni daha da tatlı kılıyor Siz Sen kimsin ? *7 Kim olduğumu bosver *7 Konuşmak istesem gerçek hayatta da karşına çıkardım *7 Ama o özgüven bende yok maalesef *7 Tek bilmeni istediğim şey şu,  sapık falan değilim ve eğer rahatsız oluyorsan engelleyebilirsin Siz Bu kişiyi engellediniz . Lütfen engeli kaldırmak için dokunun .

İrisa, lise son sınıfı okuyan sıradan bir öğrencidir. Sınıf başkanı olması sebebiyle kendisinde olan telefon numaralarından arkadaşı Efsun`a mesaj attığını sanarken beklenmedik bir şey olmuştur... Düşmanı olan Alina`nın sevdiği çocuğa mesaj atmıştır. Yaman`ın sorgulayıcı tavırları, olaya şüpheli yaklaşımları yüzünden İrisa, Sorgu Lordu lakabını ona resmen adı misali takmıştır. İlk başta intikam için iletişim sürdürürken, duygularını aşkın alacağını kabullenmekte güçlük çekmişti. Kitabımın bütün hakları bana aittir. Kopyalama, benzetilme durumlarında hâkimin harika suratı ile karşılaşman an meselesi!

Siz: Doktor Civanım. Siz: Doktor, doktor Civanım. Siz: Ah, neler istiyor canım. Siz: Ne istersen alayım. Siz: Ben senin olayım. Siz: Doktor Civanım. Siz: Doktor, doktor Civanım. Siz: Ah, neler istiyor canım. Siz: Ne istersen alayım. Siz: Ben senin olayım. Doktorum Bey: Bu nedir ve kimsiniz acaba? Siz: En büyük hastan. Doktorum Bey: Gün içerisinde çok fazla hastam yazıyor, ama yazdıkları bunlara hiç benzemiyor hanımefendi veya beyefendi. Siz: Hanımefendi normalde, ama sen karım da diyebilirsin. Doktorum Bey: Hastamsanız en büyük sorun kafanızda bulunuyor büyük ihtimalle. Siz: Ah doktorum, ne kafası? Kalbimde sorun. Doktorum Bey: Ne için kalbinizde? Siz: Sensiz atması canımı acıtıyor da, onun için kalbimde. Doktorum Bey: Diğer hastalarım gibi değilsiniz anlaşılan. Siz: Senin tek ve en büyük hastan benim Doktor. Siz: O yüzden bu yazdıklarını görmemiş gibi yapacağım. Doktorum Bey: Yine kime çattık acaba? Siz: Bana çatmadınız ki, her yolun sonu benimle bitecek zaten. Siz: O yüzden benden kaçarın yok Doktor. Karşı komşusu olan Doktor Civan’a aşık olan Eflin, ona bilinmeyen numaradan yazarsa ne olur?

Siz: Allah aşkına, gece gece benimle derdin ne kardeşim? Bilinmeyen Numara: Bana kardeşim demesen mi? Siz: Neden demeyeyim? Bilinmeyen Numara: İleride başka birşey diyeceksin de ondan 😉

Arkadaşının `Emir` ismiyle açtığı fake hesaba istek attığını sanan Mahperi, yanlış kişiyle konuştuğunu anlar ancak çok geçtir.

Ev arkadaşı olan üniversiteli dört kızın, hayatına konuk oluyoruz.. Hadi yine gel benim ol...

Dudaklarıma bakarak yutkundu "bir dolandırıcıya göre fazla güzel dudaklar değil mi?" Dediğinde alaycı bir gülüş aldı dudakların. "Sende bir mafyaya göre fazla iradesiz? Söylesene seni bitirecek kişiye aşık olmak nasıl bir duygu?" İlk fırsatta onu yakacaktım ve o da bunun farkındaydı. "Aşk mı? Aptal olduğunu biliyordum ama bukadarı fazla değilmi, her sana iltifat edenden duygu araıyacak kadar mı yalnızsın" dedikleri sadece beni güldürmüştü. "Diyelim ki öyleyim, peki ya sen neden beni hâla yanında tutuyorsun kimse mi yanında durmadı bukar mı yanlızsın" dediğimde zinirle dudaklarıma yapıştı ostediğimi yavaş yavaşta olsa veriyordu.

Üniversite amfisinde başını felsefe kitaplarına gömmüş olan Helia’nın sessizliği, ekrana düşen bir bildirimle bozulur. Kendi telefonu yerine yanlışlıkla annesinin telefonunu yanına aldığını o an fark eden Helia için asıl tehlike mesajın sahibidir Annesinin en sadık ve en tehlikeli müşterisi, APOLLO IRONSTARKOV...

​Belimdeki kollarını biraz daha sıkınca kalbim göğsümü parçalayacak gibi atmaya başladı. ​“Şaka yapıyorsun değil mi?” diye fısıldadım. ​Gölge hafifçe kıkırdadı. ​“Hatun... gece yarısı senin odana camdan girip yatağına gelen biri sence şaka mı yapıyordur?” Boğazım kurudu. ​“Sen... manyak mısın?” ​Başını omzuma yaklaştırdı. Nefesini boynumda hissedebiliyordum. ​“Yok. Sadece meraklıyım.” ​Kendimi kurtarmaya çalıştım ama kolları gerçekten çok güçlüydü. ​“Beni bırak.” ​“Birazdan.” Kitabımın tüm telif hakları bana ait kopyalanması yada izinsiz paylaşılması durumunda dava açacağım

“Onu sevmek değil sorun… ona karşı kaybetmekti. Bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… ama hiçbir zaman gerçekten yanında olmaz. Arven ve Atlas aynı ilkokul koridorlarında büyüdü. Aynı sınıflar, aynı bahçeler, aynı arkadaş çevresi. Ve bitmeyen bir didişme. Arven için Atlas, fazla özgüvenli, sinir bozucu ve tehlikeli derecede kendinden emindi. Atlas içinse Arven… baş belasıydı. Sivri dilli. Kaçan. Her zaman ters yönde yürüyen kız. Yıllar geçti. Hiç yakın olmadılar. Olmak da istemediler. Sonra bir gün— İsimsiz mesajlar başladı. Kim olduğunu bilmediği biriyle sohbet ederken Atlas ilk kez maskesini indirdi. Arven ise ilk kez gerçekten görüldüğünü hissetti. Sorun şuydu: Atlas, konuştuğu kişinin her gün tartıştığı kız olduğundan habersizdi. Motorlar, hazırlık maçları, alaycı lakaplar ve söylenmemiş cümleler arasında nefret ile çekim arasındaki çizgi silinmeye başladı. Çünkü bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… Ve bazen en büyük hikâye, en çok kavga ettiğin kişiyle başlar.

0507*****: 2 paket vanilya, 1 paket kabartma tozu. yazıyor... Siz: Sen de kimsin? 0507*****: Annesi tarafından A101`e zorla yollanan bir gariban. Siz:???

~Mizahsal~ Gülmek için yazılmıştır. Yanlış yazdığım kısımlara bile gülün;)

Bazı insanlar sabah uyanır ama aslında hiçbir zaman gerçekten başlamazlar. Gün sadece devam eder, onlar da onun içinde sürüklenir. Onun hayatı da böyleydi… hızın, gürültünün ve motor sesinin içinde bile aslında sessiz bir boşluk vardı. Ta ki bilinmeyen bir numaradan gelen tek bir mesaj, her şeyi yerinden oynatana kadar. Başta önemsemedi. Yanlışlık olduğunu düşündü. Belki basit bir hata, belki anlamsız bir şaka. Ama mesajlar devam ettikçe, bu durum bir tesadüf olmaktan çıktı. “Bu soruyu sormanı istememiştim.” O andan sonra telefon sadece bir araç olmaktan çıktı. Zihninin içine açılan bir kapıya dönüştü. Bir yanda hız, yarışlar ve kontrol edebildiği tek şey olan motoru… Diğer yanda kimliği belirsiz bir ses, onun kontrol edemediği her şeye dokunuyordu. Ve en korkutucu olan şey şuydu: Bu ses onu tanıyordu. Belki de düşündüğünden daha yakından. Bazen en büyük soru “kim?” değildir. Bazen asıl soru, “beni nereden biliyor?”dur.

0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

Her şey ödevini yetiştirmek isteyen Şebnem`in yanlış numaraya mesaj atmasıyla başlamıştı.

053***: Pışşt 053***: Bana bak. 053***: Sen kimsin de benim kardeşime bulaşıyorsun ya? Siz: Kardeşin itin biri ve önüne gelene yavşıyor. Siz: Hak etti yani. 053***: Ne yani sen sanki iyilik meleğisin. 053***: Hatta ‘Peri kızı’

Okulun organizasyon kulübüne üye olan Deva, yeni dönem kaynaştırma haftası için kulüp arkadaşlarıyla on günlük bir eğlence hazırlamak zorundadır. Süreç, öğrenciler tarafından beğenilip yüksek katılım sağlanırsa; öğretmenler kulübü aşırı denetlemeyi bırakacaktır. Deva, kafasında yüksek katılımı sağlamak için bir plan kurar ve ağabeyinden, futbol takımının ikinci kaptanının numarasını ister. "İlla ki duymuşsundur ama madem en baştan tanışıyoruz, küçük Arslan; Doğukan Ali ben. Senin deyişinle Yedek Kaptan." "Memnun oldum, Yedek Kaptan. Ben de Deva, sadece Deva. Senin deyişinle de küçük Arslan." Yıldız Perisi Masalı.

Arkamda bıraktığım ev, sokaklar ve yarım kalmış hatıralar içimde bir yerde kilitlenmişti adeta. Yeni hayatıma yelken açıyordum ve bu benim için yeni bir başlangıç olacaktı...ya da ben öyle umuyordum. Henüz bilmiyordum ama bazen hayat, en hazırlıksız olduğun anda karşına öyle birini çıkarır ki, bütün dengeni değiştirebilir... ♾️ Uyarı: Kitabın kurgusu tamamen benim olmakla birlikte olası bir kopya durumunda şikayette bulunmaktan çekinmeyeceğmi bildiririm.

Kitap önerisi yapıyorumm çünku neden olmasın Kitaplarınızı tanıtıyoruum (karşılıksız) Sadece yorumlara ya da dm den bana kitabımı tanıtmak istiyorum demeniz yeterliii en kısa sürede geri dönüş alırsınız. Tamamlanmış olarak gözükebilir fakat hâlâ devam etmekteyimm (14.04.2026)

formaliteden bir evlilik, birbirine zıt giden iki karakter. ela: komik değilsin derman elini üzerimden çek bu zamana kadar nasıl yaptıysan öyle yapmaya devam et derman: ben elimi hiçbir zaman senin üzerinden çekmedim ela her zaman gözüm, kulağım ve ellerim senin üzerindeydi ela: ben hissedemedim ya da göremedim ama derman: o kalkık, dik olan kalçaların daha çok dikleşmesin diye göstermemiş olabilirim

Ve her şey… benim attığım o ilk mesajla başladı: "Komşu Komşu Hu Hu…" Her masal kötü cadının lanetiyle başlamaz. Bazıları bir prenses tarafından yazılır ve sonsuzluğa kadar yaşar. Fakat bu masalda her şey tek bir şeye bağlı: Önce prens, prensesi hatırlamalı... · · ─ ·𖥸· ─ · · O küçük mesaj, yıllardır kalbimin bir köşesinde bekleyen heyecanı uyandırdı. Küçükken yalnızca arkadaşım olan Miraç’la yollarımız ayrı düşmüştü; ama işte şimdi, hayatımın en tatlı karmaşası olarak geri dönmüştü. Her bakışı, her sessiz mesajı kalbimi hızla çarptırıyor, hem gülümsetiyor hem de içimdeki heyecanı kabartıyordu. Kim derdi ki “hu hu” ile başlayan bir mesaj, yılların özlemini ve gençliğin bütün renklerini tekrar getirecek? Ve ben, her anında hem neşeyi hem de kalp çarpıntısını hissederek, bu hikâyeye adım attım.

Bazı hikâyeler bir bakışla başlar, bazılarıysa yanlışlıkla atılan bir topla. Söylenemeyen duygular bazen en güvenli yolu seçer: anonim kelimeleri. Bir ekranın arkasına saklanan cümleler, gerçekte söylenemeyenleri fısıldar. Masum bir bahane, beklenmedik bir yakınlığa dönüşürken; kelimeler, cesaretin yerini tutabilir mi? Yoksa gerçekler, er ya da geç kendi yolunu mu bulur? BASKET, kalp atışlarının mesaj bildirimlerine karıştığı, gençliğin en sessiz ama en gürültülü duygularına dokunan bir hikâye.

demir_batuhan: Sana deneme birincisinin kopya ile birinci olduğunu söyledim. Sense beni kopyacı olarak gösterdin! siyah_beyaz_itiraf: Birinciyi çekemediğin için attığın yalanın bir bedeli olmalıydı, Hancı.    ⁠♡♡♡ "Seviyoruz be zalımın kızını." "Şuna bakın ya hemen zalımın kızı olduk! Hani ben senin güzelin, bebeğin, bir tanendim?" "Sen Batuhan`ın güzelisin bu değişmez bir gerçek, güzellik." deyip göz kırptı. "Kanma." diye fısıldadı, Sezin. "Karışmasana." dedi, Yunus. "Sus be sen. Ben aşkını itiraf edemeyenlerle konuşmuyorum." Batuhan`a aşkımı itiraf edemediğimde benimle gerçekten konuşmamıştı. "İtiraf et aşkını!" demişti Batuhan bana. "İtiraf et aşkını!" demişti Sezin Yunus`a. Ve itiraf et aşkını demeden sevmişti birbirlerini Yüsra ile Barlas. Onlar her zaman cesurdu, ilk kavuşanlardı, hep var olanlarından...