" Geçmiş hiç bu kadar yakın olurmu? Sonsuz bir döngüye girmişken kaçış ara, yolları bul. Çünkü geçmiş seni yakalarsa hapseder." "Küçük bir kızın dünyayı sarstığı bir dünya kalacak gelecektekilere." " Çünkü Kara ejderha herkesi avlamaya geliyor."

“Geçmişte tahsil edemediğin duygularının ihtiyaçlarını, gelecekte başka yollar ile hesap kapatmaya çalışmak işe yaramaz. ZARAR verir, ZİYAN getirir.”

*Lise- Mafya kurgusudur; bolca dram, romantizm, ayrılık ve kırıklık içerir* 🪷🪷🪷 "Abi," dedi. Sesi sakindi. Bu sakinlik, onu tanıyan herkes için bir uyarı niteliğindeydi. Tourette sendromuna sahip Cennet, sessizliğine alışmış bir lise son sınıf öğrencisidir. Yalnız kalacağını düşündüğü anda hayatına giren üç kişiyle kaderi yeniden şekillenir. Ayaz, Berkcan ve Asiye... Yer altı dünyasının gölgesinde büyümüş üç isim. Geçmiş, Cennet`in kapısını çaldığında ise hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Liseden üniversiteye, nefretten aşka, intikamdan huzura uzanan bir kitap. CAM KIRIKLARI serisinin ilk kitabı AKŞAM OLMADAN`A hoş geldiniz.

Ben Okyanus, büyük bir Yangın’dan çıkmayı başarmış ama Kül’e dönmüş bir İstihbarat Ajanı.   Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya...   Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus’tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum?   Okyanus’un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi?   Okyanus’ta boğulacak mıdır?   Yangın’da Kül’e mi dönüşecektir?   Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır?   Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi?   Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus’un bilinmeyen geçmişi...   Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus’un Kül`ü müydü? “Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”   “Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”

Kendine vassal olan gençlerin intikam hikayesidir.

"Canavarı uyandırdıysan eğer uysallaştırmayı da öğreteceksin. İnine girdin bir kere, yanmayı da yakmayı da göze almak zorundasın, Vera." ❝Uyuşturucu kaçakçılığının yeni örgüt lideri olan Kutay K. Karaca, güvendiği ve her şeyini bildiği sağ kolu olan Ayaz Sarınç`ın milyon dolarlık parasını kaçırıp, tüm bilgilerini de baş düşmanına satıp ihanet ederek ortadan kaybolması, büyük bir borcu ve ödemesi gereken bir ihanet bedelini de beraberinde getirir. Ayaz`ın babası olan Ender Sarınç, kefareten Kutay Karaca`ya büyük kızı Nida`yı para karşılığı satıp ihanetin bedelini ödemeyi planlar ancak plan istedikleri gibi ilerleyemeden Nida`nın kül olan cesedi bulunur. Ablasının ölmediğinden emin olan doktor kardeşi Vera, bu işin peşine düşerken borcu ödeyecek olan yeni kişidir. Öfke dolu başladığı bu yolda hedefinde Kutay K. Karaca vardır ancak unuttuğu detay ise Vera`nın babasının geçmişte, örgütüm başına geçmek için öldürdüğü eski uyuşturucu lideri Vladislav`ın da intikamının hesabını soracak olmasıdır. Tüm ihanetin ve geçmişin bedelini başa geçen yeni örgüt lideri Kutay Karaca ödetecekken bir süpriz çıkagelir. Vera`nın lisedeyken illegal araba yarışçısı olan eski flörtünün takıntılı ezeli rakibi de yıllar sonra peşlerine düşer. ❞

"Herkesin bir celladı vardır. Bazıları canınızı alır, bazıları ise canınız olur." Bir yanda ihanetin gölgesinde büyüyen Ada, diğer yanda buzdan bir imparatorluğun tek sahibi Cihan Soykan. Bu hikaye, bitmiş bir sonun değil, küllerinden doğan bir başlangıcın hikayesi.

🌑🌑🌑 Siyah Karaer, bugün o, yer altının en gizemli örgütü Les Ombres Noires`in (Kara Gölgeler) lideri. Tek bir amacı var: Geçmişini çalan babasından intikam almak.​Ancak bir metro istasyonunda, buz gibi bir gecede kaderi, kendisi kadar sert bir yabancıyla çarpışır: Kaan Aras.​Kaan, sistemi kökten yıkmayı amaçlayan Point Zéro örgütünün lideridir ve yanında en az kendisi kadar gizemli "sağ kolu" Alpar vardır. İhanetin, sırların ve pıhtılaşmayan yaraların gölgesinde iki lider, iki düşman örgüt ve kaçınılmaz bir çarpışma...​Siyah, kanını durduran bu adamın aslında hayatını altüst edecek kişi olduğunu anladığında, artık çok geç olacaktır. ♟️♟️♟️

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Averia`nın kadim topraklarında Voltrixler yıldırımı, tenebrynler karanlığı, varonlar rüzgarı, frovalar soğuğu, ignariler ateşi taşırdı damarlarında. muhafızlar ise iki dünyanın arasında melez bir ırktı Diyarı yokuşa sürüklenmesi ise üç adam korkaklığın eski suçunu işlemesiyle başladı Kanlarından olan bebekleri oramanın soğuk kalbine bıraktılar ölüm için fakat orman ölüm değildir orman hatırlar bir alfa ejderha, küllerle kaplı kanatların açtı onları yutmadı besledi Kutsal ejderha sütü ile beslenen o terk edilmiş bebekler, zamanla efsanelerin karanlık kıyısında fısıldanan isme dönüştü: Ejderha Muhafızları Ateş göz bebeklerinde yanıyor, damarlarında kadim bir kudret akıyordu safkan krallıklar korktu korku savaşı doğurdu savaş ise katliamı Muhafızlar Endowa diyarına göç etti Ama Endowa bir mezarlıktı; ölülerin değil, unutulmak istenenlerin mezarlığı Orada sürgününün paslı zinciriyle büyüyen, yüz yıl boyunca intikamı bekleyen morganlar vardı ve yüz yıl sonra, kan yeniden konuştu Valessia. Kanlı kılıcı, içindeki intikam ateşini harlıyor Adı, geceleri çocukları susturan bir fısıltı: Pençe Bir kahraman değil Bir kurtarıcı hiç değil Bir seri katil Ama belki de dünyanın ihtiyaç duyduğu tek şey, bir canavardır morganları durdurabilecek tek şey, efsanelerde yazan ilk ejderha muhafızına ait günlükte yazıyordu ve Valessia`nın yeni hedefi morganların soyunu kurutmaktır Tam o sırada, yüz yıllardır mühürlü duran Averia-Endowa geçidi tekrar açılır Kanın mı, yoksa barışın mı iki diyar arasında yol bulacağını kimse bilmez çünkü bazı kapılar ışığı bazı kapılar ise karanlığı serbest bırakır Ve bu hikayede... Hiç kimse masum değildir

Hayat bazen tek bir gecede, tek bir yalanla darmadağın olur... Açelya’nın tüm dünyası, sevdiği adam tarafından terk edilmesi ve aynı gece annesini kaybetmesiyle kül olur. Ancak bu acının içinde, bir mucizeye dönüşmeye aday, ama karanlık bir sırrı da beraberinde taşıyan bir bebek yeşermeye başlar. Korhan’ın geçmişindeki hataları telafi etme çabası ve Açelya’ya karşı duyduğu o tanıdık ama bir o kadar da yabancı "sahip çıkma" isteği, ikisini de uçurumun kenarına sürükleyecek. Bu hikaye, küllerinden doğan bir çiçek mi yoksa yeni bir yıkım mı getirecek? "Açelya, o gün o odada sadece annesini değil, kendi ruhunu da o soğuk yatağın üzerinde bıraktı... Ta ki Korhan’ın karanlığına çarpan o ilk bebeğin sesine kadar."

"Celladının merhametiyle büyüyen bir çocuk, adaleti kendi elleriyle yazmaya mahkûmdur." Eğer müzikle kitap okumayı seviyorsanız, Vebal`in ruhunu yansıtan şarkılar; Cem Adrian, Kül Beni Hatırladın mı Herkes Gider mi Hüküm Biz Senle Kendine İyi Bak Beni Affet Bu Gece Ne Ağlarsın İpek Açar, Ninni

Asker/istihbaratçı kurgusu Alya iki sey için and içti; Biri vatan. Diğeri intikam. Ailesini bir kaza görünümlü suikastte kaybeden. Ölüm ile dirilip Alya olan Leyla’nın verdiği yaşam mücadelesi ve içindeki öfkenin nasıl intikama dönüştüğünü okuyacağınız. Ailesini ondan alan gizli bir örgüt olan Hançer’in beş yıldızı adlı örgütü yok etmeye yemenin eder. Aksiyon, teşkilat tarzında ilerlerken ihanetleri ve sırlarıda peşinden getiren bir hikayeye sahiptir. O zaman ne diyelim; Alya’nın hikâyesi nasıl başlasın? Bir varmış bir yokmuş ile mi? Yoksa, evvel zaman içinde diye mi? Kitap İnkspired uygulamasında ve Web sitemde yayındadır. İnkspired uygulamasında 23k olup birçok okura ulaşması ile beraber 3.kitaba kadar da yayındadır orada. YouTube üzerinden soranlar olmuştu o nedenle atıyorum. İyi okumalar.☺️ YouTube kanalıma beklerim ( VATAN YAZARI)

Kalp atışlarımın yankılanmasını kulaklarımda duyabiliyordum. Beni bekleyen uçağa doğru koşarak yaklaştığımda arkamdan hızla gelen araba ışıkları tenimde karıncalanmalar yaratıyordu ama durmadım. Uçağa kadar koşarken arkama bile bakmadım. Onu bırakıyordum ve onun bundan haberi bile yoktu. Ben buradan gidip yeni hayatıma yeni bir kimlikle başladığımda artık her şey için çok geç olacaktı. Ona demiştim. Ona beni elinden kaçırırsa bir daha asla bulamayacağını söylemiştim ama o benimle alay etmişti. Kalbimi kırmıştı ve ben de şimdi onun kalbini kıracaktım. Arkamda bıraktığım şehre son bir kez bakış attım. Heavenhell, gece ışıklarları içerisinde görkemle aydınlanıyordu. Bu şehirde yaşayan herkesin bir sırrı vardı. Şehirin kendisinin bile.. Ve benimde sırlarım var, nasıl olsa bazen en tehlikeli sırlar, en güzel şehirlerin altında gömülüdür...

"Gölge İmparatorluğu" Karanlık sokaklar, gizemli anlaşmalar ve hiç bitmeyecek bir intikam… Her bakış bir sır, her adım bir tehlike saklıyor. İki dünya, iki karakter… Biri gücün, diğeri cesaretin simgesi. Ama tek bir hata, her şeyi yerle bir edebilir. Bu, ihaneti, aşkı ve sınır tanımayan bir mücadelenin hikayesi. Senin görebileceğin tek şey gölgeler, ama gölgelerin ardında gerçekler fısıldıyor.

Eylül, adını bilmediği bir hayatın içine bırakıldığında tek istediği şey biraz huzurdu. Miraç ise bu evliliğin sadece bir zorunluluk olmadığını kendine bile itiraf edemiyordu. Aynı evde, aynı sofrada, aynı kalabalığın içinde… Ama bambaşka yalnızlıklarda. Miraç, Eylül’ün yabancılık çekmemesi için çabaladıkça; Eylül, kalbini korumak için bir adım geri durdu. Çünkü bazı evlilikler imzayla başlar, ama güven zamanla yazılır. “Bir Papatya Meselesi”, iki inatçı kalbin, gururla sevgi arasında verdiği sessiz mücadelenin hikâyesi. Aynı zamanda ise sırların, travmaların içinde olan bir hikaye.

İNTİKAMDAN DOĞAN BİR AŞK MASALI ... Genç kadının gözlerinde derin bir yenilgi vardı. Yorgunluk ve bitkinlik bedenini esir almış, bakışları küçük ellerinin ortasında kızıla boyanmış lekeye takılmıştı. Yarın, hiç tanımadığı, hiç sevmediği bir adamın karısı olacaktı. Abisi için… Ne yaşadıysa, neye mecbur bırakıldıysa, hepsi abisi içindi. O ve  onun bebeği için… Korkuyordu. O adamın gözlerinin kahverengisi öylesine delice bakıyordu ki, sanki canının yanacağını bağırır gibiydi her göz süzüşü. Kardeşinin intikamını alacaktı elbet o kadın vesilesiyle. O ve onun ailesi düşmandı adama. Ve adam düşman sevmezdi... Berzan BORAN. Canını yakacaktı… Ciğerini nasıl söktüyseler öyle solduracaktı  o ailenin en kıymetli çiçeğini. Kabus olacaktı bir kere. Kardeşini ondan koparmanın bedelini ödetmek için yakacak, yanacak, kül olacaktı. Ama bir şey vardı… Kalbi… Kalbi o çiçeği soldurmak istiyor muydu? Bunu billmiyordu işte  Kadının gözlerinde ürkek ceylanlar saklıydı; hem korkusuz, hem de kaçmak ister gibiydi. Bakışları pusluydu; bir yanı bangır bangır adama nefretini haykırırken diğer yanı sanki hak veriyordu. Biliyordu ki sanki canı yanıyor. O kadın değeri bir mücevher gibiydi… Ama adam farkında bile değildi elindeki servetin. Bir yanı delice kadından kaçmak isterken, diğer yanı da  adını koyamadığı bir hisle yanıp kavruluyordu. Neydi bu yoğun duygunun adı? Kıskançlık… Bariz kıskançlıktı... “Hazır ol Civan Bey,” dedi genç adam. “Yarın gelip alacağım cevabını. Seçim senin; ya kardeşim, ya kardeşin.” Sözleri ağırdı. Ortama çaresizlik sinmişti. Kadının ürkek parıltılarla şekillenen harelerinden gözlerini alamıyordu. Onlar, büyük bir intikamın kurbanıydı. Kadın, yanaklarından süzülen damlalarla teslim olmuştu adama. Peki ya adam? Oysa o  çoktan kendinin saymıştı kadını… Geliyor… Büyük bir intikamın gölgesinde yeşerecek mucizevi bir destan. Ya intikam bitecek, aşk kazanacaktı… Ya da intikam kazanacak, aşk hiç var olmayacaktı. Onlar, ancak birbirlerinin gölgelerinde nefes alabilecekti. BERZAN ❤ GÜL BORAN

Acıma duygum yoktu. Benden alınan herşey gibi o da elimden alınmıştı. Bir yılbaşı gecesi kardeşimi kaybettikten sonra yeraltında bir lakabım olmuştu."Gecenin Kızıl Fırtınası" Kardeşimi öldüren o katili bulmak için reddettiğim o mirası almıştım. Biz Eminent ailesiydik. O köklü mafya ailesi ama biri benim kimliğimi öğrenmişti. Palyaço maskeli o adam. Kardeşimide o öldürmüştü fakat kimliğini öğrenemiyordum ve şimdi çıkmış bana meydan okuyordu. Kazanacağını düşünüyorsa hodri meydan. Ben Annabel Catherine Eminent`tim. Bazıları için zayıf bazıları içinse güçlü bir halkaydım. Ama ne olursa olsun birgün o halkanın boyunlarına dolanacağını bilmiyorlardı.

Aile kurgusu. Öz kızlarını öldü sanan aile, Üvey kızlarını çok seven aile, Her şey ortaya çıkarsa sonra ne olur? Derin öz ailesin kabul edecek mi? Ya Derin’i ailesinden koparan kişi tanıdıkları biriyse, her şey açığa çıkınca ne olacak? Not, az miktarda bazı bölümlerde argo, küfür ve şiddet bulunmaktadır. *** Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Fotoğraflar Pinterest’den alınsada kendim birleştirmiş olup, kurgunun ismi tamamen şahsıma aittir.

Abime atacağım en büyük kazığı atmıştım. Düşmanıyla evlenmiştim. Arden ile evlenmek zorunda kalmıştım başka çarem yoktu. İyi biriydi yani ben öyle sanıyordum... Abimden intikam almak için beni kullanacağını nerden bilebilirdim ki...

Bir zamanlar lise yıllarında birbirlerine aşık olan Eslem ve Şahin son derece cesur kararlar alırlar.Eslem`in ailesi bu duruma şiddetle karşı çıkar ve Şahin`in ailevi durumlarıda ilişkilerini bitirir.Yıllar sonra amansız bir mücadelenin içinde buluşan ikili, bir daha hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağının farkındadır.Fakat ikisinin kavuşması zamanla imkansız hale gelen aşıklar; Şahin`in mücadelesi ve Eslem`in acıları arasında sıkışıp kalacaktır.

“O adam sana bir şey mi yaptı?” diye sordu Deniz merakla. Onu çok bekletmeden cevap verdim. “Beni kaçırdı. Nedenini hâlâ tam olarak bilmiyorum. Ama aylarca bir depoda tuttular beni. Ellerim bağlıydı, bazen günlerce konuşan kimse olmuyordu. Bazen de… keşke hiç konuşmasalardı diyordum.” Omzumdaki ağrı biraz sızladı ama devam ettim. Çünkü artık duramazdım. “Sonra bir gece… deponun dışından gelen silah sesleri duydum.” Deniz’in bakışları keskinleşti. “Bağırışlar vardı. Kapılar kırılıyordu. İnsanlar koşuyordu.” Gözlerimi tekrar ona çevirdim. Hala devamında ne geleceğinin merakıyla bana bakıyordu. “Ve sen içeri girdin.” O an odadaki sessizlik ağırlaştı. Deniz bir an kıpırdamadı. Daha doğrusu kıpırdayamadı. Ama yüzündeki ifade donmuş gibiydi. --------------------- On bir yıl önce bir depoda hayatları kesişti: biri kurtaramadığı bir kız, diğeri unutamadığı bir gece. Şimdi kader onları yeniden karşı karşıya getiriyor… ama bu sefer aralarında yalnızca geçmiş değil, intikam da var.

"Adaletin sesi olmalıydı… ama kalbi, karanlık bir sırra aitti.” (Sizce Savcı Ada Korkmaz mafya lideri Alaz Karahan`ın zorla evliliğini yapmayı kabul etmiş midir?)

Bir katil ve bir yakuza. İkisi de kendi dünyalarındaydı. Tamamen bağımsız... Ama yolları bir şekilde kesişti. O gece, Dolunay karanlık gökyüzünün tam tepesindeydi. Yağmur ise tüm şiddetiyle yeryüzünü sırılsıklam ediyordu. Henüz farkında değillerdi. Ama o gece, onlar için mezara kadar gidecek bir çatışmanın habercisiydi.

Bu bir ASKER ve GERÇEK AİLEM kurgusudur. ‘’Sen benim kaderimsin. Seni bir kez kaybettim, bir daha kaybedemem. Sensiz geçen yıllarımı bana geri vermek zorundasın.’’ ‘’Ben yapamam anla artık. Bu kalp ölü, atıyor ama yaşamıyor. Benimle olursan sen de ölürsün.’’ ‘’Hayır, ben asıl sen yokken bir ölüymüşüm. Bu kalp bir tek seni görünce böyle atıyor ve yaşadığımı hissediyorum. Lütfen, bana izin ver ben de senin kalbini tekrar yaşatayım.’’ ‘’Bilmiyorum. Kafam çok karışık ama kalbim sadece sen diyor her zaman sendin sanki. Her şeye ve herkese rağmen.’’ ‘’Her şeye ve herkese rağmen. Seni bir daha bırakmam.’’ ‘’SÖZ mü Alp?’’ ‘’SÖZ Miray’ım. Bu benim sana asker sözüm.’’ Kıdemli Yüzbaşı Emir Alp Bozkurt Yüzbaşı Aslı Miray Keskin