☀️☀️☀️ Bir okul… Bir görev… Ve sıradan görünen iki genç. 🦁🦁🦁

Bundan sadece bir yıl önce biri bana diğer insanların asla göremeyeceği varlıkları göre bileceğimi söyleseydi o kişiye popomla gülerdim. çocukluğumdan beri en çok korktuğum varlık hayaletlerken ki onların var olduğunu asla düşünmememe rağmen deli gibi korkan bir kız çocuğuydum şimdi hayatımın birer parçası haline gelmeleri hem traji komik hem de çok tırstırıcıydı. Evet .. yanlış duymadınız sevgili okuyucularım hayatım geçirdiğim berbat bir trafik kazasından sonra tamamen karanlığa mahkum oldu ve ben bu karanlıktan nasıl çıka bileceğimi bir türlü bulamıyorum ..

Bu kitap insanlar tarafından önerilen ya da kendi beğendiğim kurguları size tavsiye etmek istediğim için oluşturduğum bir kitaptır.

Re/member filminin kitabıdır. "Ya seni unutursam Aren?" "Seni yeniden bulurum Akasya" Bir grup öğrenci kendilerini aynı günü tekrar tekrar yaşarken bulur. Lanetten kurtulmanın tek yolu ise parçalanmış cesedin tüm parçalarını bulmaktır. Ama geceleri cesedi ararken onları izleyen kırmızı bir kız var. Onu görürsen kaç çünkü o kimseyi sağ bırakmıyor.

Tılas uyandığında kendini hiç tanımadığı insanların arasında bulur. Etrafındakiler hemen hemen onun yaşındadır ve hepsi farklı ırktandır. Peki kimdi bunlar? Dünya büyük bir felakete uğramış, şehirler darmadağın olmuştu. Bir virüs insanlığın sonunu getiriyordu. Peki Tılas ve diyerlerine neden bir şey olmamıştı? Neydi bu virüs? Nefes kesen hayatta kalma hikayesini kaçırmayın!

Alıntı😘😘😘 Kapıdan gelen en ufak sesle irkildik. Yağız anında ayağa kalktı, beni arkasına aldı. “Işığı kapat,” dedi fısıltıyla. Kalbim kulaklarımda atıyordu ama dediğini yaptım. Karanlıkta nefesini hissedebiliyordum. “Korkuyor musun?” diye sordu. “Hayır,” dedim. Yalan söylediğimi ikimiz de biliyorduk. Bir adım daha yaklaştı. Eğer biraz daha hareket ederse... Dudakları çok yakındı. “Ben buradayken sana bir şey olmayacak,” dedi. Sesinde bir söz vardı. Tutulması gereken bir söz. O an fark ettim; asıl tehlike kapının arkasında değil… ona bu kadar güvenmeye başlamamdı.

Bazen devlet, en sessiz anında bile tetiktedir. Sokaklar sıradan görünür; insanlar hayatın telaşında kaybolmuş gibidir. Ama perde arkasında nefesler kısılır, haritalar yeniden açılır ve ülkenin kaderi tek bir karara bağlı hâle gelir. Haftalardır yükselen uyarı sinyalleri, küçük saldırılar ve belirsiz patlamalar birikerek tek bir gerçeği işaret ediyordu: Bu kez karşılarında sıradan bir örgüt yoktu. Eylemlerinin satır aralarında çok daha büyük, çok daha hesaplı bir planın izi vardı. Devlet biliyordu. Onların hedefi bir şehri yakmak değil, bir geleceği kesmekti. Bu defa hata payı yoktu. Bu yüzden yıllardır gölgede çalışan iki tim devreye alındı: Turan ve Kurt. Çalışma biçimleri, karar yapıları, yaklaşım tarzları farklıydı. Biri strateji ve zeka ile ilerlerken, diğeri saldırı gücü ve sahadaki refleksiyle düşmanı çökertecek yapıdaydı. Birlikte hareket ettiklerinde ortaya çıkan tek gerçek vardı: Hiçbir güç, Türk milletinin dayanıklılığını küçümseyemez. Bu hikâye, o dayanıklılığın izini sürüyor. Gölgelerden yükselen bir düşmanı, karanlıkta büyüyen hesapları ve vatan için atılan her adımın arkasındaki bedeli anlatıyor. Her operasyon bir başlangıçtır. Her başlangıç yeni bir bedeli beraberinde getirir. Ve bu kez ödenecek bedel, kimsenin tahmin edemeyeceği kadar ağırdı. İki tim. Tek hedef. Kurt Timi düşmanı sarıp çökertirken, Turan Timi satranç tahtasının hamlelerini yöneten akıldı. Şimdi tarihlerinin en büyük tehdidine karşı birleşmek zorundalar. Not: Bu eserde geçen askerî unsurlar, operasyonlar, örgütler, mekânlar ve kişiler tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kurum veya yapılarla ilişkilendirilemez.

Şehrin altında biriken karanlık duygular, "Kıyamet Ruhları" olarak yüzeye çıkar, hayatta kalmaya çalışan bir grup öğrenci, hem canavarlarla hem kendi içlerindeki karanlıkla savaşır.

ESKİ ÇIZIMLERIM VE ŞIMDIKI ZAMANN 🥀🔥💫

Karadeniz`in hırçın dalgalarını ezbere bilen 30 yaşındaki Özel Kuvvetler Komutanlığı`nda görevli Üsteğmen Giray Bozkurt, sosyal medyada gezinirken karşısına bir haber çıkar. 28 yaşındaki Avukat Asena Tekin`in hakkında tutuklama kararı çıkarıldığını öğrenen Giray Bozkurt, boy boy fotoğrafları paylaşılarak adı manşetlere kazınan bu Avukat`ın aslında çoktandır hayatında olduğunu öğrenir. Nedenini öğrenmek için ise onun kullandığı taktiği kullanır. Asena için ezelden beridir var olan aşk, Giray için düşmandan aşka başlığını temsil edecektir; ancak kimsenin bundan haberi yoktur. Oylamanız dileğiyle, iyi okumalar. Zehra B.

Kendi halinde yaşayan tıp fakültesi öğrencisi Kayra bir gün fazla miktarda paraya ihtiyacı olduğu için ek iş aramaya başlar.Arkadaşı sayesinde bulduğu tekerlekli sandalyeye bağlı bir adamın bakımını üstlenme işini başta kabul etmez fakat sonra kararı değişir. Bakacağı adam yani Doğan önceki nişanlısı yüzünden kadınlara güveni olmayan ketum bir iş adamıdır. Kader yine de ağlarını örer ve onları bir araya getirir. Peki onlar bir arada kalmayı başarabilecekler midir? "Benimle hiç konuşmayacak mısınız?" Yüzünde herhangi bir duygu belirtisi yoktu."Pekâlâ bende kendi kendime konuşurum.Yapmadığım şey değil sonuçta" yine tepki vermedi.Hep yaptığı gibi sadece yüzüme baktı.

Işığın sırları gizlediği, gölgelerin ise kadim gerçekleri fısıldadığı bir dünyada Kael, iki kader arasında sıkışıp kalmış bir çocuktur. Sessiz bir köyde sıradan bir hayat sürerken, Yasaklı Kara Elflerin kızı Ashael ile karşılaşmasıyla her şey değişir. Damarlarında uyanmaya başlayan gizemli bir güç ve gümüş ay mührüyle mühürlenmiş bir yüzük, onu geçmişi bilinmeyen bir kaderin içine sürükler. Kael, soyunun gerçeğini öğrenmek zorundayken; dostluk, ihanet ve karanlık sırlarla dolu bir dünyanın kapıları da birer birer aralanır. Sırtındaki altı uyuyan gölgenin ardında, krallıkları kurtarabilecek ya da onları sonsuz bir karanlığa sürükleyebilecek bir güç yatmaktadır. Peki Kael bu gücü kontrol edebilecek mi... yoksa onun tarafından mı yutulacak?

Artık, savaşlar, açlık, ekonomik sıkıntılar, acı yoktu... Her şeyin düşünüldüğü ve tek bir elden yönetildiği o mükemmel düzen kurulmuş insanın huzur ve mutluluk arayışı sona ermişti. Artık sahip oldukları düzenle istikrar, yollarına ve geleceklerine ışık tutuyordu. Ama Vestalia`nın bir tutkusu, çözmek için uğraştığı yasak bir amacı vardı. Yaşadığı XII. APJUQTİA`nın yöneticileri bunu duysa onu vatana ihanetten en ağır cezaya çarptırırlardı çünkü yaşanılan zaman zaten mükemmeldi ve zamanda yolculuk yapmaya çalışmak için hiçbir mantıklı neden olamazdı. Bunu arayan insanlar vatanına nankörlük etmekle suçlanırlardı. Oysa o gün geldiğinde ve Vestalia bu iş için gerekli karışımı icat edebildiğinde gitmek istediği diyarların hayali onu çoktan ele geçirmişti. Kendi zamanından memnundu sadece geçmişi daha iyi bilmek ve geleceğinin güzelliğini görmek istiyordu. Tabii yanlışlıkla kendini zalim bir kralın ülkesinde ve onun yatak odasında bulmadan önceydi bu düşünceleri... Üstelik tek misafir kendisi de değildi....

Rible`ye soğuk bir kış vurmak üzeredir. Kral ve kraliçe kışı atlatmanın planalrı içinde boğulmuşken, krallıkta hapsolmuş Avcı Angela`nın omuzlarında ise çok daha ağır yükler bulunmaktadır. Mantıklı kararlar almak zorunda olan avcının önüne ise büyük engeller tek tek gün yüzüne çıkmaktadır.

Laboratuvarda yapılan deneylerde ters tepki vermesi sonucu oluşan kazadan dolayı hafızasını yitiren hastanın,kimliğini ortaya çıkarmak isteyen çalışanlar,son zamanlarda yaşanılan olayların birer tesadüf olmadığını öğreneceklerdir.Peki mazlum görünen hasta kimdir?Yaşanılan olaylarda ne tür katkısı vardır? ...İyi okumalar...

Asker & Eski Asker Gözlerimi gözlerine diktim. "Süsünden eksik olmuyorsun be kızım," dediğinde gözünün içi gülüyordu. "Yine hangi makyaj veya takı. Söyle güzelim. Söyle çünkü bunları bir tek senin için yaparım." Yüzümde tebessüm yer edindi. "Bana mermi verir misin peki?" Bir hata her iki hayatında sonu olmuştu . Kitabı yüzde yüz seveceğinize o kadar eminim ki. Okumadan bırakmayın

Tam tekrar arkama bakıp önümü dönmüştüm ki birine çarpmam ile sendeledim ve tam yere düşücekken kolumdan tutup beni doğrulttu. Nefes nefese kaldığımdan habersiz başımı kaldırıp beni tutan adama baktım.Çok uzundu siyah saçları ve siyah gözleri vardı.Keskin yüz hatları ona fazla çekicilik katıyordu. Açıklama gereği duyarak adama baktım ve; "B-ben üzgünüm yanlışlıkla oldu" Başı yana hafifçe düşünce eli hala kolumdaydı "Birinden mi kaçıyordun?" Telaşla başımı iki yana salladım güçsüz görünmek istemezdim.Kolumu çekip arkama baktım ve adamın orda olmadığını gördüm. Ben ve bu adamı yan yana görünce beni takip eden adam da gitmiş olmalıydı.Kimdi ki bu adam? "Siz kimsiniz?"Diye sordum bir anda.Gözlerini kısarak bana baktı. "Kim olmamı isterdin?"Kalbim bir anda hızlanınca gözlerimi devirmemek için çaba sarf ettim ve onun ile neden bu kadar yakın olduğumuzu sorgulayıp hızla 2 adım geriledim Tam arkamı dönüp Akasya`nın yanına gidicektim ki duraksadım "Teşekkür ederim bayım"

"Vesvâs: Son Yok" adlı kitabımdaki Zühre karakterinin hikayesidir. (Kan gömleğine yapışmıştı. Titreyen parmaklarımla kumaşın düğmelerini yırtarken, bir anlığına gözlerini açtı. Bakışı, ölümün bile geri çekileceği türdendi. “Dokunma!” dedi, sesi boğuk ama kesin. Sanki her hece bıçak sırtındaydı. “Yaran kötü.” dedim. “Eğer—” “Elini çek!” Bir an bile tereddüt etmeden söyledi. Ama ben çektim mi? Hayır. Diğer eliyle beni itti. Geriye doğru sendeledim düşmemek adına... Tam o anda gözüm, yırtılan gömleğin altından görünen tenine kaydı.Dövmeyle kaplı gövdesinden sanki nereye bakacağımı biliyormuşum gibi göğsündeki dövmeye takıldı gözlerim... Karanlık tenine kazınmış bir yılan… Ve o yılanın dişlerinin hemen altına kazınmış, kanla yazılmış gibi duran bir kelime: MÂRAN.) Herşey köyde, tek odalı bir evde o zamanlar bir çok yaşıtımın hayalini bile kurmaktan çekindiği üniversite hayatına atılımım ile başlamıştı... Fakat işler hiçte istediğim gibi gitmemişti. Okumak uğruna bir çok zorluktan geçtiğim, yıllardır hayalini kurduğum ve nihayetinde okumak için gittiğim o büyük şehirde, insan tacirlerinin eline düşeceğimi bilemezdim? Bu da yetmezmiş gibi dünyanın bir diğer tarafında, koca bir şehri esir almış eli kanlı çete üyelerinin bir taht uğruna yaptıkları güç yarışlarının içine düşeceğimi de bilemezdim? Brezilya... ` Çıkış Yok ` denilen labirenti andıran bu sokaklardan çıkmanın tek bir yolu vardı. En güçlüyü bulmak ve onu yönetmek... Söylendiği kadar kolay olmayacaktı. Bulduğum gizemli kitap ve beraberinde yaptığım büyü ile ödemem gereken bir bedel olduğunu geç farketmiştim. Başıma iyi şeyler gelmemişti. Bana hiç acımamışlardı. Kimseye acımamıştım... Öldürdüğüm insanlar ve uğruma öldürülenler... Ben Zühre... O kadının deyişiyle ansızın gökyüzünde belirip tüm dengeleri alt üst edecek; Kanlı Yıldız.

"İlk İnsanların Meleklere isyan ederek Orta Ülke`ye sürülmelerini; orada İntanalar ve Erkeneklerle birleşerek meleklerin en kötüsüne, Deccal`e karşı verdiği umutsuz savaşı anlatır Turmalin Macerası."

Miray Ece ailesinin aşırı baskı ve ayrıldığında sonra yatılı okumaya karar vermesinin ardından ortaya çıkan yeni ailesine nasıl davranacak veya onlar Miray Ece`ye nasıl davranacak. Bu benim ilk hikayemdir tamamıyla acemi lütfen kötü yorum yapmayın onun yerine nasıl daha iyi olabileceğini yazın.(Arkadaşlar yazdığım ilk üç bölüm biliyorum düzgün değil ama sonrasında düzelttim lütfen ilk 4 bölümü okuyup ardından kitabı okuyup okumayacağınıza karar verin. Çünkü bazen sadece 1 bölüme bakıp kitabı okumaktan vazgeçişler oluyor)

bir diyar içinde ise on dört krallık ve hepsi tehlike altında peki tüm krallığı kim kurtaracaktı Ana karakter Jack valerith diyarının bir krallıkların`dan biri olan braxos krallığın tek varisiydi ama doğduğunda bir kıyametin tam ortasında doğmuştur düşman krallık tan gelen cadıların tek amacı braxos kralının oğlusunu ele geçirip onu öldürmekti ama braxos kraliçe`si Diana kendi oğlunun iyiliği için onu dünyaya kendi insan ailesinin yanına annesinin yanına göndermiştir acaba Jack büyüdüğünde bütün bu olanları hatırlayıp gücünü kazanıp ailesini bulup krallığını kurtarabilecek mi ..

❝Ait olmadığın bir yerle savaşın bittiğinde, sonucu ne olursa olsun her zaman gitmen gerekir.❞ ~ "Gerçek özgürlük senin için hiçbir zaman bu taştan konak olmadı," dedi fısıltıyla. "Çünkü bu duvarların içinde sevgi dışında her şey var." Kulağıma değen saçlarımı geriye çekti. Nefesi bu kez boynuma çöktü. Sıcaklığı tenimde iz bırakır gibiydi. "Ve sen buraya özgür olmak için gelmedin. Esir olacağını bile bile geldin. Yine de özgürlük diye yanıp tutuşuyorsun." dedi, bu uğurda kendimi bile yakacağımdan habersiz. Sözleri kadar yakınlığı da kaçacak yer bırakmıyordu. Gözlerim kendiliğinden kapandı. Vücudumdan geçen ürperti korkudan çok tanıdık bir teslimiyet gibiydi. "Bir gün," diye mırıldandı, sesi umut kadar yumuşaktı, "sana özgürlüğün gerçekten ne olduğunu göstereceğim, komşu kızı." Sırtım tamamen göğsüne yaslanmıştı artık. Nefes almak bile zor geldi. "O gün geldiğinde, sana ‘özgürsün’ diyerek zincir takan herkes arkamızda kalacak. İntikamın için kinin en büyük silahın,” Bir an durdu. Nefesi kulağımın dibinde ağırlaştı. "Ben ise," dedi alçak bir sesle. Gözlerimi daha sıkı kapattım, açmaya korktum "o karanlıkta yürürken elini bırakamayacak kadar sana adanmış, sadece sana ait olan yoldaşınım." ~~ Onu tanıdım... Ya da en azından tanıdığımı sandım. Karanlığın içinde büyüyen bazı insanlar vardır; kim olduklarını anlatmaya gerek kalmaz, gözlerindeki boşluk her şeyi söyler. O da öyleydi. Bir bakışında terk edilişin izleri, bir gülüşünde işkencenin soğukluğu saklıydı. Hangi yüzüyle karşılaşacağını kimse bilemezdi. Bazen sessiz, ürkek, gözleri dolmuş küçük bir kız gibi konuşurdu. Sonra birden değişirdi; ses tonu sertleşir, bakışları buz keserdi. O an yanındaki insanın içini donduracak kadar soğuk olurdu. Sonra bir kahkaha atar, sanki az önceki hâli hiç olmamış gibi davranırdı. Kim olduğunu sormayın. Çünkü bir cevabı yok. Ya da belki çok fazla cevabı var... ~

“Her şey küçük bir ipucuyla başladı. Ama o ipucu, okulda saklanan büyük bir sırrı ortaya çıkaracaktı. Gerçek ise sandığından çok daha yakındı… Son ipucu her şeyi değiştirecek.”

Bir yıkılış, bin diriliş demekti. Ben kendimi İstanbul`da tek başıma ararken bir anda sessizce gelip yanan umut ışığım beni bulmama neden olmuştu. "Sen benim sessiz umut ışığımsın."

Gerçek, en çok “biz asla yapmayız” diyenlerin içinde saklanır. O gece kimse katil değildi. En azından gece başlarken.