Bilinmezliği bilmekle gelen merakım beni kendini başka biri olarak tanıtan bir mafyaya rast getirmişti. Üstelik onun kimliğini ortaya çıkarma çabam beni ona bağlamıştı. Şimdi geriye sadece iki seçenek kalıyordu: -ya beni yok edecek ve bildiklerimi ahirete kadar güvende tutacaktı. Ya da beni kendisine hapsedip ikimizin de bilmediği bir yaşama bağlayacaktı.

İnsan bilmediğinden kaçar fakat asıl korkunç olan, bildiğini sanıp bilmediğin şeylerdir. Her şey en başta bir bilinmez, bir kutudur. O kutuyu zamanla açabilirsin. Peki ya beni… İnsan kendi benliğini kaç kere yaratır, kaç kere ölür, kaç kere dirilir? Bir insan kaç kez kendinden vazgeçer de yine kendine dönmek zorunda kalır? Bu soruları kendime çok sordum. Kimsin, nesin, amacın ne? Fakat hiçbirine cevap bulamadım. İnsan daima bir şeylerden kaçar, ben ise hep kendimden kaçtım. Bazen insanın en büyük düşmanı, aynada karşısına geçip baktığı kişidir. Çünkü geçmişin sustuğu yerde insanın kendi sesi yankılanır. Ve ne kadar uzağa gidersen git, ardında bıraktığını sandığın şeyler bir gün mutlaka seni bulur. Okyanus kimisi için bilinmez, benim içinse yuva oldu. Uçsuz bucaksız maviliğin içinde kaybolmak, bazen kendini bulmanın tek yoludur. Her dalganın bir hikâyesi, her sessizliğin sakladığı bir çığlığı vardır. Ben de kendi hikâyemi sessizliklerin arasına sakladım. Bu hikâye benim hikâyem. Bu hikâye benliğinden kaçış hikâyesi ama en çok da bu hikâye kimsesizlerin hikâyesi. Bir insan sadece ismi ile mi iz bırakır yoksa benliğiyle mi? Bir isim insana ait olduğunu hissettirebilir mi? Yoksa insan, kendisine verilen isimden çok daha fazlası mıdır? Bu dünyadaki ilk izim ismim oldu ve son izim ise mesleğim olacak. Belki de insanın en büyük mücadelesi, başkalarına kendini kanıtlamak değil, bir gün kendi varlığına inanabilmektir. Ben kim olduğumu bulmaya çalışırken kaç hayatın içinden geçtim, kaç kez yeniden başladım, kaç kez sustum, bilmiyorum. Bildiklerim yalnızca yaşadıklarım ve ardımda bıraktığım izler. Ben Kumsal. İsimsiz, kimsesiz Kumsal.

HÜKÜMSÜZ...

"Bazı hayatlar hiç yaşanmamış sayılır. Bazı aşklar ise hiç yaşanmaması gerekirken başlar."

Amre Lalin Alveren hayatı boyunca hiçbir yere ait olamamış geçmişinden geriye birkaç belirsiz hatıradan başka bir şey kalmamış genç bir kadındır. On dokuz yaşına geldiğinde yetiştiği yetimhaneden ayrılmasına çok az kalmıştır. Tam da her şeyin değişeceğini düşündüğü sırada karşısına Rauf çıkar. Ona yeni bir hayat yeni bir aile ve hiç beklemediği fırsatlar sunar.

Fakat bazı kapılar açıldığında insanın karşısına yeni bir hayat değil saklanmış bir gerçek çıkar.

Amre kendisini karanlık bir teşkilatın tam ortasında, birbirinden farklı geçmişlere sahip insanların arasında bulur. Her birinin sakladığı sırlar, sustuğu acılar ve yarım kalmış hikâyeleri vardır. Birbirlerine güvenmek zorundadırlar.

"Çünkü bazen hayatta kalmak, kime güvenmeyeceğini bilmekten geçer."

Ta ki Amre'nin yolu Başkomiser Karan Koralı ile kesişene kadar...

Bir tarafta görevleri ve operasyonları diğer tarafta kalbi vardır. Gündüzleri sıradan bir hayatın içinde filizlenen bir yakınlık, geceleri birbirine karşı duran iki dünyanın arasında sıkışıp kalır. Üstelik Karan, peşine düştüğü insanların arasında sevdiği kadının da bulunduğundan habersizdir.

Mantığınız ve duygularınız arasında bir seçim yapmak zorunda olsanız hangisini seçerdiniz?

Sahte kimlikler, ihanetler, aile sırları ve geçmişin peşlerini bırakmadığı insanlar...

Herkes bir şeyleri saklarken, herkes bir şeylerden kaçarken tek bir soru kalır;

İnsan, kendi hayatı üzerinde bile söz sahibi değilse gerçekten kimin hükmündedir?

Bembeyaz zambakların önüme serildiği, yemyeşil çimlerle kaplı bir bahçede yürüyorum. Arkama bakmıyorum, önümü görmüyorum. Sadece yürüyorum. Çünkü o an ihtiyacım olan şey o. Geçmişime sığınmıyorum, geleceğimin umuduna kapılmıyorum. Bütünüyle ana odaklıyım. Ve o an benden sana yardım etmemi istiyor. Bütün yaşanmışlıklarımızı, anılarımızı çöpe atmamı; sadece basit bir yara bandı olarak kullanılmamı. Peki ya ben? Ben ne istiyorum? Sana gerçekten yardım etmeyi mi? Yoksa hissettiğim günahkar duyguları bu kılıfa uydurup yanında kalabilmeyi mi? K-Pop dünyasının parlak idolü, PRDX grubunun yıldızı Park Seo-jin diğer adıyla Sylus. Ve onun on dokuz yıllık arkadaşı, bir su kadar güzel ve berrak Kim Ha-eun. Yaşanmışlığın üzerlerine bindirdikleri yük, kalplerindeki kor alevi bastıracak mı? Ya da anıların feryadı, ikisini de yakıp küle mi çevirecek? Uyarı! Bu kitap eser miktarda şiddet/cinayet ve çeşitli istismar öğeleri içermektedir. Bu konuda herhangi bir travmanız varsa lütfen es geçiniz. Kitabın tüm hakları, şahsım Judgement Lane`e aittir. Herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

"Peki o zaman... Madem her şeyi yaparsın; yatağıma gir."

Bir bebek, bir gece, bir kapı. Yirmi üç yıl önce biri, bir çocuğu ölmesin diye başka bir evin kucağına bıraktı. Yirmi üç yıl sonra o çocuk, kaçtığı şehre kendi ayaklarıyla geri döndü. Mardin’de taş güneşe teslim olur; sırlar ise kimseye. Burada herkes konuşur, kimse anlatmaz. Duvarlar susar ama unutmaz. Bir isim iki kadını bağlar, biri sevgiyle, öteki intikamla. Bir aşk iki aileyi barıştırmak için kurulur, bir gecede yalana dönüşür. Ve bir kadın, kendi hikâyesine yabancı kalmamak için tehlikeli olan her kapıyı çalmaya karar verir. Ahsen kim olduğunu öğrenmek istedi. Alparslan kimi kaybedeceğini bilmiyordu. Bazı sırlar ise, gün yüzüne çıkana kadar sadece birini değil, herkesi koruyordu. Bu kitap bir aşk hikâyesi. Ama önce bir hesaplaşma. Hazırsanız, kapıyı aralıyorum.

Hayat acıdır. Anlattıklarım gerçek ve yalan ama bunların arasinda ince bir çizgi var mı inceleyin siz bu ince çizgiyi bulursanız anlattıklarımda gerçek ve yalan olanı seçebilirsiniz. Kim bilir belkide yalan söylemedim. Yazan: ELİZYA "İkizim ile sağdan soldan işler yaparak para kazanıp hayatta kalmaya çalışırken bir site hackleme ilanı gördüm. Tek seferde siteyi hacklemek için verdikleri tutar ile omur boyu ikizim Ayazla maddi sorun ve sıkıntı olmadan ömür boyu yaşayabilirdik. Bende bundan dolayı o siteyi hacklemek istedim ve hackledimde ama nereden bilebilirdim başımıza böyle dert, bela, sorun ve sıkıntı açılacağını, gercektende o sitenin size ait olduğunu başımıza böyle olaylar geleceğini bilseydim asla hacklemezdim." Karşımdaki adam sözlerimi bitirir bitirmez gür bir kahkaha attı. Ben onun yüzüne anlamaz bir ifade ile bakarken, gür kahkahasını bitirip ellerini önümdeki masaya sert bir şekilde çarpıp, sinirle "sen benimle dalga mı geçiyorsun, uydurduğun bu traji dramik ve komik hikayeye inanacağımı falan mı sandın? Oradan bakılınca salak saçma her hikayeye inan biri olarak mı görünüyorum." Adamın sesindeki tok ve kızgın tını oturduğum rahatsız edici sandalyeye iyice yerleşmemi sağladı. Bana göre anlatıığım hikayenin hiçbir şekilde traji dramatik ve komik yanı yoktu. Başımıza ne geldiyse eksiksiz bir şekilde anlatmıştım inanıp inanmaması karşımdaki kızgın adama kalmıştı ama bence şuan onda gördüğüm sinir hiçbir şekilde inanmadığını ve inanmayacağını gösteriyordu. *BAŞLAMA TARİHİ -22.00-3/11/2026-SALI GECESİ* Bilenler bilir bu hikayeyi daha önceden giriş ve 1. Bölümünü yayınlamıştım ama klavyem yada leptopum olmadığı için pek fazla bir şey yazamamıştım. Bu gün kendime klavye aldığım için ilk işim bu yarım bıraktığım hikayeyi baştan yazıp devam etirmek oldu. Konusu hakkında hiçbir emdişeniz olmasın editlerde olan konu yani orada ne dediysem o sizi kandırmıyorum hikayeyi baştan yazıyor olabilirim ama konumuz aynı. Umarım bu hikayeyi güzel bir şekilde yazıp bitirip diğer hikayelerime geçiş yaparım . **SİZİ SEVEN BİR YAZAR KENDİNİZE İYİ BAKIN SİZİ SEVİYORUM** ‼️‼️‼️‼️UYARI- BENİM KİTABIMIN YORUMLARINDA LÜTFEN BAŞKA KİTAPLARDAN VE YAZARLARDAN BAHSETMEYİN GERÇEKTENDE AŞIRI RAHATSIZ EDİYOR-‼️‼️‼️‼️‼️

geçmişin geride bıraktıkları gerçektende geçmiştemi kalmıştı?

Görevim sendin, hedefimi şaştım sana aşık oldum...

Derin Eflal Cengizoğlu, sevilmemeyi çocuk yaşta, dedesinin duvarları arasında öğrenmişti. Hayatta kalmak için ördüğü zırh, en büyük düşmanının manevi oğluyla evlenmeye zorlandığında çatlamaya başlar. Doğu ise geçmişinin külleri arasında tek bir amaç için yanmaktadır: İntikam. İki yaralı ruhun zorunlu evlilikle başlayan savaşı, zamanla tehlikeli bir tutkuya dönüşürken, ikisi de asıl büyük darbenin çok yakında olduğundan habersizdir. Aşk dünyadaki en tehlikeli zehirdir ve o zehri sana kendi elleriyle içirecek olan, uğruna ölmeyi göze aldığın o tek insandır.

Karanlığa doğan her insan bir gün kendi ışığını bulmak zorundadır. Yoksa gideceği tek yer vardır, o da sadece ölümdür. Ben Feray. Adının anlamı ay ışığı olan Feray. Işığım karanlığı aydınlatmaya yetmiyordu, bende hükmetmeyi öğrenmiştim.

Bazen hayat hiç beklemedimiz bir yerden bizi vurur ve bir bilinmezliğe doğru iter .

Jisung,seni seviyorum biliyorsun değil mi?

...

Jisung,seni seviyorum sadece.

...

Üzerine başka gül koklamam,asla.

...

Bu hayatta herkesin bir yasak elması olmuştu. Havva`nın büyük bir istekle dalından koparmak istediği, pamuk prensesin güzelliğine dayanamayıp bir ısırık aldığı... Benim ise yasak elmam karşımda duruyordu. Daha onu ilk gördüğümde kalbimin derinliklerinde hissetmiştim bunu.

Fakat en başından biliyordum, o yasak elma bir gün bana zehir olacak, boğazımda bir yumru olup beni yaşayan bir ölüye çevirecekti. Bana sınırı olmayan bir zindan olacak ve tarifi anlatılamaz karanlıklara sürükleyecekti. Yine de kendime engel olabilecek gücü benliğimde bulamıyordum. Yavaş yavaş onun seline kaplıyor, ufku belli olmayan diyarlara sürükleniyordum.

"İki düşman mafya ailesinin oğlu ve kızı zoraki evliliğe mahkum kalmıştır"

(Başrol kızımız SILA SOYLU mafyanın kızı) 22 yaşında

(Başrol adamımız KARAN ALKAN mafyanın oğlu)25 yaşında

(Başrol adamımızın kuzeni DEMİR ALKAN ) 24 yaşında

(Başrol kızımızın en yakın arkadaşı AÇELYA IŞIK) 22 yaşında

DİKKAT:Bu kitabı okuduktan sonra birdaha asla demek istemeyeceksin!

6 farklı insan bir gün gizemli şekilde bir otele davet edilir ancak bir katil vardır Peki katili bulabilir misin?

"Bir dosya. Yarım kalmış gerçekler. Beklenmeyen karşılaşmalar."

Okulundaki zorbalıklarla başa çıkmaya çalışan Umayın hikayesi. Kuzeyi alt etmeyi amaçlarken tutulduğu apansız aşk işleri dahada zora sokarken mutluluğu yakalayabilecek mi?

Ne derler bilirsiniz; bütün güzel hikayeler iki şekilde başlar.
Ya şehre bir yabancı gelir ya da biri, her şeyi geride bırakarak uzun bir yolculuğa çıkar.
Peki ya kaçtığınız yere dönmek zorunda kalırsanız ne olur?
Sanırım bunu yaşayarak öğreneceğim.
Ben Defne.
Bu benim hikayem.

Aşkın, kaçışın ve dönüşümün hikayesi.

12 yaş. O yaştan geriye kalan tek şey, göğsüne mühürlenen bir kurşun iziydi.

​Babası, karanlık bir gecenin tam kalbinde katledildiğinde, Ada Çelik`in hayatı küle döndü. Ancak o küllerin arasından bir intikam ateşi doğdu; zehirli bir yemin. O, yalnızca bir hedeften ibaretti: Yıkım.

​Şimdi geri döndü.

​Hedefinde, babasının ölümünün üzerindeki perdeyi tutan, yalan üzerine kurulu bir imparatorluk var: Zirve Holding. Ve o imparatorluğun tepesinde, Ada`nın kalbine giden tüm yolları kapatan, buz gibi bir varis duruyor:

​Sarp Kara.

​Soğukkanlı, karizmatik ve tehlikeli. O, Kara`nın en parlak ve en keskin gölgesi; babasının acımasız yöntemlerini modernleştiren, zeki bir lider.

​Ada, attığı her adımı ezberlediği bu oyunda, Sarp`ın giderek artan merakı ve delici bakışlarıyla karşı karşıya. Nefret, hesaplaşmanın tek yakıtıyken; arzu, beklenmedik bir mayın tarlası oluyor. O, öfke ve çekimin kesiştiği o tehlikeli, ince çizgide yürüyor. Güvenmek, yeniden ihanet etmektir, ama bu yolda yalnız kalmak, yıkıma davetiyedir. Kendi geçmişinin gölgeleriyle de yüzleşmek zorundadır.

​İhanet. Tutku. İntikam.

​Bu kez sadece bir kalp kırılmayacak. Bu kez, Ada`nın ateşi, Kara ailesinin Zirve diye adlandırdığı o imparatorluğu, temelinden sarsacak.

​Çalınan hayatların bedeli, ne kadar Kara olabilir?

​“Bu eserin tüm telif hakları yazara aittir. İzinsiz kullanılması hâlinde hukuki takip yapılacaktır.”

Teşkilat: geçmişin gölgesinde

Bazen en tehlikeli savaşlar, insanın kendi zihninde başlar.

Bir tarafta güçlü duruşu, keskin zekâsı ve kimseye boyun eğmeyen karakteriyle nam salmış bir savcı.

Diğer tarafta onun kalbini çalmayı başarmış bir polis. Birbirlerine âşıklar, hayatları yolunda ve her şey neredeyse kusursuz… Tabii bir valiyle emniyet müdürünün de dâhil olduğu bitmek bilmeyen komediyi, kaosu ve birbirinden absürt olayları saymazsak!

Her şey sıradan bir günün sıradan karmaşası içinde devam ederken Yaren'in geçmişinden gelen biri, bütün dengeleri altüst eder.

Bir mafya.

Üstelik yalnızca suç dünyasının karanlık yüzünü değil, insan zihninin en kuytu köşelerini de tanıyan bir psikolog…

Ayaz.

O, Yaren'in geçmişini biliyordu. Korkularını, zaaflarını ve belki de kendisinin bile farkında olmadığı sırlarını… Şimdi ise Yaren'in hayatına girmiş, onun zihninde kendine bir yer açmaya kararlıydı.

Yaren Ayaz'ın kim olduğunu biliyordu. Fakat onun ne kadar ileri gidebileceğini bilmiyordu.

Bir yanda aşkı ve uğruna savaşmaktan vazgeçmeyeceği hayatı… Diğer yanda geçmişin karanlığından çıkıp gelen, her hamlesini önceden hesaplayan bir adam.

Peki ya bu kez mesele yalnızca bir suçluyu yakalamak değilse?

Ya asıl savaş, kimin kimi daha iyi tanıdığıysa?

Ve ya kazanmak, her şeyi kaybetmek anlamına geliyorsa?

Bu oyunda herkesin bir planı var.

Ama yalnızca biri son sözü söyleyecek.

Peki, bu oyunda kim kazanacak?

"Hiç düşündün mü, Yaren? Bizim düğünümüz nasıl olurdu?"

Boğazım düğümlendi ama belli etmedim.

"Geçmişte kaldı, Ayaz."

Ayaz acı acı gülümsedi.

"Hayır. Geçmişte kalan düğünümüz değil. Biziz."

daha az

3

Okunma

30

Puan

17

Gösterim

0

Yorum

2. bölüm · Geçmişin yakınında

Okumaya başlandı

Bölümler

Yorumlar

Öneriler

Hakkında

Yazar

Yaren isaoğulları

@Nisa55773

Kategori

Konular

Edebiyat

Aşk

Teşkilat: geçmişin gölgesinde

Bazen en tehlikeli savaşlar, insanın kendi zihninde başlar.

Bir tarafta güçlü duruşu, keskin zekâsı ve kimseye boyun eğmeyen karakteriyle nam salmış bir savcı.

Diğer tarafta onun kalbini çalmayı başarmış bir polis. Birbirlerine âşıklar, hayatları yolunda ve her şey neredeyse kusursuz… Tabii bir valiyle emniyet müdürünün de dâhil olduğu bitmek bilmeyen komediyi, kaosu ve birbirinden absürt olayları saymazsak!

Her şey sıradan bir günün sıradan karmaşası içinde devam ederken Yaren'in geçmişinden gelen biri, bütün dengeleri altüst eder.

Bir mafya.

Üstelik yalnızca suç dünyasının karanlık yüzünü değil, insan zihninin en kuytu köşelerini de tanıyan bir psikolog…

Ayaz.

O, Yaren'in geçmişini biliyordu. Korkularını, zaaflarını ve belki de kendisinin bile farkında olmadığı sırlarını… Şimdi ise Yaren'in hayatına girmiş, onun zihninde kendine bir yer açmaya kararlıydı.

Yaren Ayaz'ın kim olduğunu biliyordu. Fakat onun ne kadar ileri gidebileceğini bilmiyordu.

Bir yanda aşkı ve uğruna savaşmaktan vazgeçmeyeceği hayatı… Diğer yanda geçmişin karanlığından çıkıp gelen, her hamlesini önceden hesaplayan bir adam.

Peki ya bu kez mesele yalnızca bir suçluyu yakalamak değilse?

Ya asıl savaş, kimin kimi daha iyi tanıdığıysa?

Ve ya kazanmak, her şeyi kaybetmek anlamına geliyorsa?

Bu oyunda herkesin bir planı var.

Ama yalnızca biri son sözü söyleyecek.

Peki, bu oyunda kim kazanacak?

"Hiç düşündün mü, Yaren? Bizim düğünümüz nasıl olurdu?"

Boğazım düğümlendi ama belli etmedim.

"Geçmişte kaldı, Ayaz."

Ayaz acı acı gülümsedi.

"Hayır. Geçmişte kalan düğünümüz değil. Biziz."

Tekrar yazılan bir kitap...

"Unutmak bir hediye değildir; bazen en acımasız cezadır."

Şehrin neon ışıklarının ulaşamadığı, hatıraların birer para birimi gibi el değiştirdiği o karanlık sokaklarda, Mihra zihinlerin mimarıdır. İnsanların en utanç verici anılarını bir neşter gibi kesip atan, hafızaların derinliklerinde sessiz izler bırakan bir "Bellek Taciri"

kendi elleriyle silip attığı bir geçmişin yükü, onu şehrin en gizemli ve en tekinsiz kapısına, Alaz’ın dünyasına sürükler.

Bu malikanede sessizlik, bir emirden daha serttir. Alaz; gücün, soğukkanlılığın ve yalanın vücut bulmuş hali. Mihra ise bu sarayın duvarları arasında, zihinleri yeniden şekillendirmek için biçilmiş bir silah. Ancak bu evin temelleri, gün yüzüne çıkmamış anılarla ve saklanan gerçeklerle atılmış.

Mihra, Alaz’ın zihnine her dokunduğunda, sarayın gölgeleri biraz daha derinleşir. Kimin avcı, kimin av olduğu, hangi anının gerçek, hangisinin inşa edilmiş bir illüzyon olduğu birbirine karışır.

Gerçekler, sadece hatırlayanlar için değil, onları yok etmeye çalışanlar için de bir tehdittir.

Unutulmuş kan ve aşk: Hiçbir şey göründüğü gibi değil, çünkü hiçbir anı masum değil.

Okulda düzenli olarak öğrenciler öldürülüyor katilin kim olduğunun bulmak için baş karkter devreye giriyor