O, 04.45`te kalkar. O, Gece 03.00`te uyur. O yüzücü O futbolcu İkiside mimar İkiside inatçı Jüri haftasında rakip oldular. Hayatta birbirlerine rakip oldular. Peki ya kalpte?

Bir karı koca düşünün kendi seçimleri yüzünden üçüz çocuklarının doğumda öldüğümü zannediyorlar. Ama aslında üçüz çocukları parla,Atilla ve dorukhan çok farklı hayatları yaşayan insanlar olmuşlar. 17 yaşanan kadar şüren bu yanlış,aslında sadece küvezdeki nöbetçi doktorun hatası yüzünden gerçekleşen bir sorun. Ve ben sizi davet ediyorum!!! Evet ,evet davet. Sizi Ailesi yüzünden panik atak hastası olan parla`nın, Kalp hastalığı yüzünden yaşıtları gibi doya doya gençliğini yaşayamayan dorukha`nın Ve Bir yıl önce ailesini trafik kazasında kaybedip ,tüm hayatı darma duman olmuş atillanın hayatına davet ediyorum.

Bütün kusursuzluğuyla parlar dolunay. Ama her dolunayın bir karanlık yüzü vardır, değil mi? ​Arya da öyleydi. Yüzü ay ışığı kadar kusursuz, kalbi ise mühürlüydü. O, kendi hayatının tehlikesini bilmeden uyurken, en yakınındaki sırdaşı Ekin, aralarındaki yaş farkına rağmen güçlü bir bağla ona siper olmuş, sessizce nöbet tutuyordu. ​Ta ki o meçhul Çağan, Arya`nın sadece kendi hayatını değil, kalbinin atış ritmini de değiştirene kadar. ​Masumiyetin ve hastalığın birleştiği bir öyküde, aşk, hayata tutunmanın tek yolu olabilir miydi? Ya da yeni bir başlangıç, o kırılgan kalbi daha büyük bir tehlikeye mi atacaktı? ​Okuyacağınız bu hikâye, sekiz yaşındaki bir çocuğun gölgesiz gülüşü ile hayatın acı gerçeği, güçlü bir dostluk ve beklenmedik bir aşk arasında kurulan bir köprüdür.

Marinada vakit gecirirken suya dusen kız uzun sure sudan çıkmayınca peşinden atlayan Emirin bilmedigi bisey vardı:kız profesyonel yüzücüydu ve suya özellikle atlamıştı...

Hayatlarının en kötü dönemlerini birlikte geçiren bir çift.. Hiçbirseyleri yok ama birbirleri var. İnci Nilay ve Barış`ın hikayesi..

"Bazı geçmişler tamamlanmış gibi gözükse de aslında her şeyin bir zamanı vardır ve her geçmiş bir gün kendi anında ortaya çıkar."

Ankara`da yaşayan İzel için hayat; disiplinli ve başarılı bir yüzücü olduğundan dolayı yaptığı yarışma antrenmanlardan sonra süren yorgunluk ve birbirinin aynısı geçen günlerden ibaretti. İnsanlarla arasına mesafe koymayı öğrenmişti. Çünkü bazı kırgınlıklar insanı sessiz yaşamaya alıştırırdı Akif ise soğuk bakışları, kurallara bağlılığı ve kimseyi kendine yaklaştırmayan tavırlarıyla üssün en ulaşılmaz insanıydı. Onun için görev her şeyden önce geliyordu. Fakat asker olmak, her an gitmeye hazır yaşamaktı. Ve bazı hikâyelerde en zor şey birbirine âşık olmak değil… Tam alışmışken ayrılma ihtimaline rağmen sevmeye devam etmektir.