"Düşmanını baştan çıkarmaya mı çalışıyorsun?" *** "Beni eğlendirmek için hazır ol. Çünkü ödülüm sensin." *** "Sansarın inine girmemeliydin bal" *** Tiyatroda başrol olarak sergilediği gösteride başını ağır şekilde yere vurmasıyla gösteri bittikten sonra eve gitme kararı verir. Yoldayken ağır bir yağmur bastırır ve başının o an acı bir şekilde ağrımasıyla yoldan geçen arabayı görmez ve kaza geçirir. Uyandığı hastanede ona bakan doktorun aslında ona takıntılı olan bir mafya lideri olduğundan habersizdir. Bir gece ansızın o adam tarafından Rusyaya kaçırılır.

Mentira serisi1# Ailesinin ihaneti üzerine yıkılmak yerine onlardan büyük bir intikam almak isteyen Agatha nieve fuentes ortaya koyduğu "ölüm başlı güve" sayesinde ailesinin Türk düşmanı oğluyla anlaşmalı bir evlilik imzalarlar. İspanyaya bu şatafatlı ve lüks odalarının içinde dönen kirli sohbetleri bu ikili ortaya çıkarabilecek mi Agatha intikamını alarak ailesini ezip geçebilecek mi? Kitap başlama tarihi:29.05.2026

Yıllar önce kan davasından kaçırılarak İstanbul’da modern bir eğitimle büyütülen Dicle, babasının ölümüyle vasiyet gereği doğduğu topraklara, Şırnak’ın en köklü aşiretlerinden biri olan ailesinin yanına dönmek zorunda kalır. Burada, aşiretin başında bulunan, geleneklerine ölümüne bağlı, sert ve ketum Mirhan Ağa ile karşılaşır. Mirhan, Dicle’nin modern yaşam tarzını kendi "töre" sınırları içine hapsetmeye çalışırken, Dicle ise bu buzdan kuleyi yıkmaya kararlıdır. Yaş farkı ve kuşak çatışması, ikiliyi imkansız bir çekimin ortasına sürükler.

Kadına baktım. Baya afetti, fıstık gibi daş daş. Bu adam, kadını nasıl tavlamış acaba? "Ne bakıp duruyorsun karıma" diye konuşan dayıya baktığımda kaşlarımı kaldırdım "Çok dikkatimi çekti" dedim, geri durmadan. "Eşref saatinde mi tavladınız? Nasıl baktı size söyleyin de biz de bir şeyler kapalım" söylediğim şeyden sonra kadın gülümseyerek bana baktı, abimse dirseğiyle kolumu dürtüyordu. Oflayarak abime baktım, dayı da kaşlarını çatmış bana bakıyordu ama umrumda değildi "ne var abi yalan mı söyleyeyim ne dürtüp duruyorsun!" Abim anında renkten renge girerken sarışın afet kahkahayı bastı. "Ay ne güzel gülüyor," yanındaki kasıntı adama döndüm "bir de sen gül bakalım dayı, yanına yakışacak mısın?" bu dediğim şeyden sonra kadın, kocasının koluna alnını yaslayıp gülmeye devam etti "Dayı diyip durma bana, teyze" Anında afalladım "teyze kim lan" şaşkınlıkla kendimi gösterdim "bana mı teyze dedi o dayı?" "Hâlâ dayı diyor!" "Seninle uğraşamayacağım" "İsabet olur" Dik dik ona baktım. "Çok gıcıksın" "Sen daha gıcıksın ve karıma bakmayı kes!" Sarışın kadın şaşkınlıkla adama döndüğünde "pes artık" dedi "inanamıyorum Miran! Çocuk sayılır o!" "Ama hayatım alacaklı gibi bakıyor?" "Belki de gelecekliyimdir" herkes bana döndü "Of hadi ama! Hani pozitif falan olursa diye şaka yaptım" "Ok" dedi, adam Gece, daha dünyaya gözlerini açtığı anda hayattan koparılmış bir çocuktu; doğduğu gün hastanede bilinçli bir şekilde başka bir aileye verilerek hiç bilmediği bir oyunun içine sürüklenmiş, hiç ait olmadığı bir ailenin yanında büyümek zorunda bırakılmıştı. Onu sevgiyle büyütmeleri gerekirken, yalnızca kendi hırslarının gölgesinde büyütmüşlerdi Bu, sadece kayıp bir kızın hikâyesi değil... Bu, yeniden doğan bir Gece`nin hikâyesi... ✔️ Güç hırsıyla oynanan bütün oyunlar kanlıdır. Gerçek ailem kurgularından farklılıklar vardır

Sevdiği adam olan nişanlısı Arat`tan ayrılmak zorunda kalan Nazen`i zorla Devran`la evlendirmişlerdi ama yine de o Arat`tan vazgeçmemişti.

İçerik Uyarısı: içinde uygunsuz sahneler bulunur. +1& içeriklidir. Gazeteci olan başak mafyanın peşine düşerken yaşadığı olayları ele alır.

Dudaklarında alaycı, bir o kadar da karanlık bir gülümseme belirdi."Yatağıma gir" dedi. Wattpad kitabı gibi hissettiriyor. Bir şans verip okuyun, asla pişman olmazsınız.

Bir zamanlar özgür bir genç kız olan Alara, ailesinin yok edilmesinden sonra esir alınarak Kızıl Saray’a cariye olarak satılır. Sarayın sahibi, korku ve kanla hükmeden zalim kral Ateş’tir. Alara dışarıdan sessiz, itaatkâr ve kırılmış görünse de içinde tek bir ateş vardır: intikam. Sarayda hayatta kalmak bile zorken Alara, entrikalar, ihanetler ve ölüm oyunlarının ortasında adım adım güç kazanmayı öğrenir. Ancak karşısında kralın gözdesi, güzelliği kadar zehriyle de ünlü sinsi cariye Asya vardır. Asya, Alara’nın saraydaki yükselişini ilk fark eden kişi olur ve onu yok etmek için her yolu dener. Sarayın en güçlü savaşçısı, kralın sağ kolu ve krallığın koruyucusu Kağan ise herkese sadık görünür… fakat içinde yıllardır büyüttüğü gizli bir nefret vardır. O da bu çürümüş krallığın yıkılmasını istemektedir. Alara, cariyelikten başlayıp sarayın en tehlikeli oyunlarını oynayarak önce kralın güvenini, sonra halkın desteğini, en sonunda da tahtı hedefler. Fakat tahta giden yol; aşk, ihanet, kan ve ölümle doludur. Çünkü bazen kraliçe olmak için önce bir kralın ölmesi gerekir.

“Buyurun?” dedim soğuk bir sesle. “Size de günaydın, küçük hanım.” Kaşlarım hızla çatıldı. Kimdi bu? “Ne için gelmiştiniz, beyefendi?” dedim sertçe. Dudağının kenarı yavaşça kıvrıldı. “Karımı almaya geldim, hanımefendi.” Tanımadığınız bir adamla evli olduğunuzu öğrenseniz ne yapardınız?

Yüzüme bakmıyor, gözlerini kaçırıyordu. Belinden silahını çıkardı. Ne yapıyordu bu? Beni mi öldürecekti? Bakışlarını silahtan çekti ve ilk defa gözlerime değdirdi. "Ne o?! Beni mi öldüreceksin bu sefer?!" diyerek burnumdan soludum ve ekledim, "Sen planları tuzla buz etmeyi seversin nasıl olsa." Hareleri hâlâ gözlerimde dolanıyordu. Elini uzatıp "Al." dedi. Önce silaha sonra ona baktım. Kafam karışmıştı. 🧭 Geçmişin hayaletleri aralarında birer kurşun gibi dolaşırken, silah bu kez el değiştiriyordu. Gözlerindeki nefret mi daha keskindi, yoksa o tanıdık hayal kırıklığı mı? Planlar tuzla buz olmuş, güven çoktan toprağa gömülmüştü. Şimdi elindeki metale bakarken tek bir soru vardı: İntikam mı, yoksa sadakat mi? Sence hangisi kazanır?

Yeraltı dünyasının kendi kuralları vardır ve bu kuralları ihlal edenlerin ödeyeceği bedel her zaman ağırdır. Karanlık Bağlar, güç savaşlarının, sarsılmaz sadakatlerin ve geçmişten gelen büyük sırların tam ortasında geçen bir mafya dramasını anlatıyor. Kendi krallıklarını kuran ve birbirlerine görünmez zincirlerle bağlı olan üç adamın dünyası, hain bir pusuyla tamamen sarsılır. Bu pusu, sadece silahların değil, yıllardır saklanan aile bağlarının ve gizemli geçmişin de fitilini ateşler. İki farklı ailenin yolları, tehlikeli kararların ve namlunun ucundaki hayatların gölgesinde kaçınılmaz bir şekilde kesişecektir. "Güvenin bir lüks, sadakatin ise ölümcül bir zorunluluk olduğu bu dünyada; ya bağlarınız sizi korur ya da o bağlar sonunuz olur."

~züleyxa Ersoy~ Merhaba ben Züleyxa kara yazılı züleyxa annesi ve babası tarafından sevilmeyen yurta verilen züleyxa şimdi ise avukat züleyxa ilk işim olarak Babamı hapis eden züleyxa ~Ateş yılmaz~ Yeraltının sahibi Ateş amma her zaman karanlıkda kalan Ateş içimdeki ateşi söndürmeyen Ateş (Her gün yeni bölüm atıyorum oy ve yorum yap)

“Tek bir göreviniz var. Ne olursa olsun savcının kızını alıp bana getireceksiniz.” Marin Mila Soykan babasının ısrarı sonucu katıldığı oteldeki bir düğünde Storonniki lideri Alihan Sancaktar tarafından kaçırılacağını öğrenir. Önünde iki seçenek vardır: Ya kaçacak ya da savaşacak. Marin savaşmayı seçer. Alihan Sancaktar’ın peşine taktığı diğer üç yandaşın elinden kaçıp hiç kimsenin beklemediği bir şeyi yapar: Kendisini kaçırmak isteyen adamı bizzat alıkoyar. Eskinin dişli avukatı ile Rus mafyasının lideri arasında başlayan restleşmenin sonucu ağır olur. Esaret ile örülen bir kader, karanlık sırlar, kanlı bir savaş ve çok daha fazlası…

[70 Yıl Önce]: Bir baloda dökülen kan, mühürlenen bir söz. [25 Yıl Önce]: İki ruhun imkansız kesişimi ve karanlığa gömülen o sır. [0]: Miran Ayaz Karan ve Selef Defne Araslı. Gökyüzünün binlerce fit üzerinde, lüks bir jetin içinde kan ve kadife birbirine karıştı. Herkes o parıltılı hayatları, elit davetleri ve paranın gücünü izlerken; perdenin arkasındaki asıl dahi henüz son hamlesini yapmamıştı. Defne Araslı, kendisine doğrultulan o ölümcül namluya bakıp gülümsediğinde, aslında karşısındakinin ölüm fermanını çoktan imzalamıştı. Çünkü bu, sadece sıradan bir intikam hikayesi değil; dâhilerin, piyonları tek tek devirdiği tehlikeli bir şah-mat mücadelesi. Gecenin en karanlık saatinde, rotasından sapan bir jet ve içinde kaderin birbirine kilitlediği iki yabancı. Biri, dünyayı hizaya getirmek için elinde infaz emriyle doğmuş bir cellat; diğeri ise şarabını kana bulayıp kendi kurallarını yazan, tehlikeli bir bilmece. İsimlerini birbirlerine söylemediler. İhtiyaçları yoktu çünkü bu uçuşta sadece birer "yabancı" olmaları gerekiyordu. "Sen sevaba gir, ben de günaha. En azından ikisi de bir işlev değil mi?!" Miran, babasının gönderdiği bir piyon olduğunu sanarak yola çıktı. Selef ise ölümün buz gibi nefesini ensesinde hissederken, celladının maskesini düşürecek o hamleyi çoktan planlamıştı. Ama ikisinin de bilmediği bir şey vardı: Bu jetin içinde yaşananlar, yedi göbekten gelen bir lanetin, yıllar sonra birbirini bulan iki kanın tek bir kadehte birleşmesiydi. Miran`ın buzdan duvarları, Selef`in o tehlikeli, o arızalı ama bir o kadar da yakıcı zekasıyla eriyor. Bu uçuşta türbülans sadece gökyüzünde değil; her satırda, her cümlede ruhunun tam merkezinde olacak. O jete adımını attığında artık geri dönüş yok. Sadece derin bir nefes al ve celladın sana uzattığı o kadehten bir yudum al. "Suikast için bir puanlama yapacak olsaydım, bana bulaşma cüretine on üzerinden on verirdim. Ama yaşama şansına, asla...``

Eylül, adını bilmediği bir hayatın içine bırakıldığında tek istediği şey biraz huzurdu. Miraç ise bu evliliğin sadece bir zorunluluk olmadığını kendine bile itiraf edemiyordu. Aynı evde, aynı sofrada, aynı kalabalığın içinde… Ama bambaşka yalnızlıklarda. Miraç, Eylül’ün yabancılık çekmemesi için çabaladıkça; Eylül, kalbini korumak için bir adım geri durdu. Çünkü bazı evlilikler imzayla başlar, ama güven zamanla yazılır. “Bir Papatya Meselesi”, iki inatçı kalbin, gururla sevgi arasında verdiği sessiz mücadelenin hikâyesi. Aynı zamanda ise sırların, travmaların içinde olan bir hikaye.

​"Bazı intikamlar sessizce büyür..." ⛓️✨ ​Babasının şüpheli kaybından 10 yıl sonra, intikam yeminiyle şerefli bir Üsteğmen olarak dönen Alperen… 🫡🦅 ​Ve yıllar sonra gittiği amcasının malikanesinde karşılaştığı iki büyük fırtına: 👁️💚 Gözlerinde ölümcül sırlar taşıyan ürkek, yeşil gözlü bir kız… 🚨 Ve tam o an gelen şok telefon: "Yüzbaşı Baran Çevik esir düştü!" ​Alperen, mentorunu kurtarmak için sınır ötesinde kanlı bir pusunun ortasına atılırken henüz gerçeklerden habersizdi: 💥 🎭 Amcası, o terör örgütünün başındaki karanlık gölgenin ta kendisiydi! 💔 Malikanede esir gibi duran o solgun kız ise, kurtarmaya gittiği yüzbaşının öz kızıydı! ​Vatan sevgisi, ihanet ve imkansız bir aşk… 🫀🍂 Her adımı önceden sızdırılan bir savaşta, Alperen bu kördüğümü çözebilecek mi? 🩸👀

Bir zamanlar sadece bir kızdı... Şimdi ise herkesin korktuğu bir gölge. Adalet bazen mahkemelerde değil, kırılmış bir kalbin içinde doğar. İhanetle büyüyen bir ruh, merhameti unutmayı öğrenir. Geçmişi kanla lekelenmiş bir gecede yok edilen hayatı, onu iki seçeneğin ortasında bıraktı: Zalim olmak... ya da sonsuza kadar mazlum kalmak. Güç, korku ve yalnızlık arasında sıkışan genç bir kadın; gerçeğin peşine düştükçe en büyük düşmanının yabancılar değil, kendi geçmişi olduğunu fark eder. Her sır açığa çıktığında bir hayat söner, her adım onu geri dönüşü olmayan bir karanlığa sürükler. Bazı hikâyeler... mutlu sonla bitmez. Bazıları ise... kanla yazılır. Zalim ve Mazlum, adalet ile intikam arasındaki ince çizgide yürüyen bir ruhun hikayesi. İntikamın ağırlığını taşırken, aşk kalbine dokunmaya cesaret edebilecek mi?

Annesi tarafından terk edilen Merivella, babasının gemisinde onun varisi olarak yetişiyor. O kaptan olmak için yaratıldı, daha azı değil. Fakat Kaptan Draven, kızına istediği o özgürlüğü tanımıyor. Kaos olmazsa sonradan gelene düzen diyemeyiz Kael Kotanis`in uyandırmak istediği cadı, sandıkları gibi kurtuluşu getirir miydi? Korsan baronlarının arasında tartışılan bu konu Draven tarafından reddedildi. Bu adım, iki baron arasındaki savaşı başlattı. Suya adanmış yaşamların, boğulmadan yüzeyde kalanlarını anlatan bir hikaye. Uyandırılmak istenen efsanevi Skorpia cadısı, Mara. Onu kim durdurabilirdi? Herhangi bir insanoğlu buna cesaret edebilir miydi? Skuggan dan yükselen keman sesleri, okyanusun her bir kaybına adandı. Kaosu da onlar getirdi ölümü de. İhanet kokan dalgaların arasında gerçekleri bulabilmek mümkün müydü? İlk kurgum ve ona güveniyorum. Hatalarım olabilir bunları bildirirseniz mutluluk duyarım. Skuggan`ın yolculuğunda tayfamıza katılın.⋆༺𓆩☠︎︎𓆪༻⋆

Yıllar önce barış içinde olan bozkurtoğlu hanedanlığı ve çevikarslan hanedanlığı çevikarslan kralının bozkurtoğlu kralını öldürmesiyle düşmanlık başlatmış savaşa kapılar açılmıştır şimdi ise düşman olarak yetiştirlen intikam almaları istenen tahta çıkmaya çalışan krallık varisleri`nin yolları kesişmiştir

Kitapta her zaman ki gibi kıza el koyan bir mafya var ama bu kız onlara boyun eğecek mi acaba. Belki onlar kıza boyun eğer bilemeyiz. Bunu ilerleyen bölümlerde öğreneceğiz.

Lara Yıldız’ın tek bir görevi vardı: Armando Vargas’ın evine girip onu içeriden yok etmek. Sahte kimlikler, karanlık sırlar ve yıllardır beklenen intikam… Beş kişilik örgüt için bu sadece bir operasyon değildi. Ama planlarında hesaba katmadıkları bir şey vardı: Armando Vargas. O bir canavardı ama tehdit değildi Çünkü bazı canavarlar göründüğü kadar kötü değildir. Lara düşmanının evine hizmetçi olarak girdi. Fakat kalbini orada bırakmamaya yemin etmişti.

Karanlığın ve ışığın arasında ince bir çizgi vardır. Genç birinin kendi gücünü, sınırlarını ve kimliğini keşfettiği bu yolculukta, geçmişin gölgeleri ve geleceğin umutları iç içe geçer. Zamanın ritmiyle şekillenen anılar, unutulmaz dostluklar ve kalbin fısıldadığı sırlar, her sayfada yeni bir gizemi ortaya çıkarır. Her seçim, her adım bir yolun kapısını aralar ve bu yolculuk, sizi sadece bir hikâyenin içine değil, kendi içsel keşfinize de davet eder. Midnight Memories – Gece yarısında saklanan anılar, gün ışığında çözülmeyi bekliyor.

Başka bir ihtimalde, sevilebilir miydim?

Şehir geceleri artık daha sessizdi. Çünkü insanlar karanlığın içinde kimin dolaştığını biliyordu. Bir tarafta… adı bile korkuyla fısıldanan adam vardı. Karga. Onun gerçek adını kimse bilmiyordu. İnsanlar yalnızca bıraktığı cesetleri, susturduğu sokakları ve çöktürdüğü imparatorlukları biliyordu. Kumarhaneler, limanlar, gece kulüpleri… hepsi onun gölgesinin altına girmişti. Masaya oturduğunda sigara dumanı bile yön değiştirirdi. “Bu şehirde iki şey kaçınılmazdır…” demişti bir gece. Viski bardağını yavaşça çevirirken gözleri ölüm kadar soğuktu. “Ölüm…” Kısa bir sessizlik olmuştu. “…ve ben.” İnsanlar ondan korkuyordu çünkü Karga bağırmazdı. Sakinliği daha tehlikeliydi. Ama sonra… Şahin öldü. Ve şehir ilk kez başka bir ismi konuşmaya başladı. Kim olduğunu kimse bilmiyordu. Nereden geldiğini… kaç kişiyi gömdüğünü… neden omzunda bir karga taşıdığını… Hiç kimse bilmiyordu. Sadece siyah araçlardan oluşan bir konvoyla İstanbul’a geldiğini gördüler. Bakır saçlarının yağmur altında ateş gibi parladığını… ve Karga’nın gözlerinin içine korkmadan baktığını. Köprünün üstünde ilk kez karşı karşıya geldiklerinde herkes savaş çıkmasını beklemişti. Ama silahlar değil… kelimeler ateşlenmişti. “Seninle böyle tanışmak çok komik oldu.” Kızın sesinde alay vardı. Karga ise sadece ona bakmıştı. Uzun süre. Sanki karşısındaki kişinin insan mı yoksa yaklaşan bir felaket mi olduğuna karar vermeye çalışıyordu. “Buraya ne için geldin?” diye sormuştu sonunda. Kız dudaklarındaki koyu kırmızı ruju yavaşça düzeltmişti. “Babamı senin öldürmediğini düşünüyorum.” İşte o an… şehir değişmişti. Çünkü ilk kez biri Karga’ya korkmadan yaklaşmıştı. İlk kez biri onun kurduğu karanlığın içine gözlerini kırpmadan yürümüştü. Ve daha kötüsü… Karga onu öldürmemişti. Bu yüzden insanlar fısıldamaya başladı. “Kim bu kadın?” “Karga neden hâlâ onu yaşatıyor?” “Gerçekten Şahin’in kızı mı?” Ama cevap yoktu. Çünkü o kadın bilinmezdi. Ve bilinmeyen şeyler… yeraltı dünyasında her zaman korku yaratırdı. Bir gece Karga’nın sağ kolu sessizce odasına girip şöyle dedi: “Efendim… o kadın tehlikeli.” Karga pencerenin önünde durmuş, şehrin ışıklarını izliyordu. Sigarasının közünü karanlıkta görmek mümkündü. “Biliyorum.” “Öyleyse neden hâlâ nefes alıyor?” Karga birkaç saniye sustu. Sonra boğuk sesi odanın içine yayıldı: “Çünkü bazı insanlar öldürülmeden önce anlaşılmalıdır.” Ama anlamadığı bir şey vardı. Kadın da onu izliyordu. Otelde, loş ışıklı odasında omzundaki karganın tüylerini okşarken cama yansıyan kendi gözlerine bakmıştı. Ve fısıldamıştı: “Karanlığın sahibi olduğunu sanıyor…” Kuş hafifçe ses çıkarmıştı. Kadın dudaklarının kenarını kaldırmıştı. “…oysa karanlık bazen insanın içinde doğar.” Şehir artık iki farklı fırtınanın arasında kalmıştı. Bir tarafta herkesin korktuğu adam vardı. Diğer tarafta kimsenin tanımadığı kadın. Ve en korkuncu… İkisi de birbirini öldürmek yerine anlamaya çalışıyordu. Çünkü bazen yeraltı dünyasında savaş… kurşunla değil, merakla başlardı.

Saniyeler birbirini vurdukça maskeler düşer, Gölge büyüdükçe sadece günahkârlar hayatta kalır. Zaman benim için akar, senin için ise sadece tükenir. Ve bu hikayeden kimse masum ayrılamaz; hele ki kalbiyle pazarlık yapanlar. İntikam almaya geldiğin bu evde, bir kraliçenin en sadık canavarına dönüşeceğinden habersizsin. Hatırla. Bana diz çöktürmeye mi geldin yoksa önümde eğilmeye mi?