Asker/istihbaratçı kurgusu Alya iki sey için and içti; Biri vatan. Diğeri intikam. Ailesini bir kaza görünümlü suikastte kaybeden. Ölüm ile dirilip Alya olan Leyla’nın verdiği yaşam mücadelesi ve içindeki öfkenin nasıl intikama dönüştüğünü okuyacağınız. Ailesini ondan alan gizli bir örgüt olan Hançer’in beş yıldızı adlı örgütü yok etmeye yemenin eder. Aksiyon, teşkilat tarzında ilerlerken ihanetleri ve sırlarıda peşinden getiren bir hikayeye sahiptir. O zaman ne diyelim; Alya’nın hikâyesi nasıl başlasın? Bir varmış bir yokmuş ile mi? Yoksa, evvel zaman içinde diye mi? Kitap İnkspired uygulamasında ve Web sitemde yayındadır. İnkspired uygulamasında 23k olup birçok okura ulaşması ile beraber 3.kitaba kadar da yayındadır orada. YouTube üzerinden soranlar olmuştu o nedenle atıyorum. İyi okumalar.☺️ YouTube kanalıma beklerim ( VATAN YAZARI)

Bu bir intikam hikâyesi değil. Ya da en azından sadece intikamdan ibaret değil. Bu, bir insanın kırıldıktan sonra nasıl yeniden şekillendiğinin hikâyesi. Gücün nereden geldiğini, korkunun nasıl sessizleştiğini ve acının bir silaha nasıl dönüştüğünü anlatıyor. Çünkü bazı yaralar kapanmaz; sadece sahibini değiştirir. Bu sayfalarda anlatılanlar, kahramanlık masallarına benzemez. Burada kimse masum değildir. Seçimler vardır, bedeller vardır ve bazen geri dönüşü olmayan kararlar. Sevgiyle şiddet, sadakatle ihanet, korkuyla cesaret iç içe geçer. Kimse tamamen iyi ya da tamamen kötü değildir; herkes hayatta kalmak için bir şeylerden vazgeçmiştir. Bu hikâyede güç, doğuştan gelmez. Kazanılır. Kaybedilerek. Ödenerek. Geçmiş, bu sayfalarda bir yük değil; bir gölgedir. Kaçtıkça uzayan, yüzleştikçe şekil değiştiren bir gölge. Karakterler bu gölgenin içinde yürürken, bazen kendilerini kaybeder, bazen de ilk kez gerçekten kim olduklarını bulurlar. Eğer bu kitabı açtıysan, şunu bil: Burada adalet yok. Burada kurtuluş yok. Ama gerçek var. Ve bazen, insanı ayakta tutan tek şey de budur. URAGİRİ

Bana seslenilmesi ile titreme aldı. "Sen buraya ait değilsin" diye bağırmasıyla gözlerimi sımsıkı kapattım. Kısılmış sesiyle devam etti."Sen hiç benim olamayacakmışsın" demişti. Dediklerinin ağırlığı ile eziliyordum. Gözlerini gözlerime yasladı.boşluğa düşmüş sesiyle "Biz hiç var olmamışız Aysun" demişti Dediklerinin ağırlığı ile derince titredim. Soğuk soğuk akan terler ile boğuluyordum.olmayacak hikayenin himayesine girmiştim. Meğersem Biz geçmişin izlerini gelecekte göremeyecek olanlarmışız...

Hukukçu bir kadın ve yenmesi gereken bir rejim. Kadın bu işten nasıl çıkacak ya da kiminle çıkacak?

Sahilin sessizliği can yakıcıydı Onsuz 1 ay 2 gün 8 saat geçmişti Deniz onun bana armağanıydı Deniz onu bana geri getirecek tek şeydi Kumsal ve Aybars iki farklı insan... Bu hikayede ikiside acı çekecek ikiside yanacak ama kader onları hep bir araya getircek... Zaman,yer, kişiler ve hatta kendi karakterli değişse bile her zaman birlikte bu yola devam edecekler ... Ve sizler Bu yolculuğa hazır mısınız?

“Adalet her zaman mahkeme salonlarında sağlanmaz.” Savcı Lavinia Özdemir… Soğukkanlı, zeki ve güzelliğiyle büyüleyici bir kadın. Onun için adalet bir görev değil, kişisel bir takıntı. Suçlular yasadan kaçarsa, Lavinia’nın adaleti gecikmez gölgeden gelir. Ancak karanlıkta onu izleyen başka biri daha vardır. Eski bir savcı, şimdi yeraltı dünyasının en tehlikeli ismi: Maskeli Adam. Lavinia’yı tanımıyor, ama ona saplantılı. Takıntısı bir hayranlık mı, yoksa yaklaşan bir ölüm fısıltısı mı? Gecenin içinde birbirine bakan iki siluet. Gerçek, yansımalar kadar bulanık. Güven, ihanet kadar keskin. Ve bu hikâyede… kim av, kim avcı belli değil.

Kadına baktım. Baya afetti, fıstık gibi daş daş. Bu adam, kadını nasıl tavlamış acaba? "Ne bakıp duruyorsun karıma" diye konuşan dayıya baktığımda kaşlarımı kaldırdım "Çok dikkatimi çekti" dedim, geri durmadan. "Eşref saatinde mi tavladınız? Nasıl baktı size söyleyin de biz de bir şeyler kapalım" söylediğim şeyden sonra kadın gülümseyerek bana baktı, abimse dirseğiyle kolumu dürtüyordu. Oflayarak abime baktım, dayı da kaşlarını çatmış bana bakıyordu ama umrumda değildi "ne var abi yalan mı söyleyeyim ne dürtüp duruyorsun!" Abim anında renkten renge girerken sarışın afet kahkahayı bastı. "Ay ne güzel gülüyor," yanındaki kasıntı adama döndüm "bir de sen gül bakalım dayı, yanına yakışacak mısın?" bu dediğim şeyden sonra kadın, kocasının koluna alnını yaslayıp gülmeye devam etti "Dayı diyip durma bana, teyze" Anında afalladım "teyze kim lan" şaşkınlıkla kendimi gösterdim "bana mı teyze dedi o dayı?" "Hâlâ dayı diyor!" "Seninle uğraşamayacağım" "İsabet olur" Dik dik ona baktım. "Çok gıcıksın" "Sen daha gıcıksın ve karıma bakmayı kes!" Sarışın kadın şaşkınlıkla adama döndüğünde "pes artık" dedi "inanamıyorum Miran! Çocuk sayılır o!" "Ama hayatım alacaklı gibi bakıyor?" "Belki de gelecekliyimdir" herkes bana döndü "Of hadi ama! Hani pozitif falan olursa diye şaka yaptım" "Ok" dedi, adam Gece, daha dünyaya gözlerini açtığı anda hayattan koparılmış bir çocuktu; doğduğu gün hastanede bilinçli bir şekilde başka bir aileye verilerek hiç bilmediği bir oyunun içine sürüklenmiş, hiç ait olmadığı bir ailenin yanında büyümek zorunda bırakılmıştı. Onu sevgiyle büyütmeleri gerekirken, yalnızca kendi hırslarının gölgesinde büyütmüşlerdi Bu, sadece kayıp bir kızın hikâyesi değil... Bu, yeniden doğan bir Gece`nin hikâyesi... ✔️ Güç hırsıyla oynanan bütün oyunlar kanlıdır. Gerçek ailem kurgularından farklılıklar vardır

🌑🌑🌑 Siyah Karaer, çocukluğunu bir evin soğuk duvarları ve bitmek bilmeyen kavga sesleri arasında bıraktı. Bugün o, yer altının en gizemli örgütü Les Ombres Noires`in (Kara Gölgeler) lideri. Tek bir amacı var: Geçmişini çalan babasından intikam almak.​Ancak bir metro istasyonunda, buz gibi bir gecede kaderi, kendisi kadar sert bir yabancıyla çarpışır: Kaan Aras.​Kaan, sistemi kökten yıkmayı amaçlayan Point Zéro örgütünün lideridir ve yanında en az kendisi kadar gizemli "sağ kolu" Alpar vardır. İhanetin, sırların ve pıhtılaşmayan yaraların gölgesinde iki lider, iki düşman örgüt ve kaçınılmaz bir çarpışma...​Siyah, kanını durduran bu adamın aslında hayatını altüst edecek kişi olduğunu anladığında, artık çok geç olacaktır. ♟️♟️♟️

“Sabahın altısında insan neden taşınır ki, komşum? O sabah, komşum yüzünden işteki ilk günüm berbat geçti. Dikkatsizliğim yüzünden işten çıkarıldım. Evet, sırf dikkatsizlikten. Çok saçma, değil mi? Bazen benim hayatım da bana saçma geliyor. Neyse… Ama o gün kendime bir söz vermiştim: Hem eski patronumu çökertecek, hem de o komşuyu paşa paşa apartmandan gönderecektim.”

Karadeniz`in sisi altında çocuklukları aynı acının gölgesinde büyüyen iki beden: Meva ve Mirhan. Onlar birbirlerinin hem celladı hem de tek sığınağı olmak için mühürlendiler. Meva Soykan, okyanus mavisi gözlerinde bir Karadeniz fırtınası saklayan, gururu kırıldıkça daha da dikleşen o hırçın kız... Mirhan Çakıroğlu, zifiri karanlık bakışlarında geçmişin intikamını taşıyan, zifiri gözlerinde biriktirdiği o karanlık otoriteyle, Meva`nın mavisini yutmaya ant içmiş bir adam. Şimdi barut maviye çalıyor. Nefret en derin yaralarla harmanlanıyor. Birbirlerini yok etmek mi daha kolay, yoksa okyanus mavisi bir gözün içinde boğulurken zifiri bir karanlığa teslim olmak mı?hangi yolun sonunda küle döneceklerini, hangi bakışın altında can vereceklerini bilmiyorlar. İntikam mı daha yakıcıdır, yoksa imkansız bir aşkın küllerinde yeniden doğmak mı? Meva`nın buz mavisi bakışları, Mirhan`ın karanlık duvarlarına her çarptığında, tek bir gerçek kalıyor geriye: "Bu savaşta kazanan olmayacak; ya beraber yanacaklar ya da birbirlerinin küllerinden yeniden doğacaklar."

Kocası mecbur kaldığı için eski sevgilini onun üzerine kuma getireceğini duyunca hamile olduğunu söylemeden onu terk edip giden kadın üçüzler doğurur ve babalarını hep iyi bilir olarak anlatır 17 yıl sonra üçüzler babaları ile tanışmak ister ama kızı her şeyi öğrenmiş ve intikam almayı kafasına koymuştur onun intikamının ateşi her kesi yakacak mı yoksa bu yolda intikamından vaz mı geçecek

Defne… Ülkenin en güçlü iş insanlarından birinin kızı. Güvenlikli sitelerde büyümüş, korumalarla çevrili bir hayatın içinde yaşamış. Ama bir gece, şehrin en ışıksız mahallesinde arabası bozulur. Ve korumasız kalır. Aras… Ailesiz büyümüş, sokakların büyüttüğü bir genç. Hayatta kalmayı öğrenmiş, kimseye borçlu olmadan ayakta durmayı seçmiş biri. O gece Defne’nin çığlığını duyar. Ve müdahale etmemeyi seçebilecekken… seçemez. Bir kavga. Bir kurtarılış. Ve iki farklı dünyanın çarpışması

Hüküm verildi: Kan, kanla yıkanmayacaktı. Bir kadın, bir adamın ömürlük bedeli olacaktı. ​Ruhumun mürekkebi acıyla doldu, kalemim törenin sert duvarlarına çarptı. Şimdi bu sayfalarda sadece bir berdelin hikayesi değil; iki yaralı kalbin, nefretin içinden doğan yakıcı savaşı var. Lütfen kitabıma şans verin ilk kez yazıyorum

Patroniçe Serisi 2. Kitap Lavinia

Savaşmaktan korkmayan bir adam, peki neden aşktan bu kadar kokar? Aşk, en sert savaşlardan bile daha korkutucu olabilir mi? İnsan, sevdikçe kaybetmekten korkmaz mı?

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Eylül, adını bilmediği bir hayatın içine bırakıldığında tek istediği şey biraz huzurdu. Miraç ise bu evliliğin sadece bir zorunluluk olmadığını kendine bile itiraf edemiyordu. Aynı evde, aynı sofrada, aynı kalabalığın içinde… Ama bambaşka yalnızlıklarda. Miraç, Eylül’ün yabancılık çekmemesi için çabaladıkça; Eylül, kalbini korumak için bir adım geri durdu. Çünkü bazı evlilikler imzayla başlar, ama güven zamanla yazılır. “Bir Papatya Meselesi”, iki inatçı kalbin, gururla sevgi arasında verdiği sessiz mücadelenin hikâyesi. Aynı zamanda ise sırların, travmaların içinde olan bir hikaye.

🍷İntikam İçin Gidilen Yolda Doğan Saf Bir Aşk🫀🥀 Avukat🔥Hakim. ⚖️ ⚖️🌖🫀🦢 Efsun Baksı⚖️Akay Akbaran "Sana inanıyorum gerçekten ama adalet var hakimi var savcısı var böyle yaparak hayatını mahfetme" "Tanışalım ben Efsun Baksı Ağır Ceza Hakimiyim" 🥀🥀🥀🥀 Efsun küçük yaşlarda babasının tacizlerinden ve istismarlarından kaçarak özgürlüğünü kazanmiş bir AĞIR CEZA HÂKİMİDİR yıllar sonra babasindan intikam almak için geri döner fakat hayatına bir anda dahil olan üvey kardeşinin arkadaşi Akay Akbaran ile aralarındaki kimya günden güne kendini belli ederek bağlarını kuvvetlendirmişdir 🐎🥀🪶🍷 ~Adaletinde Kalbi Kırılırsa Ne Yaşam Kalır Adaletin Altına Sığınan Ne Ölüm Kalır Adaletin Altına Saklanan~ 🥀🥀🥀 - Kitaplarda kendini arayanlara ve Kendinden bir parça bulanlara-

"Bazı insanlar karanlıktan kaçar, bazıları ise o karanlığı yönetir... Selçuk Saygun babasının gölgesinden uzaklaşıp tek başına yaşamak için çabalarken, aniden gelen haberle geçmişi kapısında bekler. Geçmişiyle yüzleşebilecek mi? yoksa herşeyden uzaklaşıp kendisinden ve geçmişinden kalabilecek mi?

Bir imza, iki ayrı yabancıyı tek bir çatı altında birleştirdi. Bir anlaşma ile başlayan evlilikleri, zamanla en büyük sınavlarına dönüştü. Çünkü yatak odasının duvarları, hiçbir anlaşmayı tanımadı. Bir bakış ve bir dokunuş bütün sınırları yok etti. Leyla Öztay`ın ve Rüzgar Sancaktar`ın hikayesine hoşgeldiniz.

Sınıf öğretmeni ile savcının tanışma hikayesi

Ablasının eğlenceli ama çıkmazlarla dolu hayatı, ölümle noktalandığında, genç bir kız için geriye tek şey kaldı:  İntikam. Mafyanın karanlık dünyasına adım atacak, sevgilisi,arkadaşları mafyanın ağında olacak. kuryelik ile intikamını almaya çalışacaktı. ihanetle güveni, dostlukla ihaneti sınayacak. Sevgilisi bir mafya lideri olmak yolunda  Bu yolda hem aşkı hem de ihaneti tadacak, dost gördüklerinin aslında ne kadar düşman olabileceğini öğrenecek. Katili onun çok güvendiğiydi arabasında ki bileklik katil olduğunun kanıtıydı...                                 Tüm hakları bana aittir!

Özgürlük adı altında toplanmış birden fazla gencin aslında ateşten bir kafesin içinde olduğunu kimse bilemezdi. Peki o ilk kıvılcımı ben mi çıkarmıştım? Hayatta kalmak için çabalayan binlerce çocuğun bir yetimhanede kalması hiç adil değildi. Burası çocukların sığınabileceği en son yerdi. Çünkü burası cehennemin ta kendisiydi. Oyunlar, silahlar ve kan. Bunlar benim hayatımın bir parçasıydı. Ben herkesle oyunlar oynadım ama hiçbiri ip üstünde yürümek kadar tehlikeli değildi. Ben birçok kez silah kullandım ama hiçbiriyle birden fazla insan öldüreceğimi düşünmedim. Ve ben çok kez kana bulandım. Ellerimden hiç çıkmayacak masum insan kanları...

Sanki insanların ayakları altında ezilen, her adımda biraz daha değersizleşen bir araziydim. Kara topraklarım susuzluktan, en çok da değersizlikten çatlamıştı; ne bir yeşerme ümidi ne de uğruna uğraşılacak bir verim kalmıştı. Herkes ezip geçmiş, kimsenin ayak basmayacağı bir çöle dönmüştüm adeta. Ta ki bir gün, avuçlarında masumiyetin safiyetine sahip izlerle küçük bir erkek çocuğu gelene dek. Hiç tereddüt etmedi, avuçlarında gizlediği beyaz nilüfer tohumunu kurumuş kara topraklarımda sakladı. Yıllardır çektiğim su hasreti, küçücük bir erkek çocuğunun küçücük elleriyle bana emanet ettiği o umutla son bulmuştu. O umut bana o gece yağmuru getirdi. O umut beni o gece bataklığa dönüştürdü

Ece günlük hayatında sıradan bir genç olarak görüne bilir ama işler hiçte öyle değildir. Ece`nin gizli bir kimliği daha vardır. Gece yer altının korkulan işgencecisi. Karan`ların sağ kolu. Kimse yüzünü bilmez onu tanımaz. Yüzünü göreninde son gördüğü Gece`nin acımasız suratıdır. Ege babasının kanlı işlerine bulaşmak istemese de o işlerin içinde büyümüş bir mafya oğlu. İkisinin yolu bir intikam için birleşir. Kitabın içerisinde kan ve işkence sahneleri bulunmaktadır. Kitabın tüm hakları saklıdır.