Şşşşt ne oluyor burada sen ona hangi hakla el kaldırırsın O şerefsiz it az önce kardeşimle öpüştü Belliki karşılıklı olmuş bak işine!!! Yeni tıp fakültesinden mezun olan duru zincir hastanesi olan bir mafyaya tutulur…

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

" Bu hata ikimizi de yakar, Yüzbaşı." dedim. "Hatamızda yanmaya hazırım, Doktor Hanım." Bu hatada yanacaktık; birimiz kurtulacak, diğerimizse küle dönecekti. Askeri , Platonik karışık gel oku pişman olmayacaksın. Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

Siz: Hey, naber insanoğlu? (17.08) Siz: İddiayı kaybettim. Siz: Cezam da birine yazmak oldu. Siz: Şansıma sen çıktın. Dediler: “Al bu numarayı, olmayan aşkını ilan et.” “Bu yolun sonu ya veda ya sevda… ama benim adımlarım hep sana doğru, Doktor.”

Güz Matemi isminde ilk kitaptır. *Mahalle kurgusu* Karganın kanat çırpışlarının ardından kulaklara Manolyanın masalı uğuldadı...

Şarjörü doldurup atış kulaklığımı taktım. Karşımdaki hedefin kırmızı alanını delik deşik ederken rahatladığımı hissediyordum. Şarjördeki mermi bittiğinde atış kulaklığımı enseme indirip masanın üzerindeki mermilere uzandım. O sırada kulağıma dolan tok postal sesleri bana kimin geldiğini müjdeliyordu. Bir adamı yürüyüşünden tanıyor olmak garipti. Üsteğmen hala yanıma gelmemişti, merakla başımı geriye çevirdim. Arkamdaki masaya yaslanmış anlamlandıramadığım bakışlarla beni izliyordu. Bir eli yaslandığı masada, diğer eli de palaskasındaydı. Genelde omzuna asmaktan hoşlanmadığı bordo beresi ise tıpkı benimki gibi omzundaydı. Başımla kısa bir selam verip önüme döndüm. Tekrar pozisyon alıp hedefime odaklandım. Ben atış yaparken üsteğmen de yanımdaki alana girip atışa başlamıştı. Kavga eder gibiydik o an, kurşun seslerimiz ise sustuğumuz kelimelerimizi ifade ediyordu. İkimizin de kurşunları bitmişti, bakışlarımız birbirini bulduğunda yine o gizemli karaları karşıladı beni. Ben savaşmaya devam etmek ister gibi mermilere uzattım elimi, ama susmayı da beceremedim işte. ``Yurdunuzu arıyor gibisiniz üsteğmenim, gözleriniz sürekli bir arayışta sanki.`` Ona bir cevap hakkı tanımadan atış yapmaya başladım, silahımın tetiğine basmaya devam ederken yanımdaki adamın da pür dikkat beni izlediğini biliyordum. Son mermime de veda etmiştim. Başımı çevirdiğimde yine o bakışlara mahkum edildim. Aramızdaki birkaç adımlık mesafeyi sonlandırıp yanıma geldi, elini uzatıp atış kulaklığımı çıkardı. Aramızdaki tek engel o kulaklıkmış gibi biraz daha yaklaştı bana, gözlerime daha yakından baktı. ``Belki de yurdumu bulduğum için sürekli gözlerine bakıyorumdur teğmenim.`` Bordoya boyanırken aşka karışan iki yürekli askerin hikâyesi...

Üç insan. Üç erkek ve birbirinden farklı Üç hayat. Hava Pilot Yüzbaşı Boran, Yüzbaşı Tuğrul ve Beyin Cerrahı Kayra. Hepsini ortak bir noktada bağlayan o yer, Hakkari. Hakkari sır, askeri dünyanın başkentiydi. Ama bir sorun vardı... Kayra normal değildi. Kendi içinde, Kimseye belli etmeden. Çift Kişilik bozukluğu, Narsizim ve Sadizim ile baş ediyordu. Veya baş etmeye çalışıyordu. Muâşaka, sıradan bir aşk romanı değil. Bütün olayların başının altından aynı kişinin çıktığı bir ters köşe romanıdır.

Sahilin sessizliği can yakıcıydı Onsuz 1 ay 2 gün 8 saat geçmişti Deniz onun bana armağanıydı Deniz onu bana geri getirecek tek şeydi Kumsal ve Aybars iki farklı insan... Bu hikayede ikiside acı çekecek ikiside yanacak ama kader onları hep bir araya getircek... Zaman,yer, kişiler ve hatta kendi karakterli değişse bile her zaman birlikte bu yola devam edecekler ... Ve sizler Bu yolculuğa hazır mısınız?

Bazı adamların hikâyeleri kurşunla başlar. Benim hikâyem ise o kurşunları çıkarırken başladı.

"Bazı isimler vardır; sadece rüzgarda yankılanır, kayıtlara geçmez. Bazı kahramanlar vardır; nişanları göğüslerinde değil, ruhlarındaki yara izlerinde saklıdır. Bizim hikayemiz, güneşin doğuşunu bekleyenlerin değil, karanlığın kalbine kor bir ateş gibi düşenlerin hikayesidir. Vatan; üzerinde yürüdüğümüz topraktan ibaret değildir. O, bir yetimin huzurlu uykusu, bir annenin titreyen duası ve mermilerin vızıldadığı o puslu dağlarda alınan son nefestir. Bizim için `vatan` demek, ardımızda bıraktığımız her şeyi bir kenara itip, önümüzde duran sancağa sarılmaktır. Anka Timi sadece bir askeri birlik değildir; onlar aynı ateşte yanan, aynı küllerden doğan ve birbirinin kaderine mühürlenmiş bir kardeşlik bağıdır. Gökyüzünde Asena’nın kanat sesi, yerde Aras’ın gür sesi yankılandığında; ölüm bile karşısında duracak bir can bulamaz. Çünkü Anka için ölmek, bitiş değil; vatan toprağında yeniden filizlenmektir. Bu kitap; barut kokusunun içindeki o tertemiz dostluğu, namlunun ucundaki o soğuk yalnızlığı ve her şeye rağmen `Vatan sağ olsun!` diyenlerin sarsılmaz iradesini anlatır. Şimdi kemerlerinizi bağlayın ve kulaklarınızı telsizden gelecek o sese verin. Çünkü Anka yükseliyor ve pençesini düşmanın kalbine geçirmeye yeminli." > "Biz öldük demeden, vatan sağ olmaz!

Doltor ve mafya aşkı anlatılıyor kadın silahlardan ve mafyalardan korkmasına rağmen aşık olduğuda bir Mafya

7 yıl önce biten bir aşk, yeniden doğar mı?

Limon tadında bu hayat. Şekeri katıp limonata yapmak da tuz basıp yemek de sana kalmış... Bir ninni çağırdığın vakit, ben o kayan yıldızın rûyasına uyanacağım limon çiçeğim... 🍋 17 yaşında yazmaya başladığım bu romanı bitirmem yaklaşık beş yılımı aldı. Şimdi ise onunla tekrar yüzleşip Kitappad`de değerli okuyuculara sunuyorum... umarım beğenirsiniz... Kapak çizimi bana aittir.

Türk Dili ve Edebiyatı fakültesinden mezun olan Ahsen ilk öğretmenliğini yapmak için Mardin`de bir lise ye atanır . Bu süreç okula alışma dönemini , kendince yazdığı kitaplarını ve her gün kitapçıda rastladığı adamı konu alır . Eğer sade bir tarz ve mizah seviyorsanız bu kitap tam size göre.

Karanlığın içinden bir ses yükseliyor…
“Gerçek bazen en tehlikeli yalandır.” Bir adım atılıyor.
 Bir silah doğruluyor.
 Bir isim fısıldanıyor. Ve bütün sırlar, tek bir kurşunla dağılmaya hazır. Aybüke’nin adımları, artık geri dönülmez bir yolun taşlarına vuruyor.
Dost bildikleri, düşmana dönüşüyor.
Gölgelerden çıkan her yüz, yeni bir ihanetin habercisi. Dost ile düşman arasındaki çizgi bulanıklaşırken, en yakınında duranların bile yüzleri maskelerle gizlenir. Bir karar, bir adım, bir söz… 
Her şeyin kaderi değişir. Bu defa sadece hayatlar değil; gerçekler de ölümle sınanacak.
Ve gerçeğe en çok yaklaşan, en çok kaybedecek. İhanetin gölgesinde, aşkın sınavında, ölümle yüzleşirken…
 Bir tek soru kalır:
 Kime güveneceksin? “Benim yolumdan gel, seni en büyük kralları bile yöneten bir soytarı yapayım. Tüm dünyayı da senin şaklabanın.” Zaman daralıyor…
Her şey yanıyor… Bir çığlık. Bir dua. Bir kahkaha…
 Ve gerçek, herkesin kanını akıtacak kadar keskin. “Burası başlangıç değil.
Burası sonun doğduğu yer.” Sonra yalnızca o cümle kalıyor: “Öldürsene beni, Elmas. Hadi, öldür.” Bu defa sadece bir timin değil, bir milletin kaderi yazılacak. Ve kaderin adı: Vazgeçtiklerimiz.

Kan davaları olan iki düşman, yıllar sonra bir genç kızın hayatı için karşılaşırlar. Ama tek ortak noktaları o değildir. Yıllar önce yapılan bir güzel bir hatanında bedeldir.

GÖKLERDEKİ GÖLGE "Bazı yeminler mürekkeple değil, kanla çalışıyor." Biri vatanını korumak için silahla kuşanmış bir zaman komutanı, diğerinin gökyüzündeki gözleri olan bir teknoloji dehası... Emre ve Nisa Bozkurt ; aynı kanı taşıyan iki kardeş, aynı amaca hizmet eden iki asker. Ama savaş kuralları, aile bağlarından daha serttir. Bunların dünyasında adalet, anneleri Savcı Handan`ın mahkeme salonlarında değil, puslu dağların duldasında, barut kokulu nefeslerle dağıtılır. Bir yanda sınırının ucundaki lazerle ölüm bekleyen bir asker, diğer yanda hayat vermek için ant içmiş, savaşın tam ortasında düşen bir doktor: Rüya Sancak . Göklerdeki Gölge , sadece bir operasyonun değil; Sevginin, sadakatin ve fedakarlığın hikayesi. Kalbinin üzerindeki o kırmızı nokta ona bir patlamaya hazırlanırken; Emre Bozkurt ya emrindeki timi, ya kardeşini ya da yeni filizlenen dostunu kurtaracak. Hüküm verildi, operasyon başladı. Gökyüzünün gölgeleri ise tek sırdaş.

Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazı hayatlar, başka hayatların yıkıntısından doğar. Bir rüyanın içinde annesini arayan bir kadın… Bir kazanın ardından geriye kalan bir bebek… Geçmişleri yarım, kalpleri kırık iki insan… Kayıplar bazen insanı sessizleştirir, bazen de hiç beklenmedik bir anda bir başkasının yarasına dokunmaya zorlar. Bu hikâye; unutamayanların, iyileşmeye cesaret edenlerin ve bir bebeğin etrafında yeniden şekillenen hayatların hikâyesi. Çünkü bazı acılar geçmez… Ama bazı insanlar, o acıyla yaşamayı öğretir.

Gece ayın, ay gecenin. Benim çığlıklarımı yutan, yalnızlığımı karanlıkla gizleyen gece. Söyle bana. Yalnızlığın var mıdır çaresi?

``Ölüm sonrası yanığı değil bu. Diri diri yanmış.`` dedi Yankı, yardımcılarına ithafen. Fakat beklemediği bir ses cevap verdi ona. ``Nasıl bu kadar eminsiniz?`` Yankı arkasını döndüğünde şeridin içine girmiş jandarma formalı, iri yarı adamla burun buruna geldi. ``Buraya giremezsiniz beyefendi. Lütfen şeridin diğer tarafında bekler misiniz?`` dedi bıkkınlıkla. Fakat adam şeridin diğer tarafına geçmek yerine Yankı`nın yanından geçip cesedin başında durdu. ``Soruma cevap vermediniz?`` Adamın kendisini görmezden gelip tek bir noktaya odaklanması Yankı`nın sinirini bozmuştu. Aynı sakinlikle adama cevap verdi; ``Kim olduğunuzu söylemediniz?`` sesi daha çok soru sorar gibiydi. Adam bakışlarını cesetten çekip Yankı`ya çevirdi. ``Jandarma yüzbaşı Turan Alp Kara.`` dedi Yankı`nın gözlerinin içine bakarken. Yankı, Turan`ın yanına gelip cesedin yanına doğru çömeldi. ``Öldükten sonra yansaydı duruşu bu şekilde değil, boksör duruşu şeklinde olurdu. Ölü bedende Kaslar kullanım dışı olduğu için ısıyla birlikte büzüşür. Ama gördüğünüz gibi burada maktül yüz üstü ve kolları açık şekilde. Ağzının açıklığını görebiliyor musunuz? Acı çekmiş.`` Turan başını sallarken bir kaç adım geri çekildi. ``Ama yine de net cevabı otopsiden sonra verebilirim.`` Turan ellerini kemerinin üstüne koyup ağırlığını tek bacağının üstüne verdi. ``Anladım. Siz daha iyi bilirsiniz tabii. Kolay gelsin o zaman size...`` Turan`ın merakla bakan gözleri karşısında Yankı ismini söylemediğini hatırladı. ``Yankı Sırdaş.`` dedi sadece. Turan az önceki cümlesini tamamladı; ``Kolay gelsin size Yankı Hanım.`` Turan ikinci kez Yankı`nın yanından geçerken Yankı, Kübra`ya sesleni. ``Kübra! Yüzbaşının ayak izi örneğini de alalım!`` Turan anlamazca Yankı`ya bakarken Yankı sadece omzunu silkti. ``Şeridi geçmemeniz geretiğini söylemiştim. Ayak izleriniz diğer ayak izlerine karıştı. İşimizi zorlaştırıyorsunuz. Sizin yüzünüzden fazladan ayak izi inceleyeceğiz.`` Yankı, yüzbaşının cevap vermesini beklemeden arkasını döndü ve cesetle ilgilenmeye devam etti.

Bazı sınırlar haritada çizilir. Bazıları kalpte. Karan Alp Vural için sınırlar nettir : Emir,görev,disiplin Sinem Alkan içinse tek bir çizgi vardır: İnsan hayatı Ama sinemin babası Karan`ın komutanı Albay Hüseyin Alkan sınırların aşılmaması gerektiğine inanan bir adamdır Aynı cephede,aynı bayrağın altında Farkında olmadan en tehlikeli ihlali yaptılar Bu bir isyan değil Bu bir hata da değildi Bu kalbin çizgiyi ihlal ettiği Ve bazen en gerçek cesaret Yasak olanı seçmektir.

Bazı ölümler bazı insanları yıkardı. Bir mesajla dağılan gruplar bir mesajla yıllar sonra yeniden buluşabilirlerdi. Okulun popüler çocukları kaybolan arkadaşlarının ölümünden sonra grubun dağılması ve geride kalanların ya da gidenlerin hikayesinin nasıl devam ettiği büyük bir sırdı. Peki, Öykü bunlardan hangisiydi geri kalan mı yoksa geride bırakan mı? bir sır yüzünden ayrılan ve yıllar sonra gelen mesajla buluşan grubu neler bekliyordu?

Çatık kaşlarla ona baktım. ``Neden bana böyle bakıyorsun yüzbaşı?`` Ela gözlerini gözlerime kilitledi. ``Çünkü gitmen gereken yerde değilsin doktor.`` Gözlerimi devirdim. ``Beni tanımıyorsun bile.`` “Tanımama gerek yok,” dedi sakin bir sesle. “Burada kalırsan canın yanacak.” Bir adım daha yaklaştı. Yutkundum. ``Sen kimsin yüzbaşı?`` Bakışları sertleşti. ``Senin uzak durman gereken biri.``

Hiç geçmişiniz ile geleceğiniz arasında arafta kaldınızmı? Mutluluk ile hüzün , heyecan ile endişe ve en kötüsü... Delilik ile akıl arasındaki o ince çizgide.. O Araf noktasında... Hiç kaldınızmı?... Peki kalsaydınız... Nereyi seçerdiniz?..

SARE YALÇIN; Yanacağımı ve bu işin sonunda kül olacağımı hissediyordum. Yüzbaşının sözleri zehirliydi. Bakışları sertti. Sesi soğuktu. Ama, beni yakardı biliyorum.