"Gölge İmparatorluğu" Karanlık sokaklar, gizemli anlaşmalar ve hiç bitmeyecek bir intikam… Her bakış bir sır, her adım bir tehlike saklıyor. İki dünya, iki karakter… Biri gücün, diğeri cesaretin simgesi. Ama tek bir hata, her şeyi yerle bir edebilir. Bu, ihaneti, aşkı ve sınır tanımayan bir mücadelenin hikayesi. Senin görebileceğin tek şey gölgeler, ama gölgelerin ardında gerçekler fısıldıyor.

“Sabahın altısında insan neden taşınır ki, komşum? O sabah, komşum yüzünden işteki ilk günüm berbat geçti. Dikkatsizliğim yüzünden işten çıkarıldım. Evet, sırf dikkatsizlikten. Çok saçma, değil mi? Bazen benim hayatım da bana saçma geliyor. Neyse… Ama o gün kendime bir söz vermiştim: Hem eski patronumu çökertecek, hem de o komşuyu paşa paşa apartmandan gönderecektim.”

Asker/istihbaratçı kurgusu Alya iki sey için and içti; Biri vatan. Diğeri intikam. Ailesini bir kaza görünümlü suikastte kaybeden. Ölüm ile dirilip Alya olan Leyla’nın verdiği yaşam mücadelesi ve içindeki öfkenin nasıl intikama dönüştüğünü okuyacağınız. Ailesini ondan alan gizli bir örgüt olan Hançer’in beş yıldızı adlı örgütü yok etmeye yemenin eder. Aksiyon, teşkilat tarzında ilerlerken ihanetleri ve sırlarıda peşinden getiren bir hikayeye sahiptir. O zaman ne diyelim; Alya’nın hikâyesi nasıl başlasın? Bir varmış bir yokmuş ile mi? Yoksa, evvel zaman içinde diye mi? Kitap İnkspired uygulamasında ve Web sitemde yayındadır. İnkspired uygulamasında 23k olup birçok okura ulaşması ile beraber 3.kitaba kadar da yayındadır orada. YouTube üzerinden soranlar olmuştu o nedenle atıyorum. İyi okumalar.☺️ YouTube kanalıma beklerim ( VATAN YAZARI)

Yıllar önce bir kolye sayesinde karşılaşan Karadeniz`in Uslanmaz Koçarisi ve laz kızı akıl almaz bir intikamın içinde buldu kendini ama hiç biri bunun ne kadar büyük bir intikam olduğunu bilmiyordu. Yıllar sonra Laz kızının çalıştığı hastanede karşılaşır ve bu karşılaşmanın sonucunda ikisinin başına tahlihsiz olaylar gelir. ama hayat onları birbirlerine nakış nakış işlemiştir. Fakat onlar malesef ki Mavi güller gibi İMKANSIZLARDIR...

Yıllar sonra annesinin intikamını almak için gizli kimlikle Sora holdingin içine sızar. Başına gelecek her şeyden habersizdir tek amacı annesinin intikamını almak o holdingi batırmaktır. Bir anda ekibine dahil olan Tuna Kurt bütün işin sarpa sarmasına sebep olacaktır. Kalbinin sesini dinlemek aptallara göredir ama ben galiba aptal olmak istiyorum​

Herkesin bir gölgesi vardır... ve bazı gölgeler hesap bekler. soğuk ve ölümcül bir adam ve babası tarafından daha doğmadan hayatı planlanan kadın Kim kazanacak, kim kaybedecek? Tek bildiğim, bu gölgelerden sağ çıkmak kolay olmayacak."

“Adalet her zaman mahkeme salonlarında sağlanmaz.” Savcı Lavinia Özdemir… Soğukkanlı, zeki ve güzelliğiyle büyüleyici bir kadın. Onun için adalet bir görev değil, kişisel bir takıntı. Suçlular yasadan kaçarsa, Lavinia’nın adaleti gecikmez gölgeden gelir. Ancak karanlıkta onu izleyen başka biri daha vardır. Eski bir savcı, şimdi yeraltı dünyasının en tehlikeli ismi: Maskeli Adam. Lavinia’yı tanımıyor, ama ona saplantılı. Takıntısı bir hayranlık mı, yoksa yaklaşan bir ölüm fısıltısı mı? Gecenin içinde birbirine bakan iki siluet. Gerçek, yansımalar kadar bulanık. Güven, ihanet kadar keskin. Ve bu hikâyede… kim av, kim avcı belli değil.

Başta romantik bir komedinin içine düştüğümü sanmıştım ama zaman ilerledikçe aslında her şeyin o kadar tatlı olmadığını fark ettim..

Zaman durduğunda, av başlar. Londra’nın sisli sokaklarında, babasının son nefesinde kulağına fısıldadığı o gizemli ismi arayan bir hayalet: Venessa. Geçmişi silinmiş, ruhu intikamla bilenmiş bir ajan. Tek bir amacı var; ailesini yok eden o gümüş mekanizmanın sırrını çözmek ve tetiği çekmek. Ancak hedefine ulaştığında karşısında bir canavardan fazlasını bulur. Londra’nın yeraltı dünyasını bir saat ustası gibi yöneten, buz mavisi gözlerinde ölümü taşıyan Ares Vane. Venessa, en büyük düşmanının hayatını kurtararak onun en yakınına, kalbine sızar. Ama bu tehlikeli "hayranlık" oyununda maskeler düştükçe bir gerçek ortaya çıkar: Bu oyunda saniyeleri yöneten Ares, ama saati durduracak olan Venessa`dır. İhanetin gölgesinde, her tik-tak sesinin ölüme yaklaştırdığı bir dünyada; aşk mı daha hızlıdır yoksa intikam mı? "Zaman, sadece katili bulmak için değil, onu infaz etmek için de geriye sayıyor."

Aile kurgusu. Öz kızlarını öldü sanan aile, Üvey kızlarını çok seven aile, Her şey ortaya çıkarsa sonra ne olur? Derin öz ailesin kabul edecek mi? Ya Derin’i ailesinden koparan kişi tanıdıkları biriyse, her şey açığa çıkınca ne olacak? Not, az miktarda bazı bölümlerde argo, küfür ve şiddet bulunmaktadır. *** Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Fotoğraflar Pinterest’den alınsada kendim birleştirmiş olup, kurgunun ismi tamamen şahsıma aittir.

Bazı anlaşmalar vardır,asla unutulmaz. Bazı borçlar ise yalnızca kanla ödenir. Kimi neye imza attığını bilir,kimi ise her şey bitene kadar hiçbir şeyin farkına varmaz. Bu hikaye ise son ana kadar hiçbir şeyi göremeyenlerin hikayesi. Eğlencenin,aşkın ve kaosun içinde kaybolanların hikayesi. Belki de o son,en başından beri ortadadır ama kimse bakmayı akıl edememiştir. Sen fark eder miydin?

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Bir zamanlar lise yıllarında birbirlerine aşık olan Eslem ve Şahin son derece cesur kararlar alırlar.Eslem`in ailesi bu duruma şiddetle karşı çıkar ve Şahin`in ailevi durumlarıda ilişkilerini bitirir.Yıllar sonra amansız bir mücadelenin içinde buluşan ikili, bir daha hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağının farkındadır.Fakat ikisinin kavuşması zamanla imkansız hale gelen aşıklar; Şahin`in mücadelesi ve Eslem`in acıları arasında sıkışıp kalacaktır.

Ceylan’ın hayatı tek gecede değişti. Önce okulda işlediği vukuat, sonrada üvey abisine yaptığı şey, Ceylan hayatı uğruna kendini riske atmış, daha 16 yaşında iki vukuat işleyerek kaçmıştı. Onu yanına alanlar ise Duman kardeşler olmuştu.

Bazı insanlar suçludur. Bazıları ise kurbandır. Ama nadiren biri... Hem katil, hem kurban, hem de tanık olur.

Eylül, adını bilmediği bir hayatın içine bırakıldığında tek istediği şey biraz huzurdu. Miraç ise bu evliliğin sadece bir zorunluluk olmadığını kendine bile itiraf edemiyordu. Aynı evde, aynı sofrada, aynı kalabalığın içinde… Ama bambaşka yalnızlıklarda. Miraç, Eylül’ün yabancılık çekmemesi için çabaladıkça; Eylül, kalbini korumak için bir adım geri durdu. Çünkü bazı evlilikler imzayla başlar, ama güven zamanla yazılır. “Bir Papatya Meselesi”, iki inatçı kalbin, gururla sevgi arasında verdiği sessiz mücadelenin hikâyesi. Aynı zamanda ise sırların, travmaların içinde olan bir hikaye.

4 Genç okudukları bir kurgu ile dalga geçer ve kendi aralarında teoriler üretirler. Bu ilginç kurguyu bir tablo olarak çizen Öykü bir anda tablonun içerisine düşer ve aslında kurgudaki Kral`ın lanetinin bir parçası haline gelir. Geri dönmek için elinden geleni yapmak ister ama Öykü`nün ufak bir rahatsızlığı vardır. Şoka girdiğinde konuşamaz ve bu ufak sebep yüzünden çok büyük olaylara sebebiyet verir. Bir evliliğe, bir topluma ve yabancı bir sevdaya. İçerisinde bolca romantizmin geçtiği bu hikayemizde size bir Öykü anlatacağım... "Bir LadyRebel Klasiğidir."

Gerçek ailem kurgusu GELECEK BÖLÜMDEN ALINTI Hızlanan yağmurların altında ateşle ikimiz karşı karşıyadık üzerimdeki bügün davet için giydiğim elbise sırılsıklam olmuş makyajım akmış bir şekilde ateşin karşısındaydım Bu yüzleşme elbet olacak dı ama bügün elinde farklı bir kadının yüzügünü takmisken geri dönülmez bir yolda olduğunu biliyordu Başını yenilmişligin verdiği galbietle eğdi gözunden akan yaşlarla bana bakıyordu “Mahşere mi kaldık şimdi “ diye sordu titreyen sesiyle Kafamı salladım dilimi damağıma vurarak “tch” dedim “Şen bizi öyle bir bitirdin ki mahşere bile kalmadık “ dedim dolu gözlerle yüzgünü göstererek “Seninle ne bu dünyada ne de öbür dünyada karşılaşmak istiyorum “dedim gururumun son kalan kırıntılarıyla “ sen beni bitirdin allah da seni bitirsin evin olsun damın olmasın çocuğun olsun ama bir kez bile sana sarılmasın” diyerek arkamı dönüp gittim Son gördüğüm yağmurun altında diz çökmüş halde bana bakıp ağlayan ateşidi Ben gittim o kaldı Ben öldüm o yaşadı

"Herkesin bir celladı vardır. Bazıları canınızı alır, bazıları ise canınız olur." Bir yanda ihanetin gölgesinde büyüyen Ada, diğer yanda buzdan bir imparatorluğun tek sahibi Cihan Soykan. Bu hikaye, bitmiş bir sonun değil, küllerinden doğan bir başlangıcın hikayesi.

"Her şey bir deniz kabuğunun gözüme ilişmesiyle başlamıştı..." Çok küçük yaşlarda kardeşini kaybeden Gül; bu acıyla büyümüş, kalbinde kopan fırtınaları kimseye duyurmadan yaşamayı öğrenmişti. Ancak hayat onu hiç beklemediği bir anda bir dönüm noktasına sürükledi ve aşkın en gerçek haliyle tanıştı. Tüm o fırtınanın ortasında sadece Gül Sezer ve Doruk Demirkan vardı. Geçmişi kanla mühürlenmiş iki insan... Bu sadece geçmişlerini değil, geleceklerini de kanla yazmış iki insanın hikayesiydi. ? ise geçmişten gelen sırlarıyla peşlerini bırakmayacaktı. Ama bilmedikleri şuydu; o denli çok kanın içinde, insanın boğulması kaçınılmazdı...

HASAT: GÖLGEDEKİ ADALET "Bazı ölüler toprağa verilmez, bazı sırlar asla gömülmez." Beş yıl önce Suriye sınırında karanlık bir pusu... Kendi komutanı tarafından ölüme terk edilen bir tim ve o geceden sağ çıkan, ruhu yaralı tek bir "hayalet": Üsteğmen Mert. Geçmişini limandaki paslı bir kulübeye, kimliğini ise denizin derinliklerine gömen Mert, kendine "Dilsiz" diyerek dünyadan elini eteğini çekmiştir. Ta ki, babasının suçsuzluğunu kanıtlamak için her şeyi göze alan Aslı kapısını çalana kadar. Mert’in beş yıllık sessizliği, geçmişin çığlıklarıyla bozulur. Elinde sadece kanlı bir künye, şifreli bir flash bellek ve kalbinde dinmeyen bir öfke olan bu ikili; devletin damarlarına sızmış, "Hasat" adı verilen devasa bir ihanet şebekesinin hedefi haline gelir. Limanın karanlık dehlizlerinden Ankara’nın cam kulelerine uzanan bu yolculukta Mert, artık sadece bir kurban olmadığını anlar. O, ihanetin biçtiği ama toprağın kabul etmediği bir adalettir. Yarım kalan hesabı kapatmak için tek bir yol vardır: Kendi kurallarıyla, kendi ekibiyle ve kendi "Pençe"siyle hasadı tamamlamak. Hasat bitti, şimdi ayıklama zamanı.

İmkânsız neydi? Belki de imkânsız olan bizdik. Asıl imkânsız olan ise, onun gözlerinde saklı duran o büyülü aşktı. Biz, farklı dünyaların insanlarıydık… Birimiz Yunanistan’ın saygın bir bakanı, diğerimiz Türkiye’nin üniformasıyla sınırları bekleyen bir asker. Ve aramızda duran tek şey, sessizce akan Meriç’ti. Ama o nehir… Onun mavilikleri, gözlerine benzeyen o derin sular… Her şey beni ona biraz daha çekiyordu. Gözlerinin benim olmasını istedim; yalnız bana bakmasını, yalnız beni sevmesini… Geçmişim peşimi bırakmazken, tek dayanağım olan dedemin gölgesi her adımımda üzerimdeyken bile, kalbimi ona teslim ettiğimi nihayet kabul etmiştim. Çünkü ne olursa olsun, ben onun kalbinde bir mülteciydim. Ve biliyordum… Bu aşk ya beni o nehirde boğacak, ya da adını bilmediğim bir özgürlüğe taşıyacaktı. ***** Kalbimde kabaran hislere inat konuştum. Dilimden dökülenlerin kalbime batacağını bile bile. "Bir Rum`a aşık olmak mı? Asla! imkansız hayallere kapılma!" Meriç turkuazı olan gözlerinden bir kılıç darbesi geçti, hedefini şaşmadan koyu yeşil gözlerime mıhlandı. "İmkansız mı? İşte o korkakların uydurduğu küçük bir sözcük... Zira benim lügatımda öyle sözcük yok!"

Hakkında infaz kararı çıkan Ülkem Atalay, bulunduğu topraklardan sınırın öteki tarafına hayatta kalmak için kaçmaya çalışır lakin karşısına çıkan yabancıyla hiçbir şey düşündüğü kadar kolay olmaz... ... "Sonra... bu insanların bir kıtayı paylaşamadıklarını gören Gök Tanrı, Atlantis Adası`nı ikiye böldü. Yaşadığımız yere Uçmağ dedi, karşı tarafa ise Tamuğ. İki ırkı birbirinden uzaklaştırdı, hatta bir Selenit ile bir Safirin yan yana gelmesini dahi yasakladı. Böylelikle asırlar önce yaşanan o korkunç savaşlar son buldu. Artık herkes kendi dünyasında, ait olduğu yerdeydi." Lakin ben ait olduğum yerde değildim. Varlığım, bir savaşa bedeldi. Varlığım, bir kıyametti. Varlığım, onu ve beni cayır cayır yakacak yangınlardı. Ben, Ülkem Atalay... bir soyun başlangıcı ve sonuydum. Şerefim üstüne yemin ederim ki... insanlar beni asırlarca hatırlayacaktı. ××× UYARI!!! OKURKEN RAHATSIZ EDİCİ KELİMELERE, OLAYLARA VE TETİKLEYİCİ UNSURLARA RASTLAYABİLİRSİNİZ!!!

Sanki insanların ayakları altında ezilen, her adımda biraz daha değersizleşen bir araziydim. Kara topraklarım susuzluktan, en çok da değersizlikten çatlamıştı; ne bir yeşerme ümidi ne de uğruna uğraşılacak bir verim kalmıştı. Herkes ezip geçmiş, kimsenin ayak basmayacağı bir çöle dönmüştüm adeta. Ta ki bir gün, avuçlarında masumiyetin safiyetine sahip izlerle küçük bir erkek çocuğu gelene dek. Hiç tereddüt etmedi, avuçlarında gizlediği beyaz nilüfer tohumunu kurumuş kara topraklarımda sakladı. Yıllardır çektiğim su hasreti, küçücük bir erkek çocuğunun küçücük elleriyle bana emanet ettiği o umutla son bulmuştu. O umut bana o gece yağmuru getirdi. O umut beni o gece bataklığa dönüştürdü

Alıntı😘😘😘 Kapıdan gelen en ufak sesle irkildik. Yağız anında ayağa kalktı, beni arkasına aldı. “Işığı kapat,” dedi fısıltıyla. Kalbim kulaklarımda atıyordu ama dediğini yaptım. Karanlıkta nefesini hissedebiliyordum. “Korkuyor musun?” diye sordu. “Hayır,” dedim. Yalan söylediğimi ikimiz de biliyorduk. Bir adım daha yaklaştı. Eğer biraz daha hareket ederse... Dudakları çok yakındı. “Ben buradayken sana bir şey olmayacak,” dedi. Sesinde bir söz vardı. Tutulması gereken bir söz. O an fark ettim; asıl tehlike kapının arkasında değil… ona bu kadar güvenmeye başlamamdı.