Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Bazı adamların hikâyeleri kurşunla başlar. Benim hikâyem ise o kurşunları çıkarırken başladı.

Zamanın iyileştirici bir tarafı olduğuna dair anlatılan o büyük cümlelerin hiçbiri, bu odanın kapısından içeri girememişti. Takvimler, o kapkara gecenin üzerinden tam üç yıl geçtiğini söylüyordu ama benim için her şey her yılın bu zamanlarında hâlâ hastane odasında uyandığım ilk sabah kadar taze ve donuktu. Bu üç yıl içinde halamın evine, bu yeni odama, sabahları uyanıp mutfaktan gelen sesleri dinlemeye bir şekilde alışmıştım. İlk zamanlardaki o tamamen boşalmış, içi boşaltılmış nesne gibi duran halim geride kalmıştı. Kendime küçük, sakin bir rutin kurmuştum. Haftanın birkaç günü gittiğim kütüphane, yürüyüş yaptığım sessiz sokaklar, odamdaki kitaplar... Hayatımı bir şekilde toparlamıştım, kenardan da olsa akıp giden dünyaya ayak uydurabiliyordum artık. Ama Mart ayı geldiğinde, o toparlanan ne varsa yerini görünmez bir ağırlığa bırakıyordu. Havaya sızan o bildik Mart ayazı, caddelerin gri rengi içimdeki o her zamanki durgunluğu sarsıyor, altından hiç geçmeyen bir sızıyı yüzeye çıkarıyordu. Yılın diğer günlerinde saklamayı, rafa kaldırmayı başardığım o ezici üzüntü, tam da bugünlerde göğsümün tam ortasına bir taş gibi oturuyordu.

Larin Koral, hayat kurtarmak için doktor oldu. Ateş Karahan ise insanlarını hayatta tutmak için kendi kurallarını yazdı. Biri stetoskop taşır. Diğeri sırlarını. İlk karşılaşmalarında birbirlerine yalnızca bir bakış attılar... Ve ikisi de birbirine yanlış teşhis koydu. Larin, hocasının yerine gittiği gizemli bir malikânede tedavi ettiği hastayla birlikte, hiç bilmediği bir dünyanın kapısını aralar. O dünyanın merkezinde ise soğuk, mesafeli ve gizemli bir adam vardır: Ateş Karahan. Larin, Ateş`i kibirli ve buyurgan biri sanır. Ateş ise Larin`i sınır tanımayan inatçı bir doktor... Ama bazen en büyük yanlış teşhisler, insanlara konulur. Doktor–mafya temalı, romantik komedi, dram ve aksiyon dolu Yanlış Teşhis`e hoş geldiniz. 🩺🤍

" neden intihar etmek istedin?" Diye sordu. " Aslında bir çok nedenim var ama hepsi sana saçma gelecektir" dedim " Sen söyle bakalım" dedi yola bakarken. " Annem beni doğurunca çöpe atmış 10 yaşıma kadar yetimhanede büyüdüm. Sonra annem beni oradan aldı Ben pişman oldu diye düşündüm ama annem benim sürekli dövdü" yutkundum. " Daha sonra evlendi ama beni kocasına yeğeni olarak tanıttı" " Arkadaş ortamım çok kötü babam olmadığı için sürekli dalga geçilen oldum. Sevgilim desek az önce bir fotoğraf aldım en yakın arkadaşımın aldatmış" dedim zorla " Senin kadar güzel birini nasıl aldatabilirler" diye mırıldandı.

İstanbul`a tıp eğitimini tamamlayan Elina atanması üzerine Van`a teyzesinin yanına taşınır. Orada hem çocukluk aşkı olan hemde teyzesinin oğlu olan Vedat ile tekrar karşılaşır ve aşkları tekrar filizlenir.

Romantik/ Aksiyon/ Askeri Karanlığın içinden bir ses yükseliyor…
“Gerçek bazen en tehlikeli yalandır.” Bir adım atılıyor.
 Bir silah doğruluyor.
 Bir isim fısıldanıyor. Ve bütün sırlar, tek bir kurşunla dağılmaya hazır. Aybüke’nin adımları, artık geri dönülmez bir yolun taşlarına vuruyor.
Dost bildikleri, düşmana dönüşüyor.
Gölgelerden çıkan her yüz, yeni bir ihanetin habercisi. Dost ile düşman arasındaki çizgi bulanıklaşırken, en yakınında duranların bile yüzleri maskelerle gizlenir. Bir karar, bir adım, bir söz… 
Her şeyin kaderi değişir. Bu defa sadece hayatlar değil; gerçekler de ölümle sınanacak.
Ve gerçeğe en çok yaklaşan, en çok kaybedecek. İhanetin gölgesinde, aşkın sınavında, ölümle yüzleşirken…
 Bir tek soru kalır:
 Kime güveneceksin? “Benim yolumdan gel, seni en büyük kralları bile yöneten bir soytarı yapayım. Tüm dünyayı da senin şaklabanın.” Zaman daralıyor…
Her şey yanıyor… Bir çığlık. Bir dua. Bir kahkaha…
 Ve gerçek, herkesin kanını akıtacak kadar keskin. “Burası başlangıç değil.
Burası sonun doğduğu yer.” Sonra yalnızca o cümle kalıyor: “Öldürsene beni, Elmas. Hadi, öldür.” Bu defa sadece bir timin değil, bir milletin kaderi yazılacak. Ve kaderin adı: Vazgeçtiklerimiz.

Yitip, giden canlar. Akıp, Albayrağı süsleyen kanlar... Yıllar önce aileleriyle beraber şehadet şerbetini içen bir tim. Göktürk timi. Çevirdik sayfaları. Geldik bugüne. Tim Göktürk. Abilerini, ablalarının izinde. Onların savaştıkları ile savaşmak için kuruldu. Operasyon adı: Bozkurt. Kurtuluşun destanı. Bu sefer masal değil kanla yazılacak olan bir gerçek. Bir operasyon hangi gerçekleri ortaya çıkarabilirdi? Tim Göktürk`ün ilk baskını kafalarında ki soru işaretlerini arttırmıştı. Gizem DALKILIÇ. Göz renginin huzurlu yeşili vardı. Vardı ama gözlerinde huzur yoktu. Güneşin parlak sarı rengini taşıyordu saçlarının her bir tutamında. Ama hayatında ışık namına bir şey yoktu. İstediği tek şey ölmekti. Çünkü kendi masumiyetinin yükü omuzlarına ağır geliyordu. Bu tamamıyla timin görevini anlatan bir yazım değil. Bir kız çocuğunun kurtuluşunu yazacak bir destan.

Siz hiç bir katile aşık oldunuz mu? Efnan`nın hayatı okul ve ev arasın da giderken birden her şey tepetaklak olur. Hayatına hiç girmemesi gereken biri girer. Bu kişi ise kendi adaletini sağlayan, halkın dilin de kurtarıcı, polislerin gözündense seri katil olan Cellattan başkası değildi...

Poyraz (Doktor): "Yıllarca o kristal avizelerin altında, aslında kendime ait olmayan bir hayatın içinde bir yabancı gibi yaşadım. Cerrahi önlüğümü giyip hayat kurtardığımda kendimi bulduğumu sanıyordum ama meğer ben sadece o `Kansu` yalanından kaçmaya çalışan biriyim. Şimdi o DNA raporu elimde ve anladım ki; benim cerrahlığım bir tesadüf değil, aslında ait olduğum o sert, disiplinli aşiret kanının bir sonucuymuş. Artık o yalan dünyadan istifa ediyorum." Polat (Oyun Şirketi Sahibi): "Hayatımızı bir oyun gibi tasarlamışlar, kaynak kodlarımızı bile Yeşim Kansu’nun çıkarlarına göre yazmışlar. Ben dünyaca ünlü bir teknoloji imparatorluğu kurduğumla övünürken, aslında o kadının kumar masalarındaki borçlarını kapatan bir `gelecek garantisi`ymişim. Sistem çöktü. Artık kendi oyunumu oynamaya, o Mardin topraklarına gidip bu sistemin asıl kurucularını bulmaya gidiyorum." Parla (Moda Tasarımcısı): "Londra podyumlarında yürürken üzerimdeki o pahalı kostümler, aslında Yeşim’in `mükemmel anne` rolünü oynamak için bizi vitrine dizdiği birer aksesuarmış. Ben o kadına bir gün bile gerçek anlamda `anne` diyemedim çünkü o beni sadece bir aksesuar gibi taşıdı. O hastane koridorunda Cemre Hanım’ın titreyen ellerini tuttuğumda, hayatımda ilk kez gerçekten birine ait olduğumu hissettim. Artık o yaldızlı kafesten çıkıp, kendi gerçek kanımızın olduğu o topraklarda hikayemizi yazacağız." not sadece adını ve resim değiştirdim

Bazı yeminler vatan için edilir… Bazı sözler ise sevilen insan için verilir. Ama en zor savaş, ikisi arasında seçim yapmak zorunda kaldığında başlar.

"Neden Timur? Ne değişti ki aramızda?" dedim, sesim titriyordu. Titremesin diye uğraşmaya tenezzül etmedim. Ensesini kaşıyıp bana geri döndüğünde, "Büyüdüm, olgunlaştım, gerçeklerle yüzleştim. Yeterli bir sebep değil mi?" dedi gözleri sinirden kararırken. "Korkuyorum demiyorsunda! `Ender, ben seni bırakıp hayatından siktir olup gittiğim için çok pişmanım, yüzüne bakamam.` diyemiyorsun! Bahanelerin arkasına sığınıyorsun!" Ağlamaktan sesim kısıldı. Bağıramadım. Bir anda omuzlarımı tutup sarsarken, "Çocuktum lan! Korktum, yapamadım işte, oldu mu? Evet korkaktım, hâlâ da öyleyim!" diye bağırdı yüzüme karşı. Gözyaşlarım yavaş yavaş dinmişken dayanamadım ve kollarına tutunup kendimi yere bıraktım. Çocuktuk, korkaktık. Bir hata yapmıştık. ————————— Kitabımın tüm hakları bana aittir çalınması, kopyalanması durumunda yasal işlemler başlatılacaktır.

Üç insan. Üç erkek ve birbirinden farklı Üç hayat. Hava Pilot Yüzbaşı Boran, Yüzbaşı Tuğrul ve Beyin Cerrahı Kayra. Hepsini ortak bir noktada bağlayan o yer, Hakkari. Hakkari sır, askeri dünyanın başkentiydi. Ama bir sorun vardı... Kayra normal değildi. Kendi içinde, Kimseye belli etmeden. Çift Kişilik bozukluğu, Narsizim ve Sadizim ile baş ediyordu. Veya baş etmeye çalışıyordu. Muâşaka, sıradan bir aşk romanı değil. Bütün olayların başının altından aynı kişinin çıktığı bir ters köşe romanıdır.

**Değişen Kaderler: Karadeniz`de Kan Yanılgısı** adlı hikayenin konusu kısaca şöyledir: Karadeniz`in birbirine düşman iki köklü ailesi olan Doğanlar ve Dağlılar, aynı gece ve aynı klinikte çocuklarını kucaklarına alırlar. Ancak, bölgedeki sert fırtınanın ve hastanedeki elektrik kesintisinin yarattığı kaos ortamında, yeni doğan bebekler yanlışlıkla yer değiştirir. Kendi çocuklarının genetik özelliklerine zıt olan bebekleri, aileler büyük bir yanılgıyla kendi öz evlatları sanarak büyütürler. Düşmanının kanını taşıyan çocukların aileleri tarafından sahiplenilmesiyle başlayan bu büyük yalan, yıllar sonra ortaya çıkacak bir tesadüfle her iki ailenin de hayatını kökünden sarsacak, intikam ve sadakat duygularını karşı karşıya getirecektir.

Min-seo ve Ji-hoon’un aşkları, bir kaza sonucu Min-seo`nun hayata gözlerini yumması ve tam o esnada kızlarının dünyaya gözünü açmasıyla yarım kalır. Min-seo, artık dünyada bir hayalet olarak yaşamaya başlar eşinin evlenmesi sonuçu yukarı çıkar ve hayatı değişir.

Severek evlenen iki genç kalbin, zamanla nasıl bir acı çemberine hapsolduğunun hikayesi bu. `Seni sevmiyorum` diyerek arkasında koca bir enkaz bırakan bir adam ve o enkazın altında beş yıl boyunca sessizce bekleyen bir kadın. Beş yıl sonra gelen o dönüş, bir telafi mi yoksa yarım kalmış bir yıkımın devamı mı? Munis; sevginin, terk edilişin ve küllerinden doğmaya çalışan bir aşkın romanı. ... "Ya gerçekten gömmediyse?" dedi usulca. "Ya hâlâ kalbinin en derininde bir yerlerde Hamza varsa, ne olacak?" Sessiz kaldım. Kalbim sustu. Sadece gözlerim konuşuyordu şimdi. ... Oysa değil mi insan en çok unutulmaktan korkardı? Ölünce değil varlığının hiçbir önemi kalmamış gibi yaşanması belkide zoruna giderdi insanın. Birini kaybetmek ne demek bilmezdi insan yaşamayana kadar. Fakat şöyle anlatmak gerekiyorsa eksilen dişin boşluğu gibidir insanın sevdiği birini kaybetmesi. İlk başlarda çok acını çeker sonraları eksilen dişinin yerini her yemek yiyişinde his eder sonra ise sadece varlığının olmayışını hisseder. ... Çalıntı, kopyalanma ve kurgunun başka şahıslar tarafından yazılması hâlinde gerekli işlemler yapılacaktır.

Ben insanların kalbini onları yaşatmak için açardım; o ise tek bir kurşunla durdurmak için. ​Bembeyaz doktor önlüğümün üzerine sıçrayan kanı temizlemek kolaydı da, ruhuma bulaşan o yeraltı karanlığını ne yapacaktım, bilmiyordum...

Duru, üniversitesini bitirdikten sonra tayini ayda yılda bir görüştüğü başsavcı olan annesi ve asker babasının yaşadığı yere Şanlıurfa`ya çıkar.Fakat çocukluk aşkı yıllar önce onu terk edip oraya taşınmıştır ve babasının en sevdiği askerlerden biridir. Aslında bu kitap geçen sene yazdığım kitap ama ben bunu düzenleyip, başka olaylar ekleyip, bazı isimleri değiştirip, tekrar yazmaya karar verdim. İYİ OKUMALARR❤️‍🔥 Duru AKAY & Yağız Alp ATA "Bal peteğim🍯"

"Nazlı ." Ne diye sürekli Nazlı diye sesleniyordu bu adam bana . Zaten sinirli olan bedenimi iyice geriyordu . "Naz , benim adım Naz . Nazlı diye seslenip durma sinirlerimi bozuyorsun ." "Nazlı ." Ya beni beni dinlemiyordu . Ya da anlamaya beyni yetmiyordu. Zaten okuldayken de hiç beyni basmıyordu derslere . "Ne var ? " "Evlenelim mi ?" Ne saçmalıyordu bu adam . "Gülşah Hanım`la konuşmalarınızı duydum.Evlenelim mi ?" "Annemle konuşmalarımızı mı dinledin ? Gerçi okuldayken de hep insanların konuşmalarını dinlerdin , gıcıklığından hiç ödün vermemişsin ." "Sorumun cevabı bu değil .Evlenelim mi ? " "Senin çıkarın ne olacak bu evlilikten ? " "Senin gibi somurtkan bir karım olacak yetmez mi ?" ... Genç kadın yıllardır hastalıkla mücadele eden babasını biraz olsun mutlu edebilmek için kabul etmişti bu evliliği.Genç adam ise annesinin baskısından kurtulmak için kabul etmişti . Bir anlaşma yapmışlardı . Sadece bir süre evli kalıp sonra boşanacaklardı . Ama bilmiyorlardı ki ilkokulda birbirinden hiç haz etmeyen iki çocuktan birbirlerine iyi gelecek iki yürek olacaklarını ... Bir Nazlı kız ve Deli bir Rüzgar`ın hikayesi ...

Kopan bir ipe sımsıkı bir düğüm atarsanız, ipin en sağlam yeri artık bu düğümdür. Ama ipe her dokunuşunuzda canınızı acıtan tek nokta yine o düğümdür

Cinayet Büro Komiseri Asuman Aktaş, aylar önce "doğum komplikasyonu" denilerek kapatılan bir dosyayı yeniden açtığında, karşısında şehrin en başarılı kadın doğum uzmanlarından biri olan Dr. Özdemir Sungur vardır. Aylar önce Özdemir, doğum sırasında hem eşi Mehtap`ı hem de henüz dünyaya gelmeden bebeğini kaybetmiştir. Herkes bunun talihsiz bir kader olduğuna inanmıştır. Dosya kapanmıştır ve hayatlar devam etmiştir. Ya da herkes öyle sanmıştır... Asuman`ın bulduğu tek bir delil, aylardır saklanan sırları gün yüzüne çıkarmaya yeter. Silinen kamera kayıtları, eksik ameliyat raporları, korkudan susan tanıklar. Ve o gün ameliyathanede yaşanan, kimsenin konuşmaya cesaret edemediği gerçek... Gerçeğe yaklaştıkça hem Asuman`ın hem de Özdemir`in hayatı tehlikeye girer. Çünkü bazı insanlar, geçmişin açığa çıkmaması için yeniden öldürmeye bile hazırdır...

Bazı şehirler insanı çağırmaz… insanı değiştirir. Bengü, İstanbul’da düzenli bir hayat kurmaya çalışan genç bir doktordu. Ta ki bir gün, Trabzon’un sisli dağlarında görev yapması için gelen teklif masasına bırakılana kadar. Bir yıl boyunca bu şehre alışmış olan en yakın arkadaşı Çiçek, onu kendi dünyasına çağırıyordu. “Burada hayat başka,” diyordu. “Gel, gör.” Bengü sonunda “evet” dediğinde, bunun sadece bir görev değişikliği olduğunu sanıyordu. Ama Trabzon’a vardığında her şey düşündüğünden çok daha farklıydı. Dağlar, köyler, ulaşılması zor yollar… Ve o yolların içinde sürekli karşısına çıkan bir adam: Hazar. Disiplinli, sert, susmayı bilen bir asker… ve bir timin komutanı. Bengü ile Hazar’ın yolları ilk başta sadece görevlerde kesişti. Ama zamanla, her karşılaşma bir şeyi değiştirdi. Bir bakışı anlamaya, bir sessizliği çözmeye, bir mesafeyi yok etmeye başladı. Çünkü bazen insan bir şehre gitmez… bir insana gider. Ve bazı hikâyeler, sislerin en yoğun olduğu yerde başlar.

"Ben sana mecburum bilemezsin Adını mıh gibi aklımda tutuyorum Büyüdükçe büyüyor gözlerin Ben sana mecburum bilemezsin İçimi seninle ısıtıyorum..."

Lavinyanın annesi ve babasının trajik bir ölümünden sonra anneannesinin önersiyle kasabaya taşınır tek amacı atanmak olan kızın anneannesin zoru ile arkadaşının torunu doktor Ayazla tanışır.

Her şey kapımda birisini bulmam ile değişmişti fakat o kişinin kim olduğunu nereden bilebilirdim ki bu şekilde benim hayatım değişmiş oldu ve kendimi bir sürü mafyanın içinde buldum Evet arkadaşlar bu hikayede bir doktor ve bir mafyanın hikayesini yazacağım çünkü ilk kitabım aşkın zorluğu fazla okunmadı bu hikayede Defne ile Alazın hikayesini göreceğiz ki aynı şekilde aşkın zorluğu adlı kitabımıda okumanızı öneririm