Gerilim var, mizah yok, eğlence yok, acı ve gerçek hayat var, zorluk ve bıkkınlık var, mutsuzluk var...

Seninle tanıştığım günü hala hatırlıyorum.

adasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasdadasdasddasdasdasd

Ben Anka. Anka Phoenix. Namıdiğer Son Anka...

"Herkes pürüzsüz bir hayat yaşadığımı sanıyor. Oysa ben, her gece ekranımdan taşan o sessiz çığlıkların altında boğuluyorum." ​Dışarıdan bakıldığında her şeyi tam, hayatı kusursuz ve imrenilen bir kız... Ama camdan bir kulesi olanların bildiği tek bir gerçek vardır: Cam kırıldığında, izleri en çok canı yanan taşır. Ta ki kendi sınırlarını bilen birisiyle karşılaşıncaya kadar... Bir karşılaşma, insanın üzerindeki tüm baskıları yıkıp kendi hayatına adım atmasına yeter mi? Yoksa bazı lekeler, onları temizlemeye çalıştıkça daha mı çok yayılır?

Güzelliği dillere destandı. Ama kaderi, yüzünü bile saklamasına neden olmuştu. Bir yangında ailesiyle birlikte sesini de kaybeden, güzelliği yüzünden peçe takmak zorunda bırakılan güzeller güzeli Zahide... Düşmanının kızına âşık bir ağa. Peki ya sevdiği kadını değil de Zahide’yi eş olarak alırsa?

Yaşanan 6 Şubat depreminde ailesinin kaybettikten sonra yaşadığı tramva yüzünden kafayı yemiştir bu yüzden herkes ona göre herkes kötüdür

Başka bir ilden gelmiş olan ve ailesini yeni kaybettikten sonra yeni bir başlangıç yapmak isteyen İnci İstanbul’a vetenerlik yapmak için gelmiştir. Ancak bir gemi seferinde karşılaştığı kaptanla işler değişir. “Eğer sudan korkuyorsan yaklaşma. Yoksa seni içine çeker, çıkamazsın.” Ama bazı sulara girdinmi çıkamazdın.

Yasemin, yeni okulunda ait olmak istediği dünyanın kapılarını aralar. Fakat o dünyaya girebilmek için kendinden ne kadar vazgeçmesi gerektiğinin farkında değildir. Yeni arkadaşlar, yeni kurallar ve yeni bir isim... Peki Yasemin, herkesin görmek istediği kişi olmaktan vazgeçip gerçekten kendisi olabilecek mi? 🪞

Bazı hikâyeler hayal edilerek yazılır, bazılarıysa farkında olmadan gerçeğe dönüşür. Lise son sınıf öğrencisi Derya`nın tek bir hayali vardır: Tanınan ve sevilen bir yazar olmak... Ancak yazdığı hiçbir şey ilgi görmez. Ta ki okulun örnek gösterilen iki başarılı öğrencisi Yiğit ve Hisen`i başkahraman yaptığı bir aşk hikâyesini kaleme alana kadar... Hisen`in Yiğit`e duyduğu gizli hisleri varken Derya kimliğini saklayarak bu kurguyu yazmaya başladığında, hikâye okulda bir anda patlar ve herkes tarafından tutkuyla okunmaya başlar. Hisen, hayallerini anlatan bu hikâyeden gizliden gizliye memnun olsa da Yiğit oldukça öfkelidir ve artık tek bir amacı vardır: O gizemli yazarı bulmak! İşler, genç ve yakışıklı beden eğitimi öğretmeni Ulaş hocanın hikâyeye ikinci erkek karakter olarak dahil olmasıyla iyice karmaşıklaşır. Ulaş hoca, yazarın kimliğini öğrenen ilk kişi olur. Ancak Yiğit de çok geçmeden Derya`yı yakalar. Korkusundan kaçan Derya`ya hesap soramayan Yiğit, genç kızı öğretmeniyle her gördüğünde anlam veremediği bir öfke ve kıskançlığa kapılır. Okuldan atılma ve şikâyet edilme korkusuyla kaçmaya çalışan Derya için yazdığı kitap kahramanından kaçmak, gerçeğinden kaçmaktan kolaydır. Peki ya hayal ettiği aşk hiç istemediği bir şekilde gerçeğe dönüşürse? Ve en kötüsü... Ya yazdığı hikâyenin sonunda kendisi başkahramanı olursa?

Bir hafızın; aşkı, yalnızlığı, duaları ve kendini bulma yolculuğunu anlatan içten bir hikâye… Sevdiği insana kavuşmayı dilerken, kendisini Rabbine daha yakın bulan bir gencin kaleminden dökülen satırlar. Kırgınlıkların, gecelerin, yarım kalan mektupların ve secdede bulunan huzurun hikâyesi.

Kalbine ve vicdanına hüküm sürmüş bir çocuğun gözlerindeki, karanlığa yenilmeyi reddeden son ışığı sönmeyecekti. Ölmeyi reddeden kırılmış bir ruhun sessizliğindeki isyan son bulmayacaktı. Karanlıkta kalan son masumiyetin kırıntılarını, kanlı parmaklarını kurumuş damağında ıslatıp kırıntıların üzerinden bastırarak toplayacaktı. Unutmuş bir çocukluk ve kimsenin duyamadığı çığlıklar... Karanlıkta boğulan ruhu ve vicdanıydı. Karanlığa alışıp gerçekleri görmesini sağlayansa gözleriydi... Soytarının tahtan indirildiği bu dünyada yerine yılanlar geçerdi. Yılanlar soğuk ve zeki hayvanlardır. İnsanların çoğu yılandan korkardı ama soytarılardan kimse korkmazdı. Bu dünyada bir devrim başlayacaktı, yılanların soytarı tarafından ezildiği bir devrimdi. Soytarının yaktığı o mum devrimin sonundaki zafer meşalesi olacaktı.