Dağ denize kavuşmuş, deniz ise ışığa karanlığın esirinden kurtulup kavuşa bilir miydi?... Geçmiş, ihanet, bedel, Karadeniz`in derin hırçın sularına gömülmüş bir sevda yeniden doğup yeşerir miydi?. Peki, tekrar ayakta kalmaya çalışan sevda Karadeniz`e tutunur muydu?... Biri dağdı biri ise asi bir deniz Dağla denizin kavuştuğu yerde Karadeniz de mutluluk var mıydı?... İlay Karasu & Selim Demirhanlı

Dokuz soy. Tek bir düzen. Ve kimsenin konuşmadığı gerçekler. Boran Karahan, babasının ölümünden sonra gücün en tehlikeli noktasına sürüklenir. Kontrol artık ondadır… ama bu dünya, sandığından çok daha kirli ve çok daha derindir. Alya Vareş ise o dünyaya ait değildir. En azından öyle olduğunu sanıyordu.

Bir Sage Taylors Romanı... "Ölümsüzlüğün şifresi çözüldü, ama bedeli ağır olacak." İnsanlığın kaderini değiştirebilecek bir proje ve onu ele geçirmek isteyen güçler arasında sıkışmış iki hayat... Dr. Evelyn Hayes Forester, dünyanın en gelişmiş projelerinden birinin başındaki zeki ve tutkulu bir bilim insanıdır. "Nova" projesi, insanın genine müdahale ederek sinir hücrelerini yenileme ve değiştirme potansiyeline sahip altın bir fırsattır. Diğer yandan bu değerli bilgi, karanlık niyetleri olan insanların da hedefindedir. Logan Carter eski bir özel kuvvetler askeri, Ruslar adına çalışan bir güvenlik ajanıdır. Amacı Dr. Forester`ı kaçırarak projeye erişim sağlamaktır. Başlangıçta sadece bir görev olarak başlayan bu iş, Evelyn ile tanıştıkça karmaşık bir içsel savaşa dönüşecektir. Logan, karanlık bir dünyada doğru olanı seçmeye çalışırken, amaçları ve duyguları arasında bir karar vermek zorunda kalacaktır. "Kod Adı: Nova" aksiyon dolu bir gerilim hikayesinin yanı sıra, sevgi, kayıp ve yeniden doğuşun hikayesidir.

-17 yaşına kadar şiddet gören Gece Asel , küçükken karıştırıldığını ve 1 ikizi, 4 abisi, 1 kardeşi olduğunu öğrenir... Karanlık hayatı aydınlanır fakat bu aydınlık çok geçmeden boğucu ve çıkmazı olmayan karanlığa dönüşür... Şiddet gören, yeni ailesine alışmakta zorluk çeken, daha bir sürü zorluklarla mücadele etmeye çalışan Gece Asel.... ... ✨Gece Asel`i nasıl bir gerçek bekliyor? 🖤 ...İyi Okumalar...🖤

Hayatım doğduğum evin karanlığında başladı. Bir kız çocuğu için dünya bazen toz pembe olmaz... Benim içinde sadece korku ve kaçıştan ibaretti. Babamın gölgesinden kaçarken, kaderim beni hiç bilmediğim bir dünyanın kapısına sürükledi. Abimin nefretinin hedefi oldum, ama her şeyi hak ediyordu, üstelik ona karşı hiçbir yanlışım yokken nefretini kazandım. Masumdum ama ailem için sadece bir leke gibiydim. sadece bir kişi beni pembe hayatım oluyormuş gibi hissettirirdi oda, Annemdi... Evden kaçmıştım, Ama geçmişiminde benimle birlikte geleceğini bilmiyordum. Karanlık sokaklarda yalnız yürürken karşıma çıktı. Sessiz soğuk bakışlarıyla, tehlikenin tam olarak vücut bulmuş haliydi. Kim olduğunu bilmiyordum. ama her adımımla hayatımı değiştirdiğini hissediyordum. Gölge peşimdeydi kalbim korkuyla göğüs kafesime çarpıyordu. Masumiyetim sınırlanıyor ve güvenim sarsılıyordu. Ve artık ben sadece kaçmıyordum, Mücadele edip hayatta kalmaya çalışıyordum... 🌿 Bu hikaye; Masumiyetin sınandığı, Ailenin düşmana dönüştüğü, Ve karanlıkta bile bilinmezliğin çekiciliğinin var olabileceğini anlatan bir kaçış hikayesidir. 🌿🌿🌿

-Burak, ailesini öldüren teröristlerden intikam almaya çalışırken saniyeler önce yaşadığını öğrendiği kardeşini kaybeder... Yoksa kaybettiğini mi sanar? 🖤İyi Okumalar🖤

Arkamızdan sesler gelirken göz ucuyla bakmaya çalıştım. Daha bir şey görememişken "önüne odaklan, düşeceğiz şimdi." Dedi adam. Tekrar fiti fiti koşmama odaklanırken olabildiğince hızlı koşmaya çalışıyordum. Daha fazla bacaklarım bu acıya dayanmazken "beni bırak, sen devam et." Dedim. "Olmaz, zaten geldik." Dedi. Kaşlarım çatılırken "nereye geldik?" Diye sordum. "Evlendirme dairesine! Umarım bekarsındır." Dedi. Şaka yapıyordu değil mi? Şaka. Kameralar neredeydi? Haha, güldük eğlendik, nereye el sallıyorduk? "Alt tarafı seni dövülmekten kurtardım diye beni nikahına alacak halin yok ya!" Dedim. ------- "Hangi baharı yaşıyorsun bilmem Demir ama dediğim gibi burada bitirelim." Dedim. "Sonbahar Şura, Sonbahar." Diyip derin bir nefes verdi. Arkamı dönüp yoluma devam edecekken kolumdan tutup beni kendine çekti. Vücudum vücuduna yaslanırken nefeslerimiz birbirine karıştı. İrademi korumaya çalışırken "ne yaptığını sanıyorsun?" Dedim. "Eğer bana bir şans daha vermezsen seni burada öperim." Dedi. Gözleri gözlerimin içinde dolaşıyordu. "Deneme bile. Seni mahvederim Demir." Yüzünde gülümseme oluşurken "beni mahvetmeni sabırsızlıkla bekliyor olacağım." Dedi. ------- "Bundan sonra öpebileceğin tek kadın annen olur inşallah." Dedim. "Kızımızı unutmamak gerek tabii." Dedi. "Sen delisin bence." "Delirten sensin." "Hah, daha yarım saat öncesine kadar ev arkadaşı arayan adam bir anda bana aşk pozları kesiyor." Dedim. ------- "Bu minik barlara akmak istiyor." Dedim üzgünce. "Otur evinde yemeğini, temizliğini, bakımını yap yoksa abine söylerim." "Bir idol bunları nasıl söyler, hih!" Dedim. "Bu şekilde söyler, belanın ta kendisi." Dedi eğlenerek. "Tatlı bela ama değil mi?" Dedim yeterince sevimli olamaya çalışarak. "Hem de nasıl, şerbet misin bal mı?" Dedi kahkaha atarken. "Ya abi! Zaten ihanete uğramış bir kızım." "Hadi güzelim hadi, sen ona da bela olursun zaten." ------- Kesişim 1. Kitap Kırınım 2. Kitap ------- [Kırınım adlı kitabım bu kitabın devamıdır. Dileyenler bağımsız da okuyabilir.]

" Günahların rüzgarı olsaydı yeryüzünde hiç kimse kalmazdı. " 🕯️ Kalbi kırık göğüs kafesinin arasında kalmış bir mahkum. Ve bu mahkum özgürlüğü için bir mücadele verememekte. Çünkü zihninde ölen cesetler onun özgürlüğüne gölge düşürmektedir. Göğüs kafesi boşluğunda bir ağrı vardı sebebiyse içinde çürüyen ruhlardı. Onların varlığının yaydığı karanlıktı. Emira yaşadığı her şeyin gölgesinde saklanarak hayat mücadelesi veriyordu. Kendi yalnızlığınızda boğulup kalmışken birden onu farklı bir dünya kendisine çeker. Ve o dünya da gizemlerle dolu hayatlarla karşılaşacaktır. Geçmiş geleceği olacak, geleceği ise geçmişi. Zaman kavramı yitirilecek ve her şey sonsuz bir zaman dilimi içerisinde var olup zamansız ana hapsolacak. Her yeni gün dünün acı bir hatırasıdır. Onun acılarından nefes alıp yaşamaktır. Her yeni gün dünün sancısıdır. Onun yaralarının sızısını sonsuza kadar hissetmektir. Emira bilinmeyen bir fantastik dünyada gizemli kapıları aralayrak gizemli sırlara ulaşır. Ondan saklanan ve öğrenilmesi istenmeyen sırları keşfeder. Bu sırlar açığa çıkarken yaşamında onu derinden sarsan bir aşk onu bulur. Ama sandığı şeylerin çok farklı olduğu gerçeğiyle yüzleşir. Aşk, ihanet ve dostluk... Bu üç kelime onun hayatında büyük bir devrim yaratır. ⚖️🛡️⚖️

Yıllar önce ardına bile bakmadan Kara Liman`dan kaçıp giden Alya Ala Alsancak yıllar sonra geri döndüğünde Kara Liman`ın artık sadece bir mahalle olmadığının farkına varmıştı. Geçmişiyle bugününü aynı limanda karşı karşıya gören Alya geleceğinin ona uzanan elleriyle geçmişinin onu kendine çeken kolları arasında sıkışıp kalmıştı. --- "Eğer o gün her şeyi fazlasıyla yapsaydım şimdi her şey daha farklı olurdu."

Dünya güzel ve yaşanır bir yerdi. Dört farklı kıtada, üç farklı ırk —Toryanlar, İnsanlar ve Politler— huzur içinde yaşamlarını sürdürüyordu. Ta ki o yasaklı sihir yapılana kadar... ​Aslan Dağları`nın eteklerindeki şirin Urçek şehrinde yaşayan yaşlı büyücü Algon, sadece hayatının son demlerinde küçük bir maceraya atılmak istemişti. Babasından kalan, siyah yılan derisi kaplı "Büyük Sihirler Kitabı"nın kapağını araladığında, yaptığı sihrin dünyayı büyük bir felakete sürükleyeceğini nereden bilebilirdi? ​Üç Alev Diyarı`nın acımasız sahipleri olan ölümcül Roblar uykularından uyanırken; Algon elindeki efsanevi Pembe Elmas ile Sık Orman`ın vahşi doğasını, karanlık bataklıkları ve kadim sırları aşmak zorunda. ​Masum bir merakın bedeli tüm dünyayı yakabilir mi? Yaşlı bir büyücünün, bozduğu yemini telafi etmek için çıktığı bu destansı hayatta kalma mücadelesine davetlisiniz.

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Aile kurgusu. Öz kızlarını öldü sanan aile, Üvey kızlarını çok seven aile, Her şey ortaya çıkarsa sonra ne olur? Derin öz ailesin kabul edecek mi? Ya Derin’i ailesinden koparan kişi tanıdıkları biriyse, her şey açığa çıkınca ne olacak? Not, az miktarda bazı bölümlerde argo, küfür ve şiddet bulunmaktadır. *** Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Fotoğraflar Pinterest’den alınsada kendim birleştirmiş olup, kurgunun ismi tamamen şahsıma aittir.

Gerçek ailem kurgusudur. Çiçek ve Toprak. Birbirine kökten bağlı iki kardeş. Başaranların sahte dünyasında abilerine ve birbirine tutunan o iki çocuk, gerçek ailelerinin yüreğinde on yedi yıllık dinmeyen bir sızıydı. Şimdiyse kum saati doldu; sahte hayatlar son buluyor, gerçek kimlikler açığa çıkıyor. Toprak, Çiçek’in narin yaprakları incinmesin diye ördüğü dikenli duvarlarını bu yeni aile için yıkabilecek mi? O beş devasa muhafız, Çiçek`in yaralı kalbine sığınak olup gölgelerinin altında onu çiçek açtırabilecekler mi? İkizler yabancılıktan aile olmaya giden o zorlu yolu yürüyüp huzura ulaşabilecekler mi? Bu sadece bir kavuşma değil; "biz" olmanın sancılı yolu. Sekiz kalp, tek bir sığınak: Aile. Çünkü toprak bir kez çiçeğe durduğunda, artık hiçbir güç onları ayıramaz. "Çatısı altında bulunduğu eve kendini ait hissedemeyen, ait olduğu yuvayı aramaktan vazgeçmeyenlere..." — Ceylan Kraliçe •Mümkün olduğunca gerçeğe uygun yazılmaya çalışılmıştır. •En azından ilk birkaç bölümden sonra kesin bir yargıya varmanız önerilir.

Bazı hisler sevilmez. Bastırılır. Ama bastırılan her duygu, bir gün kanar. Karışık Hisler, doğruyla yanlışın, aşkla nefretin birbirine karıştığı bir evren. Burada herkes bir seçim yapar. Ve her seçim, bir bedel ister. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

“Damat adayını almayacak mısın içeri?” diye sordu sakin ve tok bir ses. Kapının aralığını genişlettiğimde gördüğüm yüzle şaşkına dönmüştüm. Böyle bir şey mümkün olamazdı, aklım bana oyun oynuyor olmalıydı. Etraf bulanıklaşmaya, içerdeki sesler oldukça uzaktan gelmeye başlamıştı, en son göz kapaklarım birleştiğinde onun kehribar rengindeki gözlerini görebilmiştim…

Eski dönem Anadolu hikayesidir 🌷 "Oyun mu oynadın bana?! Ben zaten yaralıydım... Bana bunu neden yaptın?!" "Yapmadım! Evet. Başta öyledi... Sonra..." "Can yakmak mıydı amacın? Mahir`in canı yandı mı bilmem ama benim canım yandı benim canımı yaktın! Kalbimi kırdın. Beyoğlu..." Hayatı acılarla, zorluklarla geçen gencecik bir annedir Mihriban. Hayat ona ne kadar acı yüzünü gösterse de bir gün mutlu olacağının hayalinden vazgeçmemiştir. Yeni sayfalar açacağını umarken hayat onu bir intikam oyununun içine dahil eder. O oyun yüreği intikam ateşiyle harlanan bir Beyoğlu tarafından oynanır. Bilinmeyen birşey vardır ki o oyun ikisininde kaderi olacaktır... Ateşlerin ortasında kalmış kuru toprağa sıkıca tutunan bir ayçiçeğinin hikayesi 🌻

Kafamın içerisindeki bir türlü susmayan varlığını her gece hissettiren kimdi acaba?

Yine parmaklarımı kütlettim, ellerim kavuşup birbirlerine baskı uygulamaya devam etti. "Peki, ya sana ihaneti başarırsa ve kaybeden sen olursan" Bir süre düşündü, belki de aklında toparladı. Derin bir nefes aldı. Bunun cevabını gerçekten de merak ediyordum. İnanmıyordum, bana bir şey olacağına. Hata mı ediyordum? Belki de. Fakat istesemde olmuyordu. "Ben tek başıma kaybetmem. Ben kaybedersem çevremdekiler de kaybeder." Durmadım, devam ettim sormaya. "Ya senin yakınında değilse?" "Uzağımda olması neyi değiştirir? Ben kaybedersem tek kaybetmem. Yakınımdaysa benimle birlikte dibe batar. Uzağımda ise tek başıma patlamam. Ben yanarsam yakarım."

İki hayat… ihanet…ama bu sıradan bir ihanet değil, nikah masasının önünde onu çok seven onun için canını verecek olan insana yapılmış bir ihanet… biri buz biri ateş ikisi ya birbirini söndürür yada komple yok eder. İyi okumalar…

Kekre aşçı bir kızın hayatı

"Kaça satın aldın özgürlüğümü?" "Babasının kızı olduğum için mi bana bunu yaptın Çakırca?" Gördüğüm kara gözlerde ne bir hüzün ne de bir pişmanlık vardı. Düşündüklerime ters düşecek, haklıdır dedirteceğim bir şeyler sunar diye düşündüm. Fakat dudaklarının sarf ettiği kelimeler kalbimin acısını körüklemekten başka bir şey yapmadı. "Evet." ... Atandığı yerde hain olduğunu kanıtlayıp içeri tıktığı yüzbaşının , gizli bir görevde kocası olduğunu öğrenince ne olacaktı? ❗Dikkat! Kitabın içeriğinde @rgo, tramva ve kuf*r bulunmaktadır, yetişkinlere uygundur, küçük yaşta olanların okuması tercih edilmez. Çalınması durumunda hukukî işlem başlatılacaktır. Tüm hakları bana aittir. `DAVA` kitabındaki hiçbir kurgusal karakter ve olayın gerçekle bir alakası yoktur, hepsi hayal ürünüdür.

Gözümü kırpmadan onu izlerken o oturduğu deri koltuğa yaslanmış "Neden en çok geceyi sevdiğimi biliyor musun?"demişti. Benden cevap gelmeyişini bir cevap olarak algılamış olmalı ki tok sesi ile cümlesine devam etmişti. "Bütün günahları tıpkı bir yorgan gibi örter" İçtiği kısmından bardağı tutup yavaşça ayağa kalkmış boy farkımız yüzünden kafamı kaldırmama sebep olmuştu. Tek elini pahalı kumaş pantolonunun cebine yerleştirdi. "Günahlarımı,günahlarımızı" Küçük kız iplerle düğüm yapmayı öğrenmişti. Balonu uçmasın, o da ondan gitmesin diye. Büyüyünce aynı düğümü atmıştı. Bu sefer giden balon değil geçmişin izleriydi.

Bir okul kurgusudur. Kumsal ve arkadaşları üniversitede aynı yeri tuttururlar gittikleri üniversitede neler olabileceğini bilmezler. Yeni arkadaşlıklar, yeni aşklar, ihanetler ve intikamlar… İyi okumalar:)

Bardaktan boşanırcasına yağan yağmur, üzerime acımasızca iniyordu. Rimelim akmış, saçlarım dağılmış ve sırılsıklam olmuştu. Yine de gözlerimi ondan alamıyordum. Kahverengi gözleri ağlamaktan kızarmış, dudakları kuruyup çatlamıştı. Siyah saçları yağmurun altında ağırlaşmış, yüzüne yapışmıştı. Bana doğru birkaç adım attı ve ellerimi kendi avuçlarının içine aldı. “Ben…” dedi, sesi titreyerek. “Böyle olacağını bilemezdim. Gonca, lütfen.” Gözlerimi kapattım. Yanağımdan süzülen tek bir damla yaş, içimdeki kırılganlığı yüzüme vurur gibiydi. Sonra gözlerimi yeniden açtım. “Yapamam, Ege. Sen…” Kelimeler boğazımda düğümlendi. Ne söyleyebilirdim ki? Artık söylenecek hiçbir şey kalmamıştı. O, bizi bir an bile tereddüt etmeden ihanetin karanlığına sürüklemişti. Ve ben… bunu fark edememiştim bile. Nasıl bu kadar kör olabilmiştim, aklım almıyordu.

"Bazı mezarlar boştur, çünkü içindeki ölüler hâlâ aramızda yürümektedir." Sare, geçmişin üzerine çöken ağır kül tabakasının altında nefes almaya çalışan bir "Külçiçeği". Yaşadıklarını bir mutfağın buğusuna, sahne ışıklarının parıltısına ve en çok da derin bir sessizliğe hapseden genç bir kadın. Onun dünyasında dokunmak yasak, hatırlamak ise bir intihar biçimi. Ancak kaderin, yarım kalan hikâyeleri tamamlama gibi acımasız bir huyu vardır. Mahir Duru, yıllardır boş bir toprağın başında evladının yasını tutarken; yanı başında duran Yaman, bir yalanın gardiyanlığını yaparken vicdanının enkazı altında can çekişmektedir. Sırların, üzerine basılmayı bekleyen birer mayın olduğu bu hayatta Sare, celladına mı sarılacaktır? Kurulan tüm sahte dünyalar sarsılırken; ulaşılan o huzur taze bir başlangıç mı müjdeleyecek, yoksa her şeyi yakıp küle mi çevirecektir?