Bazı insanlar yaralarını saklamayı çok küçük yaşta öğrenir. O da onlardan biriydi. Çocukluğu boyunca korkuyla büyüdü. İnsanların dışarıdan saygı duyduğu bir adamın yanında… Herkes onun iyi biri olduğuna inanıyordu. Çünkü o, çocukların haklarını savunan bir savcıydı. Ama kimse kapılar kapandığında değişen yüzünü görmüyordu. Sessizleşen bir kız vardı. Kendini ifade etmeyi unutacak kadar kırılmış bir kız… Yıllarca her şey normal sandılar. Ta ki bir gün gelen o telefon her şeyi değiştirene kadar. Hastane yıllar önce büyük bir hata yapıldığını söylüyordu. Çocuklar karışmıştı. O andan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Saklanan gerçekler, değişen hayatlar ve birbirine yabancı insanlar… Hepsi bir anda aynı hikâyenin içinde kaldı. Ama bazen gerçekler insana huzur vermez. Çünkü insan, en çok alıştığı acıyı bırakmakta zorlanır. “Baba Nefreti”, korkuların içinde büyüyen bir kızın; geçmişiyle, ailesiyle ve kendisiyle verdiği savaşın hikâyesi. “Bu sefer doğru insanlar onlardı… Yanlış kişi bendim.”

“Bir İhanetin Kış Masalı” ​Gerçekler bıçak gibi keskindi; kimi zaman bir pişmanlığın nişanesi, kimi zaman can yakan bir kor ateş... ​Anadolu’nun sert ayazında, yayla yollarında yankılanan sessiz çığlıkların hikâyesi bu. Bir yanda bir inat uğruna sevdası yarım kalan Hasan, diğer yanda bir intikam oyununda adı namussuza çıkarılan Fadime... Ve tüm bu fırtınanın ortasında, sevda nedir bilmeden yirmi yedi yaşına basan, babası varken yetim, kocası varken yarım kalan Nazlı. ​Hasan ve Nazlı, sığındıkları yıkık dökük bir samanlığı yuvaya dönüştürmeye çalışırken; hırsın, cehaletin ve kardeş ihanetinin en karanlık yüzüyle karşılaşıyorlar. Mustafa’nın dinmeyen öfkesi ve Ürükğe’nin sinsi planları, masumların bahçesine kara bir kış gibi çöküyor. ​Duaların arkasına saklanan beddualar, şifa niyetine boyunlara asılan muskalar ve bir ailenin üzerine karabasan gibi çöken ağır veballer... Hiçbir ahın yerde kalmadığı, geçmişin geleceği bir gölge gibi takip ettiği bu topraklarda; mutluluk bir lütuf mu yoksa erişilmez bir hayal mi? ​“Kundağa düşen her ah, gün gelir sahibinin boynuna dolanır.” ​İhanetin ayazında savrulanların, yeniden çiçek açma mücadelesine tanık olun. ​İlk Bölümden Tanıtım Kesiti (Teaser) ​"Gerçekler vardı, can yakan türden... Hasan sevdi, bir inat uğruna sevdası yarım kaldı. Nazlı kimseyi sevemedi. Sevda nedir bilmeden gelmişti yirmi yedi yaşlarına. Kocası varken yarım kalan kadınlardandı; babası varken yetim kaldığı gibi. Şimdi kanatları kırılmış, sabaha kadar ağlamıştı. Hasan öfkesine yenik düşüp yaylaya gitmişti. İki kardeş birbirine düşecekti. Asıl bundan sonrası önemli olandı. Bundan sonra onları ne beklediğini kimse bilmiyordu..." ​Yazar: Merve Altuntaş Tür: Dram / Aile / Anadolu Gerçekliği

Sadece başlangıç yapmak ve birşeyleri iyileşirme çabası için hergün bi kaç cümle Kendimcee...

Konak gençlik ve spor kulübü

Bazı insanlar hayatımıza girmek için yıllarca bekler. Bazıları ise yalnızca birkaç saniyede bütün hayatımızı değiştirir. Bu hikâye bir aşk hikâyesi değil... Bu hikâye, cesaret edemeyen bir gencin yıllar boyunca omuzlarında taşıdığı "keşke" yükünün hikâyesidir.

Kitap bir okul saldırısını Anlatıyor Olaydan kısaca bahsetmek gerekirse tarihler 3 mayıs 2023 gösterdiği gün Sırbistan`nın başkenti belgradda bir facia yaşanıyor.14 yaşında olan Kosta kecmanovic vladislav ribnikar ilkokul öğretim okuluna bir saldırsı düzenliyor ve 10 kişinin hayatına son veriyor

Bir köre renkleri nasıl anlatabilirsin ki!?

Adımlarını izlerken, zihninin derinliklerinden yükselen o yabancı sesin kendi düşüncelerine karıştığını hissedebiliyordum. Bilincinin yansımalarını duyumsuyor, iç sesinin ona dokunmasıyla kaslarının istemsizce gerildiğini görebiliyordum. Omuzlarına çöken görünmez ağırlık, her adımını biraz daha yavaşlatıyordu. Birazdan söyleyeceği o "evet"in yalnızca bana değil, Efsun`la arasında sessizce örülmüş bağa da son vereceğini o da biliyordu. Attığı her adım, geri dönmek isteyen bir adamın sessiz direnişiydi. Gömleğinin düğmelerini açmaya çalıştı. Parmakları öylesine titriyordu ki düğmeler, birbirine yabancılaşmış iki düşman gibi inatla direniyordu. Boynuna geldiğinde içlerinden biri koptu; küçücük bir ses çıkararak yere düştü. Naci istemsizce Efsun`a baktı. O bakışı gördüm. Gözlerinde ne bir yardım çağrısı ne de bir pişmanlık vardı; yalnızca Efsun`un tanıdık dinginliğine duyduğu kör ihtiyaç okunuyordu. Elim, kopan düğmeyi dikmek için uzanmışken havada asılı kaldı. Naci`nin gözleri, sanki odada yokmuşum gibi, Efsun`un üzerinde durdu. Efsun`un her zaman övündüğü, ince ve uzun, soğuk pencere korkuluğunu andıran parmakları, Naci`nin boynuna sanki orası zaten ona aitmiş gibi yerleşti. Nilüfer olarak oradaydım. O ana ilk müdahale edecek kişi ben olmalıydım. Ama Naci, Efsun`a bakarken benim varlığımı gölgede bırakmıştı. Efsun, Naci`ye öylesine sahiplenici, tenine öylesine hâkim dokunuyordu ki Naci`nin omuzlarındaki ağırlık sanki tek bir dokunuşla hafifledi. Naci, Efsun`un her hareketinde biraz daha gevşiyor, ruhu benden değil ondan besleniyordu. Gözleri dikilen gömleğe değil, Efsun`un yüzüne kilitlenmişti. Efsun`la göz göze geldik. Zaman durdu. Gözlerinde, yıllardır içinde büyüttüğü sessiz fedakârlığın son kırıntısını gördüm. Zehir gibi fısıldadığım sözler bile onu yerinden oynatamıyordu. "Ver onu." Sesim bile bana yabancı geldi. Sertliği odanın sessizliğini yardı. Parmakları bir an tereddüt etti. Elimi uzatıp iğneyi usulca ama kararlı bir hareketle elinden aldım. Tam o sırada Naci`nin sesi duyuldu. "Bırakma onu... Sakın bırakma." Hangi "onu" kastettiğini bilmiyordum. İğneyi mi, düğmeyi mi, yoksa aralarında sakladıkları o görünmez bağı mı... Bilmiyordum. Tek bildiğim, artık düğmeleri benim dikmem gerektiğiydi. Kopan düğmeyi yerine yerleştirdim. Efsun`un diktiği düğmeleri söktüm. Her ilmekte elim biraz daha sertleşiyor, yalnızca kumaşı değil, içimde biriken öfkeyi de Naci`nin üzerine işliyordum. Gözyaşlarım görüşümü bulandırıyor, iğne parmağıma batıp kanatıyordu. Akan kan damlaları gelinliğime düşüyor, parlayan taşlar kırmızıya dönüyordu. Dudaklarımın arasından dökülen kısık melodi, odanın duvarlarında dolaşan bir ağıda dönüşüyordu. Efsun olduğu yerde kalmıştı. Kıpırdamıyor, konuşmuyor; yalnızca o günün altını çizer gibi, donuk, şaşkın ve insanın içini ürperten bakışlarıyla beni izliyordu. DÜĞME III Son düğmeyi de diktikten sonra ellerim durdu. Efsun`un diktiği düğmeleri avucuma koydum. Düğmeler, üzerlerindeki kan lekeleriyle birlikte kırmızı beyaz bir desene dönüşmüş; camdan yansıyan havai fişeklerin ışığında ürkütücü bir şekilde parlıyordu. Odaya çöken sessizlik, biraz önce yaşanan her şeyden daha ağırdı. Müzik hâlâ çalıyordu; fakat ritmi artık eğlenceyi değil, sonu çoktan yazılmış bir hikâyenin yasını taşıyordu. Sabahın ilk ışıkları, camın puslu yüzeyinden süzülerek yatağın üzerine kıvrılmış Naci`nin çıplak sırtına, bir celladın soğuk nefesi gibi düştü. Kocamın sırtındaki o derin boşluğu seyrederken, uykusuzluktan kan çanağına dönmüş gözlerimin son feriyle avucumda tuttuğum yasaklı takip programına uzandım. Ekranın solgun ışığı yüzümü aydınlatırken, parmak uçlarım titreyerek harflerin üzerinde gezindi. Harfler gözlerimin önünde yavaş yavaş silinmeye başladı. Sanki hiç var olmamışlardı. Sanki bu kâbus hiç yaşanmamıştı.

Bir öğretmenden fazlası.....

Bu kitap zorkuklsra başa cikan ama genede vaşaramayan insanlar içindir ama siz genede herşeye rağmen başarin kitabımı beğenirsiniz umarimm💕

Bu kitap, sevgisiz büyüyen ama umudunu kaybetmeyen bir insanın gerçek yaşam hikâyesidir. Çocukluğumdan bugüne yaşadığım acıları, yeniden ayağa kalkmayı ve umudu anlatıyorum. Eğer bu satırlar bir insanın yalnız olmadığını hissettirirse, amacına ulaşmış olacaktır.

Bu satırlar, kimsenin duymadığı bir yerden seslenir. Belki sana. Belki senden önce sana benzeyen birine.

Hiç beklemediğiniz bir kitap ile karşınızdayım canlarım.Umarım kitabım hoşunuza gider.Sizi seviyorumm💋🤍

Kendi çektiğim fotoğrafları, yazdığım yazıları, düşünceleri, bakış açımı ve anılarımı biriktirdiğim kareleri içinde barındıran, anlık paylaşımlarımın nahif ve özgün muhtevâsıdır. . 🌿 Azıcık dünyadan uzaklaşıp hayata Zarif Hanım`ın penceresinden bakmaya ne dersiniz? Bu kitap size iyi gelecek. 😇

Kapakları, beni takip ettiğiniz sürece alabilirsiniz. ☄️ BAŞKA İSTEK ALMIYORUM, YENİ İSTEKLERİ KABUL ETMEYECEĞİM. BURAYA GÖRE YAZ!

İki liseli teknoloji grubunun projelerini hayata geçirmek için çıktıkları bu yolda başlarına gelmeyen kalmadı! Sponsor ararken yaşanan komik kazalar, hurdalıkta parça arama maceraları ve daha nicesi

Merhaba ben Marşl bazı kişiler daha doğrusu ailem dışında herkes beni insan olarak görmüyo.Bende sizlere kendimi anlatacağım bir kitap yazmaya karar verdim

Ana karekterimiz akın çocukluktan beri futbol meraklısı biridir küçüklüğünde almanyada altyapılarda oynamış ama babasının işi yüzünden Türkiye`ye gitmiş orda hiçbir altyapıya katılamamış taki o güne kadar

Küçük umutlardan büyük yıldızlığa işte Kenan yıldızın hayat hikayesi

Bu kitapta bir hayat hikayesi olarak düşünün

Bu kitap, son üç yılda yaşadığım olayların, duyguların ve hayatın bana öğrettiklerinin bir kaydı. Her sayfasında, kendi gözümden, kendi hislerimle anlatılan anılarımı bulacaksınız.

Tanzimat`tan günümüze Türk Edebiyatı`nda iz bırakmış ve 100 yaşını aşmış yazar ve şairlerimizi alfabetik sırayla tanıtıyorum. Doğum, eğitim, meslek ve sanat yaşamı, önemli eserleri ve ölümleriyle ilgili sadece birkaç cümleyle unutulmaz yazar ve şairlerimizi tekrar anmaya ve unuttuklarımızı hatırlamaya çalışalım.

Mini Kapak Tasarımı Atölyesi’ne hoş geldin! Burada kitapların ruhuna dokunan, yumuşacık ve estetik kapaklar tasarlıyorum. Hikâyenin duygusunu, karakterlerin enerjisini ve senin hayal ettiğin vibe’ı küçük ama özenli dokunuşlarla bir araya getiriyorum. İstersen minimal, istersen pastel, istersen daha dramatik… Sen hayalini söyle, gerisini ben tatlı tatlı hallederim.

Hanj hayat bazen istediginiz gibi gitmez ya...

Normal bi hayat mı? Asla..