Kalkmak üzereydim ki engel oldu: “Yarın da seni burada görecek miyim?” Kötü bir şey söyleyecek zannederken tam tersinin gerçekleşmesi dengemi altüst etmişti. Elimde olmadan gülümsediğimde kendime gelmem gerektiğini söyleyen intikamcı tarafıma hak verip ciddileştim: “Sen şimdi bana sinir olmadın mı yani? E o zaman niye işini gücünü bırakıp da iki saat erken geldin?”

Gözlerini üzerimde dolaştırdı: “Hareketlerin beni taklit ediyormuş gibi gelince merak edip yanına gelmek istedim,” Ondaki bu değişime hayret ediyordum. Ben onu sinir etme hayaliyle yanıp tutuşurken iyice eğlendirmiştim. Araf; romantik, çekici ve cezbedici bir tavırla sordu: “Eve geliş saatlerimi mi bekliyorsun? Nereden biliyorsun iki saat erken çıktığımı?”

1712 yılında başlayan süper güçlerin savaşı...

Hilal Deniz ve Pamir Altan hem 20 yıllık bir davayı çözecekler hemde birbirlerine olan nefretlerini de davaya dökecekler

"Unutmak bir hediye değildir; bazen en acımasız cezadır."
Şehrin neon ışıklarının ulaşamadığı, hatıraların birer para birimi gibi el değiştirdiği o karanlık sokaklarda, Mihra zihinlerin mimarıdır. İnsanların en utanç verici anılarını bir neşter gibi kesip atan, hafızaların derinliklerinde sessiz izler bırakan bir "Bellek Taciri"
kendi elleriyle silip attığı bir geçmişin yükü, onu şehrin en gizemli ve en tekinsiz kapısına, Alaz’ın dünyasına sürükler.
Bu malikanede sessizlik, bir emirden daha serttir. Alaz; gücün, soğukkanlılığın ve yalanın vücut bulmuş hali. Mihra ise bu sarayın duvarları arasında, zihinleri yeniden şekillendirmek için biçilmiş bir silah. Ancak bu evin temelleri, gün yüzüne çıkmamış anılarla ve saklanan gerçeklerle atılmış.
Mihra, Alaz’ın zihnine her dokunduğunda, sarayın gölgeleri biraz daha derinleşir. Kimin avcı, kimin av olduğu, hangi anının gerçek, hangisinin inşa edilmiş bir illüzyon olduğu birbirine karışır.
Gerçekler, sadece hatırlayanlar için değil, onları yok etmeye çalışanlar için de bir tehdittir.
Unutulmuş kan ve aşk: Hiçbir şey göründüğü gibi değil, çünkü hiçbir anı masum değil.

“Zehir, kana karışan ölümcül bir madde değil. yavaşça kulaktan içeri sızan ve ruhu en baştan yanlış notaya basmaya zorlayan bir melodidir" Büyük bir ses yarışması. Milyonların izlediği ekranlar, parlayan sahne ışıkları ve kusursuz görünen bir hayal... Her şey o hazırlık odasına adım atana kadar muazzam bir masaldı. Oysa kapılar bir kez üzerimize kapandığında, bu parlak stüdyonun aslında insanları birer piyon gibi kullanan sadist bir kapan olduğunu anladık. On yedi yarışmacı. Hayatta kalmak için birbirini harcamak zorunda kalan on yedi ruh. Ve bu ölümcül akordun tam ortasında, Destina`nın karşısında duran o çocuk: Ares. Kameraların sevgilisi, herkesin tanıdığı o ünlü yüz... Ama bu duvarların arkasında gözlerindeki o tehlikeli karanlığı saklayamayan biri. Birimiz yaşayacak, on altımız öleceğiz. Peki ya birbirimizden nefret ederken aynı nefese muhtaç olmak bu oyunun en zehirli kuralıysa? Perde kapanıyor. Hangi nota susacak?

Bartu`nun çok dönüm noktası vardı. Mesela 2 yaşında ailesinden koparılmıştı. 4 yaşında yetimhaneden iyi olduğunu düşündüğü kişiler tarafından alınmış 12 yıl cehennemi yaşamıştı. Ve son olarak 16 yaşında gerçek ailesini bulmuştu Bartu. Peki bu dönüm noktası diğerleri gibi kötü sonla mı bitecekti yoksa fark mı yaratacaktı?

"Elbiseni beğendim." "teşek-..." "çıkar onu." Ailesinin intikamı için Karahanları yok etmeye gelen Allister; sarışın, baş belası, şımarık ve süslü bir kadına takıntılı olur. Dikkat!! BU KİTAP HİÇBİR ŞEKİLDE KOPYALANAMAZ. KOPYALAYANLARA GEREKLİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR. sonra bozuşmayalım tatlı tatlı geçinebiliriz🥹🌺

Yine parmaklarımı kütlettim, ellerim kavuşup birbirlerine baskı uygulamaya devam etti. "Peki, ya sana ihaneti başarırsa ve kaybeden sen olursan"

Bir süre düşündü, belki de aklında toparladı. Derin bir nefes aldı. Bunun cevabını gerçekten de merak ediyordum. İnanmıyordum, bana bir şey olacağına. Hata mı ediyordum? Belki de. Fakat istesemde olmuyordu.

"Ben tek başıma kaybetmem. Ben kaybedersem çevremdekiler de kaybeder."

Durmadım, devam ettim sormaya. "Ya senin yakınında değilse?"

"Uzağımda olması neyi değiştirir? Ben kaybedersem tek kaybetmem. Yakınımdaysa benimle birlikte dibe batar. Uzağımda ise tek başıma patlamam. Ben yanarsam yakarım."

Leyla ilk aşkı Kaan`dan kaçmıştı. Tüm zorluklara rağmen Kaan`la kavuşmuşlardı. Kaan ansızın ondan ayrılıp başkası ile nişanlandığında imkansız olmuşlardı. Leyla iş sebebiyle kaçtığı şehre geri döndüğünde kendisini ilgilendiren çok önemli sırların arasında kalacaktı. Cihangir ise bu sırların tam merkezinde ve Leyla`nın dibindeydi ama kim dost kim düşmandı?

İntikam ateşi yüreğine düşen küçük bir kız çocuğu. Ailesinin kanını yerde bırakmamak için çabalayan bunun sonucunda çok şey feda eden güçlü bir kadın. Yedi yaşındayken yaşadığı köye baskın yapılması sonucunda ailesini kaybeden Umay yıllar sonra intikam almak için ela gözlerinin sahibi olan kişinin karşısına çıkar. İntikam yolunda adım adım ilerlerken hayatına giren yeni insanlarla gerçeklere kavuşur. Bir aile kaybederken yeni bir aile edinir.

Çıktığı bu yolda intikamın en çok kendisini yakacağını bilmeden adım atar. Oysaki önünde onu bekleyen yalanlar, ihanetler ve daha fazlası vardır.

Peki asıl gerçekler yüzüne vurduğunda intikam almaya devam edebilecek miydi?

BU KURGUDA GEÇEN OLAY VE MEKANLAR BİRER HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK OLAYLARLA HİÇBİR BAĞLANTISI YOKTUR.

BU HİKAYE TÜM ŞEHİTLERİMİZE VE UNUTULAN ŞEHİTLERİMİZE İTHAFEN YAZILMIŞTIR.

Hayallerini yaşatmak isteyenlere...

Bir sokak arasında tanışan Ediz ve Maverayı ele alıyor. Sokak arasında sıkıştırılan Maverayı ediz evine aldıktan sonra aralarındaki ilişkinin nasıl geliştiğini okuyoruz. Edizin istihbaratta çalışması ile başlarına gelen olaylar. Maveranın geçmişinden onu arayan adamın başlarına açtıkları dertlerden yollarının ayrılmasıyla devam ediyor hikayemiz. Maveranın geçmişi ve Edizin geçmişi birbirine karışan bir düğüm o düğümün nasıl yavaşça açıldığını görüyoruz... "Ölmek üzereydin işkence görüyordun, korktum sen sustukça ben daha çok bağırdım sesin olmak istedim Ediz..." "Benim sesim olmaya çalışma Mavera ses tellerin kopar..." Sokaklarda büyümüş iki çocuğun hikayesi... Aralarındaki yaş farkı onlara engel olacak mı? Tüm dünya bize karşıydı bizde birbirimize karşıydık her türlü imkânsızdık...

"İlk seçeneğin basit," dedi. "Seni burada öldürürüm." Kalbim bir anlığına duracakmış gibi oldu. "Kimse ne olduğunu anlamadan bu iş biter. Senin için de benim için de." Başımı salladım. Gözyaşlarım artık durduramadığım bir nehre dönüşmüştü. "Hayır... Hayır, yapma..." "Beni dinle." "Lütfen..." "İkinci bir seçeneğin var, küçüğüm." Sesi, sanki bir iş toplantısında önüne koyduğu iki tekliften söz ediyormuş gibi değişmeden kaldı. Alnımdaki silahın soğukluğu, her kelimesinde daha fazla hissediliyordu. Metalin değdiği noktada tenimin uyuştuğunu sanıyordum. Kımıldamaya korkuyordum. Nefesimi bile yanlış alırsam tetiğin çekileceğine inanıyordum. Güneş hafifçe eğildi. Artık yüzü bana daha yakındı. Gece karası gözlerinde kendi korkumu görebilecek kadar yakındı. "Benimle evlenirsin."

Ahır’ın kapı’sı kırıldığında gözlerim umut ile o tarafa dönmüştü.Kassar ağa’ydı bu! Peki neden gelmişti.

-Ağam ne işin var burada.

Adam beni sıkıştırdığı yerden çıkarak söylemişti bunları.

-Sen kimsin!

Kassar ağa korkutucu sesi ile sormuştu bu soruyu adama.

-Ağam burası benim kayınçomun evi.

-Hazar`ın evi değil mi bura!

Gümbürdeyen sesi ile tekrar soruyordu.

-Evet ağam onundur.

-Onun kardeşi misin?

Gözlerini bana diktiğinde ise, konuşmak’tan başka çarem yoktu.

-Be- ben ev- evet.

Zorla çıkmıştı ağzımdan kelimeler, ama sonunda konuşmuştum ya! Hem de onunla.

-Bu adam kim?

Kassar ağa tiksinerek sormuştu bir kez daha.

-Ağ- ağam abim beni bu adama satmış! Haberim yoktu geldi kocanım diye.

-Kocan mı?

Korkutucu gözleri bu sefer bir kaç adım ötemde duran adama kaydı. Adam yerinde huzursuzlanmıştı ama cevap verdi.

-Ağam para saydım ben bu kıza. Karımdır artık!

Adam hala bana karım demeye devam ediyordu. Kassar ağa dişlerinin arasından sözlerine devam etti.

-Evlilik cüzdanı’nı getir!

Adam verilen emir ile olduğu yerde kalmıştı.

-Ne cüzdanı ağam? Daha yeni tanıştım bugün yarın yaparım nikah.

Çat diye ses geldiğinde korkudan yerime sinmiştim. Az önce konuşan adamın şimdi sesi çıkmıyordu. Kolumu yakaladı ve adama son bir tekme daha attığında artık ahırda değildik.

ZALİMLER VE MASUMLAR Bir tarafta gücün, paranın ve soyadının hüküm sürdüğü bir dünya… Diğer tarafta ise sevgiye, adalete ve biraz olsun huzura tutunmaya çalışan insanlar… Akçetinler için hayat, başkalarının kaderini belirlemekten ibarettir. Onların dünyasında güçsüz olanın sesi duyulmaz, masumiyet ise her zaman kurtuluş anlamına gelmez. Kimi insan doğuştan zalim değildir. Kimi masum da göründüğü kadar masum değildir. Bazen bir insanı zalim yapan yaşadıklarıdır. Bazen de masum görünen birinin yaptığı tek bir seçim, onlarca insanın hayatını değiştirebilir. Aşk, ihanet, intikam, aile sırları ve yıllarca saklanan gerçekler ve entrikalar... Eren ve Defne`nin yolları kesiştiğinde, ikisinin de hayatı geri dönülmez biçimde değişecektir. Eren, geçmişinin yaralarını kalbinin kapısında kilitli tutarken; Defne, o kapının ardında saklanan adamı sevmeye çalışacaktır. Fakat bu hikâyede herkesin bir sırrı vardır. Ve bazı sırlar ortaya çıktığında, masum ile zalim arasındaki çizgi tamamen ortadan kalkacaktır. Çünkü bazen… En büyük zalim, kendisini masum sanandır. En büyük masum ise, yaşadıkları yüzünden zalim görünendir. ZALİMLER VE MASUMLAR Bir aşk hikâyesinden çok daha fazlası…

"Bu evlilik... Gerçek bir evlilik mi olacak?" Sesim kısık çıkmıştı. Sorunun bu olduğunu anlayınca sırıtmaya başladı. "Sen nasıl olsun istersin?" Gözlerimi kırpıştırarak baktım ona. "Ciddi misin?" "Ciddiyim." "Bana bırakıyorsun her şeyi yani?" "Sana bırakıyorum her şeyi yani."

Hiç kimse göründüğü gibi değildir...

Sıraç pişmanlığın ve yaptığı hataların ağırlığı altında kalmıştı, Feride ise geçte olsa masumluğun ve anlaşılmanın hazzıyla rahatça bir nefes aldı. Kader ağlarını ikisi içinde örmüştü. Biri ateş diğeri suydu günü geldiğinde mutlak sonları ateş suya karışacaktı.

❝ Feza uçsuz bucaksız bir boşluktu; Tufan ise o boşluğa esen ve her şeyi yıkıp geçen o felaket. ❞

...

Bu kitap kendi hikayesinde paravan olan herkes için...

Ben Okyanus, büyük bir Yangın’dan çıkmayı başarmış ama Kül’e dönmüş bir İstihbarat Ajanı.   Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya...   Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus’tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum?   Okyanus’un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi?   Okyanus’ta boğulacak mıdır?   Yangın’da Kül’e mi dönüşecektir?   Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır?   Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi?   Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus’un bilinmeyen geçmişi...   Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus’un Kül`ü müydü? “Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”   “Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”

☀Bir varmış, bir yokmuş.

Kraliçe gözünü açmış,

Krallar yok olmuş.🌙

> Hayatta aşk mı önemli, yoksa tek başına güçlü olup kimseye güvenmeden tek tabanca takılmak mı? Sevgi zayıflık mıdır, aşk insanı bitirir mi? Bir insan, bir korsan veya bir siren; tek başına güçlü olduğunda mı mükemmel olur, yoksa hayatındaki onu büyüleyen kişiye bağlandığında mı? > Peki birine bağlandığında; kendini dibi görünmeyen, sert dalgalarıyla içine düşeni yok eden bir okyanusun uçurumunda bulursan? Ve arkanda durup seni o dipsiz derinliklere, sonu kaçınılmaz bir ölüme itmek isteyen kişi, tam da o bağlandığın kişiyse? > Ya bağlandığın kişi o dipsiz bucaksız okyanusa sonu gelmeyen intikam tohumları serptiyse? O intikam tohumları senin neslini etkiler, kardeşini ölüme sürüklerse... Herkes kaderini yaşarmış, peki ya sen kaderini yazmayı seçerek intikamın tohumlarıyla ilerlemeye başlarsan ne olacak? Eski huzurunu, mutluluğunu geri alabilecek misin? > Ölümün kıyısında yürürken aşık olmak sana yük mü, yoksa ışık mı olmalı? Peki ışık olarak görünen, içi kanlara bürünmüş karanlık seni içine çekerse pes mi edersin, yoksa yeni bir oyun kurup kendi kaderini kendin mi yönetirsin? > Seçim senin, başrol sensin. Ya okyanusun derinliklerinde bir korsan olup öldüreceksin, ya da bir siren olup intikam ateşiyle yanan kalbine kendi oyununu kurarak su serpeceksin...

Bir polis ve gizemli bir mafya varisi intikam dolu bir anlaşmayla iki kız çocuğunun şaibeli ölümünün peşine düşerler ve bu esrarengiz oyuna birlikte dahil olurlar. “Bir intikam uğruna anlaşma onlar için çoktan imzalanmıştı.”

Ben gece, bursla girdiğim kolejde zengin öğrencirin alay konusu olmuştum....

Bizimle bir kumar oynamışlardı ve kazanmışlardı, şimdi ise sıra bizdeydi. Ve bu sefer oyunun kurallarını biz yazıyorduk. Ben Alara. Soyadım yok çünkü bir ailem yok. Ben ihanetin oyununda kaybeden olmuştum, Şimdi de geri dönüyorum, kazanmak için.

Bazı sırlar sadece bittiğinde özgür bırakır, tıpkı acı çekmemek için ölen birinin özgür kalması gibi.