İçerik Uyarısı: +1& içerikler vardır. Yaşı küçük olanlara tavsiye etmem

“Buyurun?” dedim soğuk bir sesle. “Size de günaydın, küçük hanım.” Kaşlarım hızla çatıldı. Kimdi bu? “Ne için gelmiştiniz, beyefendi?” dedim sertçe. Dudağının kenarı yavaşça kıvrıldı. “Karımı almaya geldim, hanımefendi.” Tanımadığınız bir adamla evli olduğunuzu öğrenseniz ne yapardınız?

Dudaklarında alaycı, bir o kadar da karanlık bir gülümseme belirdi."Yatağıma gir" dedi. Wattpad kitabı gibi hissettiriyor. Bir şans verip okuyun, asla pişman olmazsınız.

Westwood Lisesi’nin parıltılı koridorlarında hayatta kalmanın tek bir altın kuralı vardır: Asla maskeni düşürme. On sekiz yaşındaki Merve için bu kural, vintage elbiseleri ve kan kırmızı ruju kadar katlanılmazdır. Lisenin sahte gülücükler ve yalanlar üzerine kurulu hiyerarşisinde o, pimi çekilmiş bir dürüstlük bombasıdır. Ancak doğruyu söylemek, etrafındaki herkesin sağır olmayı seçtiği bir dünyada en büyük suçtur. Karşısında, okulun kusursuz ponpon kızı, abisinin sevgilisi ve kendi kibrinin esiri olan Avery vardır. Avery`nin inşa ettiği o mükemmel camdan şatoyu tek bir sırrıyla sarsan Merve, kendini acımasız bir savaşın tam ortasında bulur. Korumacı abisi Gökhan, aşkın kör edici ışığında kaybolmuşken; Merve`nin karanlık gölgelerdeki en yakın arkadaşı Diana, sessiz çığlıklarıyla kendi kalbini kanatmaktadır. Ve sonra... Eric vardır. Okulun Amerikan futbol takımı kaptanı, Avery’nin abisi ve Merve`nin en sinir bozucu baş belası. Alaycı gülümsemesi ve koyu yeşil gözlerinin ardında sakladığı sırlar, Merve için hem bir kurtuluş hem de geri dönüşü olmayan bir yıkım olacaktır. Kusursuz görünen hayatların ardındaki o iğrenç yalanlar gün yüzüne çıktığında, dökülen sadece bir kadeh kırmızı punch olmayacaktır. Herkesin bir rol oynadığı bu sahnede, maskeler düştüğünde geriye kim kalacak?

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Bir anlaşmalı evlilik sınırları ne kadar zorlayabilirdi? Peki ya çıkarlar üzerine kurulu bu evlilik verilen sözlerden saparak aşk ve sevginin duvarlarına çarparsa aşkın sınırı olur muydu? Bir sır... Bir emanet... Verilen sözler... Nar Çiçeği Mahallesinde beklenmedik anda filizlenen bir aşkın hikayesi... Güzce Dağhanlı (Sunturlu)& Alparslan Sunturlu

Arslantaş ve Bozkurtay… İki soy. Tek kader. Tek gerçek. Ya birlikte yükselecekler ya da birlikte batacaklar. Ailesinden koparılan bir çocuk, yıllar sonra geri döndüğünde geçmiş sandığı hiçbir şeyin gerçek olmadığını öğrenir. * Kurgu şahsıma ait. İsim ve kurgunun hiçbir şekilde kopyalanmasına izin vermiyorum. Kapak fotoğrafı ChatGPT tarafından tasarlandı.

"Herkesin bir celladı vardır. Bazıları canınızı alır, bazıları ise canınız olur." Bir yanda ihanetin gölgesinde büyüyen Ada, diğer yanda buzdan bir imparatorluğun tek sahibi Cihan Soykan. Bu hikaye, bitmiş bir sonun değil, küllerinden doğan bir başlangıcın hikayesi.

Küllerinden yeniden doğmayı başaran bir kadının, karanlığın ortasında verdiği hayatta kalma mücadelesi. Satranç tahtasına benzeyen bir dünyada herkes bir taştır; ama bazıları oyunu değiştirecek kadar güçlüdür. Afra Lavinia Ulusoy, babasının kaybından sonra babasının mirasına sahip çıkmak istemez; başka bir ülkede, normal insanlar gibi yaşamak ister. Ama Afra`nın üzerine bir cinayet yıkarlar, yakınlarına zarar vermeye başlarlar. Afra artık babasının bıraktığı cehennem hayatla yüzleşir, koruması gereken önce kendisi, sonra sevdikleridir. Bu yolda tek başına yürüyeceğini düşünür ama Afra`nın gölgesi olan Asır Keskin Arslan, hep onun bir adım önünde olur. Birlikte bu cehennem hayattan kurtulup istediği hayatı yaşayacaklarına inanır. Bu yolda gerçeklerle yüzleşir; o kadar yaralanıp duracaklar ama Afra, her yıkılışında ayağa kalkmasını iyi bilir. Asır Keskin Arslan da sevdiği kadının yanında dimdik durmayı çok iyi bilir. Afra Lavinia Ulusoy, kendi finalini çoktan yazmıştır. Kaçmak istediği cehennem, artık onun tek gerçekliğiydi.

Ece, dışarıdan bakıldığında kendi halinde, sıradan bir genç kız gibi görünebilir; ancak bu sakin maskenin altında kimsenin tahmin edemeyeceği karanlık bir sır saklıdır. O, yeraltı dünyasının en korkulan ismi, karanlıkların sağ kolu: Gece. Kimse onun gerçek yüzünü bilmez, adını duyduğunda ise en cesur olanlar bile titrer. Çünkü Gece’nin acımasız yüzünü görenlerin, bu dünyada gördükleri son şey o soğuk çehre olur. Ege ise babasının kanlı mirasına sırt çevirmek isteyen, ancak şiddetin ve ihanetin tam kalbinde büyümüş bir mafya veliahdıdır. Kaçmaya çalıştığı o karanlık dünya, onu her seferinde daha sert bir şekilde içine çekmektedir. Farklı dünyaların insanı gibi görünen bu iki ruhun yolu, tek bir ortak amaç için kesişir: İntikam. Biri geçmişin hesabını sormak, diğeri ise içine hapsolduğu zincirleri kırmak için savaşırken; Gece`nin karanlığı ile Ege`nin kaderi, geri dönüşü olmayan bir yola girecektir. Kitabın içerisinde kan ve işkence sahneleri bulunmaktadı. Kitabın tüm hakları saklıdır.

Herkesin anlatacak bir hikâyesi var, çünkü kimse göründüğü gibi değildir... 17 yaşındaki yetim haneye bırakılan genç kız öldü bildiği fakat ölmeyen aynı zamandaysa gerçek ailesi olmadığın hastanede karıştırıldığını öğrenince ne yapacak. Şansım verecek, yoksa hayatına devamı edecek? “İyide benim ailem ben 9 yaşındayken trafik kazasında öldü” “Aslında ölmedi ilk önce seni bizden aldılar daha sonra bize başka bir kız çocuğu verdiler sonra sana kendilerini ölü gösterip seni yetim haneye bıraktılar ve böylece bizden intikam aldılar seni kurban olarak kullandılar kızım” “Ne yani benim 17 yılım yalan mıydı”….

Begüm & Karan "Sana bu evi dar edeceğim." deyip kapıya doğru ilerlemesiyle kolunu tuttum. "Benim babam senin kız kardeşini öldürmedi!" dedim. "Yani?" deyip bana doğru birkaç atım atmasıyla karşımda durdu. "Baban bir katil. Ve kız kardeşimi öldürmesi sonucunda benimle evleneceksin. Yoksa seni öldürürüm," demesiyle buz kestim. "Senin karın olacağıma," diye başladım cümleye. "Ölmeyi yeğlerim." diye tamamlamamla dudakları kenara kıvrıldı. "Ölmen kurtuluş olur, Begüm. Acı çekeceksin bu evde. Karım olmaya hazır ol," deyip evden gitmişti.

Kapıya birkaç adım kala, her şey değişti. O gün söylenemeyen tek bir söz, geride bir ömür bıraktı. Cenazedeki yabancı, hiçbir şeyi açıklamadan bazı şeylerin göründüğü gibi olmadığını söyledi. Zeren, o günden sonra gerçeğin peşine düştü. Ama her adım onu aydınlığa değil, daha derine sürükledi. Bazı izler bulunmak için değil, kaybolmak içindir. Ve Zeren, gerçeğin zamanla değil, bedelle ortaya çıktığını öğrenecekti.

Karanlığın ve ışığın arasında ince bir çizgi vardır. Genç birinin kendi gücünü, sınırlarını ve kimliğini keşfettiği bu yolculukta, geçmişin gölgeleri ve geleceğin umutları iç içe geçer. Zamanın ritmiyle şekillenen anılar, unutulmaz dostluklar ve kalbin fısıldadığı sırlar, her sayfada yeni bir gizemi ortaya çıkarır. Her seçim, her adım bir yolun kapısını aralar ve bu yolculuk, sizi sadece bir hikâyenin içine değil, kendi içsel keşfinize de davet eder. Midnight Memories – Gece yarısında saklanan anılar, gün ışığında çözülmeyi bekliyor.

Ben Okyanus, büyük bir Yangın’dan çıkmayı başarmış ama Kül’e dönmüş bir İstihbarat Ajanı.   Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya...   Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus’tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum?   Okyanus’un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi?   Okyanus’ta boğulacak mıdır?   Yangın’da Kül’e mi dönüşecektir?   Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır?   Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi?   Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus’un bilinmeyen geçmişi...   Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus’un Kül`ü müydü? “Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”   “Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”

Nişanlısı ve ailesi tarafından miras için kullanıldığı bir hayatın içinde aslında sadece bir “seçim” olduğunu öğrenir. Bu gerçek onun sonu olur ve Liana vahşice öldürülür. Kader ona ikinci bir şans verir; Liana yeniden doğar. Bu kez tek bir amacı vardır: ihaneti unutmamak ve bedelini ödetmek. Fakat her şey intikamdan ibaret değildir. Onu gerçekten seven tek adam Aren Karahanlı, bu kez gerçeği bilen kişidir. Liana, geçmişin karanlığında kaybolmadan intikamını alabilecek mi? Yoksa kalbi onu seven adamı seçmeye mi zorlanacak?

Gerçek ailem kurgusu GELECEK BÖLÜMDEN ALINTI Hızlanan yağmurların altında ateşle ikimiz karşı karşıyadık üzerimdeki bügün davet için giydiğim elbise sırılsıklam olmuş makyajım akmış bir şekilde ateşin karşısındaydım Bu yüzleşme elbet olacak dı ama bügün elinde farklı bir kadının yüzügünü takmisken geri dönülmez bir yolda olduğunu biliyordu Başını yenilmişligin verdiği galbietle eğdi gözunden akan yaşlarla bana bakıyordu “Mahşere mi kaldık şimdi “ diye sordu titreyen sesiyle Kafamı salladım dilimi damağıma vurarak “tch” dedim “Şen bizi öyle bir bitirdin ki mahşere bile kalmadık “ dedim dolu gözlerle yüzgünü göstererek “Seninle ne bu dünyada ne de öbür dünyada karşılaşmak istiyorum “dedim gururumun son kalan kırıntılarıyla “ sen beni bitirdin allah da seni bitirsin evin olsun damın olmasın çocuğun olsun ama bir kez bile sana sarılmasın” diyerek arkamı dönüp gittim Son gördüğüm yağmurun altında diz çökmüş halde bana bakıp ağlayan ateşidi Ben gittim o kaldı Ben öldüm o yaşadı

Sanki insanların ayakları altında ezilen, her adımda biraz daha değersizleşen bir araziydim. Kara topraklarım susuzluktan, en çok da değersizlikten çatlamıştı; ne bir yeşerme ümidi ne de uğruna uğraşılacak bir verim kalmıştı. Herkes ezip geçmiş, kimsenin ayak basmayacağı bir çöle dönmüştüm adeta. Ta ki bir gün, avuçlarında masumiyetin safiyetine sahip izlerle küçük bir erkek çocuğu gelene dek. Hiç tereddüt etmedi, avuçlarında gizlediği beyaz nilüfer tohumunu kurumuş kara topraklarımda sakladı. Yıllardır çektiğim su hasreti, küçücük bir erkek çocuğunun küçücük elleriyle bana emanet ettiği o umutla son bulmuştu. O umut bana o gece yağmuru getirdi. O umut beni o gece bataklığa dönüştürdü

Abisi için bir intikam peşine düşen Destina Elis Sanğu Krallığın başina geçmek isteyen Tan Pusat Sungur

"Merhaba küçük hanım, sıcak yatağınızdan alıp sizi burada soğuk depoda bekletmek istemezdim ama babanız borcunu geri vermiyor; son çare sizi kaçırmak oldu." Korku dolu gözlerle yanımdaki uzun boylu erkeğe baktım.

Yıllar önce barış içinde olan bozkurtoğlu hanedanlığı ve çevikarslan hanedanlığı çevikarslan kralının bozkurtoğlu kralını öldürmesiyle düşmanlık başlatmış savaşa kapılar açılmıştır şimdi ise düşman olarak yetiştirlen intikam almaları istenen tahta çıkmaya çalışan krallık varisleri`nin yolları kesişmiştir

Bazı hisler sevilmez. Bastırılır. Ama bastırılan her duygu, bir gün kanar. Karışık Hisler, doğruyla yanlışın, aşkla nefretin birbirine karıştığı bir evren. Burada herkes bir seçim yapar. Ve her seçim, bir bedel ister. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

ECE ÇELİK VE EREN DEMİRİN AŞK HİKAYESİ

İhanete uğrayan İvan Darkness`in intikam uğruna çıktığı yolculukta karşısına çıkan engelleri bir bir aşarak en tepeye ulaşır O zaman hazırsanız Ivan`ın bu aksiyon ve romantik macerasına sizde katılın

Yine parmaklarımı kütlettim, ellerim kavuşup birbirlerine baskı uygulamaya devam etti. "Peki, ya sana ihaneti başarırsa ve kaybeden sen olursan" Bir süre düşündü, belki de aklında toparladı. Derin bir nefes aldı. Bunun cevabını gerçekten de merak ediyordum. İnanmıyordum, bana bir şey olacağına. Hata mı ediyordum? Belki de. Fakat istesemde olmuyordu. "Ben tek başıma kaybetmem. Ben kaybedersem çevremdekiler de kaybeder." Durmadım, devam ettim sormaya. "Ya senin yakınında değilse?" "Uzağımda olması neyi değiştirir? Ben kaybedersem tek kaybetmem. Yakınımdaysa benimle birlikte dibe batar. Uzağımda ise tek başıma patlamam. Ben yanarsam yakarım."