Karanlığın ve ışığın arasında ince bir çizgi vardır. Genç birinin kendi gücünü, sınırlarını ve kimliğini keşfettiği bu yolculukta, geçmişin gölgeleri ve geleceğin umutları iç içe geçer. Zamanın ritmiyle şekillenen anılar, unutulmaz dostluklar ve kalbin fısıldadığı sırlar, her sayfada yeni bir gizemi ortaya çıkarır. Her seçim, her adım bir yolun kapısını aralar ve bu yolculuk, sizi sadece bir hikâyenin içine değil, kendi içsel keşfinize de davet eder. Midnight Memories – Gece yarısında saklanan anılar, gün ışığında çözülmeyi bekliyor.

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

​Babasızlığın ve yokluğun gölgesinde doğan Liya, annesi Meryem’in dizinin dibinde, sabırla büyür. Tırnaklarıyla kazıyarak kazandığı üniversite birinciliği, onu hayal bile edemeyeceği bir başarı ödülüyle ödüllendirir: Avusturya’nın masalsı göl kasabası Hallstatt’ta kış tatili. ​Okulun kibirli zengin züppeleri ve kalbine gömdüğü platonik aşkı Demir ile aynı yerde yer alan Liya için bu gezi, tam bir masal gibi başlar. Ancak Alpler’in üzerine çöken dondurucu bir kar fırtınası, ardı ardına bulunan cesetler ve bir seri katilin olması Avusturyanın kapılarını dünyaya kapatıp onları bu tarihi konakta mahsur bıraktığında her şey değişir. ​Dışarıda göz gözü görmeyen bir fırtına, bölgede kol gezen acımasız bir katil ve konağın içinde yükselen çığlıklar… Doğduğu gün kendi fırtınasının ortasında yalnız kalan Liya, şimdi hem hayatta kalmak hem de kalbiyle yüzleşmek zorundadır. ​Masal bitti, amansız bir hayatta kalma mücadelesi şimdi başlıyor.

Orman sessizdi… Ama o sessizliğin ardında yüzyıllardır saklanan bir kehanet vardı. Kimliğini bilmeden büyüyen Zelenia, kollarındaki gizemli bebekle birlikte çıktığı kaçışta kendini kadim kapılar, unutulmuş krallıklar ve karanlık bir gücün ortasında bulur. Açılan her kilit, geçmişin sırlarını ortaya çıkarırken dünyanın kaderi tek bir seçime bağlı hâle gelir. Kilitli Kapılar, cesaret, fedakârlık ve kaderin iç içe geçtiği, gizem dolu bir fantastik yolculuk. 🌲🗝️📖

Sevdiği adamla birlikte XVIII. yüzyılda kalan Revekka, Paris’te yeni bir hayat kurar. Yıllar sessizce akıp gider; ta ki aşkını kaybettiği o ana kadar. Yalnızlığıyla baş edebilmek için, hikâyesinin başladığı yere — Kaleiçi’ne — dönmeye karar verir. Orada, artık olgunlaşmış genç Serhat’ın eşliğinde, onu evine geri götürmesi gereken gizemli labirente ulaşacaktır. Ve tam o andan itibaren macera yeniden başlayacaktır — bu kez kendi yüzyılında, XXI. yüzyılda. Bunca yıl geçmişte yaşadıktan sonra, arabaların yerinde atların, lambaların yerinde mumların olduğu bir dünyadan kendi çağına dönen Revekka, ait olduğu hayata yeniden alışabilecek midir? Yazardan Not: İlk kitap burada https://www.kitappad.com/juliauzun/buradayim-ama-simdi-degil-102804/

🌙Ay ve güneş krallığı 🌞 Ay kadar parlak, güneş kadar yakıcı... Yüzyıllardır birbirine dokunması yasak iki krallık ... Bir zamanlar kaderin bile reddettiği bir çocuk doğdu ve doğum iki dünyanın dengesini sonsuza dek değiştirdi. Yıllar sonra Mira , sıradan bir öğretmen olduğunu sanırken kapısına bırakılan siyah bir zarf hayatını altüst etti. “Geçmiş seni buldu.” O andan itibaren Mira`nın bildiği her şey bir yalandan ibaretti. Kim olduğunu öğrenmek zorunda... Çünkü iki krallığın kanla yazılmış geçmişi yeniden uyanıyor. Ve bazı sırlar ... Sonsuza kadar saklanmaz. “Kader kaçtığın yoldan değil; seni beklediği yerden gelir.”

İki gün önce Valerion, yeryüzünün kilometrelerce altında, sarsılmaz bir kadim sessizliğin içindeydi. Burası, sadece sıradan ölümlülerin gözlerinden değil; dünyadaki en güçlü büyücülerden, kadim ölümsüzlerden ve karanlık iblislerden bile büyüyle tamamen gizlenmiş olan Frugan Tapınağı`ydı. Yeryüzünde varlığını sürdürebilmeyi başarmış, soyuna ait kalan son gizli Kristal-Doğan sığınağı burasıydı. Dış dünyadaki hiçbir varlık, ne kadar muazzam bir kudrete sahip olursa olsun bu tapınağın yerini sezemez, surlarına dokunamaz, hatta varlığına dair en ufak bir zihinsel iz bile bulamazdı. Sadece ve sadece Kristal-Doğanların geçebildiği bu mabet, aynı zamanda soyun tüm üyeleri için ortak bir merkezdi; dünyanın her neresinde olurlarsa olsunlar, bu kadim tapınağı her an zihinlerinin bir köşesinde hissediyorlardı. Mekanı büken gizli geçitlerin ardındaki bu kutsal mabette, zaman bile dışarıya nispeten daha yavaş akıyordu. Tapınağın devasa kristal sütunları, asırlardır olduğu gibi Valerion`nun damarlarındaki parıltıyla aynı kutsal tempoda, huzurlu bir mor ışıkla nefes alıyordu. Tapınağın içi, sadece taş ve kristalden ibaret cansız bir mabet değil; adeta kendi ritmiyle yaşayan, nefes alan bir organizmaydı. Havada, gözle görülebilir yoğunlukta mor bir kadim enerji nehirler halinde akıyor; metalik zeminlerden yükselip devasa sarkıtların arasından süzülerek adeta mistik akıntılar oluşturuyordu. Bir taştan çıkıp bir diğer kristal kütleye doğru havada zikzaklar çizerek dalgalanan bu ham enerji akışları, dokunduğu her yüzeyde parıldayan kırılmalar yaratıyordu. Duvarları süsleyen kristallerin üzerlerine, sıradan büyücülerin alfabelerine hiç benzemeyen, evrenin temel taşlarını simgeleyen benzersiz ve kadim rünler işlenmişti. Bu simgeler, havada akan mor enerji nehirleri kendilerine her temas ettiğinde sanki uykudan uyanırcasına canlanıyor, tapınağın derinliklerine doğru boğuk ama huzur veren bir uğultu fısıldıyordu. Valerion, bu enerjinin etrafında bir pelerin gibi sarıldığını, etinin altındaki damarlarla havada adeta dans eden o mor akıntıların aynı kutsal frekansta titreştiğini hissedebiliyordu. Burası, her hücresiyle saf büyünün kendisiydi.

KIRILMA NOKTASI Dört aylık bir bebekken cami avlusuna bırakılan o kızın hayatında iki isim vardı: Nefret ettiği mirası Su ve sığındığı Kader. Geçmişin acılarını gömdüğünü sanırken, uğradığı ihanetle en büyük sırrı tüm okulun önüne serilir. Karanlığın eşiğindeyken gözlerini açtığında ise karşısında okulun ulaşılmaz ikizleri Mert ve Ayaz’ı bulur. Ayaz, onun için sırlarla dolu güvenli bir sığınaktır. Mert ise öfkesiyle duvarlar ören karanlık bir fırtına... Okulun dışlanmış "evlatlık" kızı olacağını düşünürken, kendini bu tehlikeli grubun tam merkezinde bulur. Ancak bu grupta herkesin sakladığı ağır bedeller, dokunulmaz kurallar ve ardında büyük nefretler barındıran gizli isimler vardır. Su, daha ilk adımda o kuralların tam üstüne basar. Üstelik grubun en tekinsizi Cesur’un karanlık bakışları, Su`yun boynundaki doğum lekesine kilitlendiğinde geçmişin ve geleceğin tüm dengesi sarsılır. Fırtınaya karşı duran mı olacaksın, yoksa o fırtınanın kendisi mi? Unutmayın bu kurgu gerçek değil karakterleri örnek almayın.

AFET ÇAĞRISI Not: kitap kapağı değiştirilmiştir!. Kaçırıldığı gece sadece özgürlüğünü değil, kim olduğunu da kaybetti. Karanlık bir geçmişin içinde büyüyen genç kadın, yıllarca korkunun ve sessizliğin gölgesinde yaşamayı öğrendi. Ama bazı insanlar kırılmazdı… sadece daha tehlikeli hale gelirdi. O artık kimseye güvenmeyen, yaralarıyla ayakta duran bir kadındı. Ta ki onunla karşılaşana kadar. Soğuk bakışlarıyla insanı susturan, gücüyle herkesi kontrol altında tutan o adam… Herkes ondan korkuyordu. Çünkü kimse geçmişini bilmiyordu. Ve kimse, içindeki karanlığın ne kadar derin olduğunu tahmin edemiyordu. Birbirlerine düşman olmaları gerekiyordu. Ama kader, en yaralı insanları aynı yangının içine attı. Sırlar açığa çıktıkça güven yerini ihanete, tutku yerini savaşa bıraktı. Çünkü bazı insanlar birbirini iyileştirmez… Birlikte felakete dönüşür. Ve onların hikâyesi bir aşk hikâyesi değildi. Bu, iki karanlığın çarpışmasıydı. “Bazı insanlar hayatına umut gibi girer. Bazılarıysa bir afet gibi.”

Bir yaz onları birbirine yaklaştırdı. Şimdi ise yeni bir mevsim, aşklarını ve dostluklarını sınayacak. Bazı hikâyeler yazın başlar... ama kalbe düşen yağmur hiç dinmez... KİTAP ÇALINIRSA DAVA AÇARIM

Sakin bir mahalle. Sıradan bir matematik öğretmeni. Ve halıya sarılmış bir ceset. Arda, bütün gerçekliğini paramparça edip o güne kadarki sıradan hayatıyla köprüleri atmak zorunda kalacağı o gece, kendisini dehşet verici bir kâbusun içine itilmiş bulur. Sima isminde gizemli küçük bir çocuğun sanrılarının da eşliğiyle İstanbul`dan başlayan yolculuğu kendisini Anadolu`nun hiç görmek istemeyeceği karanlık köşelerine kadar sürükleyecek, bu yolculuk esnasında hem akıl sağlığını hem de etik değerlerinin bütün sınırlarını zorlamakla sınanacaktır. Düş Yürüyen, gerçeklik ile travmanın arasındaki ince sınırı belirsizleştiren, okuyucuyu insan zihninin en karanlık köşeleriyle yüzleştirmeyi amaçlayan psikolojik bir gerilim romanıdır.

Ateş Krallığı, tarihin en büyük ihanetiyle küle döndü. Gözlerini nasıl geldiğini bilmediği gizemli bir ormanda açan Eris, geçmişinden geriye yalnızca parçalanmış anılar taşımaktadır. Ormanın derinliklerinde yalnızca farklı ırklar yaşamaz… Kadim yeminler… Unutulmuş ezgiler… Binlerce yıldır uyanmayı bekleyen emanetler de sessizce onu izlemektedir. Yeni dostlar edinirken, her adımda kaderinin sandığından çok daha büyük olduğunu keşfeder. Bu yol onu, yüzyıllardır kimsenin giremediği Kadim Ateş Tapınağı`na götürür. Ve orada… Bin yıllık sessizliğini bozan İlk Ateş Kralı Elion`un ilk sözleri bütün hayatını değiştirir. "Hoş geldin… Büyük torunum." O andan itibaren Eris yalnızca kendi geçmişini değil… Bir krallığın kaderini… Ve belki de bütün dünyanın geleceğini omuzlarında taşıyacağını öğrenir. Çünkü binlerce yıldır suskun kalan kadim güçler yeniden uyanırken, gölgelerde bekleyen eski düşmanlar da harekete geçmektedir. Bazı krallar tahta doğar… Bazıları ise ateşin içinden yeniden doğar.

"Ya özgürlüğünü yitirirsin ya da karım olursun." Savcı Derin Kararslan bir hadise sonucu Kıvanç Ardınşah ile anlaşmalı evlilik yapar. İkisinin geçmişinde ortak acılar vardır ve düzenin içine doğmuşlardır. -Şiddet ve küfür içerir

Ben bir aşiret kızıydım. Kurallar, beklentiler ve "uygun eş adayları" arasında sıkışmış bir hayatım vardı. Ama kalbim mi? O, kitaplarda okuduğum imkânsız aşklara çoktan kaptırmıştı kendini. Yanlış numaraya mesaj atmadım. Mafya babasına âşık olmadım. Ama gidip kendi ellerimle bir üsteğmene musallat oldum. Masal sandım. Klişe bir hikâye yazacağım sandım. Ama hayat, o klişeleri bile aratacak kadar acımasızdı. “En fazla ne olabilir ki?” dedim. Ve her şey, tam da o soruyla başladı.

Rible`ye soğuk bir kış vurmak üzeredir. Kral ve kraliçe kışı atlatmanın planalrı içinde boğulmuşken, krallıkta hapsolmuş Avcı Angela`nın omuzlarında ise çok daha ağır yükler bulunmaktadır. Mantıklı kararlar almak zorunda olan avcının önüne ise büyük engeller tek tek gün yüzüne çıkmaktadır.

"Neden?" diye sordu Timur, boğuk bir sesle. "Neden vazgeçmiyorsun benden?" Hilal, başını kaldırıp Timur`un o yorgun ela gözlerine baktı. “Çünkü benim sinirimi bozan, o gıcık Yüzbaşıyı özledim,” dedi gözleri dolarak ama dudaklarında buruk bir tebessümle. "O adam öldü, Hilal." "Ölmedi," diye itiraz etti, başını kaldırıp dolu gözlerle ona bakarak. "Sadece saklanıyor. Ve ben, o saklandığın yerden seni çıkarana kadar buradayım. İster tersle, ister kov... Gitmiyorum Timur Kılıç."

Siz hiç taksiye yolcu olarak binip şoföre aşık olarak indiniz mi?

Köy Kurgusudur.

05**: ödevi birlikte yapmak için hocaya benim adımı vermişsin? Siz: hoca bir araya getirdi 05**: hoca senin benim adımı verdiğini söyledi hatta sınıftakiler karşı çıkmış o kimseyle ödev yapmaz demiş sen de hepsine öldürücü bakış atıp hocanın duyacağı şekilde hele yarram bir yapmasın demişsin doğru mu? ... Siz: yapacak mısın şimdi benimle 05**: hayır Siz: ama neden 05**: adımı bile bilmediğin için olabilir mi hocaya şu arkada oturan gözlüklü çocuk diye anlatmışsın Siz: yanlış tek kelimem yok farkında mısın? 05**: hoca anlamayınca da hocam ülkücü bıyığı vardı demişsin kestim bıyığımı şimdi ne diye anlatacaksın

İYİLİK HER ZAMAN MUTLULUĞU GETİRMEZ. BAZEN İYİLİK YAPMAK DA İNSANIN CANINI YAKAR... Açelya Yılmaz, çocukken kaçırıldığı geceden beri bir lanet yaşamaktadır. İyilik yaptığı her an, derisi yanar. Peki Gölge? Adını bile bilmediği için ona Gölge lakabını taktığı adam. Gerçek adını bile bilmediği adam, hayatını kontrol altına almıştır. Güç Gölge`nin elindedir. Bir gece Gölge, Açelya`dan yapılması imkansız bir şey ister: Poyraz Altun`u öldürmek. Yapmazsa sevdiğinin canı tehlikede. Yaparsa da Poyraz Altun`un canı tehilekede. Peki, Açelya neyi seçecek? Bir parti. Bir ihanet. Tehlikeli bir hikayeyi "Güneş Kızı" diye başlatan o lakap... Açelya kime güveneceğini bilmezken düşmanla müttefik arasındaki çizgi silinmeye başlar. Gerçekler karanlıktan sızarken, is kokusu her yere siner. Peki insan, sevdiklerini korumak için ne kadar ileri gidebilir? Ya da iyilik... Gerçeklerher zaman doğru mudur? Gelin hep beraber Açelya`nın macerasını okuyalım!

"Vesvâs: Son Yok" adlı kitabımdaki Zühre karakterinin hikayesidir. (Kan gömleğine yapışmıştı. Titreyen parmaklarımla kumaşın düğmelerini yırtarken, bir anlığına gözlerini açtı. Bakışı, ölümün bile geri çekileceği türdendi. “Dokunma!” dedi, sesi boğuk ama kesin. Sanki her hece bıçak sırtındaydı. “Yaran kötü.” dedim. “Eğer—” “Elini çek!” Bir an bile tereddüt etmeden söyledi. Ama ben çektim mi? Hayır. Diğer eliyle beni itti. Geriye doğru sendeledim düşmemek adına... Tam o anda gözüm, yırtılan gömleğin altından görünen tenine kaydı.Dövmeyle kaplı gövdesinden sanki nereye bakacağımı biliyormuşum gibi göğsündeki dövmeye takıldı gözlerim... Karanlık tenine kazınmış bir yılan… Ve o yılanın dişlerinin hemen altına kazınmış, kanla yazılmış gibi duran bir kelime: MÂRAN.) Herşey köyde, tek odalı bir evde o zamanlar bir çok yaşıtımın hayalini bile kurmaktan çekindiği üniversite hayatına atılımım ile başlamıştı... Fakat işler hiçte istediğim gibi gitmemişti. Okumak uğruna bir çok zorluktan geçtiğim, yıllardır hayalini kurduğum ve nihayetinde okumak için gittiğim o büyük şehirde, insan tacirlerinin eline düşeceğimi bilemezdim? Bu da yetmezmiş gibi dünyanın bir diğer tarafında, koca bir şehri esir almış eli kanlı çete üyelerinin bir taht uğruna yaptıkları güç yarışlarının içine düşeceğimi de bilemezdim? Brezilya... ` Çıkış Yok ` denilen labirenti andıran bu sokaklardan çıkmanın tek bir yolu vardı. En güçlüyü bulmak ve onu yönetmek... Söylendiği kadar kolay olmayacaktı. Bulduğum gizemli kitap ve beraberinde yaptığım büyü ile ödemem gereken bir bedel olduğunu geç farketmiştim. Başıma iyi şeyler gelmemişti. Bana hiç acımamışlardı. Kimseye acımamıştım... Öldürdüğüm insanlar ve uğruma öldürülenler... Ben Zühre... O kadının deyişiyle ansızın gökyüzünde belirip tüm dengeleri alt üst edecek; Kanlı Yıldız.

Awyr Krallığı şövalyelerinin arasına bir kadın şövalye katılır. Çocukluk hayalini gerçekleştirip babasının yolundan gitmeyi başarmıştır. Seleira`nın ilk görevi için katıldığı grupta hem çocukluk arkadaşı hem de büyük aşkı Galahad da vardır. Onlar çocukken birlikte şövalye olma hayalleri kuran ve bunu gerçekleştirmiş iki çocukluk arkadaşıdır. Ve zamanla kalpleri birbirleri için çarpmaya başlamıştır. Ama karanlık yanı başlarındadır.

Asker sadece vatan uğruna feda edilen bir can mıdır? Arka planda taşıdığı yükler, kayıplar ve özlemler yok mudur? Sert bakışlarının ve disiplinli duruşunun altında hiç mi duygu saklı değildir? Urungu; Kurt Timi, Turan Timi, onları bekleyenler ve karşılarındaki terör örgütünün gözünden anlatılan bir hikayedir. Dostluğun, fedakarlığın, kayıpların, sadakatin ve mücadelenin iç içe geçtiği bu yolculukta her karakter kendi sınavını verecektir. Temelinde ise iki timin bir terör örgütüne karşı verdiği mücadele yer almaktadır. ✅Bu eserde geçen tüm askerî unsurlar, taktikler, operasyonlar, mekânlar, örgütler ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Anlatılan hiçbir örgüt, kurum, kuruluş, kişi veya şehir sahnelerindeki kurgu gerçeklikle ilişkilendirilemez!

Yüksek bir ışık hüzmesi... Gökyüzünden yağmıştı bir zamanlar. Kıyametin habercisi gibiydi. Ve o ışıkla gelen öz maddesi, insanlık tarihini sonsuza kadar değiştirdi. Önce sessizdi her şey. Ama sonra bir kaza oldu-İstanbul`un içinde, gözlerden uzak bir yerde. Öz yayıldı. Ve insanlar artık insan değildi. MUV oldular. Yani, Mutasyona Uğramış Varlıklar. İstanbul da artık İstanbul değildi. Orası artık girişin ve çıkışın olmadığı bir yerdi. Orası... KAVANOZ`du. Bu felaketi durdurmak için MUVAM kuruldu. Ama düzenin kontrolü çoktan Konsorsiyum adlı gizli bir gücün eline geçmişti. Yeni sistemde herkesin bir rolü vardı: Silahlar - bedenleri silaha dönüşen insanlar. Operatörler - bu silahları kullanan savaşçılar. Ben, Operatör Feyza Ezher Solmaz. Yalnızca ben MUV`ları iyileştirebiliyorum. Yalnızca ben bu düzeni durdurabilecek güce sahibim. Ama sistem beni yönetmek istiyor. Ve infazcılar beni ortadan kaldırmak. Peki ya... Ait olmadığın bir düzenin merkezindeysen? Yok etmek istediğin şey, seni sen yapan şeyse? Ne MUV`um, ne de insan. Ben bu düzenin son mağlubuyum. Ve şimdi- sahibi olmaya geldim. Düzenli bölüm yayınlamaya çalışıyorum.Kitap post-akapoliptik bir dünyada geçiyor.Yorumlarınızı merakla bekliyorum.Başladığınız tarihi de bırakırsanız sevinirim. Ben Fatma Karnuş. İyi okumalar :) ---

"Sonunda buldum, kaybeder miyim sandın?" Rastgele bir barda takılırken sıkılmıştım. Yan masaya gözlerimi kaydırdığımda o adam bana bakıyordu. Siyah takımlı adamların ortasında duruyordu. İri yarı bir çocuktu ve yakışıklıydı. Yüksek ihtimalle üniversite son sınıf öğrencisiydi. Hepsi masadan ayrıldı ve ben, içkinin verdiği cahil cesaretiyle, onun bardağının altına telefon numaramı koydum. Amacım sadece şakaydı. Oysa başıma nelerin geleceğinden habersizdim. Çünkü ertesi gün evime geldiğimde kapımın önüne yapıştırılmış bu notu buldum. Ve artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı...