Siz: Allah belanı versin senin Siz: serçe parmağını masanın köşesine vurursun inşallah Siz: tuvaletteyken peçete kalmasında bokunu peçetenin kartonuyla silmek zorunda kal Siz: Dünya ters dönsünde everest dağı bir yerlerine montelensin Siz: O kadar boyun var zeka sıfır Çınar: Ne pluyo ln • Kantinde onu ezen çocuğa mesaj atan Zuhal, sonrasında Çınar`ın onu merak edeceğini nereden bilebilirdi?

Bazen bazı insanlar hayatından çıkar... ama kader, onları en kırık anında sana geri getirir. Eyla için okul, yalnızca derslerden ibaret değildi. O; arkadaşlarıyla gülen, koridorlarda saatleri unutan, teneffüsleri en güzel anlara dönüştüren biriydi. Düzenliydi, çalışkandı, hayatı ciddiye alıyordu. Ama asıl güzel tarafı, çevresindeki insanlarla kurduğu bağlarda saklıydı. Ta ki yıllar sonra yeniden aynı siteye dönene kadar. Aras ise eskisi gibi değildi. Basketbol takımında adı bilinen, ama derslerde pek parlamayan; gülüşünün ardında kaybettiği şeyleri saklayan bir çocuktu. Annesini kaybettikten sonra, onun dünyasında bazı şeyler eksik kalmıştı. Ve bazı eksikler, ne kadar zaman geçerse geçsin dolmuyordu. Aynı sitede büyüyen iki çocuk, yabancılara dönüşmüştü. Tâ ki, gözleri tekrar birbirini buluncaya dek. Koridorda yakalanan bakışlar, yarım kalan cümleler, söylenmeyenler ve giderek büyüyen o trajikomik çekim... Hepsi, çok daha büyük bir hikâyenin başlangıcı oldu. Çünkü bazı insanlar geri dönmez. Sadece seni, hiç unutmadığın yere geri çağırır. Kalbimle Aynı Sitede Geçmişin unutulmadığı, kalbin ise en beklenmedik anda yeniden konuştuğu hikayemize davetlisiniz.

Bir insan iki bedene sığabilir miydi? Ya da çok iyi rol yapabilir miydi? Benim çatıda dertlerimi dinleyen Sarkaç, sınıfta beni ezen, beni arkadaşlarının önüne atan Sarkaç’la aynı kişi miydi? Sarkaç için İdil sadece gereksiz, okula yeni gelen bir aptaldan ibaretti; peki Araf için İdil neydi? Eski okulundan merakı yüzünden atılan İdil Karahanlı, yeni gittiği Akanyan Koleji’nde tek istediği mezun olmaktı. Elbette öylece mezun olmayı beklemiyordu ama karşısında, okulun daha ilk gününde onu rezil eden, kendince okulun zorbaları olan kişileri bulmayı beklemiyordu. Grubun en başında, tüm okulun konuştuğu Sarkaç Kıran vardı. Neredeyse kimseyle konuşmayan, aniden ortadan yok olan ama aynı zamanda herkesin ilgisini çeken biriydi. İdil Karahanlı bu sefer kendini ezdirmeyecekti. Geçmişteki yaralarına tuz bastırmayacaktı. Onun hiçbir zaman iyi bir geçmişi olmamıştı zaten. Siz de İdil Karahanlı’nın hikayesine dahil olmak ister misiniz?

Not:Wattpad`te 195k okunması olan kurgumu buraya da düzenli bir şekilde yüklüyorum. Bir kış günü başladı hikayeleri. Hava kasvetliydi. Bir not vardı ortada cama acı nefesinin buğusuyla kazınmış. Bir de gözyaşları onu süsleyen. Hem gülerken hem ağlamak. Koşarken yorulmakta vardı. Yolun sonu uçurumdu, evet. Karmen o uçuruma koştu. Uçurum gül bahçesiydi. Düşünce binlerce dikenin batacağını bile bile koştu. Adal kendini dipsiz bir kuyuya bıraktı. Binlerce ses "Gitme." diye yalvarırken bir tanesine uzattı elini. Dikenler acımasızca saplanıp kanatırken onları, gözyaşları dökülürken sonlarının iyi olmayacağını biliyordu, Karmen. Koştu, nefesi tükendi. Ağladı, gözyaşlarıyla meydan okudu "Erkekler ağlamaz." sözüne. Kalbi, hızını arttırdığın da duracak sandı. Ve işte bu onların hikayesi... "Bir kız var. Ölüm gibi..."

Bir yanda yüreği bir KOR gibi yakan sırlar, diğer yanda o yangından geriye kalan sahte bir yansıma... Genç bir kadının, tozlu bir aynanın derinliklerinde kaybolan benliğini arayış hikayesi. Gerçekler açığa çıktığında, ayna kırılacak ve geriye sadece soğumuş bir kül yığını kalacak. Aynaya her baktığınızda gördüğünüz kişi gerçekten siz misiniz? Yoksa geçmişin isli dumanı ardında saklanan bir yabancı mı?

Yanan bir aşk, bazen insanın bile isteye atlayacağı kor bir çukurdan ibaretti. Belki tahammül edemeyişinin, onu gördüğündeki o kabarışının sebebi; kontrol edemediğin çarpıntı hislerindi. Hırs, insanın kendine koyduğu çizgi ve doğruyu ayırt edemeyişinin en büyük engeliydi. O, bazen karşıma geçip yüreğimi yakan bir bakış yolladığında dudaklarım sadece şu kelimeleri dile getirmek istiyordu; "Gönlümdesin, ama cehennem gibisin..."

“Her şey küçük bir ipucuyla başladı. Ama o ipucu, okulda saklanan büyük bir sırrı ortaya çıkaracaktı. Gerçek ise sandığından çok daha yakındı… Son ipucu her şeyi değiştirecek.”

TokaAvcısı:Mavi sweatshirt. Muz toka. Sinirli kaş. Ve yine gülmemek için kendini zor tutan dudaklar. Senin o "umrumda değil" haline bile ayrı düşüyorum. MuzTokalı:?? Şey... Sen kimsin ve neden kulağımın arkasından mesaj atıyormuşsun gibi hissettim? "İki anonim hesap, binlerce kelime... Ve gerçeğe giden tek bir yol."

Tırtılın siyah kelebeğe dönüşüm hikayesi.... * Sevdiği adamın kendisini sevmesi için kızın kendini bambaşka birine dönüştürmesini anlatan karanlık romantizm konulu hikayedir. * Yalnız kız bu dönüşümü tek başıma tamamlayamaz. Ona yardım etmesi için okulun en tehlikeli çocuğundan kendisine yardım etmesini ister. Bakalım neler olacak....

Bazı duygular, kelimelerle ifade edilemez. Bazı aşklar ise suskunlukta saklı kalır. Lalin’in kalbinde fısıldayan hisler, yazdığı mektuplarda ortaya dökülür; ama kimse onları okumaz... Henüz. Okul koridorlarında başlayan küçük bakışlar, gizli gülüşler ve yanlış anlaşılmalar arasında, Lalin ve Arın’ın hikayesi sessiz bir heyecanla ilerler. Bu hikaye, sevginin, cesaretin ve içtenliğin gücünü; kalbin bazen sessiz ama çok güçlü olabileceğini anlatır. ~•~•~ “Beni tutan el bırakmadı belki, ama ben kalacak kadar güçlü değildim.”

Kendi halinde yaşayan tıp fakültesi öğrencisi Kayra bir gün fazla miktarda paraya ihtiyacı olduğu için ek iş aramaya başlar.Arkadaşı sayesinde bulduğu tekerlekli sandalyeye bağlı bir adamın bakımını üstlenme işini başta kabul etmez fakat sonra kararı değişir. Bakacağı adam yani Doğan önceki nişanlısı yüzünden kadınlara güveni olmayan ketum bir iş adamıdır. Kader yine de ağlarını örer ve onları bir araya getirir. Peki onlar bir arada kalmayı başarabilecekler midir? "Benimle hiç konuşmayacak mısınız?" Yüzünde herhangi bir duygu belirtisi yoktu."Pekâlâ bende kendi kendime konuşurum.Yapmadığım şey değil sonuçta" yine tepki vermedi.Hep yaptığı gibi sadece yüzüme baktı.

Taşınmaları üzerine okul değiştiren Efsa Soylu ve arkadaşları okulun gizemlerini çözerken hayatının gerçekleri ile karşılaşacaktır.

Nil Tiryal üniversite ikinci sınıf bir organizatördür. Yaklaşan spor festivali için de birtakım hazırlıklara girişip yine kendi düzeniyle ilerleyeceğini düşünmektedir ama hayat aynı fikirde değildir ve okulun popüler basketbol kaptanı ile iş birliği yapması gerekir.

Merhaba ben ipek merte çocukluktan beri aşığım

Kadınların da en az erkekler kadar baskın olabileceğini göstermek isteyen Sezgi, Bağdelen Halkı tarafından mahalle lideri olarak kabul edilen Kaplan`a kafa tutar ve kendi çetesini kurmak için hazırlıklara başlar. Ancak Kaplan, Sezgi`yi engellemek için her şeyi yapmaya hazırdır. *enemiestolovers 4.2.23

Doğuştan kalp hastası olan Rüya, bir gün doktoru tarafından çok az vaktinin kaldığını ve öleceğini öğrenir. Doktorunun ona tavsiye ettiği, onun gibi zamanı az kalmış insanaların gittiği bir kuruma gitmeye karar verir. Hayatının sırlarla dolu bir adam olan, Yalın tarafından tamamen değişeceğini bilmeden…

10.sınıfa giden İrem Bozok, 11.sınıfa giden bir çocuğa aşık olur. O çocuk, bir gün gruplar halinde kanlı bıçaklı kavgaya karışır ve İrem bu kavgayı fırsata çevirir. Çocuğun numarasını bulur ve ona yazar. Ancak sandığından çok daha büyük bir sorunla karşı karşıya kalacaktır. Wattpad: Kendimizibulabiliriz Vaveyla: Sayın Savcım

Lisede başlayan bir aşk... Sürdürülebilirliğinden şüphelendiğin ancak uğruna ölüp bittiğin bir aşka zedelene zedelene sürüklenirsen ne mi olur? Taştan olan kalbi toparlamaya çalışırsan, o kalbi süsleyip güzelleştirmeye çalışırsan ne mi olur? "ɢᴜ̈ʟ." dedi sonra. Gözlerinin etrafı kıpkırmızı olmuş ve de kirpikleri soğuktan donmuşken hâlâ beni düşünmesi can yakıcıydı. "Bırakma, durma. Her daim gül. Çünkü sen gülünce çirkin oluyorsun ve belki de çirkin olursan seni benden başkası sevemez." Wattpad: Kendimizibulabiliriz Vaveyla: Sayın Savcım

İki ayrı dünya, bir tesadüf ve `bizden olmaz` denilen bir aşk "Sahi, bizden olmaz mı?"

Gerçek, en çok “biz asla yapmayız” diyenlerin içinde saklanır. O gece kimse katil değildi. En azından gece başlarken.

Yeni bir mahalle, yeni okul… ve baş belası zorbalıklar. İlk günüm felaketle başlasa da, bir bakış her şeyi değiştirdi. Yanı başımda olmasını istemediğim biri, istemeden hayatımın merkezine oturdu. Bu, yanlış anlaşılmalar, kahkahalar ve beklenmedik hislerle dolu bir hikaye.

Kalp atışlarımın yankılanmasını kulaklarımda duyabiliyordum. Beni bekleyen uçağa doğru koşarak yaklaştığımda arkamdan hızla gelen araba ışıkları tenimde karıncalanmalar yaratıyordu ama durmadım. Uçağa kadar koşarken arkama bile bakmadım. Onu bırakıyordum ve onun bundan haberi bile yoktu. Ben buradan gidip yeni hayatıma yeni bir kimlikle başladığımda artık her şey için çok geç olacaktı. Ona demiştim. Ona beni elinden kaçırırsa bir daha asla bulamayacağını söylemiştim ama o benimle alay etmişti. Kalbimi kırmıştı ve ben de şimdi onun kalbini kıracaktım. Arkamda bıraktığım şehre son bir kez bakış attım. Heavenhell, gece ışıklarları içerisinde görkemle aydınlanıyordu. Bu şehirde yaşayan herkesin bir sırrı vardı. Şehirin kendisinin bile.. Ve benimde sırlarım var, nasıl olsa bazen en tehlikeli sırlar, en güzel şehirlerin altında gömülüdür...

Bazen yolunu bulman için önce elindekini kaybetmen, bazen de bozuk bir pusulaya güvenmen gerekir. İki farklı hayat, tek bir yön ve eksik bir parça. ​İsviçre’nin sessiz dağı Guarda`da, Lukas zamanın durduğu bir rutinin içine hapsolmuştur. Elinde annesinden kalan bozuk bir pusula, cebinde ise geçmişin ağırlığı vardır. Pusula hep aynı yönü; Güneydoğu’yu işaret etmektedir. ​Yüzlerce kilometre ötede, Roma’nın boğucu sıcağında, Elena her gün ölümle yaşam arasındaki o ince çizgide koşturmaktadır. Kaosun ve gürültünün içinde kendi ruhunu kaybetmiş, duyguları nasırlaşmıştır. ​Biri sessizlikten boğulan, diğeri gürültüden nefes alamayan bu iki yabancının kaderi, yönü şaşmış bir pusulanın iğnesinde kesişmek üzeredir.

Mazisi baya eskiye dayanan iki insan, birbirlerinden uzak durmaya ant içmiş. Ancak maalesef işler hiç de planladiklari gibi gitmiyor. Bilirsiniz kader hicbir zaman insanın beklediği şekilde işlemez. Bakalım hayatın sürprizleri arasında bu ikili nasıl yol alacak? Hikayeyi merak mı ettin? Hemen okumaya başla. Söz, seveceksin.🐛🎀

Sanki insanların ayakları altında ezilen, her adımda biraz daha değersizleşen bir araziydim. Kara topraklarım susuzluktan, en çok da değersizlikten çatlamıştı; ne bir yeşerme ümidi ne de uğruna uğraşılacak bir verim kalmıştı. Herkes ezip geçmiş, kimsenin ayak basmayacağı bir çöle dönmüştüm adeta. Ta ki bir gün, avuçlarında masumiyetin safiyetine sahip izlerle küçük bir erkek çocuğu gelene dek. Hiç tereddüt etmedi, avuçlarında gizlediği beyaz nilüfer tohumunu kurumuş kara topraklarımda sakladı. Yıllardır çektiğim su hasreti, küçücük bir erkek çocuğunun küçücük elleriyle bana emanet ettiği o umutla son bulmuştu. O umut bana o gece yağmuru getirdi. O umut beni o gece bataklığa dönüştürdü