"Her insan kendine yakışanı yapar, çünkü kalite asla tesadüf değildir."
T. S. Eliot

Edebiyat öğretmenliğine atanmayı bekleyen İlknur Şura Aslan, uğradığı ihanetten sonra her şeye olan hevesi birden sönmüştü.

Dört senelik ilişkisinin ihanetini gözleri önünde görünce hayatının yeni bir sayfaya bahar getireceğinden habersizdi.

Adana Beyefendisi görünümlü boksör Yunus Sarıtaş, İlknur Şura`nın ihanetten sonra tövbe ettiği ilişki konusuna sıcak bakmasını sağlayabilecek miydi?

— Kapıyı açmamız gerekiyor. — Sen delirdin mi? Dışarıda ne olduğunu gördün! — Peki burada kalırsak ne olacak? Dışarıdakilere güvenmediğim kesindi Peki ya içerdekilere? 𝓛𝓲𝓼𝓮𝓭𝓮 𝓩𝓸𝓶𝓫𝓲 i𝓼𝓽𝓲𝓵𝓪𝓼ı!

Bazı insanlar hayatına tesadüfen girer. Bazılarıysa seni değiştirmek için. Ben dostluğu, aynı yaraya birlikte katlanmak sanmıştım. Oysa bazı insanlar en karanlık uçuruma seni kendi elleriyle iterken bile yüzüne gülümseyebiliyormuş. İhanet… Bir düşmandan geldiğinde yalnızca öfke bırakır. Ama sevdiğin insanlardan geldiğinde, içinde yavaşça büyüyen bir enkaza dönüşür. Çünkü insan en çok, güvendiği yerde kırılır. Bir zamanlar aynı gökyüzüne baktığım insanlar artık bambaşka dünyaların parçasıydı. Ve ben, geçmişin küllerinin arasında ayakta kalmaya çalışırken, onların hangi tarafta olduğunu anlamaya çalışıyordum. Bu; dostlukların parçalandığı, sırların kan kadar ağır olduğu ve herkesin birbirini yaraladığı bir hikâye. Çünkü bazen insanı yok eden şey nefret değil… En yakınındakilerin sessizce sırtından vurmasıdır. Aynı gökyüzü altında, farklı dünyalarda… Biri yıkıldığında, diğeri gerçekten ayakta kalabilir mi?

12 yaş. O yaştan geriye kalan tek şey, göğsüne mühürlenen bir kurşun iziydi.

​Babası, karanlık bir gecenin tam kalbinde katledildiğinde, Ada Çelik`in hayatı küle döndü. Ancak o küllerin arasından bir intikam ateşi doğdu; zehirli bir yemin. O, yalnızca bir hedeften ibaretti: Yıkım.

​Şimdi geri döndü.

​Hedefinde, babasının ölümünün üzerindeki perdeyi tutan, yalan üzerine kurulu bir imparatorluk var: Zirve Holding. Ve o imparatorluğun tepesinde, Ada`nın kalbine giden tüm yolları kapatan, buz gibi bir varis duruyor:

​Sarp Kara.

​Soğukkanlı, karizmatik ve tehlikeli. O, Kara`nın en parlak ve en keskin gölgesi; babasının acımasız yöntemlerini modernleştiren, zeki bir lider.

​Ada, attığı her adımı ezberlediği bu oyunda, Sarp`ın giderek artan merakı ve delici bakışlarıyla karşı karşıya. Nefret, hesaplaşmanın tek yakıtıyken; arzu, beklenmedik bir mayın tarlası oluyor. O, öfke ve çekimin kesiştiği o tehlikeli, ince çizgide yürüyor. Güvenmek, yeniden ihanet etmektir, ama bu yolda yalnız kalmak, yıkıma davetiyedir. Kendi geçmişinin gölgeleriyle de yüzleşmek zorundadır.

​İhanet. Tutku. İntikam.

​Bu kez sadece bir kalp kırılmayacak. Bu kez, Ada`nın ateşi, Kara ailesinin Zirve diye adlandırdığı o imparatorluğu, temelinden sarsacak.

​Çalınan hayatların bedeli, ne kadar Kara olabilir?

​“Bu eserin tüm telif hakları yazara aittir. İzinsiz kullanılması hâlinde hukuki takip yapılacaktır.”

Dört yıl önce, hayatının en mutlu dönemlerinden birini yaşadığını düşünen Efsun’un dünyası, nişanlısı Sarp’ın ihanetini öğrenmesiyle bir anda altüst olur. Geleceğini birlikte kuracağına inandığı adamın başka bir kadınla çekilmiş fotoğrafları, ona yalnızca aşkın değil, güvenin de ne kadar kolay yıkılabileceğini gösterir.

Ancak bu ihanet, Efsun’un hayatında açılacak karanlık kapıların yalnızca başlangıcıdır.

Aynı lisede okuyan Iso ve Fadime’nin hikayesi…

“Seni asla sevmeyeceğim…” Alaz’ın sözleri kalbime hançer saplamıştı. Gözlerimin dolmasını engelleyemedim.”Tamam…” dedim çatallayan sesim ile, Alaz sinir ile üstüme yürümeye başladı bir adım geriledim. Gözlerimden akan yaşlara hakim olamadım ve gözlerimi kapadım bir adım daha geriledim, “Alaz dur! Yaklaşma… Lütfen beni korkutuyorsun!” Dedim ve ağlamaya başladım. Alaz buz kesmiş gibi olduğu yerde durdu, ellerimi yüzüme kapatıp yere çöktüm, “Özür dilerim! Özür dilerim! Özür dilerim Alaz… Hiç gelmemeliydim… Özür dilerim…”

ZALİMLER VE MASUMLAR Bir tarafta gücün, paranın ve soyadının hüküm sürdüğü bir dünya… Diğer tarafta ise sevgiye, adalete ve biraz olsun huzura tutunmaya çalışan insanlar… Akçetinler için hayat, başkalarının kaderini belirlemekten ibarettir. Onların dünyasında güçsüz olanın sesi duyulmaz, masumiyet ise her zaman kurtuluş anlamına gelmez. Kimi insan doğuştan zalim değildir. Kimi masum da göründüğü kadar masum değildir. Bazen bir insanı zalim yapan yaşadıklarıdır. Bazen de masum görünen birinin yaptığı tek bir seçim, onlarca insanın hayatını değiştirebilir. Aşk, ihanet, intikam, aile sırları ve yıllarca saklanan gerçekler ve entrikalar... Eren ve Defne`nin yolları kesiştiğinde, ikisinin de hayatı geri dönülmez biçimde değişecektir. Eren, geçmişinin yaralarını kalbinin kapısında kilitli tutarken; Defne, o kapının ardında saklanan adamı sevmeye çalışacaktır. Fakat bu hikâyede herkesin bir sırrı vardır. Ve bazı sırlar ortaya çıktığında, masum ile zalim arasındaki çizgi tamamen ortadan kalkacaktır. Çünkü bazen… En büyük zalim, kendisini masum sanandır. En büyük masum ise, yaşadıkları yüzünden zalim görünendir. ZALİMLER VE MASUMLAR Bir aşk hikâyesinden çok daha fazlası…

Bir insan celladıyla nasıl tanışır ? "Senin benden başka ıssız sokağın olamaz Portakal çiçeği"

pars kara

demir koral

Aras şahin

arya şahin

Atlas şahin

Mert şahin

lavin Korkmaz

ışıl sancak

Bin yıl önce yazılmış bir lanet ve bin yıl sonra doğan bir kız çocuğu.
Bin yıl boyunca verilen savaşlar yalnızca küçük bir kız çocuğu içindi. Kazanılan zaferler ve asla kaybedilmeyen topraklar.
Ejderhalar ve kadim büyücüler. Bozulmaya çalışılan lanet bozulamadığında gelecek olan kız çocuğunu bekleyen sırlar. Kendi içindeki arayışı yanlış yerde başlatan bir kız ve onu bekleyen asırlık bir dünya.
Ve bunların bütün cevapları da bu kitapta. Fantastik bir dünyaya yolculuk yapmaya ne dersiniz?

Hiç, bir maskenin içindeki kehaneti hissettiniz mi?

-Ben hissetmiştim. 98 gün boyunca tutulduğum malikânenin içerisinde, tek başıma.
Fazla insan, fazla kaos. Fazla kaos, fazla ses. Fazla ses, fazla tanıdık sesler. Fazla tanıdık sesler, birikmiş geçmiş.... "Fazlaca duygu hissettiren cansız maske"
Biz zıt kutup klişesiydik, bir klişeden başka bir klişe oluşturan; biri karanlığa zorlanan, diğeri de başlı başına karanlık olan iki insan

“Ben ak’dım o Kara’ydı.”

Bugün tam bir ay oldu buraya geleli. Dört duvarın arasındayım. Küf kokuyor burası, biraz da is. Derin bir koku çekiyorum içime, işte diyorum kendime; İşte benim yaşama sebebim bu. Zar zor sığdığım yatak bu gece bana dar olmakta kararlı, uyku denen o lanet şey girmiyor gözüme. Bedenim bir külçeden farksız, dört gündür uyumamışım. Yine girmiyor. Gözümü her kapattığımda cesetler beliriyor o karanlıkta. Ceset denmez ona, olsa olsa leştir o. Derdi amcam yanımda olsaydı. Haklı, leşti her biri. `İlk günler kusarsın sürekli, uyuyamazsın, rüyana girer kabus ederler.` Demişti amcam, şimdi söylediği her şeyi yaşıyorum. Apansız bir ürperti geliyor engel olamadığım, rüyalarımı kabus ediyorlar epey bir vakittir. Bunların hepsi birkaç aya mazi olacak, biliyorum. Ne artık rüyama girecekler, ne de leşlerini görünce kusacağım. Ben artık öldürmek için yaşayacağım. Ben kim miyim? Ben Dinçer, Dinçer Demirsoy. Başka da hiçbir şey değilim zaten. Hayatta bir şey olmak için işte şimdi tam da buradayım. Tek bir kelimeyle anlatamadığım bu şehirdeyim. Ölü kentteyim, ölü zırhlarının içindeyim, leşlerin her gün daha da arttığı bir mezarlıktayım.

İntikam ateşi yüreğine düşen küçük bir kız çocuğu. Ailesinin kanını yerde bırakmamak için çabalayan bunun sonucunda çok şey feda eden güçlü bir kadın. Yedi yaşındayken yaşadığı köye baskın yapılması sonucunda ailesini kaybeden Umay yıllar sonra intikam almak için ela gözlerinin sahibi olan kişinin karşısına çıkar. İntikam yolunda adım adım ilerlerken hayatına giren yeni insanlarla gerçeklere kavuşur. Bir aile kaybederken yeni bir aile edinir.

Çıktığı bu yolda intikamın en çok kendisini yakacağını bilmeden adım atar. Oysaki önünde onu bekleyen yalanlar, ihanetler ve daha fazlası vardır.

Peki asıl gerçekler yüzüne vurduğunda intikam almaya devam edebilecek miydi?

BU KURGUDA GEÇEN OLAY VE MEKANLAR BİRER HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK OLAYLARLA HİÇBİR BAĞLANTISI YOKTUR.

BU HİKAYE TÜM ŞEHİTLERİMİZE VE UNUTULAN ŞEHİTLERİMİZE İTHAFEN YAZILMIŞTIR.

Hayallerini yaşatmak isteyenlere...

YANLIŞ BEYAN “Bazı yalanlar imzalanır. Bazıları yaşanır.” Hayatını kendi kurallarıyla yaşamaya çalışan genç bir kadın, kaderini değiştirecek bir yolculuk ve geçmişi sırlarla örülü, güvenilmemesi gereken bir adam... İstanbul`dan Japonya`ya uzanan bu hikâyede aşk, ihanet ve gerçek birbirine karışırken, atılan her adım yeni bir sırrın kapısını aralayacaktır. Peki, her şeyin bir yalan üzerine kurulduğu bir dünyada, iki insanın birbirine duyduğu aşk ne kadar gerçek olabilir? Çünkü bazen insanın verdiği en büyük yanlış beyan, sevmediğini söylemesidir.

Şef Tarık Dibitutan ve Enise`nin romantik komedi evrenine hoşgeldiniz🥧 Tarık’ın kazara elindeki tuz dolu cam şişeyi düşürüp kırmasıyla Enise’nin sağ gözü seğirmeye başladı. Elindeki delik cüzdanın içini göstererek “yeter Tarık” dedi. Sabrının son damlasının da taştığı dağılmış topuzundan belli oluyordu. “Hafızanı kaybetmiş olabilirsin ama Maşallah iştahın yerinde! Bu kadar pahalı malzemeleri almak zorunda mıydın?” Tarık, sanki kulağında sinek vızıldıyormuşçasına omuz silkti. Bakışlarını çok beğendiği sunum tabağından ayırmayarak yanıtladı. “Kim olduğumu gerçekten hatırlamıyorum ama sanki dünyanın en güzel sosunu keşfetmişim gibi hissediyorum.” Yüzüne şımarık bir çocuk gülüşü takınarak ekledi. “Tadına bakmak istemez misin, Karamel?"

1712 yılında başlayan süper güçlerin savaşı...

Ya çok istediğin bir kitabı ararken kendini yüzyıllardır saklanan karanlık sırların içinde bulursan?

Hilal Deniz ve Pamir Altan hem 20 yıllık bir davayı çözecekler hemde birbirlerine olan nefretlerini de davaya dökecekler

“Zehir, kana karışan ölümcül bir madde değil. yavaşça kulaktan içeri sızan ve ruhu en baştan yanlış notaya basmaya zorlayan bir melodidir" Büyük bir ses yarışması. Milyonların izlediği ekranlar, parlayan sahne ışıkları ve kusursuz görünen bir hayal... Her şey o hazırlık odasına adım atana kadar muazzam bir masaldı. Oysa kapılar bir kez üzerimize kapandığında, bu parlak stüdyonun aslında insanları birer piyon gibi kullanan sadist bir kapan olduğunu anladık. On yedi yarışmacı. Hayatta kalmak için birbirini harcamak zorunda kalan on yedi ruh. Ve bu ölümcül akordun tam ortasında, Destina`nın karşısında duran o çocuk: Ares. Kameraların sevgilisi, herkesin tanıdığı o ünlü yüz... Ama bu duvarların arkasında gözlerindeki o tehlikeli karanlığı saklayamayan biri. Birimiz yaşayacak, on altımız öleceğiz. Peki ya birbirimizden nefret ederken aynı nefese muhtaç olmak bu oyunun en zehirli kuralıysa? Perde kapanıyor. Hangi nota susacak?

Hayalleri ve umutları olan sıradan üniversite öğrencileriydik. O amfide tek istediğimiz İtalya’ya gitmek, hayatımızı daha yaşanabilir kılmaktı. Biz sadece acılarıyla ve sevinçleriyle birbirine tutunan beş çocuktuk. Ve hep beraber o kağıdı imzaladığımızda bizi içimizdeki çocuktan koparacaklarını bilmiyorduk.

Öte yandan, İtalya’daki Kuzey Marcello Mancuso’nun da bu işten payını alacağını tahmin edememiştik. Geçmişin acısı yüzünden bugünün masumiyetinden intikam almak isteyen acımasız lider, oğluna bir görev vermişti: Serçeyi bulup kanatlarını kırmak.

Bu, Kuzey için sıradan ve anlamsız bir görevken çocuklar için masumiyetlerinin son serzenişiydi. Onun karanlık dünyasında buna benzer çok şey olurdu. Ama bilmiyor ki o karanlık dünya bugün cılız bir ışıkla aydınlanacak ve o ışığın tek dileği onu yakmak olacak.

“Çünkü bilirsiniz; bir serçenin ilk gözyaşı, kanatlarına düşen ilk kurşunudur. Serçe, ağladığında ölür ve onun sustuğu yerde, gökyüzü bile çaresizce siyaha boyanır.”

Yine parmaklarımı kütlettim, ellerim kavuşup birbirlerine baskı uygulamaya devam etti. "Peki, ya sana ihaneti başarırsa ve kaybeden sen olursan"

Bir süre düşündü, belki de aklında toparladı. Derin bir nefes aldı. Bunun cevabını gerçekten de merak ediyordum. İnanmıyordum, bana bir şey olacağına. Hata mı ediyordum? Belki de. Fakat istesemde olmuyordu.

"Ben tek başıma kaybetmem. Ben kaybedersem çevremdekiler de kaybeder."

Durmadım, devam ettim sormaya. "Ya senin yakınında değilse?"

"Uzağımda olması neyi değiştirir? Ben kaybedersem tek kaybetmem. Yakınımdaysa benimle birlikte dibe batar. Uzağımda ise tek başıma patlamam. Ben yanarsam yakarım."

İleride ki yapılan kendi cenaze törenime bakıyordum. Evet yanlış duymadınız kendi cenaze törenim. İşte böyle başlamıştı, 15 yaşında ki Hazal ölmüş, 25 yaşında yeni bir Clara gelmişti dünyaya...

Çatlaklar Çağı — 317. Yıl
Vareth`te hiçbir şey karşılıksız gerçekleşmez.

Bir hayat kurtarılır, başka bir yerde bir şey kaybolur. Geçmiş değiştirilir, hiç yaşanmamış olayların izleri ortaya çıkar.

Buna Karşılık denir.

Yüzyıllar önce yaşanan Büyük Eksilme`nin ardında saklanan gerçek, çoktan tarihe gömülmüştür. En azından herkes buna inanmaktadır.

Ta ki İlya, ölmüş bir kadının ölümünden yıllar sonra imzaladığı bir belgeyi bulana kadar…

Birbirine güvenmeyen dört yabancı, geçmişin çelişkilerini araştırırken kendilerini dünyanın bütün kurallarını sorgulatacak bir sırrın içinde bulur.

Bazı gerçekler dünyayı değiştirebilir.

Bazılarıysa dünyanın neden var olduğunu bile sorgulatır.

Peki ya tarihten silinen şey insanlar değilse?

Ya asıl eksik olan, hiç kimsenin hatırlayamadığı bir nedense?

Vareth`te her şeyin bir bedeli var. Gerçeği öğrenmenin bile.⚔️

Zoya, sevdiği adamla evlenmek ister fakat adamın ailesi tarafından istenmez. Daha sonra ilişkisinde bir tuhaflık olduğunu anlar ve sevdiği adam aniden başka biriyle nişanlanır. Üstelik nişanlandığı kadın Adana`ya nam salmış Rezan Dağlı`nın sevgilisidir.