ANDREİ SAVİNKOV: Ölmeyi seven biririsini ilk defa görüyorum. SİZ: Bu da demek oluyor ki son görüşün olucak. ANDREİ SAVİNKOV: Neden öyle dedin ? SİZ: Öleceğimi biliyorum çünkü ANDREİ SAVİNKOV: Hiç kimse ne zaman öleceğini bilemez.. SİZ: Ama belirleye bilir intihar gibi mesala ANDREİ SAVİNKOV: Ölümün kurtuluş olacağını ne yaşıyarak öğrendin . SİZ: Öğrenemedim ama deniye bilirim. ANDREİ SAVİNKOV: Denemekle kalırsın. UYGUNSUZ BÖLÜMLER İÇERİR!!

Arabanın içindeki hava, o kadar gerilmişti ki, sanki her an patlayacak bir fırtınanın içindeydiler. Kuzgun`un gözleri kısılmış, direksiyonu sıkı sıkıya kavramıştı. Eylül ise öfkeden titriyordu. Ama asıl kırıcı olan, Kuzgun`un o aşağılayıcı ses tonu ve söylediği sözlerdi. "Öptü mü seni?" dedi Kuzgun, gözlerini yoldan ayırmadan. "Aranızda ne var, Eylül? Belki de daha fazlasını yaptı ha? Yoksa... yatınız mı dokundu mu sana?" Kelime ağzından çıktığı anda Eylül`ün eli hızla havaya kalktı ve şak! diye yanağına sert bir tokat indi. Kuzgun`un başı hafifçe yana döndü ama yüzünde ne şaşkınlık vardı ne de pişmanlık. Dudakları tek bir çizgi haline gelmişti. Eylül`ün gözlerinden yaşlar süzülmeye başlamıştı ama sesi titremedi. "Sen... nasıl bir insansın?" dedi fısıltı gibi bir sesle. "Beni ne sanıyorsun sen? Senin o nerden bulduğun belli olmayan kızlara benzemem" Kuzgun, elini yanağına götürüp hafifçe ovuşturdu. Tokadın sıcaklığı tenine işlemişti. Ama canını yakan şey tokadın fiziksel acısı değil, Eylül`ün gözlerindeki hayal kırıklığıydı. "Arabayı durdur." dedi Eylül, sesi buz gibiydi. Kuzgun direksiyonu sıkıca kavradı, bir an sanki durmayacakmış gibi hissettirdi. Ama sonra öfkeyle direksiyonu sağa kırarak arabayı yol kenarına çekti. Eylül, hızla kapıyı açtı ve arabadan indi. Gece karanlıktı, sahil rüzgârı sert esiyordu ama umurunda bile değildi. Kuzgun da hızla indi ve kapıyı çarpıp Eylül`ün peşinden gitti. "Nereye gidiyorsun?" diye bağırdı ardından. Hikaye bana aittir. Herhangi bir (ç)alma durumunda gerekli işlemler yapılır. Hepsi denetleniyor bilginize.

EFSUN KARA & AREL HANCIOĞLU Efsun mutfağın dar kapısında durmuştu, ayaklarının altındaki soğuk fayansı hissediyordu ama asıl üşüten şey yer değil, Arel’in yüzündeki o yabancı ifadeydi; gözleri ona bakıyordu ama sanki içinden geçip başka birine takılıyordu. “Bana öyle bakma Arel… lütfen, ben buradayım, gerçek olan benim.” Arel cevap vermedi, dudakları aralandı ama kelimeler çıkmadı, sanki zihninin içinde biri daha konuşuyor da Efsun’un sesi o kalabalığın içinde kayboluyordu. Efsun (sesi titreyerek): “Ben senin düşmanın değilim… ben kaçmadım, seni bırakmadım, bak hâlâ buradayım.” Arel başını yavaşça iki yana salladı, yüzünde acı ile öfke arasında gidip gelen bir ifade vardı. “Sen… sen bilmiyorsun Efsun. Sen benim kafamın içini bilmiyorsun. Bazen sen bile gerçek gelmiyorsun bana.” Bu cümle Efsun’un göğsüne ağır bir taş gibi oturdu, nefesi yarıda kaldı, ellerini yumruk yaptı ama ağlamadı, çünkü o evde ağlamak bile lüks sayılırdı. “Gerçek gelmiyorsam neden canım bu kadar yanıyor Arel? Hayal olsam bu kadar acıtır mı?” Arel bir adım geri çekildi, sanki Efsun ona dokunsa parçalanacakmış gibi. Arel (sertleşerek): “Git o zaman! Eğer bu kadar zor geliyorsa, git!” Efsun’un gözleri doldu ama yaşlar düşmedi, başını dik tuttu, çünkü hayatta kalmayı böyle öğrenmişti. “Ben zaten hep gidemediklerim yüzünden böyleyim. Annemi bırakamadım, kardeşimi bırakamadım… şimdi de seni bırakamıyorum diye suçlu muyum?” Sessizlik çöktü, öyle ağır bir sessizlikti ki saat tik takları bile kulak tırmalıyordu. Efsun bir adım attı, sesi neredeyse fısıltıya döndü. “Ben seni iyileştireceğim demedim Arel… sadece yanında durmak istedim. Ama sen her seferinde beni biraz daha yok ediyorsun.” Arel gözlerini kapattı, alnını duvara yasladı, nefesi düzensizdi. “Ben herkesi yakıyorum Efsun. Sana da sıra geldi.” İşte o an Efsun’un içindeki son direnç çatladı, sesi kırıldı. “Ben zaten yanmıştım… sen sadece küllerimi fark etmedin.” Efsun arkasını döndüğünde dizleri titriyordu ama düşmedi; çünkü düşerse bir daha kalkamayacağını biliyordu. Kapıyı kapatırken Arel’in arkasından tek bir kelime gelmedi ve Efsun ilk kez şunu düşündü: bazı acılar bağırarak değil, sessizce insanın içini oyarak öldürüyordu. YOLLARI BELKİDE DOĞMADAN KESİŞMİŞTİ.BELKİ DE ÖYLE BİR YOL ASLA OLMAMIŞTI... Kitap şahsıma aittir. Herhangi bir benzerlik ya da (ç)alınma durumunda gerekli işlemler yapılır...

"Hep hayal etmeye çalışırdım kokunu, yanında olmak nasıl acaba? Hep merak ederdim. Aşkın ile deli olurken beni nasıl dönülmez bir yola soktuğunun farkında mısın? Sana hem yeniden aşık oldum hem de sinirden deliye döndüm. O kadar güzelsin ki sana bakan herkesin gözlerini oyup daha sonra... Hayalini bile kuramadığım kadar güzeldi yanında olmak. Benim senden başka yolum yok. SEN BENİMSİN "

Gianluca Moretti, İtalya’nın en korkulan mafya liderlerinden biri. Gücü, serveti ve acımasızlığıyla ün salmış bu genç adam, her zaman istediğini almayı bilen biri. Ancak İstanbul’da kaybettiği bir ihale, onun için sadece iş dünyasındaki bir yenilgi değil, karanlık geçmişinin gölgesinde kalan bir gecenin başlangıcıdır. O gece, Gianluca sarhoş bir halde hiç hatırlamak istemeyeceği bir hata yapar. Melis ise, o karanlık gecenin yükünü taşımak zorunda kalan masum bir genç kadındır. İkilinin yolları, sırlar ve hesaplaşmalarla dolu bir gelecekte yeniden kesişecektir. Peki, hiçbir şey hatırlamayan bir adamla, o geceyi asla unutamayacak bir kadın arasında nasıl bir bağ kurulabilir? Gücün, intikamın ve vicdanın sınırlarında dolaşan bu hikaye, sizi karanlık bir dünyanın içine çekecek. Geçmişin gölgeleri, bir gün mutlaka aydınlığa çıkar. Ama o gün geldiğinde, herkes bu gerçekle yüzleşmeye hazır olacak mı?

Ben Kumru. Cihanın Şahı. Cihanın gönül davası. Cihanın hiç bulamadan kaybettiği. 3 yıl önce sonu gelmez gözyaşlarımı döke döke koşarak kaçtığım yere , bir daha dönmem dediğim gönül davama geri dönüyorum. Hemde gönlümden kopan küçük parçamla..

Kim Taehyung kendi ayakları üzerinde duran bir şirket ceosu kendisi idollerden nefret eder. Onun tam tersi olan Min yoongi çocukluk arkadaşı ise ünlü grup olan bighitten seokjin ile kafayı fene bozmuştur. Konserine gidebilmek için can atar. Tek başına gidemeyeceği içinde çocukluk arkdaşı kim Taehyung ve kuzeni olan aynı zamanda da alt katında oturan jung hooseoku da konsere zorla davet eder ve serüven bu üçlünün konsere gitmesiyle başlar. KimTaehyung sevgilisi varken nefret ettiği idollerden birine aşık olmuştu. Semetae Ukekook 25/06/2021

Hayat nedir ? Hayatta hep kötü anılarımız mı olur ? Yada hep kötü mü ? Sizin karşınıza ise hayatın ona acımasız davranmasına rağmen hep annesiyle ayakta dimdik durup kimseye boyun eğmeyen Kayra`nın hikayesi ile geldim. Kayra kaderin ona uzattığı eli tutup hayatına çok güzel bir şekilde devam mı edecek ? Yoksa yine kader ona kötü bir oyun oynadığını düşünüp o mu kadere oyun oynayacak ? Bu kitap Kayra`nın ödev için gittiği arkadaşının evinde kaçırılıp bir mafyanın eline düşme hikayesini anlatıyor... Bakalım Kayra bu mafyaya aşık olup onunla mutlu bir hayat mı sürecek yoksa ondan kaçıp kurtulup annesi ile kaçak hayatı mı yaşayacak ? Bunların hepsinin cevabı kitapta Hadi bir şans ver ve okumaya başla 💕 🤍 ❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️ "Senin yeşil gözlerini görünce dünyaya sadece siyah beyaz bakan gözlerin renklendi Kayra. Senin o güzel gülümsemeni görünce haytımı boşa yaşadığımı anladım, senin o güzel olan güzüne baktığımda nefes aldığımı hissettim." deyip derin bir nefes alarak yine gözlerime bakarak sözlerine devam etti. "Şimdi sen gelmişsin bana nefesimi kesmemi, hayatımı yine siyah beyazdan ibaret olan döneme dönmemi istiyorsun. Sen rahat rahat nefes alırken ben nefessiz mi kalayım ? Eğer böyle bir şey istiyorsan bu hiç adil değil." demişti ve ben o zaman anladım ki bu adam beni asla bırakmayacaktı. Gözlerim ise bu çaresiz durumuma sadece bir damla yaş akıtarak cevap vermişti...

Uyarı: şiddet ve argo vardır.

Şiirlerimi Yazıyorum... Değerli Okurlarım İçinizi Isıtıcak ♥️

Başlama tarihi [08.09.2025]

Sevdaydi bizim kisi ama yanlış bir sevda....

Başlama tarihi. // 16.09.2024 //

Bizimkisi bir aşk Baharıydı.....

Başlangıç tarihi "24.09.2024"

Açelya`nın evden kaçtığında mafyaya yakalanması.. 🤍