İhanet, birsürü yalandan gerçeğe ve bol sevgi

Güneş, hayatı neşeyle karşılayan bir kızdı. Ta ki en güvendiği yerde kırılana kadar. Bu hikâye; ilk aşkın, dostluğun ve hayallerin bir anda nasıl yön değiştirdiğini anlatıyor. Kayıpların insanı nasıl büyüttüğünü, geçmişin izlerinin nasıl silinmediğini… Ve bazen her şeye rağmen yeniden başlamanın mümkün olduğunu. Bazı güneşler batar. Ama en güzeli, yeniden doğanlardır.

Mardin midyatın sahibi zengin genç ağası sert acımasız bir piskopat ve tüm kızların hayali olan yakışıklılığa sahip Aziz Şahmaran naif zarif güzelliğe sahip bütün herkesi kapıya görücü diken sert bir duruşa ve kararlılığa sahip Avjin Gümüş

İki hayat… ihanet…ama bu sıradan bir ihanet değil, nikah masasının önünde onu çok seven onun için canını verecek olan insana yapılmış bir ihanet… biri buz biri ateş ikisi ya birbirini söndürür yada komple yok eder. İyi okumalar…

Gerçek ailem kurgusudur. Çiçek ve Toprak. Birbirine kökten bağlı iki kardeş. Başaranların sahte dünyasında abilerine ve birbirine tutunan o iki çocuk, gerçek ailelerinin yüreğinde on yedi yıllık dinmeyen bir sızıydı. Şimdiyse kum saati doldu; sahte hayatlar son buluyor, gerçek kimlikler açığa çıkıyor. Toprak, Çiçek’in narin yaprakları incinmesin diye ördüğü dikenli duvarlarını bu yeni aile için yıkabilecek mi? O beş devasa muhafız, Çiçek`in yaralı kalbine sığınak olup gölgelerinin altında onu çiçek açtırabilecekler mi? İkizler yabancılıktan aile olmaya giden o zorlu yolu yürüyüp huzura ulaşabilecekler mi? Bu sadece bir kavuşma değil; "biz" olmanın sancılı yolu. Sekiz kalp, tek bir sığınak: Aile. Çünkü toprak bir kez çiçeğe durduğunda, artık hiçbir güç onları ayıramaz. "Çatısı altında bulunduğu eve kendini ait hissedemeyen, ait olduğu yuvayı aramaktan vazgeçmeyenlere..." — Ceylan Kraliçe Instagram adresi: toprak_cicege_durdugunda •Mümkün olduğunca gerçeğe uygun yazılmaya çalışılmıştır. •En azından ilk birkaç bölümden sonra kesin bir yargıya varmanız önerilir.

Bazı hisler sevilmez. Bastırılır. Ama bastırılan her duygu, bir gün kanar. Karışık Hisler, doğruyla yanlışın, aşkla nefretin birbirine karıştığı bir evren. Burada herkes bir seçim yapar. Ve her seçim, bir bedel ister. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

Maddi sıkıntılar yüzünden hem üniversite okuyup hemde barmen olarak çalışan Çilen.. Hayatı bir kız çocuğu yüzünden mahfolan ve bunun bedelini yıllarca zalimce ödeyen, bunun sonucunda karanlıklara bulaşan, karanlık olan Asaf.. Zalim babasından kaçıp biricik kuzeni Çilen`e sığınan Hazal.. Bir İmparatorluk uğruna hiçe sayılan hayatlar... Sıla.. Zemheri.. Yiğit.. Şeyma.. Ufuk.. Miraç.. Birbirlerinden çok farklı olmalarına rağmen onların tek ortak noktaları acıydı oysaki.. (Düzenlenmeye alındı :)) Değerli okurlarım bu ilk hikayem okurken lütfen saygı çerçevesinde kitabı eleştirin. Yani hatalarım olabilir bunun farkındayım, sonuçta profesyonel değilim. Başta da dediğim gibi bu benim ilk hikayem, lütfen bunu göz önünde bulundurarak okuyun. Bu arada önerilere açığım, okurken kitabın eksikliklerini söylerseniz bunu dikkate alıp düzeltmeye çalışırım. Keyifli okumalar dilerim 🤎💚

Onu unutmak zorunda kaldı. O ise onu unutmamak için her şeyini kaybetti. Bir suikastçı… Bir mafya lideri… Ve aralarında yarım kalmış bir çocukluk. Kader onları tekrar karşı karşıya getirdiğinde, sadece biri hatırlayacaktı. Ama hatırlamak… kurtarmaya yetmeyecekti.

Naz, herkesin kolayca suçlayabildiği fakat kimsenin gerçekten dinlemediği o kişiydi. Gülümsemesi sahteydi belki, ama kimse gerçeği görmek istemedi. Çünkü gerçekler, insanların kurduğu hikayeleri bozar. Bazı anlar, sessizce her şeyi değiştirdi; hiçbir kelime söylemeden, tüm dengeleri altüst etti.

Aile kurgusu. Öz kızlarını öldü sanan aile, Üvey kızlarını çok seven aile, Her şey ortaya çıkarsa sonra ne olur? Derin öz ailesin kabul edecek mi? Ya Derin’i ailesinden koparan kişi tanıdıkları biriyse, her şey açığa çıkınca ne olacak? Not, az miktarda bazı bölümlerde argo, küfür ve şiddet bulunmaktadır. *** Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Fotoğraflar Pinterest’den alınsada kendim birleştirmiş olup, kurgunun ismi tamamen şahsıma aittir.

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

-Esila, abisi Kaan ile yeni bir şehre taşınmak zorunda kalır. Mutlu anılarını ve mezarda olan annelerini,peşlerinde olan babalarınından kurtulmak için geride bırakırlar... -Burslu olarak gittiği okulda zengin öğrencilerle karşılaşır. Yeni arkadaşlar edinir aynı zamanda bir grup zorba. -Kabuk bağlamakta güçlük çeken yaralar sonsuza dek açılır. -Zaman geçtikten sonra hiç bir pişmanlık zamanı geriye alınamayacağını o zaman öğrenirler... 🖤- Seni Buldum-🖤 ...Esila&Aras... 🖤 ... İyi Okumalar...🖤

“Damat adayını almayacak mısın içeri?” diye sordu sakin ve tok bir ses. Kapının aralığını genişlettiğimde gördüğüm yüzle şaşkına dönmüştüm. Böyle bir şey mümkün olamazdı, aklım bana oyun oynuyor olmalıydı. Etraf bulanıklaşmaya, içerdeki sesler oldukça uzaktan gelmeye başlamıştı, en son göz kapaklarım birleştiğinde onun kehribar rengindeki gözlerini görebilmiştim…

Mutlu sonlara inanır mısın? Bu, aşkın bedelini anlatan bir hikâye. Çünkü bazı gerçekler geç ortaya çıkar… ve ortaya çıktığında geriye sadece kırık kalpler kalır. “Zoraki bir evlilik. Gizli bir nikah. Geçmişten gelen bir adam…” Eğer hazırsan, Araf’a hoş geldin.

Bir şehirde hatta bir ülkede yaşanan ardı arkası kesilmeyen cinayetler... Hepsinde aynı vaka... Ve beyaz ölüm lakaplı bir katil... Katil hakkında bilinen sadece iki şey var; 1.Onu kimsenin görmemiş olması. 2.Onu gören herkesin ölmesi. Peki sadece bir dedektif bu katili bulabilir mi?

Sıla ve Çağrı, kaybolacaklarını bilmeden bir yola çıkarlar. Bu yolda tümsekler, tuzaklar bitmez. Hepsinin üstesinden gelirler; fakat bir tuzağı atlatamaz ve bir kuyunun içine düşerler. Kuyudan çıkabilmek için birbirlerine ihtiyaçları vardır. Ama inatları ve hırsları o kadar kuvvetlidir ki; aşkı, tutkuyu ve arzuyu içinde barındıran kalplerinden habersizdirler. Lakin kalplerinde bir o kadar da nefret, öfke ve acı vardır. Bakalım zamanla hangisi daha ağır basacak? “Peki sen, Çağrı, benim kalbime ışık olabilecek misin?” dedim titrek bir sesle. “Çünkü kalbim kapkaranlık, hiçbir şey hissedemiyorum.” Peki siz, kalbinizdeki ışığı bulabilecek misiniz?

Kayıp bir geçmiş....iki aşk arasında

Karen Riyan, sevgilisi Fred Stuffer tarafından dolandırılır. Elindeki avucundaki her şeyi kaybeden Karen, sevgilisinin arkadaşı olan Vincent Moarlo Klein’den yardım ister. Aralarında anlaşma yaptıklarında, Vincent sonunda yardım talebini geri çevirmez. Karen, dolandırıcı sevgilisinin peşine düşmeyi seçim sanır, kendi isteği ile gerçekleştirdiği bir ihtimal ama bir gün telefonuna gelen aramayla seçimleri zorundalıklara dönüşür. ‘Benimle oyun oynamak ister misin?’

İntikam bir insanın gözünü kör ettiğinde onu ne duyguları, ne de mantığı durdurabilirdi. Çünkü söz konusu yaşadığını yaşatmaksa kimse gözünü kan bürümüş birinin önüne geçemezdi. Ve söz konusu intikamsa, masumların canının yanması kaçınılmazdı. Perdosteria. Yıllar önce dokuz krallığın birleşip kurdukları o krallık. Ve bu krallığın başına geçecek bir prenses. Aura Crowded. Bir prenses için gayet normal bir yaşam süren Aura`nın hayatında her şey yolundaydı. Arkadaşları, ailesi ve gelecekte çıkacağı tahtı... Her şey alıştığı gibiydi. Lakin tüm bu monoton hayatın tek gecede alt üst olacağından habersizdi. Anka Kuşu ve Davetsiz misafirin ziyaretiyle tüm hayatı değişecek ve kendini bir anda acımasız bir savaşın ortasında bulacaktı. Kayıplar verecek, canı yanacak, bu uğurda öldürecek ve hatta belki de ölecekti. Bu, bir prensesin hak ettiği taht için verdiği bir savaşın hikayesi. Bu, o prensesin savaşın ortasında aşkı bulma hikayesi. Bu, hayatını çalanların hayatına davetsiz misafir olan bir çocuğun hikayesi. Bu, intikamın yaktığı canların hikayesi. Bu, yapılan hataların harladığı bir yangının hikayesi. Aura kendini tam ortasında bulduğu bu yangından sağ çıkabilecek miydi?

Kırık Kafesler Evreni #1 ••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••• Kübra Karan. “Gelini öpebilirsiniz.” Nikah memurunun cümlesiyle irkildim. Nikah cüzdanını uzattığında alamadan ayaklandık. Bakışlarım Hakan’a döndüğünde kaşları çatılmıştı yine. Cidden çatık kaşlarıyla para kazanıyor olabilir miydi? Bana eğildiğinde gözlerimi sıkıca kapattım ve nefesimi tuttum. Dudakları alnıma değdi, tuttuğum nefesim ciğerlerimden süzülürken dengemi sağlamak için Hakan’ın ceketini sıkıca tuttum. "Bu evlilik esaretin değil Karım. Özgürlüğün. İstemediğin bir şey asla yaşanmayacak." Gözlerimi araladığımda güven verici gri hareleriyle kesişti gözlerim. Burada tutsak olmadığımın altını çizmesi bile benim için o kadar kıymetliydi ki ona inanmaktan başka yolum yoktu. "Özgürlüğüm." dedim heyecanla. Gözlerini kapatıp açtığında onayladığını anladım. “Senin özgürlüğün bizim ortaklığımız. Senin gözlerin ve kulaklarınla benim gücüm…Bu dünyanın en mükemmel anlaşması ve evliliği olacak.” ••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••• Başlangıç Tarihi : 01.12.2023 Bitiş Tarihi : 19.09.2025

İNTİKAMDAN DOĞAN BİR AŞK MASALI ... Genç kadının gözlerinde derin bir yenilgi vardı. Yorgunluk ve bitkinlik bedenini esir almış, bakışları küçük ellerinin ortasında kızıla boyanmış lekeye takılmıştı. Yarın, hiç tanımadığı, hiç sevmediği bir adamın karısı olacaktı. Abisi için… Ne yaşadıysa, neye mecbur bırakıldıysa, hepsi abisi içindi. O ve  onun bebeği için… Korkuyordu. O adamın gözlerinin kahverengisi öylesine delice bakıyordu ki, sanki canının yanacağını bağırır gibiydi her göz süzüşü. Kardeşinin intikamını alacaktı elbet o kadın vesilesiyle. O ve onun ailesi düşmandı adama. Ve adam düşman sevmezdi... Berzan BORAN. Canını yakacaktı… Ciğerini nasıl söktüyseler öyle solduracaktı  o ailenin en kıymetli çiçeğini. Kabus olacaktı bir kere. Kardeşini ondan koparmanın bedelini ödetmek için yakacak, yanacak, kül olacaktı. Ama bir şey vardı… Kalbi… Kalbi o çiçeği soldurmak istiyor muydu? Bunu billmiyordu işte  Kadının gözlerinde ürkek ceylanlar saklıydı; hem korkusuz, hem de kaçmak ister gibiydi. Bakışları pusluydu; bir yanı bangır bangır adama nefretini haykırırken diğer yanı sanki hak veriyordu. Biliyordu ki sanki canı yanıyor. O kadın değeri bir mücevher gibiydi… Ama adam farkında bile değildi elindeki servetin. Bir yanı delice kadından kaçmak isterken, diğer yanı da  adını koyamadığı bir hisle yanıp kavruluyordu. Neydi bu yoğun duygunun adı? Kıskançlık… Bariz kıskançlıktı... “Hazır ol Civan Bey,” dedi genç adam. “Yarın gelip alacağım cevabını. Seçim senin; ya kardeşim, ya kardeşin.” Sözleri ağırdı. Ortama çaresizlik sinmişti. Kadının ürkek parıltılarla şekillenen harelerinden gözlerini alamıyordu. Onlar, büyük bir intikamın kurbanıydı. Kadın, yanaklarından süzülen damlalarla teslim olmuştu adama. Peki ya adam? Oysa o  çoktan kendinin saymıştı kadını… Geliyor… Büyük bir intikamın gölgesinde yeşerecek mucizevi bir destan. Ya intikam bitecek, aşk kazanacaktı… Ya da intikam kazanacak, aşk hiç var olmayacaktı. Onlar, ancak birbirlerinin gölgelerinde nefes alabilecekti. BERZAN ❤ GÜL BORAN

Bazı aşklar sessiz başlar. Bir sabah uyanırsın ve dünyanın en doğru yerinde olduğunu sanırsın. Birinin yanında olmak, nefes almak kadar kolay gelir. Ama hayat her zaman iki kişinin istediği gibi ilerlemez. Bazen bir masa başında verilen bir karar, iki kalbin kaderini değiştirir. Bazen bir saat, bir ömürden daha ağır olur. Ve bazen aşk… kalmakla gitmek arasında sıkışır. Alin ve Mavi için her şey bir soruyla başladı: Kalmak mı… yoksa her şeyi geride bırakıp gitmek mi? Bu hikâye sadece bir aşk hikâyesi değil. Cesaretin, korkunun, ailelerin ve seçimlerin hikâyesi. Çünkü bazı aşklar saklanarak yaşanamaz. Ve bazı yollar… geri dönüşü olmayan yerlere çıkar.

Aynı mahallede büyüyen Mehmet ve Suna yıllardır birbirlerini sevmektedirler. Aralarında ki bu aşk bir nişanla taçlandığında bu mutlu günleri bölen bir görev gelir Mehmet`e. Uzun süren görevi sona erdiğinde memleketine gelen Mehmet hiç beklemediği bir şeyle karşılaşır. Suna ölmüştür... Hayatının başına yıkıldığını hisseden Mehmet bu süreçten nasıl çıkacaktır, nasıl zorluklarla karşılaşacaktır?

Eski dönem Anadolu hikayesidir 🌷 "Oyun mu oynadın bana?! Ben zaten yaralıydım... Bana bunu neden yaptın?!" "Yapmadım! Evet. Başta öyledi... Sonra..." "Can yakmak mıydı amacın? Mahir`in canı yandı mı bilmem ama benim canım yandı benim canımı yaktın! Kalbimi kırdın. Beyoğlu..." Hayatı acılarla, zorluklarla geçen gencecik bir annedir Mihriban. Hayat ona ne kadar acı yüzünü gösterse de bir gün mutlu olacağının hayalinden vazgeçmemiştir. Yeni sayfalar açacağını umarken hayat onu bir intikam oyununun içine dahil eder. O oyun yüreği intikam ateşiyle harlanan bir Beyoğlu tarafından oynanır. Bilinmeyen birşey vardır ki o oyun ikisininde kaderi olacaktır... Ateşlerin ortasında kalmış kuru toprağa sıkıca tutunan bir ayçiçeğinin hikayesi 🌻

❝Sanrılardan ibaretti sanki bütün yaşananlar... Boğazıma oturan o koca yumru, elimden kayıp giden, bir daha da sahip olamayacağım hayallerim, hayatımdı sanki... Ağlayamadım. Bağıramadım. Durduramadım. 26 yıllık yaşamımın, 7 yılında adım atmadığım şehirde, onun tarafından bir başıma bırakılmıştım. Son umudumda da dalından acımasızca koparılıp alınmış gibi hissediyordum... Varlığımdan nefret eden insanlarla doluydu etrafım. Kaçmak isteyip, kaçamadığım bir labirentin içimdeydim sadece. Karanlık yolumu aydınlatan tek bir mumum vardı. Cılız ateşi bir sağa, bir sola savrulurken, koşmam için umut olmuştu bana... Yoktu. Artık o da yoktu. Karanlığın ortasında bir başımaydım. "Sözler hiçbir zaman tutulmaz anne... tutulmaz. Dedim sana. Ben ne sevmeyi hak ediyorum, ne de sevilmeyi. O gün... o gün ölmesi gereken bendim. Bendim." Ucunda oturduğum kayalara içindeki nefreti döküyormuş gibi çarpan o hırçın dalgalar, sanki sesim olmaya çalışıyordu. Gök gürledi. Bulutlar ağladı... Göğsüme ince bir sızı yayıldı. "Beni sevdiğine inanmamıştım zaten..." Titreyen dudaklarımı zapt etmeye çalışırken, gözlerimi karşımdaki hırçın denize çevirdim. "...şayet sen bile sevmekten vazgeçtin." Karadeniz acımasızdı. Aldığını vermez, verdiğini de acımadan ellerinin arasından alırdı... sonra elinde avucunda bir şey kalmazdı. Almıştı. Hepsini ellerimin arasından çekip almıştı. Ben Güneş. Kolu kanadı acımadan koparılan, omuzlarına tonlarca yük konulan kadın.❞ 🌑 0 4 /0 3 /2 0 2 4 ALINMASI, KOPYALANMASI VE ÇALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR 🖇 Written by: simaara 🪶