Patroniçe Serisi 2. Kitap Gül Kanat Eski Adı; Lavinia

"Bazı insanlar karanlıktan kaçar, bazıları ise o karanlığı yönetir... Selçuk Saygun babasının gölgesinden uzaklaşıp tek başına yaşamak için çabalarken, aniden gelen haberle geçmişi kapısında bekler. Geçmişiyle yüzleşebilecek mi? yoksa herşeyden uzaklaşıp kendisinden ve geçmişinden kalabilecek mi?

“Kalbin çok hızlı atıyor bayım. Bir mermiden bile daha hızlı…” “Bende mermi etkisi yaratıyorsun demek ki…” ———————————— "Sen benim sadece bir parçam değil, sen benim her zerremsin. Her hücrem sensin. Ben tamamen senden ibaretim. Seninleyken adım gibiyim, yanıyorum. İçimde bir sen var... beni ısıtıyor hatta yakıyor. Ama seni de yakıyor." ———————————— Yalanların yaşadığı doğruların ölmeye yüz tuttuğu bir hikaye... Her şey ortaya çıkacak! Ateş`ten bu çember hepimizi yakıp yıkacak. Bizler küllerimizden doğacak olanlarız!🔥 ———————————— Hayatım bir korku filminden farksızdı zaten. Ruhum cinayete kurban gitmişti. Ama bir cinayete katilin en yakınıyla beraber tanık olmak! İşte bu her şeyin tamamen bittiği noktaydı o anda. Ama ne derler bilirsiniz `Her son bir başlangıçtır` ———————————— "Bir insan daha kaç yerden kırılabilir? Bir ruh daha ne kadar parçalanabilir? Ölü bir ruhu bile nasıl hala öldürmeye çalışabilirler!? Daha ne kadar sürecek bu eziyet, daha ne kadar çekeceğim ben bu hayatı. Dönüyor, durmuyor. Sanki beni her defasında daha da sert düşürmek için çabalıyor" diyebildim gözyaşlarımın arasında. "Düşmek bir yana dursun, ben olduğum sürece bir daha asla üzemeyecekler seni. İzin vermem buna. Parçalanmış kalbini iyileştiremem ama senin için kendi kalbimi söker takarım sana. Sen benim hem gündüzüm hem gecemsin. Ancak kalbim sende atarken ben nefes alabilirim. Sen benim her şeyimsin lan" diyerek kendine çekti beni. Sıkı sıkı sarıldı sanki bir daha hiç bırakmayacak gibi. Ona tutundum sadece. Yaşamak için aşık olduğum adama tutundum sadece. Nefes alabilmek için ona tutundum... ———————————— Tüm hakları saklıdır, bana aittir. En ufak bir parçasının, detayının (ç)alınması durumunda dava açarım, bilginize :)🪐

Korkuyordum, titriyordum gerçekler sert bir şekilde yüzüme vuruyordu. Ve ben bir kez daha ölmüştüm...

Asker/istihbaratçı kurgusu Alya iki sey için and içti; Biri vatan. Diğeri intikam. Ailesini bir kaza görünümlü suikastte kaybeden. Ölüm ile dirilip Alya olan Leyla’nın verdiği yaşam mücadelesi ve içindeki öfkenin nasıl intikama dönüştüğünü okuyacağınız. Ailesini ondan alan gizli bir örgüt olan Hançer’in beş yıldızı adlı örgütü yok etmeye yemenin eder. Aksiyon, teşkilat tarzında ilerlerken ihanetleri ve sırlarıda peşinden getiren bir hikayeye sahiptir. O zaman ne diyelim; Alya’nın hikâyesi nasıl başlasın? Bir varmış bir yokmuş ile mi? Yoksa, evvel zaman içinde diye mi? Kitap İnkspired uygulamasında ve Web sitemde yayındadır. İnkspired uygulamasında 23k olup birçok okura ulaşması ile beraber 3.kitaba kadar da yayındadır orada. YouTube üzerinden soranlar olmuştu o nedenle atıyorum. İyi okumalar.☺️ YouTube kanalıma beklerim ( VATAN YAZARI)

Sahilin sessizliği can yakıcıydı Onsuz 1 ay 2 gün 8 saat geçmişti Deniz onun bana armağanıydı Deniz onu bana geri getirecek tek şeydi Kumsal ve Aybars iki farklı insan... Bu hikayede ikiside acı çekecek ikiside yanacak ama kader onları hep bir araya getircek... Zaman,yer, kişiler ve hatta kendi karakterli değişse bile her zaman birlikte bu yola devam edecekler ... Ve sizler Bu yolculuğa hazır mısınız?

Melis, yedi yıl önce ailesinden çalınan hayatı geri almak için geri döndü. Tek bir amacı vardı: Onu mahveden Araslı ailesinin içine sızmak ve her şeyi içeriden yakmak. Planı kusursuzdu, adımları hesaplıydı. Ta ki o malikanenin varisi Arda Araslı ile göz göze gelene kadar. Arda, Melis`in karanlık dünyasındaki tek aydınlıktı. Melis ise Arda’nın cennetini yerle bir edecek olan fırtına.

Geçmişin yankısı, geleceğin kıyısı, bugünden bakınca yarının ilk adımı; bir nefeslik cesaret, kaderin kapısı. Uzun yıllar sonra çocukluk arkadaşı olan Ada vesilesiyle ülkeye yeniden dönen Naz Aksoy, geçmişin yükünü bırakıp yeni bir hayata başlamak ister fakat geldiği gibi kaçtığı geçmişiyle karşılaşır. Yeni bir bir gelecek için çıktığı bu yolda en büyük korkusu Cihan Aksoy`un başlattığı bir oyun tüm dengeleri değiştirir. İntikam için çıkılan bu yolda Naz`ı bekleyen yalnızca oyun kurucular değil, kendi içinde ki sessiz yaralardı; çünkü bazı hesaplar mahkemede değil kalpte görülürdü. Geçmişin izlerini silmek isterken attığı her adımda Cihan`ın bıraktığı gölgeler büyür; dostla düşman arasında ki çizgi incelir. Güvenmek kumar, susmak ise ihanet olur. Aşk görünmez bir kapı gibi durur önünde, açarsa geçmişi kanatır, kaçarsa geleceğini. Çünkü bazen bir kalbe sığınmak istersin ama dokunduğun an kendi duvarlarında yüzleşirsin. Naz, sonsuzun kıyısına geldiğinde bir seçim yapmak zorunda kalacak; ya intikam ateşinde yanıp kül olacak ya da aşkın nefesiyle yeniden hayat bulacak. Koca bir hayat belki de o an verdiğin karara bağlanabilir; şimdi nefes al, cesaretlen. Açılacak kapı senin geleceğin.

“Sabahın altısında insan neden taşınır ki, komşum? O sabah, komşum yüzünden işteki ilk günüm berbat geçti. Dikkatsizliğim yüzünden işten çıkarıldım. Evet, sırf dikkatsizlikten. Çok saçma, değil mi? Bazen benim hayatım da bana saçma geliyor. Neyse… Ama o gün kendime bir söz vermiştim: Hem eski patronumu çökertecek, hem de o komşuyu paşa paşa apartmandan gönderecektim.”

Bazı yaralar kanamaz . Bazılarıysa kapanmış gibi görünür ama her nefeste biraz daha derinleşir. Yüzümdeki bıçak izi.. Ama asıl sıyırık , kimsenin dokunamadığı yerderdir. Ben NARE AYDEMİR . Yaşadığım o kabus dolu geceden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı.

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

"Bir gün yaşadığınız bu hayatın sadece yalandan ibaret olduğunu öğrendiğinizde ne yaparsınız?" “Gerçekler er ya da geç ortaya çıkardı. İster tam zamanında olsun, ister hiç beklemediğimiz bir zamanda.” “ İçinde olduğun bu hayatta kendisini bulmaya çalışan bir Berçem’in hikayesi.” "Geçmiş sırlarla dolu!! Gün geçtikçe geleceğin tehlikeli yüzünüze çarpıyor" (Bu kurgudaki her şey tamamen hayal ürünüdür.) Bölüm sonunda oy vermeyi, yorum yapmayı ve beni takip etmeyi unutmayın. Şimdiden teşekkür ederim Zamanın Ters Yüzü

"Diz çökme Veyra! Unutma, çelik dövülmeden sertleşmez!" Veyra için hayat, babasının örsünden çıkan kıvılcımlar ve annesinin sevgi dolu nasihatlerinden ibaretti. Ta ki o uğursuz sabah, gökyüzü dumanla kaplanıp Şehzade’nin ordusu köylerine bir kâbus gibi çökene dek. Gözlerinin önünde önce babasının onuru, sonra annesinin nefesi soğuk çelikle kesildi. Geriye kalan tek şey; küle dönmüş bir geçmiş ve damarlarında yanan, dindirilemez bir nefretti. Şehzade, bu vahşi öfkeyi söndürmek yerine onu bir mücevher gibi işlemek istedi. Veyra’yı bir atın arkasına bağlayıp sarayına kadar tozun ve kanın içinde yürüttü. Onu öldürmedi; çünkü saf nefretin, en keskin kılıçtan daha tehlikeli olduğunu biliyordu. Şimdi sarayın mermer koridorlarında sessiz bir fırtına büyüyor. Şehzade, kendi celladını bizzat iyileştirip başucuna diktiğini henüz bilmiyor. Bir genç kızın çaresizliği, bir imparatorluğun yıkımına yetecek mi? "Ben senin eline batan bir kıymık olmayacağım Şehzade. Ben senin boğazına dolanan o halat, her kadehinde içtiğin zehir olacağım."

Geçmişin bıraktığı izler, suskunluklar ve yarım kalmış duygular onun peşini bırakmazken, Zühre hayata karşı dimdik durmayı öğrenir. Güçlü görünmenin ardında saklanan kırılganlığıyla, kaderin çizdiği yolu sorgular; kaçmakla yüzleşmek arasında sıkışır. Bu roman; acının insanı nasıl büyüttüğünü, umudun en karanlık anlarda bile nasıl var olabildiğini ve bir insanın kendini bulma mücadelesini anlatıyor. Zühre, yalnızca bir isim değil; karanlıkta parlayan bir yıldızın hikâyesi. “Geçmişten kaçamazsın, ama onunla yeniden doğabilirsin.”

Öldüğünde mezar taşına adı bile yazılmayacak olanlardık; Biz isimsizlerdik

Hayat çok acımasızdı hemde çok acımasızdı bir kız çocuğnun çığlıklarını içinde tutması kadar acımasızdı Ben Asena;Annemin ve abimin öldüğü gün hayat hikayemin bittiğini sanıyordum ama benim hayat hikayem üvey abimin yaptığı bir hatadan dolayı berdel olarak o konağa gelin gittiğimde başlıyordu...

Sanki insanların ayakları altında ezilen, her adımda biraz daha değersizleşen bir araziydim. Kara topraklarım susuzluktan, en çok da değersizlikten çatlamıştı; ne bir yeşerme ümidi ne de uğruna uğraşılacak bir verim kalmıştı. Herkes ezip geçmiş, kimsenin ayak basmayacağı bir çöle dönmüştüm adeta. Ta ki bir gün, avuçlarında masumiyetin safiyetine sahip izlerle küçük bir erkek çocuğu gelene dek. Hiç tereddüt etmedi, avuçlarında gizlediği beyaz nilüfer tohumunu kurumuş kara topraklarımda sakladı. Yıllardır çektiğim su hasreti, küçücük bir erkek çocuğunun küçücük elleriyle bana emanet ettiği o umutla son bulmuştu. O umut bana o gece yağmuru getirdi. O umut beni o gece bataklığa dönüştürdü

geçmişte yaşanan olayın intikamını teker teker alınır. Ama bu intikamı Alan kişi öğrenen esel şoka uğrar çünkü hiç beklemediği birisidir.

Düşmandan aşka olabilir mi??

Bana seslenilmesi ile titreme aldı. "Sen buraya ait değilsin" diye bağırmasıyla gözlerimi sımsıkı kapattım. Kısılmış sesiyle devam etti."Sen hiç benim olamayacakmışsın" demişti. Dediklerinin ağırlığı ile eziliyordum. Gözlerini gözlerime yasladı.boşluğa düşmüş sesiyle "Biz hiç var olmamışız Aysun" demişti Dediklerinin ağırlığı ile derince titredim. Soğuk soğuk akan terler ile boğuluyordum.olmayacak hikayenin himayesine girmiştim. Meğersem Biz geçmişin izlerini gelecekte göremeyecek olanlarmışız...

Abisinin ölüm haberini alan kız kendi kafasında planlar kurarak katılı bulmaya çalışır ve yıllar önceki çocukluk aşkı o dosyayı yürütmek için gizli göreve çıkar ve bu görevde ona gizlice yardım eder. Gözleriyle * beni affet* der gibi baktı ve ringden inerek yanına gelip sıkıca bana sarılıp boynuma öpmeye başladı kafasını ardından hafif kaldırıp kulağıma doğru " Hayatıma hoşgeldin Elzem Kızı"...

4 Genç okudukları bir kurgu ile dalga geçer ve kendi aralarında teoriler üretirler. Bu ilginç kurguyu bir tablo olarak çizen Öykü bir anda tablonun içerisine düşer ve aslında kurgudaki Kral`ın lanetinin bir parçası haline gelir. Geri dönmek için elinden geleni yapmak ister ama Öykü`nün ufak bir rahatsızlığı vardır. Şoka girdiğinde konuşamaz ve bu ufak sebep yüzünden çok büyük olaylara sebebiyet verir. Bir evliliğe, bir topluma ve yabancı bir sevdaya. İçerisinde bolca romantizmin geçtiği bu hikayemizde size bir Öykü anlatacağım... "Bir LadyRebel Klasiğidir."

Bazı hayatlar bir kurşun sesiyle ikiye bölünür. Nazlı’nınki bir bakışla başladı, bir kayıpla büyüdü. Güçlü bir babanın gölgesinde, susarak büyümeyi öğrenmişti. Sevmenin zayıflık, beklemenin kader sayıldığı bir dünyada kalbini saklamayı bildi. Ta ki geçmişin çatlaklarından sızan bir sır, bütün bildiklerini yerle bir edene kadar. Kan bağı sandığı şeyin aslında bir suskunluk olduğunu öğrendiğinde, hayat artık geri dönülmez bir yola girmişti. Alparslan’la gözleri birbirine değdiği an... O andan sonra ne sokaklar aynı kaldı ne de geceler. Aşk, onun için bir masal değil; barut kokusunun, ihanetin ve yarım kalmış cümlelerin ortasında filizlenen bir direnişti. Depoların karanlığında yankılanan silah sesleri, kapıların ardındaki hesaplaşmalar, ailelerin kurduğu görünmez savaşlar… Nazlı, sevdiği adamın yanında durmayı seçtiğinde sadece bir kalbi değil, bir kaderi de sahiplenmiş oldu. Çünkü bazen en büyük cesaret, korkunun tam ortasında “ben buradayım” diyebilmektir. Ve bazı aşklar… Kanla değil, Ateşten geçerek kazanılır.

Resmi kayıtlara göre ben bir ölüyüm. Bir numara, bir dosya ve soğuk bir mezar taşından ibaretim. Haksız yere müebbet yediğim o hücreden çıktığım gece, bana bir hayat değil, bir silah sundular. Adı haritalarda geçmeyen, hiç kimsenin bilmediği o akademiye adımımı attığımda tek bir kural vardı: Öldürmezsen, ölürsün. Ama asıl tehlikeyle daha sonra yüzleşeceğimden haberim yoktu. Yüzünü maskesiyle, ruhunu karanlığıyla örten o çocuk... Bakışları bir namlu kadar soğuk, dokunuşu ateş kadar yakıcı. İkimizde bir birimizden nefret ederken bu nefretin farklı bir duyguya dönüşeceğinden ikimizde habersizdik. Ama ikimizin de bildiği tek şey vardı: Bu hikayenin sonunda ya birbirimizi iyileştireceğiz ya da içine düştüğümüz karanlıkta birlikte yok olacağız.

Karadeniz`in hırçın dalgalarını ezbere bilen 30 yaşındaki Özel Kuvvetler Komutanlığı`nda görevli Üsteğmen Giray Bozkurt, sosyal medyada gezinirken karşısına bir haber çıkar. 28 yaşındaki Avukat Asena Tekin`in hakkında tutuklama kararı çıkarıldığını öğrenen Giray Bozkurt, boy boy fotoğrafları paylaşılarak adı manşetlere kazınan bu Avukat`ın aslında çoktandır hayatında olduğunu öğrenir. Nedenini öğrenmek için ise onun kullandığı taktiği kullanır. Asena için ezelden beridir var olan aşk, Giray için düşmandan aşka başlığını temsil edecektir; ancak kimsenin bundan haberi yoktur. Oylamanız dileğiyle, iyi okumalar. Zehra B.