Arkamızdan sesler gelirken göz ucuyla bakmaya çalıştım. Daha bir şey görememişken "önüne odaklan, düşeceğiz şimdi." Dedi adam. Tekrar fiti fiti koşmama odaklanırken olabildiğince hızlı koşmaya çalışıyordum. Daha fazla bacaklarım bu acıya dayanmazken "beni bırak, sen devam et." Dedim. "Olmaz, zaten geldik." Dedi. Kaşlarım çatılırken "nereye geldik?" Diye sordum. "Evlendirme dairesine! Umarım bekarsındır." Dedi. Şaka yapıyordu değil mi? Şaka. Kameralar neredeydi? Haha, güldük eğlendik, nereye el sallıyorduk? "Alt tarafı seni dövülmekten kurtardım diye beni nikahına alacak halin yok ya!" Dedim. ------- "Hangi baharı yaşıyorsun bilmem Demir ama dediğim gibi burada bitirelim." Dedim. "Sonbahar Şura, Sonbahar." Diyip derin bir nefes verdi. Arkamı dönüp yoluma devam edecekken kolumdan tutup beni kendine çekti. Vücudum vücuduna yaslanırken nefeslerimiz birbirine karıştı. İrademi korumaya çalışırken "ne yaptığını sanıyorsun?" Dedim. "Eğer bana bir şans daha vermezsen seni burada öperim." Dedi. Gözleri gözlerimin içinde dolaşıyordu. "Deneme bile. Seni mahvederim Demir." Yüzünde gülümseme oluşurken "beni mahvetmeni sabırsızlıkla bekliyor olacağım." Dedi. ------- "Bundan sonra öpebileceğin tek kadın annen olur inşallah." Dedim. "Kızımızı unutmamak gerek tabii." Dedi. "Sen delisin bence." "Delirten sensin." "Hah, daha yarım saat öncesine kadar ev arkadaşı arayan adam bir anda bana aşk pozları kesiyor." Dedim. ------- "Bu minik barlara akmak istiyor." Dedim üzgünce. "Otur evinde yemeğini, temizliğini, bakımını yap yoksa abine söylerim." "Bir idol bunları nasıl söyler, hih!" Dedim. "Bu şekilde söyler, belanın ta kendisi." Dedi eğlenerek. "Tatlı bela ama değil mi?" Dedim yeterince sevimli olamaya çalışarak. "Hem de nasıl, şerbet misin bal mı?" Dedi kahkaha atarken. "Ya abi! Zaten ihanete uğramış bir kızım." "Hadi güzelim hadi, sen ona da bela olursun zaten." ------- Kesişim 1. Kitap Kırınım 2. Kitap ------- [Kırınım adlı kitabım bu kitabın devamıdır. Dileyenler bağımsız da okuyabilir.]

" Günahların rüzgarı olsaydı yeryüzünde hiç kimse kalmazdı. " 🕯️ Kalbi kırık göğüs kafesinin arasında kalmış bir mahkum. Ve bu mahkum özgürlüğü için bir mücadele verememekte. Çünkü zihninde ölen cesetler onun özgürlüğüne gölge düşürmektedir. Göğüs kafesi boşluğunda bir ağrı vardı sebebiyse içinde çürüyen ruhlardı. Onların varlığının yaydığı karanlıktı. Emira yaşadığı her şeyin gölgesinde saklanarak hayat mücadelesi veriyordu. Kendi yalnızlığınızda boğulup kalmışken birden onu farklı bir dünya kendisine çeker. Ve o dünya da gizemlerle dolu hayatlarla karşılaşacaktır. Geçmiş geleceği olacak, geleceği ise geçmişi. Zaman kavramı yitirilecek ve her şey sonsuz bir zaman dilimi içerisinde var olup zamansız ana hapsolacak. Her yeni gün dünün acı bir hatırasıdır. Onun acılarından nefes alıp yaşamaktır. Her yeni gün dünün sancısıdır. Onun yaralarının sızısını sonsuza kadar hissetmektir. Emira bilinmeyen bir fantastik dünyada gizemli kapıları aralayrak gizemli sırlara ulaşır. Ondan saklanan ve öğrenilmesi istenmeyen sırları keşfeder. Bu sırlar açığa çıkarken yaşamında onu derinden sarsan bir aşk onu bulur. Ama sandığı şeylerin çok farklı olduğu gerçeğiyle yüzleşir. Aşk, ihanet ve dostluk... Bu üç kelime onun hayatında büyük bir devrim yaratır. ⚖️🛡️⚖️

Tahtalar unutulmaz. İhanet ise sonsuza dek şarkı söyler...

Abisinin kaçırma hatası yüzünden acımasız Boran Akdağ ile berdel evliliği yapmak zorunda kalan Asya Demir için hayat bir zindana dönüşür. Boran ise bu zoraki evliliği kalbine bir ihanet olarak görmektedir; çünkü o, henüz 11 yaşındayken göl kıyısında ölümden kurtardığı ve adını "Asiye" olarak bildiği çocukluk aşkına yıllardır sadıktır. Karşısındaki kadının aslında canından çok sevdiği o küçük kız olduğunu bilmeyen Boran, geçmişinin intikamını ve öfkesini Asya’dan çıkararak ona dünyayı dar eder. Boran, nefret ettiği karısının aslında yıllardır aradığı "göl kızı" olduğunu öğrendiğinde her şey için çok mu geç olacaktır? Mardin’in sert töre duvarları arasında sıkışıp kalan gizemli bir çocukluk aşkının ve büyük bir yüzleşmenin hikayesi. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yavyımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

Dudaklarında alaycı, bir o kadar da karanlık bir gülümseme belirdi."Yatağıma gir" dedi. Wattpad kitabı gibi hissettiriyor. Bir şans verip okuyun, asla pişman olmazsınız.

Annesiyle normal bir hayat süren Ares. Uzun zaman sonra yeniden teyzesini görecek olmanın heyecanını yaşıyordu. Teyzesiyle birlikte hayatlarına dahil olan adam hayatlarını tamamen değiştirecekti. Ares her şeyden kurtulduğunu sanıyordu ancak kaderin başka planları vardı.

"Bana bir evlat verirsen, baban yaşar." Bu cümleyle başladı her şey. Nil için hayat o an ikiye ayrıldı: Babasının aldığı her nefes ve hiç tanımadığı bir adamın, Vefa Kerim Düzkaya’nın buz gibi dünyasında ödeyeceği ağır bedel. Bir yanda dini nikahın gölgesine sığınmış iki yabancı, diğer yanda silahların patladığı, sırların döküldüğü ve sadakatin kanla sınandığı bir savaş... Nil, o altın kafese sadece babasını kurtarmak için girmişti; ancak kalbinin o kafesin anahtarı olacağını hiç hesaba katmamıştı. Önce karanlığı aydınlatan Umut doğdu, sonra küllerinden yeniden doğan bir aşk... Şimdi fırtına dindi, silahlar sustu. Geçmişin yaraları, minik bir elin dokunuşuyla iyileşebilir mi? Kırılmış bir kalp, kendisini en çok acıtan adamda huzuru bulabilir mi? Vazgeçmeyenlerin, affedenlerin ve her şeye rağmen aşkı seçenlerin sarsıcı hikayesi. Eğer hazırsan, Araf’a hoş geldin.

Visal adı yeraltında bir efsane gibi fısıldanan, kusursuz planlarıyla tanınan bir hırsız. Ama bu kez hedefi sadece bir kasa ya da sıradan bir mücevher değil. Crimson Pact`e girebilmek için önüne konan görev, onu geri dönüşü olmayan bir oyunun içine sürüklüyor. Güneş Elması`nı çalmak. Elmasın sahibi Batın. Gücünü paradan alan bir iş insanı gibi görünse de, karanlık dünyanın derinliklerinde "Kartal" adıyla bilinen, acımasız bir mafya lideri. Kimliğini saklayan, herkesi yöneten ve asla hata yapmayan biri. Visal`ın bilmediği şeyler ise planından çok daha tehlikeli. Çalması gereken elmasın sahibiyle kaderinin çoktan kesişmiş olması ve daha da kötüsü, girmeye çalıştığı Crimson Pact`in ardındaki ismin Batın olması. Av mı, avcı mı? Güvenin bir zayıflık, ihanetin ise kaçınılmaz olduğu bu dünyada Visal, en büyük kaçışını planlarken aslında kendi sonuna mı yaklaşıyor?

Kalbine gömdüğü kadın, yıllar sonra karşısına bir yangının ortasında çıktı. Alara unuttuğunu sandı. Gökhan vazgeçtiğini. Ama bazı aşklar ne zamanla silinir... Ne de ateşle kül olur. Susarak korudukları her şey, şimdi gözlerinde yankılanıyor. Ve bu kez, ne mesafe var aralarında... Ne de kaçacak bir yer. Bazı aşklar, viraneden doğar. Tıpkı onlarınki gibi.

"Bana on sekiz yıl boyunca bir yalanı yaşattılar." Yedi nüfuslu, rutubet kokan, her köşesine sefaletin sindiği o evin istenmeyen kızıydım ben. Üzerime giydirilen başkalarının eskileri, sofrada bana düşen o en küçük pay ve ne yaparsam yapayım o gözlerdeki `yabancı` bakış... Hepsi benim gerçeğimdi. Ben Sıla`ydım; İstanbul`un arka sokaklarında unutulmuş, o yoksul ailenin sığıntı kızı. Ta ki o rüyalar başlayana kadar. Zihnimin duvarlarını yıkan, gözlerimi kan ve intikam hırsıyla açmama sebep olan o fısıltılar bana kim olduğumu haykırıyordu. Ben o döküntü evin kızı değildim. Ben benden çalınan bir hayatın, arkamdan çevrilen karanlık oyunların ve kanla yıkanmış bir tahtın tek varisiydim. Beni bir çöplükte büyümeye mahkum eden gerçek ailem... Yıllarca bana `kızımız` diyerek o iğrenç yalanı sürdüren sahte ailem... İçimde uyanan bu karanlık gücü artık durduramam. Gölgelerin ardındaki o geçidi bulacağım. Oraya, ait olduğum yere gideceğim. Ve benden çalınan her bir saniye için, hepsinden hesap soracağım. Merhamet yok. Sadece intikam var.

KAYBOLAN HAYATLAR, SAKLANAN GERÇEKLER, ALINACAK İNTİKAMLAR, YAPILAN PLAN VE STRATEJİLER……

Her şey babamın borçları ile başladı anlaşmalı bir evlilik ile Burak pırlanta ile evlendim aynı evde yaşıyorduk ama yabancıydık ben cumhuriyet savcısı Zeynep akay oysa bu zengin Burak pırlantanın ne iş yapacağın bile merek etmiyordum ama bilmediğim bir şey vardı o en korkrulan Rus mafya babası Burak pırlantaydı ve ben bunu anlamamıştım Rus ve türkiye yer altın yöneten bir kraldı her şey bir dava borçlar ve o kalbimdeki his ile başladı...

Yüzüme bakmıyor, gözlerini kaçırıyordu. Belinden silahını çıkardı. Ne yapıyordu bu? Beni mi öldürecekti? Bakışlarını silahtan çekti ve ilk defa gözlerime değdirdi. "Ne o?! Beni mi öldüreceksin bu sefer?!" diyerek burnumdan soludum ve ekledim, "Sen planları tuzla buz etmeyi seversin nasıl olsa." Hareleri hâlâ gözlerimde dolanıyordu. Elini uzatıp "Al." dedi. Önce silaha sonra ona baktım. Kafam karışmıştı. 🧭 Geçmişin hayaletleri aralarında birer kurşun gibi dolaşırken, silah bu kez el değiştiriyordu. Gözlerindeki nefret mi daha keskindi, yoksa o tanıdık hayal kırıklığı mı? Planlar tuzla buz olmuş, güven çoktan toprağa gömülmüştü. Şimdi elindeki metale bakarken tek bir soru vardı: İntikam mı, yoksa sadakat mi? Sence hangisi kazanır?

Aynı mahallede büyüyen Mehmet ve Suna yıllardır birbirlerini sevmektedirler. Aralarında ki bu aşk bir nişanla taçlandığında bu mutlu günleri bölen bir görev gelir Mehmet`e. Uzun süren görevi sona erdiğinde memleketine gelen Mehmet hiç beklemediği bir şeyle karşılaşır. Suna ölmüştür... Hayatının başına yıkıldığını hisseden Mehmet bu süreçten nasıl çıkacaktır, nasıl zorluklarla karşılaşacaktır?

Bazı hisler sevilmez. Bastırılır. Ama bastırılan her duygu, bir gün kanar. Karışık Hisler, doğruyla yanlışın, aşkla nefretin birbirine karıştığı bir evren. Burada herkes bir seçim yapar. Ve her seçim, bir bedel ister. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

lisede sevgili olan çiftimiz Lina Mavi Yalçın ve Alp Demirhan. bazı sebeplerden dolayı ayrılmak zorunda kalırlar. ayrıldıktan 8 yıl sonra Alp Demirhan`ın bir oğlu olur fakat karası ile boşanırlar. 6 aylık olan bebeğine bir bakıcı bulmak ister Alp Demirhan. ve ona gelen bir mesajla bakıcılığı asistanına kabul ettirir. ve 8 yıl sonra yeniden karşılaşacak olan çiftimizin biri`nin oğlu vardı fakat diğeri sadece sevdiği adamı beklemişdi. Kader onlara ne bekletiyordu. birbirlerine bir şans daha verecekler miydi? yoksa sadece bakıcı ve patron ilişkisi mi geçecekler aralarında?

Naz, herkesin kolayca suçlayabildiği fakat kimsenin gerçekten dinlemediği o kişiydi. Gülümsemesi sahteydi belki, ama kimse gerçeği görmek istemedi. Çünkü gerçekler, insanların kurduğu hikayeleri bozar. Bazı anlar, sessizce her şeyi değiştirdi; hiçbir kelime söylemeden, tüm dengeleri altüst etti.

Taşların güç kaynağı olduğu evrenler, Her evrenin bağlı olduğu bir Taş, Her Taş`ın seçtiği bir hükmedici... Burada kaderi Taşlar belirliyor. Efsaneleri Taş okuyucuları yazıyor. Dengeleri hükmediciler koruyor. Tercihler ve Sonuçları... Yasak bir aşkın meyvesi olan melez gözlerini açtığında tüm dengeler bozulacak. Kaderin yazgısı yeniden şekillendiğinde Taş okuyucularının kadim efsaneleri korkunç fısıltılara dönüşecek. Peren, içinde bulunduğu buhrandan kurtulmak için gittiği kampta, kaderiyle yüzleşeceğini bilmiyordu. Gözlerini açtığında sırlar perdesi aralanacak; ortaya çıkan gizem uğruna vereceği savaş, onu ya hayatta bırakacak ya da ölüme sürükleyecekti.

Aileniz için ne kadar büyük fedakarlıklar yaptınız? Ben evlendim. Hemde hiç tanımadığım bir adamla. Şimdi ise önümde iki seçenek var. Ya çok mutlu olacağım ya da bu dünyaya geldiğime lanet edeceğim. Ben Ala Defne Demir. Bu benim hikayem.

Lunabella... Ay gibi güzel... Ama onun için daha çok `ulaşılmaz` demek. Kendine bu ismi verdiğinde doğduğu dünyanın karanlığını düşünmüştü. Kendi yolunu kendi aydınlatmalıydı. Yanmayı bile göze alırdı. Kendi için gerçekten bir şey istemişti ve yanmayı dahi göze aldı. Her aydınlığa sebep olan bir karanlık vardı. İşte başta, en çok da bu yüzden Lunabella`ydı. Lunabella daha güçlüydü, daha soğuk görünürdü ve ulaşılmayacak kadar uzaktaydı. Tüm bakışlar onun üzerindeydi. Sahne ışıklarının altında kusursuz bir soprano, ulaşılmaz bir ses, dokunulmaz bir hayaldi. O bir ay gibi parlarken sahnede herkes ne kadar büyüleyici olduğunu konuşurdu. Kimse daha ilerisine gidemezdi. İşte en sonunda da bu yüzden Lunabella`ydı. Çünkü o ulaşılamazdı. Ancak o ışıkların ardında gölgelerin arasına saklanan gerçekler, karanlık bir dünyanın ve silinmeyen bir geçmişin emarelerini taşıyordu. Tüm bunlara sebep olan o karanlık, bir başkasının doldurduğu varlığıyla artık daha az yalnız hissettiriyordu. Daha az korkunç, daha katlanılabilir. Daha cesur, daha özgür. Gerçek sen, sen olduğunda bir insanın yanında; kim bu güveni hissetmezdi ki? Kim buna tutunmazdı? Bir ilk yaşanıyordu. Valerio ona yaklaşırken, Isabella ilk kez kendini güvende hissetti. Isabella ona güvenirken, Valerio ilk kez tereddüt etti. Ne var ki bazı ilkler, sonu getirir; Sonuçta... ay bile ışığını ödünç alırdı, değil mi? -

Suçun gölgesinde kurulan dostluklar, ihanetle sınanan aşklar ve kül olmuş hayatlardan yükselen birer taç… Alper “Çakal”, Bora “Çelik” ve Vural “Gölge”... Yasadışı ticaretin içinde var olmayı seçmiş, kendi adaletlerini kendi kurallarıyla yazan üç adam. Ama geçmişleri ve sırları, sadece düşmanlarını değil, kalplerini de hedef alıyor. Alara ve Bora’nın tutkulu ama yıkıcı aşkı, bir fotoğrafla darmadağın olurken; sahnede görünmeyen oyuncular yeni planlarını devreye sokuyor. Karanlık sokaklar, kirli eller ve suskun intikamların hüküm sürdüğü bu dünyada, herkesin canı yanacak. Taç giymek isteyen, önce kül olmayı göze almalı...

Araf Mührü, gölgelerin içinden dünyayı yöneten; bünyesinde acımasız suikastçılar, zeki kumarbazlar ve sınır tanımaz kaçakçılar barındıran karanlık bir örgüttür. Bu dünyada sadakat bir yeminle mühürlenir, ihanet ise ancak kanla temizlenir. Çünkü Araf`ta affedilmek, sadece bir illüzyondan ibarettir... İhanetin ağır bedeli, hiçbir şeyden haberi olmayan Roza`nın üzerine bir kabus gibi çöker. Örgütün soğukkanlı suikastçıları tarafından kaçırılan Roza, içine düştüğü bu zifiri karanlıktan çıkmanın yollarını ararken; kendini hiç ummadığı tehlikeli isimlerin arasında bulur. Sırlar birer birer gün yüzüne çıktığında, bildiği doğrular yerle bir olur. Araf Mührü bir kez vurulmuş, kader yeniden yazılmaya başlanmıştır. "Kurban mı olacaksın, yoksa mühre hükmeden mi?"

Bir evliliğe giren üçüncü kişi, güveni zedeler, sevgiyi tüketir ve yuva sessizce dağılır. Çünkü evlilik iki kişi arasında yapılır üçüncüsü her zaman yıkımdır. Çünkü araya giren kişi o kalpler arasında ki bağı sessizce koparır. Ve evliliğin temelden sarsılmasına neden olur. Ben Helin karahan çocuğum olmuyor diye üzerine kuma getirilen kadınım. Sorun sende dediler, başımı eğdirdiler. Ama susmayacak, üstüme kuma getiren kocamı boşamak için elimden ne geliyorsa yapacaktım.

Sıla ve Çağrı, kaybolacaklarını bilmeden bir yola çıkarlar. Bu yolda tümsekler, tuzaklar bitmez. Hepsinin üstesinden gelirler; fakat bir tuzağı atlatamaz ve bir kuyunun içine düşerler. Kuyudan çıkabilmek için birbirlerine ihtiyaçları vardır. Ama inatları ve hırsları o kadar kuvvetlidir ki; aşkı, tutkuyu ve arzuyu içinde barındıran kalplerinden habersizdirler. Lakin kalplerinde bir o kadar da nefret, öfke ve acı vardır. Bakalım zamanla hangisi daha ağır basacak? “Peki sen, Çağrı, benim kalbime ışık olabilecek misin?” dedim titrek bir sesle. “Çünkü kalbim kapkaranlık, hiçbir şey hissedemiyorum.” Peki siz, kalbinizdeki ışığı bulabilecek misiniz?

Gözleri gökle buluştuğunda yaşam, dansı rüzgarla harmanlandığında yıkım getirecek. Sizin nefretiniz, onun zaferine dönüşecek. Sudan uzak dur. Rüzgara kapılma. Kayıp ruh aradığını buluncaya kadar sonsuz döngünün içindeki yaşam devam edecek. -Yaşamın Kehaneti, sayfa üç.