Bazı insanlar hayata bir aileyle başlar,bazılarıysa ailesini kaybettikten sonra kendi küllerinden yeniden doğar.

İyi okumalar arkadaşlar umarim beğenirsiniz

Zıtlıklar birbirini tamamlar. Karanlık olmadan, ışık anlaşılmaz.

Sen bu haldeyken ben seni sevmem nasıl doğru olacak Lilith... Ruh hastanesinde kalan ve hiçbir düzelme umudu olmayan Lara Vee yeni atanan doktor onu iylestirmeye kararlı olan Atlas 🥹

Çekildikçe sıkılaşan bazı bağlar, sadece kanla çözülür.

Miner Toklu, annesiyle birlikte sakin ve sıradan bir hayat sürdüğünü sanıyordu. Ta ki bir gün apartmanının merdivenlerinde karşısına çıkan gizemli adamlar, ona tek bir soru sorana kadar: “Sen Murat’ın kızı mısın?” Miner bu sorunun babasıyla ilgili olduğunu düşünür. Ancak eve döndüğünde karşılaştığı manzara, bildiği her şeyi değiştirecektir. Annesi, Murat adında başka bir adamla evlenmek üzeredir. Üstelik bu adamın geçmişi, Miner’ın sandığından çok daha karanlıktır. Annesinin sakladığı sırlar ortaya çıktıkça Miner, yıllardır hayatından uzak olduğunu düşündüğü babasının geçmişinin aslında peşini hiç bırakmadığını öğrenir. Fakat gerçek tehlike, geçmişten gelen sırlarla sınırlı değildir. Bir gece Miner kaçırılır. Onu kaçıran kişi, şehrin karanlık dünyasında adı korkuyla anılan genç bir mafya lideridir. Miner onun için yalnızca düşmanının kızı ve çözülmesi gereken bir sırdır. Ancak Miner, korktuğu bu adamın karşısında geri adım atmaz. Onun sertliğine karşı dik durur, sorular sorar ve kendisini esir alan kişinin bile bilmediği gerçeklerin peşine düşer. Başlangıçta aralarında yalnızca güvensizlik, öfke ve çatışma vardır. Miner için artık mesele yalnızca kaçırıldığı yerden kurtulmak değildir. Çünkü kalbini kaptırdığı kişinin, hayatını altüst eden adam olduğunu fark ettiğinde kendisine tek bir soru sormak zorunda kalacaktır: Düşman olarak gördüğü birine âşık olmak, onu kurtaracak mıydı… yoksa daha büyük bir tehlikenin içine mi sürükleyecekti? Ve bütün bu hikâyenin başlangıcında yalnızca tek bir soru vardır: “Miner gerçekten Murat`ın kızı mıydı?”

keşke gercegi bilse

Engelli bir kad?n ve bir a?a, berdel mi olacak???

Maya K�ksal, lise y?llar?nda ge�irdi?i trafik kazas? nedeniyle bacaklar?n? kullanamayan gen� bir kad?nd?r. Ailesinin tek k?z? olan Maya, hayat?n? tekerlekli sandalyesiyle s�rd�r�rken insanlar?n ac?yan bak??lar?na al??m??t?r.

Bir g�n a?abeyi Ahmet`in, Azer Bozda?l?`n?n k?z karde?ine yapt??? b�y�k bir k�t�l�k ortaya �?kar. ?ki g��l� ailenin aras?nda b�y�k bir kriz �?kar. Ahmet`in �ld�r�lmesini engellemek i�in aileler berdel karar? al?r.

Berdelin di?er taraf?nda ise Maya vard?r.

Maya, kendisini istemedi?ini a�?k�a s�yleyen Azer Bozda?l? ile evlenmek zorunda kal?r. Azer ba?lang?�ta Maya`n?n engelli olmas? nedeniyle bu evlili?e kar?? �?kar. Maya ise onun ac?mas?na veya kendisini eksik g�rmesine izin vermemeye kararl?d?r.

Ateş Karaca. Kendi hâlinde, iç dünyasıyla savaş içinde bir çocuk. Çöküşün eşiğinde olduğunuzu düşünün, dibe batmaya ramak kalmış ama hâlâ bir umut bulduğunuz o incecik dala tutunuyorsunuz eliniz kayana kadar. İşte Ateş de böyle tutunuyor bazı şeylere, en çok da hayata. Küçük tilkisi olmasa, söylesenize ne yapardı bu çocuk?

Gerilim var, mizah yok, eğlence yok, acı ve gerçek hayat var, zorluk ve bıkkınlık var, mutsuzluk var...

adasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasd

Ben Anka. Anka Phoenix. Namıdiğer Son Anka...

"Herkes pürüzsüz bir hayat yaşadığımı sanıyor. Oysa ben, her gece ekranımdan taşan o sessiz çığlıkların altında boğuluyorum." ​Dışarıdan bakıldığında her şeyi tam, hayatı kusursuz ve imrenilen bir kız... Ama camdan bir kulesi olanların bildiği tek bir gerçek vardır: Cam kırıldığında, izleri en çok canı yanan taşır. Ta ki kendi sınırlarını bilen birisiyle karşılaşıncaya kadar... Bir karşılaşma, insanın üzerindeki tüm baskıları yıkıp kendi hayatına adım atmasına yeter mi? Yoksa bazı lekeler, onları temizlemeye çalıştıkça daha mı çok yayılır?

Güzelliği dillere destandı. Ama kaderi, yüzünü bile saklamasına neden olmuştu. Bir yangında ailesiyle birlikte sesini de kaybeden, güzelliği yüzünden peçe takmak zorunda bırakılan güzeller güzeli Zahide... Düşmanının kızına âşık bir ağa. Peki ya sevdiği kadını değil de Zahide’yi eş olarak alırsa?

Yaşanan 6 Şubat depreminde ailesinin kaybettikten sonra yaşadığı tramva yüzünden kafayı yemiştir bu yüzden herkes ona göre herkes kötüdür

Bir hafızın; aşkı, yalnızlığı, duaları ve kendini bulma yolculuğunu anlatan içten bir hikâye… Sevdiği insana kavuşmayı dilerken, kendisini Rabbine daha yakın bulan bir gencin kaleminden dökülen satırlar. Kırgınlıkların, gecelerin, yarım kalan mektupların ve secdede bulunan huzurun hikâyesi.

Kalbine ve vicdanına hüküm sürmüş bir çocuğun gözlerindeki, karanlığa yenilmeyi reddeden son ışığı sönmeyecekti. Ölmeyi reddeden kırılmış bir ruhun sessizliğindeki isyan son bulmayacaktı. Karanlıkta kalan son masumiyetin kırıntılarını, kanlı parmaklarını kurumuş damağında ıslatıp kırıntıların üzerinden bastırarak toplayacaktı. Unutmuş bir çocukluk ve kimsenin duyamadığı çığlıklar... Karanlıkta boğulan ruhu ve vicdanıydı. Karanlığa alışıp gerçekleri görmesini sağlayansa gözleriydi... Soytarının tahtan indirildiği bu dünyada yerine yılanlar geçerdi. Yılanlar soğuk ve zeki hayvanlardır. İnsanların çoğu yılandan korkardı ama soytarılardan kimse korkmazdı. Bu dünyada bir devrim başlayacaktı, yılanların soytarı tarafından ezildiği bir devrimdi. Soytarının yaktığı o mum devrimin sonundaki zafer meşalesi olacaktı.

Ben kedkslefkşef dmfslfşlelfv ödlf dkf

Her aşk bir vurgundur ve kurşun adres sormaz

daha yazmadım o yüzden bekleyin

Her insanın bir kaybolmuş benliği vardır

Kumsal Sare Karsu Hayatı mafya masasında geçen ve annesini bu masada kaybeden Kumsal, babasının borçları yüzünden kendini yeraltının en tehlikeli mafyası olan Kırmızı Gölge`nin yanında bulur. Kumsal`ın hayatını mahveden bu olaylar onu hem psikolojik hem de ruhsal olarak zorlar. Ya kendini korumalı ya da zorluklarla savaşmalıdır. ~Bir Kumar Masası Dokuz Sandalye Ve En Büyük Kumar; Hayatım~ (Yazdığım kitabın düzenlenmeye başlanmış halidir. Düzenlenme sonucunda kitap tamamlanacaktır...)

Okumak güzeldir

"Bazı yaralar suyun altında açılır; ne kanar ne görünür, sadece nefesini keser." İki yıl önce, Ege`nin serin sularında bir kızın çocukluğu ve güveni boğuldu. Rüya için deniz, artık maviliğin değil; kaçamadığı karanlık bir geçmişin simgesiydi. Hayatını o gecenin gölgesinde, inşa ettiği yüksek duvarların arkasında sürdürmeye kararlıydı. Ta ki o yaz, unuttuğunu sandığı o tanıdık gözler kasabanın dar sokaklarında yeniden karşısına çıkana kadar. Şimdi geçmiş, köpüren dalgalarla değil; tek bir kelime etmeden karanlıkta beliren derin bakışlarla geri dönüyordu. Rüya, kalbindeki nefrete tutunup gururunu mu koruyacaktı, yoksa en büyük korkusunun kollarında yeniden nefes almayı mı öğrenecekti? Korkunla yüzleştiğin an mı daha tehlikelidir, yoksa o korkunun sahibine çekildiğin an mı?

"Biliyorum beni sevmediğini,bile bile seviyorum seni... neden sevmiyorsun beni?" gözlerimde görülen acı kalbimdeki kadar değildi lakin anlasın istedim onu gerçekten bırakmak istemediğimi... ama görmedi. hiç bir zaman hemde. başını salladı iki yana hızlıca gözlerinde sevginin yok oluş kırıntıları vardı. nefret tohumları yetişiyordu artık gözlerinde sevgi değil. yinede kandırsın şstedim yalandanda olsa beni sevdiğini söylesin istedim. belkide kalbim gerçeğine ulaşamayacağını bildiğinden umutsuzluğa kapılmıştı,neden sahte bir sevgi istiyordum ki? bende bilmiyorum... elini kenetlemişti onun eline bakmamak için direniyordum acıyla. beni terk edişinin adımlarını gözlerimin önünde birşey yapamadan izlemek ölümden daha çok acıtıyordu hislerimi. onun duyacağım sesi ise yok ediyordu beni. "istemiyorum işte anla artık! uzak dur... seviyorsan beni,yaklaşmazsın bana. seni değil başkasını seviyorum ben! girme hayatıma çık işte!" demişti haykırırcasına göz yaşlarım yanaklarımdan süzülürken tek hissettiğim saf acıydı. seni sevmiyorum demek bu kadar kolaydı demek... öyle olsun, çıkarım bende usulca hayatından...