Bir bakış... Bir an... Ve o andan sonra verilen emir. "O kızı bulun." Yanlış olan bir şeyler vardı. Doğru olmayan ve can yakıcak olan şeyler. O gün bir kız sessizliğin içinden çekilip alındı. Ama hesaplanan, planlanan gerçekleşmedi. ▪️Tüm hakları tarafıma aittir.

"Ben katiliymişim, ben öldürmüşüm kardeşimi, kalbimi, nefes alma sebebimi..... UNUTMAYIN UNUTTURMAYIN 23 Eylül 2016 sabahı kardeşim son nefesini verdi, ruhum ona eşlik etti. İşte o gün ECRE gitti GECE geldi." Herşey Ecre`nin ikiz kardeşinin ölmesi ile başladı. Ecre bundan sonra sadece intikamı için yaşayacağını zannederken bu savaşın ortasında aşkı ile de sınanır. Bu yolda sadece intikam ve aşk yoktur. Bunların dışında bilinmezlikler son bulacak ve daha birçok şey ortaya çıkacaktır.

Bir yanda Gölge Timi’nin sert ve soğukkanlı komutanı Emir Baran Yılmaz, diğer yanda idealleriyle bir köye atanmış genç öğretmen Reva Karaca. Biri karanlıkla yaşamayı öğrenmiş, diğeri ışığa inanmış. Kader, onları aynı yolda buluşturduğunda; görevle sevda, emirle kalp arasında ince bir çizgi kalır. Ve bazen, en karanlık gecede bile bir umut yanar…

Bir Kadının Çizgisi serisinin düzenleyeceğim ve artık burada tek bir kitap üzerinden yayınlayacağım canlarım. Seviliyorsunuz. <3 Hem de bölümleri düzenlemem gerekti. "Asla çıkmam diyordun,"dedi Emir. "Ama bu kendi hikâyeni anlatma fırsatı olabilir. Senin sesinle." Asya derin bir nefes aldı. Yıllarca susturulmuş sesini düşününce, bu teklifi kulağa özgürlük gibi geldi. Ama aynı zamanda bir uçurum gibiydi. "Bir şartım var,"dedi. "Ne?" "Ben bir katil değilim. Bunu açıklamamı sağlayacaklarsa, çıkacağım."

Geçmiş... Ne olursa olsun tam anlamıyla geçmiyor. Belki zamanla verdiği acı azalıyor ama içinde bir yerlerde kalıp silinmiyor. Hep acıtmaya devam ediyor. O zaman neden ‘Geçmiş’ diyorlar? Acıtıyor, kanatıyor, yoruyor... Hatta çok fazla yoruyor. Zaman ilaç olmuyor. Bunların hepsi kandırmaca, siz kendinizi kandırmayın; Acı azalsa da izi hep kalıyor. Ben Rüya. Geçmişinden bir türlü kurtulamayan Rüya. Her gün biraz daha dibe batan Rüya. Her seferinde daha hızlı yere çakılan ama yine de yeniden çakılmak için yeniden ayağa kalkan Rüya. Mutlu olmak için hep daha fazlasını yapan, sevdikleri için kendini feda eden Rüya. Onca yalan, ölüm, ihanet arasında hala ayakta kalmaya çalışan ve bu kurulu düzeni bozmaya çalışan Rüya. Evet, geçmişi değiştiremem. Acı vermesini engelleyemem. Ama geçmiş yüzünden çekilen acıların hafiflemesini sağlayabilirim. Verdiğim tüm hasarı yeniden onarabilirim. Ben yapabilirim. Yapacağım... Bana acı çektiren ve sevdiklerime zarar veren herkesten kurtulacağım. Ben Rüya Kaçık. Bana yazılan ölümü kendi ellerimle durduracağım.

Kalbimin Mahremi, kimseye açılmayan yaraların, söylenemeyen cümlelerin ve kalpte saklanan sırların hikâyesi. Bazı duygular vardır; adını koyamazsın, inkâr edemezsin ama taşımaktan da vazgeçemezsin. Bu hikâye, kalbini korumaya yemin etmiş birinin, en savunmasız yerinden sevilme ihtimaliyle yüzleşmesini anlatıyor. Çünkü herkesin kalbinde, sadece bir kişiye ait olan bir mahrem vardır.

Siyah ve beyaz... Beyaz masumiyeti temsil eder, siyah ise yolsuzluğu... Beyaz iyiliği temsil eder, siyah ise kötülüğü... Beyaz gündüzü temsil eder, siyah ise geceyi... Beyaz düzeni temsil eder, siyah ise dağınıklığı... Beyaz umudu temsil eder, siyah ise umutsuzluğu... Beyaz aydınlığı temsil eder, Siyah ise karanlığı... Hangisi olmalıydı peki siyahmı, beyazmı? Cevap her ne olursa olsun siyah ya da beyaz olmadan bu dünya olmazdı. Peki siyah ve beyazı beraber düşündüğümüzde? Siyah ve beyaz beraber olduklarında zıtlığı temsil ederlerdi, tıpkı Emir ve Can gibi... Emir siyahı temsil ediyordu, ya da siyah Emir`i temsil ediyordu... Can beyazı temsil ediyordu, ya da beyaz Can`ı temsil ediyordu... İkisi birbirlerinin tam tersiydi ama birbirleri olmadan yaşayamazlardı, onlar ikizlerdi; dışarıdan bakıldığında birbirlerinin tıpatıp aynılarıydı ama aslında bir o kadarda farklı... Tıpkı siyah ve beyaz gibi. … Ara bölümleri okumanız gerekmektedir zaten “ara” bölüm diye o bölümleri atlamayınız, atlarsanız romanın ana hattından uzak kalırsınız. Kitap hakkında gelişmelerden haberdar olmak için instagramda @neptunyazari hesabımı takip edebilirsiniz. … Keyifli okumalar dilerim…

Belkide kurduğumuz hayalleri zaten yaşıyoruzdur.. Babasının işi nedeniyle şehir değiştirmek zorunda kalan Alya`nın yeni hayatında onu bekleyenler.

En yakın erkek arkadaşıma uyuz oluyorum çünkü o bir UYUUUZ.

Onlar birbirine yabancı iki insan... Aralarında sadece bir adım vardı. Ama o adım ikisininde hayatını değiştirebilecek kadar büyüktü...

Bu bir gerçek hikayeden uyarlanmıştır. Çocukluğundan beri sevdiği çocuğa bir türlü itiraf edemeyen Naz.

Siz:Hey selam!(lütfen yabancı numaralara cevap veriyor ol lütfen.) 0 546***:Selam da siz kimsiniz ve neden bana gecenin bu saatinde yazdınız? Siz: Iı şey ben öylesine biriyim ve size öylesine yazdım. 0 546***: Hmm, öylesine birisiniz ve bana öylesine yazdınız öyle mi? Siz: Evet.

*BU KİTAPTA GEÇEN KİŞİLER VE KURUMLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜ OLUP HER AYRINTISIYLA KURGUDAN İBARETTİR. * Normal bir günde, sıradan insanların hayatları bir anda nasıl değişebilir ki? Hakkari`nin sınır ilçesinde ilkokul öğretmenliği yapan Göksel, öğrencileri ile bir saldırıyla karşı karşıya kalır. Göksel ve diğer öğretmenlerin imdadına yetişen Hançer Timi`nin komutanı Emir Kurşun, onu ne yaparsa yapsın artık aklından çıkaramayacaktır. Gecenin tam ortasında, bir gölge, hiçbir iz bırakmadan kayboldu ve ardında yalnızca bir soru bıraktı: "Gerçekten kaybolmuş muyduk, yoksa sadece unutulmuştuk?" Başlangıç Tarihi (Wattpad): 3 Şubat 2024 Başlangıç Tarihi (Kitappad): 16 Kasım 2024 (Kitap, Wattpad kapanmadan önce orada yayımlanıyordu, artık buradan devam ediyor.) ESERİMİN TÜM HAKLARI SAKLIDIR YANİ; Kurgumda yer alan olayların, karakterlerin, olay örgüsünün veya içeriğinin benden izinsiz kullanılması, çoğaltılması, kopyalanması yasal yollarla sonuçlanır. Bu gibi şeyleri fark edersem asla es geçmeyeceğim. Ve sizde, herhangi bir yerde bu gibi şeylerle karşılaşırsanız benimle iletişime geçin. Anlayışınız için teşekkürler.

"Bazı gerçekler, sustukça büyür." Geçmişin karanlığında kaybolmuş bir baba, yıkılmış hayatlar, yarım kalan hesaplar… Parla, artık sadece bir iç mimar değil; cevapsız kalan soruların, kirli düzenin ve kalbine saplanan ihanetlerin tam ortasında. Savcılar, baronlar, ajanlar ve masaya bağlı bir sistem… Her adım, yeni bir sırra dokunuyor. Ve bazen, adaletle aşk arasındaki çizgi tehlikeli kadar belirsiz…

Ateş` in gruba Emir yerine Ece`yi gruba almasıyla Emir ve Ece`nin aşkı başlar

Artan terör faaliyetleri sebebiyle MİT ve TSK koordineli çalışacakları bir operasyon başlatır.

Yıllarca saklanmış, hayatların çürümesine, ilişkilerin kopmasına sebebiyet vermiş bir sır. Parla ve Emir birbirine çaresizce aşık iki genç, birbirinden nefret eden. Parla, Emir`in nefretini hakedecek ne yapmıştı? Kendini aklayabilecek miydi..?

Çınaraltı mahallesi! Neşeli cıvıl cıvıl insanların bulunduğu samimiyetin bir nebze dahi azalmadığı.Bolca dedikoducu teyzelerin bulunduğu bir mahalle mi? Ve aşık çiftimiz

Naz Ecrin ve Lena’nın hayatlarının geçmişini ve günümüze doğru bir kurgu olacaktır yazım hatası olabilir olmaması için dikkat edicem.Keyifli okumalar💗 arkadaşlar kitabımın kapak satarımını @DunyadanMarsa tasarladı ayrı yeten ücretsiz yapıyor öneririm

İnatçı ve kendi doğruları olan Akis`in, doğrularını önemsemeyen ve ona karşı gelen komutanı.

Abimin yüzünden

Sara arkadaşlarıyla Dc oynarken cesareti seçer cesareti seçtiği için kankeytosu emir ona yoldan geçen herhangi birisini yanağından öpüp kaçmasını ister sara ne kadar olmaz desede yapmak zorunda kalır

Genç adam dizindeki derin yaraya baskı yaparak kanın akışını durdurmaya çalışıyordu. Aslında dizinin kanıyor olması da çok umurunda değildi ne de olsa az önce neredeyse bütün hayatı boyunca üstünde çalıştığı planını kusursuz bir şekilde uygulamıştı. Ama yaşadığı ve yaptığı bunca şeye rağmen içinde yanan ateş yine de sönmemişti. Aklını tek bir soru kurcalıyordu: Hata mı yapmıştı yoksa yapması gereken bu muydu? 

Çok fazla acı vardı. Saçlarımda, kollarımda, başımda, vücudumda... Çok fazla acı vardı. O acıya rağmen önce fısıltılar kayboldu. Ardından kendi sesim, en son ise çığlıklar kayboldu. Beynimin içinde en son fabrikada duyduğum silah sesi yankılandı. Ardından bütün sesler sustu. Hafızam kendini dış dünyaya kapattı. Vücudum acılar geçene kadar kendini güvenli mooda aldı ve gözlerim beni uzun, uçsuz bucaksız bir karanlığa hapsetti. Bu olağanüstü hal durumunda bile ruh hastası beynim çalışmaya devam etti ve belki de o an hayatım boyunca verdiği en mantıklı kararı verdi. Vücudumu bu karara hazırlamak için kapattı ve yeni hayatımın miadını başlattı. Zihnindeki o zifiri karanlığa inat silik bir ışık yaktı ve o ışığın adına da Umut Işığı dedi. Sadece masumlara yanan umut ışığı..

Bir insan en sevdiği için kendinden feragat edebilir mi? Sırf onların canı kurtulsun diye tüm hayatından vazgeçebilir mi? İki sevdalı yürek yanmasın diye kendini feda eden iki kişi.