Haritaların Göstermediği Yer; keşif, sırlar, kayıp medeniyetler ve unutulmuş efsaneler üzerine kurulu bir fantastik macera.

Yurt dışından yeni dönen Kalp Doktoru Efsa Koren, abilerinin görev yaptığı Zigana`ya gider. Ama bilmediği bir şey vardır ki onun dönüşü sadece abilerini mutlu etmekle kalmaz...

Merhaba ! Ben Neşe. İsmimden de anlaşıldığı üzere fazlasıyla neşeli biriyim. Ayrıca düşüncelerimi kağıda dökmeyi çok severim, hayal dünyamın hiçbir sınırı yoktur. Yani anlaşıldığı üzere ben bir yazarım. Beni yazmaktan hiçbir şeyin ayıramayacağını etrafımda ki herkes bilirdi. Ta ki kendi kitabıma ışınlanana kadar.

Öldürmek istiyorum hepsinin çesetlerini görmek istiyorum. Çoçuken ne kadarda masum, saf ve cahiliz. O yüzden Çoçuken mutluyduk cahiligimiz bizi mutlu yapandı. Ne kadar bilgin olduysak ne kadar bir şeyleri fark ettiysek o kadar yıprandık o kadar solduk. Böyle bir hayat yaşamak istemiyorum. Ve yeni bir başlangıç yapmak istiyorum. Bu yüzden öldürmek istiyorum, kaçmak istiyorum bu kaderden.Nefret ve öfkemi kontrol edemem artık

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

On sekiz yaşına girecek olan Emma Hill, bunun heyecanı içerisindedir; ama on sekiz yaşına girerken kendinde beklenmedik özellikler keşfeder. Bu özellikleri kabul etmekten başka çaresi olmayan Emma Hill’i nasıl bir doğaüstü güç ve evren beklemektedir? Peki, siz Emma Hill ile bu evrene ortak olmak ister misiniz? ‼️Kitap; vampir, kurt adam, büyücülük içermektedir ve kitapta kan ve yetişkin içerikli tasvirler bulunmaktadır. Bunu dikkate alarak okuyunuz lütfen. 🙏🏼

Önce değiştiler. Sonra dünya değişti. Ve artık hiçbir yer güvenli değildi.peki ya SONRA?

‼️‼️‼️‼️ BU KİTABA BAŞLAMADAN ÖNCE SERİNİN İLK KİTABI OLAN ALBAGARD AKADEMİSİNİ OKUYUNUZ ‼️‼️‼️‼️ Milo artık yoktu. Ondan geriye kalan tek şey, kalplerde tortu bırakan derin bir hüzün ve geri dönüşü olmayan pişmanlıklardı. Ancak yas tutmak, yaklaşan kıyameti durdurmaya yetmeyecekti. Karanlık her geçen gün daha da büyüyor, düşmanlar hiç olmadığı kadar güçleniyordu. Karşılarındaki tehdit artık yalnızca acımasız Ruhsifiz değil; insanlığı ve canavarlığı aynı bedende eriten, durdurulamaz Melezlerdi. Savaşın soğuk nefesi kapıdayken, en büyük yıkım en derinden gelecekti. Çünkü Wanda`nın canından çok sevdiği adam, artık uğruna savaştığı tarafta değil, yok etmeye yemin ettiği o melezlerden biriydi. Sevgi, canavara dönüşmüş bir bedende hayatta kalabilir mi? Yoksa kurtuluş, en çok sevdiğini kendi ellerinle feda etmekten mi geçer? Düşmanların gökyüzünü kararttığı bu yeni çağda, ya aşkı için her şeyi feda edecek ya da dünyayı kurtarmak için kalbini tamamen hissizleştirecekti. Albagard akademisi 50 bölüm final. Melez efendi güncel... Hikaye devam ediyor..

Evrenin her köşesinde aynı anda var olan, içine girenin bir daha asla terk edemediği devasa bir hapishane ya da kutsal bir sığınak olan gezegen...Trynox. Bugünlerde bu gezegen, element krallıklarının ve tanrıların hüküm sürdüğü, barışın az çok pamuk ipliğine bağlı olduğu bir diyar haline gelmişti. Ancak bu huzur dolu yüzeyin altında, sadece birkaç kişinin bildiği karanlık bir sır yatıyordu. Çok eskiden Trynox, uçan arabaların gökyüzünü yardığı, teknolojinin ve büyücülerin el ele verdiği gelişmiş bir medeniyetti. Ejder Tanrısı’nın kurduğu bu denge, o kişinin gazabıyla sadece iki günde yok oldu ve Trynox yeniden şekillendirildi. Aradan binlerce yıl geçti ve bu evrene ait olmayan biri gözlerini bu gezegende açtı

Bir tarafta dürüstlük hastası adam diğer tarafta zor durumda olan bir kadın ve kaderin onlara sunduğu karşılaşma.

Karanlığın ve ışığın arasında ince bir çizgi vardır. Genç birinin kendi gücünü, sınırlarını ve kimliğini keşfettiği bu yolculukta, geçmişin gölgeleri ve geleceğin umutları iç içe geçer. Zamanın ritmiyle şekillenen anılar, unutulmaz dostluklar ve kalbin fısıldadığı sırlar, her sayfada yeni bir gizemi ortaya çıkarır. Her seçim, her adım bir yolun kapısını aralar ve bu yolculuk, sizi sadece bir hikâyenin içine değil, kendi içsel keşfinize de davet eder. Midnight Memories – Gece yarısında saklanan anılar, gün ışığında çözülmeyi bekliyor.

AFET ÇAĞRISI Not: kitap kapağı değiştirilmiştir!. Kaçırıldığı gece sadece özgürlüğünü değil, kim olduğunu da kaybetti. Karanlık bir geçmişin içinde büyüyen genç kadın, yıllarca korkunun ve sessizliğin gölgesinde yaşamayı öğrendi. Ama bazı insanlar kırılmazdı… sadece daha tehlikeli hale gelirdi. O artık kimseye güvenmeyen, yaralarıyla ayakta duran bir kadındı. Ta ki onunla karşılaşana kadar. Soğuk bakışlarıyla insanı susturan, gücüyle herkesi kontrol altında tutan o adam… Herkes ondan korkuyordu. Çünkü kimse geçmişini bilmiyordu. Ve kimse, içindeki karanlığın ne kadar derin olduğunu tahmin edemiyordu. Birbirlerine düşman olmaları gerekiyordu. Ama kader, en yaralı insanları aynı yangının içine attı. Sırlar açığa çıktıkça güven yerini ihanete, tutku yerini savaşa bıraktı. Çünkü bazı insanlar birbirini iyileştirmez… Birlikte felakete dönüşür. Ve onların hikâyesi bir aşk hikâyesi değildi. Bu, iki karanlığın çarpışmasıydı. “Bazı insanlar hayatına umut gibi girer. Bazılarıysa bir afet gibi.”

Bir mektup... Bir kumarhane... Ve tehlikenin gölgesinde yalnız bir genç kadın. Ceylan, genç ve kırılgan bir kadın, annesinden aldığı gizemli bir mektubu Vurgun Kaya`ya ulaştırmak için tehlikeli bir kumarhaneye girer. Elindeki mektubu teslim etmek için girdiği bu dünyada, tanımadığı ve korkutucu güçlerle karşı karşıya kalır. Artık her adımı ölümle dans, her nefesi gerilim dolu... Mektubun içeriğini bilmemektedir ve tek amacı, emanetini güvenle ulaştırmak ve buradan sağ çıkmaktır. Ama bu gece, basit bir görev sandığı şey, hayatını değiştirecek olayların zincirini başlatır. Kim dost, kim düşman? Hangi bakış gerçek tehdidi gizliyor, hangisi sadece bir oyun? Ceylan`ın hikayesi, güç, korku ve cesaret arasındaki mücadeleyi, genç bir kadının tehlikeli dünyalarla başa çıkmaya çalışmasını ve kendi sınırlarını keşfetmesini anlatır. Bu hikaye Ceylan ve Sungur`un hikayesi. Av ve avcının.

❝Ait olmadığın bir yerle savaşın bittiğinde, sonucu ne olursa olsun her zaman gitmen gerekir.❞ ~ "Gerçek özgürlük senin için hiçbir zaman bu taştan konak olmadı," dedi fısıltıyla. "Çünkü bu duvarların içinde sevgi dışında her şey var." Kulağıma değen saçlarımı geriye çekti. Nefesi bu kez boynuma çöktü. Sıcaklığı tenimde iz bırakır gibiydi. "Ve sen buraya özgür olmak için gelmedin. Esir olacağını bile bile geldin. Yine de özgürlük diye yanıp tutuşuyorsun." dedi, bu uğurda kendimi bile yakacağımdan habersiz. Sözleri kadar yakınlığı da kaçacak yer bırakmıyordu. Gözlerim kendiliğinden kapandı. Vücudumdan geçen ürperti korkudan çok tanıdık bir teslimiyet gibiydi. "Bir gün," diye mırıldandı, sesi umut kadar yumuşaktı, "sana özgürlüğün gerçekten ne olduğunu göstereceğim, komşu kızı." Sırtım tamamen göğsüne yaslanmıştı artık. Nefes almak bile zor geldi. "O gün geldiğinde, sana ‘özgürsün’ diyerek zincir takan herkes arkamızda kalacak. İntikamın için kinin en büyük silahın,” Bir an durdu. Nefesi kulağımın dibinde ağırlaştı. "Ben ise," dedi alçak bir sesle. Gözlerimi daha sıkı kapattım, açmaya korktum "o karanlıkta yürürken elini bırakamayacak kadar sana adanmış, sadece sana ait olan yoldaşınım." ~~ Onu tanıdım... Ya da en azından tanıdığımı sandım. Karanlığın içinde büyüyen bazı insanlar vardır; kim olduklarını anlatmaya gerek kalmaz, gözlerindeki boşluk her şeyi söyler. O da öyleydi. Bir bakışında terk edilişin izleri, bir gülüşünde işkencenin soğukluğu saklıydı. Hangi yüzüyle karşılaşacağını kimse bilemezdi. Bazen sessiz, ürkek, gözleri dolmuş küçük bir kız gibi konuşurdu. Sonra birden değişirdi; ses tonu sertleşir, bakışları buz keserdi. O an yanındaki insanın içini donduracak kadar soğuk olurdu. Sonra bir kahkaha atar, sanki az önceki hâli hiç olmamış gibi davranırdı. Kim olduğunu sormayın. Çünkü bir cevabı yok. Ya da belki çok fazla cevabı var... ~

Sevdiği adamla birlikte XVIII. yüzyılda kalan Revekka, Paris’te yeni bir hayat kurar. Yıllar sessizce akıp gider; ta ki aşkını kaybettiği o ana kadar. Yalnızlığıyla baş edebilmek için, hikâyesinin başladığı yere — Kaleiçi’ne — dönmeye karar verir. Orada, artık olgunlaşmış genç Serhat’ın eşliğinde, onu evine geri götürmesi gereken gizemli labirente ulaşacaktır. Ve tam o andan itibaren macera yeniden başlayacaktır — bu kez kendi yüzyılında, XXI. yüzyılda. Bunca yıl geçmişte yaşadıktan sonra, arabaların yerinde atların, lambaların yerinde mumların olduğu bir dünyadan kendi çağına dönen Revekka, ait olduğu hayata yeniden alışabilecek midir? Yazardan Not: İlk kitap burada https://www.kitappad.com/juliauzun/buradayim-ama-simdi-degil-102804/

"Neden?" diye sordu Timur, boğuk bir sesle. "Neden vazgeçmiyorsun benden?" Hilal, başını kaldırıp Timur`un o yorgun ela gözlerine baktı. “Çünkü benim sinirimi bozan, o gıcık Yüzbaşıyı özledim,” dedi gözleri dolarak ama dudaklarında buruk bir tebessümle. "O adam öldü, Hilal." "Ölmedi," diye itiraz etti, başını kaldırıp dolu gözlerle ona bakarak. "Sadece saklanıyor. Ve ben, o saklandığın yerden seni çıkarana kadar buradayım. İster tersle, ister kov... Gitmiyorum Timur Kılıç."

Adam kağıtları elimden çekip aldı, ikisine de dikkatle baktı. Sonra cebinden telefonunu çıkarıp bir numarayı aradı. Hoparlöre aldı. ​"Aradığınız kişiye şu anda ulaşılamıyor..." ​

Bilim, sınırını aştığında bedelini tüm millet öder. Yapılan bir deneyin kontrolden çıkmasıyla ortaya çıkan bir virüs, Türkiye’nin geleceğini bir günde değiştirdi. Sokaklar artık güvenli değil. Her köşe başında kana susamış bir avcı… İnsanlığın en büyük sınavı başlıyor: ya hayatta kalmak için savaşacaksınız ya da kan için avlanacaksınız.

Orman sessizdi… Ama o sessizliğin ardında yüzyıllardır saklanan bir kehanet vardı. Kimliğini bilmeden büyüyen Zelenia, kollarındaki gizemli bebekle birlikte çıktığı kaçışta kendini kadim kapılar, unutulmuş krallıklar ve karanlık bir gücün ortasında bulur. Açılan her kilit, geçmişin sırlarını ortaya çıkarırken dünyanın kaderi tek bir seçime bağlı hâle gelir. Kilitli Kapılar, cesaret, fedakârlık ve kaderin iç içe geçtiği, gizem dolu bir fantastik yolculuk. 🌲🗝️📖

Luna gördüğü kabusların gerçek olup olmadığını çözemiyordu ve içinden nasıl çıkacağını bilmiyordu. Bu kabuslardan uyanmanın bir yolunu bulmalıydı. Rüya evreni gerçekten de düşündüğü kadar kötü müydü?

Kael, Sessiz bir köyde sıradan bir hayat sürerken, yasaklanmış Kara Elflerin kızı Ashael ile karşılaşmasıyla her şey değişir. 14 yaşında sıradan bir çocuk gibi görünse de damarlarında iki farklı gücün kanını taşıyor İnsan soyundan gelen ateş büyüsü ve iblis soyundan gelen karanlık büyü. Ancak bu güçler onun için bir armağandan ziyade günden güne ağırlaşan bir lanete dönüşmekte Yarı insan, yarı iblis olan Kael, özellikle karanlık büyüyle bağ kurmakta büyük acılar çeker. İblis ırkına özgü olan bu güç, Kael`in yarı insan bedeniyle uyum sağlamayı reddetmektedir. O, bir yandan bu kontrol edilemez güçleri dizginlemeye çalışırken, diğer yandan kaçmaya çalıştığı geçmişinin adım adım peşinden geldiğini fark etmeye başlar. Beş büyük krallığın tamamında iblislere karşı köklü bir korku ve nefret hakim. Kael, ise bu nefretin hedefinde kalan ve hayatta kalmaya çalışan bir melezdir. bu süreçte ise dostluk, ihanet ve karanlık sırlarla dolu bir dünyanın kapıları birer birer açılır.

İki gün önce Valerion, yeryüzünün kilometrelerce altında, sarsılmaz bir kadim sessizliğin içindeydi. Burası, sadece sıradan ölümlülerin gözlerinden değil; dünyadaki en güçlü büyücülerden, kadim ölümsüzlerden ve karanlık iblislerden bile büyüyle tamamen gizlenmiş olan Frugan Tapınağı`ydı. Yeryüzünde varlığını sürdürebilmeyi başarmış, soyuna ait kalan son gizli Kristal-Doğan sığınağı burasıydı. Dış dünyadaki hiçbir varlık, ne kadar muazzam bir kudrete sahip olursa olsun bu tapınağın yerini sezemez, surlarına dokunamaz, hatta varlığına dair en ufak bir zihinsel iz bile bulamazdı. Sadece ve sadece Kristal-Doğanların geçebildiği bu mabet, aynı zamanda soyun tüm üyeleri için ortak bir merkezdi; dünyanın her neresinde olurlarsa olsunlar, bu kadim tapınağı her an zihinlerinin bir köşesinde hissediyorlardı. Mekanı büken gizli geçitlerin ardındaki bu kutsal mabette, zaman bile dışarıya nispeten daha yavaş akıyordu. Tapınağın devasa kristal sütunları, asırlardır olduğu gibi Valerion`nun damarlarındaki parıltıyla aynı kutsal tempoda, huzurlu bir mor ışıkla nefes alıyordu. Tapınağın içi, sadece taş ve kristalden ibaret cansız bir mabet değil; adeta kendi ritmiyle yaşayan, nefes alan bir organizmaydı. Havada, gözle görülebilir yoğunlukta mor bir kadim enerji nehirler halinde akıyor; metalik zeminlerden yükselip devasa sarkıtların arasından süzülerek adeta mistik akıntılar oluşturuyordu. Bir taştan çıkıp bir diğer kristal kütleye doğru havada zikzaklar çizerek dalgalanan bu ham enerji akışları, dokunduğu her yüzeyde parıldayan kırılmalar yaratıyordu. Duvarları süsleyen kristallerin üzerlerine, sıradan büyücülerin alfabelerine hiç benzemeyen, evrenin temel taşlarını simgeleyen benzersiz ve kadim rünler işlenmişti. Bu simgeler, havada akan mor enerji nehirleri kendilerine her temas ettiğinde sanki uykudan uyanırcasına canlanıyor, tapınağın derinliklerine doğru boğuk ama huzur veren bir uğultu fısıldıyordu. Valerion, bu enerjinin etrafında bir pelerin gibi sarıldığını, etinin altındaki damarlarla havada adeta dans eden o mor akıntıların aynı kutsal frekansta titreştiğini hissedebiliyordu. Burası, her hücresiyle saf büyünün kendisiydi.

Yıllar sonra gerçek ailesini bulan bir kız... Bulduğu aile ile tüm acıların, gerçeklerin ve gözyaşların birer hiçten ibaret olduğunu öğrenirse ne olur? Huzurlu bir yaşamı hayal ettikçe karanlığın dibine daha da çekilen Asya, karanlığı ya aydınlıkla yok edecekti ya da karanlığa boyun eğecekti... Ona sunulan teklifleri reddeden Asya, karanlığın hükmü altına girmek yerine onun hakimi olmayı seçip herkese savaş açmıştı. Peki, istediği bu yeni karanlıkta huzuru bulabilecek miydi? Yoksa aydınlığa veda ettiği yerde, karanlığın ihanetiyle yüz yüze gelmesi an meselesi miydi? ✨ "Dudaklarının, tenimde nasıl duracağını merak ediyorum." Boğuk çıkan sesi ile bir an gözlerim dudaklarına kaydı ve o an dudaklarımın, tenindeki duruşu zihnimde canlandı. Derince yutkundum ve bakışlarımı tekrardan ona çevirdim. "Merakını gidermemiz gerek o zaman." Ve dudaklarım teninde en çok olmak istediği yere değdi. Dudaklarım dudaklarını buldu. ✨ Gerçek ailem İhanet Sırlar Gizem Örgüt Yaımlanma Tarihi: 21 Aralık 2025

Taşın Sessizliği`nden sonra dünya artık aynı değildir. Nyra`nın Mührü yerinden oynadı. Deniz hatırlamaya başladı. Ve bazı çağrılar artık yalnız duyulmuyor. Morveth şimdi yalnızca kayıp bir pusulanın değil, unutulmaması gereken bir gerçeğin peşindedir. Fakat bazı kapılar açıldığında, içeriden gelen şey karanlık değil- eskiden susturulmuş bir sestir. RÜN BÜYÜCÜSÜ II - ELDER`İN LANETİ

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı`nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.