"İntikamımızı alacağım."dedi. Kısık sesinin yakısı kulaklarına ulaştığında başını biraz daha kaldırdı. Güçlü bir sesle, "İntikamımızı alacağım."dedi, bir kez daha. Soğuk havada ağzından tavana doğru yükselen buhar kendine ettiği yeminin damgası gibiydi. Ruhuyla ettiği yemine ağzı, kulağı, gözleri, rüzgarın ürkütücü uğultusu, zindanın karanlığı şahitti. Gözlerini kapatıp elini iki yana açarak karanlığı kucakladığında ruhu ettiği bu yeminle damgalanmıştı. Ruhu varlığını sürdürdüğü sürece damga asla silinmeyecekti. Zindanın acımasız zulmeti içine hapsolan ruhu intikam damgasıyla damgaladı, o gece. Açıklama: İnce, karanlık sınırlar... Berfin, zihninde sürekli yaşadığı karanlık bir mağaradan sıyrılmaya çalışırken bir yandan da geçmişini hatırlamak için çabalıyor. Bir gün yaşadığı korkunç bir olay sonrasında hafızasını kaybeden Berfin, terapilerle geçmişine dönmeye çalışırken rüyalarında ve gerçek hayatta yaşadığı olaylar arasındaki ince çizgiyi fark edememeye başlar. Karmaşık duygularla baş etmeye çalışırken yaşadığı her olay onu daha da derin bir kuyuya itiyor. Berfin, geçmişini aydınlatmak için verdiği mücadelede hem kendi iç dünyasıyla hem de dış dünyadaki zorluklarla karşılaşıyor. Bu kurgu, hafıza kaybı, kimlik arayışı, fantastik evren gibi derin konuları ele almaktadır. Berfin`in içsel yolculuğuna eşlik ederken, insanın zihninin karmaşıklığı ve dayanıklılığı hakkında düşündürücü sorularla karşılaşacaksınız. Roman; fantastik, psikolojik gerilim, gizem gibi unsurlarını bir araya getirerek sizi ilk sayfadan son sayfaya kadar sürükleyici bir deneyime davet ediyor. Yayımlanma Tarihi: 13/03/2025 NOT: Bölümlerin başındaki "༆" simge bölümlerin kendisi olduğunu ifade etmektedir. Bölümlerin başındaki "༄" simge bir sonraki bölümün kısa bir kesiti olduğunu ifade etmektedir.

Kendi halinde yaşayan tıp fakültesi öğrencisi Kayra bir gün fazla miktarda paraya ihtiyacı olduğu için ek iş aramaya başlar.Arkadaşı sayesinde bulduğu tekerlekli sandalyeye bağlı bir adamın bakımını üstlenme işini başta kabul etmez fakat sonra kararı değişir. Bakacağı adam yani Doğan önceki nişanlısı yüzünden kadınlara güveni olmayan ketum bir iş adamıdır. Kader yine de ağlarını örer ve onları bir araya getirir. Peki onlar bir arada kalmayı başarabilecekler midir? "Benimle hiç konuşmayacak mısınız?" Yüzünde herhangi bir duygu belirtisi yoktu."Pekâlâ bende kendi kendime konuşurum.Yapmadığım şey değil sonuçta" yine tepki vermedi.Hep yaptığı gibi sadece yüzüme baktı.

"Vesvâs: Son Yok" adlı kitabımdaki Zühre karakterinin hikayesidir. (Kan gömleğine yapışmıştı. Titreyen parmaklarımla kumaşın düğmelerini yırtarken, bir anlığına gözlerini açtı. Bakışı, ölümün bile geri çekileceği türdendi. “Dokunma!” dedi, sesi boğuk ama kesin. Sanki her hece bıçak sırtındaydı. “Yaran kötü.” dedim. “Eğer—” “Elini çek!” Bir an bile tereddüt etmeden söyledi. Ama ben çektim mi? Hayır. Diğer eliyle beni itti. Geriye doğru sendeledim düşmemek adına... Tam o anda gözüm, yırtılan gömleğin altından görünen tenine kaydı.Dövmeyle kaplı gövdesinden sanki nereye bakacağımı biliyormuşum gibi göğsündeki dövmeye takıldı gözlerim... Karanlık tenine kazınmış bir yılan… Ve o yılanın dişlerinin hemen altına kazınmış, kanla yazılmış gibi duran bir kelime: MÂRAN.) Herşey köyde, tek odalı bir evde o zamanlar bir çok yaşıtımın hayalini bile kurmaktan çekindiği üniversite hayatına atılımım ile başlamıştı... Fakat işler hiçte istediğim gibi gitmemişti. Okumak uğruna bir çok zorluktan geçtiğim, yıllardır hayalini kurduğum ve nihayetinde okumak için gittiğim o büyük şehirde, insan tacirlerinin eline düşeceğimi bilemezdim? Bu da yetmezmiş gibi dünyanın bir diğer tarafında, koca bir şehri esir almış eli kanlı çete üyelerinin bir taht uğruna yaptıkları güç yarışlarının içine düşeceğimi de bilemezdim? Brezilya... ` Çıkış Yok ` denilen labirenti andıran bu sokaklardan çıkmanın tek bir yolu vardı. En güçlüyü bulmak ve onu yönetmek... Söylendiği kadar kolay olmayacaktı. Bulduğum gizemli kitap ve beraberinde yaptığım büyü ile ödemem gereken bir bedel olduğunu geç farketmiştim. Başıma iyi şeyler gelmemişti. Bana hiç acımamışlardı. Kimseye acımamıştım... Öldürdüğüm insanlar ve uğruma öldürülenler... Ben Zühre... O kadının deyişiyle ansızın gökyüzünde belirip tüm dengeleri alt üst edecek; Kanlı Yıldız.

"Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen`di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir`le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.08.2025

Mafya Düşmanlığı; ​ zamanın durduğu o anlarda, kaderin çarkları en acımasız oyunlarını oynamaya başlar. Bir yanda sadakat yemini etmiş dostlar, diğer yanda geçmişin gölgesinden sıyrılıp gelen ezeli düşmanlar... ​Mafya Düşmanlığı, sadece bir güç savaşı değil; aynı zamanda güvenin ihanetle, sevginin ise intikamla sınandığı bir yolculuktur. Atlas’ın sarsılmaz iradesi, Alya’nın masumiyeti ve Yiğit’in gizem dolu adımları, sizi bir gizli karargahın sessizliğinden, namluların soğuk nefesine kadar sürükleyecek. ​Bu hikayede; paylaşılan bir bardak çayın sıcaklığını, çaresiz bir amcanın dualarındaki umudu ve her şeye rağmen dalgalanan şanlı bayrağın gururunu hissedeceksiniz. Ama unutmayın; düşmanlık bir kez başladığında, artık kimse masum değildir ve saatler kaçınılmaz olan o karşılaşma için işlemeye devam eder. ​Hazır olun; çünkü kapılar kapandığında ve maskeler düştüğünde, yalnızca en güçlü olanlar hayatta kalacak.

Evren, tanrıların henüz hamlelerini yapmadığı; taşların ise kan ve gölgeyle şekillendiği devasa bir satranç tahtasıdır. Burada tanrılar yaratıcı değil, soğuk ve acımasız oyunculardır. Gökler sustuğunda ve Yarık açıldığında, stratejiler yerini hayatta kalma içgüdüsüne bırakır. Tahtanın bir ucunda her adımı önceden hesaplayan kadim bir akıl, diğer ucunda kendi krallığını düşleyen hırslı bir atlı vardır. Ve tüm bu kozmik oyunun merkezinde, feda edilmeye en yakın ama düzeni kökünden sarsabilecek tek taş durur: Kimsenin adını hatırlamadığı ya da hatırlamak istemediği o piyon. Ancak antik varlıklar sahaya indiğinde ve kurallar yandığında, tanrıların unuttuğu bir gerçek ortaya çıkar: Bazı piyonlar feda edilmek için doğmaz. Bu oyunda sadakat, en ölümcül silahla en büyük zayıflık arasındaki ince çizgidir. Karanlık masaya oturduğunda artık kuralları oyuncular değil, gölgeler yazar. Unutma; bu savaşta kazanan yoktur. Sadece hayatta kalanlar vardır. Ve karanlık asla berabere bırakmaz. Sancılı bir veda, kanla yazılmış bir başlangıç… Taşlar devrildi, mat kaçınılmaz.

Bazı suçlar karanlıkta işlenmez. Işıkların altında, sessizlikle yapılır. Kimse görmediğinde değil, görenlerin konuşmadığında büyür. Tanık yoksa masumiyet de yoktur. Sadece susmayı seçenler ve suskunluğun bedelini başkalarına ödetenler vardır.

Karadeniz`in hırçın dalgalarını ezbere bilen 30 yaşındaki Özel Kuvvetler Komutanlığı`nda görevli Üsteğmen Giray Bozkurt, sosyal medyada gezinirken karşısına bir haber çıkar. 28 yaşındaki Avukat Asena Tekin`in hakkında tutuklama kararı çıkarıldığını öğrenen Giray Bozkurt, boy boy fotoğrafları paylaşılarak adı manşetlere kazınan bu Avukat`ın aslında çoktandır hayatında olduğunu öğrenir. Nedenini öğrenmek için ise onun kullandığı taktiği kullanır. Asena için ezelden beridir var olan aşk, Giray için düşmandan aşka başlığını temsil edecektir; ancak kimsenin bundan haberi yoktur. Oylamanız dileğiyle, iyi okumalar. Zehra B.

Tbate evrenini farklı bir perspektiften bakarak ana karakter arthur leywinin yaşadığı olayları ve yaşanan diğer olayları yeni karakterimiz Renos gözünden gördüğümüz serime hoşgeldiniz

Ailem iyi bir saatçidir. Nesiller boyu bu işi layığı ile üstlendik. Saatler ile aramız hep iyi oldu. Ama babamın benden uzak durmamı istediği tek bir saat vardı. O da benim istediğim tek saatti.

Yıllar sonra gerçek ailesini bulan bir kız... Bulduğu aile ile tüm acıların, gerçeklerin ve gözyaşların birer hiçten ibaret olduğunu öğrenirse ne olur? Huzurlu bir yaşamı hayal ettikçe karanlığın dibine daha da çekilen Asya, karanlığı ya aydınlıkla yok edecekti ya da karanlığa boyun eğecekti... Ona sunulan teklifleri reddeden Asya, karanlığın hükmü altına girmek yerine onun hakimi olmayı seçip herkese savaş açmıştı. Peki, istediği bu yeni karanlıkta huzuru bulabilecek miydi? Yoksa aydınlığa veda ettiği yerde, karanlığın ihanetiyle yüz yüze gelmesi an meselesi miydi? ✨ "Dudaklarının, tenimde nasıl duracağını merak ediyorum." Boğuk çıkan sesi ile bir an gözlerim dudaklarına kaydı ve o an dudaklarımın, tenindeki duruşu zihnimde canlandı. Derince yutkundum ve bakışlarımı tekrardan ona çevirdim. "Merakını gidermemiz gerek o zaman." Ve dudaklarım teninde en çok olmak istediği yere değdi. Dudaklarım dudaklarını buldu. ✨ Gerçek ailem İhanet Sırlar Gizem Örgüt Yaımlanma Tarihi: 21 Aralık 2025

Bir kitabın içine girmek mümkün müdür? Belki bu Ayberk ve Maribel’in hikayesi olmasaydı hayır derdim.

Rible`ye soğuk bir kış vurmak üzeredir. Kral ve kraliçe kışı atlatmanın planalrı içinde boğulmuşken, krallıkta hapsolmuş Avcı Angela`nın omuzlarında ise çok daha ağır yükler bulunmaktadır. Mantıklı kararlar almak zorunda olan avcının önüne ise büyük engeller tek tek gün yüzüne çıkmaktadır.

Siz hiç unutuldunuz mu? Unutanları suçlamayın! Zira her unutuşun ardında kim bilir ne hikâyeler vardır. Bu hikâyeleri dinlemeden suçlamak, ardıdan derin pişmanlıklar getirir. Tıpkı Ronya`ya olduğu gibi! Ronya önce unutacak, sonra unutulacaktı. Ayesas Kayıtları 1: Harabe Yurt [tamamlandı] Ayesas Kayıtları 2: Yitik Yurt [30 Ocak 2026`da başladı]

"Şu anda bile bana abi diyorsun!"diye söylendi biraz sinirle. Kirpiklerim titreşti, sadece bakakaldım."Canım yanıyor,yapma." Ellerini iki koluma yerleştirip yaklaştı. Bakışları gözlerime kilitlenmişken "Hâlâ anlamadın mı Defne?"diye mırıldandı. "Sana olan bakışlarımdan, sana kıyamayışımdan, yanındayken heyecanlanmamdan hâlâ anlamadın mı?" Yine o ses tonunu kullanıyordu işte! Yine tüm savunma sistemimi etkisiz hâle getirmişti. Tek yapabildiğim öylece bakmaktı. Ne bir şey söyleyebiliyor ne de hareket edebiliyordum. Belki de bu kaçmak için kalan son fırsatımdı. Belki de fırsat falan kalmamıştı. Neredeyse apaçık konuşuyordu artık, nereye kaçıyordum? Yine de denedim. Hakimiyetini kaybettiğim kalbime yeniden ulaştım. Beynime gerekli sinyali gönderebildim. Ve son kez denedim. "Anlamadım ben hiçbir şey. Gidiyorum ben!" Bir an afallamış olsa gerek ki çektiğim kollarımı kolaylıkla kurtarabilmiş ve ondan uzaklaşmıştım. Hızla atan kalbime inat ben de adımlarımı hızlandırdım. Ama kulaklarıma ulaşan ses ayaklarımın olduğu yere mıhlanmasına sebep olmuştu. "Seviyorum Defne!" Atan kalbim sekteye uğramış etrafımdaki bütün sesler susmuştu. Günlerdir kaçtığım gerçek şimdi apaçık karşımdaydı. "Seni çok seviyorum!"

hayali olan askerlik sevdasını zorda olsa yerine getirir. Yine görevdeyken garip bir şekilde erken sonlanmasıyla ortalık hiç olmadığı kadar karışmaya başlar...öncelikle şunu belirtmek isterimki, kurguda fazlasıyla güçlü bir kadın karakter bulunmaktadır!!! Aile ortamı berbat olan Sare tam beşik kermesiyle evlendirilip 15 yaşında hayattan ümidini kesecekken kaçmayı başarır ve çocukluk

Genç bir ressam olan Revekka, hayatının tekdüzeliğinden kaçmak için tatile Türkiye’ye gider. Kız kardeşi ve onun erkek arkadaşıyla birlikte, Osmanlı İmparatorluğu’nun izlerini hâlâ taşıyan Antalya’nın en eski semti Kaleiçi’ni seçerler. Ancak bu yolculuğun kaderlerini değiştireceğinden hiçbiri haberdar değildir. Romanın kahramanlarını, XVIII. yüzyılda geçen beklenmedik maceralar beklemektedir. Zamanın sınavlarından geçmek için cesaret göstermeleri gerekecektir. Peki modern dünyadan gelen bu gençler geçmişte hayatta kalabilecek mi? Bilmedikleri bir kültürü kabul edebilecekler mi? Ve en önemlisi, XXI. yüzyıla geri dönmenin bir yolu var mı?

"Ne Oldu Can 95" 120 yapalım hadi İLK BÖLÜME BAKAR MISINIZ SÜREKLİ DEĞİŞİYOR DA OY VE YORUMU BIRAKALI ÇOK OLDU DESTEK VARDIR SADECE BAK ÇIK Bir Takım Yumak İşlerim Var Panolarınız Gece Gündüz Rahat Olsun!... Aman Diyeyim Engellemeyin sizsiz ben hiçim vah vah sadece Meraktan Sorduğum 3 Kişi Var neden engellediler 1 kişi 2 kere engelledi neden Ki Son Panoma Bakın Öncekilere Bakıp Destek vermek ZOR oluyor Ki İlk Bölüme Bakın Yeter Letter_Magic sorun beni niye engellemiş suikastçıya da sorun o da vardı eyi69 da vardı vardı vardı aklımda bunlar kaldı İlk Hikayem Olan Kabusum Şiir Deneme İle Karmaşık Yayında Umarım Beğenirsiniz Tek Bir Kitap Olsun Ki Görünme Fazlalaşsın Diye Diğer Kitaplar Oluşturulmadı @nisauthor ve @dunaydanmarsa355 kitap kapağını yapan canım kişi o Medine hanım hem de ücretsiz yaptı sağ olsun isterseniz sizde yaptırabilirsiniz İlk bölümler Güliz Ayla sonra Metin Arolat sonra Kayahan ve Erol Evgin sonra Emre Aydın ardından Sezen Aksu ve Ferdi Tayfur Edip Akbayram şarkıları vardır sıralama buna göre Benlik her zaman doğruyu tutturamaz bazen de Kusura Bakma seni yanlışa itekleye eğitim der o yüzden insan bir dur diyemez neden sorgulayamaz işte bu soruların cevapları akrostiş şiirlerle karainci Benlik Kusura Bakma kitabımın da Galiba tutukluk yaptı benim hikaye 15000 oldu taslakları gidince 10000 kalıyor 6 6 gidiyor olacak mıyım yine aynı sayıda kaldı bakalım kaç gün gidecek bu şekilde / sayemde ay/ki 1 rakam fazla yazmışım Şimdi eski bölümlerin akrostiş lerini paylaşıyorum 5 5 sonra 60 kişi görmüş olan bölümlere döneceğim Wattpadte: karainci_50 idim; 9 yılda, 93.900 okuma almıştı hikayem!... Tabi 200 bölüm vardı...(Şuan kaç olduğunu bilmiyorum ama 16.07.2024`de öyleydi) ( Şu an 1 sene geçti üç ay önce bir yazar canım baktı Şimdi ise can yazar baktı 100 kişi bakmış) Ben takip ettiğim hikayeleri akrostiş yaparak tanıtım yapıyorum Burada 607 2000 de olur ki olacak gibi çünkü hikayem okunmuyor ana sayfada olmadığı süreçte bölüm oldu hâlen dur demedi ama zaten yazmaya yaşamaya yaşatmaya devam ediyorum sonuçta kelimelerimi kişileri / geri döndüm 61 den devam bakalım onlar 120 olacak mı/ gerçi 607. bölüm olmadı ama 215 oldu İlk bölüm 120 olur mu Herkes, benliğini arar ama bulabilir mi?! Nüfus ettirebilir mi bedenine bakalım görelim!?

Melisa de la cruz un ilk descendants kitabı kayıp ada ile ilk film arasında geçen olaylardan bir kesit anlatıyor (kurgu)

Annesini ve babasını kaybeden hümaşa o gün sessiz bir yemin etti konusmayacaktı on yıldır konuşmadı aşk onu konuşturdu abileri tarafından susturulan hümaşa düşmana kurban gönderildi

Bir müzik hayata döndürebilir seni, Söyle o halde melodiyi. Bir ritim tut aklında, döndür dilinde, Dudakların fısıldasın çaresizliği... Adım Mahru benim, bende ay gibi, Geceye çökeceğim. Ve onunla tamamen karıştığımda, kendi melodimle bağıracağım. Karanlık, ışığı yanmayan bir sokakta gözlerimin içine baktığında uzun zaman sonra ilk defa bir umut yeşermişti içimde. Adım Mahru Aydemir ve bu yola Kunter Kasım Karademir ile ilk adımımı attığımda karanlığın beni daha da içine çekeceğinden, aslında aydınlıkta olduğumdan haberim yoktu.

❝Ait olmadığın bir yerle savaşın bittiğinde, sonucu ne olursa olsun her zaman gitmen gerekir.❞ ~ "Gerçek özgürlük senin için hiçbir zaman bu taştan konak olmadı," dedi fısıltıyla. "Çünkü bu duvarların içinde sevgi dışında her şey var." Kulağıma değen saçlarımı geriye çekti. Nefesi bu kez boynuma çöktü. Sıcaklığı tenimde iz bırakır gibiydi. "Ve sen buraya özgür olmak için gelmedin. Esir olacağını bile bile geldin. Yine de özgürlük diye yanıp tutuşuyorsun." dedi, bu uğurda kendimi bile yakacağımdan habersiz. Sözleri kadar yakınlığı da kaçacak yer bırakmıyordu. Gözlerim kendiliğinden kapandı. Vücudumdan geçen ürperti korkudan çok tanıdık bir teslimiyet gibiydi. "Bir gün," diye mırıldandı, sesi umut kadar yumuşaktı, "sana özgürlüğün gerçekten ne olduğunu göstereceğim, komşu kızı." Sırtım tamamen göğsüne yaslanmıştı artık. Nefes almak bile zor geldi. "O gün geldiğinde, sana ‘özgürsün’ diyerek zincir takan herkes arkamızda kalacak. İntikamın için kinin en büyük silahın,” Bir an durdu. Nefesi kulağımın dibinde ağırlaştı. "Ben ise," dedi alçak bir sesle. Gözlerimi daha sıkı kapattım, açmaya korktum "o karanlıkta yürürken elini bırakamayacak kadar sana adanmış, sadece sana ait olan yoldaşınım." ~~ Onu tanıdım... Ya da en azından tanıdığımı sandım. Karanlığın içinde büyüyen bazı insanlar vardır; kim olduklarını anlatmaya gerek kalmaz, gözlerindeki boşluk her şeyi söyler. O da öyleydi. Bir bakışında terk edilişin izleri, bir gülüşünde işkencenin soğukluğu saklıydı. Hangi yüzüyle karşılaşacağını kimse bilemezdi. Bazen sessiz, ürkek, gözleri dolmuş küçük bir kız gibi konuşurdu. Sonra birden değişirdi; ses tonu sertleşir, bakışları buz keserdi. O an yanındaki insanın içini donduracak kadar soğuk olurdu. Sonra bir kahkaha atar, sanki az önceki hâli hiç olmamış gibi davranırdı. Kim olduğunu sormayın. Çünkü bir cevabı yok. Ya da belki çok fazla cevabı var... ~

istihbaratta ekibiyle birlikte ajanlık yapan Deren Aktunç ve ekibinin şimdiki hedefleri Sinan Kozanlılardır. ancak bu diğerlerine benzemeyecektir. çünkü delil yetersizliğinden tutuklanamayan bu mafya adamın bilgileri oldukça gizlidir. Bu adamın şirketine gizlice sızmayı başaran Deren, Sinan Kozanlıların oğlunun asistanlığını yapmaya başlamıştır.

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı`nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

Küllerinden doğdu. Önce av oldu sonra avcı..