Bazı insanlar masum doğar. Bazıları hayatta kalmak için öğrenir. Bazılarıysa intikamla yeniden yazılır. O, bir zamanlar sessizliğiyle tanınan bir kadındı. Kalbini saklayan, korkularını yutkunarak taşıyan… Ta ki kanla yazılmış bir gerçekle yüzleşene kadar. Bir sır, bir ölüm ve yanlış ellerde verilen bir emir… Onu masumiyetinden koparıp bir cellada dönüştürdü. İntikamın gölgesinde yürürken, hiç ummadığı bir yerde aşkla karşılaştı. Ama bazı aşklar kurtarmaz. Bazı dizeler kan ister. Güvendiği insanlar tarafından sırtından vurulurken, gerçeğin en acı haliyle yüzleşti: Bu hikâyede herkes rol yapıyordu… Ve son diziyi söyleme hakkı sadece birine aitti. Kanlı Dizeler, ihanetin, intikamın ve aşkın aynı kalpte çarpıştığı, sonu unutulmayan bir hikâye. Çünkü bazı yaralar kapanmaz… Sadece şiire dönüşür.

Kadına baktım. Baya afetti, fıstık gibi daş daş. Hazır bakmışken biraz daha baktım. Bu adam, kadını nasıl tavlamış acaba? "Ne bakıp duruyorsun karıma" diye konuşan dayıya baktığımda kaşlarımı kaldırdım "Çok dikkatimi çekti" dedim, geri durmadan. "Eşref saatinde mi tavladınız? Nasıl baktı size söyleyin de biz de bir şeyler kapalım" söylediğim şeyden sonra kadın gülümseyerek bana baktı, abimse dirseğiyle kolumu dürtüyordu. Oflayarak abime baktım, dayı da kaşlarını çatmış bana bakıyordu ama umrumda değildi "ne var abi yalan mı söyleyeyim ne dürtüp duruyorsun!" Abim anında renkten renge girerken sarışın afet kahkahayı bastı. "Ay ne güzel gülüyor," yanındaki kasıntı adama döndüm "bir de sen gül bakalım dayı, yanına yakışacak mısın?" bu dediğim şeyden sonra kadın, kocasının koluna alnını yaslayıp gülmeye devam etti "Dayı diyip durma bana, teyze" Anında afalladım "teyze kim lan" şaşkınlıkla kendimi gösterdim "bana mı teyze dedi o dayı?" "Hâlâ dayı diyor!" "Seninle uğraşamayacağım" "İsabet olur" Dik dik ona baktım. "Çok gıcıksın" "Sen daha gıcıksın ve karıma bakmayı kes!" Sarışın kadın şaşkınlıkla adama döndüğünde "pes artık" dedi "inanamıyorum Miran! Çocuk sayılır o!" "Ama hayatım alacaklı gibi bakıyor?" "Belki de gelecekliyimdir" herkes bana döndü "Of hadi ama! Hani pozitif falan olursa diye şaka yaptım" "Ok" dedi, adam Gece, daha dünyaya gözlerini açtığı anda hayattan koparılmış bir çocuktu; doğduğu gün hastanede bilinçli bir şekilde başka bir aileye verilerek hiç bilmediği bir oyunun içine sürüklenmiş, hiç ait olmadığı bir ailenin yanında büyümek zorunda bırakılmıştı. Onu sevgiyle büyütmeleri gerekirken, yalnızca kendi hırslarının gölgesinde büyütmüşlerdi Bu, sadece kayıp bir kızın hikâyesi değil... Bu, yeniden doğan bir Gece`nin hikâyesi...

Bir aile… Kökleri Karadeniz’in sisli dağlarında, adı yüz yıldır saygıyla anılan Ardeşen Ailesi... Ve o ailenin biricik torunu; Barva Esvara Ardeşen... Fakat büyük servetler, büyük ihanetleri de beraberinde getirir. Amcaların hırsı, kuzenin ihaneti, sevgilinin sadakatsizliği… Barva’nın dünyası, bir anda enkaza dönüştürdüğü yetmemiş gibi servetleri de bataklığa girmişti. Geçmişin en karanlık köşesinden çıkagelen adam; Barva’nın yıkımına sebep olacak bir düşman mıydı, yoksa küllerinden doğmasını sağlayacak kader mi? ... Instagram hesabı; esmanursezerr Tiktok hesabı; Esmnrszr

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Ailesi öldürüldüğünde Beril`in tek seçeneği ona yardım eden çeteye sığınmaktı. İntikam Beril için bu yolda ilerlemesini sağlayan duyguydu. Ama keşke iş sadece intikamda bitseydi.

“Boşuyorum seni! Boş ol!…” Durdum kaşları çatıldı ama tek kelime etmedi. İçimde bir kaos vardı uyutmaya çalışıyordum lakin izin vermiyorlardı ne zaman şarkılar söyleyip dindirsem acımı uyandırıyorlardı… Sonra da sen delisin derlerdi…insan hiç mi unutmaz diyorlardı…unutmazdım unutmayacaktım niye unutacaktım!

Aile kurgusu. Öz kızlarını öldü sanan aile, Üvey kızlarını çok seven aile, Her şey ortaya çıkarsa sonra ne olur? Derin öz ailesin kabul edecek mi? Ya Derin’i ailesinden koparan kişi tanıdıkları biriyse, her şey açığa çıkınca ne olacak? Not, az miktarda bazı bölümlerde argo, küfür ve şiddet bulunmaktadır. *** Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Fotoğraflar Pinterest’den alınsada kendim birleştirmiş olup, kurgunun ismi tamamen şahsıma aittir.

Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Çalınması ya da kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılır‼️ İki yaralı birbirine merhem mi olur yoksa daha derin bir yara mı? Biri kalbinden, diğeri duygusundan noksan. Alya Altınay, kalbinde geçmişin izleri, gözlerinde intikamın ateşi. Karen Demirkan, duygusuz bir intikamın içinde kaybolmuş bir adam. İntikamın ortasında doğan bir duygu... Aşk mı yoksa yeni bir savaş mı? Bir taraf aşkı reddederken, diğeri ona sığınmaya çalışacak. Fakat infilak yaklaşıyordu. Bu patlamadan kim sağ çıkacak? Aşk mı, intikam mı? Belki de her ikisi. Belkide hiç biri. Alya Altınay`ın kaderi Karen Demirkan`ı bulduğunda ne olacaktı? Ya birlik, Ya da hiçlik. Ama bir gerçek vardı: Kaçış yoktu... Ne geçmişten, ne de ondan. Bazı kalpler iyileşmez, sadece infilak ederdi.

Baş karakterimiz Alya Aydın, İstanbul’da babası ve annesiyle birlikte yaşamaktadır. Ancak trajik bir şekilde annesini bir trafik kazasında kaybeder. Bu olayın ardından babasıyla birlikte İzmir’e taşınmak zorunda kalırlar. Yeni şehirde, babası Alya’yı bir devlet okuluna kaydettirir. Devlet okulunda bir gün yapılan bir duyuru hayatını değiştirir: Demirhan Koleji’ne 5 burslu öğrenci alınacaktır. Alya, bu sınava katılır ve büyük bir başarı göstererek %100 burslu olarak koleje kabul edilir. Okula başladığında, yanında 5 yeni arkadaşıyla birlikte hayatının belki de en heyecanlı dönemine adım atar. İlk günlerinden birinde, Alya Aras Demirhan ile karşılaşır. Aras, sert ve kendine güvenen bir karakterdir ve aralarında ilk başta çatışmalar yaşanır. Hikaye ilerledikçe Aras, Alya’ya karşı karmaşık duygular beslemeye başlar. Başta zorbalık ve sert davranışlar Alya’yı etkilerken, zamanla Aras’ın bu davranışlarının ardında gizli bir sevgi ve takıntı olduğu ortaya çıkar. Alya ise başlangıçta Aras’ı sadece bir “düşman” ya da “rakip” olarak görür, ancak Aras’ın hisleri ve ilgisi hikaye ilerledikçe Alya’nın hayatında önemli bir yer edinir.

Tanrılar öldü. Biz sadece onların mezar soyucularıyız. ​Yerin kilometrelerce altında, "Şirket" adına çalışan binlerce madenciden biriydim. Görevimiz basitti: Ölü bir Tanrıça’nın etini kazmak ve kanını enerjiye dönüştürmek. Ama 74. Damar’da işler ters gitti. O gün madende ölmem gerekiyordu. ​Ölmedim. Dönüştüm... Şimdi sol bacağımda metali yiyen ve durdurulamayan bir açlık, sağ bacağımda ise ışık hızında hareket eden antik bir teknoloji taşıyorum. Ben Varen. Bir zamanlar sadece bir numaraydım (74-B). Şimdi ise Şirket’in en korkulu rüyası, "Tanrı Katili" projesinin kayıp prototipiyim. ​Peşimde infaz timleri, yeraltının hurda kralları ve etten yapılmış canavarlar var. Ama kaçmıyorum. ​Çünkü artık biliyorum: Tanrılar mezarlarında huzur içinde yatmıyor. Ve birilerinin bu uykuyu sonsuza dek bitirmesi gerekiyor.

"UZAK DUR… YOKSA KENDİNİ KAYBEDERSİN." Yüzyıllar önce cadılarla insanlar arasındaki savaşta, insanlığı korumak için özel güçlerle doğan Koruyucular ortaya çıktı . İnsan gibi görünseler de güçleri, zekâları ve doğaları onlardan farklıydı. Cadı büyülerinin giderek arttığı son dönemde Bethany, Koruyuculardan uzaklaşıp inzivaya çekilmişti. Ancak geçmişten gelen bir lanet ve bitmeyen bir intikam, tüm planlarını tersine döndürmüştü . Şimdi Koruyucuların ona hiç olmadığı kadar ihtiyacı vardı. Bethany ise geri dönmenin eşiğindeydi. Ya lanetine rağmen Koruyucularla yeniden savaşacaktı ya da doğasına sırt çevirip milyonlarca insanı cadıların eline bırakacaktı...

Kitabın tüm hakları bana aittir. Çalınması veya kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılacaktır. Teslimatçı Kayla Koparan, kimlikten kimliğe bürünerek yürüttüğü tehlikeli işleriyle hayatta kalmayı öğrenmiş, zeki ve kararlı bir kadın. Geçmişi karanlık sırlarla dolu olan Kayla’nın en büyük amacı, yıllardır içinde büyüyen intikam ateşini söndürmek. Ancak yolu, dünyayı avuçlarının içinde tutan, soğukkanlılığı ve gizemiyle herkesin korkulu rüyası olan Yiğit Lavekar’la kesiştiğinde, her şey değişir. Bu karşılaşma sadece bir savaşın fitilini ateşlemez; aynı zamanda iki güçlü karakterin arasındaki beklenmedik, trajedi dolu bir aşkı da beraberinde getirir. Ancak bu karmaşık ilişkide üçüncü bir oyuncu daha vardır: Tetikçi Mirza Kara. Sessizliği ve ölümcül yetenekleriyle bilinen Mirza, Kayla’ya olan tutkusuyla bu savaşta aşkın dengesini altüst eder. İntikam, güç ve aşk arasında sıkışan Kayla, hem kalbine hem de amacına sadık kalmak zorunda. Peki, böylesine güçlü karakterlerin arasında kim galip çıkacak? Aşk mı kazanacak, yoksa karanlık sırlar hepsini yok mu edecek?

Alya iki sey için and içti; Biri vatan. Diğeri intikam. Ailesini bir kaza görünümlü suikastte kaybeden. Ölüm ile dirilip Alya olan Leyla’nın verdiği yaşam mücadelesi ve içindeki öfkenin nasıl intikama dönüştüğünü okuyacağınız. Ailesini ondan alan gizli bir örgüt olan Hançer’in beş yıldızı adlı örgütü yok etmeye yemenin eder. Aksiyon, teşkilat tarzında ilerlerken ihanetleri ve sırlarıda peşinden getiren bir hikayeye sahiptir. O zaman ne diyelim; Alya’nın hikâyesi nasıl başlasın? Bir varmış bir yokmuş ile mi? Yoksa, evvel zaman içinde diye mi? Kitap İnkspired uygulamasında ve Web sitemde yayındadır. İnkspired uygulamasında 22k olup birçok okura ulaşması ile beraber 3.kitaba kadar da yayındadır orada. YouTube üzerinden soranlar olmuştu o nedenle atıyorum. İyi okumalar.☺️ YouTube kanalıma beklerim ( VATAN YAZARI)

❝ Kızını toprağa veren bir kadınla, herkesi toprağa veren bir adam karşılaşırsa... bu aşk olmaz. ❞ Vera`nın kalbi kızının öldüğü gün durdu. Geriye sadece intikamla atan bir beden kaldı. Çakır Kırımlı ise yıllardır ölümle pazarlık yapan bir adam. Gücün, suçun ve kanın içinde yükselmiş. Ve ilk defa bir kadına baktığında şunu düşünmüş: "Bu kadın ya benimle yanar... ya da beni yakar." Bir örgüt. Bir annenin yarım kalmış yemini. Ve masaya bırakılan tek cümle: "Kızının intikamını istiyorsan... benim karım olacaksın." Bu bir kurtuluş hikâyesi değil. Bu, iki yaralı ruhun yaptığı ölümcül bir anlaşma. Aşk mı? Belki. Ama önce kan var. Önce bedel var. Önce geri dönüşü olmayan kararlar... Bazı kadınlar ağlayarak yas tutar. Bazıları ise intikam alarak yaşar. Vera Aslanlı ikinciyi seçti. Çakır Kırımlı ise onun seçiminden asla geri adım atmasına izin vermeyecek.

İntikam Taht Güç Bunlar yaşamamı sağlar herkesin bana saygı duymasını sağlar bana saygı duymak zorundalar kitabın kötü kadını olmam öleceğim anlamına gelmez TARİH 12.01.2026 KİTAP BAŞTAN YAZILICAKTIR ONA GÖRE OKUYUNUZ DAHA DEĞİŞTİRİLMEDİ

Aden bir savcıydı. Beliz bir suçlu. Aden Beliz Karadağ ise öldürülen arkadaşının katilini aramak için savaşan griye dönmüş beyaz bir tüy. Bir Hayalet. Ama diğer tarafta ise insanlığın adını fısıldayarak andığı, Red lakabıyla aranan, kırmızıyı ve kanı temsil eden lekeler bırakan birisi vardı. Kurdele Katili. Aranan bir suçlu ve bir savcı mıydı onlar? Ya da hasta bir kadın ve doktorluğu yıllar önce bırakmış bir adam? Yoksa kaderin onlara oynadığı oyunla iş birliğine girmek zorunda kalan iki azılı suçlu mu? Öfke öldüğünde oyun biterdi. Ama ben ölene dek bu oyun asla bitmeyecekti. Red ve Ghost sonsuza dek düşman mıydı yoksa birbirine kelepçelenmiş iki bilek mi?

"Her şey bir deniz kabuğunun gözüme ilişmesiyle başlamıştı..." Çok küçük yaşlarda kardeşini kaybeden Gül; bu acıyla büyümüş, kalbinde kopan fırtınaları kimseye duyurmadan yaşamayı öğrenmişti. Ancak hayat onu hiç beklemediği bir anda bir dönüm noktasına sürükledi ve aşkın en gerçek haliyle tanıştı. Tüm o fırtınanın ortasında sadece Gül Sezer ve Doruk Demirkan vardı. Geçmişi kanla mühürlenmiş iki insan... Bu sadece geçmişlerini değil, geleceklerini de kanla yazmış iki insanın hikayesiydi. ? ise geçmişten gelen sırlarıyla peşlerini bırakmayacaktı. Ama bilmedikleri şuydu; o denli çok kanın içinde, insanın boğulması kaçınılmazdı...

Dayanamıyorum, bu ızdıraba artık dayanamıyorum. Kaç kez öldüm? Kaç kez geri döndüm? Her seferinde biraz daha fazla acı, biraz daha az insanlık. Adım Atilla. Bir sabah gözlerimi açtığımda kendimi tanımadığım bir dünyada, tanımadığım bir bedende buldum. Ölüm döngüsüne hapsolmuşum. Kılıçla kesiyorlar, yakıyorlar, boğuyorlar, parçalıyorlar… Ve ben her seferinde aynı yere, aynı ana geri dönüyorum. Ama bu kez farklı bir şey var: Hatırlıyorum. Her ölümü, her çığlığı, her damla kanı hatırlıyorum. Abim yanımda öldü. Alya beni kurtarmaya çalışırken gözlerimin önünde eridi. Felix… Felix artık insan değil. Ve ben? Ben her döngüde biraz daha karanlığa gömülüyorum. Bu dünya beni kırmaya çalışıyor. Jutsu, Lilith, kristaller, yasak kitaplar, lanetli kılıçlar… Hepsi benim için burada. Hepsi beni sonsuza dek bu cehennemde tutmak için. Ama çok yakında öğrenecekler: Ölüm artık benim lanetim değil. Silahım. “Bir daha öldüğümde, bu sefer gülerek öleceğim. Çünkü bu kez sıra onlarda.” ⚠️ Uyarı: Bu hikâye sizi rahatsız edecek. Bazı bölümler okurken nefesiniz tutulacak. Bazı ölümlerden sonra kitabı kapatıp bir süre bakmak istemeyeceksiniz. Ama kapatamayacaksınız. Çünkü Atilla bir kez daha gözlerini açtığında, siz de onunla birlikte geri döneceksiniz. #darkfantasy #ölümdöngüsü #isekai #acımasız #kanveintikam Hazırsan, döngü başlıyor. Hoş geldin. Bu sefer kim ölecek?

4 Genç okudukları bir kurgu ile dalga geçer ve kendi aralarında teoriler üretirler. Bu ilginç kurguyu bir tablo olarak çizen Öykü bir anda tablonun içerisine düşer ve aslında kurgudaki Kral`ın lanetinin bir parçası haline gelir. Geri dönmek için elinden geleni yapmak ister ama Öykü`nün ufak bir rahatsızlığı vardır. Şoka girdiğinde konuşamaz ve bu ufak sebep yüzünden çok büyük olaylara sebebiyet verir. Bir evliliğe, bir topluma ve yabancı bir sevdaya. İçerisinde bolca romantizmin geçtiği bu hikayemizde size bir Öykü anlatacağım... "Bir LadyRebel Klasiğidir."

İmkânsız neydi? Belki de imkânsız olan bizdik. Asıl imkânsız olan ise, onun gözlerinde saklı duran o büyülü aşktı. Biz, farklı dünyaların insanlarıydık… Birimiz Yunanistan’ın saygın bir bakanı, diğerimiz Türkiye’nin üniformasıyla sınırları bekleyen bir asker. Ve aramızda duran tek şey, sessizce akan Meriç’ti. Ama o nehir… Onun mavilikleri, gözlerine benzeyen o derin sular… Her şey beni ona biraz daha çekiyordu. Gözlerinin benim olmasını istedim; yalnız bana bakmasını, yalnız beni sevmesini… Geçmişim peşimi bırakmazken, tek dayanağım olan dedemin gölgesi her adımımda üzerimdeyken bile, kalbimi ona teslim ettiğimi nihayet kabul etmiştim. Çünkü ne olursa olsun, ben onun kalbinde bir mülteciydim. Ve biliyordum… Bu aşk ya beni o nehirde boğacak, ya da adını bilmediğim bir özgürlüğe taşıyacaktı.

geçmişte yaşanan olayın intikamını teker teker alınır. Ama bu intikamı Alan kişi öğrenen asya şoka uğrar çünkü hiç beklemediği birisidir.

Bazı adamlar gölgelerde yaşar. Bazıları ise gölgelerin kendisi olur. ATLAS, gerçek adı devlet arşivlerinden silinmiş, çocukluğu savaşla, gençliği emirlerle şekillenmiş bir ajandır. Ona kahraman denmez. Ona soru sorulmaz. Sadece görev verilir. Ancak bir operasyon… Tek bir yanlış emir… Ve yıllardır taşıdığı dünya omuzlarından kaymaya başlar. İhanetle yüzleşen ATLAS, artık sadece düşmanlarını değil, geçmişini, vicdanını ve kendisini de hedef almak zorundadır. Kaçtığı her şehirde yeni bir yara, her görevde biraz daha eksilen bir insan kalır geriye. Bu kitap; silah sesleriyle yazılmış bir hayatı, karanlıkta verilen kararları, ve bir ajanın insan kalma mücadelesini anlatıyor. Aksiyonun hiç düşmediği, gerilimle nefes aldırmayan, sinematik bir casusluk hikâyesi… ATLAS: Gölgeye Yazılan Hayat Gölgede başlayanlar, ışıkta bitmez.

Öldüğünde mezar taşına adı bile yazılmayacak olanlardık; Biz isimsizlerdik

Herkesin Tanrı’dan bir iz taşıdığı bu dünyada, insanlar derilerinin altına kazınmış sembollerle doğar. Sembol, ruhun yansımasıdır; gücün ve kaderin sessiz hükmüdür. Yüzyıllar önce Tanrı’nın kurduğu düzen ilk kez sarsıldığında dünya ikiye bölündü. Ruhunun kusurlu olduğuna inanılan insanlar doğduklarında, sembolleri okunamayacak kadar silikti. Rivayet edilir ki bu ruhlar, cehennemin bekçisiyle anlaşma yaptı ve yıkım böyle başladı. Dünya, anlamlandıramadığı gücü felaket ilan etti. Zamanla bu yıkımın izleri zihinlerden silindi. Ta ki ormanın karanlığında terk edilmiş bir bebek bulunana kadar. Kaira, tüm dünyanın kaderini değiştirmeye, kahkahalar eşliğinde geldi. O, bir sembolle değil; gerçeğini yalnızca Tanrı’nın bildiği kadim bir mühürle hayata tutundu. Kaira büyüdükçe saklanmayı, susmayı ve görünmez olmayı öğrendi. Çünkü bu dünyada farklı olan ya gizlenir ya da yok edilir, ancak bazı güçler vardır ki karanlıkta büyür. İnsanların şeytan olarak gördüğü Kaira, ruhunda kusur arayanlara cehennemi vaat etti. Onun adını fısıldayanlar korkuyla sustu, onu gölgeye itenlerse neyle karşı karşıya olduklarını henüz bilmiyordu. Aydınlığın hükmettiğini iddia eden bu düzende; lordlar, leydiler, asiller ve halk kutsal sembollerin arasında yürürken, dünya göründüğü kadar masum değildi. Ve Kaira… O ne aydınlığa aitti ne de karanlığa. O, ikisinin arasındaki çatlağın ta kendisiydi. Bir katil mi, bir kurtarıcı mı, yoksa yüzyıllar sonra gelen ikinci bir felaket mi olduğu sorusu yalnızca onun vereceği bir karar değildi. Çünkü bazı ruhlar kaderi seçmez; kader, onları seçer. Düşmüş Melek: Bir Yanılgının Doğuşu Ruhların yalanlarla dans ettiği, iyiliğin kirlenmiş olduğu ve karanlığın bazen tek sığınak haline geldiği bir dünyanın hikâyesi.

-Beni delirtmek mi istiyorsun? Büzme o dudaklarını.+Üzdü mü? -Hayır, delirtti.