Ofiste patronuna aşık bir elemanın hikayesidir.

Bazen aşk, büyük planlarla değil; pijamalarla, bir fırın yolunda ve elde patlayan bir torpille başlar. Annesinin zoruyla ekmek almaya çıkan bir kız... Mahalle arasında torpil oynayan çocuklar... Çikolata karşılığında alınan bir cesaret parçası. Ve yanlışlıkla atılan bir torpilin, yoldan geçen bir arabanın içine düşmesiyle altüst olan bir an. Ve o patlama, sadece bir torpili değil, iki kalbi de ateşler. Tesadüf mü? Hemde abisinin arkadaşı çıkması? Yoksa aşk, gerçekten biraz torpil ister mi?

"İki yeminli düşman. Tek bir çıkış yolu. Ve temellerine kan bulaşmış bir servet." Erdinç Akif Arsel... Duygularını çelik kasalara kilitlemiş, gücünü disiplininden alan, yenilmez bir iş adamı. Ahu Altuğ... Buzdan duvarlarının ardında kimsenin ulaşamadığı, kusursuz ve mağrur bir "Buz Kraliçesi". Onlar iş dünyasının iki zıt kutbu. Birbirlerinden nefret eden, rekabetle beslenen iki ezeli rakip. Ancak kırk yıl önce babalarının işlediği ve betonların altına gömdüğü karanlık bir günah, zamanaşımı olmayan bir tehdit olarak geri döndü. Mühür açıldı, geçmişin hayaletleri uyandı. Şimdi önlerinde iki seçenek var: Ya ailelerinin hapse girişini ve imparatorluklarının çöküşünü izleyecekler ya da o "kanlı sırrı" korumak için parmaklarına birer alyans takacaklar. Özgürlüklerinin bedeli, birbirlerine "Evet" demek. Nefretle başlayan bu zoraki evlilik, geçmişin gölgesiyle savaşırken tutkulu bir aşka dönüşebilir mi? Yoksa birbirlerini de o karanlık temele mi gömecekler? "Seninle evlenmektense ölmeyi tercih ederim." "Acele etme. Belki balayında birbirimizi öldürürüz."

Selis`in gittiği iş görüşmesindeki patronu kibirli biri çıkınca işler kızışır: "Merhaba?" "Tecrübe sahibi değilsin, bence beni daha fazla sinirlendirmeden çık odadan ve sınavına çalışmaya bak!" ... "Diyorum ki biraz daha kibar olsan?" "Diyorum ki biraz daha az patavatsız olsan?" ... Karşımda patronumu görmeyi beklemiyordum, yakınlaşıp fısıltıyla sordum. "Ne işin var senin burada Pis Sarı?" Daha çok yakınlaşıp aramızda sadece bir nefes mesafesi bıraktı. "Seni öpmemi istemiyorsan uzak dur." ... "Bir konuda haklı, insanları mest ediyorsun ama o zambak ve vanilyayla değil." Biri ilk kez o güzel diye dillerinden düşürümedikleri kokuma iltifat etmemeyi seçmişti. "Peki neyle?" Cidden neyle..? "Mutluluktan titreşen gözlerinle, saflığınla, inadınla, masumluğunun vurduğu yüzünle, sahtelikten yoksun gülüşünle kısacası her şeyinle insanları mest ediyorsun Vanilya." Galiba kalbim durdu çünkü sesini duyamıyordum ya da çok hızlı attığı için kulaklarım iflas etmişti.

Elisa bir reklam şirketinde patronun sekreteridir.Ancak asıl olay Esilanın gözünü zenginlik ile karartmış ve patronu ile ilişki yaşaması ile başlamıştır.Giray ve Ece ile anlaşma yapmaya gelen Asır ise Elisa`nın kafasını karıştırmış ve onu sıradanlaşmış aşk mı para mı sorusuna maruz bırakmıştır. Not:Bölümler ve hikâye kısadır. »ALINTI« "Aşk mı para mı"diye sordu hâlâ denizi seyrederken.Hiç durmadan"Senle tanışmadan önce sorsalar para derdim hemde hiç durmadan, ama sen Asır, sen benim kalbim oldun." dedim ve dudaklarımızı birleştirdim...

Bir çift lacivert gözlerinde; bir Karadeniz acısı geçti. Acısı aslında sevdiği kadının bu topraklarda ölmesiydi. "Bu topraklar sevdiğimi alırken nasıl sevebilirim burayı?" diye haykırdı,var gücüyle. Sesi tüm Karadeniz dağlarında yankı etmişti. Sanki dağlara hesap soruyor,bir cevap bekliyordu. Ama aldığı cevap,yankı eden sesiydi... "Belki de bazı şeyler geri alınmalıydı?" diye sordum,sesim onun yanında bir fısıltı gibi çıkmıştı. Bana döndü ve söylediği sözler, kalbimi uçurumdan atmış kadar olmuştu. "O zaman seni de almalıydı bu topraklar!" diye bağırdı, yüzüme. Her bir kelimesi içimdeki kalbin kan pompalamasına engel oluyordu. Dudaklarımı birbirine bastırıp onun bana karşı olan nefretine sadece gülümsedim. Tıpkı her zaman yaptığım gibi. Gülümsedim... Dilara & Arslan Başlangıç tarihi: 01/02/2024 Bitiş tarihi: 29/04/2024

Ya bir sabah bir mesaj tüm hayatınızı değiştirirse? işte o an içimi bir korku kapladı mesajda yazan cümle hiç normal bir cümle değildi yazan cümle herkesi korkutur bir şekildeydi Bilinmeyen numara: o silahlar yarın elimiz ulaşsın yoksa o çok sevdiğin aileni gözlerinin önünde öldürürüm. Herşey daha mı farklı olacak yoksa normalmi olacak?

Nüket Kozcu, kendi halinde üvey annesinin yaptıklarından hoşnutsuz bir üniversite öğrencisidir. Bir gece bara gider ve tanımadığı bir adamla beraber olur. Ah, yanlış oldu; adamı çok iyi tanıyordur fakat sarhoşluğundan kim olduğunu anlamamıştır. Yakın arkadaşının abisi olduğunu farkettiğindeyse çoktan olayların akışına istemeden de olsa sürüklenmiştir. Nüket Kozcu bu geceyi aklından çıkarmayı planlarken, planları Savaş Akduman`ın planlarına toslar. Savaş Akduman, o gecenin etkisinden kurtulamaz ve Nüket`i beklenmedik bir şekilde kendi dünyasına davet eder. Nüket tarafından aldığı olumsuz yanıtlar ise Savaş`ı durdurmaya yetmeyecektir. Savaş için her şey `Şehvetten` ibarettir, Nüket ise `Aşk` istemektedir. Ya şehvet kazanacaktı, ya da aşk. Arası yok! "Sen satranç oyuncusu gibisin Savaş, hedefi değil hedefe giden yolu seviyorsun." (Nüket Kozcu) "Sen etrafına at gözlüğüyle bakarken birinin de çüş demesi bir zahmet zoruna gitmesin, güzelim." (Savaş Akduman)

Urfa’da yaşayan Efnan’nın üvey annesi ve abisinin zorbalığına dayanamayıp İstanbul’a kaçış hikayesini anlatıyor. İlk kitabım yazım hataları olabilir şimdiden kusura bakmayın. Bir şans verirseniz çok mutlu olurum.

"Pera, zekâsı ve hırslı karakteriyle iş dünyasında kendine sağlam bir yer edinmiş bir kadındır. Ancak en büyük düşmanı Sofia, onu devre dışı bırakmaya kararlıdır. İhanetler, sırlar ve bitmek bilmeyen bir güç savaşı içinde Pera, sadece rakipleriyle değil, kendi geçmişiyle de yüzleşmek zorunda kalacaktır. Kazananın her şeyi aldığı bu oyunda, kaybedenin şansı yoktur. Pera, kendisini yok etmek isteyenlere karşı ne kadar dayanabilecek?"

Derin bir nefes alıp kapıyı çaldım. Bugün büyük umutlarla çaldığım kaçıncı kapıydı saymadım. Bu devirde iş bulmak gerçekten zordu. "Geliniz." Usulca kapıyı açtım. Karşımda ki deri koltukta oturan kadın bakışlarından zor biri olduğunu belli ediyordu. Yüzüme ufak bir gülümseme yerleştirdim. Masaya doğru ilerledim ve elimi uzattım. "Merhaba. Ben Arzu YANAR. İş görüşmesi için gelmiştim."

Yarı Texting İş için yanlış numaraya her gün mesajlar atan İzel Karca`nın mesajları bir hafta sonra görüldü olur..

Çalışmak için modatasarım şirketine giden yıldız bazı olaylardan dolayı modellik yapmak zorunda kalır ve bu süreç içinde erkek karakterimizle yani patronuyla vakit geçirmek zorundadır. erkek karakterimizin tasarladığı elbiseleri her defilelerde giyer.

Planlar hep kusursuzdu, ta ki o şirkete dönene kadar... Ben çizgilerle duygularını ayırmayı iyi bilen bir mimardım. Ama o çizgilerin arasına adını yazacak kadar inatçıydı. Bir proje, bir ofis, bir bakış... Ve çizgiler arasında kaybolan iki kalp.

Barlas ise yanımda oturmuştu. Sesinde en ufak tereddüt yoktu; net, güçlü, güven dolu. Polisler onu dikkatle dinliyor, başlarıyla onaylıyorlardı. Bir ara müdür kapıyı açıp içeri girdi, dosyaları topladı. "Barlas Bey, gerçekten kusura bakmayın. Sizi bu saatte yorduk." Barlas sandalyesinden kalkmadan sadece başını salladı. "Önemli değil. Önemli olan, bu işin kökünü kurutmak." Müdür saygıyla başını eğdi, sonra bana dönüp yumuşak bir sesle konuştu: "Hanımefendi, bu gece yalnız kalmanız tehlikeli. Eve dönemezsiniz. İsterseniz bir arkadaşınızda kalın. Ama asla yalnız başınıza değil." Sözler beni sersemletmişti. Dudaklarım aralandı. "Yani... nereye gideceğim?" Barlas o anda araya girdi, sesi kararlı ve tartışmaya kapalıydı. "Benim evime geliyor. En güvenli yer orası." Şaşkınlıkla ona baktım. "Ne? Hayır, ben-" Barlas bana doğru eğildi, sesi öyle kısık çıktı ki sadece ben duydum. "İtiraz etme. Seninle tartışacak vaktim yok. Ya benim yanımda kalırsın ya da seni asla affetmem."

Ben miydim kaybedeceğimi bile bile bu savaşa giren. Uzak dururken aslında daha da bağlandığını tahmin edebilirmiydim. Darbenin nereden geleceği bilinmezken en yakınından ihaneti beklemiyordum. Saklanırken, masum görünürken yıkacaktım herkesi. Geldiğim karanlıktan herkesi yıkarak çıkmıştım ama şimdi yıktığım yere geri dönüyordum. Yüzüme vurdukları her gerçekle biraz daha yıkılırken, bir yandan da nefret duygusunu güçlendiriyordu. İhanet canını yaksada dayanabilmişti İzem. Kalbi 2. Kere kırılırken bir daha güvenmenin verdiği pişmanlıkla kendine zarar veriyordu. "Düştüm ama kalkmasını da iyi bilirim. Kalkışım sizi yıkacak, kalkamayacağınız hale gelecek." Savaşta ki en önemli kural "düşmanına asla zaafını belli etme" Benim yaptığım hata ise sadece buydu.... 🥀 "Gelincik çiçeği ölümü temsil eder" `beni sevme yarınım belli değil` Anlamına gelmektedir.

Gece kadar karanlık bir geçmiş şehir ışıkları kadar parlak bir sır... İstanbul`un kalbinde, soğukkanlı ve güçlü bir CEO olan Görkem, her şeyin kontrolünü elinde tutan bir adam. Ama tek bir kadının silüeti, yıllar önce aklına kazınmış ve unutulmayan bir gölge gibi onu takip ediyor. Larin, geçmişini geride bırakmaya çalışan, sert, yalnız ve hayatta kalmayı öğrenmiş bir kadın. Artık onun yakı koruması. Ama o Görkem`i tanımıyor... Ya da tanıdığını sanıyor. Birbirlerinden kaçtıkça, kader onları aynı noktaya sürüklüyor. Gizemli bir bağ, çözülemeyen sırlar ve kalbin en köşelerinde filizlenen bir aşk... Lotusun Gölgesinde, karanlıkla ışığın, gücün ve kırılganlığın, aşkın ve tehlikenin buluştuğu büyüleyici bir hikaye.

Ailesinin ölümünden sonra karanlığa mahkûm edilen genç kız, kaçmaya çalışırken bilinmez mafya ile yolları kesişir. Mafya onu bir tehdit olarak göreceğine, siper olur... Yaralarını sarar, yanında tutar, asistanı yapar. Kız ise esaretten doğan bu koruyucu gölgede, hiç ummadığı bir aşka sürüklenir. "Kimi zaman en tehlikeli yer, en güvenli kalptir." :) Hem Patron Hem Mafya. Hem Korkak Hem Cesur.

Hayat bazen en beklenmedik anda karşımıza çıkar — bir bakışla, bir cümleyle, hatta bir sessizlikle. Arya ve Aras’ın hikayesi de tam böyle başladı. Birbirine zıt iki kalbin, aynı anda atmaya başlamasının öyküsü bu. Bir kadının içindeki cesaretle, bir adamın içindeki sevginin kesiştiği yerde doğan bir hayatın hikayesi.

Üç kadın... Hayatlarını zenginlerin evlerinde temizlik yaparak kazanan, fakir ama birbirine sımsıkı bağlı üç dost... Bir gün, içlerinden birinin geçmişte mafyayla bağlantılı kocasından kalan bir kasa dolusu elmas taşına sahip olmalarıyla hayatları değişir. Onlar, yeni bir başlangıcın hayalini kurarken, şehrin en acımasız mafyası taşların peşine düşer. Kaçırılmalar, ihanetler, kazalar, unutulan hatıralar… Ve sonunda, düşmanla dost, aşkla nefret arasındaki ince çizgide, kalpleri en çok yaralayan seçimler... “Yaralı Mafya”, aşkın gölgesinde, ölümle yaşam arasındaki o ince çizgide nefes kesici bir yolculuğa çıkarıyor.

Profesyonel yüzücü olan Nil, kendini suda rahat ve güçlü hissederken, otelde gördüğü dikkat çekici bir erkeğin ilgisini çekebilmek için tehlikeli bir plan yapar: Boğuluyor gibi yapmak. Herkesi, özellikle de onun dikkatini, kendine çekmek için sahte çığlıklar atar. Ancak suyun sakinliği ve sahte tehlike arasında gidip gelen bu oyun, beklenmedik sonuçlara yol açar. Kim gerçekleri fark edecek, kim sadece bir oyunun parçası olduğunu anlayacaktır? “Sahte Çığlıklar”, cesaret, oyunbazlık ve sınırları zorlama üzerine gerilim dolu bir hikâye

iş ararken bir motorun ban çarpmasıyla gözüm karardı kendimi hastanede buldum sonra olanlar oldu...

Annesinin borçlarını ödemek için gizemli bir holding patronunun yanında 100 gün boyunca çalışmak zorunda kalan genç bir kadın… Ama adamın kuralları serttir, kalbi ise taştan…

Yaz aşkı, Cafe, Pasta, Şirket patronu ve Cafe de çalışan kız enerjili bir yaz kitabı ☀️ Kiraz, ailesiyle birlikte Muğla`daki, Pastane&Cafe dükkanında çalışıyordur. Bir gün ablasını ziyarete gelen Fetih, küçük yeğeninin doğum günü pastasını sipariş vermek adına bu pastaneye girer ve kasanın arkasındaki kızla göz göze geldikten sonra kalbinin çarpmak için iyi bir sebep bulduğunu anlar. "Bizimkisi yaz aşkı değil, yazgı aşkıydı..."

"Sana söz Vira ne olursa olsun kim ne derse desin elin elimde olucak.Babam bile olsa karşımda tutucam elini Soz veriyorum Vira." Baransel`in bu sözleri ne kadar iç açıcı olsada patronun karşısında elimi tutmayı bırak gözlerime bile bakacağını düşünmüyordum....