0507*****: 2 paket vanilya, 1 paket kabartma tozu. yazıyor... Siz: Sen de kimsin? 0507*****: Annesi tarafından A101`e zorla yollanan bir gariban. Siz:???

Arkadaşının `Emir` ismiyle açtığı fake hesaba istek attığını sanan Mahperi, yanlış kişiyle konuştuğunu anlar ancak çok geçtir.

Üniversite amfisinde başını felsefe kitaplarına gömmüş olan Helia’nın sessizliği, ekrana düşen bir bildirimle bozulur. Kendi telefonu yerine yanlışlıkla annesinin telefonunu yanına aldığını o an fark eden Helia için asıl tehlike mesajın sahibidir Annesinin en sadık ve en tehlikeli müşterisi, APOLLO IRONSTARKOV...

0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

Bir çakmak meselesiydi onların ki. Bir çakmak istemekle başladı her şey. Bir aşkla devam etti. Bir çakmakla başlayan bu hikâye, incitmeden seven bir erkekle, sevilmeye alışık olmayan bir kızın hikâyesi. Ve bu hikâyede, sevilmek incitmeden de mümkün. Yeşilden kızıla; bir yara hikâyesi... *** "Sevilmeyi hiç beceremedim. Ama o benden bunu başarmamı istemedi. Sadece yanımda durdu... Ve ben ilk kez kaçmadım." Erva Yalın "Seni sevmek bir mücadele değil. Sesimi yükseltmem gerekmiyor, seni tutmam da... Ben sadece yanındayım." Çağan Yıldırım Bazı erkekler sevmeyi bilmez. O, bana sevilmenin nasıl bir şey olduğunu öğretti. Ve ben, ilk kez korkmadan sevilmenin ne demek olduğunu öğrendim. ***

~Mizahsal~ Gülmek için yazılmıştır. Yanlış yazdığım kısımlara bile gülün;)

“Onu sevmek değil sorun… ona karşı kaybetmekti. Bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… ama hiçbir zaman gerçekten yanında olmaz. Arven ve Atlas aynı ilkokul koridorlarında büyüdü. Aynı sınıflar, aynı bahçeler, aynı arkadaş çevresi. Ve bitmeyen bir didişme. Arven için Atlas, fazla özgüvenli, sinir bozucu ve tehlikeli derecede kendinden emindi. Atlas içinse Arven… baş belasıydı. Sivri dilli. Kaçan. Her zaman ters yönde yürüyen kız. Yıllar geçti. Hiç yakın olmadılar. Olmak da istemediler. Sonra bir gün— İsimsiz mesajlar başladı. Kim olduğunu bilmediği biriyle sohbet ederken Atlas ilk kez maskesini indirdi. Arven ise ilk kez gerçekten görüldüğünü hissetti. Sorun şuydu: Atlas, konuştuğu kişinin her gün tartıştığı kız olduğundan habersizdi. Motorlar, hazırlık maçları, alaycı lakaplar ve söylenmemiş cümleler arasında nefret ile çekim arasındaki çizgi silinmeye başladı. Çünkü bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… Ve bazen en büyük hikâye, en çok kavga ettiğin kişiyle başlar.

“Adalet mi önce gelir, aşk mı? Ya kalp ikisine de dayanmazsa?” Adaletin zulmüne teslim edilmiş bir kalp... Komiser Varkan Eren Erel, disiplinli, zeki ve görevine sadık bir polis. Onun için hiçbir dosya kişisel değildir, ta ki Beliz Türkmen’in adı bir suçun ortasında geçene dek… Beliz, kalp rahatsızlığıyla yaşamaya çalışan genç bir kadın. Sessizdir ama içine attığı çığlıklar büyüktür. Tek bir yanlış adım, onun sadece özgürlüğünü değil, canını da alabilir. Ve o adım, bir sabah sorgu odasında atılır. Yasa dışı örgütlere para aktarımıyla suçlanan Beliz, aslında masumdur. Ama gerçek ortaya çıkmadan kalbi durmak üzeredir. Varkan Eren için artık her şey değişmiştir. Bu bir görev değil; bir kurtarma savaşıdır. ____ Kitap Yazım Tarihi : 09.06.2025 Tüm Telif Hakları saklıdır. Soğuk Nabız adında yazılan ilk eserdir. Benzeri ve kopyalanması durumunda yasal işlem yapılacaktır.

Siz:Babanne sen ne ara basketbolcu oldun Babannem: Ya kızım ben sana dedim babanne falan değilim diye Babannem: Ben Berk Babannem:Basketbol takımı kaptanı olan Berk 🏀 Mahalle takımında oyuncu kalmadığı için tek kız olarak takıma girdim. Ama bir sorun var. Babannem basketbol takımı için kurulan mesajlaşma grubunda gözüküyor! 🏀 Kitabımın tüm hakları bana aittir. Çalıntı vb. durumlarda yasal işlem başlatılacaktır.

İrisa, lise son sınıfı okuyan sıradan bir öğrencidir. Sınıf başkanı olması sebebiyle kendisinde olan telefon numaralarından arkadaşı Efsun`a mesaj attığını sanarken beklenmedik bir şey olmuştur... Düşmanı olan Alina`nın sevdiği çocuğa mesaj atmıştır. Yaman`ın sorgulayıcı tavırları, olaya şüpheli yaklaşımları yüzünden İrisa, Sorgu Lordu lakabını ona resmen adı misali takmıştır. İlk başta intikam için iletişim sürdürürken, duygularını aşkın alacağını kabullenmekte güçlük çekmişti. Kitabımın bütün hakları bana aittir. Kopyalama, benzetilme durumlarında hâkimin harika suratı ile karşılaşman an meselesi!

Siz: Doktor Civanım. Siz: Doktor, doktor Civanım. Siz: Ah, neler istiyor canım. Siz: Ne istersen alayım. Siz: Ben senin olayım. Siz: Doktor Civanım. Siz: Doktor, doktor Civanım. Siz: Ah, neler istiyor canım. Siz: Ne istersen alayım. Siz: Ben senin olayım. Doktorum Bey: Bu nedir ve kimsiniz acaba? Siz: En büyük hastan. Doktorum Bey: Gün içerisinde çok fazla hastam yazıyor, ama yazdıkları bunlara hiç benzemiyor hanımefendi veya beyefendi. Siz: Hanımefendi normalde, ama sen karım da diyebilirsin. Doktorum Bey: Hastamsanız en büyük sorun kafanızda bulunuyor büyük ihtimalle. Siz: Ah doktorum, ne kafası? Kalbimde sorun. Doktorum Bey: Ne için kalbinizde? Siz: Sensiz atması canımı acıtıyor da, onun için kalbimde. Doktorum Bey: Diğer hastalarım gibi değilsiniz anlaşılan. Siz: Senin tek ve en büyük hastan benim Doktor. Siz: O yüzden bu yazdıklarını görmemiş gibi yapacağım. Doktorum Bey: Yine kime çattık acaba? Siz: Bana çatmadınız ki, her yolun sonu benimle bitecek zaten. Siz: O yüzden benden kaçarın yok Doktor. Karşı komşusu olan Doktor Civan’a aşık olan Eflin, ona bilinmeyen numaradan yazarsa ne olur?

Siz: Allah aşkına, gece gece benimle derdin ne kardeşim? Bilinmeyen Numara: Bana kardeşim demesen mi? Siz: Neden demeyeyim? Bilinmeyen Numara: İleride başka birşey diyeceksin de ondan 😉

"Mesaj iletildi: Kabukları kimde kalır bu yaranın?" 11. sınıf eşit ağırlık bölümü öğrencisi Öykün Alkım, hayatını milimetrik bir düzen ve sarsılmaz bir sükunet üzerine kurmuştur. Onun dünyası; ütüsü hiç bozulmayan bir okul forması, hatasız sınav kağıtları ve kimseyle temas etmediği steril bir sessizlikten ibarettir. Mahalle lisesinin gürültülü koridorlarında, kökleri toprağa değmeyen, havada asılı kalmış bir beyaz orkidedir. Ancak sıradan bir okul gününde, telefonunun o kusursuz ekranına düşen bir bildirim, Öykün’ün camdan kalesini ilk kez çatlatır. 05...: "Öldürmeyen ama çaresi de olmayan o sinsi oku kalbinde taşıyorsun, değil mi Öykün?" Kim olduğu bilinmeyen bir numara, Öykün’ün sadece dışarıya gösterdiği "suretini" değil, herkesten sakladığı o "aslını" gördüğünü iddia etmektedir. Mesajlar geldikçe Öykün’ün korunaklı dünyası sarsılır; yersiz ve mülksüz olduğu gerçeği, ekranın dijital ışığında yüzüne vurulur. Karşısındaki gizemli yabancı, ona kaçtığı her şeyi —göğsünde büyüyen o arsız ve kimsesiz çiçeği— hatırlatmaya kararlıdır. Engellemek bir kurtuluş mu, yoksa o sinsi yaranın kabuklarını daha çok mu kanatacak? Bu sadece bir mesajlaşma hikayesi değil; klavyenin ardına saklanan bir "hiç kimse" ile kusursuz görünmeye çalışan "yaralı bir ruhun" dijital savaşı. "Yamacına indir beni... Çünkü aslı sende, sureti yok."

Kitap önerisi yapıyorumm çünku neden olmasın Kitaplarınızı tanıtıyoruum (karşılıksız) Sadece yorumlara ya da dm den bana kitabımı tanıtmak istiyorum demeniz yeterliii en kısa sürede geri dönüş alırsınız. Tamamlanmış olarak gözükebilir fakat hâlâ devam etmekteyimm (14.04.2026)

Her şey Cafede Almina `nın yanlış verdiği numara ile başlar...

*7 Olamaz mı? Siz Olamaz *7 Öyle olsun ;) Siz öyle olacak zaten Siz Ya Allah aşkına ne sanıyorsun kendini sen Siz Gecenin bir yarısı mesaj atıyorsun Siz Seni tanımıyorum bile oe *7 Ama oe falanda ayıp oluyor *7 Popüler kültür kölesi :) Siz Eeee Siz Senin derdin ne ? Siz Gecenin bir yarısı bir kıza mesaj atıyorsun ve o kız seni tanımıyor  bile Siz Kendini havalı göstermek için de cevap vermiyorsun ? Siz Sence kim popüler kültür kölesi bu durumda *7 Sazan gibisin:) *7 Her halta bilip bilmeden atlıyorsun *7 Ve bu seni daha da tatlı kılıyor Siz Sen kimsin ? *7 Kim olduğumu bosver *7 Konuşmak istesem gerçek hayatta da karşına çıkardım *7 Ama o özgüven bende yok maalesef *7 Tek bilmeni istediğim şey şu,  sapık falan değilim ve eğer rahatsız oluyorsan engelleyebilirsin Siz Bu kişiyi engellediniz . Lütfen engeli kaldırmak için dokunun .

Ev arkadaşı olan üniversiteli dört kızın, hayatına konuk oluyoruz.. Hadi yine gel benim ol...

Dudaklarıma bakarak yutkundu "bir dolandırıcıya göre fazla güzel dudaklar değil mi?" Dediğinde alaycı bir gülüş aldı dudakların. "Sende bir mafyaya göre fazla iradesiz? Söylesene seni bitirecek kişiye aşık olmak nasıl bir duygu?" İlk fırsatta onu yakacaktım ve o da bunun farkındaydı. "Aşk mı? Aptal olduğunu biliyordum ama bukadarı fazla değilmi, her sana iltifat edenden duygu araıyacak kadar mı yalnızsın" dedikleri sadece beni güldürmüştü. "Diyelim ki öyleyim, peki ya sen neden beni hâla yanında tutuyorsun kimse mi yanında durmadı bukar mı yanlızsın" dediğimde zinirle dudaklarıma yapıştı ostediğimi yavaş yavaşta olsa veriyordu.

Bazı insanlar sabah uyanır ama aslında hiçbir zaman gerçekten başlamazlar. Gün sadece devam eder, onlar da onun içinde sürüklenir. Onun hayatı da böyleydi… hızın, gürültünün ve motor sesinin içinde bile aslında sessiz bir boşluk vardı. Ta ki bilinmeyen bir numaradan gelen tek bir mesaj, her şeyi yerinden oynatana kadar. Başta önemsemedi. Yanlışlık olduğunu düşündü. Belki basit bir hata, belki anlamsız bir şaka. Ama mesajlar devam ettikçe, bu durum bir tesadüf olmaktan çıktı. “Bu soruyu sormanı istememiştim.” O andan sonra telefon sadece bir araç olmaktan çıktı. Zihninin içine açılan bir kapıya dönüştü. Bir yanda hız, yarışlar ve kontrol edebildiği tek şey olan motoru… Diğer yanda kimliği belirsiz bir ses, onun kontrol edemediği her şeye dokunuyordu. Ve en korkutucu olan şey şuydu: Bu ses onu tanıyordu. Belki de düşündüğünden daha yakından. Bazen en büyük soru “kim?” değildir. Bazen asıl soru, “beni nereden biliyor?”dur.

Her şey ödevini yetiştirmek isteyen Şebnem`in yanlış numaraya mesaj atmasıyla başlamıştı.

053***: Pışşt 053***: Bana bak. 053***: Sen kimsin de benim kardeşime bulaşıyorsun ya? Siz: Kardeşin itin biri ve önüne gelene yavşıyor. Siz: Hak etti yani. 053***: Ne yani sen sanki iyilik meleğisin. 053***: Hatta ‘Peri kızı’

Okulun organizasyon kulübüne üye olan Deva, yeni dönem kaynaştırma haftası için kulüp arkadaşlarıyla on günlük bir eğlence hazırlamak zorundadır. Süreç, öğrenciler tarafından beğenilip yüksek katılım sağlanırsa; öğretmenler kulübü aşırı denetlemeyi bırakacaktır. Deva, kafasında yüksek katılımı sağlamak için bir plan kurar ve ağabeyinden, futbol takımının ikinci kaptanının numarasını ister. "İlla ki duymuşsundur ama madem en baştan tanışıyoruz, küçük Arslan; Doğukan Ali ben. Senin deyişinle Yedek Kaptan." "Memnun oldum, Yedek Kaptan. Ben de Deva, sadece Deva. Senin deyişinle de küçük Arslan." Yıldız Perisi Masalı.

Arkamda bıraktığım ev, sokaklar ve yarım kalmış hatıralar içimde bir yerde kilitlenmişti adeta. Yeni hayatıma yelken açıyordum ve bu benim için yeni bir başlangıç olacaktı...ya da ben öyle umuyordum. Henüz bilmiyordum ama bazen hayat, en hazırlıksız olduğun anda karşına öyle birini çıkarır ki, bütün dengeni değiştirebilir... ♾️ Uyarı: Kitabın kurgusu tamamen benim olmakla birlikte olası bir kopya durumunda şikayette bulunmaktan çekinmeyeceğmi bildiririm.

formaliteden bir evlilik, birbirine zıt giden iki karakter. ela: komik değilsin derman elini üzerimden çek bu zamana kadar nasıl yaptıysan öyle yapmaya devam et derman: ben elimi hiçbir zaman senin üzerinden çekmedim ela her zaman gözüm, kulağım ve ellerim senin üzerindeydi ela: ben hissedemedim ya da göremedim ama derman: o kalkık, dik olan kalçaların daha çok dikleşmesin diye göstermemiş olabilirim

Ve her şey… benim attığım o ilk mesajla başladı: "Komşu Komşu Hu Hu…" Her masal kötü cadının lanetiyle başlamaz. Bazıları bir prenses tarafından yazılır ve sonsuzluğa kadar yaşar. Fakat bu masalda her şey tek bir şeye bağlı: Önce prens, prensesi hatırlamalı... · · ─ ·𖥸· ─ · · O küçük mesaj, yıllardır kalbimin bir köşesinde bekleyen heyecanı uyandırdı. Küçükken yalnızca arkadaşım olan Miraç’la yollarımız ayrı düşmüştü; ama işte şimdi, hayatımın en tatlı karmaşası olarak geri dönmüştü. Her bakışı, her sessiz mesajı kalbimi hızla çarptırıyor, hem gülümsetiyor hem de içimdeki heyecanı kabartıyordu. Kim derdi ki “hu hu” ile başlayan bir mesaj, yılların özlemini ve gençliğin bütün renklerini tekrar getirecek? Ve ben, her anında hem neşeyi hem de kalp çarpıntısını hissederek, bu hikâyeye adım attım.