Adım Meyra okuma hevesi kursağında kalan genç bir kızım. Babam ve annem beni para için hiç tanımadıkları birine kuma verdi. Üniversiteye gideceğim yerde kuma gitmiştim. [Yorum ve Voteleriniz Benim İçin Çok Değerli]

Sibel mesleğinde tecrübe kazanmak istediği için bakıcılık yapmak ister. Babasının önerisiyle geldiği ailenin oğlu bekâr bir babadır. Kızına bakıcı bulunduğundan habersiz olduğu için görüşmeye gelen kadını, ailesinin seçtiği anne adaylarından biri sanar. Yanlış anlaşılmalarla tanışan ikili, içine kapanık bir kız çocuğu sayesinde günden güne birbirlerine alışırlar. "Hap kullanıyor musunuz?" "Anlamadım?" "Buraya evlilik görüşmesine gelmediniz mi?" diye sordu Hazar gergince. "Siz yanlış anladınız." dedi aceleyle. "Buraya sizin için gelmedim." "Ne için geldiniz o zaman?" "Kızınız için." diye hızla cevap verdi Sibel. "Bakıcı olarak geldim."

Petek üvey babasının şiddetine maruz kalan genç bir kızdır.Mahalleden çocukluk aşkı olan Ufuk, Petek’in çığlıklarını duyup kapıyı kırdığında, olanlar artık geri döndürülemezdir. Ufuk hapse girerken, Petek ise karnında bir sır taşıdığını henüz bilmiyordur.Yıllar sonra ise Petek artık bambaşka bir kadındır.

"Bazı erkekler kuralları yıkar, bazıları ise kuralların ta kendisidir; onun hayatına girmek, sonu baştan belli olan mükemmel bir günaha gözü kapalı yürümek demekti." Alparslan, sevilmeye hiç layık olmayan bir adamdı. Frezya, dünya üzerinde sevmeyi en iyi bilen kadındı. Kaderin çarkları siyahı beyaz ile yıkamak için aynı yönde milyonlarca yıl dönüp durdu. Erkek, kadını hiçbir zaman tam anlamıyla hak etmedi... "Dünyadaki tüm kadınlar onun bir gülüşüyle diz çökeceğini sanırken, o aslında kendi inşa ettiği kusursuz ve yasak krallığın tek hükümdarıydı. Belki de tüm kadınlar sadece bunun için dizinin dibindeydi."

Sevdiği adam olan nişanlısı Arat`tan ayrılmak zorunda kalan Nazen`i zorla Devran`la evlendirmişlerdi ama yine de o Arat`tan vazgeçmemişti.

Bir imza, iki ayrı yabancıyı tek bir çatı altında birleştirdi. Bir anlaşma ile başlayan evlilikleri, zamanla en büyük sınavlarına dönüştü. Çünkü yatak odasının duvarları, hiçbir anlaşmayı tanımadı. Bir bakış ve bir dokunuş bütün sınırları yok etti. Leyla Öztay`ın ve Rüzgar Sancaktar`ın hikayesine hoşgeldiniz.

Sen kendini bir dağa yaslayabilir misin öylece, korkusuzca? Ben 24 yıllık hayatımda kendime şunu öğrettim. Başkasına yaslanırsam düşerim. Düşersem tek başımayım. Tek başıma kalkmak hep daha çok acıtıyor. Düşme. Yaslanma birilerine. Sen kendine yetersin. Sen güçlüsün, halledersin. Ama değilmişim, her şeyi kendim halletmekten yorulmuşum. Ben, birisine yaslanmak için can atan ufak haylaz o kızı o koca dağların arkasına hapsetmişim sadece. Sonra da kendimi her yönden eleştirip mükemmelliyetçiliğimle dışımı en parlak kalkana çevirirken içimde yardıma muhtaç zavallı bir kız bırakmışım. Korkularım ve önyargılarımla başbaşa... Sonra bir adam geldi ve avuç içlerimi öptü. Bana yaslanacağım bir dağ oldu. Ama bir dakika... Her anlaşmanın bir bedeli vardır. Düşe kalka öğrenmiştim zaten bunu. Bu sefer de bir dağın yamacına yaslanmayı tercih etmekle, bu dağın eteklerine hapsolmayı reddetmek arasında bir seçim yapmam gerek. Üzülme güzel kızım. İstediklerinin bir bedeli vardı, ve sen seçimini yaptın.

Lara Ferzan, lise son sınıf öğrencisi olarak hayatının en zor dönemini geçirmektedir. Aşk, arkadaşlık ve kendi kimliğiyle mücadele ederken, hayatında hiç beklemediği bir değişiklik olur: Alpaslan Kıraç. Babasının ısrarlarıyla İstanbul`a alışmaya çalışan Lara, Alpaslan Kıraç ile tanıştıktan sonra her şey değişir. Başlangıçta birbirlerinden nefret eden ikili zoraki bir anlaşmayla sahte bir ilişki kurarlar. Alpaslan, karanlık geçmişi ve soğuk tavırlarıyla Lara’yı daha da sinirlendirirken, Lara da Alpaslan’ın içindeki gizemi çözmeye çalışırken kendi sırlarıyla yüzleşir. İkisi de birbirine tahammül edemezken, zamanla bu sahte ilişki gerçek duygulara dönüşmeye başlar. Lara’nın güçlü duruşu ve gizli dünyası, Alpaslan’ın karanlık sırlarıyla birleşirken, ikisi de birbirlerinin hayatlarına dokunur ve hayatta karşılaştıkları en büyük sınavı geçmek zorunda kalırlar. 11 Serisi şimdilik bir üçlemedir. Ateş, Kül ve Virane olmak üzere üç kısımdan oluşur. Kısımların hepsi bu kitapta toplanacaktır. İyi okumalar! Başlangıç Tarihi: 18.03.2021 (Kitabın tüm hakları şahsıma aittir. Herhangi bir yerde paylaşılamaz ya kopyalanamaz.)

Ben Mirza Ulusoy bu benim hayat hikayem.. Benimle birlikte mutlu olmak üzülmek acı çekmek ve hayal kurmak istiyorsanız sizi hikayemi okumaya davet ediyorum. [Yorum ve Voteleriniz Benim İçin Çok Değerli]

Eğlence hayatına düşkün bir kadın Ahu Özdemir, milyarder yakışıklı Bora Ateş Karahanla yolları kesişirse.. Ahu tam bir eğlence düşkünü, yeme içme, moda giyim ve eğlenmek.. Ona sadece bunları deyin ha birde çikolata bağımlısı.. Bora iş hayatına önem veren hayatında aşkı tatmayan zengin bir milyarder.. Peki birgün gittiği gece kulübünde Ahu Özdemiri görürse... Asla tanışmaması gereken bu ikilinin hayatında neler olur dersiniz?

Gonca Altıntaş İstanbul`da doktorluk yapmaktadır. Bir gün ansızın memleketi Diyarbakır`dan gelen telefonla, hemen Diyarbakır`a gider. Onu bekleyen olaylar çıkmaz bir hikâye yelken açar.

Çiçek yerine silah tutan, parfüm yerine barut kokanların hikayesi bu. Aşkın değil bir savaşın başlangıcına hazır mısın? && "Adının anlamını biliyor musun Nalan?" güldüm. "Annem ileri görüşlü bir kadınmış." "Sen feryat edensin, senin sesin ancak sen susarsan kesilir." duvara tutunarak kalktığımda tek bir cümlem vardı dilimde. "Beni ben bile susturamam." (01.01.2021 tarihinde Wattpad Aksiyon kategorisinde birinci olmuştur.) UYARI; Gerçek kurum ve kuruluşlarla alakası yoktur. Hayal ürünüdür.

Bazı hikâyeler mutlu sonla bitmez. Bazıları… bitmez. Onlar defalarca ayrıldı. Defalarca birbirine döndü. Her seferinde biraz daha kırık, biraz daha eksik. İhanetler oldu, gözyaşları oldu, “bu sefer gerçekten bitti” denilen geceler oldu. Ama ne olursa olsun, birbirlerinden tamamen vazgeçemediler. Bu, doğru insanların yanlış zamanda karşılaşmasının hikâyesi değil. Bu, yanlışlara rağmen birbirinden kopamayan iki insanın hikâyesi. Ve belki de en acısı şu: Bazen en çok sevdiğin kişi, seni en çok yaralayan olur.

Bir ilk görüşte aşk hikayesi... Türk Dili ve Edebiyatı öğrencisi Yasemen Karaca, telaşlı bir günde asansörde karşılaştığı adama aşık olur. O günden sonra, kim olduğunu öğrendiği adama anonim mektuplar göndermeye başlar. Ali Mustafa Dağlı ise ona bu mektupları yollayan kadının kim olduğunu merak etse de bunun için büyük bir uğraş içinde değildir çünkü Ali Mustafa zaten aşkın kendisine fazlasıyla uzak bir adamdır.

İntikamın soğuk izleriyle şekillenen bir hayat... Manolya, geçmişin acılarını sırtında taşırken, kendini bir tek şeyle tanımlar: Adalet. Kendi kimliğini kaybetmiş, sadece intikamı olan bir kadın... Aşk, hayatta olduğu kadar, bir anlam ifade etmiyor. Ancak karanlık, onu bekleyen bir güç gibi her adımında daha da büyür. Ve Manolya, bu güçle yüzleşmeye, hayatını yok sayarak, kendi yolunda bir dava sürdürmeye kararlıdır. Yalnızca bir kadının değil, tüm geçmişin bedelini ödetmeye yeminlidir. "İntikamın karanlığında yol alırken, manolya çiçeğini iyileştiren adamla yolları kesişir. Aşkları, acıları ve öfkeleriyle birleşir, birlikte dünyaya karşı son bir hesaplaşma başlatırlar."

​O an döndü, sanki göz göze gelmiştik; kendimi hemen pencereden çekip yere çömeldim. Kalbim ağzımda atıyordu. "Beni gördü mü?" Kurumuş dudaklarımı dilimle ıslatıp, boğazıma kadar kuruyan ağzımda dilimi hapsederek yutkundum. "Hadi bir cesaret!" deyip usulca kalktım ve arkamda kalan pencereye döndüm. Buraya bakıyordu; peki ama beni görüyor muydu?

Asuman gözlerini devirip gömleği onun giyebileceği şekilde havada tuttu. "Giy ve git yeter ki." diye mırıldandı. Çako sırtını dönüp kollarını tam geçirecekti ki Asuman öylece kala kaldı... Karşısındaki çocuğun sırtındaki bu yara izleri, onun kaskatı kesilmesine sebep olmuştu. Boğazına bir yumru oturdu. Bu manzarayı görmek bile onun canını acıtmaya yetmişti. "Sırtın." diyerek zar zor fısıldadı. Çako, o an fark etti... Sırtındaki o izler aklından tamamen çıkmıştı. Dişlerini sıktı. Kıpırdayamadı. Gömlek, Asuman`ın elinden kayıp yere düştü. Bütün yara izlerine tek tek göz gezdirdi. Kim yapmıştı bunu ona? Gözleri doldu. Kendi bacakları geldi aklına. Karşısındaki çocuğun bütün yaralarını öpüp iyileştirmek geldi içinden. Ama o da biliyordu bu görünen kısım, yaraların en küçüğüydü aslında. Ruhlarında açılan yaraların yanında oldukça ufak kalırdı. Neler çekmişti? Neler yaşamıştı? Asuman bu düşünceleri bir kenara bırakıp, Çako`nun sırtına yanaştı ve dudaklarını herhangi bir yaranın üstüne örttü. İstemsizce yapmıştı. Engel olamadı bu tepkiye. İçindeki acıma duygusu muydu? Dudaklarını sırtından ayırdığında, tekrar bir öpücük kondurdu başka bir yara izine. Gözleri yanıyordu. Dudaklarını geri çekip alnını çocuğun geniş sırtına dayadı ve gözyaşlarını artık tutamaz halde saldı. Çako, sırtında hissettiği öpücükle beyninden vurulmuşa döndü. Hissettiği nasıl bir çileydi. Bütün hücreleri ürperdi. Bu temas, bu öpücük, kanının deli gibi akmasına sebep oluyordu. Dudaklarını ısırdı. Bu kız, ona ne yapıyordu. Ece gibi neden sormamıştı ne olduğunu? Asuman, yaraların sebebini sormadan, bu yaraları sarmaya, iyileştirmeye çalışıyordu. Bir hamleyle arkasını döndüğünde, onun ağladığını gördü. Şaşırdı. Bu kız kendisine mi akıtıyordu bu gözyaşlarını? Bu nasıl değerli bir şeydi... Elleriyle yanaklarını sildi karşısındaki kızın. Eğildi. O an tek yapmak istediği şeyi yaptı. Kızın dudaklarını öpmeye başladı. Çileden çıkıyormuş gibi delicesine öptü. Sanki ona yaşattığı şu kısa süreli güzel an için teşekkür ediyor gibiydi. Kızın akıttığı bu gözyaşları bu zamana kadar ona verilen en güzel hediyeydi. Ve de en değerlisi. Bu zamana kadar kimse onun için gözyaşı dökmemişti belki de... Dudakların temasıyla, kalbi kulaklarında büyük bir gürültüyle atıyordu. Bu heyecan o kadar kuvvetliydi ki, teni alev alev yanmaya başladı. Dudaklarını kızdan ayırdığı zaman ikisi de nefes nefese kalmıştı. Birbirlerinin gözlerinin içine baktılar. Deli gibi atan kalplerinin sesinden başka hiçbir şey duymuyorlardı.

Salona girdiğimde tüm yüzler bana döndü.Bazıları şaşkın hareleri ile bu kadar önemli bir toplantıyı neden bozduğumu düşünüyor,bazıları ise zaten böyle birşeyin olacağından haberdar oldukları için sessizce yapacağım hamleleri bekliyordu.Kimse ses çıkarmaya cüret etmiyordu. Masada oturan yüzlere teker teker bakarken bir yandan da baş köşesinde oturmuş ve arkası bana dönük Genel Başkan Vekil Hazarden`e doğru yürümeye başladım.Arkasını dönüp bir kere bile bakmamıştı.Aramızdaki mesafe sıfırlandığında,yavaşca eğilerek kulağına fısıldadım. "Ops, sei stato beccato!"İ İrkilmiş,bir kaç saniye yakalanma`nın verdiği korkuyu tatmış, yavaş yavaş titrmeye başlamıştı.Bunu ben hariç kimse göremiyor ve hissedemiyordu.İnsanların üzerinde bıraktığım etkiyi görmek oldukça hoşuma gidiyordu.Kuyumu kazmak ne demek birazdan öğrenecekti.Dudaklarım bu görüntü karşısında yavaşça iki yana kıvrıldı. Dudağımdaki sırıtış ile birlikte irislerimi diğer baş köşede oturmuş beni izleyen boş harlere çevirdim. Baransel Ferhunzade,kaşları belli belirsiz çatılmıştı.Kemikli yüzü kasılmıştı.Koyu kahverengi gözleri ne kadar boş bakıyor olsa da bu yaptıklarım onu bir hayli şaşırtmıştı.Gözleri önce kırmızı ruj ile boyanmış dudaklarıma kaydı,yüzümün her zerresini dikkatle izledi.Bakışlarımı ifadesiz,boş bakan harelerden çekip,gözlerimi titreyen bedene çevirdim.Kimse`den çıt çıkmıyordu.Ölüm sessizliği bu olsa gerekti.Parmaklarım yavaşça önümdeki korkak bedenin şah damarına dokundu.Orada akan kanı hissetti,bu his çok hoştu.Hamlem karşısında elimin altında ki beden transa girmiş gibi dondu kaldı.Alt dudağımı dişlerimin arasına aldım ve uzun manikürlü tırnaklarımı titreyen damara bastırdım.Ve bombanın pimini çekmiş bulundum. Kurgu bana aittir.Herhangi bir kopyalama durumunda yasal işleme başvurulacaktır.

Bazı hayatlar bir kurşun sesiyle ikiye bölünür. Nazlı’nınki bir bakışla başladı, bir kayıpla büyüdü. Güçlü bir babanın gölgesinde, susarak büyümeyi öğrenmişti. Sevmenin zayıflık, beklemenin kader sayıldığı bir dünyada kalbini saklamayı bildi. Ta ki geçmişin çatlaklarından sızan bir sır, bütün bildiklerini yerle bir edene kadar. Kan bağı sandığı şeyin aslında bir suskunluk olduğunu öğrendiğinde, hayat artık geri dönülmez bir yola girmişti. Alparslan’la gözleri birbirine değdiği an... O andan sonra ne sokaklar aynı kaldı ne de geceler. Aşk, onun için bir masal değil; barut kokusunun, ihanetin ve yarım kalmış cümlelerin ortasında filizlenen bir direnişti. Depoların karanlığında yankılanan silah sesleri, kapıların ardındaki hesaplaşmalar, ailelerin kurduğu görünmez savaşlar… Nazlı, sevdiği adamın yanında durmayı seçtiğinde sadece bir kalbi değil, bir kaderi de sahiplenmiş oldu. Çünkü bazen en büyük cesaret, korkunun tam ortasında “ben buradayım” diyebilmektir. Ve bazı aşklar… Kanla değil, Ateşten geçerek kazanılır.

Bazı insanlar kaderin oyunu değildir. Bazı insanlar, bilerek gönderilmiş bir felakettir. Güneş Korkmaz, geçmişin yükünü sırtında taşıyan güçlü bir avukat. Erdem Atabey, babasının karanlık mirasının gölgesinde yaşayan bir adam. Birbirlerini sevmeleri yasak değildi. Ama imkânsızdı. Erdem`in hayatına girişi bir tesadüf değildi. Güneş`in kalbine düşüşü ise en büyük hatasıydı. Aşk bazen birlikte kaçmak değildir. Bazen, sevdiğini yaşatmak için yalnız kalmayı seçmektir. Sesini Duymalıyım Geçmiş, günümüz ve geleceğin iç içe aktığı; Sırlar, ihanetler ve fedakârlıklarla örülü, Tutkulu ama acıtan bir aşkın romanı. ( Kitap Editleri için instagram: @my.elra )

"beni defalarca öldürsen de ölememem gibi" Dudaklarından fısıldadı, acıyla. Gözleri eskisi gibi bakmıyordu artık, acıydı değiştiren. Parmaklarının ucunda soğuğu tüm derinliğiyle hissediyordu. Göz pınarlarından dökülen bir damla yaş bu soğuk mâtemi daha da buza çevirdi. Adam sadece bakıyordu, hissiz miydi? Acıyı göremiyor muydu? Kadın sadece hayal kırıklığı icersinde onu izliyordu. Sadece gülümsedi, ama bu gülümseme tabiki gerçekçi değildi. "gülüm anla beni!" Sahiden kadın mı onu anlamalıydı? Yoksa adam sorumluluğu ona mı yüklüyordu? "Ne istiyorsun?" dedi kadın içinden. "Ne istiyorsun benden? " Darmaduman olmuş bir kadın, yaşamaya devam eden adam. Adamın hayatı kadının hayali. "Sen deniz kızı`sın, yolunu bulursun." deyip arkasını dönüp gitti. Kadın şaşkınlık içerisinde gidişini izlerken konuştu. " Pusula senken yolumu nasıl bulabilirim?" Kitap başlangıç tarihi " 12 Aralık 2025" ©️ Bu kitap tamamen hayal ürünüdür, gerçeklerle benzerliği tamamen rastlantısaldır!

İnsanlar artık yere dokunmaz oldu. Toprak, unutuşun ta kendisiydi. Gökyüzü ise artık hayallerin kurulduğu değil anıların yakıldığı bir yerdi, duman içinde yüzen evlerle dolu. Her balonun içinde, birinin geçmişi vardı. Uçmak için, yanıyordu. Kimi annesini yakmıştı, kimi ilk öpücüğünü, kimi de sadece "keşke" dediği bir anı parçasını. Ne kadar çok yakarsan, evin o kadar yükselirdi. Ne kadar yükseğe çıkarsan, o kadar az hatırlardın kendini. Benim evim de bir zamanlar yükselirdi. Karanfil kokulu dumanın içinde, onun sesini unuttukça daha da hafiflerdim. Aşağıda kalan her şey, ağırdı. Yukarıda kalanlar, suskun. Derler ki, dumanın ilk formülünü Pompei`nin Gökyüzü Çığlığı fısıldamış. Yanarken bile güzel görünmek isteyen bir uygarlığın son nefesiymiş o. Ve biz o nefesi, asırlardır balonlara doldurup gökyüzünde taşıyoruz. Karanfilli Duman Krallığı her sabah sinyali gönderdiğinde, bacalar aynı anda öksürüyor. Kırmızı bir sessizlik yayılıyor göklere, sonra birileri düşüyor. Eviyle birlikte. Kalbiyle birlikte. Yaşarken unutmaya, hatırladıkça ölmeye hazırlanıyoruz doğduğumuz andan beri. Anıları, yakmak için yaşıyoruz biz. "Birini seviyorsan, dumanını paylaş." derler. Ama kimse söylemez: Paylaştığımız duman, bir gün ikimizi de cehenneme indirecek. ♤

Bir "gelin" koca bir aileyi nasıl yerle bir edebilir? Ekin geçmişinin intikamını almak için hiç beklemediği bir anda koca bir intikamın içinde buluveriyor kendini. Peki neyin intikamı bu? Üniversite hayatından evliliğe ve intikama uzanan bir yolculuğa var mısınız? Zaman zaman şaşırmaya, zaman zaman kızıp, zaman zaman intikamın mutluluğunu yaşamaya var mısınız? İyiliklerle dolu bir genç kızın, zorla şeytani bir kadına dönüşmesinin hikayesi bu!

Önsöz Yusuf: “Hayat bana hep seçimler sundu ama hiçbiri kolay olmadı. Kalbim bir yanda huzuru, bir yanda yangını aradı. İnsan, kimi zaman en çok kaçtığı şeye teslim oluyor. Aşkı, kayboldu sandığım bir anda yeniden buldum. Ama bilmelisin, her buluş bir bedel ister… Benim hikâyem, küllerimden yeniden doğan bir aşkın hikâyesi. Eğer bu satırları okuyorsan, bil ki kalbimin en gizli yarasını açıyorsun.” Beyza: “Bana derlerdi ki; ‘Aşk kadını bitirir, ya da yeniden doğurur.’ Ben ikisini de yaşadım. Geçmişimin karanlığıyla boğuşurken karşıma yeniden o çıktı; Yusuf… Yıllar önce yitirdiğim, ama içimde küllenmeyen tek şey. Kimi zaman kendime bile itiraf edemedim, ama ben hep onunla yanıp, onunla dirildim. Bu hikâye, sadece bizim değil; sevmek ile vazgeçmek arasında kalmış herkesin hikâyesi.”

Mardi`in güzel kızı Gewrê, sevdiği adam ile evlenir. Evlendiği gece kocası hain bir pusuda ölür. Bunun üstüne aşiret bireyleri bunu kabul etmez. Gewrê gelin kayni olan İslam ile evlenmek zorunda kalır. Ne Gewrê bu durumdan yanadır, nede İslam. İkisi de ne yapacağını bilemez. İkisi arasında aşk olacak mıdır? İkisi arasında sevda bulunacak mıdır?