"Aşk ve nefretin, sadakat ve ihanetin çarpıştığı bir dünyada, Hilal ve Ateş`in kaderi pamuk ipliklerine bağlıdır. Her kavuşma bir vedaya, her veda bir zamansız dönüşe sebep olur bu yolculukta, güven ve şüphe sürekli yer değiştirir. Kalpler, zamansız ayrılıkların pençesinde, aşkın asıl bedelini sorgular. Her dokunuşta geçmişin izleri, her bakışta geleceğin belirsizliği yankılanır."

Karakterlerin hafıza kaybı sonucu yeniden herşeye sıfırdan başlaması ile birbirlerine karşı çekim yaşamalarını anlatan bir gençlik romanı💗

Aklıma gelen ama devamını getiremediğim kitapları yazıp size fikir vermek istiyorum ister bunu konu alan bir kitap yazın ister de kitabınıza diyaloğu ekleyin fark etmez tabi ben önceden kendime göre isim verdim siz isimleri değiştirebilirsiniz

“Güneş sadece senin bedenini ısıtamaz. Toprağın o taşlı, pürüzlü, soğuk örtüsünü ısıtır fakat güneş o toprağın altında ki bedenini ısıtamayacak kadar uzak sana...” 10.06.2004 Füsun Eslim&Vuslat Asanar Füsun çimenlere uzanmış, gökyüzünün mavi renginden gözlerini ayıramıyordu. En sevdiği renk, gökyüzünün değişen mavilikleridi. Güneş tam tepesinde, kömür karası saçlarını ısıtyordu. Toprak sıcaktı. Füsun`un, yerdeki güçsüz bedenini ısıtıyordu. Eğer bir gün ölürse, üşümek istemiyordu. Ölünce üşünür müydü? Bilmiyordu. Olurda ölürse yerin altındaki karanlık, ondan güneşi alacaktı. Füsun, soğuktan nefret ediyordu. Ölünce bedeni üşürse ruhu hisseder miydi? Hissederdi. Ölmek ne demekti? Nefesinin kesilip, acı içinde boğulurken, tepkisiz bir şekilde son nefesini vermek miydi? Ne tek bir söz, ne de bir isyan. O gün geldiğinde sessizce, eceliyle ölmeyi umuyordu. Belki o zaman daha az acı çekerdi. 22.12.1982 Hain dediler. Babası, “Benim güzel ülkem. Mustafa Kemal Atatürk, bize emanet etti. Emanete ihanet olmaz. Bilin ki ben ülkeme ihanet etmedim!" Sesi gür, anlı ak. Son sözlerinde bile ülkesine, aşkla bağlı bir adamı idam ettiler. Üzerinde beyaz bir infaz gömleği, gömleğin üzerinde şuçu yazan bir yafta asılımıtşı. Bir adamın çocuğuna, ülkesine bağımlı olan bir adamın, kızına hain dediler. Yaşı henüz yedi olan bir kıza, hain dediler. Kimdi hain? Bu topraklarda, bu ülkede, işlenen cinayetlerin önü arkası kesilmezken Savcı, Hakim, Polis, Devlet adamları... Onları salıverirken, küçük bir kıza hain dediler. Kimdi hain? Bir masum muydu hain? Yoksa ufacık çocuğa hain diyenler miydi? Babasını infaz edenler miydi hain? Kimdi hain? Bir çocuğa, babasının idamını izlettiler.

Daha belli değil ama olacak

Yeliz; ferahlık demek, aydınlık demek, güzel bir esinti demek... ​Ancak hayat, ona isminin vaat ettiği o baharı hiçbir zaman sunmadı. O, ferah odalarda değil kimsesizliğin ayazında; aydınlık sabahlarda değil belirsizliğin karanlığında büyüdü. Elinden tutacak bir elin eksikliğini, sığınacak bir çatının yokluğunu kimseye şikayet etmedi. Kendi fırtınasından kendi gücünü çıkardı, her yarasını bir madalya gibi ruhuna kazıdı. ​Hiç kimsenin inanmadığı o küçük kız, bugün imkansızlıkların içinden inşa ettiği zirveden dünyaya bakıyor. Bu, yok sayılan bir ruhun, kaderini tırnaklarıyla kazıyarak yeniden yazışının sessiz ve derinden gelen zaferi. ​Çünkü hayat, sadece dövüşmeyi bilenlere ferahlık sunuyordu.

Açelya 17 yaşında olmasına rağmen okadar çok şey yaşamıştı ki... Ama herşeye rağmen bir umudu vardı belki kurtulurdu. Peki kurtulursa nolacaktı? Nasıl bir hayatı olacaktı? Gerçekten yaşayabiliyorum diyebilecek miydi? Açelyanın yaralı kalbini onarabilecekler miydi??? ***Kitaptaki herşey bana aittir eğer çalınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır. ***

Asel ve Batın çocukluklarında birbirine çok yakın iki insandır. Ancak hayat onları altı yıl boyunca birbirinden ayırır. Yıllar sonra yolları yeniden kesiştiğinde hiçbir şey eskisi gibi değildir. Asel kopmaktan korkar, Batın ise bağlanmaktan bu yüzden ikisi zıt karakter olduğu için asla uyuşamaz.Bakalım hikayenin sonunda bu ikisi beraber olabilecek mi yoksa finalde ikisi de başka kişilerle mi olacak?

Ben İpek 16 ımda sevdiğim adamın 19 umda gelini oldum Anne ve babasını kıymetlisi abilerinin pamuk prensesi sevdiğim adamın töre uğruna yaktığı biricik aşkı İpeki

Bazen bazı hikâyeler, en çok sessizlikte başlar. Söylenmeyenler, yarım kalan cümleler ve içe gömülen kırgınlıklar… dışarıdan sıradan görünen bir hayatın içinde, kimsenin bilmediği bir fırtına taşır. Şüheda için de öyleydi. Geride bırakmaya çalıştığı geçmiş, onunla birlikte yeni bir şehre taşınmıştı. Değişen sadece yerdi; hisler aynı yerde kalmıştı. Zaman geçtikçe bazı şeylerin bittiğine inanmak ister insan. Ama bazı insanlar gitmez, sadece geri dönmek için bekler. Ve bazen, en beklenmedik anda gelen bir karşılaşma, sandığından çok daha fazlasını değiştirir. Şüheda ise ne geçmişinden tamamen kurtulabilmişti ne de geleceğine tam olarak dokunabilmişti. Arada kalmış bir yerdeydi. Ve bazı hikâyeler tam da orada başlar.

Her şey bir yalan üzerine kuruluysa, gerçeği ilk kim yakar?Almira için hayat, seçkin ailesi ve ona tapıyormuş gibi görünen sevgilisi Mert ile kusursuz bir tabloydu. Ta ki o mektup, Barkın’ın zehirli parmakları arasında gün yüzüne çıkana dek...Barkın; okulun en zeki, en narsist ve en tehlikeli adamı. Almira’dan nefret ediyordu ya da onu yıkmaktan büyük bir zevk alacaktı. Elindeki mühürlü mektup sadece bir sırrı değil, Almira`nın tüm geçmişini yerle bir edecek bir bombaydı.Şimdi Almira bir seçim yapmak zorunda: Güvendiği adamın yalanlarına sığınmak mı, yoksa nefret ettiği adamın sunduğu acı gerçekle yanmak mı?Bazı sırlar, mühürlü kalmalıydı."

Ben Alara. Alara Aydın. Bir yarışmaya katıldım. Sizce, bu yarışma hayatımı nasıl değiştirebilir?

CEO`NUN ACIMASIZ AŞKI

Ne kadar imkansız dursakda yine bir birimize çekiliyorduk..

Bu kitap hayatını var olmuş bilmeyenlere gelsin...bir kız düşünün hayatını bilmiyor yaşayamamış.

Her şey tek bir günle başladı. Lara, babasının sakladığı bir gerçeğin ortasında kaldı. Ne olduğunu bilmeden, neyin içine girdiğini anlamadan… Ve sonra Karan’la tanıştı. Soğuk. Kontrollü. Tehlikeli. Yardım etmek için tek bir şartı vardı: “Benimle yaşayacaksın.” Ama bazı anlaşmalar korunmak için değil… kontrol etmek içindir. Ve bazı insanlar hayatına girmez. Seni içine çeker.

bunu yazdığıma pişmanım sadece gelecekte merak edersem diye imha etmek istemiyorum bok gibi kitap okumayın okutturmayın bunu gördüysen geç zamanını kaybetme kral

Bazı insanlar gelir… hayatını değiştirmez ama içinde bir şey bırakır. Ne tamamen bir başlangıçtır bu, ne de gerçek bir bitiş. Sadece yarım kalan bir hikâye gibi… Ve bazı hikâyeler, yaşanmaz bile… sadece anı olarak kalır.

Bazı sırlar bir dosyaya sığmaz, bazı günahlar ise silinmeyecek kadar derindir. Nora Martha, yıllardır kalbinin kuytusunda büyüttüğü platonik aşkının aydınlığından vazgeçip, bir katilin sunduğu o tekinsiz karanlığa adım atıyor. Zaman, bir nehir gibi akarken Nora’nın masumiyetini ve kişiliğini kıyıdan köşeden söküp götürüyor. Eski Nora’dan geriye sadece soğuk bir analiz kalırken, asıl soru şu: Kendinden vazgeçen bir kadın, gerçeği bulabilir mi?

Aden, ailesi tarafından hiç istenmeyen, sevgisizliğin kollarında büyüyen, geçmişini atlatamayan bir "kız çocuğu"dur. Onu seven tek kişinin, annesinin ölümünün ardından kahrolur. Babası yüzünden öldürdüğü adamın oğlu intikam ateşiyle yanar; karşı karşıya geldiklerinde Aden için asıl cehennem başlar.

istediğiniz şeyleri sorabilirsiniz sık sık bölüm gelir istenilen sahneler olursa söylenmesi yeter elimden geleni yapılır ilk kitabım destek olursanız sevinirim

Arkadaşımın abisinden hamileyim! Yıllarca duygularımın arkasına saklanarak ona karşı hep nefret kozumu kullandım. Lakin o gece... O gece gereğinden fazla yakınlaştık....

Hassas bir bünyeniz varsa okumanızı tavsiye etmem + "Söylesene insan verirmiy di sevdini ölüme, zülüme, kıyıma ben niye burdayım bir kıyımın içinde niye susuyorsun ALAZ Kandağ söyle ben niye burdayım."

Yıllar sonra ise kader onları tekrar bir araya getirecekti. Mirhan çocuklu aşkı olduğunu bilmeden Liyanın habersiz resimleri çekecek ve bir kez daha aşık olacaktı. Liya Yeşil gözlü çocuğu hiç unutamamıştı. Çünkü ona söylediği şarkıyı unutamamıştı. “Teklif ediyorum benimle evlenir misin?” "Geçmişim,çocukluğumun, geleceğim gözümün önünde tek tek ölüyordu. Oysa ben vuslatı beklerken, kalbimden hançer yemiştim."

22 yaşındaki Dora Saye Aledar. Asker Yüzbaşı bir kız. Mafya baba ve abileri. Hayatında yaşamadığı şey kalmamış sonra da asker olmuş kendi ayakları üstünde durabilen ama iki farklı dünyada büyüyen Dora hayatında neleri değiştirebilir? Bir tarafta askeri disiplin, güç, ciddiyet diğer tarafta mafya aile üyeleri.