"Ben gözlerimi dünyaya yumalı çok oldu, karanlıktan başka bir şey göremedim asla." Ama senin ışığın kalbimin gözlerini alıyor diyemedi. Gözlerini hayata hiç açamayan bir delikanlı, hayata gözlerini yummak için gün sayan bir genç kızla tanıştığında alıştığı konforsuz düzenden çıkar. Özüm, anne babası boşandıktan sonra zaten defalarca ölümü dilemişken son yıllarda annesi tarafından şiddet görüyordur. Abisi ise mecburen babasının yanında kalıyordur fakat elinden geldiğince kardeşini korumak için okulda ona adeta siper oluyordur. Abisi defalarca sınıfta kaldığından artık aynı sınıflarda okumaya başlarlar ve son yılda aralarına yeni bir öğrenci katılır. Adını sanını bilmedikleri bu delikanlının gözleri, yalan dünyanın aldatıcı görsellerine yumulmuştur. İki gencin arasında geçen dramatik ilişkiyi, bir o kadar da gençliği, dostluğu, aşkı ve ne olursa olsun kendimizi kusurlarımızla kabul etmeyi en güzel şekilde anlatan YARA BANDI şimdi sizlerle! Kulaklıklarınızı takın ve işaret parmağınıza bir yara bandı sarın, bizden biri olduğunuz müddetçe iyiliğe hep inanacaksınız. "Yara bandı yaraya aşıksa belki, çünkü aşıkların kavuşması hasta ziyaretinden daha kısa sürer. Biz hep yara bandı takalım, ruhumuzda ki yaraların başka türlü kapanacağı yok."

Dayanamıyorum, bu ızdıraba artık dayanamıyorum. Kaç kez öldüm? Kaç kez geri döndüm? Her seferinde biraz daha fazla acı, biraz daha az insanlık. Adım Atilla. Bir sabah gözlerimi açtığımda kendimi tanımadığım bir dünyada, tanımadığım bir bedende buldum. Ölüm döngüsüne hapsolmuşum. Kılıçla kesiyorlar, yakıyorlar, boğuyorlar, parçalıyorlar… Ve ben her seferinde aynı yere, aynı ana geri dönüyorum. Ama bu kez farklı bir şey var: Hatırlıyorum. Her ölümü, her çığlığı, her damla kanı hatırlıyorum. Abim yanımda öldü. Alya beni kurtarmaya çalışırken gözlerimin önünde eridi. Felix… Felix artık insan değil. Ve ben? Ben her döngüde biraz daha karanlığa gömülüyorum. Bu dünya beni kırmaya çalışıyor. Jutsu, Lilith, kristaller, yasak kitaplar, lanetli kılıçlar… Hepsi benim için burada. Hepsi beni sonsuza dek bu cehennemde tutmak için. Ama çok yakında öğrenecekler: Ölüm artık benim lanetim değil. Silahım. “Bir daha öldüğümde, bu sefer gülerek öleceğim. Çünkü bu kez sıra onlarda.” ⚠️ Uyarı: Bu hikâye sizi rahatsız edecek. Bazı bölümler okurken nefesiniz tutulacak. Bazı ölümlerden sonra kitabı kapatıp bir süre bakmak istemeyeceksiniz. Ama kapatamayacaksınız. Çünkü Atilla bir kez daha gözlerini açtığında, siz de onunla birlikte geri döneceksiniz. #darkfantasy #ölümdöngüsü #isekai #acımasız #kanveintikam Hazırsan, döngü başlıyor. Hoş geldin. Bu sefer kim ölecek?

Gün doğmuştu, ama ne bir insan ne de bir ses vardı , son 24 gün gibi. Annemin bana söylenmesini , Nira`nın kahkahalarını ve en çok da hayatın gürültüsünü özlemiştim... İki kişi bu yok olmuşluğun içinde hayatta kalabilecekmiyiz...

Kusursuzluğu hayat felsefesi haline getirmiş prestijli bir keman virtüözü Adrian, yapay zekâya yenildiğinde hem sesini hem de kimliğini kaybeder ve aşağı mahallelere inmek zorunda kalır. Kusursuzluğun hüküm sürdüğü bir dünyada, insan sesinin nerede durduğu hakkında bir hikaye.

Kadına baktım. Baya afetti, fıstık gibi daş daş. Hazır bakmışken biraz daha baktım. Bu adam, kadını nasıl tavlamış acaba? "Ne bakıp duruyorsun karıma" diye konuşan dayıya baktığımda kaşlarımı kaldırdım "Çok dikkatimi çekti" dedim, geri durmadan. "Eşref saatinde mi tavladınız? Nasıl baktı size söyleyin de biz de bir şeyler kapalım" söylediğim şeyden sonra kadın gülümseyerek bana baktı, abimse dirseğiyle kolumu dürtüyordu. Oflayarak abime baktım, dayı da kaşlarını çatmış bana bakıyordu ama umrumda değildi "ne var abi yalan mı söyleyeyim ne dürtüp duruyorsun!" Abim anında renkten renge girerken sarışın afet kahkahayı bastı. "Ay ne güzel gülüyor," yanındaki kasıntı adama döndüm "bir de sen gül bakalım dayı, yanına yakışacak mısın?" bu dediğim şeyden sonra kadın, kocasının koluna alnını yaslayıp gülmeye devam etti "Dayı diyip durma bana, teyze" Anında afalladım "teyze kim lan" şaşkınlıkla kendimi gösterdim "bana mı teyze dedi o dayı?" "Hâlâ dayı diyor!" "Seninle uğraşamayacağım" "İsabet olur" Dik dik ona baktım. "Çok gıcıksın" "Sen daha gıcıksın ve karıma bakmayı kes!" Sarışın kadın şaşkınlıkla adama döndüğünde "pes artık" dedi "inanamıyorum Miran! Çocuk sayılır o!" "Ama hayatım alacaklı gibi bakıyor?" "Belki de gelecekliyimdir" herkes bana döndü "Of hadi ama! Hani pozitif falan olursa diye şaka yaptım" "Ok" dedi, adam Gece, daha dünyaya gözlerini açtığı anda hayattan koparılmış bir çocuktu; doğduğu gün hastanede bilinçli bir şekilde başka bir aileye verilerek hiç bilmediği bir oyunun içine sürüklenmiş, hiç ait olmadığı bir ailenin yanında büyümek zorunda bırakılmıştı. Onu sevgiyle büyütmeleri gerekirken, yalnızca kendi hırslarının gölgesinde büyütmüşlerdi Bu, sadece kayıp bir kızın hikâyesi değil... Bu, yeniden doğan bir Gece`nin hikâyesi...

"Şu anda bile bana abi diyorsun!"diye söylendi biraz sinirle. Kirpiklerim titreşti, sadece bakakaldım."Canım yanıyor,yapma." Ellerini iki koluma yerleştirip yaklaştı. Bakışları gözlerime kilitlenmişken "Hâlâ anlamadın mı Defne?"diye mırıldandı. "Sana olan bakışlarımdan, sana kıyamayışımdan, yanındayken heyecanlanmamdan hâlâ anlamadın mı?" Yine o ses tonunu kullanıyordu işte! Yine tüm savunma sistemimi etkisiz hâle getirmişti. Tek yapabildiğim öylece bakmaktı. Ne bir şey söyleyebiliyor ne de hareket edebiliyordum. Belki de bu kaçmak için kalan son fırsatımdı. Belki de fırsat falan kalmamıştı. Neredeyse apaçık konuşuyordu artık, nereye kaçıyordum? Yine de denedim. Hakimiyetini kaybettiğim kalbime yeniden ulaştım. Beynime gerekli sinyali gönderebildim. Ve son kez denedim. "Anlamadım ben hiçbir şey. Gidiyorum ben!" Bir an afallamış olsa gerek ki çektiğim kollarımı kolaylıkla kurtarabilmiş ve ondan uzaklaşmıştım. Hızla atan kalbime inat ben de adımlarımı hızlandırdım. Ama kulaklarıma ulaşan ses ayaklarımın olduğu yere mıhlanmasına sebep olmuştu. "Seviyorum Defne!" Atan kalbim sekteye uğramış etrafımdaki bütün sesler susmuştu. Günlerdir kaçtığım gerçek şimdi apaçık karşımdaydı. "Seni çok seviyorum!"

Küçük kızım yavaş yavaş büyüyor artık. Kanatlarımın altında saklı tutamam onu; rüzgârı tanımalı, süzülmeyi öğrenmeli gökyüzünde. Hayata açılmalı; yeni yollar, yeni yüzler, yeni hikâyelerle tanışmalı. Artık biliyorum ki onu her an koruyamam, düşmeyi de öğrenmeli, yeniden ayağa kalkmayı da... Kendi yolunu bulsun, kendine ait bir hayat kursun istiyorum. Sen de bu yolculukta ona eşlik eder misin? Hocası ol, arkadaşı ol, yoldaşı ol. Ne olur ona sahip çık, çünkü kalbimin en kıymetlisini sana emanet ediyorum. Tüm haklar saklıdır ve şahsıma aittir.

Rible`ye soğuk bir kış vurmak üzeredir. Kral ve kraliçe kışı atlatmanın planalrı içinde boğulmuşken, krallıkta hapsolmuş Avcı Angela`nın omuzlarında ise çok daha ağır yükler bulunmaktadır. Mantıklı kararlar almak zorunda olan avcının önüne ise büyük engeller tek tek gün yüzüne çıkmaktadır.

Bazen devlet, en sessiz anında bile tetiktedir. Sokaklar sıradan görünür; insanlar hayatın telaşında kaybolmuş gibidir. Ama perde arkasında nefesler kısılır, haritalar yeniden açılır ve ülkenin kaderi tek bir karara bağlı hâle gelir. Haftalardır yükselen uyarı sinyalleri, küçük saldırılar ve belirsiz patlamalar birikerek tek bir gerçeği işaret ediyordu: Bu kez karşılarında sıradan bir örgüt yoktu. Eylemlerinin satır aralarında çok daha büyük, çok daha hesaplı bir planın izi vardı. Devlet biliyordu. Onların hedefi bir şehri yakmak değil, bir geleceği kesmekti. Bu defa hata payı yoktu. Bu yüzden yıllardır gölgede çalışan iki tim devreye alındı: Turan ve Kurt. Çalışma biçimleri, karar yapıları, yaklaşım tarzları farklıydı. Biri strateji ve zeka ile ilerlerken, diğeri saldırı gücü ve sahadaki refleksiyle düşmanı çökertecek yapıdaydı. Birlikte hareket ettiklerinde ortaya çıkan tek gerçek vardı: Hiçbir güç, Türk milletinin dayanıklılığını küçümseyemez. Bu hikâye, o dayanıklılığın izini sürüyor. Gölgelerden yükselen bir düşmanı, karanlıkta büyüyen hesapları ve vatan için atılan her adımın arkasındaki bedeli anlatıyor. Her operasyon bir başlangıçtır. Her başlangıç yeni bir bedeli beraberinde getirir. Ve bu kez ödenecek bedel, kimsenin tahmin edemeyeceği kadar ağırdı. İki tim. Tek hedef. Kurt Timi düşmanı sarıp çökertirken, Turan Timi satranç tahtasının hamlelerini yöneten akıldı. Şimdi tarihlerinin en büyük tehdidine karşı birleşmek zorundalar. Not: Bu eserde geçen askerî unsurlar, operasyonlar, örgütler, mekânlar ve kişiler tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kurum veya yapılarla ilişkilendirilemez.

Özüm ve arkadaşları gözlerini açtıklarında kendilerini Antik Mısır da bulur. Kirke, onları kendi çıkarları için kullanmak adına milattan öncesine ışınlar. Henüz liseyi bile biteremeyen gençler ise olayı idrak edip buradan kurtulmanın yolunu arar fakat hepsi tek tek ait olduğu ırk tarafından benimsenir ve himaye altına alınır, bir birine `kardeşim, dostum` diyen insanlar zaman geçtikçe ırkları gibi birbirlerine düşmanlık beslerler. Kendisine sahip çıkılmayan tek kişi Özüm`dür. Hastalıklı zihniyeti olan çok büyük anneannesine karşı çıktığı için sefaletle sınanır. Zaten ömrü boyunca adam akıllı sevgi göremeyen genç kız iyiden iyiye mahvolmaya başlar, bu sırada ihanetiyle yada daha doğrusu gizledikleriyle herkesi sarsan Bertuğ, arkadaşına daha fazla kıyamaz ve kendi ırkının yaşadığı obaya gizlice Özüm`ü alıp kendi zamanlarına dönme planı yapar. Özüm, Bertuğ`un yardımını yalnızca kendi iyiliği için kabul etsede bazen kalp denen o mucizevi organ yalnızca bizi hayatta tutmak için çarpmaz işte. Gecesini gündüzüne katan gençler hem tüm arkadaşlar olarak daha fazla bu zamana kapılmayıp bir araya gelmek için çabalar, hemde Kirke`den saklanırlar ama hep bir noktayı kaçırırlar. Düşmanın zeki bir kadınsa, kana susamış yılana sarılmak, o düşmanla çarpışmaktan daha akıllıca olur.

İYİLİK HER ZAMAN MUTLULUĞU GETİRMEZ. BAZEN İYİLİK YAPMAK DA İNSANIN CANINI YAKAR... Açelya Yılmaz, çocukken kaçırıldığı geceden beri bir lanet yaşamaktadır. İyilik yaptığı her an, derisi yanar. Peki Gölge? Adını bile bilmediği için ona Gölge lakabını taktığı adam. Gerçek adını bile bilmediği adam, hayatını kontrol altına almıştır. Güç Gölge`nin elindedir. Bir gece Gölge, Açelya`dan yapılması imkansız bir şey ister: Poyraz Altun`u öldürmek. Yapmazsa sevdiğinin canı tehlikede. Yaparsa da Poyraz Altun`un canı tehilekede. Peki, Açelya neyi seçecek? Bir parti. Bir ihanet. Tehlikeli bir hikayeyi "Güneş Kızı" diye başlatan o lakap... Açelya kime güveneceğini bilmezken düşmanla müttefik arasındaki çizgi silinmeye başlar. Gerçekler karanlıktan sızarken, is kokusu her yere siner. Peki insan, sevdiklerini korumak için ne kadar ileri gidebilir? Ya da iyilik... Gerçeklerher zaman doğru mudur? Gelin hep beraber Açelya`nın macerasını okuyalım!

🌟 Peri Masalı Her aşk bir masaldır. Ama bazı masallar, sırlarla yazılır... Volkan, Alina’ya sadece âşık değil; ona sanki kaderinden kopup gelen bir parçayla bağlı. Gözlerinin içine her baktığında bir cennet görüyor, ama bu cennetin ortasında karanlık bir sır var. Alina`nın söyleyemediği, ama içini kemiren o şey—söyleyemediği, korumaya çalıştığı o sır—bu aşkın önünde sessiz bir duvar gibi duruyor. Volkan, kalbinin sesini dinleyip Alina’nın gerçeklerini keşfetmeye kararlı. Ama her cevap, yeni bir soru doğuruyor. Alina’nın suskunluğu, Volkan’ın kalbinde ikilemler yaratıyor. “Ya beni hiç sevmediyse?” diye geçiriyor içinden… Peki ya gerçek, düşündüğünden çok daha karmaşıksa? Aşk, cesaret ister. Sırlar, cesareti sınar. Ve bazen… En büyük savaş, kalbinle yüzleşmektir.

053* *** ** **: Akşam sekizde gel başla. Yiğit: Yanlış numara. 053* *** ** **: Yoo. 053** *** ** **: Akşama bekliyorum. Yiğit: Konum at. "Yanlış numara değil, yanlış plan."

Herşey bugün başlamıştı benim doğum günüm olan gün bugün benden çok şey verip verdiği gibi almıştıda.

Evinde yaşayan cin Gökçe`nin tüm hayatını değiştirdi. O zamana kadar hiç ağlayan bir cin görmemişti. Gökçe Dilek bankacı bir hanımdır. Yeni evi herkese ve her şeye uzak izole bir yerdedir. Ancak fiyatı gereğinden fazla uygun olduğu için bu yalnızlığa katlanmak zorunda kalmıştır. Şimdi ise neden fiyatının bu kadar ucuz olduğunu daha iyi anlıyordur. Bu kitap üç yılbaşını konu alıyor. Bu yılbaşında yalnız olmayacaksın.

Ölümcül Işık, her yeri yakıp geçti. Ölülerin yaşayanlardan hayat çaldığı, rayından çıkmış bir dünya. Okyanusun derinlerinde, çelik duvarlarla çevrili acil durum sığınağı Pelagorn... Nesiller boyunca kimse buradan çıkmadı. Ta ki, bir grup genç, kendilerine vaat edilen "yeryüzüne dönüş" şansını yakalayana kadar. Ama karşılaştıkları dünya, anlatılan hikâyelerden çok uzaktı. İlkel bir düzen, birbirleriyle çekişme içindeki hanedanlıklar ve derinlerde uyuyan kadim güçler... Tüm bu kaosun ortasında, iki genç arasında doğan tehlikeli ve derin bağ, yalnızca kendi kaderlerini değil, dünyanın geleceğini de değiştirebilecek kadar güçlüdür. Yeni dünyada hayatta kalmak için kime güvenebileceklerini öğrenmek zorundasın.

Bu hikaye, Düş Âlemi`nde geçen, Rüya Avcıları`nın ve Kâbus Dokuyucuları`nın mücadelesini anlatır. Jack adlı genç bir Rüya Avcısı`nın intikam arayışıyla başlayan hikaye, Ariel adlı gizemli ve güçlü bir liderin ortaya çıkışıyla derinleşir. Kayıplar ve ihanetlerle dolu bu süreçte, karakterler Düş Âlemi`nin kaderini belirleyecek daha büyük bir tehditle yüzleşmek zorunda kalır.

Asker & Eski Asker Gözlerimi gözlerine diktim. "Süsünden eksik olmuyorsun be kızım," dediğinde gözünün içi gülüyordu. "Yine hangi makyaj veya takı. Söyle güzelim. Söyle çünkü bunları bir tek senin için yaparım." Yüzümde tebessüm yer edindi. "Bana mermi verir misin peki?" Bir hata her iki hayatında sonu olmuştu . Kitabı yüzde yüz seveceğinize o kadar eminim ki. Okumadan bırakmayın

"Vesvâs: Son Yok" adlı kitabımdaki Zühre karakterinin hikayesidir. (Kan gömleğine yapışmıştı. Titreyen parmaklarımla kumaşın düğmelerini yırtarken, bir anlığına gözlerini açtı. Bakışı, ölümün bile geri çekileceği türdendi. “Dokunma!” dedi, sesi boğuk ama kesin. Sanki her hece bıçak sırtındaydı. “Yaran kötü.” dedim. “Eğer—” “Elini çek!” Bir an bile tereddüt etmeden söyledi. Ama ben çektim mi? Hayır. Diğer eliyle beni itti. Geriye doğru sendeledim düşmemek adına... Tam o anda gözüm, yırtılan gömleğin altından görünen tenine kaydı.Dövmeyle kaplı gövdesinden sanki nereye bakacağımı biliyormuşum gibi göğsündeki dövmeye takıldı gözlerim... Karanlık tenine kazınmış bir yılan… Ve o yılanın dişlerinin hemen altına kazınmış, kanla yazılmış gibi duran bir kelime: MÂRAN.) Herşey köyde, tek odalı bir evde o zamanlar bir çok yaşıtımın hayalini bile kurmaktan çekindiği üniversite hayatına atılımım ile başlamıştı... Fakat işler hiçte istediğim gibi gitmemişti. Okumak uğruna bir çok zorluktan geçtiğim, yıllardır hayalini kurduğum ve nihayetinde okumak için gittiğim o büyük şehirde, insan tacirlerinin eline düşeceğimi bilemezdim? Bu da yetmezmiş gibi dünyanın bir diğer tarafında, koca bir şehri esir almış eli kanlı çete üyelerinin bir taht uğruna yaptıkları güç yarışlarının içine düşeceğimi de bilemezdim? Brezilya... ` Çıkış Yok ` denilen labirenti andıran bu sokaklardan çıkmanın tek bir yolu vardı. En güçlüyü bulmak ve onu yönetmek... Söylendiği kadar kolay olmayacaktı. Bulduğum gizemli kitap ve beraberinde yaptığım büyü ile ödemem gereken bir bedel olduğunu geç farketmiştim. Başıma iyi şeyler gelmemişti. Bana hiç acımamışlardı. Kimseye acımamıştım... Öldürdüğüm insanlar ve uğruma öldürülenler... Ben Zühre... O kadının deyişiyle ansızın gökyüzünde belirip tüm dengeleri alt üst edecek; Kanlı Yıldız.

bir diyar içinde ise on dört krallık ve hepsi tehlike altında peki tüm krallığı kim kurtaracaktı Ana karakter Jack valerith diyarının bir krallıkların`dan biri olan braxos krallığın tek varisiydi ama doğduğunda bir kıyametin tam ortasında doğmuştur düşman krallık tan gelen cadıların tek amacı braxos kralının oğlusunu ele geçirip onu öldürmekti ama braxos kraliçe`si Diana kendi oğlunun iyiliği için onu dünyaya kendi insan ailesinin yanına annesinin yanına göndermiştir acaba Jack büyüdüğünde bütün bu olanları hatırlayıp gücünü kazanıp ailesini bulup krallığını kurtarabilecek mi ..

Melisa de la cruz un ilk descendants kitabı kayıp ada ile ilk film arasında geçen olaylardan bir kesit anlatıyor (kurgu)

Evrenin her köşesinde aynı anda var olan, içine girenin bir daha asla terk edemediği devasa bir hapishane ya da kutsal bir sığınak olan gezegen...Trynox. Bugünlerde bu gezegen, element krallıklarının ve tanrıların hüküm sürdüğü, barışın az çok pamuk ipliğine bağlı olduğu bir diyar haline gelmişti. Ancak bu huzur dolu yüzeyin altında, sadece birkaç kişinin bildiği karanlık bir sır yatıyordu. Çok eskiden Trynox, uçan arabaların gökyüzünü yardığı, teknolojinin ve büyücülerin el ele verdiği gelişmiş bir medeniyetti. Ejder Tanrısı’nın kurduğu bu denge, o kişinin gazabıyla sadece iki günde yok oldu ve Trynox yeniden şekillendirildi. Aradan binlerce yıl geçti ve bu evrene ait olmayan biri gözlerini bu gezegende açtı

Uma ile Asmin bir numara sallarlar ve o numara umanın üvey abisinin numarasıdır Uma üvey abisine yazdıktan sonra asla her şey eskisi gibi olmaz

Hayat`ın bir gün yanlışlıkla duyduğu telefon konuşmasının hayatını değiştirmesi..

Aylin Amansız`ın kayboluşunun ardından iki yıl geçmişti. Onun tek ve en yakın arkadaşı Batı Kaymakçı hayatına devam etmeye çalışırken, kendisini davet eden büyülü bir ışık onu yuttu ve farklı bir diyarda geri tükürdü. Buraya ne ya da kim tarafından çağırıldığını bilmese de Batı`nın hedefi belliydi: Arkadaşının izlerini takip edecek ve halının altına süpürülmüş bir macerayı gün yüzüne çıkaracaktı. Depresif şövalyeler, kibirli büyücüler ve lanetlenmiş karanlık lordlar ise bu yolda karşılaşacağı şeylerden yalnızca birkaçıydı.