Aynı şehir, iki farklı kişi. Bir telsiz, iki farklı anons. Tek Emniyet, iki farklı alan. Benzer görünüş, zıt kişilik. Ve görünmeyenler...

İnsanlar doktorluğu sadece beyaz bir önlükten ibaret sanıyor. Keşke öyle olsa... Biri saniyelerle yarışıp acil serviste can kurtaran bir doktor, diğeri ise vatan toprağı için siperde atan sert bir yürek. Kurşun seslerinin ve nabız atışlarının gölgesinde kesişen tehlikeli bir kader."

"Nazlı ." Ne diye sürekli Nazlı diye sesleniyordu bu adam bana . Zaten sinirli olan bedenimi iyice geriyordu . "Naz , benim adım Naz . Nazlı diye seslenip durma sinirlerimi bozuyorsun ." "Nazlı ." Ya beni beni dinlemiyordu . Ya da anlamaya beyni yetmiyordu. Zaten okuldayken de hiç beyni basmıyordu derslere . "Ne var ? " "Evlenelim mi ?" Ne saçmalıyordu bu adam . "Gülşah Hanım`la konuşmalarınızı duydum.Evlenelim mi ?" "Annemle konuşmalarımızı mı dinledin ? Gerçi okuldayken de hep insanların konuşmalarını dinlerdin , gıcıklığından hiç ödün vermemişsin ." "Sorumun cevabı bu değil .Evlenelim mi ? " "Senin çıkarın ne olacak bu evlilikten ? " "Senin gibi somurtkan bir karım olacak yetmez mi ?" ... Genç kadın yıllardır hastalıkla mücadele eden babasını biraz olsun mutlu edebilmek için kabul etmişti bu evliliği.Genç adam ise annesinin baskısından kurtulmak için kabul etmişti . Bir anlaşma yapmışlardı . Sadece bir süre evli kalıp sonra boşanacaklardı . Ama bilmiyorlardı ki ilkokulda birbirinden hiç haz etmeyen iki çocuktan birbirlerine iyi gelecek iki yürek olacaklarını ... Bir Nazlı kız ve Deli bir Rüzgar`ın hikayesi ...

“İnsanlar neden ölmek isterdi?” Bu sorunun cevabını hayatı boyunca anlamaya çalıştı. İnsanları yaşatmaya uğraştı, onların kaybolmaması için çabaladı. Çünkü ona göre kurtuluş, ölmekte değil yaşamaktaydı. Ama bazı gerçekler, insan ancak kendi dibe vurduğunda anlayabiliyordu. 23 Eylül gecesi, Seoul’ün ışıkları altında her şeyi geride bırakmaya karar verdiğinde önünde sadece bir dakika vardı. Şehir yaşamaya devam ederken o, sessizce yok olmayı seçmişti. Ta ki biri onu ölümün kıyısından çekene kadar. “Yanlış tarafa gidiyorsun.” Bir yabancının söylediği tek bir cümle, bütün kaderini değiştirmişti. Bir taraf yaşamak istemeyen bir kız. Diğer taraf ise kendi yaralarını sessizce saklayan bir çocuk. Ve bazen… İnsan en karanlık gecesinde tanıştığı kişide, yaşamaya devam etmek için bir sebep bulurdu.

Yetimhane de başlayan bir aşk tam umudunu kaybederken ve yaşama sebebini yitirmişken kendinde bir sebep bulan ve hayatta eskisini daha sıkı bir şekilde bağlanıp hayata yaşama sebebi veren iki karakterin aralarında yıllar girse de aralarındaki bağı asla yitiremeyeceğini göreceğiz

Ben Mavi 24 yaşındayım bir ailem yok aslında şöyle demek daha doğru olur sanırım hâlâ hayatta olsalar bile beni terk ettikleri günden beri benim için yoklar Beni bıraktıkları günden sonra zor da olsa okuluma devam edip hayallerime ulaştım ve şu an bir devlet hastanesinde doktorluk yapıyorum Mavi aniden aldığı tayin isteme kararıyla kendini yepyeni bir hayatın ortasında bulur yeni şehrinde sıfırdan bir yaşam kurumuştur ama bazı olaylar hiç tahmin etmediği gibi gelişir belki de orada kendisini bekleyen bütün hayatını değiştirecek biri vardır

Asrın Akgül... İnsanların hayatını kurtaran bir doktor. Ama kendi geçmişini kurtaramayan bir kadın. Her gece aynı meyhanede, aynı masada, kimsenin gelmeyeceğini bile bile doldurduğu ikinci kadehle yaşamaya çalışıyordu. Ta ki bir gece hesabını ödeyen gizemli adam ortaya çıkana kadar... Bazı karşılaşmalar insanın hayatını değiştirmezdi. Mahvederdi. Peki bu adam, Asrın`ı yeniden hayata mı bağlayacaktı... Yoksa onu tamamen kendine mi benzetecekti?

Beni hatırlamıyordu. Oysa ben onu hiç unutmamıştım. Beş yaşındayken hayatından koparılan İnci, yıllar boyunca kayıp olarak kaldı. Herkes onun öldüğünü düşünürken, çocukluk arkadaşı Viran verdiği sözü unutmadı. Yıllar sonra bir askerî operasyon sırasında karşısına çıkan kadının İnci olduğunu anladığında, Viran`ın yıllardır beklediği an gerçekleşmişti. Ama İnci onu tanımıyordu. Viran gerçeği ona söyleyemezdi. Çünkü İnci`nin geçmişine ulaşmak ve yıllar önce onu kaçıranların izini sürmek için yürütülen gizli operasyonun merkezinde artık kendisi vardı. Bir yanda görevi... Diğer yanda çocukken verdiği söz... Ve karşısında, kendisini hatırlamayan o kız vardı.

Min-seo ve Ji-hoon’un aşkları, bir kaza sonucu Min-seo`nun hayata gözlerini yumması ve tam o esnada kızlarının dünyaya gözünü açmasıyla yarım kalır. Min-seo, artık dünyada bir hayalet olarak yaşamaya başlar eşinin evlenmesi sonuçu yukarı çıkar ve hayatı değişir.

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Bazı yeminler vatan için edilir… Bazı sözler ise sevilen insan için verilir. Ama en zor savaş, ikisi arasında seçim yapmak zorunda kaldığında başlar.

Aynı lojman koridorlarında birlikte büyüyen, babaları eski iki silah arkadaşı olan iki ailenin çocukları: Karan Sancaktar ve Asya Karadağ. Karan, vatanı için gözünü kırpmadan ateşe yürüyen, Özel Kuvvetler’in en disiplinli ve sert tim komutanlarından biridir. Asya ise idealist, merhametli ve haksızlığa boyun eğmeyen yeni mezun bir tıp doktorudur. Yıllarca aynı avluda koşturan bu iki genç için hayat, büyüdükçe bambaşka sorumluluklar getirmiştir. Ancak değişmeyen tek şey; Karan’ın Asya’ya olan ve yıllardır askerî disiplinin arkasına sakladığı gizli sevdası ile Asya’nın onun her göreve gidişinde kalbinin ortasında hissettiği o derin kaybetme korkusudur. Asya’nın atama beklediği dönemde, Karadağ ailesine gelen sürpriz bir bebek haberi iki aileyi yeniden aynı çatı altında kavuşturur. Bu sırada Karan’ın komutasındaki Göktürk Timi, vatan savunmasında zorlu operasyonlara imza atarken; Asya, en yakın iki kız arkadaşıyla (bir hemşire ve bir avukat) hayatının yeni dönemine adım atar. İki farklı dünyanın insanı gibi görünen bu iki genç, kışlanın soğuk duvarları, dağların acımasız şartları ve hastane koridorları arasında yolları kesiştikçe, aralarındaki o bastırılmış çocukluk bağının nasıl devasa bir aşka dönüştüğünü kabullenmek zorunda kalacaklardır.

-KİTAP HASSAS MİDESİ OLAN OKUYUCULAR İÇİN UYGUN DEĞİLDİR. DETAYLI OTOPSİ ANLATIMI MEVCUTTUR!- "Ölüm sonrası yanığı değil bu. Diri diri yanmış." dedi Yankı, yardımcılarına ithafen. Fakat beklemediği bir ses cevap verdi ona. "Nasıl bu kadar eminsiniz?" Yankı arkasını döndüğünde şeridin içine girmiş jandarma formalı, iri yarı adamla burun buruna geldi. "Buraya giremezsiniz beyefendi. Lütfen şeridin diğer tarafında bekler misiniz?" dedi bıkkınlıkla. Fakat adam şeridin diğer tarafına geçmek yerine Yankı`nın yanından geçip cesedin başında durdu. "Soruma cevap vermediniz?" Adamın kendisini görmezden gelip tek bir noktaya odaklanması Yankı`nın sinirini bozmuştu. Aynı sakinlikle adama cevap verdi; "Kim olduğunuzu söylemediniz?" sesi daha çok soru sorar gibiydi. Adam bakışlarını cesetten çekip Yankı`ya çevirdi. "Jandarma yüzbaşı Turan Alp Kara." dedi Yankı`nın gözlerinin içine bakarken. Yankı, Turan`ın yanına gelip cesedin yanına doğru çömeldi. "Öldükten sonra yansaydı duruşu bu şekilde değil, boksör duruşu şeklinde olurdu. Ölü bedende Kaslar kullanım dışı olduğu için ısıyla birlikte büzüşür. Ama gördüğünüz gibi burada maktül yüz üstü ve kolları açık şekilde. Ağzının açıklığını görebiliyor musunuz? Acı çekmiş." Turan başını sallarken bir kaç adım geri çekildi. "Ama yine de net cevabı otopsiden sonra verebilirim." Turan ellerini kemerinin üstüne koyup ağırlığını tek bacağının üstüne verdi. "Anladım. Siz daha iyi bilirsiniz tabii. Kolay gelsin o zaman size..." Turan`ın merakla bakan gözleri karşısında Yankı ismini söylemediğini hatırladı. "Yankı Sırdaş." dedi sadece. Turan az önceki cümlesini tamamladı; "Kolay gelsin size Yankı Hanım." Turan ikinci kez Yankı`nın yanından geçerken Yankı, Kübra`ya sesleni. "Kübra! Yüzbaşının ayak izi örneğini de alalım!" Turan anlamazca Yankı`ya bakarken Yankı sadece omzunu silkti. "Şeridi geçmemeniz geretiğini söylemiştim. Ayak izleriniz diğer ayak izlerine karıştı. İşimizi zorlaştırıyorsunuz. Sizin yüzünüzden fazladan ayak izi inceleyeceğiz." Yankı, yüzbaşının cevap vermesini beklemeden arkasını döndü ve cesetle ilgilenmeye devam etti.

Aile... Ne demek ki? Sözlük anlamı; toplumun en küçük yapı taşı. Ailenin yapı taşı ne peki, Anne mi? Baba mı? Yoksa çocuklar mı? Belki de duygulardır ailenin yapı taşı,iyi hissettiren duygular. Rüya Açar bir ailenin içine doğmuş ama bir aileye sahip olamamış bir çocuk. Ona ev olması gereken o insanlar, acıdan başka hiçbir şey olmadı. Rüya için aile ölüm demekti. İyi hissettiren duygular değil... Babasız büyüyen her kıza hitaben.. Kitapta geçen hiçbir şeyin gerçeklik ile alakası yoktur tamamen benim hayal gücüme dayalıdır. Yani kurguda geçen hastalıklar,tedaviler,kurum ve kuruluşlar gibi bir çok şey hayal gücümün ürünüdür.

Mera sokağında çocukluğunu geçiren Irmak ve Güney uzun yıllar sonra karşılaşır

Henüz bir açıklama yok

“Bir milyon lira. Nakit. Babanın kapısına gitmek zorunda kalmazsın.” Nizamiyenin ortasında gözlerimi hırsla süzüp, "Sence askere benzer bir halim mi var?" diyen o devasa, gıcık adam... Dün dükkanımın tavanını boyayan, bugün yeşil kamuflajının içinde karşıma dikilen koskoca Yüzbaşı Savaş Ateş Akkın’dı. Babamın "Tıpış tıpış ameliyathaneye döneceksin" baskısı bir yandaydı, cebimdeki sıfır bakiye ve hayallerimle kurduğum o bomboş atölye diğer yanda. Gururum Ankara’ya dönüp o beyaz önlüğe mahkûm olmamı engelliyordu ama İstanbul’un ortasında parasızlık boğazımı sıkıyordu. Ve Savaş, hayatımın en karanlık anında masaya o akılalmaz teklifi sürdü: 3 aylık sahte bir evlilik. "Benimle evleneceksin Doğa. Dışarıya karşı karım gibi davranacaksın, ben de atölyen için ihtiyacın olan tüm parayı ödeyeceğim." Önce masayı başına yıkmak, adama bağırıp çağırmak istedim. Ama iç sesimle verdiğim o amansız savaştan sonra arkamı dönüp, masadaki çantamı hırsla kavradım: "Sen beni parayla kandırabileceğini mi sanıyorsun gerçekten Yüzbaşı?" dedim çenemi dikleştirerek. "...Doğru düşünmüşsün. Masaya oturuyorum." İki ayrı oda, katı kurallar, peşimizde dolanan korumacı abiler, oğluna evlilik baskısı yapan bir anne ve babama karşı verdiğim büyük varoluş savaşı... Bir tıp terk tasarımcı ile sınır tanımaz bir yüzbaşının aynı çatı altındaki 3 aylık savaşı başlıyordu. Ama bilmiyorduk; kural ihlalleri, kağıt üstündeki imzalardan çok daha çabuk başlardı.

Balkan ve Hristiyan bir doktorun mezun olduğu gün önünü kesen bir araba sonucunda tüm hayatı değişir ve Şırnağa gitmek zorunda kalır. Orada tanıştığı asker sayesinde bütün planları değişir fakat asker gerçekleri öğrendiğinde tüm her şey altüst olur.

Törenin soğuk kurşunu, masum ve sakar bir kız olan Alina’yı hayattan koparmak üzere vurduğunda, kader onun yolunu şehrin en prestijli hastanesine çıkardı. Acil servisin kapıları ardına kadar açılıp Alina içeri sedyeyle taşındığında, karşısına mesleğinin zirvesinde, sert hatları, kaslı fiziği ve yakışıklılığıyla tanınan dahi Cerrah Çağdaş çıktı. Ölümle yaşam arasındaki o ince çizgide Çağdaş, Alina`yı ameliyat masasında hayata döndürdü. Ancak bu ameliyat sadece bir hayatı kurtarmakla kalmadı; birbirine tamamen zıt iki ruhu, hastanenin koridorlarında başlayıp kalplerine uzanacak engellenemez ve tutkulu bir aşka sürükledi. Alina’nın saflığı, Çağdaş’ın ise şifası olacaktı

" neden intihar etmek istedin?" Diye sordu. " Aslında bir çok nedenim var ama hepsi sana saçma gelecektir" dedim " Sen söyle bakalım" dedi yola bakarken. " Annem beni doğurunca çöpe atmış 10 yaşıma kadar yetimhanede büyüdüm. Sonra annem beni oradan aldı Ben pişman oldu diye düşündüm ama annem benim sürekli dövdü" yutkundum. " Daha sonra evlendi ama beni kocasına yeğeni olarak tanıttı" " Arkadaş ortamım çok kötü babam olmadığı için sürekli dalga geçilen oldum. Sevgilim desek az önce bir fotoğraf aldım en yakın arkadaşımın aldatmış" dedim zorla " Senin kadar güzel birini nasıl aldatabilirler" diye mırıldandı.

Yitip, giden canlar. Akıp, Albayrağı süsleyen kanlar... Yıllar önce aileleriyle beraber şehadet şerbetini içen bir tim. Göktürk timi. Çevirdik sayfaları. Geldik bugüne. Tim Göktürk. Abilerini, ablalarının izinde. Onların savaştıkları ile savaşmak için kuruldu. Operasyon adı: Bozkurt. Kurtuluşun destanı. Bu sefer masal değil kanla yazılacak olan bir gerçek. Bir operasyon hangi gerçekleri ortaya çıkarabilirdi? Tim Göktürk`ün ilk baskını kafalarında ki soru işaretlerini arttırmıştı. Gizem DALKILIÇ. Göz renginin huzurlu yeşili vardı. Vardı ama gözlerinde huzur yoktu. Güneşin parlak sarı rengini taşıyordu saçlarının her bir tutamında. Ama hayatında ışık namına bir şey yoktu. İstediği tek şey ölmekti. Çünkü kendi masumiyetinin yükü omuzlarına ağır geliyordu. Bu tamamıyla timin görevini anlatan bir yazım değil. Bir kız çocuğunun kurtuluşunu yazacak bir destan.

Bir olaydan kaynaklı yüzbaşı ile konuşmak için Karargaha gittim ancak beni içeriye askerler almayınca Sevgiliyiz yalanını ortaya attım. En fazla ne olabilirdi ki? Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

Topuklu ayakkabılarımın çıkardı sesler eşliğinde bize ayrılan lojman`a doğru ilerliyordum. Arkamdan koşarak bana yetişen Sema adeta yolumu keserek önüme atladı. -Kızım biraz yavaş vallahi sana yetişemiyorum, tabi sen bu topuklular ile yüz metre bile koşarsın ama ben pes etmek üzereyim haberin olsun. -Sema sen de biraz hızlı mı olsan artık! Sabah`tan beri senin yavaşlığın beni çileden çıkarıyor! -Seni çileden ne çıkardı hepimiz biliyoruz! O lanet Selim seni aldatmasaydı, sen o sözleri ona söylemeseydin, ben de onun en yakın ve puşt arkadaşının sözlerine kanmasaydım ikimiz de şu an hala İstanbul`da rahatça hastane de takılacaktık. Soğuk gözlerim ile Sema`ya baktım. Bakışlarım onu endişelendirmiş olacak ki, hemen, -Özür dilerim dedi. -Bak o pislik herif hem suçlu hem güçlüydü, ikisi de bizi kandırdı ve şimdi hastane de başka insanların olması gereken yerde işte buradayız dedim. Hastane Müdürü`nün oğlu Selim Darıca babasına her ne anlattı ise adam bizi resmen buraya sürmüştü. Adına da hayır işi koymuştu...

Bazı hikâyeler sessizlikle başlar. Ama içlerinde fırtına taşır. Karın hiç erimediği bir şehirde, soğuk yalnızca havada değildir. İnsanların bakışlarında, kelimelerinde, hatta söylenmeyenlerde saklıdır. Bir gün, her şey değişir. Bir adım, bir karşılaşma, bir kırılma… Ve sonra hayat, geri dönülmez bir yola girer. Artık hiçbir şey eskisi gibi değildir. Güven, şüpheye karışır. Gerçekler, sessizce kanar. Kalp, en çok saklandığı yerde yaralanır. Kimse göründüğü gibi değildir. Ve bazı insanlar… yaklaştıkça daha da tehlikeli olur.

Annesi gözleri önünde teröristler tarafından öldürülen asker adam ve ailesini trafik kazasında kaybeden doktor kadın. İkisinin de ortak bir noktası var, kardeşlerine olan zaafları. İlk kez karşılaşmalarının ardından yollarının tekrardan kesişeceğini ve bir daha ayrılmayacaklarını nereden bilebilirlerdi ki? Alparslan ve Asena Vatanı için çalışan bir asker ve insanları iyileştirmek için çabalayan doktor Kitabımla ilgili paylaşımlar yapacağım Instagram hesabımın adı Zeynluna. Takip ederseniz ve paylaştıklarımı beğenip, yorum yaparsanız çok sevinirim. Bana bir şans verirseniz çok mutlu olurum. Lütfen diğer paylaştığım kitabıma da bir şans verin💗💗