Babasından hep şiddet görmüş , çoçukluğunu yaşayamamış bir genç kız ve o gün hayatı değişekcek`ti ya cenneti ya cehennemi yaşayacaktı.

Babasından hep şiddet görmüş , çoçukluğunu yaşayamamış bir genç kız ve o gün hayatı değişekcek`ti ya cenneti ya cehennemi yaşayacaktı.

"Ebru`nun adına özür dilerim,bu durumda olmanı asla istemezdim." "Özür dileyecek kişi ne sizsiniz ne de Ebru hanım,ben ikinizden de özür dilerim. Görevimi hakkıyla yerine getiremedim,ne sizi ayırmaya ne de öğrencilerimi bu duruma maruz bırakmak istemezdim. En yakın zamanda aranızdan ayrılacağım. Bu sevda zaten baştan yanlıştı..." "Ne dedin sen, sende beni seviyorsun,doğru duyuyorum değil mi?" "Ne farkeder ki? Yanlış yerlere saptım ve ayrılacağım bu yerden...Hayatınızda mutluluklar dilerim. " Ve Aişe,Emre nin gözüne bi kez bile bakmadan oracıktan gözyaşı ile ayrılır...

drftgyuhjıokplşğ

05*** : Düşmemeyi ne zaman öğreneceksin Balım : ne diyorsun salak 05***: Salak olan kim acaba Balım: Tabiki sen 05***: Yanlış şu an gözleri dolu bir şekilde dizini avuşturuyor...

savemoly: biliyor musun bazen oturup gökyüzüne baktığımda yaşadığım bu şehirden nefret ediyorum yıldızları görmek çok zor seni görmekte öyle texting+düzyazı

Eğer yeniden gözlerinin içine bakabilseydim bu sefer daha cesur olurdum şüphesiz.

Doğarken annesini kaybetmişti Melek. Eşinin vefatından sonra kendini kızına adamış, kızı için son bir şarkı çıkarıp mesleği bırakmış bir adamdı Melik. Eşini ve kızını aynı gün kaybetmiş, Meleğe tutunmuş bir kadındı Mahidevran. Melek bağlamıştı onları hayata. Melekti o, hayatlarının meleği. 22 Şubatta doğmuştu Melek; 22 Şubatta vefat etmişti Meleğin annesi, Mahidevranın eşi ve bebeği. 22 Şubat onların dönüm noktasıydı, hem ölüm sebepleri hem de yaşama sebepleriydi o gün. Bu bir bebekle doğan bir şarkının, bir aşkın hikayesi peki siz bu hikayeye kapılmaya hazır mısınız? Kitap kapağı yapay zeka tarafından yapılmıştır. Kitap bizzat kendi emeğimle yazılmıştır yapay zekayla alakası yoktur. Yapay zeka yalnızca bilgi alma amaçlı kullanılmıştır. Kitabın bütün hakları bana aittir çalınması durumunda yasal yollara başvurulacaktır.

Üzerine atılan her toprakta seninle beraber beni de o mezara haps ettiler sanki , acım asla fiziksel değildi benim acım ruhumun derinliklerinden bütün bedenima aklıma zihnime ve diğer kalan her bir zerreme nüfüs eden ve bitmesi asla mümkün olmayan bir ruhsal acıydı ve inanın bana bu acıların en kötü olanıydı.

mlsf henüz kurgusu bile olmayan bu kitabın açıklaması da yok :((

Birbirini deli gibi seven, kavuşmaları zaman alan ve sonda acı çeken bir çift..

Atlas ve Mina birbirlerinin hayatlarına dokunan 2 insan. Başlangıçta zorluklarla yüzleşeb ikili, bir yolculuğa çıktılar. Geçmişteki acıları,kayıpları ve duygusal yükleriyle boğuşsalar da, her anları bir fırsata dönüştürdüler. Zamanla birbirlerine yakınlaşarak eski kırgınlıkları ve engelleri aşmaya başladılar...

Kamer ailesi ,yıllar önce ölen kızlarının yaşadığını öğrendiğinde ne tepki vericek ,olaylar nasıl gelişecek

ben gerçekte kimdim? Yaşama hevesimi elimden almışlardı benim, güvendiğim dağlara karlar yağdırmışlardı benim ama yine de vazgeçmemiştim ben savaşmıştım defalarca sonu mu? Sonu hep aynı hiç değişmeyecek bir sondu HÜSRAN`

Acılarına yenilmemek için direnen kız, Emanetine sahip çıkan bir adam, Miya şahin■ Miral akdemir

Bir anne ve babanın çocuklarından habersiz insanları denek yapması.

Kanatya; Erkek egemenliği altında yaşayan ezilip hor görülen kadınların, sessiz çığlıklarının, kuru göz yaşlarının imzalarını havasında, suyunda ve taşında taşıyan bir ülkedir. Tüm pis işlerin yuvası olan bu ülke de kadınlar alınıp satılır, akıla gelebilecek her pisliğe sürüklenir. Hayatın tüm kötülüklerini bizzat kendi gözleri ile gören Lidya, babası tarafından kardeşleri ile birlikte genelev`e satılır. Çaresizce babalarına boğun eğen kızlarımız annelerinin cesareti ve azmi sayesinde satıldıklarını düşündüğü adam tarafından kurtarılıp bir takım eğitimlerden geçirilir. "Kanatya halkının kırgın kadınları! Yıllarca eziyet gördük, satıldık, hor görüldük. Ama artık bu sondur. Kadının erkeğe olan bu savaşın da tüm kadınların sesi olun ve savaşın! Ve unutmayın biz kadınlar güneşiz ve güneş batarsa karanlık gökyüzüne yuva yapar. Sizden karanlık olmanızı istiyorum... Karanlık olun ve yenin onları!"

Bir kadın daha kaç defa acı çekmeli, kaç defa ağlamalı? Hey sen, evet sana söylüyorum. Yetmedi mi ağlamak? Sana değer vermeyen insanları hayatından çıkarmanın zamanı geldi... Hadi harekete geçme vakti! Bu kitap, çığlıkları duyulmayan, içinden sessiz savaşlar veren tüm kadınlara gelsin. 30.09.2024 tarihinde yazılmaya başlandı

Attığım adımda izin var. Baktığım aynada yüzün var. Bu canımda gözün var, nerdesin caney? Yüreğimde sızın var, hayatımda izin var. Nerdesin caney? Ciğerim yaney!

Kendi yaşadığım olaylar

Girişimi annemle yapmak isterim gencecik ince belli beyaz tenli siyah pırasa saçılı şalvarlı bit köy kızıydı o. Buz gibi bir evde büyümüştü benim gibi ses çıkartmak yoktu kafanı kaldırmak yoktu bakmak yoktu nasıl yaşardı ki insan tak etmezmiydi hiç annem 5 kardeşten tek kız ve son çocuktu .kız olmak onun için zor değildi doğduğu gün kabul etmişti köle olmayı erkeklere boyun eymeği şuan bakıyorumda kanına işlemiş annesi gibi oğullarını yüceltişişini izliyorum evde.Anneannem erkek çocuklarınahep farklı davranmıştır annem hep altan alantaraftı o küçücük takışmda bile hissederdim herşeyi. Annem, babasından ve her günn evde yaşanan erkek eğemen toplumun kadınları bastırmaysıyla bunalmış belkide evlenirse her şey düzelicek ümidiyle düğünde ilk gördüğü kişiye telefondan haberleşerek birkaç ay içerisinde kaçarak evlenmişler dedem ne kadar karşı çıksada annem 17yaşında evlenmiş. Cicim ayları derken annem hamile olduğunu mğrenmiş belki içi buruk bir şekilde olsada sevinmişitir .içi buruk dedim çünkü babam işe gitmek istemiyor ve sürekli herşeyden şikayet ederdi yaşadıkları yerde sadece bir bakkal 1daat araba yolluğu uzaklıkta küçük bir kadaba vardı hayat şartları o kadar zorken zar zor geçinirken babam sürekli sorun çıkartıp anneme şiddet uyguluyor üstüne hamile üstüne altında babamın babası hakkı dede yaşıyormuş halamla bitlikte geçinemiyorlarmış büyük ihtimalle babamın şikayetleri ve psikolojisinin zaten bozuk olması nedeniyle ögkesibi sinirini annemden çıkartıyordu . Abim doğdu babam öfke kırizlerine girmeye devam ederken anneme şiddet uygulanaya hep devam etmiş .annem birgün daynamayıp abini kucağını alıp hakkı dedemin yanına inmiş brn gidiyorum annemlerin yanına biktim artık bunun şidddetinden sesinden çocuk ağlıyor diye her hün dayak yiyorum diye anlatmaya başlamış.

`Yalanlar, gizlenen sırlar ile dolu bir okul ve her şeyi göze alarak harekete geçen o 2 kişi`

Karadağ ve Şahanoğlu aileleri için barış sağlanmıştı belki, ama Helin ve Burak için asıl mücadele şimdi başlıyordu.

- Güliz Efendim Ömer abi diyerek ona döndüğümde elini ensesine atıp önce kaşıdı sonra dudaklarını oynatarak konuşmaya başladı şey aslında birlikte şey ağzının içinde lafları gevelerken isyankâr bir tınıyla efendim Ömer abi diyerek tekrar sordum bir anda bana doğru yaklaşıp sarılınca ne yapacağımı idrak edemedim öylece donup kaldığımda direk geri çekilip arkasına bakmadan çekip gitti ve ben öylece orda kaldım.

X: kalktım baktım gecenin üçündeymişim (03:05) Y: ?? (03:07) X: ben nasıl bir kadınım, hiç sevilmemişim (03:08) Y: İyi misiniz? (03:09) X: bir dakika, ağlayıp gelicem. Yıllar sonra ilk kez birisi bana bu soruyu sordu (03:09) Y: Tanışıyor muyuz? (03:10) X: olur (03:10) Y: Tanışalım mı demedim (03:10) X: peki. (03:11) X kişisi offline Y: Hey, nereye gittin? Kalbini kırdıysam üzgünüm... (03:11) Y kişisi offline ------------------------------------------------------- DİKKAT! AŞIRI ÜZÜNTÜ İÇERİR :/