Zambak gurubunda işler karışık ! Yılar sonra kayıp kızlarını bulan taşkıran ailesi ve her şeyi bilip sesiz kalan lâl ailesiyle aynı gurupta olan lâl`ın sakladı sırlar çıkıçak mı ? Peki taşkıran`lar lâl`la anlaşabiliçek mi ?

Siz hiç taksiye yolcu olarak binip şoföre aşık olarak indiniz mi?

Köy Kurgusudur.

Altı Krallık... Altı Parça... Tek Bir Kurtuluş." Büyücüler Krallığı’nın fırtına gözlü savaşçısı Pars, sadık dostları Alaz, Selen ve Oğuz ile birlikte sınırları aşan gizli bir görevdedir. Ancak bu görev, sadece yaratıkları durdurmak değil; tüm dünyayı karanlığa boğmak isteyen Gölge Krallığı’ndan önce kadim bir hazineyi bulmaktır. Yolları, Fani İnsanlar Ülkesi`ndeki bir yetimhanede, Elvin ile kesiştiğinde, hikaye bir savaştan çok daha fazlasına dönüşür. Elvin’in hisleri, Pars’ın çelikten iradesi ve ekibinin sarsılmaz gücü; onları İcatlar Krallığı’nın devasa çarklarından, Deniz Krallığı’nın karanlık derinliklerine kadar uzanan hız dolu bir aksiyona sürükleyecektir.

Sınır hattında yürütülen bir gece operasyonu, planlandığı gibi ilerlemez. Karanlıkta atılan her adım, görünmeyen bir başka planın içine düşer. Aynı hedef. Farklı emirler. Maskelerin ardında saklanan yüzler. Bir görev, başka bir göreve çarpar. Bir kurtarma, pusunun içine sürüklenir. Ve o geceden sonra hiçbir şey sadece “operasyon” olarak kalmaz. Yüksek güvenlikli bir tesis. Şifreli kapılar. Gölgelerin arasından ilerleyen siluetler. Kime ateş ettiğini bilmeden tetiğe dokunan parmaklar. Ve zincire vurulmuş bir kader. Bazen düşman sandığın kişiyle aynı safta yürürsün. Bazen en büyük tehdit, planın kendisidir. Bazen de tek bir kurşun, sadece bedeni değil, hayatı ikiye böler. Son İntikal, sınır ötesinde geçen bir gecenin, geri dönüşü olmayan sonuçlarını anlatıyor. Görev ile vicdanın, emirle içgüdünün, cesaret ile korkunun çarpıştığı bir hikâye… Çünkü bazı intikaller sadece bir yerden başka bir yere değil, insanın içindeki güvenli bölgeden bilinmeyene doğrudur. Ve bilinmeyen her zaman kar-

"Vesvâs: Son Yok" adlı kitabımdaki Zühre karakterinin hikayesidir. (Kan gömleğine yapışmıştı. Titreyen parmaklarımla kumaşın düğmelerini yırtarken, bir anlığına gözlerini açtı. Bakışı, ölümün bile geri çekileceği türdendi. “Dokunma!” dedi, sesi boğuk ama kesin. Sanki her hece bıçak sırtındaydı. “Yaran kötü.” dedim. “Eğer—” “Elini çek!” Bir an bile tereddüt etmeden söyledi. Ama ben çektim mi? Hayır. Diğer eliyle beni itti. Geriye doğru sendeledim düşmemek adına... Tam o anda gözüm, yırtılan gömleğin altından görünen tenine kaydı.Dövmeyle kaplı gövdesinden sanki nereye bakacağımı biliyormuşum gibi göğsündeki dövmeye takıldı gözlerim... Karanlık tenine kazınmış bir yılan… Ve o yılanın dişlerinin hemen altına kazınmış, kanla yazılmış gibi duran bir kelime: MÂRAN.) Herşey köyde, tek odalı bir evde o zamanlar bir çok yaşıtımın hayalini bile kurmaktan çekindiği üniversite hayatına atılımım ile başlamıştı... Fakat işler hiçte istediğim gibi gitmemişti. Okumak uğruna bir çok zorluktan geçtiğim, yıllardır hayalini kurduğum ve nihayetinde okumak için gittiğim o büyük şehirde, insan tacirlerinin eline düşeceğimi bilemezdim? Bu da yetmezmiş gibi dünyanın bir diğer tarafında, koca bir şehri esir almış eli kanlı çete üyelerinin bir taht uğruna yaptıkları güç yarışlarının içine düşeceğimi de bilemezdim? Brezilya... ` Çıkış Yok ` denilen labirenti andıran bu sokaklardan çıkmanın tek bir yolu vardı. En güçlüyü bulmak ve onu yönetmek... Söylendiği kadar kolay olmayacaktı. Bulduğum gizemli kitap ve beraberinde yaptığım büyü ile ödemem gereken bir bedel olduğunu geç farketmiştim. Başıma iyi şeyler gelmemişti. Bana hiç acımamışlardı. Kimseye acımamıştım... Öldürdüğüm insanlar ve uğruma öldürülenler... Ben Zühre... O kadının deyişiyle ansızın gökyüzünde belirip tüm dengeleri alt üst edecek; Kanlı Yıldız.

☀️☀️☀️ Bir okul… Bir görev… Ve sıradan görünen iki genç. 🦁🦁🦁

Bundan sadece bir yıl önce biri bana diğer insanların asla göremeyeceği varlıkları göre bileceğimi söyleseydi o kişiye popomla gülerdim. çocukluğumdan beri en çok korktuğum varlık hayaletlerken ki onların var olduğunu asla düşünmememe rağmen deli gibi korkan bir kız çocuğuydum şimdi hayatımın birer parçası haline gelmeleri hem traji komik hem de çok tırstırıcıydı. Evet .. yanlış duymadınız sevgili okuyucularım hayatım geçirdiğim berbat bir trafik kazasından sonra tamamen karanlığa mahkum oldu ve ben bu karanlıktan nasıl çıka bileceğimi bir türlü bulamıyorum ..

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

"Doğduğunda kalbinde saklı olan gerçekle bir ömür yaşarsın." Estelle, 1700`lü yıllarda, köylü bir ailede doğup cadı avlarından hayatta kalmaya çabalayan genç bir kızdır, ama onu bekleyen kaderden habersizdir. Şehirden gizlenen Manastır, Manastır`ın kuralları ve Manastır`ı koruyan Krallıktan habersizdir. Bu yolculuğunda Theodore Marsei ile tanışır ve tüm hayatı birden altüst olur. Şimdiye kadar alışık olduğu her şeye ters olan bu adam, onun hayatını değiştirir. Krallık`ın yöneticileri, cadı mahkemeleri ve manastır hayatı artık Estelle`i hedef alır ve hikâyeleri başlar. Estelle`in kaderi doğduğu an yazılmıştır ve geriye kalan her şey, tarih kitaplarına kazınması için onları yaşamaktır. Estelle insanlardan ne kadar kaçmak istese de ruhunun çağırdıklarından kaçabilecek miydi? Peki ya insanların inançlarından dolayı onu sokmaya çalıştığı cehennemden kurtulabilecek miydi? "Bir insanın inançları yüzünden cehenneme gidebilecek olması bana hep garip gelmişti. Peki ya dünyada yaşayan insanların sizi o cehenneme sokması? Bu da imkânsız gelirdi. Beni ele geçirdiklerinde daha 20`lerimdeydim, Dünyada sadece peri tozlarını yakalamaya çalışır, Yüreğim parladığı zamanlarda da ibadetlerimi yapardım. Ama hiç kalbimden dolayı avlanacağım aklıma gelmemiști. Beni yakaladılar. Çığlıklar içerisinde sesimi, Sesimle birlikte ruhumu kaybettigimde, Çığlıklarım manastırın duvarlarına kazındı. Ama kimse duyamadı."

“Her şey küçük bir ipucuyla başladı. Ama o ipucu, okulda saklanan büyük bir sırrı ortaya çıkaracaktı. Gerçek ise sandığından çok daha yakındı… Son ipucu her şeyi değiştirecek.”

Rible`ye soğuk bir kış vurmak üzeredir. Kral ve kraliçe kışı atlatmanın planalrı içinde boğulmuşken, krallıkta hapsolmuş Avcı Angela`nın omuzlarında ise çok daha ağır yükler bulunmaktadır. Mantıklı kararlar almak zorunda olan avcının önüne ise büyük engeller tek tek gün yüzüne çıkmaktadır.

Kehanet. Her zaman benimle olacaktı. O benim bir parçamdı. Benden annemi alandı, benden hayatımı çalandı, benden kalbimi alandı. "Ruhum gökte süzüldü ve onu buldu. Hiç var olmamış gibi göçüp gittik bu dünyadan. Kehanet beni seçmişti, bu kötü dünyayı korumak için benim ruhumu almıştı benden.

Bazen devlet, en sessiz anında bile tetiktedir. Sokaklar sıradan görünür; insanlar hayatın telaşında kaybolmuş gibidir. Ama perde arkasında nefesler kısılır, haritalar yeniden açılır ve ülkenin kaderi tek bir karara bağlı hâle gelir. Haftalardır yükselen uyarı sinyalleri, küçük saldırılar ve belirsiz patlamalar birikerek tek bir gerçeği işaret ediyordu: Bu kez karşılarında sıradan bir örgüt yoktu. Eylemlerinin satır aralarında çok daha büyük, çok daha hesaplı bir planın izi vardı. Devlet biliyordu. Onların hedefi bir şehri yakmak değil, bir geleceği kesmekti. Bu defa hata payı yoktu. Bu yüzden yıllardır gölgede çalışan iki tim devreye alındı: Turan ve Kurt. Çalışma biçimleri, karar yapıları, yaklaşım tarzları farklıydı. Biri strateji ve zeka ile ilerlerken, diğeri saldırı gücü ve sahadaki refleksiyle düşmanı çökertecek yapıdaydı. Birlikte hareket ettiklerinde ortaya çıkan tek gerçek vardı: Hiçbir güç, Türk milletinin dayanıklılığını küçümseyemez. Bu hikâye, o dayanıklılığın izini sürüyor. Gölgelerden yükselen bir düşmanı, karanlıkta büyüyen hesapları ve vatan için atılan her adımın arkasındaki bedeli anlatıyor. Her operasyon bir başlangıçtır. Her başlangıç yeni bir bedeli beraberinde getirir. Ve bu kez ödenecek bedel, kimsenin tahmin edemeyeceği kadar ağırdı. İki tim. Tek hedef. Kurt Timi düşmanı sarıp çökertirken, Turan Timi satranç tahtasının hamlelerini yöneten akıldı. Şimdi tarihlerinin en büyük tehdidine karşı birleşmek zorundalar. Not: Bu eserde geçen askerî unsurlar, operasyonlar, örgütler, mekânlar ve kişiler tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kurum veya yapılarla ilişkilendirilemez.

Asker & Eski Asker Gözlerimi gözlerine diktim. "Süsünden eksik olmuyorsun be kızım," dediğinde gözünün içi gülüyordu. "Yine hangi makyaj veya takı. Söyle güzelim. Söyle çünkü bunları bir tek senin için yaparım." Yüzümde tebessüm yer edindi. "Bana mermi verir misin peki?" Bir hata her iki hayatında sonu olmuştu . Kitabı yüzde yüz seveceğinize o kadar eminim ki. Okumadan bırakmayın

Işığın sırları gizlediği, gölgelerin ise kadim gerçekleri fısıldadığı bir dünyada Kael, iki kader arasında sıkışıp kalmış bir çocuktur. Sessiz bir köyde sıradan bir hayat sürerken, Yasaklı Kara Elflerin kızı Ashael ile karşılaşmasıyla her şey değişir. Damarlarında uyanmaya başlayan gizemli bir güç ve gümüş ay mührüyle mühürlenmiş bir yüzük, onu geçmişi bilinmeyen bir kaderin içine sürükler. Kael, soyunun gerçeğini öğrenmek zorundayken; dostluk, ihanet ve karanlık sırlarla dolu bir dünyanın kapıları da birer birer aralanır. Sırtındaki altı uyuyan gölgenin ardında, krallıkları kurtarabilecek ya da onları sonsuz bir karanlığa sürükleyebilecek bir güç yatmaktadır. Peki Kael bu gücü kontrol edebilecek mi... yoksa onun tarafından mı yutulacak?

Awyr Krallığı şövalyelerinin arasına bir kadın şövalye katılır. Çocukluk hayalini gerçekleştirip babasının yolundan gitmeyi başarmıştır. Seleira`nın ilk görevi için katıldığı grupta hem çocukluk arkadaşı hem de büyük aşkı Galahad da vardır. Onlar çocukken birlikte şövalye olma hayalleri kuran ve bunu gerçekleştirmiş iki çocukluk arkadaşıdır. Ve zamanla kalpleri birbirleri için çarpmaya başlamıştır. Ama karanlık yanı başlarındadır.

Yapılmaya geç kalınmış aşk itirafı, mezarda ölü hâlde yatan ruha dokunur. Kendini birden dört yıl öncesinde bulan Kardelen, hem hayatını düzeltme hem de platonik olduğu Yalkın`ın hayatını kurtarma fırsatı bulur. Milli yüzücü olan Yalkın`ın hayatında tek bir pürüz görünmüyordu. Öyleyse ona 𝘨𝘦𝘳𝘤̧𝘦𝘬𝘵𝘦 ne oldu?

Artık, savaşlar, açlık, ekonomik sıkıntılar, acı yoktu... Her şeyin düşünüldüğü ve tek bir elden yönetildiği o mükemmel düzen kurulmuş insanın huzur ve mutluluk arayışı sona ermişti. Artık sahip oldukları düzenle istikrar, yollarına ve geleceklerine ışık tutuyordu. Ama Vestalia`nın bir tutkusu, çözmek için uğraştığı yasak bir amacı vardı. Yaşadığı XII. APJUQTİA`nın yöneticileri bunu duysa onu vatana ihanetten en ağır cezaya çarptırırlardı çünkü yaşanılan zaman zaten mükemmeldi ve zamanda yolculuk yapmaya çalışmak için hiçbir mantıklı neden olamazdı. Bunu arayan insanlar vatanına nankörlük etmekle suçlanırlardı. Oysa o gün geldiğinde ve Vestalia bu iş için gerekli karışımı icat edebildiğinde gitmek istediği diyarların hayali onu çoktan ele geçirmişti. Kendi zamanından memnundu sadece geçmişi daha iyi bilmek ve geleceğinin güzelliğini görmek istiyordu. Tabii yanlışlıkla kendini zalim bir kralın ülkesinde ve onun yatak odasında bulmadan önceydi bu düşünceleri... Üstelik tek misafir kendisi de değildi....

"Şu anda bile bana abi diyorsun!"diye söylendi biraz sinirle. Kirpiklerim titreşti, sadece bakakaldım."Canım yanıyor,yapma." Ellerini iki koluma yerleştirip yaklaştı. Bakışları gözlerime kilitlenmişken "Hâlâ anlamadın mı Defne?"diye mırıldandı. "Sana olan bakışlarımdan, sana kıyamayışımdan, yanındayken heyecanlanmamdan hâlâ anlamadın mı?" Yine o ses tonunu kullanıyordu işte! Yine tüm savunma sistemimi etkisiz hâle getirmişti. Tek yapabildiğim öylece bakmaktı. Ne bir şey söyleyebiliyor ne de hareket edebiliyordum. Belki de bu kaçmak için kalan son fırsatımdı. Belki de fırsat falan kalmamıştı. Neredeyse apaçık konuşuyordu artık, nereye kaçıyordum? Yine de denedim. Hakimiyetini kaybettiğim kalbime yeniden ulaştım. Beynime gerekli sinyali gönderebildim. Ve son kez denedim. "Anlamadım ben hiçbir şey. Gidiyorum ben!" Bir an afallamış olsa gerek ki çektiğim kollarımı kolaylıkla kurtarabilmiş ve ondan uzaklaşmıştım. Hızla atan kalbime inat ben de adımlarımı hızlandırdım. Ama kulaklarıma ulaşan ses ayaklarımın olduğu yere mıhlanmasına sebep olmuştu. "Seviyorum Defne!" Atan kalbim sekteye uğramış etrafımdaki bütün sesler susmuştu. Günlerdir kaçtığım gerçek şimdi apaçık karşımdaydı. "Seni çok seviyorum!"

Hakkında infaz kararı çıkan Ülkem Atalay, bulunduğu topraklardan sınırın öteki tarafına hayatta kalmak için kaçmaya çalışır lakin karşısına çıkan yabancıyla hiçbir şey düşündüğü kadar kolay olmaz... ... "Sonra... bu insanların bir kıtayı paylaşamadıklarını gören Gök Tanrı, Atlantis Adası`nı ikiye böldü. Yaşadığımız yere Uçmağ dedi, karşı tarafa ise Tamuğ. İki ırkı birbirinden uzaklaştırdı, hatta bir Selenit ile bir Safirin yan yana gelmesini dahi yasakladı. Böylelikle asırlar önce yaşanan o korkunç savaşlar son buldu. Artık herkes kendi dünyasında, ait olduğu yerdeydi." Lakin ben ait olduğum yerde değildim. Varlığım, bir savaşa bedeldi. Varlığım, bir kıyametti. Varlığım, onu ve beni cayır cayır yakacak yangınlardı. Ben, Ülkem Atalay... bir soyun başlangıcı ve sonuydum. Şerefim üstüne yemin ederim ki... insanlar beni asırlarca hatırlayacaktı. ××× UYARI!!! OKURKEN RAHATSIZ EDİCİ KELİMELERE, OLAYLARA VE TETİKLEYİCİ UNSURLARA RASTLAYABİLİRSİNİZ!!!

Alıntı😘😘😘 Kapıdan gelen en ufak sesle irkildik. Yağız anında ayağa kalktı, beni arkasına aldı. “Işığı kapat,” dedi fısıltıyla. Kalbim kulaklarımda atıyordu ama dediğini yaptım. Karanlıkta nefesini hissedebiliyordum. “Korkuyor musun?” diye sordu. “Hayır,” dedim. Yalan söylediğimi ikimiz de biliyorduk. Bir adım daha yaklaştı. Eğer biraz daha hareket ederse... Dudakları çok yakındı. “Ben buradayken sana bir şey olmayacak,” dedi. Sesinde bir söz vardı. Tutulması gereken bir söz. O an fark ettim; asıl tehlike kapının arkasında değil… ona bu kadar güvenmeye başlamamdı.

Korku/Komedi türünde okumak istersen bu kitap tam sana göre. Nedeni bilinmeyen bir nedenden ötürü yeryüzündeki insan sayısı gittikçe azalır. Ancak azalmasının sebebi ölmeleri değil dönüşmeleridir. Böylesine kaos dolu bir hayatta iki yakın arkadaş yıllardır hayalini kurdukları şeyi yaşadıklarını fark ederler ve diğerleri gibi karamsar olmak yerine heyecan doludurlar.

Dünya bizi kurban sanıyordu; celladın masasına bırakılmış bir yem. Yanıldıkları nokta şuydu; Biz o masaya kendi rızamızla oturmuştuk. Savaşımız buradaydı. Elimizde ne bir kalkan vardı, ne bir zırh. Sadece birbirimize verdiğimiz söz vardı. Mürekkebimiz bittiğinde hikayemizi kırmızıyla yazmaya yemin etmiştik. Çünkü bizim hedefimiz intikam, yeminimiz kandı.

🌊 Bir Dostun Vedası, Hayatınızı ne kadar etkileyebilir? Alvin için hayat, en yakın dostu William’ı toprağa verdiği o puslu gün ikiye ayrıldı. Kendi seçtiği bir sonla, o çok gitmek istediği yere giden William’ın arkasında bıraktığı tek şey koca bir "Neden?" sorusuydu. William; hayat dolu, neşeli, kütüphanelerin tozlu rafları arasında kitaplara sığınan o genç adam, nasıl olur da bir karanlığa yenik düşerdi? Ve nasıl olur da dostum dediği Alvin onu bu noktaya gelene kadar farketmezdi... 🪞 Rüyalarındaki yüz yabancılaşmaya ve hayalleri sararmaya başladığında o kilitli kapının ardındaki sır onun tek hayat amacı olacaktı... Ve Alvin vedalaştığı dostuna bir söz verecekti... Neden İntihar Ettiğini  bir şekilde öğrenecekti...🔍 Peşinden gittiği soruların cevapları onu daha da derinlere ç ektiğinde her şey gitgide daha tekinsiz bir hal almaya başlayacaktı🪦 Karanlığın perdesi aralanırken içeri dolan aydınlık asla masum değildi...🪔 Asıl hikaye ortaya çıktığında tüylerinde ki merak ve korkunun melez duygusu kalbinin en ücra yerlerinde gezinirken Alvin hiç istemediği bir masalın kahramanı olmak için çoktan yola çıkmış olacaktı...⚔️ Bu onun dostuna olan son göreviydi Hiç başlamaması gereken bir görev....🔥