Bilinmezliği bilmekle gelen merakım beni kendini başka biri olarak tanıtan bir mafyaya rast getirmişti. Üstelik onun kimliğini ortaya çıkarma çabam beni ona bağlamıştı. Şimdi geriye sadece iki seçenek kalıyordu: -ya beni yok edecek ve bildiklerimi ahirete kadar güvende tutacaktı. Ya da beni kendisine hapsedip ikimizin de bilmediği bir yaşama bağlayacaktı.

Hayat acıdır. Anlattıklarım gerçek ve yalan ama bunların arasinda ince bir çizgi var mı inceleyin siz bu ince çizgiyi bulursanız anlattıklarımda gerçek ve yalan olanı seçebilirsiniz. Kim bilir belkide yalan söylemedim. Yazan: ELİZYA "İkizim ile sağdan soldan işler yaparak para kazanıp hayatta kalmaya çalışırken bir site hackleme ilanı gördüm. Tek seferde siteyi hacklemek için verdikleri tutar ile omur boyu ikizim Ayazla maddi sorun ve sıkıntı olmadan ömür boyu yaşayabilirdik. Bende bundan dolayı o siteyi hacklemek istedim ve hackledimde ama nereden bilebilirdim başımıza böyle dert, bela, sorun ve sıkıntı açılacağını, gercektende o sitenin size ait olduğunu başımıza böyle olaylar geleceğini bilseydim asla hacklemezdim." Karşımdaki adam sözlerimi bitirir bitirmez gür bir kahkaha attı. Ben onun yüzüne anlamaz bir ifade ile bakarken, gür kahkahasını bitirip ellerini önümdeki masaya sert bir şekilde çarpıp, sinirle "sen benimle dalga mı geçiyorsun, uydurduğun bu traji dramik ve komik hikayeye inanacağımı falan mı sandın? Oradan bakılınca salak saçma her hikayeye inan biri olarak mı görünüyorum." Adamın sesindeki tok ve kızgın tını oturduğum rahatsız edici sandalyeye iyice yerleşmemi sağladı. Bana göre anlatıığım hikayenin hiçbir şekilde traji dramatik ve komik yanı yoktu. Başımıza ne geldiyse eksiksiz bir şekilde anlatmıştım inanıp inanmaması karşımdaki kızgın adama kalmıştı ama bence şuan onda gördüğüm sinir hiçbir şekilde inanmadığını ve inanmayacağını gösteriyordu. *BAŞLAMA TARİHİ -22.00-3/11/2026-SALI GECESİ* Bilenler bilir bu hikayeyi daha önceden giriş ve 1. Bölümünü yayınlamıştım ama klavyem yada leptopum olmadığı için pek fazla bir şey yazamamıştım. Bu gün kendime klavye aldığım için ilk işim bu yarım bıraktığım hikayeyi baştan yazıp devam etirmek oldu. Konusu hakkında hiçbir emdişeniz olmasın editlerde olan konu yani orada ne dediysem o sizi kandırmıyorum hikayeyi baştan yazıyor olabilirim ama konumuz aynı. Umarım bu hikayeyi güzel bir şekilde yazıp bitirip diğer hikayelerime geçiş yaparım . **SİZİ SEVEN BİR YAZAR KENDİNİZE İYİ BAKIN SİZİ SEVİYORUM** ‼️‼️‼️‼️UYARI- BENİM KİTABIMIN YORUMLARINDA LÜTFEN BAŞKA KİTAPLARDAN VE YAZARLARDAN BAHSETMEYİN GERÇEKTENDE AŞIRI RAHATSIZ EDİYOR-‼️‼️‼️‼️‼️

Bembeyaz zambakların önüme serildiği, yemyeşil çimlerle kaplı bir bahçede yürüyorum. Arkama bakmıyorum, önümü görmüyorum. Sadece yürüyorum. Çünkü o an ihtiyacım olan şey o. Geçmişime sığınmıyorum, geleceğimin umuduna kapılmıyorum. Bütünüyle ana odaklıyım. Ve o an benden sana yardım etmemi istiyor. Bütün yaşanmışlıklarımızı, anılarımızı çöpe atmamı; sadece basit bir yara bandı olarak kullanılmamı. Peki ya ben? Ben ne istiyorum? Sana gerçekten yardım etmeyi mi? Yoksa hissettiğim günahkar duyguları bu kılıfa uydurup yanında kalabilmeyi mi? K-Pop dünyasının parlak idolü, PRDX grubunun yıldızı Park Seo-jin diğer adıyla Sylus. Ve onun on dokuz yıllık arkadaşı, bir su kadar güzel ve berrak Kim Ha-eun. Yaşanmışlığın üzerlerine bindirdikleri yük, kalplerindeki kor alevi bastıracak mı? Ya da anıların feryadı, ikisini de yakıp küle mi çevirecek? Uyarı! Bu kitap eser miktarda şiddet/cinayet ve çeşitli istismar öğeleri içermektedir. Bu konuda herhangi bir travmanız varsa lütfen es geçiniz. Kitabın tüm hakları, şahsım Judgement Lane`e aittir. Herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Ne derler bilirsiniz; bütün güzel hikayeler iki şekilde başlar.
Ya şehre bir yabancı gelir ya da biri, her şeyi geride bırakarak uzun bir yolculuğa çıkar.
Peki ya kaçtığınız yere dönmek zorunda kalırsanız ne olur?
Sanırım bunu yaşayarak öğreneceğim.
Ben Defne.
Bu benim hikayem.

Aşkın, kaçışın ve dönüşümün hikayesi.

İnsan, geçmişinde yaşadığı acıları ne kadar saklayabilir? Peki ya bir gün, bütün o suskunlukların ardında saklanan gerçekler ortaya çıkarsa? Herkesin kendine göre bir hikâyesi, kimseye anlatamadığı yaraları ve içinde büyüttüğü pişmanlıkları vardır. Kimi sevgisiz bir çocukluğun izlerini taşır, kimi ailesinin hataları yüzünden hayatını yeniden kurmaya çalışır. Kimi affedemediği insanlarla aynı sofraya oturur, kimi ise unutmak için kendinden bile kaçar. Birbirinden farklı hayatlara sahip iki insanın yolları kesiştiğinde, ikisi de geçmişlerinden kaçmanın sandıkları kadar kolay olmadığını anlayacaktır. Aralarında yavaş yavaş büyüyen bir aşk, yıllardır kapalı tuttukları kapıları aralayacak; sakladıkları duygularla, kırgınlıklarla ve korkularla yüzleşmelerine neden olacaktır. Çünkü bazen insanın en büyük savaşı başkalarıyla değil, kendi geçmişiyledir. Bazı yaralar zamanla kapanır. Bazılarıysa sevilince bile acımaya devam eder.

Bazı insanlar hayatımıza çocukken girer, ama izleri bir ömür boyu silinmez. Seraphina Whitmore için Alejandro De Luca, çocukluğunun en güzel hatıralarından biriydi. Henüz dokuz yaşındayken tanıdığı bu İspanyol çocuk, ona küçük bir dostluğun ve verilen bir sözün ne kadar değerli olabileceğini öğretmişti. Yıllar geçti. Çocukluk bitti, yollar ayrıldı ve hayat ikisini birbirinden uzaklaştırdı. Seraphina büyüdü ama Alejandro`yu hiç unutmadı. Alejandro ise geçmişte bıraktığı küçük kızı hatırlamıyordu. Ta ki yıllar sonra Londra`da, beklenmedik bir karşılaşmayla yeniden aynı masaya oturana kadar... Birinin yıllardır sakladığı anılar, diğerinin unuttuğu bir geçmiş vardı. Aralarında söylenmemiş sözler, yarım kalmış hatıralar ve henüz yazılmamış bir hikâye duruyordu. Seraphina için bu bir yeniden karşılaşmaydı. Alejandro içinse sıradan bir tanışma. Peki, bir insanın yıllarca kalbinde taşıdığı kişi, kendisini hiç hatırlamıyorsa geçmiş yeniden yazılabilir mi? Bazı yeminler çocukken verilir, ama ömür boyu tutulur.

Önsöz Bu kitabı eline alan kişi… Sana baştan söylemeliyim: Bu bir tesadüf değil. Ne senin bu satırlarla karşılaşman, ne de Barkın’ın karanlığına tanıklık edişin. Çünkü bazı hikâyeler biz onları aramasak da bizi bulur. Bu bir aşk hikâyesi gibi başlayabilir. Ama ne tam bir aşk, ne de sadece bir kayıp anlatılacak sana burada. Bu satırlarda, bir adamın içindeki boşluğu doldurmak için verdiği savaş var. Bazen sevdikçe kaybolan, bazen sustukça büyüyen bir savaş. Adına kader dedikleri o görünmeyen elin, hayatları nasıl bir örümcek ağı gibi ördüğünü göreceksin. Derya, sadece bir kadın değil. O, bir yarım kalmışlık, bir umut, bir geçmişin içinde çırpınan masumiyet. Ve Barkın… Kendi vicdanının peşinde koşarken, zamanın ve insanların arasında ezilmiş bir yalnız adam. Bu kitapta herkes biraz kırık, biraz eksik. Kimi sustuğu için, kimi konuştuğu için. Ama en çok da sevdiği için. Eğer bir yerlerde sen de kaybettiklerini hâlâ içinde taşıyorsan, Eğer geçmişin kapılarını çalıp duruyorsa geceleri, Eğer affedemediklerin seni hâlâ uykusuz bırakıyorsa… Hoş geldin. Bu kitap seninle konuşacak. Bazen fısıldayarak, bazen haykırarak… Ama her satırıyla seni sana döndürecek. Çünkü her son, biraz da başlangıçtır. Ve hiçbir tesadüf, gerçekten tesadüf değildir. - FURKAN ŞAHİN

Bazı insanlar geçmişlerinden kaçarken, bazıları geçmişleriyle yüzleşmek zorunda kalır. Venüs`ün hayatı da hiç beklemediği karşılaşmalarla, sırlarla ve yeni başlangıçlarla değişecekti. Peki ya kalbinin hiç beklemediği kişiye kapılması?

Jisung,seni seviyorum biliyorsun değil mi?

...

Jisung,seni seviyorum sadece.

...

Üzerine başka gül koklamam,asla.

...

Yüksek sosyetenin parıltılı kapıları ardında saklanan yalanlar, en çok o masanın başındakileri vurur.

Defne, zekasıyla var olduğu bu zengin ve boğucu dünyada, kocasının kurduğu görünmez bir ağın ortasındadır. Hayatını hedef alan gizli tehditler kapıya dayanıp malikaneye dışarıdan sert, disiplinli ve tehlikeli bir koruma adım attığında; içerideki tüm dengeler sarsılır.

Güvenin ihanetle, nefesin tehlikeyle ölçüldüğü bu oyunda; bazı duvarlar sadece yıkılmak için örülür. Aralarındaki mesafe daraldıkça, gerçeğin nefesi enselerinde bitecektir.

🖤

Zoya, sevdiği adamla evlenmek ister fakat adamın ailesi tarafından istenmez. Daha sonra ilişkisinde bir tuhaflık olduğunu anlar ve sevdiği adam aniden başka biriyle nişanlanır. Üstelik nişanlandığı kadın Adana`ya nam salmış Rezan Dağlı`nın sevgilisidir.

“Bazı vedalar ağızdan çıkmaz. İnsan, bir ömür aynı kişiye dönüp bakmamaya çalışarak veda eder.”

Felix sene Hyunjin uke🫰

geçmişin geride bıraktıkları gerçektende geçmiştemi kalmıştı?

"Her insan kendine yakışanı yapar, çünkü kalite asla tesadüf değildir."
T. S. Eliot

Edebiyat öğretmenliğine atanmayı bekleyen İlknur Şura Aslan, uğradığı ihanetten sonra her şeye olan hevesi birden sönmüştü.

Dört senelik ilişkisinin ihanetini gözleri önünde görünce hayatının yeni bir sayfaya bahar getireceğinden habersizdi.

Adana Beyefendisi görünümlü boksör Yunus Sarıtaş, İlknur Şura`nın ihanetten sonra tövbe ettiği ilişki konusuna sıcak bakmasını sağlayabilecek miydi?

Derin Eflal Cengizoğlu, sevilmemeyi çocuk yaşta, dedesinin duvarları arasında öğrenmişti. Hayatta kalmak için ördüğü zırh, en büyük düşmanının manevi oğluyla evlenmeye zorlandığında çatlamaya başlar. Doğu ise geçmişinin külleri arasında tek bir amaç için yanmaktadır: İntikam. İki yaralı ruhun zorunlu evlilikle başlayan savaşı, zamanla tehlikeli bir tutkuya dönüşürken, ikisi de asıl büyük darbenin çok yakında olduğundan habersizdir. Aşk dünyadaki en tehlikeli zehirdir ve o zehri sana kendi elleriyle içirecek olan, uğruna ölmeyi göze aldığın o tek insandır.

Tanrıça Kibele’nin ihanet karşısında duyduğu derin acıyı, bir kadın üzerinden tekrar öyküleştirip; onun intikamını ve hüznünü anlatan bir cinayet öyküsü..

Ateş Krallığı, tarihin en büyük ihanetiyle küle döndü. Gözlerini nasıl geldiğini bilmediği gizemli bir ormanda açan Eris, geçmişinden geriye yalnızca parçalanmış anılar taşımaktadır. Ormanın derinliklerinde yalnızca farklı ırklar yaşamaz… Kadim yeminler… Unutulmuş ezgiler… Binlerce yıldır uyanmayı bekleyen emanetler de sessizce onu izlemektedir. Yeni dostlar edinirken, her adımda kaderinin sandığından çok daha büyük olduğunu keşfeder. Bu yol onu, yüzyıllardır kimsenin giremediği Kadim Ateş Tapınağı`na götürür. Ve orada… Bin yıllık sessizliğini bozan İlk Ateş Kralı Elion`un ilk sözleri bütün hayatını değiştirir. "Hoş geldin… Büyük torunum." O andan itibaren Eris yalnızca kendi geçmişini değil… Bir krallığın kaderini… Ve belki de bütün dünyanın geleceğini omuzlarında taşıyacağını öğrenir. Çünkü binlerce yıldır suskun kalan kadim güçler yeniden uyanırken, gölgelerde bekleyen eski düşmanlar da harekete geçmektedir. Bazı krallar tahta doğar… Bazıları ise ateşin içinden yeniden doğar.

"Bazı vedalar, kalanları gidenlerden daha çok öldürür."
Yüzbaşı Evren Merih Koçer için hayat, koordinatlardan ve emirlerden ibaretti. Ta ki en yakın arkadaşı kollarında son nefesini verene kadar. Devran’ın ona bıraktığı veda mektubu, bir helallik isteği değil, büyük bir yalanın itirafıydı.
Şehadet haberiyle yıkılan Leyla, sevdiği adamın yasını tutmaya hazırlanıyordu. Ancak Evren Komutan kapısına geldiğinde, getirdiği şey sadece bir Türk bayrağı ve bir künye değildi. Getirdiği şey, Leyla’nın tüm geçmişini silecek olan acı bir gerçekti.
Devran gitmişti ama geride, kimsenin varlığından haberdar olmadığı bir çocuk ve o çocuğu bulmak zorunda olan iki yabancı bırakmıştı.
Kırık bir künyenin birleştirdiği bu iki insan, ihanetin soğuk yüzüne rağmen birbirlerine tutunabilir mi? Yoksa o büyük sır, onları da mı parçalayacak?
Burası, sözün bittiği yer değil; yalanın bittiği, yangının başladığı yer.

"Peki o zaman... Madem her şeyi yaparsın; yatağıma gir."

Alternatif gezegen, başkaldırı platonik aşkı, ölümsüzlük deneyleri bu kştaba bayılacaksınız

ZALİMLER VE MASUMLAR Bir tarafta gücün, paranın ve soyadının hüküm sürdüğü bir dünya… Diğer tarafta ise sevgiye, adalete ve biraz olsun huzura tutunmaya çalışan insanlar… Akçetinler için hayat, başkalarının kaderini belirlemekten ibarettir. Onların dünyasında güçsüz olanın sesi duyulmaz, masumiyet ise her zaman kurtuluş anlamına gelmez. Kimi insan doğuştan zalim değildir. Kimi masum da göründüğü kadar masum değildir. Bazen bir insanı zalim yapan yaşadıklarıdır. Bazen de masum görünen birinin yaptığı tek bir seçim, onlarca insanın hayatını değiştirebilir. Aşk, ihanet, intikam, aile sırları ve yıllarca saklanan gerçekler ve entrikalar... Eren ve Defne`nin yolları kesiştiğinde, ikisinin de hayatı geri dönülmez biçimde değişecektir. Eren, geçmişinin yaralarını kalbinin kapısında kilitli tutarken; Defne, o kapının ardında saklanan adamı sevmeye çalışacaktır. Fakat bu hikâyede herkesin bir sırrı vardır. Ve bazı sırlar ortaya çıktığında, masum ile zalim arasındaki çizgi tamamen ortadan kalkacaktır. Çünkü bazen… En büyük zalim, kendisini masum sanandır. En büyük masum ise, yaşadıkları yüzünden zalim görünendir. ZALİMLER VE MASUMLAR Bir aşk hikâyesinden çok daha fazlası…

Helen Minel Deren bir avukattı. Adalete inanırdı. Ta ki adalet onun kapısını hiç çalmayana kadar. Kör Alan, bir sokak çetesinin nasıl örgüte dönüştüğünü değil, bir insanın intikam uğruna neye dönüşebileceğini anlatır. Gerçek bazen gözümüzün önündedir. Ama herkesin bir kör alanı vardır.