"Peki o zaman... Madem her şeyi yaparsın; yatağıma gir."

Herkesin bir maskesi vardır. Herkesin sakladığı bir gerçek... Perikard, düzeni korumak için karanlığın içinde hareket eden güçlü bir yapıdır. Ancak güç arttıkça ihanetler, gizli planlar ve eski düşmanlıklar da büyür. Sadakat ile ihanet, sevgi ile nefret ve yaşam ile ölüm arasındaki sınırların bulanıklaştığı bu dünyada, verilen her karar yeni bir bedel doğurur. Çünkü bazı yaralar iyileşmek için değil, insanı değiştirmek için vardır.

Herkes bir hikâye anlattı… Ama kimse gerçeği söylemedi. Saklanan sırlar, tutulmayan sözler ve yarım kalan duygular gün yüzüne çıkarken herkes kendi sınavını verecek. Çünkü bazı hikâyelerin sonunu aşk değil, sadakat yazar.

Bu kitap, beni aldatan bir adamın hikâyesi değil. Bu kitap, ihanetin ardından yeniden nefes almaya çalışan bir kadının hikâyesi.

Karşımda gördüğüm görüntü bir adamın alnının ortasındaki delikten akan kanla son nefesini vermesiydi. Korku bütün ruhumu sarmalarken iki elimle kapattığım ağzımla geriye adım atmaya başladım. Hiç olmasını istemeyeceğim şey gerçekleşti ve arkamda çarptığım bir cisim ile ortama sesin yankılanmasına sebep oldum. Bütün vücudum titremenin akımına kapılmışken yerde ölü bir şekilde yatan adamı vuran büyük cüsseli katil elindeki silahı yavaşça indirerek omzunun üstünde başını çevirip bana baktı. “Gözlerinde bir şey vardı. Onun gözleri ölümün ta kendisiydi.” *** Bir an önce buradan gitmem gerektiğini yukarıda gördüğüm gerçekler ile çok iyi anlamıştım. Adamın itibarının ne kadar büyük ve her şeye sahip olacak kuvvette olduğunu müdüre verdiğim görüntülerin o adama iletilmesi ile görmüştüm. Otoparkın sürgülü kapısından adımımı attığım anda kolumdan tutulup bir anda kenara çekilmemle çığırmama fırsat olmadan ağzım kapatılmıştı. Karşımdaki camdan yansıyan görüntüye baktığımda arkamda dağ gibi çağlayan cüssedeki adam ile ölümün beni çağırdığını anladım. “Korkma, ölüm çiçeği. Ölümün şimdi değil” dedi kulağıma doğru fısıldayarak. 03.02.2026 ÇOK YAKINDA SİZLERLE. (KİTABIMIN İSMİ, KONUSU, AKIŞI TAMAMEN BANA AİTTİR. ÇALINMASI, KOPYALANMASI HALİNDE HİÇ DÜŞÜNMEDEN YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR)

" Günahların rüzgarı olsaydı yeryüzünde hiç kimse kalmazdı. " 🕯️ Kalbi kırık göğüs kafesinin arasında kalmış bir mahkum. Ve bu mahkum özgürlüğü için bir mücadele verememekte. Çünkü zihninde ölen cesetler onun özgürlüğüne gölge düşürmektedir. Göğüs kafesi boşluğunda bir ağrı vardı sebebiyse içinde çürüyen ruhlardı. Onların varlığının yaydığı karanlıktı. Emira yaşadığı her şeyin gölgesinde saklanarak hayat mücadelesi veriyordu. Kendi yalnızlığınızda boğulup kalmışken birden onu farklı bir dünya kendisine çeker. Ve o dünya da gizemlerle dolu hayatlarla karşılaşacaktır. Geçmiş geleceği olacak, geleceği ise geçmişi. Zaman kavramı yitirilecek ve her şey sonsuz bir zaman dilimi içerisinde var olup zamansız ana hapsolacak. Her yeni gün dünün acı bir hatırasıdır. Onun acılarından nefes alıp yaşamaktır. Her yeni gün dünün sancısıdır. Onun yaralarının sızısını sonsuza kadar hissetmektir. Emira bilinmeyen bir fantastik dünyada gizemli kapıları aralayrak gizemli sırlara ulaşır. Ondan saklanan ve öğrenilmesi istenmeyen sırları keşfeder. Bu sırlar açığa çıkarken yaşamında onu derinden sarsan bir aşk onu bulur. Ama sandığı şeylerin çok farklı olduğu gerçeğiyle yüzleşir. Aşk, ihanet ve dostluk... Bu üç kelime onun hayatında büyük bir devrim yaratır. ⚖️🛡️⚖️

Ateş Krallığı, tarihin en büyük ihanetiyle küle döndü. Gözlerini nasıl geldiğini bilmediği gizemli bir ormanda açan Eris, geçmişinden geriye yalnızca parçalanmış anılar taşımaktadır. Ormanın derinliklerinde yalnızca farklı ırklar yaşamaz… Kadim yeminler… Unutulmuş ezgiler… Binlerce yıldır uyanmayı bekleyen emanetler de sessizce onu izlemektedir. Yeni dostlar edinirken, her adımda kaderinin sandığından çok daha büyük olduğunu keşfeder. Bu yol onu, yüzyıllardır kimsenin giremediği Kadim Ateş Tapınağı`na götürür. Ve orada… Bin yıllık sessizliğini bozan İlk Ateş Kralı Elion`un ilk sözleri bütün hayatını değiştirir. "Hoş geldin… Büyük torunum." O andan itibaren Eris yalnızca kendi geçmişini değil… Bir krallığın kaderini… Ve belki de bütün dünyanın geleceğini omuzlarında taşıyacağını öğrenir. Çünkü binlerce yıldır suskun kalan kadim güçler yeniden uyanırken, gölgelerde bekleyen eski düşmanlar da harekete geçmektedir. Bazı krallar tahta doğar… Bazıları ise ateşin içinden yeniden doğar.

Rible`ye soğuk bir kış vurmak üzeredir. Kral ve kraliçe kışı atlatmanın planalrı içinde boğulmuşken, krallıkta hapsolmuş Avcı Angela`nın omuzlarında ise çok daha ağır yükler bulunmaktadır. Mantıklı kararlar almak zorunda olan avcının önüne ise büyük engeller tek tek gün yüzüne çıkmaktadır.

~ Güç Taşları Evreni ~ Taşların güç kaynağı olduğu evrenler, Her evrenin bağlı olduğu bir Taş, Her Taş`ın seçtiği bir hükmedici... Burada kaderi Taşlar belirliyor. Efsaneleri Taş okuyucuları yazıyor. Dengeleri hükmediciler koruyor. Tercihler ve Sonuçları... Yasak bir aşkın meyvesi olan melez gözlerini açtığında tüm dengeler bozulacak. Kaderin yazgısı yeniden şekillendiğinde Taş okuyucularının kadim efsaneleri korkunç fısıltılara dönüşecek. Peren, içinde bulunduğu buhrandan kurtulmak için gittiği kampta, kaderiyle yüzleşeceğini bilmiyordu. Gözlerini açtığında sırlar perdesi aralanacak; ortaya çıkan gizem uğruna vereceği savaş, onu ya hayatta bırakacak ya da ölüme sürükleyecekti. *Farklı boyutlar, krallıklar, kültürler, güç savaşları, boyut kanunları, kehanet, aşk, ihanet ve çok daha fazlasının yer aldığı destansı bir kurgu. *Taşların Varisi birkaç kitaptan oluşacak bir seridir. Kitapta yaşanan her şey Güç Taşları Evreni`nde geçmektedir. *Güç Taşları Evreni: birden fazla bağımsız kitabın birleştiği evrene verilen isimdir. Evrenin ilk kitap serisi Taşların Varisi olacaktır.

Aile kurgusu. Öz kızlarını öldü sanan aile, Üvey kızlarını çok seven aile, Her şey ortaya çıkarsa sonra ne olur? Derin öz ailesin kabul edecek mi? Ya Derin’i ailesinden koparan kişi tanıdıkları biriyse, her şey açığa çıkınca ne olacak? Not, az miktarda bazı bölümlerde argo, küfür ve şiddet bulunmaktadır. *** Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Fotoğraflar Pinterest’den alınsada kendim birleştirmiş olup, kurgunun ismi tamamen şahsıma aittir.

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Avuçlarındaki hiçliğe, kalbindeki ölüm arzusuna rağmen hayatta kalmaya çabalayan Serdem ve tutunduğu doğruların, sırtını yasladığı gerçeklerin onu savurduğu uçurumda verdiği savaştan pes eden Berra... Bu iki enkaz, Karadeniz`in bir sahil köyünde karşı karşıya geldiğinde; günlerin kısalıp gecelerin uzayacağı o amansız gün dönümüne doğru geri sayım başlar. İradeleri onları başka yönlere çekmek istese de kader, bu iki yaralı ruhu birbirine çarpmaktan vazgeçmez. Ancak o gün, 21 Haziran geldiğinde her şey değişir; kader elini eteğini çeker ve gelecek, yalnızca onların yapacağı seçimlere bağlı kalır. Bu fırtınalı hikayenin sonunda pişmanlıklar mı galip gelecek, yoksa "iyi ki"ler mi? *** "Bir yıl önce nefesimi kaybettim sanıyordum. Soluduğum şey oksijen değil, bitmek bilmeyen bir azaptı. Dünyam yerle bir olmuş, dünya ekseninden kayıp bir karadeliğin yörüngesinde sonsuz bir döngüye hapsolmuştu. Ölene dek, yaşamadan... Sonra sen geldin, o sahici gülüşün güneşi geri getirdi. Mahkumiyet sona erdi, parmaklıklar eridi. Görmeye, duymaya, inanmaya başladım... İşte o zaman anladım, meğer seni tanıyana kadar ben hiç ciğerlerimi hissetmemişim." *** "Deselerdi ki bundan aylar önce, birisi çıkacak karşına ve seni dünyanın en özel insanı olduğuna inandıracak... İhtimal vermezdim. İkna olmuştum çünkü, ikna etmişlerdi kalan hayatımın yaşanmaya değer olmadığına. Hiç umut etmeyecek, hiçbir beklentiye girmeyecektim... Ama sen öyle bir geldin, o kara gözlerinle öyle bir girdabın içine çektin ki beni, yıldızlar bana hep senin adını fısıldadı. Gördüğüm, duyduğum, inandığım her şey sen oldun... İşte o zaman anladım, meğer ben var olmak için hep seni beklemişim." Not: -Eser miktarda küfür, argo ve yakınlaşma sahneleri bulunmaktadır. -Dram yönü ağırdır.

🌙Ay ve güneş krallığı 🌞 Ay kadar parlak, güneş kadar yakıcı... Yüzyıllardır birbirine dokunması yasak iki krallık ... Bir zamanlar kaderin bile reddettiği bir çocuk doğdu ve doğum iki dünyanın dengesini sonsuza dek değiştirdi. Yıllar sonra Mira , sıradan bir öğretmen olduğunu sanırken kapısına bırakılan siyah bir zarf hayatını altüst etti. “Geçmiş seni buldu.” O andan itibaren Mira`nın bildiği her şey bir yalandan ibaretti. Kim olduğunu öğrenmek zorunda... Çünkü iki krallığın kanla yazılmış geçmişi yeniden uyanıyor. Ve bazı sırlar ... Sonsuza kadar saklanmaz. “Kader kaçtığın yoldan değil; seni beklediği yerden gelir.”

Lise yıllarında kalbimi arkasında bıraktığım o adam, şimdi yeraltı dünyasının acımasız lideriydi.Karşısında silahımla dikilirken,gözlerindeki o kırgın çocuktan eser yoktu. 🍒🍒🍒 Bilmiyordu onu korumak için kendi kalbimi nasıl vişne çürüğü bir lekeye dönüştürdüğümü bilmiyordu..

Yananlar vardı dokununca geriye kül kalan Donanlar vardı içine gömdüğünü asla söylemeyen aynı dünyada iki uç biri ateş gibi acele biri buz gibi suskun ve kimse anlamadı; bazı hikayeler birleşmek için değil birbirini tüketmek için başlar

"Bana bir evlat verirsen, baban yaşar." Bu cümleyle başladı her şey. Nil için hayat o an ikiye ayrıldı: Babasının aldığı her nefes ve hiç tanımadığı bir adamın, Vefa Kerim Düzkaya’nın buz gibi dünyasında ödeyeceği ağır bedel. Bir yanda dini nikahın gölgesine sığınmış iki yabancı, diğer yanda silahların patladığı, sırların döküldüğü ve sadakatin kanla sınandığı bir savaş... Nil, o altın kafese sadece babasını kurtarmak için girmişti; ancak kalbinin o kafesin anahtarı olacağını hiç hesaba katmamıştı. Önce karanlığı aydınlatan Umut doğdu, sonra küllerinden yeniden doğan bir aşk... Şimdi fırtına dindi, silahlar sustu. Geçmişin yaraları, minik bir elin dokunuşuyla iyileşebilir mi? Kırılmış bir kalp, kendisini en çok acıtan adamda huzuru bulabilir mi? Vazgeçmeyenlerin, affedenlerin ve her şeye rağmen aşkı seçenlerin sarsıcı hikayesi. Eğer hazırsan, Araf’a hoş geldin.

Banu Karaarslan, adalet sarayının koridorlarında dürüstlüğü ve geri adım atmayışıyla tanınan, gözü pek bir Cumhuriyet Savcısıdır. Uzun süredir yeraltı dünyasının en karanlık ve dokunulmaz ismi olan Ateş Aslan Demirhan’ın ve onun ağındaki diğer suçluların peşindedir. Banu için bu dosya sadece bir görev değil, adaleti sağlama yeminidir. Ateş Aslan ise gücü, zekası ve acımasızlığıyla illegal dünyaya hükmeden bir liderdir. Banu’nun kendisini köşeye sıkıştırmak için yaptığı her hamleyi bir satranç ustası gibi izler. Ancak bu kedi-fare oyunu, zamanla aralarında önlenemez, tehlikeli ve tutkulu bir çekime dönüşür. Ateş, ilk kez bir kadının zekasına ve dik duruşuna hayran kalırken; Banu, nefret ettiği bu karanlık adamın arkasındaki yaralı ve korumacı ruhu gördükçe duvarlarının yıkılmasına engel olamaz. Aynı yolda yürümeleri imkansız olan bu iki uç dünya, yasak bir aşkla birbirine bağlanır. Banu, Ateş’e kalbini açtıkça onun tamamen değişebileceğine, bu karanlıktan çıkabileceğine inanmaya başlar. Ateş ise hayatında ilk kez birine gerçekten güvenir ve tüm gardını indirir. Ancak savcı cübbesi ile mafya liderinin namlusu arasındaki bu aşk, aslında en başından beri trajik bir sona mahkumdur. Banu, Ateş’in yeraltındaki tüm işlerini bitirecek, onu ve şebekesini tamamen çökertecek o son, büyük darbeyi vurmak için en doğru anı beklemektedir. Sevgi, adaletin önüne geçemez. Ve o kaçınılmaz gece geldiğinde Banu, Ateş’in ona olan sonsuz güvenini en ağır şekilde suistimal ederek ona hayatının en büyük ihanetini yaşatacaktır.

Eski Mısır`dan gelen miras bir gün kaybolur. Kral ve Tanrıçanın aşkı bir gün son bulur. Aşkı temsil eden yüzük demir ustası elinde şekillenir ve zemine düşer. Gözünü tahta dikmiş Tanrıça. Kralı görmez gözü, aşkından emin değildir kanıt ister Kraldan. Günler geçer , ay geçer ve sonsuzluk kolyesi yüzyıllar geçince lanetini salar.

Bazı hayatlar kusursuz birer yalandır, ta ki biri gerçeğe ilk taşı atana kadar. Lise hayatım, aklı havada hayallerim ve her şeye rağmen korumaya çalıştığım o neşeli dünyam... Her şey yolunda gidiyordu. Ya da ben öyle sanıyordum. Tek bir kuralım vardı: Geçmişimdeki o karanlık sayfaları kapalı tutmak. Geçmişimden kopup gelen eski bir gölge, bu kusursuz görünen resmin üzerine ilk lekeyi bıraktığında sadece huzurumun bozulacağını sandım. Oysa o sadece ilk domino taşıydı. Bazı sırlar fısıltıyla söylenir, bazıları ise çığlıklarla gün yüzüne çıkar. Ben sadece gülmeye devam etmek istiyordum, ama kaderin benim için attığı düğüm çoktan sıkılaşmaya başladı. Düğüm 1 : İlk ilmek atıldı.

Bazı sırlar sadece fısıldanır. Bazı ateşler ise dokunan herkesi yakar... Geçmişin sırları ortaya çıktığında yeniden zarlar atılacaktı ama bu sefer umay o zarı atmayı kabul edecekmiydi? Bazı sırlar kurşunla gömülür. Bazıları ise ateşin fısıltısıyla yeniden doğar. karanlık hayatın gizemlerini, ihanet ve geçmişten kalan sırları yansıtan bir mafya kurgusu. .... "Bir kalp bir kere sever " dedi polat ve devam etti; "Bir kalp bir kere sever sözüne hep inandım, çünkü bu zamana kadar sadece bir kere sevdim ." .... Bir kalp bir kere severdi Eşrefinde dediği gibi , Polatta bir kere sevdi ömrünün sonuna kadar....

"Nasıl yani? Sevgilimin abisiyle mi yatmışım?" Tek bir yanlış oda... Tek bir gece... Ve artık kimseye anlatamayacağım bir sır.

Helen Minel Deren bir avukattı. Adalete inanırdı. Ta ki adalet onun kapısını hiç çalmayana kadar. Kör Alan, bir sokak çetesinin nasıl örgüte dönüştüğünü değil, bir insanın intikam uğruna neye dönüşebileceğini anlatır. Gerçek bazen gözümüzün önündedir. Ama herkesin bir kör alanı vardır.

"Seninle gürüItü yapmayı seviyorum, Kan Kraliçesi. Buna eklenecek her gürültüden de zevk alacağıma eminim." Onu tüm gücümle itekledim. "Yine puştluk peşindesin demi?" Kahkaha atarak "Ne kadar pis bir ağzın var Nadia... Ama olsun, O ağızdan dökülen her küfür bende onları susturma isteği uyandırıyor ve inan bana, benim yöntemlerim senin kelimelerinden çok daha etkili"      Nicholas`ın gözlerinin içine sanki bu cüretkârlığını deşmek ister gibi baktım. Bu bakışıma tek kaşını kaldırıp gözlerimin içine bakmakla karşılık verdi. Dudaklarımda alaycı bir tebessüm belirdi. Nicholas`ın omzuna elimi hafifçe koydum, ona doğru bir adım yaklaştım - öyle ki nefesim Nicholas`ın çene hattına değdi - ve fısıldadım.     "Ne o Nicholas? Kelimelerinle beni susturamayacağını anlayınca dudaklarınla mı susturacağını düşündün. Dikkat et o pis ağzım, seninkini de kirletmesin. Yoksa sonun olur. " Bratva`nın Pakhan`ının kızı yeni yönetici olmak için hazırlanıyordur. Tüm Bratvadaki adamlar onun gücünü hafife alsada onun adı, yeraltı dünyasının karanlık sularında sadece ölümle ve sarsılmaz bir otoriteyle yankılanıyor; Nadia Petrova, "Kan Kraliçesi" Geçmişin cehennemini bir zırh gibi kuşanıp duygularını buzdan bir kaleye hapseden Nadia, annesinin katiline ulaşmak için her şeyi yakmaya hazırken, karşısına en az kendisi kadar karanlık ve yaralı bir adam çıkıyor: Nicholas Russo. İtalya’nın "Karanlığın Çocuğu" ile masaya oturduğunda, bu sadece iki mafya devinin stratejik ortaklığı değil; iki vahşi ruhun birbirinin yaralarını tanıma ve kendi felaketlerine doğru sürüklenme hikayesine dönüşüyor. Zaafların ölümle eşdeğer olduğu bu dünyada, intikam ateşi mi daha yakıcı olacak, yoksa nefretin gölgesinde filizlenen o tehlikeli yakınlık mı?

Roza derin bir nefes çekip fısıldayarak konuşmuştu. "Ben senin için kendimden bile vazgeçmişken, sen benden bile vazgeçmişsin. Ayıbım bana ahım sana kalsın." Diyerek odasına ilerleyip uyumuştu. Bazı acılar vardır ki insanın içine sessizce işler; ne bağırır ne çağırır ama her nefeste biraz daha derine iner. İki gencinki de öyleydi işte. Adını koyamadıkları bir boşlukta uyanıyorlardı her sabah; kalabalıklar arasından kaybolmuş bir yalnızlık gibi, kendi içinde susan bir çığlıkla... oysa başlarda her şey masumdu. Bir tebessümle başlayan yolculuk, bir çift gözde vadedilmiş cennet... Zannettiler ki, o elleri tutarken bırakmaz, gözler bakarken yalanlar söylenmez. Ama yanılmışlardı. Hem de en derininden. İhanet, bir yabancıdan gelseydi belki bu kadar yakmazdı içlerini. Ama sevdiği, güvendiği, gözünün içine bakıp "sana zara vermem" diyen... işte o kişilerdi, kalplerine en keskin hançeri saplayanlar. Geceler boyu onlarla kurdukları hayaller şimdi birer enkazdı. Sevda sandıkları şeyin altından yalanlar çıkmış, umutla ördükleri anıları şimdi sadece canlarını yakan hatırlatmalara dönüşmüştü. Ve o an anladı Dewran "Elini tuttuğum gün, kalbimi bıraktığımı biliyordum," dedi kendi kendine, gözlerini ufka dikmiş halde. "Meğer insan en çok, en çok güvendiği yerden yara alırmış." Sustu sonra. Çünkü bazı cümleler vardır, suskunluğun bile daha çok şey anlattığı... Ve bazı aşklar sadece acıyla hatırlanır. Aşkına ihanet edilmiş iki genç. İki yanan yürek ve bunlardan bağımsız olan diğer iki genç ile karşılaşırsa neler olur. Birbirinden bağımsız iki hikaye ama aynı acı...

"Kaça satın aldın özgürlüğümü?" "Babasının kızı olduğum için mi bana bunu yaptın Çakırca?" Gördüğüm kara gözlerde ne bir hüzün ne de bir pişmanlık vardı. Düşündüklerime ters düşecek, haklıdır dedirteceğim bir şeyler sunar diye düşündüm. Fakat dudaklarının sarf ettiği kelimeler kalbimin acısını körüklemekten başka bir şey yapmadı. "Evet." ... Atandığı yerde hain olduğunu kanıtlayıp içeri tıktığı yüzbaşının , gizli bir görevde kocası olduğunu öğrenince ne olacaktı? ❗Dikkat! Kitabın içeriğinde @rgo, tramva ve kuf*r bulunmaktadır, yetişkinlere uygundur, küçük yaşta olanların okuması tercih edilmez. Çalınması durumunda hukukî işlem başlatılacaktır. Tüm hakları bana aittir. `DAVA` kitabındaki hiçbir kurgusal karakter ve olayın gerçekle bir alakası yoktur, hepsi hayal ürünüdür.