Karanlığın içinden bir ses yükseliyor…
“Gerçek bazen en tehlikeli yalandır.” Bir adım atılıyor.
 Bir silah doğruluyor.
 Bir isim fısıldanıyor. Ve bütün sırlar, tek bir kurşunla dağılmaya hazır. Aybüke’nin adımları, artık geri dönülmez bir yolun taşlarına vuruyor.
Dost bildikleri, düşmana dönüşüyor.
Gölgelerden çıkan her yüz, yeni bir ihanetin habercisi. Dost ile düşman arasındaki çizgi bulanıklaşırken, en yakınında duranların bile yüzleri maskelerle gizlenir. Bir karar, bir adım, bir söz… 
Her şeyin kaderi değişir. Bu defa sadece hayatlar değil; gerçekler de ölümle sınanacak.
Ve gerçeğe en çok yaklaşan, en çok kaybedecek. İhanetin gölgesinde, aşkın sınavında, ölümle yüzleşirken…
 Bir tek soru kalır:
 Kime güveneceksin? “Benim yolumdan gel, seni en büyük kralları bile yöneten bir soytarı yapayım. Tüm dünyayı da senin şaklabanın.” Zaman daralıyor…
Her şey yanıyor… Bir çığlık. Bir dua. Bir kahkaha…
 Ve gerçek, herkesin kanını akıtacak kadar keskin. “Burası başlangıç değil.
Burası sonun doğduğu yer.” Sonra yalnızca o cümle kalıyor: “Öldürsene beni, Elmas. Hadi, öldür.” Bu defa sadece bir timin değil, bir milletin kaderi yazılacak. Ve kaderin adı: Vazgeçtiklerimiz.

Her bedenin benliğinin altında başka bir hikaye yatar. Her hikayenin bir acısı, Her acının bir zaafı vardır. Peki ya zaaflar öldürür mü? Zaaflarını gizleyen, kapalı perdelerin ardına saklayan, hâlâ çocuk olan yetişkinlerin hikayesi. Bir ajan merkezi tarafından çocukluğundan beri ajan olarak yetiştirilen Filiz, bir gün görevi için bir cinayet işler. Her şey yolundadır. Görevinin tamamlandığını sanıyordur. Ta ki iki yıl sonra öldürdüğü adamın çok daha karanlık işleri olduğunu öğrenene dek. İnsanların üzerinde deney yaptıklarını ve bu şekilde bir çeşit ilaç ürettiklerini öğrenen Filiz, ekibiyle birlikte bu çeteyi çökertmek için harekete geçer. Ama bu görevde aşkı bulacağından ve geçmişiyle yüzleşeceğinden habersizdir. "Ya şah sandığımız aslında sadece bir piyonsa?" ŞAH ve MAT Birbirinin kimsesi olmuş, kimsesiz çocukların hikayesi...

MAHALLE KURGUSUDUR Ukde Kalan Sevda isminde ilk kitaptır. "Bazı aşklar ukde kalır, sen bende ukde kaldın, kuğu..." Not: Yalnız kuş kitabımın yan kitabıdır.

Hayatım ölümlerle geçti ve bu ölümler hayatım için hep bir dönüm noktası oldu. Beklenmeyen ihanetler, zorlu bir yaşam mücadelesi. İnsan yaşarken kendini unutur mu? Ben unuttum. Bir daha da hatırlayamam sanmıştım. Taki o güne kadar... ARKADAŞLAR BU BENIM İLK KİTABIM DESTEK OLURSANIZ ÇOK SEVİNİRİM!!!🙃

"Baba…” dedi Kardelen. Bu kez sesi çıktı. Ama çok kısıktı. Adam bir saniye durdu. Mendili arabanın kaputuna bıraktı Sonra arkasını döndü. Ve aksayarak yürümeye devam etti. Kardelen o an bağırmadı. Ağlamadı. Sadece baktı. Çünkü yedi yaşındaki bir çocuk babasının onu orada ölüme terk edip gidebileceğine inanmaz. Ama o gitti. Hemde arkasın da bir can bırakarak gitti..

Bir tutulma aynı anda kaç hayatı etkileyebilir?. 💕 Gerçek miydi herşey yoksa yalan mı? Bir araç mıydım onun için yoksa gerçekten sevmişmiydi beni? 🖤 Vatan mı Aşk mı? Hangisini seçersem seçeyim kahrolan ben olacaktım..

Sizce bir lise aşkı ileride ne kadar büyük Yada gerçekler ortaya çıkınca kim kalır geriye...

Otelde işlediği cinayetin ardından otelden ayrılırken yaşanan bir araba kazası sonucu Ilgın, gözlerini karanlık, izbe bir kulübede, tabut gibi bir kutunun içinde açar. Öldüğünü düşündükleri için bu şekilde bırakıldığını sanıyordu. Maalesef gerçekler onun düşündüğü kadar basit değildi. Daha acımasız ve daha korkunçtu. Çünkü tam karşısında Gömüt`ün kralı, kendisinin de kocası olduğunu iddia eden bir adam duruyordu. Hem de üç yıldır birlikte olduklarını ve yaptığı kötülüklerin cezasını çekmeden ölmeyeceğini söylüyordu. Ilgın için asıl cehennem tam da burada başlıyordu. Artık mesele hayatta kalmak değildi. Mesele, kimin yalan söylediğini anlamaktı. Ve daha da korkuncu... belki de bu adam doğruyu söylüyordu...

Mihra`nın bir soyadı yok. Çünkü ona bir kimlik değil, bir görev verildi. Yetimlerden kurulan, devlet dışı ve illegal bir örgütün içinde büyütüldü.Emir almayı, iz bırakmamayı, gerekirse öldürmeyi öğrendi. Hayatta kalmanın bedelinin duygular olduğunu çok erken yaşta anladı. Onun yeni görevi, yeraltı dünyasının en güçlü mafya liderlerinden biri olan Uras Tolga Karaçay`dı. Yaklaş. Sız. Çökert. Ama bazı hedefler yalnızca düşman değildir. Bazıları kalbin en savunmasız yerine kurulur. Uras, gücüyle korku salan bir adamdı. Güvene inanmayan, zaafa yer bırakmayan, karanlıkla barışık biri. Mihra ise onu yok etmek için gönderilen ateşti. İkisi de gerçeği bilmiyordu: Bu savaşta kazanan olmayacaktı. Emirler kan ister. Kalp itaat etmez. DİRENİTAT, düşmanlıktan aşka, itaatten isyana, karanlıktan ateşe uzanan bir hikâye. Ve bu hikâyede asıl soru şudur: Bir insan, kendisini yok etmekle görevli birine âşık olabilir mi? Kesit "Günahım sensin," dedi. Kelimeler dudaklarından dökülürken, içimdeki parmağı hareketini hızlandırdı, beni bir uçurumun kenarına doğru sürüklerken ruhumu da bedensel bir zevkle yaraladı. "Bütün günahlarımın toplamı, senin o yeşil gözlerinde saklı." ​Bedenim kontrolümden çıkıyordu. Sırtımı mermer duvara daha sert dayadım, tırnaklarımı onun ıslak omuzlarına geçirdim. "Ben senin hiçbir şeyin değilim," dedim, inleyerek. "Duyuyor musun? Hiçbir şeyin!" ​Uras başını hafifçe yana eğdi, dudakları dudaklarıma o kadar yakındı ki her kelimesi ağzımın içine dökülüyordu. "Öyle mi?" dedi, sesi bir vaat kadar karanlıktı. "Peki, bu bir tek parmağımın yanına yenilerini eklesem... Seni tamamen ele geçirip, bu soğuk mermerlerin üzerinde sana çığlık attıracak kadar zevk versem... O zaman ne olur? Yine hiçbir şeyin değilim diyebilir misin?" ​Gözlerinin içine baktım. Ölüm ve tutku aynı masada oturuyordu. "Ölümün olur," dedim, sesimdeki titreşimi öldürmeye çalışarak. "Eğer bunu yaparsan Uras, o çığlığın sonunda duyacağın son şey, kalbine sapladığım bıçağın sesi olur."

Bazı görevler insanları aynı safta buluşturmazdı. Sadece yıllardır saklanan gerçekleri gün yüzüne çıkarmak için verilirdi. Miray ve Ateş, düşmanlıkla büyümüş iki farklı dünyanın parçasıydı. Aynı hedefe bakmaları bile mümkün değilken, şimdi aynı görevin içinde yan yana durmaları gerekiyordu. Kemal’in sesi odada yankılandığında itiraz edecek kimse kalmamıştı. Takımlar birleşiyor. Kısa, net ve geri dönüşsüz bir cümleydi. İlk adımda gerginlik vardı. İkinci adımda güvensizlik. Ama ilerledikçe, kelimelerin arasına sıkışmış gerçekler kendini göstermeye başladı. Söylenen her cümle, saklanan bir sırrı biraz daha açığa çıkarıyordu. Bazı suskunluklar, kurulan cümlelerden çok daha tehlikeliydi. Miray bunun sıradan bir görev olmadığını erken fark etti. Bu, düşmanları aynı yolda yürütmekten çok, geçmişi onlara zorla hatırlatmak için hazırlanmıştı. Ateş içinse bazı gerçekler, yüzleşilene kadar var olmuyordu. Ve artık belliydi: Bu görev tamamlandığında, hiçbir şey eskisi gibi kalmayacaktı.

İleride ki yapılan kendi cenaze törenime bakıyordum. Evet yanlış duymadınız kendi cenaze törenim. İşte böyle başlamıştı, 15 yaşında ki Hazal ölmüş, 25 yaşında yeni bir Clara gelmişti dünyaya...

Şirketi batırmak için işe CEO`nun kişisel asistanı olarak giren Ajan ve Ajanı zorlayan sınırlar

Kaderleri, doğdukları o karanlık gecede mühürlenmişti. Aynı yetimhanenin soğuk duvarları arasında büyüyen, birbirlerinin yaralarını saran iki çocuk: Sare ve Murat. Yıllar onları ayırdı, ancak intikam yemini olan Roma’nın ışıltılı ve tehlikeli sokaklarında yeniden bir araya getirdi. Artık onlar yetimhane çocukları değil, gölgelerde savaşan birer askerdi. İstihbaratçı Sare Korel, İtalyan mafyası Mancini ailesini içeriden çökertmek için “Selin Armano” kimliğine bürünürken; öldü sanılan çocukluk aşkı Murat Kurtkan, “Victor Salazar” adıyla düşmanın en yakınına, hamlelerinin diğer ucuna yerleşmişti. Ve bu süreçte onlara yardım eden ekip, dostlar da yanlarındaydı. Hedefleri, geçmişlerini kana bulayan acımasız mafya lideri Leonzino Mancini’yi yok etmekti. Ancak Mancini’nin oğlu Carlo ile tehlikeli bir oyun oynayan Sare ve “Nero Gecesi”nin karanlık planlarını çözmeye çalışan Murat için bu görev, sadece bir operasyon değil, kişisel bir savaştı. Aşk, intikam ve ölümün kol gezdiği bu oyunda, son bakış kime mahver olacak?

Genç adam notu açtığında okuduğu cümle yutkunmasına neden olmuştu. `sen ait olduğun yerdesin` yazıyordu. Çöplük müydü? Küçücük bir kızın ait olduğu yer çöplük müydü? O çöplükte hayatı değişen bir kız büyüyünce nasıl biri olmuştur sizce? Eğer merak ediyorsanız sizi kitabımı okumaya davet ediyorum. Keyifli okumalar.

Bir oyun. Bir DVD. Tek bir hata. Gamer olan Nalin bilgisayarına taktığı o eski DVD’yi asla ciddiye almamıştı. Ta ki gözlerini başka bir evrende açana kadar. Burada kurallar yok. Çıkış yok. Ve onu izleyen biri var. O, bu dünyanın en güçlü oyuncusu. Soğuk. Tehlikeli. Ve daha ilk saniyede kararını vermiştir: "𝘽𝙪 𝙤𝙮𝙪𝙣𝙪 𝙠𝙖𝙯𝙖𝙣𝙨𝙖𝙣 𝙙𝙖 𝙠𝙖𝙮𝙗𝙚𝙩𝙨𝙚𝙣𝙙𝙚 𝙖𝙧𝙩ı𝙠 𝙗𝙚𝙣𝙞𝙢𝙨𝙞𝙣" ❤️‍🔥

1918… Osmanlı İmparatorluğu kan kaybediyordu. Haritalar, kalemle değil kanla çiziliyor, milletler hayal olup yıkıntılar altına gömülüyordu. Geceleri top sesleri değil, halkın içten içe çürüyen umudu yankılanıyordu. Her şey, bir devrin sona erdiğini haykırıyor; ama kimse bunu yüksek sesle söyleyemiyordu. Saraylar sessiz, sokaklar tetikteydi. Sadakat bir yemin değil, bir yük olmuştu. Dostluklar kırılgan, ittifaklar rüşvetle örülüyordu. Herkes birbirini tartıyor, her bakışta bir hainlik, her susuşta bir sır gizleniyordu. Çünkü bu, bir savaşın değil — bir çözülüşün hikâyesiydi. Ve böyle zamanlarda, gerçek savaşlar cephelerde değil, zihinlerde kazanılırdı. Tetikten önce fikir, silahtan önce strateji konuşurdu. Taşlar tahtaya dizilirken aslında insanlar dizilirdi. Her piyon bir halktı. Her vezir, ya bir ihaneti temsil ederdi ya da suskun bir kahramanlığı. Bu, görünmeyen bir savaşın hikâyesidir. İçinden ihaneti, sadakati, sükûneti ve ihtilali aynı anda geçiren bir satranç tahtasında; akıl, cesaretle; vicdan, korkuyla yüzleşir. Taşlar yer değiştirdikçe, kader de yönünü değiştirir. Ve bazen… Bir ülke yeniden doğar.

" BU BİR AJAN KİTABIDIR" "intikam! intikam istiyorum. Benden alınan he şeyi ,yıllardır dağ taş demeden aradığım annemin mezarını!" dedim bağırarak. Son söylediklerim onu şaşırtmıştı ama hemen toparlandı. " Sana neden inanayım? " dedi. Bana inamasını beklemiyordum. " Bana inanmana ihtiyacım yok" onaellerinle getireceksin!" Desteğiniz benim için en büyük motivasyon sizden isteğim yorum ve yıldızlarınızı eksik etmeyin iyi okumalar❤️❤️

“Küçüklüğümden özür dilerim,kendimden özür dilerim.." Karanlığın,hiçliğin ortasında büyüyen bir çiçek.Adı Liva Aköz Çocukluğundan beri babası tarafından şiddet gören,Babası tarafından çocukluğu alınan ve ajan olmakla zorlanan bir kız çocuğuydu Liva.Öz annesi onu sırf sırtından sağ omzuna doğru tırmanan beyazdoğum lekerinden ötürü terk etmişti çünkü onun gibi çirkin bir kızın annesi olamazdı bunu gururuna yediremedi.Liva karanlık bir geçmişe sahip olan bir kızdı ve zamanla acımasız bir kadına dönüştü.Tek zaafı sevgi ve merhametti ve bunu bilen sayılı kişi vardı.Seri katil yakalamak için girdiği bir köşkte onu çok şey bekliyordu.Yeni bir aile, gerçekler ve daha nicesi ama en önemlisi Giray Alp Akdoğan. Ülkenin korkulu rüyası bir seri katil.Liva hakkında herşeyi bilen bir manyak.Manyak denilir mi?Evet ama bir o kadarda içinde biryerlerde iyilik vardır.Sonuçta ne demişler Her iyiliğin içinde bir kötülük,her kötülüğün içinde bir iyilik vardır ve bu ikisi dünyanın dengesini oluşturur. Livanın içinde bir kötülük vardı.Girayın içindede bir iyilik vardı. “Senin Işığındaki en büyük günah benim Liva." “Olsun,ben senin için o günahı taşımayada razıyım Giray."

Gerçek ailem, teşkilat sahibi aile. İki yarım hikâyedir aslında birbirini tamamlayan. Görünmez ip dediğimiz bir değil birçok yerden bağlar iki yüreği bir birine. İki yarım hayat birleşir ve koca bir ömür olur. Ne zaman gelir karşına çıkar kimse bilemez çünkü kader planla hareket etmez.Yarın uyandığında hiç kimse ne olacağını bilemez.Çünkü kader bir oyun ve insanlar sadece onun istediği doğrultuda sahnelenen aktörler.

Ben Arya. Mezuniyet dedikleri şey, herkesin aynı anda çok mutluymuş gibi davrandığı kısa bir tiyatro. Alkışlar, fotoğraflar, gurur dolu bakışlar… Hepsi yerli yerinde. Teen’in tek yapması gereken bu sahneden fark edilmeden geçmek. Bilge orada. Her zamanki gibi. Konuşmuyor. İnsan bazen suskunluğun bir tercih değil, bir uyarı olduğunu geç fark ediyor. Kimse yanlış bir şey olduğunu düşünmüyor. Zaten sorun da bu. İlk kitabım, hatalar varsa lütfen söyleyin. Yapay zekadan yardım alınmıştır.

Mira, Ajan olarak gittiği lüks gece kulübünde, mafya babası olarak bilinen Aras`ı gözlemler. Soğuk ve acımasız mafya babası Aras ve küçük yaşlarından itibaren Ajanlık için yetiştirilen Mira`nın aşkı.

Ve yine aynı senaryo içine girmiştim ama bu sefer farklıydı.. Göktuğ vardı hala beni seven arkadaşlarım yerindeydi, ne kadar kavga etsekte onlar hala beni seviyordu. Ondan ziyade hepsi bana destek olmuştu, ama ne yazıkki onun ne yaptığını kimse bilmiyordu... Belkide biliyordu? ... Her insanın hayatı için seçimleri, kazancı, mesleği ve yaşadığı bir aşk vardır. Dünyanın neredeyse hepsi bunlar üzerine kuruludur, insanların sözde aşk dedikleri şey bazen taciz bile olabilir ama insan bu işte aşktan gözleri kör olduğu için aşkla takıntıya ayırt edemeyen varlıklar. Yelda ise bunların farkına çok erken varmıştı hemde daha on yedi yaşındayken.. Neyseki kendini koruyabilme bilincindeydi, yaşadığı şeyler yüzünden aşka olan inancı olmasada bri gün o ekibe geri geldiğinde onu gördü.. Buz mavisi gözleri ile Yeldanın içindeki donmuş buzlu okyanusu tekrar çözebilecek güçten biriydi..

Duma: Sessizlik meleği "Seni bu duygusallığın bitirecek." Uzun saçlarının bir tutamını parmağında gezdirip ona eğildi ve nefesinin dudaklarına çarpmasına neden oldu. "Ve sen Alya, bitmeye yakın bir mum gibisin." "Halihazırda bitmiştim ama sen yakmaya devam ediyorsun." ----- Alya, CIA adına çalışan tükenmişlik sendromunda bir ajandır. Yardımcı direktörünün türlü tehditlerde bulunması üzerine mesleğinden ayrılamaz ve bunları çözmeye çalışırken Türkiye`deki görevi sırasında tanıştığı Toprak`a aşık olur. Yardımcı direktörünün bunu bilmesini istemezken kendisini ve Toprak`ı çeşitli bulmacaların içinde bulur. ------ Kurgu, olumsuz ögeler içermekle birlikte şiddeti meşrulaştırmamaktadır. W. başlangıç- 5 Ağustos 2020 W. bitiş - 30 Eylül 2021

Kocası Uygar`ı istihbarata ihanet ettiği için tutuklatan Yakut, yıllar sonra tekrar karşılaştıklarında ondan nefret etmenin ve onu sevmenin arasında, farklı duygular yaşamaya başlar.

(Kitap ismi yakında değişecektir) Dedektif Ayla Arın aslında gizli bir ajandır. Ayla ile eskiden aynı şirkette çalışan ve şimdi baş düşmanlarından olan Sinan Kılıç ın şirketten kovulmasının aslında başka bir nedene bağlı olduğunu keşfeder. Bir yandan kanına bulaşan zehir ile uğraşırken diğer yandan da bu gizemi çözmek için peşine düşer. Ama işler istediği gibi yürümez ve kendini bir karmaşanın içinde bulur. Hiç bilmediği ve düşünmediği şeyler yavaş yavaş açığa çıkar.