Hayatım ölümlerle geçti ve bu ölümler hayatım için hep bir dönüm noktası oldu. Beklenmeyen ihanetler, zorlu bir yaşam mücadelesi. İnsan yaşarken kendini unutur mu? Ben unuttum. Bir daha da hatırlayamam sanmıştım. Taki o güne kadar... ARKADAŞLAR BU BENIM İLK KİTABIM DESTEK OLURSANIZ ÇOK SEVİNİRİM!!!🙃

Dudaklarında alaycı, bir o kadar da karanlık bir gülümseme belirdi."Yatağıma gir" dedi. Wattpad kitabı gibi hissettiriyor. Bir şans verip okuyun, asla pişman olmazsınız.

Annesi tarafından terk edilen Merivella, babasının gemisinde onun varisi olarak yetişiyor. O kaptan olmak için yaratıldı, daha azı değil. Fakat Kaptan Draven, kızına istediği o özgürlüğü tanımıyor. Kaos olmazsa sonradan gelene düzen diyemeyiz Kael Kotanis`in uyandırmak istediği cadı, sandıkları gibi kurtuluşu getirir miydi? Korsan baronlarının arasında tartışılan bu konu Draven tarafından reddedildi. Bu adım, iki baron arasındaki savaşı başlattı. Suya adanmış yaşamların, boğulmadan yüzeyde kalanlarını anlatan bir hikaye. Uyandırılmak istenen efsanevi Skorpia cadısı, Mara. Onu kim durdurabilirdi? Herhangi bir insanoğlu buna cesaret edebilir miydi? Skuggan dan yükselen keman sesleri, okyanusun her bir kaybına adandı. Kaosu da onlar getirdi ölümü de. İhanet kokan dalgaların arasında gerçekleri bulabilmek mümkün müydü? İlk kurgum ve ona güveniyorum. Hatalarım olabilir bunları bildirirseniz mutluluk duyarım. Skuggan`ın yolculuğunda tayfamıza katılın.⋆༺𓆩☠︎︎𓆪༻⋆

Bu iki gencin acı dolu ve hüzünlü ilişkisini anlatıyor bu kitapta okurken kötü bildiğiniz iyi birisi çıkacak şaşırmaya üzülmeye ve ağlamaya hazır olun

" Günahların rüzgarı olsaydı yeryüzünde hiç kimse kalmazdı. " 🕯️ Kalbi kırık göğüs kafesinin arasında kalmış bir mahkum. Ve bu mahkum özgürlüğü için bir mücadele verememekte. Çünkü zihninde ölen cesetler onun özgürlüğüne gölge düşürmektedir. Göğüs kafesi boşluğunda bir ağrı vardı sebebiyse içinde çürüyen ruhlardı. Onların varlığının yaydığı karanlıktı. Emira yaşadığı her şeyin gölgesinde saklanarak hayat mücadelesi veriyordu. Kendi yalnızlığınızda boğulup kalmışken birden onu farklı bir dünya kendisine çeker. Ve o dünya da gizemlerle dolu hayatlarla karşılaşacaktır. Geçmiş geleceği olacak, geleceği ise geçmişi. Zaman kavramı yitirilecek ve her şey sonsuz bir zaman dilimi içerisinde var olup zamansız ana hapsolacak. Her yeni gün dünün acı bir hatırasıdır. Onun acılarından nefes alıp yaşamaktır. Her yeni gün dünün sancısıdır. Onun yaralarının sızısını sonsuza kadar hissetmektir. Emira bilinmeyen bir fantastik dünyada gizemli kapıları aralayrak gizemli sırlara ulaşır. Ondan saklanan ve öğrenilmesi istenmeyen sırları keşfeder. Bu sırlar açığa çıkarken yaşamında onu derinden sarsan bir aşk onu bulur. Ama sandığı şeylerin çok farklı olduğu gerçeğiyle yüzleşir. Aşk, ihanet ve dostluk... Bu üç kelime onun hayatında büyük bir devrim yaratır. ⚖️🛡️⚖️

"Kaça satın aldın özgürlüğümü?" "Babasının kızı olduğum için mi bana bunu yaptın Çakırca?" Gördüğüm kara gözlerde ne bir hüzün ne de bir pişmanlık vardı. Düşündüklerime ters düşecek, haklıdır dedirteceğim bir şeyler sunar diye düşündüm. Fakat dudaklarının sarf ettiği kelimeler kalbimin acısını körüklemekten başka bir şey yapmadı. "Evet." ... Atandığı yerde hain olduğunu kanıtlayıp içeri tıktığı yüzbaşının , gizli bir görevde kocası olduğunu öğrenince ne olacaktı? ❗Dikkat! Kitabın içeriğinde @rgo, tramva ve kuf*r bulunmaktadır, yetişkinlere uygundur, küçük yaşta olanların okuması tercih edilmez. Çalınması durumunda hukukî işlem başlatılacaktır. Tüm hakları bana aittir. `DAVA` kitabındaki hiçbir kurgusal karakter ve olayın gerçekle bir alakası yoktur, hepsi hayal ürünüdür.

Arkamızdan sesler gelirken göz ucuyla bakmaya çalıştım. Daha bir şey görememişken "önüne odaklan, düşeceğiz şimdi." Dedi adam. Tekrar fiti fiti koşmama odaklanırken olabildiğince hızlı koşmaya çalışıyordum. Daha fazla bacaklarım bu acıya dayanmazken "beni bırak, sen devam et." Dedim. "Olmaz, zaten geldik." Dedi. Kaşlarım çatılırken "nereye geldik?" Diye sordum. "Evlendirme dairesine! Umarım bekarsındır." Dedi. Şaka yapıyordu değil mi? Şaka. Kameralar neredeydi? Haha, güldük eğlendik, nereye el sallıyorduk? "Alt tarafı seni dövülmekten kurtardım diye beni nikahına alacak halin yok ya!" Dedim. ------- "Hangi baharı yaşıyorsun bilmem Demir ama dediğim gibi burada bitirelim." Dedim. "Sonbahar Şura, Sonbahar." Diyip derin bir nefes verdi. Arkamı dönüp yoluma devam edecekken kolumdan tutup beni kendine çekti. Vücudum vücuduna yaslanırken nefeslerimiz birbirine karıştı. İrademi korumaya çalışırken "ne yaptığını sanıyorsun?" Dedim. "Eğer bana bir şans daha vermezsen seni burada öperim." Dedi. Gözleri gözlerimin içinde dolaşıyordu. "Deneme bile. Seni mahvederim Demir." Yüzünde gülümseme oluşurken "beni mahvetmeni sabırsızlıkla bekliyor olacağım." Dedi. ------- "Bundan sonra öpebileceğin tek kadın annen olur inşallah." Dedim. "Kızımızı unutmamak gerek tabii." Dedi. "Sen delisin bence." "Delirten sensin." "Hah, daha yarım saat öncesine kadar ev arkadaşı arayan adam bir anda bana aşk pozları kesiyor." Dedim. ------- "Bu minik barlara akmak istiyor." Dedim üzgünce. "Otur evinde yemeğini, temizliğini, bakımını yap yoksa abine söylerim." "Bir idol bunları nasıl söyler, hih!" Dedim. "Bu şekilde söyler, belanın ta kendisi." Dedi eğlenerek. "Tatlı bela ama değil mi?" Dedim yeterince sevimli olamaya çalışarak. "Hem de nasıl, şerbet misin bal mı?" Dedi kahkaha atarken. "Ya abi! Zaten ihanete uğramış bir kızım." "Hadi güzelim hadi, sen ona da bela olursun zaten." ------- Kesişim 1. Kitap Kırınım 2. Kitap ------- [Kırınım adlı kitabım bu kitabın devamıdır. Dileyenler bağımsız da okuyabilir.]

Belki herkesden nefret eden biri vardı, yada birileri. Ama herkes birinden nefret edebilir mi? Belki evet Belki bir lanet Belki de nefret Ama kim doğdu doğalı nefret edilecek kadar günah işlemiş olabilir ki? Deniz Ağcan herkes tarafından nefret edilen bir lise öğrencisidir. Herkesin ona nefret kusmasından bıkar ve hayatına son vermeye karar verir, atlar atlamasına bir çatıdan ama gözlerini tanımadığı üç adamın yanında açar. Bu adamalar ondan nefret etmiyordur hatta biri ona ilgilidir. Hissiz, adı sanı olmayan sarı gözlü eşsiz biri, ama günlerden bir gün Deniz Ağcan nefretinin yapay olduğunu öğrenir, nefreti yapaydır. Kimin yaptığını öğrenince yıkılır, kumar masasına oturmaya karar verir ve ortaya koyabileceği tek bahis hayatıdır. KİTAP ŞARKISI :-: BELKİ ODA ÜZGÜNDÜR (Anıl Emre Daldal) Deniz Ağcan`ın şarkısı ; Güneş - Suçlarlarımdan biri Yağız Eren Karakan`ın şarkısı ; Agoni - Gerçekten

Taht gölgelerde kurulur. Aşk ise, en karanlık yerde saklanır. O, GÖLGELERİN KRALI O, SAHNELERİN YILDIZI AMA BU HİKAYEDE SADECE BİRİ KAZANACAK AŞK

Siz: İşte aynı kutuplar birbirlerini çekerlermiş ama sen üst seviye bir şerefsizsin Siz: Ben de senin yanında deccale premium üyelik veren kızım işte ne yapabilirsin ki Siz: Kötü çocuklar iyi kızlara aşık oluyor diye bir klişe vardı değil mi? Siz: Tüh Siz: Bak görüyor musun yine aynı kutuplar birbirlerini çekmiş 21.23 Kuzey: Manyak mısın sen anasını satayım Kuzey: Okulun ilk gününden kaçığın tekini mi peşime taktım ben 23.44 Siz: İlk gün derken? Siz: Kafan mı güzel Kuzey? Kuzey: Ne Kuzey`i kızım Siz: Anlamadım Kuzey: Kuzenimle mi karıştırdın beni? Siz: Siktir oradan

Kaçarken kurulan bir taht olur mu? O, geçmişinden kaçtığını sanıyordu. Meğer kaçtığı şey, onu zirveye taşıyacak yolmuş. Gücün, ihanetin ve sadakatin iç içe geçtiği bu hikâyede; kim kral, kim piyon belli değil. Taht bazen mirasla değil, kanla kurulur. Bölümler kısa ama tempo yüksek. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

Birbirlerine zıt, iki inatçı... Biri duygularıyla karar veren, iç sesini bastıramayan bir kalp; diğeri mantığına sığınan, her şeyi kontrol etmeye çalışan keskin bir zihin. Aynı cümlede buluşmaları bile kolay değilken, hayat onları aynı hikâyenin içine kilitlemiştir. Binnur Çakır & Gökhan Er Bu bir Karadeniz de yaz kurgusudur 🫶

İnsanlar canavarların karanlıkta saklandığını sanırdı. Oysa gerçek canavarlar, bir çocuğun kalbini her gün biraz daha kıranlardı. Maya bunu çok küçük yaşta öğrendi. Sessiz kalmayı… yok sayılmayı… sevilmemeyi… Ama kimsenin bilmediği bir şey vardı. Bazı insanlar kırıldıkça güçlenirdi. Ve bazı küllerin altında hâlâ ateş yanardı. Boynunda beliren kızıl mühürle birlikte Maya’nın hayatı geri dönüşü olmayan bir şekilde değişti. Artık karşısında sadece insanlar değil; sırlar, ihanetler, ejderhalar ve karanlık bir kader vardı. Fakat kimse en büyük tehlikenin ne olduğunu bilmiyordu. Maya artık korkan taraf değildi.

Abisinin kaçırma hatası yüzünden acımasız Boran Akdağ ile berdel evliliği yapmak zorunda kalan Asya Demir için hayat bir zindana dönüşür. Boran ise bu zoraki evliliği kalbine bir ihanet olarak görmektedir; çünkü o, henüz 11 yaşındayken göl kıyısında ölümden kurtardığı ve adını "Asiye" olarak bildiği çocukluk aşkına yıllardır sadıktır. Karşısındaki kadının aslında canından çok sevdiği o küçük kız olduğunu bilmeyen Boran, geçmişinin intikamını ve öfkesini Asya’dan çıkararak ona dünyayı dar eder. Boran, nefret ettiği karısının aslında yıllardır aradığı "göl kızı" olduğunu öğrendiğinde her şey için çok mu geç olacaktır? Mardin’in sert töre duvarları arasında sıkışıp kalan gizemli bir çocukluk aşkının ve büyük bir yüzleşmenin hikayesi. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yavyımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

"Bana bir evlat verirsen, baban yaşar." Bu cümleyle başladı her şey. Nil için hayat o an ikiye ayrıldı: Babasının aldığı her nefes ve hiç tanımadığı bir adamın, Vefa Kerim Düzkaya’nın buz gibi dünyasında ödeyeceği ağır bedel. Bir yanda dini nikahın gölgesine sığınmış iki yabancı, diğer yanda silahların patladığı, sırların döküldüğü ve sadakatin kanla sınandığı bir savaş... Nil, o altın kafese sadece babasını kurtarmak için girmişti; ancak kalbinin o kafesin anahtarı olacağını hiç hesaba katmamıştı. Önce karanlığı aydınlatan Umut doğdu, sonra küllerinden yeniden doğan bir aşk... Şimdi fırtına dindi, silahlar sustu. Geçmişin yaraları, minik bir elin dokunuşuyla iyileşebilir mi? Kırılmış bir kalp, kendisini en çok acıtan adamda huzuru bulabilir mi? Vazgeçmeyenlerin, affedenlerin ve her şeye rağmen aşkı seçenlerin sarsıcı hikayesi. Eğer hazırsan, Araf’a hoş geldin.

"Her yaramıza dikiş atılmaz Cennet. Bazen geçmesini beklersin, öylece. Dokunmazsın ki iyileşsin..." On bir yıl önce, çamurlu bir sokakta verilen bu söz; bir çocuğun sığınağı, bir kızın ise kalbine atılan ilk gizli dikişti. Cennet, zihnindeki gürültülü senfoniyi susturmaya çalışırken, çocukluk aşkı Ayaz`ın gölgeler arasından sıyrılıp gelişini bir kurtuluş sanmıştı. Oysa en büyük enkaz, en güvendiğin ellerin sakladığı sırlarla başlamıştı. Kimseye güvenilmeyeceği en acı şekilde öğrenmişti Cennet. Herkesin bir şeyler gizlediği, sadakat sözlerinin ihanetle lekelendiği bu karanlık yer altı dünyasında bardağın kırılması an meselesiydi. Ve o bardak nihayet kırıldı; sırlar döküldü, öfkeler can buldu, tokâtlar patladı... Fakat Cennet`in bilmediği, zihninde yankılanan o çocukluk sesinin fısıldadığı çok daha korkunç, çok daha sinsi bir gerçek vardı: Bizi yaralamıyorlar... Bizi yavaş yavaş zehirliyorlar. Kimin verdiğini bilmediği zehirle günbegün hatıraları kanlı şekilde onu buluyordu. Damarlarda dolaşan asil bir zehir, geçmişin canlanan kanlı fragmanları ve bilincini kaybeden yaralı bir kız. Kitabıma hoş geldiniz.🩷🩷🩷

Bir kızın hayatın içindeki aşk arkadaşlık kadaslik zorbalık gibi gerçekleri deneyimledigi okul hayatı umut ve ihanet dolu anlar

Gerçek ailem kurgusudur! 5 yaşında öz bildiği anne ve babasını kaybettikten sonra yetimhaneye verilmiş 16 yaşında gerçek ailesinin Diyarbakır’da en zengin mafya ailesinde olduğunu öğrenir. Deflin Ala Gökçelik..

Bazen ihanet düşmandan değil , en beklenmeyen kişilerden gelir. GECE VE KARA`NIN KADERİNDE BU CÜMLE VARDI... Aysima ve İclal`den

Kapının önünde sessizce bekleyen Aypare, zaman geçtikçe huzursuzlanmaya başlamıştı. Dewran Ağa içeride hâlâ çıkmamıştı. İçini kemiren belirsizlikle baş edemeyince, elini temkinli bir şekilde kaldırıp kapıya iki kez hafifçe vurdu. Kapının ardında, sessizce bekleyen Aypare, içeriden gelen tok ve net "Gel," sesiyle irkildi. Nefesi kesilir gibi oldu. Kalbi, kaburgalarına sığmayacakmış gibi atmaya başladı. Mağaza artık neredeyse boştu. Ne Nurcan ne de Emin görünürdeydi. Sessizlik neredeyse elle tutulur hale gelmişti. El mahkûm, kapıyı yavaşça araladı. İçeri adımını attığında, bir ayağı hâlâ dışarıda gibiydi. Tüm temkinini üstüne giymişti adeta. Gözleri çevresini tarıyor, zihninde olası senaryolar dönüp duruyordu. Yakışıklı olmak, iyi niyetin garantisi değildi. Onu da hayat öğretmişti Aypare`ye. Dewran Ağa ise hâlâ gömleğinin ön kısmını iki eliyle tutuyor, bakışlarını kaçırıyordu." Düğmeleri kapatamıyorum. Yuvası kapalı," dedi. Bu sözler Aypare`nin içini bir nebze rahatlattı. En azından derdi başka şeydi." Makas alıp geliyorum hemen," deyip hızla dışarı çıktı. Az sonra elinde küçük, sivri uçlu bir makasla yeniden içeri girdiğinde içten içe bir çatışma yaşıyordu. O anın gerektirdiği yakınlık, içinde bir huzursuzluk yaratıyordu. Ama başka bir yolu yoktu. Düğmeler gömleğin üst kısmındaydı, Dewran Ağa`nın eliyle açması mümkün değildi. Aypare yaklaşırken gözleri gömleğin düğmelerine takılmıştı ama elini uzattığında, parmak uçları kazara adamın tenine değdi. Sıcaktı... Teni, yaz güneşine tutulmuş bir taş gibi sıcak ve diri. Bu sıcaklık Aypare`nin soğuk ellerine yayıldı. Parmakları ürperdi ama titremedi. Dewran Ağa, Aypare`nin her hareketini göz ucuyla takip ediyordu. Ama gözü en çok onun dudaklarında takılı kaldı. Yüzünü ilk defa bu kadar yakından görüyordu. O anda Aypare`nin güzelliğini inkâr edemedi. Sade ama etkileyici bir güzelliği vardı. Yüzündeki duruluğun altında derinlik, gözlerinde susturulmuş kelimeler vardı. Ama bu büyülü anın içinde başka bir isim geldi aklına: Bade. Gözlerini sıkıca kapattı bir an. İçinden kendine ağır küfürler savurdu. Sevdiği bir kadın varken, karşısındaki başka bir kadına böyle bakması... Onu kendi içinde öfkelendirdi. Aypare, görevini tamamladı. Düğme yuvalarını tek tek açtı, sonra birkaç adım geriye çekildi. Dewran Ağa da içten içe bu yakınlıktan rahatsız olmuştu. Elini hızlıca gömleğin düğmelerine götürüp ilikledi. Ama bakmadı Aypare`ye. Bir kez olsun gözlerini kaldırmadı.

16 yaşındaki Ares, annesi Aurelia ile birlikte sıradan bir hayat sürmekteydi. Yıllardır görmediği teyzesi Amy ile yeniden kavuşmanın heyecanını yaşayan Ares’in hayatı, teyzesiyle birlikte gelen yabancı adamın gelişiyle değişecekti. Fakat Ares, hayatlarına bir anda dahil olan bu adamı gerçekten güvenilir biri olarak görebilecek miydi? Yaşadığı olayların ardından psikolojik sorunlarla mücadele etmeye başlayan Ares, kendi zihninin içinde kaybolmadan ayakta kalmaya çalışırken farkında olmadığı gerçekler birer birer ortaya çıkacaktır. Çünkü kader, onun için sandığından çok daha farklı planlar hazırlamıştır…

Bir evliliğe giren üçüncü kişi, güveni zedeler, sevgiyi tüketir ve yuva sessizce dağılır. Çünkü evlilik iki kişi arasında yapılır üçüncüsü her zaman yıkımdır. Çünkü araya giren kişi o kalpler arasında ki bağı sessizce koparır. Ve evliliğin temelden sarsılmasına neden olur. Ben Helin karahan çocuğum olmuyor diye üzerine kuma getirilen kadınım. Sorun sende dediler, başımı eğdirdiler. Ama susmayacak, üstüme kuma getiren kocamı boşamak için elimden ne geliyorsa yapacaktım.

​"O bilemeyecek. Yıllardır aradığı şeyi bulamayacak. Çaresiz ve bir başına odasına çekilecek. Susacak, konuşamayacak. Kimseye anlatamayacak. Yavaşça ölecek. Bir anlamı kalmayacak, hayatın, yaşamanın."

Yüzüme bakmıyor, gözlerini kaçırıyordu. Belinden silahını çıkardı. Ne yapıyordu bu? Beni mi öldürecekti? Bakışlarını silahtan çekti ve ilk defa gözlerime değdirdi. "Ne o?! Beni mi öldüreceksin bu sefer?!" diyerek burnumdan soludum ve ekledim, "Sen planları tuzla buz etmeyi seversin nasıl olsa." Hareleri hâlâ gözlerimde dolanıyordu. Elini uzatıp "Al." dedi. Önce silaha sonra ona baktım. Kafam karışmıştı. 🧭 Geçmişin hayaletleri aralarında birer kurşun gibi dolaşırken, silah bu kez el değiştiriyordu. Gözlerindeki nefret mi daha keskindi, yoksa o tanıdık hayal kırıklığı mı? Planlar tuzla buz olmuş, güven çoktan toprağa gömülmüştü. Şimdi elindeki metale bakarken tek bir soru vardı: İntikam mı, yoksa sadakat mi? Sence hangisi kazanır?

İgrenc hayat maskesi düşen yüzler ben gece babamın igrec hayatında açmaya çalışan ihanetlere rağmen solmayan bir çiçeğim