"Peki o zaman... Madem her şeyi yaparsın; yatağıma gir."

.. Gösterimi sergiliyordum. İçim kan ağlarken rolümü yapıyordum, zorundaydım. Acımı sadece perde görüyordu. Perdeye de kan bulaşmıştı ellerime olduğu gibi. Elimde kan vardı. Hayatımda kan vardı. Ben kanayarak doğmuştum. Kanatarak doğmuştum. Deşerek büyümüştüm. İnsanların acısını oluşturmaktan zevk almış bir sadistten yaralıya dönmüştüm. Karma`ya inanır mısınız? Ben İlay Karael, hayatımı batırmıştım. O. Karan Viran, hayatımda bana ilk defa vicdan azabı çektiren kişiydi. Aşkım, sevgilim benim... affet beni, özür dilerim ama hatalarımı geri alamam, gece gözlüm. Beni böyle de sever misin? Elimde senin kanın var sevgilim...

Merhaba ben İlayda. 17 yaşındayım ve lisede son yılım. Bir hokey takımının kaptanımız. Hedeflerim içinde ne gerekirse yaparım. Birini hayatıma alamam şuanda kusursuz bir hayatım varken onu bozmaya hiç niyetim yok. Sporcu romantizmi okumayı sevenlere

" Günahların rüzgarı olsaydı yeryüzünde hiç kimse kalmazdı. " 🕯️ Kalbi kırık göğüs kafesinin arasında kalmış bir mahkum. Ve bu mahkum özgürlüğü için bir mücadele verememekte. Çünkü zihninde ölen cesetler onun özgürlüğüne gölge düşürmektedir. Göğüs kafesi boşluğunda bir ağrı vardı sebebiyse içinde çürüyen ruhlardı. Onların varlığının yaydığı karanlıktı. Emira yaşadığı her şeyin gölgesinde saklanarak hayat mücadelesi veriyordu. Kendi yalnızlığınızda boğulup kalmışken birden onu farklı bir dünya kendisine çeker. Ve o dünya da gizemlerle dolu hayatlarla karşılaşacaktır. Geçmiş geleceği olacak, geleceği ise geçmişi. Zaman kavramı yitirilecek ve her şey sonsuz bir zaman dilimi içerisinde var olup zamansız ana hapsolacak. Her yeni gün dünün acı bir hatırasıdır. Onun acılarından nefes alıp yaşamaktır. Her yeni gün dünün sancısıdır. Onun yaralarının sızısını sonsuza kadar hissetmektir. Emira bilinmeyen bir fantastik dünyada gizemli kapıları aralayrak gizemli sırlara ulaşır. Ondan saklanan ve öğrenilmesi istenmeyen sırları keşfeder. Bu sırlar açığa çıkarken yaşamında onu derinden sarsan bir aşk onu bulur. Ama sandığı şeylerin çok farklı olduğu gerçeğiyle yüzleşir. Aşk, ihanet ve dostluk... Bu üç kelime onun hayatında büyük bir devrim yaratır. ⚖️🛡️⚖️

Deniz babasını, onu evlat adan adamın, edebiyat öğretmeninin kardeşinin olduğunu öğrenir. Üstüne üstük onu bebekken terk eden annesi babasının katilinden hamile kalmıştır. Ve Deniz`i geri almaya gelmiştir. Deniz evden kaçar. Ancak tam 4 yıl sonra ona miras kalan intikamı alır.

Siz: İşte aynı kutuplar birbirlerini çekerlermiş ama sen üst seviye bir şerefsizsin Siz: Ben de senin yanında deccale premium üyelik veren kızım işte ne yapabilirsin ki Siz: Kötü çocuklar iyi kızlara aşık oluyor diye bir klişe vardı değil mi? Siz: Tüh Siz: Bak görüyor musun yine aynı kutuplar birbirlerini çekmiş 21.23 Kuzey: Manyak mısın sen anasını satayım Kuzey: Okulun ilk gününden kaçığın tekini mi peşime taktım ben 23.44 Siz: İlk gün derken? Siz: Kafan mı güzel Kuzey? Kuzey: Ne Kuzey`i kızım Siz: Anlamadım Kuzey: Kuzenimle mi karıştırdın beni? Siz: Siktir oradan

Bir evliliğe giren üçüncü kişi, güveni zedeler, sevgiyi tüketir ve yuva sessizce dağılır. Çünkü evlilik iki kişi arasında yapılır üçüncüsü her zaman yıkımdır. Çünkü araya giren kişi o kalpler arasında ki bağı sessizce koparır. Ve evliliğin temelden sarsılmasına neden olur. Ben Helin karahan çocuğum olmuyor diye üzerine kuma getirilen kadınım. Sorun sende dediler, başımı eğdirdiler. Ama susmayacak, üstüme kuma getiren kocamı boşamak için elimden ne geliyorsa yapacaktım.

Abisinin kaçırma hatası yüzünden acımasız Boran Akdağ ile berdel evliliği yapmak zorunda kalan Asya Demir için hayat bir zindana dönüşür. Boran ise bu zoraki evliliği kalbine bir ihanet olarak görmektedir; çünkü o, henüz 11 yaşındayken göl kıyısında ölümden kurtardığı ve adını "Asiye" olarak bildiği çocukluk aşkına yıllardır sadıktır. Karşısındaki kadının aslında canından çok sevdiği o küçük kız olduğunu bilmeyen Boran, geçmişinin intikamını ve öfkesini Asya’dan çıkararak ona dünyayı dar eder. Boran, nefret ettiği karısının aslında yıllardır aradığı "göl kızı" olduğunu öğrendiğinde her şey için çok mu geç olacaktır? Mardin’in sert töre duvarları arasında sıkışıp kalan gizemli bir çocukluk aşkının ve büyük bir yüzleşmenin hikayesi. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

İzel, hayatı boyunca babasının gölgesinde büyüdü.Babası İzel`in üstüne düştü el üstünde büyüttü, Ama İzel`in bilmediği şey o gölgenin ne kadar karanlık olduğuydu. Adalet için savaşmaya yemin etmişti. Bu yüzden yol onu Cumhuriyet Savcısı Deniz Kesgin`in yanına çıkardı. Fakat kaderin onun için hazırladığı dosya, hiçbir mahkeme salonuna sığmayacak kadar ağırdı. Çünkü Deniz, onun ilk aşkıydı. İlk kalp kırıklığı. İlk yarası. Ve asla tamamen kapanmayan tek hikâyesi... Yıllar önce birbirlerinden koparılmışlardı. Birinin kalbinden sökülüp alınan bir sevda, diğerinin içine gömülen bir özlem olarak kalmıştı. Deniz unutamamıştı. İzel ise unuttuğunu sanmıştı. Ta ki göz göze geldikleri o ana kadar... Fakat geçmiş sadece aşkı geri getirmeyecekti. Sırlar da geri dönecekti. Kanla yazılmış sırlar. İhanetler. Yalanlar. Ve İzel`in bütün hayatını yerle bir edecek tek bir gerçek: Babası, yıllardır peşinde oldukları karanlığın ta kendisiydi. Şimdi İzel`in önünde iki seçenek vardı. Ya kalbini dinleyip sevdiği adamın yanında duracaktı... Ya da kan bağının peşinden gidip her şeyi kaybedecekti. Çünkü bazı aşklar kaderdir. Bazı sırlar felaket. Ve bazı hesaplar... Er ya da geç ödenir.

Bir istihbarat uzmanından ne beklenebilir? Yemine sonsuz sadakat! Bu uğurda ailesini, sevdiğini, hayatını tamamen geride bırakabilir. Peki kardeşim dediği adama gözünü kırpmadan tetiği çekebilir mi? Hem de Can Parçam dediği kadının nefretini göze alıp aşkını kalbine gömecek kadar! Sekiz yıllık bir geçmiş, sırlar ve bu süreçte yaşanan sancılı günler... Kağan, Arca, Çağrı ve Selin`in etrafında dönen bu gizemli oyunun nereye varacağını merak ediyorsanız buyurun efenim.

21 yılının bir yalan üzerine kurlu olduğunu öğrenen Marin Dera gerçek ailesine ulaşıp hesap sormak istemiştir fakat Korhan Şirketinin yöneticisiyle görüşmek yerine gerçek ailesini baş düşmanın oğlu olan Sarpkan Yesari`yle tanışır... Daha doğru kaçırılır.

Kayıp olan sevgilisini arıyordu. Sevgilisinin ihanetiyle yıkılan bir kadındı Göksu.

Yine parmaklarımı kütlettim, ellerim kavuşup birbirlerine baskı uygulamaya devam etti. "Peki, ya sana ihaneti başarırsa ve kaybeden sen olursan" Bir süre düşündü, belki de aklında toparladı. Derin bir nefes aldı. Bunun cevabını gerçekten de merak ediyordum. İnanmıyordum, bana bir şey olacağına. Hata mı ediyordum? Belki de. Fakat istesemde olmuyordu. "Ben tek başıma kaybetmem. Ben kaybedersem çevremdekiler de kaybeder." Durmadım, devam ettim sormaya. "Ya senin yakınında değilse?" "Uzağımda olması neyi değiştirir? Ben kaybedersem tek kaybetmem. Yakınımdaysa benimle birlikte dibe batar. Uzağımda ise tek başıma patlamam. Ben yanarsam yakarım."

​"Bir psikoloğun en büyük kabusu nedir? Kendi zihnine hapsolmuş bir katille karşılaşmak mı, yoksa o katilin aslında kendi yansıması olduğunu fark etmek mi?" ​Ateş İkra, insanların ruhunu iyileştirirken kendi geçmişini çelik bir kutuya kilitlemişti. Pamir ise o kutunun anahtarını değil, baltasını getirmişti. Onu unvansız, işsiz ve kimliksiz bırakana kadar durmayacaktı. Ancak Pamir’in hesaba katmadığı bir şey vardı: Bir kadını tamamen yıktığınızda, enkazın altından çıkan gerçekler sadece onu değil, sizi de ezip geçer. ​Kimin ateşi daha yakıcı, kimin gölgesi daha derin? Gerçekler birer birer sızmaya başladığında; kimin cellat, kimin kurban olduğunu anlamak için artık çok geç olacak. ​"Tabelası sökülmüş bir ofis, yağmurda ıslanan eski bir yetimhane fotoğrafı ve birbirinin yarasını isminden önce tanıyan iki yabancı..."

Yüzüme bakmıyor, gözlerini kaçırıyordu. Belinden silahını çıkardı. Ne yapıyordu bu? Beni mi öldürecekti? Bakışlarını silahtan çekti ve ilk defa gözlerime değdirdi. "Ne o?! Beni mi öldüreceksin bu sefer?!" diyerek burnumdan soludum ve ekledim, "Sen planları tuzla buz etmeyi seversin nasıl olsa." Hareleri hâlâ gözlerimde dolanıyordu. Elini uzatıp "Al." dedi. Önce silaha sonra ona baktım. Kafam karışmıştı. 🧭 Geçmişin hayaletleri aralarında birer kurşun gibi dolaşırken, silah bu kez el değiştiriyordu. Gözlerindeki nefret mi daha keskindi, yoksa o tanıdık hayal kırıklığı mı? Planlar tuzla buz olmuş, güven çoktan toprağa gömülmüştü. Şimdi elindeki metale bakarken tek bir soru vardı: İntikam mı, yoksa sadakat mi? Sence hangisi kazanır?

Hakkari’de aldığı telefonla resmiyette "şehit" edilen Eren, hasta kız kardeşini geride bırakarak Bodrum’un puslu yeraltı dünyasına sızar. Devletin sildiği beş gözü kara askerle yolları kesiştiğinde, artık sadece yaşayan bir hayalet değil, kuralsız bir timin lideridir. Ancak bu karanlık görevde sadece namlularla değil; pusa gömülmüş hayatına aniden giren Lara’nın aşkıyla da sınanacaktır. Kimliksiz iki ruhun bu tehlikeli yakınlaşması, ya yollarına ışık olacak ya da onları tamamen küle çevirecektir. Görev ve aşk arasında sıkışan bu gizli tim için pus çöktüğünde, av ile avcı artık yer değiştirecektir.

Kapının önünde sessizce bekleyen Aypare, zaman geçtikçe huzursuzlanmaya başlamıştı. Dewran Ağa içeride hâlâ çıkmamıştı. İçini kemiren belirsizlikle baş edemeyince, elini temkinli bir şekilde kaldırıp kapıya iki kez hafifçe vurdu. Kapının ardında, sessizce bekleyen Aypare, içeriden gelen tok ve net "Gel," sesiyle irkildi. Nefesi kesilir gibi oldu. Kalbi, kaburgalarına sığmayacakmış gibi atmaya başladı. Mağaza artık neredeyse boştu. Ne Nurcan ne de Emin görünürdeydi. Sessizlik neredeyse elle tutulur hale gelmişti. El mahkûm, kapıyı yavaşça araladı. İçeri adımını attığında, bir ayağı hâlâ dışarıda gibiydi. Tüm temkinini üstüne giymişti adeta. Gözleri çevresini tarıyor, zihninde olası senaryolar dönüp duruyordu. Yakışıklı olmak, iyi niyetin garantisi değildi. Onu da hayat öğretmişti Aypare`ye. Dewran Ağa ise hâlâ gömleğinin ön kısmını iki eliyle tutuyor, bakışlarını kaçırıyordu." Düğmeleri kapatamıyorum. Yuvası kapalı," dedi. Bu sözler Aypare`nin içini bir nebze rahatlattı. En azından derdi başka şeydi." Makas alıp geliyorum hemen," deyip hızla dışarı çıktı. Az sonra elinde küçük, sivri uçlu bir makasla yeniden içeri girdiğinde içten içe bir çatışma yaşıyordu. O anın gerektirdiği yakınlık, içinde bir huzursuzluk yaratıyordu. Ama başka bir yolu yoktu. Düğmeler gömleğin üst kısmındaydı, Dewran Ağa`nın eliyle açması mümkün değildi. Aypare yaklaşırken gözleri gömleğin düğmelerine takılmıştı ama elini uzattığında, parmak uçları kazara adamın tenine değdi. Sıcaktı... Teni, yaz güneşine tutulmuş bir taş gibi sıcak ve diri. Bu sıcaklık Aypare`nin soğuk ellerine yayıldı. Parmakları ürperdi ama titremedi. Dewran Ağa, Aypare`nin her hareketini göz ucuyla takip ediyordu. Ama gözü en çok onun dudaklarında takılı kaldı. Yüzünü ilk defa bu kadar yakından görüyordu. O anda Aypare`nin güzelliğini inkâr edemedi. Sade ama etkileyici bir güzelliği vardı. Yüzündeki duruluğun altında derinlik, gözlerinde susturulmuş kelimeler vardı. Ama bu büyülü anın içinde başka bir isim geldi aklına: Bade. Gözlerini sıkıca kapattı bir an. İçinden kendine ağır küfürler savurdu. Sevdiği bir kadın varken, karşısındaki başka bir kadına böyle bakması... Onu kendi içinde öfkelendirdi. Aypare, görevini tamamladı. Düğme yuvalarını tek tek açtı, sonra birkaç adım geriye çekildi. Dewran Ağa da içten içe bu yakınlıktan rahatsız olmuştu. Elini hızlıca gömleğin düğmelerine götürüp ilikledi. Ama bakmadı Aypare`ye. Bir kez olsun gözlerini kaldırmadı.

Canınız sıkıldığında okuyabileceğiniz çerezlik hikayeler topluluğu..

Hayat bazen hiç beklemediğin anda beklenmediğin biçimde sana gerçek aşkı verir. Tabi ki sen bunun farkında olup güzel bir fırsata çevirirsen ne ala.... Kader mi dersiniz alın yazısı mı orasını size kalmış. Ben ne diyorum diye sorarsanız Can Özüm.. Ben Yasemin ufak bir köyde mutlu, ailesi ile büyüyen sonrasında şehre üniversite okumaya giden genç bir kız.Üniversite ortamının renkliliği,ailesinin yoğun sevgisi içinde herkesin samimi olduğunu düşünen masum bir kalp. Hayatın tam da beni iyi niyetim yüzünden kıracağını bilmeden heyecanla kayıt yaptırmaya gidişim. Her şey dün gibi... Şimdi nasıl mıyım? Gelin birlikte bakalım...

Bir tutulma aynı anda kaç hayatı etkileyebilir?. 💕 Gerçek miydi herşey yoksa yalan mı? Bir araç mıydım onun için yoksa gerçekten sevmişmiydi beni? 🖤 Vatan mı Aşk mı? Hangisini seçersem seçeyim kahrolan ben olacaktım..

Güneş, hayatı neşeyle karşılayan bir kızdı. Ta ki en güvendiği yerde kırılana kadar. Bu hikâye; ilk aşkın, dostluğun ve hayallerin bir anda nasıl yön değiştirdiğini anlatıyor. Kayıpların insanı nasıl büyüttüğünü, geçmişin izlerinin nasıl silinmediğini… Ve bazen her şeye rağmen yeniden başlamanın mümkün olduğunu. Bazı güneşler batar. Ama en güzeli, yeniden doğanlardır.

İstanbul`un en prestijli okullarından biri olan Marmara Prestij Koleji`nde okuyan beş yakın arkadaşın hayatı, grubun lideri Larin Soylu`nun gizemli şekilde kaybolmasıyla altüst olur. Bir yıl sonra Larin`in öldüğü açıklanır. Tam herkes hayatına devam etmeye çalışırken, dört eski dosta gizemli mesajlar gelmeye başlar. Mesajların altında tek bir isim vardır: Gölge Gölge onların sırlarını bilmektedir. Hem de kimsenin bilmemesi gereken sırları... Fakat asıl korkutucu olan şudur: Larin`in ölüm gecesinde bulunan herkes bir şey saklamaktadır. Ve içlerinden biri katil olabilir.

Şef Tarık Dibitutan ve Enise`nin romantik komedi evrenine hoşgeldiniz🥧 Tarık’ın kazara elindeki tuz dolu cam şişeyi düşürüp kırmasıyla Enise’nin sağ gözü seğirmeye başladı. Elindeki delik cüzdanın içini göstererek “yeter Tarık” dedi. Sabrının son damlasının da taştığı dağılmış topuzundan belli oluyordu. “Hafızanı kaybetmiş olabilirsin ama Maşallah iştahın yerinde! Bu kadar pahalı malzemeleri almak zorunda mıydın?” Tarık, sanki kulağında sinek vızıldıyormuşçasına omuz silkti. Bakışlarını çok beğendiği sunum tabağından ayırmayarak yanıtladı. “Kim olduğumu gerçekten hatırlamıyorum ama sanki dünyanın en güzel sosunu keşfetmişim gibi hissediyorum.” Yüzüne şımarık bir çocuk gülüşü takınarak ekledi. “Tadına bakmak istemez misin, Karamel?"

Yeni mezun bir diş hekimi olan Yağmur Karaca, hayal gibi çalışma saatleri, dolgun maaşı ve zengin müşteri profili ile normal şartlar altında kendisi gibi bir acemiyi asla bünyesinde çalıştırmayacak bir kliniğe kabul edildiğinde, başta bunun bir şans olduğunu düşündü. Ama şans sandığı şeyin, aslında peşinden sürükleneceği karanlık bir oyunun ilk hamlesi olduğunu fark etmesi, fazla uzun sürmeyecekti... Kitabı ilk olarak wattpadde yazmaya başlamıştım okumak ve oradan da destek vermek isteyen olursa aynı isimle iki uygulamada da bulabilirsinizz... 🤗

Zaman... Kimine göre ilaç ,kimine görede acıdan başka bir şey değildi. İnsan zamanla kim olduğunu anlardı, bende anlamıştım ama kim olduğumu değil, neye dönüştürüldüğümü anlamıştım... Bundan sonra sessiz kalmayacaktım, bu benim hikayemdi ve benim için yazılmış kaderi değiştirip sil baştan kendi istediğim gibi yazacaktım. Ben Ilgın Akdemir`dim kimseye benzemezdim ve benzemeyecektim.