Doğruluk mu? Cesaretlik mi? Yoksa ölüm mü? Kahkahalarla başlayan bir gece tek bir mesajla kabusa dönüştüğünde, hepsinin aklında tek bir soru vardı. Sıradaki kim?

Ben hiçbir zaman ailem tarafından onların çocuğu olarak görülmedim. Ben bir süs bebeğiydim. Beni istedikleri gibi giydirdikleri, istedikleri gibi hareket ettirdikleri bir süs bebeği. Ağzımı açmamıştım tüm bu yapılanlara. Çünkü ağzımdaki dikişler konuşup karşı gelmeme izin vermiyordu. Ancak bir gün artık bir şeylerin farkına vardığım zaman, herşey değişmişti. Kendi hayatımı zor da olsa kurmaya başlamıştım. Baskılara ve şiddette maruz kalsam bile hayallerimi gerçekleştirmem herşeyin bedeline değerdi. Ben Umay Taşkın yani artık Eraslan, 21 yıllık hayatımın, yaşadığım zorlukların çöp olduğunu öğrendikten sonra gerçek ailemle yaşamaya başlamıştım. İki aylık deneme sürecim ne kadar uzayacaktı ki? Hadi gelin hep beraber benim hayatımı okuyalım.

Defne, başarılı bir hemşiredir. Sessiz hayatı, çocukluk aşkı ve aynı zamanda abisinin en yakın arkadaşı olan Kuzey`in yurt dışından dönmesiyle altüst olur. Ancak her şey yoluna girecek derken, Defne`nin eski sevgilisi Deniz ile aynı hastanede çalışmaya başlaması, peş peşe gelen yanlış anlaşılmalara neden olur. Peki, yıllardır birbirinden uzak kalan iki kalp, aralarındaki mesafeyi kapatabilecek mi?

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Lavin Aral; Kendisini dersleri konusunda sürekli yetersiz gören ve ailesinin baskısına katlanamayan kız. Atlas Karaca; Okul birincisi olsada kardeşi için çalışmaya devam eden ve her boş vaktinde soru çözen bir genç. Lavin ve Atlas aynı okulda okuyan iki liseli öğrencidir. Atlas sürekli birinci olurken Lavin bir türlü o birincilik koltuğuna oturamayarak ikinci olan ve kendini yetersiz gören bir kızdır. Dersler yüzünden birbirlerinden nefret eden bu iki karakter, internet üzerinde yazıştıkları kişilerin birbirleri olduklarını bilmiyorlardır. "Başarı bazıları için sadece bir kelime değildir."

Ailesinin tayinleri yüzünden birden fazla şehir gezen Sena`nın geldiği son şehir olan İzmir`de yaşayacakları...

Adı yoktu. En azından artık yoktu. Sahada ona “Akrep” diyorlardı. Gerçek ismi kayıtlarda kalmış, geçmişi ise yalnızca eksik dosyalardan ibaretti. Bir uzman çavuş olarak görev yaptığı birliklerde fazla konuşmazdı, kimseye kendini anlatmazdı. Çünkü bazı insanların anlatacak bir hayatı değil, sadece yerine getirmesi gereken görevleri olurdu. Ama her insan gibi onun da susturamadığı bir tarafı vardı. Bir şehirden diğerine taşınan, köyde baskı altında yaşayan genç bir kadın. Gözde. Yıllar önce internet üzerinden başlayan masum bir tanışma, zamanla kimliği belirsiz bir bağa dönüşmüştü. Ne Gözde onun gerçekte kim olduğunu biliyordu, ne de Akrep bu bağın nereye varacağını kontrol edebiliyordu. Görevler, çatışmalar ve sürekli değişen coğrafya arasında Akrep, kimliğini gizleyerek onu uzaktan izlemeye başlar. Söylenmeyen her cümle, gidilmeyen her yol ve ertelenen her gerçek, iki hayatı da yavaş yavaş aynı noktaya sürükler. Bir yanda emir komuta zinciri içinde yok olmamayı öğrenen bir asker, diğer yanda kendi hayatının içinde kaybolan bir kadın. Ve ikisinin arasında, söylenmemiş bir gerçek. Bu hikâye bir aşk hikâyesi değildir. Bu hikâye, konuşulmayanların insanı nasıl değiştirdiğinin hikâyesidir. Çünkü bazı insanlar birbirini bulmaz. Sadece birbirine yaklaşırken kaybolur.

Luna gördüğü kabusların gerçek olup olmadığını çözemiyordu ve içinden nasıl çıkacağını bilmiyordu. Bu kabuslardan uyanmanın bir yolunu bulmalıydı. Rüya evreni gerçekten de düşündüğü kadar kötü müydü?

Geçmişini unutmaya çalışan bir kız. Onu anlamaya çalışan bir çocuk. Ve ikisinin arasına sıkışan sırlar, korkular ve yarım kalmış hikâyeler... Akça için güvenmek hiçbir zaman kolay olmadı. Fakat bazı insanlar, en sağlam duvarların bile yıkılmasına neden olabilir. Sorun şu ki... Ya o duvarların arkasında hâlâ korktuğu şeyler varsa?

“Adalet mi önce gelir, aşk mı? Ya kalp ikisine de dayanmazsa?” Adaletin zulmüne teslim edilmiş bir kalp... Komiser Varkan Eren Erel, disiplinli, zeki ve görevine sadık bir polis. Onun için hiçbir dosya kişisel değildir, ta ki Beliz Türkmen’in adı bir suçun ortasında geçene dek… Beliz, kalp rahatsızlığıyla yaşamaya çalışan genç bir kadın. Sessizdir ama içine attığı çığlıklar büyüktür. Tek bir yanlış adım, onun sadece özgürlüğünü değil, canını da alabilir. Ve o adım, bir sabah sorgu odasında atılır. Yasa dışı örgütlere para aktarımıyla suçlanan Beliz, aslında masumdur. Ama gerçek ortaya çıkmadan kalbi durmak üzeredir. Varkan Eren için artık her şey değişmiştir. Bu bir görev değil; bir kurtarma savaşıdır. ____ Kitap Yazım Tarihi : 09.06.2025 Tüm Telif Hakları saklıdır. Soğuk Nabız adında yazılan ilk eserdir. Benzeri ve kopyalanması durumunda yasal işlem yapılacaktır.

Şevval bilinmeyen numaradan mesajlar almaya başladığında, tüm hayatının değişeceğini bilemezdi.

Telefonuma baktım; saat neredeyse ikiye geliyordu. Babamdan hâlâ ne bir arama ne de bir mesaj vardı. Tam o an, sessizliği yırtarcasına telefon çalmaya başladı. Ekranda "Babam" yazıyordu. Hiç düşünmeden açtım. ​"Alo? Baba, neredesin? Seni çok merak ettim... Baba?" ​Ama karşıdan gelen ses babama ait değildi. Soğukkanlı, ama belli belirsiz aceleci bir adam sesiydi: ​"Alo, merhabalar. Mara Hanım`la mı görüşüyorum?" ​Bir an nefesim titredi. Bu kadın da kimdi? "Evet, benim. Siz kimsiniz?" ​Kadın derin bir nefes alıp sakin bir tonla konuştu: "Öncelikle sakin olun... Ben babanızın doktoruyum." ​Sözleri beynimde bir anda çarpıştı. "Ne? Ne doktoru? Babama ne oldu? Neredesiniz?" ​"Mara Hanım, lütfen biraz sakin olmaya çalış-" ​"Ne sakinliği? Ne oldu babama, söyleyin!" ​Kadın sesi biraz daha netleşti: "Ben Doktor Serkan. Babanız bir trafik kazası geçirdi. Şu anda hastanedeyiz. Durumu... iyi. Endişelenmeyin, size haber vermem gerekiyordu." ​O an dünya ayaklarımın altından çekildi. "Durumu iyi" demişti ama ya iyi değilse? Ya bir şey olursa? Babam... benim her şeyimdi. Onu kaybetme ihtimalini düşünmek bile içimi paramparça ediyordu. ​Telefondan tekrar ses geldi: "Mara Hanım, orada mısınız?" ​Sesim titredi, boğazım düğümlendi: "E-evet... buradayım. Geliyorum. Hemen geliyorum." ​Telefonu kapattım. Ellerim titriyordu, nefesim düzensizdi. Bir anlığına dünyam kararmış gibi hissettim... ama tek bildiğim, babama ulaşmam gerektiğiydi.

Konusu: Bu hikâye, şirketlerden işlere kadar uzanan olayları konu alıyor. Nefret dolu bu ikili, gün geçtikçe birbirlerini daha çok sevmeye başlıyordu. Ama gelin, bunları onlara anlatın bakalım; neler olacak? Hep beraber şahit olmaya hazır mısınız? O zaman başlayalım. Yayın yılı: 2023 onsekiz ocak

alperen, lise son sınıfta okulun futbol takım kaptanıdır ve okulda değişik tarzı ve hakkında çıkan gay dedikodularıyla tanınan sina`ya karşı, herkesin bildiği derin bir nefret beslemektedir. ama bir gün sina, bir gay tanışma uygulamasında dolaşırken eşleştiği kişinin karın kısmındaki doğum lekesinin; ortak beden dersinde, soyunma odasında gördüğü alperen`in doğum lekesiyle aynı olduğunu fark eder. bunu bir fırsat olarak gören sina, lisenin başından beri gördüğü zorbalığın acısını alperen`den çıkarmaya kararlıdır. |¨ başlangıç: 30.04.2026 uyarı: cinsellik ve argo içerdiğinden küçük yaştaki okuyucular için uygun değildir. texting x düz yazı

Hep birlikte aynı mahallede büyüyen gençler ve hepsinin birbirinden sakladığı sırlar...

Hiçbir güzelleme yapılmamıştır. Çocuklar için uygun değildir. Karanlık bir yaz kurgusudur. 🌊 Her kirli zihnin, zehir gibi çalışan bir aklı vardır; eğer düşünceleri aklını ele geçirmemişse, onun gerçekte kim olduğunu asla anlayamazsın. Tıpkı arkadaşlarıyla birlikte çıktığı bu tatilde gizli bir takipçi tarafından 7/24 izlenildiğini bilmediği gibi. 🌠 Her karanlık benimseyişi aşk zannedenler, takıntının ne kadar tehlikeli bir şey olduğundan aslında bihaberler. Tıpkı takipçisinin dikkatini çekebilmek için telefonunu saklayıp kaybettim diyerek herkesi suçlaması gibi.

Berdel`e kurban gitmiştim. Hiç tanımadığım, bilmediğim bir adamla evlendiriliyordum... "1 yıl, sadece 1 yıl sonra burdan herkesin seni bir ölü olarak sanması ile gideceksin." Bunu diyen bir ağaya ne kadar güvenilir ki Sevgiyi hiç tatmamış bir kız esir olduğu bir ağaya aşık olabilecek mi... Kalbi kırıklarla dolu 22 yaşında genç bir kız ve Mardin`in aşiret ağası. Berdele kurban gitmiş iki genç, iki deli yürek... Her genç kızın hayaliydi beyaz atlı prens, peki ya bu sadece hayallerden ibaret ise. SAVAŞ AĞA hikayesi çilem olarak değişmiştir... Kuma kitabı değildir... 6 Eylül 2021 Telif hakları kesinlikle saklıdır.

Mevsim Aral, yeni okulu Seçkinler Koleji’ne adım attığı ilk gün, geçmişinden gelen Hakan Tahsin Vural’la karşılaşacağından habersizdir. Hakan’ın okulun popüler basketbol kaptanı Aktan Berk Soykan’la olan düşmanlığına bir şekilde dahil olan Mevsim, Aktan ile aralarında bir soğuk savaş başlayacağını bilmiyordur…

Nilperi, heyecanla beklediği yaz kampına katıldığında orada alaycı, huysuz, lakabı tilki olan bir çocuğa aşık olacağını tahmin etmemişti. Bunca zamandır hep korkudan hızlanan kalbi artık bir tilkinin gülüşünde atmaya başlamıştı. Bu yazın tıpkı adı gibi bir peri masalı olmasını istiyordu ama her masalda olduğu gibi inişler, çıkışlar, minik kirpiler, serseri tilkiler ve kırk kalpler vardı. Bakalım bu peri masalında Nilperi neler yaşayacak ve masal tam olarak nasıl son bulacak? Bir tilkinin kuyruğuna tutunup yaz boyu neşeyle ve arkadaşlıklarla sürüklenmek istiyorsanız sizi hikayenin içine davet ediyorum. Söz veriyorum güzel bir sürükleniş olacak. 💙🦊

Her gece bir Serap uğruna bin gece yanarsın... Hiçbir merhem tutmaz, kanatır o çürük yaranı

İki gün önce Valerion, yeryüzünün kilometrelerce altında, sarsılmaz bir kadim sessizliğin içindeydi. Burası, sadece sıradan ölümlülerin gözlerinden değil; dünyadaki en güçlü büyücülerden, kadim ölümsüzlerden ve karanlık iblislerden bile büyüyle tamamen gizlenmiş olan Frugan Tapınağı`ydı. Yeryüzünde varlığını sürdürebilmeyi başarmış, soyuna ait kalan son gizli Kristal-Doğan sığınağı burasıydı. Dış dünyadaki hiçbir varlık, ne kadar muazzam bir kudrete sahip olursa olsun bu tapınağın yerini sezemez, surlarına dokunamaz, hatta varlığına dair en ufak bir zihinsel iz bile bulamazdı. Sadece ve sadece Kristal-Doğanların geçebildiği bu mabet, aynı zamanda soyun tüm üyeleri için ortak bir merkezdi; dünyanın her neresinde olurlarsa olsunlar, bu kadim tapınağı her an zihinlerinin bir köşesinde hissediyorlardı. Mekanı büken gizli geçitlerin ardındaki bu kutsal mabette, zaman bile dışarıya nispeten daha yavaş akıyordu. Tapınağın devasa kristal sütunları, asırlardır olduğu gibi Valerion`nun damarlarındaki parıltıyla aynı kutsal tempoda, huzurlu bir mor ışıkla nefes alıyordu. Tapınağın içi, sadece taş ve kristalden ibaret cansız bir mabet değil; adeta kendi ritmiyle yaşayan, nefes alan bir organizmaydı. Havada, gözle görülebilir yoğunlukta mor bir kadim enerji nehirler halinde akıyor; metalik zeminlerden yükselip devasa sarkıtların arasından süzülerek adeta mistik akıntılar oluşturuyordu. Bir taştan çıkıp bir diğer kristal kütleye doğru havada zikzaklar çizerek dalgalanan bu ham enerji akışları, dokunduğu her yüzeyde parıldayan kırılmalar yaratıyordu. Duvarları süsleyen kristallerin üzerlerine, sıradan büyücülerin alfabelerine hiç benzemeyen, evrenin temel taşlarını simgeleyen benzersiz ve kadim rünler işlenmişti. Bu simgeler, havada akan mor enerji nehirleri kendilerine her temas ettiğinde sanki uykudan uyanırcasına canlanıyor, tapınağın derinliklerine doğru boğuk ama huzur veren bir uğultu fısıldıyordu. Valerion, bu enerjinin etrafında bir pelerin gibi sarıldığını, etinin altındaki damarlarla havada adeta dans eden o mor akıntıların aynı kutsal frekansta titreştiğini hissedebiliyordu. Burası, her hücresiyle saf büyünün kendisiydi.

Beliz: "Bana sürekli sınırlardan bahsetme Bartu. Sen benim sadece abimin arkadaşısın, hayatıma karışamazsın. Sınırını bil." Bartu: "Haklısın... Ben sınırlarımı çok iyi bilirim Beliz. Ama o herif seni öperken benim içimin nasıl yandığını gördün. Şimdi söyle bana; bu yangın ikimizi de kül etmeden önce, o çizgiyi ilk hangimiz çiğneyeceğiz?" Ağır ağır, sindire sindire ve çok içten... Çizgileri esnetmeye hazır mısın? wattpad de var aynı kurgum oradanda okuyabilirsiniz.

"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

Türkiye derecesi yapıp okulun çatısından sis bombası patlatırsanız ne olur? Müdür delirir. Aileniz okula çağrılır. Ve sessizliğiyle insanın kanını donduran abinize yakalanırsınız. Ben Ada Soydemir. Kapıları hiç kilitlenmeyen bir sitede, birbirinin hayatına fazlasıyla karışan insanlarla büyüdüm. Aynı sofralarda oturduk, aynı bahçelerde kavga ettik, aynı yaz akşamlarında birbirimizin yaralarını sardık. Sorun şu ki… Bazı insanlara fazla yakın büyümek, bir noktadan sonra tehlikeli olmaya başlıyor. Çünkü çocukken “abi” dediğiniz biri, yıllar sonra kalbinizin ritmini bozabiliyor. Hele ki o kişi, abinizin en yakın arkadaşıysa. Ve mahallede herkes birbirini tanıyorsa… Hiçbir his uzun süre saklı kalmıyor. Aile baskısı, gençlik kaosu, kırık gururlar, mahalle dedikoduları, arkadaşlıklar ve yanlış kişiye aşık olmanın felaket sonuçları… Çünkü bazı sınırlar çizilmek için değil, aşılınca ortalığı yakmak için vardır.

Kitabıma bir şans verir misin lütfen?