Elem unutmayı denedi. Unutmak için şehir değiştirdi, kimliğini değiştirdi, kalbini değiştirdi. Ama bazı insanlar insanın kalbinden değil, kaderinden silinirdi. Barut gittiğinde geriye sessizlik kaldı. Ve Elem o sessizliğin içinden bir kadın, bir avukat, bir savaşçı doğurdu. Fakat Barut geri döndüğünde, yıllardır susturduğu kalbi yeniden konuşmaya başladı. O, terk edilişten sonra kendini yeniden yazdı. O ise yarım bıraktığı hikâyenin sonunu tamamlamak için geri geldi. “Unutmak soğutur sanmıştı, ama bazı hatıralar ateşten daha sıcaktı.”

İçerik Uyarısı: +1& içerikler vardır. Yaşı küçük olanlara tavsiye etmem

Ben gece, bursla girdiğim kolejde zengin öğrencirin alay konusu olmuştum....

Saniyeler birbirini vurdukça maskeler düşer, Gölge büyüdükçe sadece günahkârlar hayatta kalır. Zaman benim için akar, senin için ise sadece tükenir. Ve bu hikayeden kimse masum ayrılamaz; hele ki kalbiyle pazarlık yapanlar. İntikam almaya geldiğin bu evde, bir kraliçenin en sadık canavarına dönüşeceğinden habersizsin. Hatırla. Bana diz çöktürmeye mi geldin yoksa önümde eğilmeye mi?

🌑🌑🌑 Siyah Karaer, bugün o, yer altının en gizemli örgütü Les Ombres Noires`in (Kara Gölgeler) lideri. Tek bir amacı var: Geçmişini çalan babasından intikam almak.​Ancak bir metro istasyonunda, buz gibi bir gecede kaderi, kendisi kadar sert bir yabancıyla çarpışır: Kaan Aras.​Kaan, sistemi kökten yıkmayı amaçlayan Point Zéro örgütünün lideridir ve yanında en az kendisi kadar gizemli "sağ kolu" Alpar vardır. İhanetin, sırların ve pıhtılaşmayan yaraların gölgesinde iki lider, iki düşman örgüt ve kaçınılmaz bir çarpışma...​Siyah, kanını durduran bu adamın aslında hayatını altüst edecek kişi olduğunu anladığında, artık çok geç olacaktır. ♟️♟️♟️

Bir hayatta bir insan kaç kere ölebilirdi? Suçsuz ve masum insanlık ona ne kadar acıyabilirdi ki? Acınacak halde miydi insan? Vavelya ne kadar yaşayacaktı?

( siddet küfür ve y*etiskin içerik bulunur ) intikam 4 aile " karahisarlar , candarlar , aksoylar ve alacalar " can alan can verir bu düşmanlığın dostluğu belki bitecek olan düşmanlıklar belkide yeni kazanılacak düşmanlar ihanetler aşklar imkansızlar... argo küfür şiddet vs bulunur

ECE ÇELİK VE EREN DEMİRİN AŞK HİKAYESİ

"Herkesin bir celladı vardır. Bazıları canınızı alır, bazıları ise canınız olur." Bir yanda ihanetin gölgesinde büyüyen Ada, diğer yanda buzdan bir imparatorluğun tek sahibi Cihan Soykan. Bu hikaye, bitmiş bir sonun değil, küllerinden doğan bir başlangıcın hikayesi.

"Zaaf insanın zayıf noktasıdır. Ve tam o noktaya basarsan, insandan geriye sadece küller kalır." 𓎤 Kana kan, dişe diş bir savaş. Ya öl. Ya da mağlup ol. Ecele son bir adım kala, bir hayatın başlayıp bittiği yer burasıydı. Hayatın, nefesinizi kesene kadar en derine sapladığı pençeleriyle durduğu o an... O tek adımın sonunda ya ölür, ya da arafta asılı kalırdınız. Gecelerin uzun, gündüzlerin kısa olduğu bir zamandı. Geceler uzundu; çünkü kabuslar o vakit çökerdi insanın üzerine. Gündüzler kısaydı; çünkü bu mahallede iyi anılara yer yoktu. Yalaz; sessizliğin içinde cayır cayır yanan, karanlığın kendisiyle yüzleştiği bir yerdi. Mehru Maral ve Korkut Mazhar. İki farklı beden... Tek bir kalp.

İşte tam şuan bittiğimi hissediyorum, nefes almak bile bir insana bu kadar zor gelmemeli. Açlığa, susuzluğa, uykusuzluğa, akıl almaz işkencelere dayanan, dik durup yıkılmayan ben şuan geçmişim karşısında diz çöküyordum. Bana söylenen yalanlara bu kadar kolay kanmam benim aptallığımdı. Bugünden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Bugünü herkes not alsın, bugün benim ihtilâlimin ilk günü. Bugün Kıdemli Yüzbaşı İris Tanyelinin öldüğü gün... ☘️ Yayınlanma Tarihi: 15.10.2024 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür.

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

“Sabahın altısında insan neden taşınır ki, komşum? O sabah, komşum yüzünden işteki ilk günüm berbat geçti. Dikkatsizliğim yüzünden işten çıkarıldım. Evet, sırf dikkatsizlikten. Çok saçma, değil mi? Bazen benim hayatım da bana saçma geliyor. Neyse… Ama o gün kendime bir söz vermiştim: Hem eski patronumu çökertecek, hem de o komşuyu paşa paşa apartmandan gönderecektim.”

Sadece...imkansızdı.Böyle bir kadına aşık olamazdım.Hayır!O cadıyı öldürücem ne olursa olsun ölümü benim elimden olucak!(...)

Bir imza, iki ayrı yabancıyı tek bir çatı altında birleştirdi. Bir anlaşma ile başlayan evlilikleri, zamanla en büyük sınavlarına dönüştü. Çünkü yatak odasının duvarları, hiçbir anlaşmayı tanımadı. Bir bakış ve bir dokunuş bütün sınırları yok etti. Leyla Öztay`ın ve Rüzgar Sancaktar`ın hikayesine hoşgeldiniz.

Herkesin bir gölgesi vardır... ve bazı gölgeler hesap bekler. soğuk ve ölümcül bir adam ve babası tarafından daha doğmadan hayatı planlanan kadın Kim kazanacak, kim kaybedecek? Tek bildiğim, bu gölgelerden sağ çıkmak kolay olmayacak."

Benim gözlerim kızarır... Benim gözlerim acır... Benim gözlerim dolar... Ama asla ağlamaz Benim savaşımda verdiğim ilk kurban gözyaşlarımdı...

Bazen tesadüfler bir karşılaşma için değil, dengeni bozmak için gelirdi. Aden için kontrol her şeydi. Mesafesini korumayı, kimseye güvenmemeyi ve geçmişin izlerini kimseye göstermemeyi öğrenmişti. Hayatını planlı, duygularını kilitli yaşamaya kararlıydı, ta ki karşısına Karan çıkana kadar... Karan, tehlikeyi sessiz taşıyan adamlardandı. Soğukkanlı, sınır tanımayan ve kimseye hesap vermeyen biri. Onun olduğu yerde kurallar değişir, dengeler kayardı. Ve Aden, ne kadar kaçmaya çalışsa da kendini hep onun karşısında buluyordu. İlk başta sadece çatışmaydı bu. Sözler sertti, bakışlar daha sert. İkisi de geri adım atmıyordu. Ama düşmanlık, yerini açıklanamayan bir çekime bıraktığında işler değişti. Çünkü bazı insanlar seni en çok yaralayabilecek olanlardır… en çok yakışanlar da. Aden, Ghost kimliğinin ardına saklanarak aydınlığın peşine düşerken; Karan da kendi karanlığını Red adıyla taşımaya devam ediyordu. Aden gölgelerin içinden hareket eden, kimliğini saklayan bir hayalet ve bir Cumhuriyet Savcısı`ydı. Karan`sa tehlikeyi açıkça taşıyan, kuralları kendi yazan, doktorluğu yıllar önce bırakmış bir adam. Şimdi aralarında sadece nefret yoktu. Güven, ihanet ve inkâr edilen bir aşk vardı. Ve bazen kalp, en yanlış zamanlarda atardı. Abimin Arkadaşı Savcı -Suçlu (savcı da suçlu aynı zamanda) Hasta kız- Doktorluğu bırakmış adam Rekabet

Elini geceliğimin kuşağıma götürdüğünde refleksle tuttum. Parmaklarım onun bileğini sıkıca kavradı. "Yapma," dedim ağlayarak. Sesim titriyordu.Bu sefer gururum falan kalmamıştı. Sadece durmasını istiyordum. Savaş eli hâlâ elimin altındayken yüzüme baktı. Gözleri bir anlığına ellerimize kaydı, sonra tekrar gözlerime döndü. İfadesi değişmemişti ama bakışlarında kısa bir duraksama vardı. "Şşş ağlama artık," dedi ve yavaşça elimi kenara çekti. Direnmek istedim ama gücüm kalmamıştı. Parmaklarım gevşedi. Usulca ipi çözdü. Geceliğin önü açılırken sanki içimde bir şey de parçalanıyordu. Utanç tüm bedenimde dolaşmaya başladı. Hızla elimle kapatmaya çalıştım. Savaş derince yutkundu. Bu sefer bunu net gördüm. Gözleri bir anlığına üzerimde gezindi ama sonra başını kaldırıp yüzüme baktı. "Yüzüme bak," dedi boğuk bir sesle. Başımı olumsuz anlamda salladım. Yapamıyordum. Gözlerimi kaldırmaya cesaretim yoktu. Eli tekrar çeneme geldi. Bu sefer daha kararlıydı. Başımı kaldırdı ve bakışlarımızı sabitledi. Gözlerim çaresizce gözlerine kilitlendi. "Utanıyor musun?" diye sordu. Cevap verecek gücü bulamadım. Sadece başımı hafifçe salladım. Savaş bir an sustu. Gözleri yüzümde dolaştı. "Ben senin kocanım artık," dedi daha düşük bir sesle. Önceki sertliğinden biraz uzak, ama hâlâ kesin. "Benden utanma." *************** Kitap unsurlar şiddet ve küfür içerir. Açıklama kısmını okuyup başlayınız. Konunun ne olduğunu bile bile okuyup şahsıma hakaret edenler engellenecektir. (Daha önce yaşadım). Şimdiden iyi okumalarrr :)

Sovyetler Birliği`nin çöküşüyle birlikte kaybolan bir dosya, yıllar sonra yeniden açılıyor. Devletin unutmak istediği bu dosya, bir cinayeti, bir ihaneti ve nesiller boyu aktarılan bir sırrı barındırıyor. Ailelerinin günahlarıyla yüzleşmek zorunda kalan çocuklar, gerçeğin peşinden giderken devletin karanlık hafızasıyla da savaşmak zorunda. Bazı dosyalar kapatılmaz. Sadece doğru zamanı bekler. UYARI: Kitapta geçen tüm kurum, kuruluşlar ve karakterler HAYAL ÜRÜNÜDÜR, GERÇEK KURUMLARLA HİÇBİR İLGİSİ YOKTUR VE HİÇBİR KURUMU, KURULUŞU VEYA MESLEĞİ KARALAMAK İÇİN YAZILMAMIŞTIR.

Bazı sırlar kanla yazılır, bazı aşklar ise ölümle başlar. Ailesini bir gecede kaybeden Efsun ve geçmişin gölgelerinden çıkıp gelen Ali... Birbirine uzak kalan bu iki ruh, aynı düşmanın peşinde birleşmek zorunda kalır. Geçmişin üzerini örttüğü gerçekler gün yüzüne çıkarken, asıl tehlikenin kim olduğunu kimse bilmemektedir. “Onu korumamı istedi, Sevmemi değil.” *** "Dikenli teller ellerimde. Sense zarar vermekten korktuğum" -Ali Kandemir **** (KİTABIMIN İSMİ, KONUSU, AKIŞI TAMAMEN BANA AİTTİR. ÇALINMASI, KOPYALANMASI HALİNDE HİÇ DÜŞÜNMEDEN YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR)

Eylül, adını bilmediği bir hayatın içine bırakıldığında tek istediği şey biraz huzurdu. Miraç ise bu evliliğin sadece bir zorunluluk olmadığını kendine bile itiraf edemiyordu. Aynı evde, aynı sofrada, aynı kalabalığın içinde… Ama bambaşka yalnızlıklarda. Miraç, Eylül’ün yabancılık çekmemesi için çabaladıkça; Eylül, kalbini korumak için bir adım geri durdu. Çünkü bazı evlilikler imzayla başlar, ama güven zamanla yazılır. “Bir Papatya Meselesi”, iki inatçı kalbin, gururla sevgi arasında verdiği sessiz mücadelenin hikâyesi. Aynı zamanda ise sırların, travmaların içinde olan bir hikaye.

Aile kurgusu. Öz kızlarını öldü sanan aile, Üvey kızlarını çok seven aile, Her şey ortaya çıkarsa sonra ne olur? Derin öz ailesin kabul edecek mi? Ya Derin’i ailesinden koparan kişi tanıdıkları biriyse, her şey açığa çıkınca ne olacak? Not, az miktarda bazı bölümlerde argo, küfür ve şiddet bulunmaktadır. *** Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Fotoğraflar Pinterest’den alınsada kendim birleştirmiş olup, kurgunun ismi tamamen şahsıma aittir.

Aşkın şefkatli kollarında can vermek için yaşayan bir genç kızın hikayesi...

Yine parmaklarımı kütlettim, ellerim kavuşup birbirlerine baskı uygulamaya devam etti. "Peki, ya sana ihaneti başarırsa ve kaybeden sen olursan" Bir süre düşündü, belki de aklında toparladı. Derin bir nefes aldı. Bunun cevabını gerçekten de merak ediyordum. İnanmıyordum, bana bir şey olacağına. Hata mı ediyordum? Belki de. Fakat istesemde olmuyordu. "Ben tek başıma kaybetmem. Ben kaybedersem çevremdekiler de kaybeder." Durmadım, devam ettim sormaya. "Ya senin yakınında değilse?" "Uzağımda olması neyi değiştirir? Ben kaybedersem tek kaybetmem. Yakınımdaysa benimle birlikte dibe batar. Uzağımda ise tek başıma patlamam. Ben yanarsam yakarım."