Yıllar sonra karşılaşan iki kişinin aile zorlamalarıyla yeni bir hayata başlama hikayesini okumak ister misiniz?

Mayısın Külleri, annesinin gidişi ve babasının kaybıyla çok erken yaşta büyümek zorunda kalan Elaya`nın; yasla, yalnızlıkla ve sessizlikle örülü iç dünyasını konu alır. On üç yaşında ailesinin dağılmasıyla sarsılan Elaya, dört yıl sonra babasını kaybettiğinde hayata tutunduğu son dayanağını da yitirir. Babasının ölümünden sonra geride bıraktığı bir mektup, Elaya`nın hayatında yeni bir kapı aralar: varlığından habersiz olduğu bir abisi vardır. Bu beklenmedik gerçek, Elaya`nın parçalanmış dünyasında ilk kez bir bağ hissi yaratır. Abisiyle kurduğu ilişki, Elaya`nın yasla baş etmeye çalıştığı bu süreçte en büyük desteği olur. Psikolojik destek alarak amcasının yanında yaşamaya başlayan Elaya, üniversite eğitimi için Ankara`ya gider. Yeni bir şehirde, geçmişinin ağırlığını omuzlarında taşıyarak ayakta kalmaya çalışırken, en yakın arkadaşı Ayza ve onun abisi Ahlas ile yolları kesişir. Kendinden dört yaş büyük Ahlas, Elaya için yalnızca bir aşk değil; yeniden tutunabileceği bir umut, sessizliğini anlayan bir sığınak olur. Ancak her şey yoluna girmeye başlamışken Ahlas, hiçbir açıklama yapmadan ülkeyi terk eder. Elaya, bu ani gidişle birlikte bir kez daha yarım kalmışlıkla baş başa kalır. Dört yıl boyunca sevmenin bazen beklemek, bazen de susarak katlanmak olduğunu öğrenir. Yıllar sonra Ahlas geri döndüğünde, zaman herkes gibi onları da değiştirmiştir. Geçmişin küllerinden yeniden bir bağ doğup doğmayacağı ise belirsizdir. Mayısın Külleri, kayıpların ardından iyileşmenin ani değil zamana yayılan bir süreç olduğunu; sevmenin ise bazen yalnızca kalabilmekten ibaret olduğunu anlatan bir romandır. Bazı yaralar kapanmaz, sadece sessizleşir. Ve bazı aşklar, küllerin altında hâlâ sıcaktır.

Asil Ağa isimli bu hikayenin tüm hakları diğer hikayelerimde olduğu gibi tarafıma aittir. En ufak kopyalama taklit v.s de gerekli hukuki işlemler başlatılacaktır. Instagram: azimet340 🍁🍁🍁 Hikayede geçen isimler karakterle yerler hayal ürünüdür. Bildiğiniz bütün ağa hikâyelerini unuttun. Klasiklerin dışında bir hikâye. Bu Asil Ağa`nın hikâyesi. Hikayemizin bir ucu Şanlıurfa bir ucu İstanbul... 🍁🍁🍁 Erkek evlat sahibi olamayan Reşo Ağa nihayet üçüncü karısından ikiz çocuk sahibi olacaktı. Biri kız biri erkek. Zeliha`ya 9 ay gözü gibi baktı Reşo Ağa. Ne de olsa erkek doğuracaktı. Altı kızdan sonra Nihayet bir kız daha olsada Allah onunla birlikte bir de erkek evlat verecekti. Büyüdüğünde babasının desteği olacak, zamanı gelince yerine geçecekti oğlu. Ağa oğlu ağa olacaktı. Doğduğunda kurbanlar kesecekti Reşo Ağa oğlu için. Ama olmadı. Büyük konuşan Ağa`ya Allah yine erkek evlat vermedi. Oğlu dünyaya geldiğinde sadece yarım saat yaşadı. İşte o gün yazıldı Asil`in ateşten harflerle kaderi. Annesi adını Asya koyacakken babası ölen erkek kardeşinin suçunu da adını da yeni doğan kız bebeğe yükledi. Babası bir erkek gibi büyüttü yetiştirdi kızı. Sonunda Asil olan kızın adının arkasına Ağa eklendi.

Bir çocuk kaybolduğunda sadece bir ev sessizliğe gömülmez; bir evlilik, bir kadın, bir adam ve geride kalan bütün ihtimaller de o kaybın içinde parçalanır. Saye Karakuş, altı yıl önce Ankara`nın Çubuk ilçesindeki bir mesire alanında bir yaşındaki kızı Hazal`ı kaybetti. O günden sonra hayatı, kapanmayan bir dosyaya, cevaplanmayan sorulara ve aynı evin içinde yavaş yavaş yabancılaştığı kocası Dağhan Karakuş`a dönüştü. Dağhan, yeraltı dünyasında adı fısıltıyla anılan, gücüyle korkutan, sevgisiyle yaralayan bir adamdır. Saye`yi hâlâ sevdiğini söyler; ama yıllar boyunca onu korumakla hapsetmek arasındaki çizgiyi çoktan kaybetmiştir. Çekişmeli bir boşanma davasının ardından aynı eve döndükleri gece, şiddetli bir kavganın ortasında cama atılan bir taş her şeyi değiştirir. Taşa sarılı kâğıdın içinden çıkan fotoğrafta, Hazal`ın bugünkü hâline benzeyen küçük bir kız vardır. Ve arkasında tek bir cümle: "Kızınız yaşıyor. Polise giderseniz onu bir daha göremezsiniz." Artık Saye için tek bir gerçek vardır: Kızı hayatta olabilir. Ama bu umut, en az kayıp kadar tehlikelidir. Geçmişin suskunlukları, Dağhan`ın karanlık sırları ve yıllardır gömülü kalan ihanetler bir bir açığa çıkarken Saye, hem kızını bulmak hem de kendini Dağhan`ın gölgesinden kurtarmak zorundadır. Çünkü bazı aşklar insanı hayatta tutar. Bazılarıysa yavaş yavaş yok eder. Kapak için atesemiliter `in ellerine sağlık💓💓

🎻"Yirmi yedi yıl boyunca sevgisizliğin sessizliğine gömülen bir hayat, bir gecede bir milyon dolara satın alınabilir miydi?"🎻 🎻🎻🎻 Melodi, ailesinin gölgesinde görünmez olan, kırık dökük kalbinin çığlıklarını sadece kemanıyla duyurmaya çalışan genç bir kadındır. Ancak bir gece odasında yankılanan gizemli bir alkış sesi, hayatını tamamen altüst eder. Öz ailesi tarafından bir yabancıya satılan Melodi, hayatta kalmak ve özgürlüğünü geri kazanmak için tek bir şartı kabul etmek zorundadır: Tek bir gösteri, tek bir gece. Kehribar gözlü bir yabancının sunduğu bu teklif, Melodi’yi ya hayallerindeki sahneye taşıyacak ya da esaretin en karanlık senfonisine mahkûm edecektir. 🎻🎻🎻

"GERÇEĞİ ÖĞRENDİĞİM AN KAÇTIM. HATIRLAYAMADIĞIM İÇİN HAYATTA KALDIM." Geçmişi hatırlamayan bir kadın. Gerçeği saklayan bir adam. Ve aralarında yalanlarla örülmüş, tehlikeli bir bağ. Serenay, karanlık bir gecede saldırıya uğrar ve hayatta kalır. Ama hafızası, o geceyi silip götürmüştür. Hatırlaması gereken tek şey, korku dolu bir sesin fısıltısıdır: "Seni koruyacağım, Serenay." Kadef Valen ise gölgelerde yaşayan, kuralları kendi koyan bir adamdır. Serenay onun için sadece bir takıntı değil, aynı zamanda geçmişin kilitli kapısıdır. Ama bazı sırlar vardır ki, hatırlamak özgürleştirmez... Yıkar. Ve bazı aşkların sonu, kurtuluş değil, mahkûmiyettir. Bazı adamlar savaşmak için doğar. Bazı kadınlar ise onlara diz çöktürmek için... Gözlerimi açtığımda geçmişim yoktu. Adım yoktu. Hatıralarım yoktu. Kadef Valen vardı. Kocam olduğunu söylüyordu. Beni koruduğunu iddia ediyordu. Ama neyden koruduğunu söyleyemiyordu. Bir evlilik vardı. Ama aşkla kurulmamıştı. Bir anlaşma vardı. Ama tarafı ben değildim. VALEN Hafızanın bir savunma mekanizması, Aşkın bir silah, İhanetin ise kan bağı kadar yakın olduğu, Karanlık bir hikâye. +1 8 Uyarısı Bu hikâye yalnızca bir aşk hikâyesi değil. Gücün, takıntının ve sınırların bulanıklaştığı bir dünyanın kapısını aralar. İçinde karanlık arzular, tehlikeli yakınlaşmalar ve kontrol ile teslimiyet arasında gidip gelen bir bağ barındırır. Bazı sahneler rahatsız edebilir… Ama asıl tehlike, sayfaları kapatmak istemeyecek olmanızdır. Çünkü bu hikâye sadece okunmaz; içine çekilirsiniz. Ve bir noktadan sonra, karakterlerin verdiği kararları sorgulamayı bırakırsınız… Onlarla birlikte düşersiniz. ™©Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz.

Erkek kılığına giren birini tanıyorum. Kızıl saçlı, çilli ve mavi gözlü. Peçeyle yüzünü saklıyor. Yüzbaşından kılıç eğitimi alıp, Onunla yolculuk yapıyor ve aynı çadırda kalıyor. Kadın olduğu anlaşılınca evlenmek Yüzbaşı ile evlenmek zorunda kalıyor. Bu kim mi? Mahinur Hatun`dan başkası değil.

Karen Riyan, sevgilisi Fred Stuffer tarafından dolandırılır. Elindeki avucundaki her şeyi kaybeden Karen, sevgilisinin arkadaşı olan Vincent Moarlo Klein’den yardım ister. Aralarında anlaşma yaptıklarında, Vincent sonunda yardım talebini geri çevirmez. Karen, dolandırıcı sevgilisinin peşine düşmeyi seçim sanır, kendi isteği ile gerçekleştirdiği bir ihtimal ama bir gün telefonuna gelen aramayla seçimleri zorundalıklara dönüşür. ‘Benimle oyun oynamak ister misin?’

Sen kendini bir dağa yaslayabilir misin öylece, korkusuzca? Ben 24 yıllık hayatımda kendime şunu öğrettim. Başkasına yaslanırsam düşerim. Düşersem tek başımayım. Tek başıma kalkmak hep daha çok acıtıyor. Düşme. Yaslanma birilerine. Sen kendine yetersin. Sen güçlüsün, halledersin. Ama değilmişim, her şeyi kendim halletmekten yorulmuşum. Ben, birisine yaslanmak için can atan ufak haylaz o kızı o koca dağların arkasına hapsetmişim sadece. Sonra da kendimi her yönden eleştirip mükemmelliyetçiliğimle dışımı en parlak kalkana çevirirken içimde yardıma muhtaç zavallı bir kız bırakmışım. Korkularım ve önyargılarımla başbaşa... Sonra bir adam geldi ve avuç içlerimi öptü. Bana yaslanacağım bir dağ oldu. Ama bir dakika... Her anlaşmanın bir bedeli vardır. Düşe kalka öğrenmiştim zaten bunu. Bu sefer de bir dağın yamacına yaslanmayı tercih etmekle, bu dağın eteklerine hapsolmayı reddetmek arasında bir seçim yapmam gerek. Üzülme güzel kızım. İstediklerinin bir bedeli vardı, ve sen seçimini yaptın.

GECEYE SAKLANAN AŞK "Coğrafya bir kaderse, bazı aşklar o kadere kafa tutmak için doğar." Biri Doğu’nun ağır, sessiz ve sarsılmaz topraklarından gelen Meyra; diğeri Karadeniz’in hırçın, dur durak bilmeyen hırçın dalgalarını ruhunda taşıyan Ilgaz... Cihan Aksel ve Yılmaz Arslan’ın yıllardır ilmek ilmek işlediği o sessiz güç savaşı, çocuklarının göz göze geldiği o ilk saniyede yön değiştiriyor. Geçmişin ağır bedelleriyle mühürlenmiş iki aile aynı masaya oturduğunda, sadece bir ortaklık değil; geri dönüşü olmayan bir fırtına başlıyor. Bu hikaye; kuralların, namlunun ucundaki gururun ve geceye gizlenen en tehlikeli sırrın, yani aşkın hikayesi. “Sen benim hayatımda karşılaştığım en dik, en aşılmaz uçurumsun Meyra. Ama bilmiyorsun; Karadenizli bir adam, önünde uçurum gördü mü geri dönmez, kendini boşluğa bırakır." — Ilgaz Arslan "Benim doğduğum topraklarda öfke kanla, aşk sessizlikle ölçülür Ilgaz. Sana susuyorsam, bu seni reddettiğimden değil; içimdeki yangın seni de kül etmesin diyedir." — Meyra Aksel Gururla örülmüş duvarlar, aidiyetle sınanan kalpler... Karanlık çöktüğünde ve herkes sustuğunda, fırtınaya karşı durabilecek misin? Çünkü bazı aşklar, itiraf edilmek için gecenin en koyu anını bekler.

Hiç kitap karakterine aşık oldunuz mu? Hayır, hayır. Soruyu değiştiriyorum. Hiç dilek tuttunuz mu? Peki, o dileğiniz gerçekleşti mi? Galiba benim dileğim gerçek oldu. Yoksa balkonumun ortasında yayılarak yatan bu yarı çıplak prensin bir açıklaması olamazdı. Tek sorun vardı. Bu adam Grondal Krallığı`nın korkulu rüyası olan Prens Lokii. 2024 yılında balkonunuzda yatan yarı çıplak prensle karşılaştığınızda ne yapabilirdiniz ki?

MAFYA KURGUSUDUR !!!! (artı onsekiz) Mafya kurgusu olduğu için belirli silahlı veya çatışmalı bölümler olabilir bu yüzden +dır.. Cinsellik bulundurmaz. (DÜZENLENİYORRR🐥) Kalbinde eğer bir filiz yeşerirse onu kökünden kopartamayacağını bile bile yeşertirsin o filizi ama ya kökleri zehir saçıyorsa işte o zaman bu hayat zehirli bir iğne gibi gelir küçük bir acısı ama büyük sonuçları işte bu yolculukta bunu anlatıyor yanlışlıkla toplağa atılan bir tohumdan çıkan filiz anlaşılmadan ama büyük acılar ve sonuçlar doğaracak belkide aşk duygusunun ne olduğunu öğretecek bu hikayeyi yavaş yavaş filizlendirmeye sizde ne dersiniz. 🌷 (Elviranın hikayesine hoş geldiniz:) İyi Okumalar :)🪷

Bazı hikâyeler tesadüfle başlar. Bazılarıysa kaçmaya çalıştığın bir kaderle. Özüm ve Kerem’in yolları, ikisinin de seçmediği bir kararla kesişti. Ama bazen insan, en çok korktuğu yolda kendine ait olanı bulur.

Bazı anlaşmalar, kalple değil imzayla başlar.

Emel , Özel bir hastenede başarılı bir beyin cerrahıdır. Bir gün İstanbul`un saygın bir iş insanı olan Baran Karademir ile medyaya fotoğrafları sızdırılır, bunun üzerine itibarını lekelemek istemeyen Baran, Emel`e bir anlaşma ile gelir, bakalım Emel hangi yolu seçecek... BAZI YARALAR SARILMAZ. SADECE İZ BIRAKIR...

"Hayatım bir roman olsaydı, ismi Anka Çıkmazı olurdu. Öksüz ve yetim bir kadının acılarından doğan, küllü anıların, tozlu rafların arasında kaybolan... Kanla karışık aşkı, nefretle karışık sevgiyi, ölümle karışık yaşamı anlatırdı. Mürekkeple değil, duygularla yazılırdı. Ama öyle apaçık değil, karmakarışık duygularla. Adaletsizlikle savaşırken adalete kafa tutan kahramanıyla... Kim olduğunu bilmeyen, kimlik arayışına girmeyen, varlığıyla çelişen, adımlarıyla yürekleri titreten Kül Gülü`nün ardına gizlenen, sürekli yanan ve kül olan Anka`nın çıkmazını anlatırdı..."

Kalbim kalbine dokunsa elim eline değmeyecek. Kalbim kaderime ahraz kalacak. Sen sevdama düşsen bile ömrüm ömrüne sığmayacak.

İzel ve Özgür zoraki bir evliliğe mahkum kalırlar ne kadar anlaşmamış olsalarda ortak çıkarları için birlik olurlar ama sonunda ikiside hiç beklemediği bir şey olur

"Dostunu uzağında tut, düşmanın ile evlen." ​Tek taraflı, ölümcül bir anlaşma. Sahte iki imza. Ve asla çiğnenmeyecek kurallar... ​Vera için aşk, hayatta kalması gereken bir başka tehlikeydi. İnanç içinse Vera, çöllerine yağacak o kusursuz fırtınaydı. Adam, kadına arkasını dönecek kadar güveniyordu; kadın ise adamı tek hamlede yok edecek kadar kurallarına bağlı. ​Kusursuz bir plan. Kusursuz bir yalan. Ve ikisini de yakacak ölümcül bir bağ. ​Gülmeye başladıysanız dikkat edin; bu hikaye önce kalbinizi titretecek, sonra nefesinizi kesecek. ​İz bırakacak bir günah için risk almaya var mısın? ​NOT: İçeride bolca kara mizah ve namlunun ucundan dökülen sözler barındırır. Akıl sağlığına güvenmeyenler kapının önünde kalabilir.

"Bu yüzük bizim esaretimiz olabilir Efsun, ama hapishanemiz olmasına izin vermeyeceğim." Ailelerinin sığ geçmişi yüzünden henüz on yedi yaşında beşik kertmesiyle zincirlenen iki yabancı: Efsun ve Aras. Onlar için bu zoraki evlilik bir son değil; sığ geleneklere, baskılara ve kendilerini hapsetmeye çalışan o karanlık bataklığa karşı açılmış gizli bir savaşın başlangıcıydı. Aynı çatı altında, kapısı arkadan kilitlenmiş iki ayrı odada birbirine söz veren iki genç... Onlar birbirinin eşi değil; özgürlüklerini tırnaklarıyla kazıyarak kendi hayatlarını kurmaya yemin etmiş iki kaçak, dünyaya karşı tek yumruk olmuş iki suç ortağıydı.

Acı yoksa sınır da yoktur. Ama en kusursuz yapının bile göçmeye mahkûm olduğu bir kırılma noktası vardır. Doğduğu günden beri eti yırtan acıyı da, ruhu çürüten korkuyu da tanımayan bir deha: Kuzey Kırılhan. Onun için dünya, duyguların bulandırmadığı, sadece ölçülebilen ve kontrol edilebilen soğuk bir mimariden ibaret. Gerçeğin peşinde koşarken sistemin dışına fırlatılan, kapılar yüzüne birer birer çarpılan dışlanmış bir kriminolog: Sare Hazarbay. Ve yedi asırdır bu kanlı tiyatroyu gölgelerden yöneten, gözlerinde zamanın tozu birikmiş albino bir çehre: Lucien. Çiğ ışıklar altında açılan canlı yayınlar, nefes kesen itiraflar ve ilahi bir gazap gibi inen kaçınılmaz ölümler... Toplumun "Yargıç" diyerek tapındığı ya da lanetlediği o kanlı gölge, aslında nesilden nesile aktarılan asırlık bir çarkın son dişlisi. Güç, para ve mutlak kontrol vaat eden bu uğursuz mirasta sıra şimdi Kuzey’de. Ve önündeki pusulada tek bir kanlı sayı yazıyordu… Bu bir tesadüf değil, ruhunuzun en kuytu köşesiyle yüzleşme vakti. Çizgi çekildi, bodrum katının kilitleri kırıldı. Sınırlar zorlanacak, dengeler parçalanacak ve insanlık o kaçınılmaz eşikte un ufak olacak. Kırılma Noktası`na hoş geldiniz. Sayfayı çevirmeye hazır mısınız?

İlk kitapım değil daha òncede oldu fake hesapımı kullanmaya karar verdim inş beğenirsiniz

Şu dünyada her şey oldum. Her isim, her yaşam oldum ama hiçbir zaman istediğim kadar Elzem olamadım. O da diğerleri gibi çalıntı bir isimdi. Ama yine de ben Elzem’dim. Elzem Ateş’tim. Olmayı en sevdiğim kişiydim.

Odada beklerken içeride birbirini yiyen kalabalığın sesini duyuyordum. Herkes kan görmek için kendisini paralıyordu. Karşımdaki adamlar genç oğlanı iki yandan tutup sürükleyerek önümden geçirdiler. Nihayetinde onunla yalnız kaldık. Şimdi düşünüyordum da belki de buraya geldiğimi Yabancıya söylemeliydim. Çakallar sofrasına düşmüştüm ve arkamda duracak birine ihtiyacım vardı. Bunu neden yaptığımı kendime hatırlatıp söze girdim. "Benim de bir şartım var." Ucuz purosunu dudaklarından uzaklaştırıp leş sırıtmasıyla bana baktı. "Nedir?" derken sesi keyifli geliyordu, beni gördüğüne memnun olmuştu. "Son maçta karşımda Barutu istiyorum." Duyduklarıyla katıla katıla gülmeye başladı. Durumun trajikomikliğinden zevk alıyor gibiydi. Kumar oynuyordum ama kartların benden yana olması için ne gerekirse yapacaktım. Purosundan derin bir nefes çektikten sonra konuşmaya başladı. "Öyleyse kıvılcımı buldum demektir." ... Ne olup bittiğini bile anlamadan bir çukura düşmüştüm. Çukurdan çıkmak için halat sarkıtan Yabancıya güvenmekten başka şansım yoktu. İpi tuttum. 🥀 "İğneyle yüreğime işlendin gül oyası, artık istesende gidemem senden." 🥀

Normal bir üniversite öğrencisi olan Celestia Starfall arkadaşlarıyla gittiği bir parkta tanımadıkları kişiler tarafından bayıltılıp yeni, gizemli bir evrene kaçırılırlar. Aslında normal olmadıklarını ve çözülecek daha birçok sır olduğunu öğrenirler. Bu evrende onlara yardım edecek olan Noxterra vârisi Ares Valerius ve takımıdır. Ve bazı şeyler istenilen gibi gitmeyip raydan çıkınca... "Sen her şeyi yutan o uçsuz bucaksız gecesin, kabul ediyorum. Ama unutma; insanlık bin yıldır karanlığa değil, o karanlığın içinde parıldayan tek bir yıldıza bakarak yolunu buluyor."