geçmişte yaşanan olayın intikamını teker teker alınır. Ama bu intikamı Alan kişi öğrenen asya şoka uğrar çünkü hiç beklemediği birisidir.

Baş karakterimiz Alya Aydın, İstanbul’da babası ve annesiyle birlikte yaşamaktadır. Ancak trajik bir şekilde annesini bir trafik kazasında kaybeder. Bu olayın ardından babasıyla birlikte İzmir’e taşınmak zorunda kalırlar. Yeni şehirde, babası Alya’yı bir devlet okuluna kaydettirir. Devlet okulunda bir gün yapılan bir duyuru hayatını değiştirir: Demirhan Koleji’ne 5 burslu öğrenci alınacaktır. Alya, bu sınava katılır ve büyük bir başarı göstererek %100 burslu olarak koleje kabul edilir. Okula başladığında, yanında 5 yeni arkadaşıyla birlikte hayatının belki de en heyecanlı dönemine adım atar. İlk günlerinden birinde, Alya Aras Demirhan ile karşılaşır. Aras, sert ve kendine güvenen bir karakterdir ve aralarında ilk başta çatışmalar yaşanır. Hikaye ilerledikçe Aras, Alya’ya karşı karmaşık duygular beslemeye başlar. Başta zorbalık ve sert davranışlar Alya’yı etkilerken, zamanla Aras’ın bu davranışlarının ardında gizli bir sevgi ve takıntı olduğu ortaya çıkar. Alya ise başlangıçta Aras’ı sadece bir “düşman” ya da “rakip” olarak görür, ancak Aras’ın hisleri ve ilgisi hikaye ilerledikçe Alya’nın hayatında önemli bir yer edinir.

Kadına baktım. Baya afetti, fıstık gibi daş daş. Hazır bakmışken biraz daha baktım. Bu adam, kadını nasıl tavlamış acaba? "Ne bakıp duruyorsun karıma" diye konuşan dayıya baktığımda kaşlarımı kaldırdım "Çok dikkatimi çekti" dedim, geri durmadan. "Eşref saatinde mi tavladınız? Nasıl baktı size söyleyin de biz de bir şeyler kapalım" söylediğim şeyden sonra kadın gülümseyerek bana baktı, abimse dirseğiyle kolumu dürtüyordu. Oflayarak abime baktım, dayı da kaşlarını çatmış bana bakıyordu ama umrumda değildi "ne var abi yalan mı söyleyeyim ne dürtüp duruyorsun!" Abim anında renkten renge girerken sarışın afet kahkahayı bastı. "Ay ne güzel gülüyor," yanındaki kasıntı adama döndüm "bir de sen gül bakalım dayı, yanına yakışacak mısın?" bu dediğim şeyden sonra kadın, kocasının koluna alnını yaslayıp gülmeye devam etti "Dayı diyip durma bana, teyze" Anında afalladım "teyze kim lan" şaşkınlıkla kendimi gösterdim "bana mı teyze dedi o dayı?" "Hâlâ dayı diyor!" "Seninle uğraşamayacağım" "İsabet olur" Dik dik ona baktım. "Çok gıcıksın" "Sen daha gıcıksın ve karıma bakmayı kes!" Sarışın kadın şaşkınlıkla adama döndüğünde "pes artık" dedi "inanamıyorum Miran! Çocuk sayılır o!" "Ama hayatım alacaklı gibi bakıyor?" "Belki de gelecekliyimdir" herkes bana döndü "Of hadi ama! Hani pozitif falan olursa diye şaka yaptım" "Ok" dedi, adam Gece, daha dünyaya gözlerini açtığı anda hayattan koparılmış bir çocuktu; doğduğu gün hastanede bilinçli bir şekilde başka bir aileye verilerek hiç bilmediği bir oyunun içine sürüklenmiş, hiç ait olmadığı bir ailenin yanında büyümek zorunda bırakılmıştı. Onu sevgiyle büyütmeleri gerekirken, yalnızca kendi hırslarının gölgesinde büyütmüşlerdi Bu, sadece kayıp bir kızın hikâyesi değil... Bu, yeniden doğan bir Gece`nin hikâyesi...

Bazı adamlar gölgelerde yaşar. Bazıları ise gölgelerin kendisi olur. ATLAS, gerçek adı devlet arşivlerinden silinmiş, çocukluğu savaşla, gençliği emirlerle şekillenmiş bir ajandır. Ona kahraman denmez. Ona soru sorulmaz. Sadece görev verilir. Ancak bir operasyon… Tek bir yanlış emir… Ve yıllardır taşıdığı dünya omuzlarından kaymaya başlar. İhanetle yüzleşen ATLAS, artık sadece düşmanlarını değil, geçmişini, vicdanını ve kendisini de hedef almak zorundadır. Kaçtığı her şehirde yeni bir yara, her görevde biraz daha eksilen bir insan kalır geriye. Bu kitap; silah sesleriyle yazılmış bir hayatı, karanlıkta verilen kararları, ve bir ajanın insan kalma mücadelesini anlatıyor. Aksiyonun hiç düşmediği, gerilimle nefes aldırmayan, sinematik bir casusluk hikâyesi… ATLAS: Gölgeye Yazılan Hayat Gölgede başlayanlar, ışıkta bitmez.

Öldüğünde mezar taşına adı bile yazılmayacak olanlardık; Biz isimsizlerdik

Herkesin Tanrı’dan bir iz taşıdığı bu dünyada, insanlar derilerinin altına kazınmış sembollerle doğar. Sembol, ruhun yansımasıdır; gücün ve kaderin sessiz hükmüdür. Yüzyıllar önce Tanrı’nın kurduğu düzen ilk kez sarsıldığında dünya ikiye bölündü. Ruhunun kusurlu olduğuna inanılan insanlar doğduklarında, sembolleri okunamayacak kadar silikti. Rivayet edilir ki bu ruhlar, cehennemin bekçisiyle anlaşma yaptı ve yıkım böyle başladı. Dünya, anlamlandıramadığı gücü felaket ilan etti. Zamanla bu yıkımın izleri zihinlerden silindi. Ta ki ormanın karanlığında terk edilmiş bir bebek bulunana kadar. Kaira, tüm dünyanın kaderini değiştirmeye, kahkahalar eşliğinde geldi. O, bir sembolle değil; gerçeğini yalnızca Tanrı’nın bildiği kadim bir mühürle hayata tutundu. Kaira büyüdükçe saklanmayı, susmayı ve görünmez olmayı öğrendi. Çünkü bu dünyada farklı olan ya gizlenir ya da yok edilir, ancak bazı güçler vardır ki karanlıkta büyür. İnsanların şeytan olarak gördüğü Kaira, ruhunda kusur arayanlara cehennemi vaat etti. Onun adını fısıldayanlar korkuyla sustu, onu gölgeye itenlerse neyle karşı karşıya olduklarını henüz bilmiyordu. Aydınlığın hükmettiğini iddia eden bu düzende; lordlar, leydiler, asiller ve halk kutsal sembollerin arasında yürürken, dünya göründüğü kadar masum değildi. Ve Kaira… O ne aydınlığa aitti ne de karanlığa. O, ikisinin arasındaki çatlağın ta kendisiydi. Bir katil mi, bir kurtarıcı mı, yoksa yüzyıllar sonra gelen ikinci bir felaket mi olduğu sorusu yalnızca onun vereceği bir karar değildi. Çünkü bazı ruhlar kaderi seçmez; kader, onları seçer. Düşmüş Melek: Bir Yanılgının Doğuşu Ruhların yalanlarla dans ettiği, iyiliğin kirlenmiş olduğu ve karanlığın bazen tek sığınak haline geldiği bir dünyanın hikâyesi.

-Beni delirtmek mi istiyorsun? Büzme o dudaklarını.+Üzdü mü? -Hayır, delirtti.

“Bu delilikse ben zaten deliyim. Onun için bir hiç olmaktansa cehennemi olmayı yeğlerim.” *** Liora Teniz, bir gece hayatında hiç görmediği bir adam tarafından kaçırılır. İlk ve ikinci hayatı onun ellerinde son bulur fakat yine kaçırılacağı o geceye geri dönmekten kurtulamaz. Üçüncü hayatında ise yaşayabilmek için yeraltı dünyasının frenkıranı ile sözleşmeli bir evlilik yapmak zorunda kalır. Bu kez ölmemek için öldürmeyi göze almalıdır.

Bilmediğimiz bir yerde , bilmediğimiz bir oyunun içine düşmüştük. Oyun deniyordu ancak ne olduğuna dair hiçbir bilgimiz yoktu. İntikam yeminleri ediliyordu. Oyun , kanlı bir savaşa dönüşüyordu. Tek istediğimiz buradan canlı çıkmaktı. Canlı çıkmak ve yapılması gerekeni yapmak… 🌑🩸 Ayperi, okulda yaşadığı sıradan bir günde, birden kendini, yanında en yakınıyla beraber hiç tanımadığı insanların arasında, tutsak halde bulur. Altı genç, hapsoldukları yerde, geçmişlerinden çözmeleri gereken gizemler ortaya çıkarken acılarını tekrar tekrar yaşar ve attıkları her adımda aynı zamanda hayatta kalmaya çalışırlar. Bu sırada çözülen gizemler bir diğer gizemi oluştururken geçmiş, şimdi ve gelecek arasında savrulmaya başlarlar… Gerçek sandıkları yalan, yalan sandıkları ise gerçeğe dönüşürken ve hâlâ bir çıkış yolu ararlarken hem birbirlerini tanımaya başlıyor hem de çözdükleri gizemlerle geçmişlerini baştan yazarlarken geleceklerini tekrardan şekillendirmeye çalışıyorlardı. Peki başarabilecekler miydi? Kaç kişi başarabilirdi? Kurtuluş yolu gerçekten var mıydı? Tüm bu yaşananların içinde aşk, onun da penceresini aralıyordu… Ve aşk onu vurduğunda her şey için çok geç değildi ancak erken de değildi… “ Yaşamak zor, ölmek kolay. Bu yüzden yaşama meydan okumayı seçiyorum.” 🤍🌑🌕🩸

" Kendimi hiç beklemediğim bir evrende bulduğumda herşeyin bittiğini sanarken ansızın ortaya çıkan bir gerçekle içimdeki ses herşeyin yeniden başladığını söylüyordu." Aylin yıllar evvel oyuncularda dahil olmak üzere herkesin ortadan kaybolduğu ve kimsenin hatırlamadığı muhteşem yüzyıl dizisinde kendini bulduğunda ilk başta bunun gerçek olmadığını düşünse de sonrasında öğrendiği gerçekle anladı ki hiçbirşey eskisi gibi olmayacaktı.

Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Çalınması ya da kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılır‼️ İki yaralı birbirine merhem mi olur yoksa daha derin bir yara mı? Biri kalbinden, diğeri duygusundan noksan. Alya Altınay, kalbinde geçmişin izleri, gözlerinde intikamın ateşi. Karen Demirkan, duygusuz bir intikamın içinde kaybolmuş bir adam. İntikamın ortasında doğan bir duygu... Aşk mı yoksa yeni bir savaş mı? Bir taraf aşkı reddederken, diğeri ona sığınmaya çalışacak. Fakat infilak yaklaşıyordu. Bu patlamadan kim sağ çıkacak? Aşk mı, intikam mı? Belki de her ikisi. Belkide hiç biri. Alya Altınay`ın kaderi Karen Demirkan`ı bulduğunda ne olacaktı? Ya birlik, Ya da hiçlik. Ama bir gerçek vardı: Kaçış yoktu... Ne geçmişten, ne de ondan. Bazı kalpler iyileşmez, sadece infilak ederdi.

Midesi hasas olanlar okumasın! İşkence ve argo içerir. YETŞKŞN İÇERİKLİDİR ! O bir melekti. “ İşkence meleği.” “ SEN BENİM MAVİMSİN, HIRÇIN MAVİM.” Midesi hassas olanlar okumasın. :)

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

❛İki aslan karşı karşıya gelir, biri kral seçilemez yoksa kraliçe ölür.❜ 🕸 ❝Seni kurtların önüne attığım için benden nefret ediyor olmalısın.❞ Gözleri birkaç saniye daha bedenimde dolaştığında bunu öyle rahatça yapıyordu ki buna hakkı olmadığını düşünmek için o merceğin altında olmaktan daha güçlü bir şeye ihtiyaç vardı. ❝Sesin İpek,❞ dediğinde ismim onun asla bilmemesi ama onun ustaca eriştiği bir sır gibi, bir günah gibi tınladı bir kişinin huzursuzluğuyla üç senedir ezilen evimin salonunda. ❝Sesini duymama izin ver.❞ ❝Senden nefret etmiyorum.❞

“​"Bazı vedalar söylenmez, bazı aşklar ise asla ölmez; sadece doğru zamanı bekler." ​İzel, çocukluğunun en masum hatırasını bir sanayi dükkanında, sarı bir gülün yaprakları arasında bırakmıştı. Atlas... Mavi gözlerinde fırtınalar saklayan o yetim çocuk, bir gün ardında tek bir kelime bile bırakmadan yok oldu. Yıllar sonra İzel, hayallerinin peşinden Berlin’e gittiğinde, geçmişin sadece bir anı olmadığını, aksine her köşede onu bekleyen bir gölge olduğunu fark eder. ​Ancak karşılaştığı kişi artık o sessiz çocuk değildir. O artık Atlas Soykan’dır; Almanya’nın karanlık sokaklarına hükmeden, gücüyle korku salan ama kalbindeki sızıyı dindiremeyen o adam...

Ailesi öldürüldüğünde Beril`in tek seçeneği ona yardım eden çeteye sığınmaktı. İntikam Beril için bu yolda ilerlemesini sağlayan duyguydu. Ama keşke iş sadece intikamda bitseydi.

Sıraç pişmanlığın ve yaptığı hataların ağırlığı altında kalmıştı, Feride ise geçte olsa masumluğun ve anlaşılmanın hazzıyla rahatça bir nefes aldı. Kader ağlarını ikisi içinde örmüştü. Biri ateş diğeri suydu günü geldiğinde mutlak sonları ateş suya karışacaktı.

"Abinin hatasının cezasını sen çekeceksin.” kendimin bile zor duyacağı bir fısıltısıyla " ben bunu olmasını istemedim ki , benim suçum ne?" “senin suçun onun kardeşi olman . arabayı çalıştırarak sürmeye başladı, gözlerini yoldan ayırmadan , sakın benim sözümden çıkma yoksa sana yapacaklarım için seni baban bile koruyamaz.” Rojat Karahan ile berdel yoluyla evlendirilen Roj Sloxan’ın geçmişinin gün yüzüne çıkışı Roj Sloxan, yıllarca saklı kalan sırlarla büyümüş bir genç kadındır. Berdel evliliğiyle Rojat Karahan’ın hayatına girerken, onun kaderini sadece bu evlilik değil, geçmişinde gizlenen acılar, sırlar ve yasaklı gerçekler de belirler. Gün yüzüne çıkan bu geçmiş; hem Rojat’ın ailesini hem de iki tarafın köklü geleneklerini sarsacak, dengeleri alt üst edecektir. Roj Sloxan’ın suskunluğu, aslında yıllardır taşınan bir yükün ve susturulmuş bir hikâyenin çığlığıdır. Geçmiş ortaya çıktığında ise sadece evliliği değil, aile bağları ve töre anlayışı da sorgulanmaya başlayacaktır.

Bir hayat insanı nasıl öldürür Eceliyle, Büyük bir kayıpla, Veya Ölümcül bir travmayla Kız çocuklarının ilk aşkları daima babaları olurmuş benim babam benim hayatımın aşkı değil katili oldu Peki bunlar benim beynimin bana oynadığı bir oyun muydu? Yoksa babam gerçekten suçlu mu? Yakındaa

Asker & Eski Asker Gözlerimi gözlerine diktim. "Süsünden eksik olmuyorsun be kızım," dediğinde gözünün içi gülüyordu. "Yine hangi makyaj veya takı. Söyle güzelim. Söyle çünkü bunları bir tek senin için yaparım." Yüzümde tebessüm yer edindi. "Bana mermi verir misin peki?" Bir hata her iki hayatında sonu olmuştu . Kitabı yüzde yüz seveceğinize o kadar eminim ki. Okumadan bırakmayın

defne 4 senedir murata aşıktır ama murat onun varlığının bile farkında değildir , muratı kaza gecirmesi sonucu defne Yusuf diye murata yazar , murat Yusuf bir oyun kurar ama asıl oyunu murata defne kurar bu hikayede canı yanan defne nin anonim bir şekilde Muratan intikamını okuyacağız peki ya defne murata kıyamaz ve murat defne ye aşık olursa

​“Bazı günahlar gümüş bir zırhla saklanamayacak kadar parlaktır.” ​Güneş Şehri’nin mermer koridorlarında yankılanan tek bir isim vardı: İsira. O, düzenin koruyucusu, adaletin soğuk kılıcı ve kusursuzluğun yaşayan bir anıtıydı. Halk ona “Yasa” diyordu. Onun dünyasında griye yer yoktu; ya ışıktasın ya da karanlıkta. ​Ancak şehrin en derin zindanında, yedi kat mühürle hapsedilmiş bir kaos nefes alıyordu: Sorenth. Şehrin üzerine düşmüş en karanlık “Leke”. Kelimeleriyle zihinleri çürüten, gülüşüyle krallıkları sarsan bir firari. ​Şehir gizemli bir gölge hastalığıyla diz çökerken, İsira’nın sarsılmaz inancı sarsılmaya başlar. Çözemediği her bir sır, onu tek bir adama götürür. İnfaz etmeye yemin ettiği o lekeye. ​İsira, Sorenth’in zincirlerini çözdüğünde sadece bir mahkumu serbest bırakmadı; kendi ruhundaki fırtınayı da serbest bıraktı. Artık bir seçim yapmak zorundaydı: ​Annesinin kanlı mirasına sadık kalıp bir kahraman olarak mı ölmek, yoksa her şeyi yakıp bir suçluyla el ele küle mi dönüşmek?

"Evli miyim? Ne demek evliyim? Sen ne diyorsun? Seni parçalarım" “Buz kadar soğuk bir plan... Kan kadar kırmızı bir intikam… Hazal neye karıştığını anlamadan, Aras’ın oyununda başroldeydi.” “İntikam için kurduğu oyunda, aşkı hesaba katmadı… KANLI BUZ çözülürken, herkes yanacak!” Hazal Durukan 10 yıl İtalya`da yaşadıktan sonra ne zamandır beklediği şeyi yapmak için İstanbul`a dönmeye karar verir. İstanbul`a geldiği gün bir anda Evlendiğini öğrenir. Nasıl olduğu hakkında hiçbir fikri olmayan bu kadını zorlu günler bekliyordu. Ayrıca İstanbul`a geldiği gün uçaktan iner inmez bir mafya tarafından kaçırılır. Onu kaçıran adam onun bilmeden evlendiği kocasıydı. Karışık olayların içinde kalan Hazal`ın kafasıda olaylar kadar karşıktı...

Bir zamanlar diye başlayan bir hikayemiz yoktu bizim. Bir bakirenin gözyaşında saklıydı bizim kalemimiz. Bir günahkarın teninde gizliydi sayfalarımız ve... Cehennemde yanan ruhların kefaretiydi bizim satırlarımız.

Tahliye edilmiş bir binanın asansöründe tanımadığınız bir adamla mahsur kalırsanız en fazla ne olur? 2 günde en fazla ne olabilir? Ters köşe ile harmanlanmış yeni kurguma hoş geldiniz.Ben takma adımla Morasya.Kitap okuma sevgimle yazarlık arzumun peşinden giden biriyim.Umarım bu kurgumu beyenirsiniz?Şimdiden keyifli okumalar. Not:Geri dönüş ve fikirleriniz benim için çok önemlidir.Bana ulaşmak isterseniz instragram hesabımdan yazabilirsiniz.