"Gözlerine ayrı aşık olduğum yârim." "Güzel kalbine ayrı aşık olduğum yârim." Altı yaşına kadar aynı sokaklarda koşup aynı hayallerin peşinden giden iki masum çocuk. Kader bir gün babalarının tayiniyle onları birbirinden koparır, yarım kalan cümleler ve içlerine gömdükleri minik bir sevdayla uzaklara sürükler. Yıllar sonra, bambaşka hayatların ardından, aynı üniformanın altında yeniden karşı karşıya gelirler. Biri üsteğmen, diğeri teğmen. Aynı timde, aynı gökyüzüne bakarak, aynı tehlikenin içine yürürler. Ve çocukluklarında sessizce filizlenen o duygu, bu kez çok daha gür, çok daha yakıcı bir aşka dönüşür. Bu hikâye, Kurşun İzi kitabımdaki başrol ve yan karakterlerin çocuklarının kaderini anlatıyor. Bir çocukluk aşkının yıllara, ayrılıklara ve savaşın ortasında bile küllenmeyen bir sevdaya nasıl dönüştüğünün hikâyesi. Kurşun İzi`ni okumadan başlamayın, çünkü bu yolculuk orada atılan temellerin üzerine kuruludur. Ama "Ben direkt bu hikâyeyi okumak istiyorum, Kurşun izini okumayacağım" diyenlerdenseniz, kapılar size yine sonuna kadar açık. 😊 Ama kurşun izini de okurum diyen varsa önce onu okuyun, sonra bu kitaba başlayın derim. Bu kurguda geçen yerler, kurumlar, olay örgüleri bana, yani şahsıma aittir. Benzeri yoktur bilginize.

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

"Sana bu dağlarda yer yok Aria," dedi Raven, keskin bakışlarını dikerek. "Burada sadece ölüm olur." Aria meydan okudu: "Ölümün olduğu yerde, bana her zaman ihtiyaç vardır Binbaşı." Kendi isteğiyle Hakkâri`ye giden Doktor Aria, iki düşman tim liderinin amansız savaşının tam ortasında kalır: Raven Karahan ve Yiğit Sancaktar. İki düşman, tek bir kadın. Kazanan kim olacak?

Kopan bir ipe sımsıkı bir düğüm atarsanız, ipin en sağlam yeri artık bu düğümdür. Ama ipe her dokunuşunuzda canınızı acıtan tek nokta yine o düğümdür

Lavinyanın annesi ve babasının trajik bir ölümünden sonra anneannesinin önersiyle kasabaya taşınır tek amacı atanmak olan kızın anneannesin zoru ile arkadaşının torunu doktor Ayazla tanışır.

Kapıyı ısrarla çalmama rağmen açmadı. Çantamın içindeki anahtarı hatırladım. Telaşla anahtarı çıkarıp titreyen ellerimle kapıyı açtım. İçeriye girdiğimde o tanıdık kokuyla karşılaştım. “Cihan…” diye seslendim, çıkarmaya çalıştığım zayıf sesimle. Evin içinde benim sesimden başka hiçbir ses yoktu. Telaşla odamıza gittim; yoktu. Aceleyle diğer odalara baktım. Sessizlik dışında beni karşılayan koca bir boşluktu. Gitmişti. Cihan gitmişti. Bu farkındalıkla kendimi daha fazla tutamadım, ağlamaya başladım. O esnada salona doğru ilerledim. Düşünceler birbiri ardına zihnime hücum ediyordu. “Terk edildin. Korkularının kurbanı oldun…” diyen ses susmuyordu içimde. O an artık daha fazla güçlü kalamadım; gözümün önüne bir perde indi. Elime ne geçtiyse fırlatmaya başladım. Özenle düzenlediğim evi dakikalar içinde mahvettim. Sakinleşene kadar devam ettim. En sonunda gücüm tükendiğinde yavaşça yere oturup sırtımı koltuğa yasladım. Ayaklarımı göğsüme doğru çekip kollarımı bağladım. Tükenmişliğin verdiği o sessizlikte, dağılan evime baktım. Olanları düşündüm. Cihan gitmişti. Ben de cesaretsizliğimin ve korkularımın esiri olarak bir başıma kalmıştım, öylece…

**Değişen Kaderler: Karadeniz`de Kan Yanılgısı** adlı hikayenin konusu kısaca şöyledir: Karadeniz`in birbirine düşman iki köklü ailesi olan Doğanlar ve Dağlılar, aynı gece ve aynı klinikte çocuklarını kucaklarına alırlar. Ancak, bölgedeki sert fırtınanın ve hastanedeki elektrik kesintisinin yarattığı kaos ortamında, yeni doğan bebekler yanlışlıkla yer değiştirir. Kendi çocuklarının genetik özelliklerine zıt olan bebekleri, aileler büyük bir yanılgıyla kendi öz evlatları sanarak büyütürler. Düşmanının kanını taşıyan çocukların aileleri tarafından sahiplenilmesiyle başlayan bu büyük yalan, yıllar sonra ortaya çıkacak bir tesadüfle her iki ailenin de hayatını kökünden sarsacak, intikam ve sadakat duygularını karşı karşıya getirecektir.

Bekleyiş. (Asker & Asker) "Çünkü benim ruhum hâlâ o karanlık odada işkence görüyor…" Şahin Timi’nin Kıdemli Üsteğmeni Gazel Türkoğlu, dört yıl önce timiyle birlikte bir baskın operasyonuna çıkar. Fakat o operasyon, onun dört yıllık esaretin başladığı gün olur. Ölümleri izler. Ölümü hisseder. Ölümlere sebep olur. Ölümün her gün yanı başında olduğu bu esaret, ona yalnızca acıyı ve kayıpları değil, yaşaması için bir sebep de vermiştir. İntikam. Öldükleri düşünülmesine rağmen bir görev sonucu ulaştığı bilgiyle Şahin Timi’nin izini süren, Ayaz Timi’nin komutanı Yüzbaşı Atlas Karahan, timiyle beraber onu bu cehennemden kurtarana kadar Gazel karanlıkta kalmış bir ayçiçeği kadar solmuş, ancak aynı zamanda karanlığın dipsizliğine rağmen umudun en saf bekleyişiyle yaşatmıştır kendini. "Biz artık ölümü bekleyen cesetlerdik." En zoruydu, savaşın içinde "her şeyim" dediği her şeyin ondan koparılması. Kökünden sökülen bir çiçeğin yeniden yaşam kurmaya çalışması gibiydi. Noktayı koyarak pes edebilirdi. Ama intikam hâlâ alınmamıştı. Ve bazı savaşları, yalnızca hayatta kalanlar kazanabilirdi. İntikam diyerek gözünü tamamen kararttığı bu yolda aslında her şeyin bir kolezyuma dönüşmesi ve onun ortasına av sıfatıyla konulduğunu öğrenecekti. Hayatın en karanlık yüzünü görmüş ve koca bir örgütü kendisinin dilsiz olduğuna inandıran o kadın, konulan kuralları yeniden yazacak kadar ezber bocacaktı. Umut olduğu sürece bekleyiş daima vardır. Çünkü her bekleyiş, başka bir bekleyişe kapı açar. "Hayatımı kurtardınız, teşekkür ederim." "Hayatımı kurtardım, rica ederim." İlk yayım tarihi: 08.01.2025 Kitabın geçtiği yıl 2025`tir. Bu kitaptaki olaylar ve kişiler, yer, mekan ve zaman tamamen kurguda ibarettir. Gerçekle hiçbir alakası yoktur.

(BÖLÜMLER DÖRT GÜNDE BİR GELMEKTEDİR.) Mavi kod. Benim için ölümün değil; onun yıkıcı gelişinin habercisiydi. Kurallar, algoritmalar ve hatasız bir disiplinle ördüğüm o kusursuz zihnim, acil servisin kapılarından fırtına gibi giren o kadınla yerle bir oldu. Saçları gökyüzü mavisi, bir isyan gibi savruluyor, elleri ise kanın içinde yaşamla dans ediyordu. O, kaosun kendisiydi; ben ise düzenin efendisi. Ona baktığımda gördüğüm şey bir cerrah değil, nefretimi körükleyen bir dengesizlikti. Ama o neşteri her tutuşunda, o asi tavrıyla her meydan okuyuşunda, sistemimin tüm sigortaları birer birer atıyordu. Bilmiyordum; bir travma cerrahının bir insanın göğüs kafesini açarken, kendi kalbini o soğuk masaya bu kadar arsızca bırakabileceğini... Düzenim, onun kaosunda boğulmak üzereydi. Mavi kod ,bangır bangır, bizim için çalıyordu. 💙🌻🍋🧿 Hayatını can kurtarmaya adamış, dünyada çıktığı operasyonlar sayesinde ismini duyurmuş bir travma cerrahı. Düzene vurulan demir yumruk… Öbür yanda düzenin ve disiplinin en büyük sembolü. İsmi ile korku salan, başarısı ile göz boyayan aksi ama yakışıklı cerrah… 💙🌻🍋🧿 Düşmandan aşka Doktor x Doktor Travma Cerrahı x Kalp ve Damar Cerrahı Medikal dizi, romantik komedi, aşk, aksiyon ve yan karakterleri okumak isteyenler ‘Hasar Kontrol’ serisini çok sevecekler.

Romantik/ Aksiyon/ Askeri Karanlığın içinden bir ses yükseliyor…
“Gerçek bazen en tehlikeli yalandır.” Bir adım atılıyor.
 Bir silah doğruluyor.
 Bir isim fısıldanıyor. Ve bütün sırlar, tek bir kurşunla dağılmaya hazır. Aybüke’nin adımları, artık geri dönülmez bir yolun taşlarına vuruyor.
Dost bildikleri, düşmana dönüşüyor.
Gölgelerden çıkan her yüz, yeni bir ihanetin habercisi. Dost ile düşman arasındaki çizgi bulanıklaşırken, en yakınında duranların bile yüzleri maskelerle gizlenir. Bir karar, bir adım, bir söz… 
Her şeyin kaderi değişir. Bu defa sadece hayatlar değil; gerçekler de ölümle sınanacak.
Ve gerçeğe en çok yaklaşan, en çok kaybedecek. İhanetin gölgesinde, aşkın sınavında, ölümle yüzleşirken…
 Bir tek soru kalır:
 Kime güveneceksin? “Benim yolumdan gel, seni en büyük kralları bile yöneten bir soytarı yapayım. Tüm dünyayı da senin şaklabanın.” Zaman daralıyor…
Her şey yanıyor… Bir çığlık. Bir dua. Bir kahkaha…
 Ve gerçek, herkesin kanını akıtacak kadar keskin. “Burası başlangıç değil.
Burası sonun doğduğu yer.” Sonra yalnızca o cümle kalıyor: “Öldürsene beni, Elmas. Hadi, öldür.” Bu defa sadece bir timin değil, bir milletin kaderi yazılacak. Ve kaderin adı: Vazgeçtiklerimiz.

Bazı şehirler insanı çağırmaz… insanı değiştirir. Bengü, İstanbul’da düzenli bir hayat kurmaya çalışan genç bir doktordu. Ta ki bir gün, Trabzon’un sisli dağlarında görev yapması için gelen teklif masasına bırakılana kadar. Bir yıl boyunca bu şehre alışmış olan en yakın arkadaşı Çiçek, onu kendi dünyasına çağırıyordu. “Burada hayat başka,” diyordu. “Gel, gör.” Bengü sonunda “evet” dediğinde, bunun sadece bir görev değişikliği olduğunu sanıyordu. Ama Trabzon’a vardığında her şey düşündüğünden çok daha farklıydı. Dağlar, köyler, ulaşılması zor yollar… Ve o yolların içinde sürekli karşısına çıkan bir adam: Hazar. Disiplinli, sert, susmayı bilen bir asker… ve bir timin komutanı. Bengü ile Hazar’ın yolları ilk başta sadece görevlerde kesişti. Ama zamanla, her karşılaşma bir şeyi değiştirdi. Bir bakışı anlamaya, bir sessizliği çözmeye, bir mesafeyi yok etmeye başladı. Çünkü bazen insan bir şehre gitmez… bir insana gider. Ve bazı hikâyeler, sislerin en yoğun olduğu yerde başlar.

Rus Anastasia Vera Morozova`nın yaşadıklarına rağmen gerçekleri bulmak istemesi... Gizemli kişinin varlığına ve üvey ailesine rağmen dik durmaktan vazgeçmeyen Anastasia. Peki Anastasia gerçeklerle beraber kendini, kim olduğunu bulabilecek mi? Peki bulduklarını kabul edebilecek mi? Gizemli kişinin büyük sırrı sonucunda etkilenen büyük bir aile en önemlisi etkilenen Anastasia gerçekleri öğrenince ne yapacak? Gerçeklere nasıl baş edebilecek? Anastasia`nın gizem dolu hayatına hoş geldiniz. ❤️🔥 Her doğum gününde gizemli kişiden çok korkunç hediyeler alan Anastasia. 25/03/2016 tarihi Anastasia`nın dönüm noktası oldu ve hayatı iyisiyle kötüsüyle tamamen değişti. Gizemli kişi: Umarım sürprizimi beğenmişsindir. Genç kız sadece "hayır" diye fısıldadı. Nasıl koştuğunu hatırlamıyordu bile. Zaman durmuş, tüm saniyeler birbirine karışmıştı. Bir dakika belki de bir cana bedeldi. ❤️🔥

"Nazlı ." Ne diye sürekli Nazlı diye sesleniyordu bu adam bana . Zaten sinirli olan bedenimi iyice geriyordu . "Naz , benim adım Naz . Nazlı diye seslenip durma sinirlerimi bozuyorsun ." "Nazlı ." Ya beni beni dinlemiyordu . Ya da anlamaya beyni yetmiyordu. Zaten okuldayken de hiç beyni basmıyordu derslere . "Ne var ? " "Evlenelim mi ?" Ne saçmalıyordu bu adam . "Gülşah Hanım`la konuşmalarınızı duydum.Evlenelim mi ?" "Annemle konuşmalarımızı mı dinledin ? Gerçi okuldayken de hep insanların konuşmalarını dinlerdin , gıcıklığından hiç ödün vermemişsin ." "Sorumun cevabı bu değil .Evlenelim mi ? " "Senin çıkarın ne olacak bu evlilikten ? " "Senin gibi somurtkan bir karım olacak yetmez mi ?" ... Genç kadın yıllardır hastalıkla mücadele eden babasını biraz olsun mutlu edebilmek için kabul etmişti bu evliliği.Genç adam ise annesinin baskısından kurtulmak için kabul etmişti . Bir anlaşma yapmışlardı . Sadece bir süre evli kalıp sonra boşanacaklardı . Ama bilmiyorlardı ki ilkokulda birbirinden hiç haz etmeyen iki çocuktan birbirlerine iyi gelecek iki yürek olacaklarını ... Bir Nazlı kız ve Deli bir Rüzgar`ın hikayesi ...

Ben insanların kalbini onları yaşatmak için açardım; o ise tek bir kurşunla durdurmak için. ​Bembeyaz doktor önlüğümün üzerine sıçrayan kanı temizlemek kolaydı da, ruhuma bulaşan o yeraltı karanlığını ne yapacaktım, bilmiyordum...

Annesi gözleri önünde teröristler tarafından öldürülen asker adam ve ailesini trafik kazasında kaybeden doktor kadın. İkisinin de ortak bir noktası var, kardeşlerine olan zaafları. İlk kez karşılaşmalarının ardından yollarının tekrardan kesişeceğini ve bir daha ayrılmayacaklarını nereden bilebilirlerdi ki? Alparslan ve Asena Vatanı için çalışan bir asker ve insanları iyileştirmek için çabalayan doktor Kitabımla ilgili paylaşımlar yapacağım Instagram hesabımın adı Zeynluna. Takip ederseniz ve paylaştıklarımı beğenip, yorum yaparsanız çok sevinirim. Bana bir şans verirseniz çok mutlu olurum. Lütfen diğer paylaştığım kitabıma da bir şans verin💗💗

Genç ve idealist olan doktor umay zorunlu hizmet için terörün gölgesinde olan bir dağ köyüne atanır . Köye ulaşımını sağlayan tek yolun kesildiği bir fırtınada köyde saklanan ve yaralı olan bir özel kuvvetlerde yüzbaşı olan Alparslan ile baş başa kalırlar Gölge timi pusuya düşmüş kendisi ise sığınacak tek yer olan köyün revirini bulmuştur ...

Tayini karedenizdeki bir köye çıkan mujgan Karadenizin keçi yüzbaşısı Murat

Mera sokağında çocukluğunu geçiren Irmak ve Güney uzun yıllar sonra karşılaşır

" neden intihar etmek istedin?" Diye sordu. " Aslında bir çok nedenim var ama hepsi sana saçma gelecektir" dedim " Sen söyle bakalım" dedi yola bakarken. " Annem beni doğurunca çöpe atmış 10 yaşıma kadar yetimhanede büyüdüm. Sonra annem beni oradan aldı Ben pişman oldu diye düşündüm ama annem benim sürekli dövdü" yutkundum. " Daha sonra evlendi ama beni kocasına yeğeni olarak tanıttı" " Arkadaş ortamım çok kötü babam olmadığı için sürekli dalga geçilen oldum. Sevgilim desek az önce bir fotoğraf aldım en yakın arkadaşımın aldatmış" dedim zorla " Senin kadar güzel birini nasıl aldatabilirler" diye mırıldandı.

Tıp öğrencisi Alçin kaldığı yurttan çıkıp Bursanın Sancak mahallesinde küçük bir daire tutar. Karşı komşularının iki kardeş olduğunu ve içlerinden komiser olan Selim`in sevgilisi, onun kardeşi Sude`nin ise en yakın arkadaşı olacağından henüz haberi yoktur. ... Ben önüme dönmüş ve düşüncelerimle boğuşurken omzumda hissettim az önce elinde tuttuğu ceketi. Yavaşça omuzlarımın üzerine bırakmıştı. Hareketiyle ona döndüm, o zaten bana bakıyordu. "Üşüyor gibiydin. " dedi. "Biliyorsun, komşu ko- " Gülerek böldüm onu, lafını devam ettirdim. "Komşu komşunun ceketine muhtaçmış. " Sözünü tamamlamamla gözlerinde parıltılar oluştu sanki ya da bana öyle geliyordu. Ama sırıttığı kesindi. Cekete sarıldım iyice. "Üşüyordum, evet. " dedim. "Sen gelmeden önce... " Güldü, bu lafım hoşuna gitmişti. Ceketin altında kalan saçlarıma uzandı eli. Yaklaştı bana doğru ve altta kalan saçlarımı ceketin üzerine çıkardı. "Üşüyordun. Ben gelmeden önce... " diye tekrarladı beni elini çekerken.

"Mert malmısın gecenin 3 de aranırmı " " Ateş ne olduğuna inanamicaksın " " Uykumdan önemlimi " " Evet " dediğinde derin bir nefes verdim " Tamam konuş " " Ben doğumda karıstırılmısım , beni sabah aradılar hastaneden . Bebeği ölen bir hemşire  bebekleri  karıştırmış" " Eeee " " Dna mena dediler gitmiyiçem " Dundan bana ne ? Uykum var y-LAN Bİ DAKİKA #B×B#GERÇEK AİLEM

Emel , Özel bir hastenede başarılı bir beyin cerrahıdır. Bir gün İstanbul`un saygın bir iş insanı olan Baran Karademir ile medyaya fotoğrafları sızdırılır, bunun üzerine itibarını lekelemek istemeyen Baran, Emel`e bir anlaşma ile gelir, bakalım Emel hangi yolu seçecek... BAZI YARALAR SARILMAZ. SADECE İZ BIRAKIR...

♧♧♧ "Komutanım..." diye söze girdi Aras, bakışlarını o Kurter`in üzerindeydi. "Kolunuz." Kurter, başını bile kaldırmadı ama o tok ve tahammülsüz sesiyle, "Sus," diye homurdandı. "Biliyorum." "Bayağı kötü duruyor." "Laren beni mahvedecek," diye mırıldandı dişlerinin arasından. Aras, "Komutanım," dedi hayretle karışık bir alayla. "Kolunuza saplı bir kurşunla duruyorsunuz, bundan korkmuyorsunuz..." Gülmemek için dudaklarını birbirine daha sert bastırdı. "Ama yengenin size çekeceği azardan mı korkuyorsunuz?" "Sus lan artık." "Hastaneye gidelim mi Komutanım? Sınır hastanesine çekeriz aracı, acilde hemen çıkarırlar kurşunu." Kurter, Eymen`in bu pratik ama Laren`in öfkesinin boyutunu kavrayamamış önerisine alayla güldü. Hastaneye gittikleri an rapor direkt Laren`in sistemine düşerdi ve Laren`i biraz tanıyorsa eğer, o hastaneyi basar, her yeri birbirine katardı. "Aynen," dedi alaycı bir sesle. "Hastaneye gidelim de Laren hastaneyi bassın." "Komutanım..." diye size girdi Aras. "Ayıptır söylemesi ama siz naneyi yediniz gibi duruyor." Kaşları anında çatıldı Kurter`in. "Ayıpsa söyleme lan o zaman!" "Lan sus artık çenesinin yayını kardığımın Aras`ı. Sen sabah yürek mi yedin de geldin buraya?" Atilla dirseğinin kenarıyla öfkeli bir şekilde dürttü Aras`ı. "Komutan zaten sinirli, sinirinini bizden çıkaracak şimdi." "Susun lan!" Bağırırken sol kolu tehlikeli bir şekilde sızladı Kurterin. "Benim derdim bana yeter zaten." Kurter sessizliğe dayanamayıp başını içlerinden aklı başında olan Eymen`e çevirdi. "Eymen çok mu kötü duruyor?" Eymen umutsuzca iki yana salladı başını. "Çok kötü duruyor. Komutanım." "Atilla?" "Durum vahim, Komutanım." Aras kendisine sorulmamış olmasına rağmen söze girdi. "Bayağı da kötü duruyor Komutanım. Yenge kesin mahvedecek sizi. O kadar da uyarmıştı operasyona gitmeyin diye." Ardından aklına gelen ihtimalle korkuyla yerine sindi. "İnşallah yenge size azar çekerken biz de arada kaynayıp dayak yemeyiz." Kurter sağ eliyle yüzünü sıvazladı. "Laren beni kesin mahvedecek ya...." "Komutanım..." Hafifçe gülümsedi Eymen. "Kolunuza saplı bir kurşunla duruyorsunuz, kan kaybediyorsunuz, ölümlere kafa attınız, bütün bunlardan korkmuyorsunuz... Yengeden mi korkuyorsunuz?" İki yana salladı başını Kurter. "Laren kurşundan daha tehlikeli. Bu kurşun bana bir şey yapamaz ama Laren yapar." "Bu kadar gerilmeyin Komutanım ya," Güldü Atilla. "Doktor Hanım ne yapabilir ki en fazla?" Bu sefer sinirle Atilla`yı dürten Aras`tı. "Ağzımıza sıçar, görürsün." Atilla hälä duyduğuna inanmıyordu. "Bence abartıyorsunuz.` Koyu yeşilleriyle ters ters karşısındakilere baktı Kurter. "Sen hiç hayatındaki kadından azar yedin mi Atilla?" "Yemedim Komutanım." "O zaman kes sesini." Aras tekrar araya girdi. "Allah bizi Laren yengenin şerrinden korusun, Komutanım." "Amin!" dediler hep bir ağızdan. Çektiği sessiz amin`in ardından Kurter daha da sinirlenmişti. "Yenge deyip durmayın lan Laren`e! O benim doktorum sadece." "Yalnız Komutanım..." Eymen ciddi bir ifadeyle baktı. "İnsan doktorundan bu kadar korkmaz." Atilla devam ettirdi. "Korksa korksa..." "Hatunundan korkar," diye tamamladı Aras. Bu cümleden sonra aralarında gizli gizli gülmeye başladıklarında Kurter onlara ters bir bakış attı. "Kesin lan gülmeyi!" ♣︎♣︎♣︎ NOT: kitap bana ait değildir. Wattpadden (@YAZALVEN) Adlı kullanıcının kitabıdır.

Hayatını insanları iyileştirmeye adamış bir doktor... Ve hayatını savaşmaya adamış bir asker. İki karakterimiz kimsesizler yurdunda arkadaş olup bir gün yollarını ayırmışlardır. Lakin kader onları bir acilde karşılaştırır. Bu hikayede Aras Demir ve Defne Yalının zorluklarla mücadelesini okuyacağız....🤗

Bazı yaralar merhemle değil, bir bakışla iyileşir.