Babası Güneş, annesi Aysima. Gökyüzünden kopup düştüler yeryüzüne. Onların aşkları büyüktü, engelleri aşılmazdı. Aşmak istediler, Aysima dayanamadı üzerine atılmış çamura, kaçtı sevdiğinden. İstemedi ama olması gerekenin bu olduğunu düşündü ve arkasına bile bakmadan kaçtı. Güneş Aysima’sından oldu. Aysima, karanlığa düşen Güneş’inden.. Bu Güneş ve Ay’ın hikayesi değil. Bu hikaye Mihrimah’ın babasızlığının hikayesi..

✨WATTPAD ROMANCE TR OKUMA LİSTESİNDE✨ “Kelebek kuşun acılarını gören yeryüzündeki tek canlıydı.” Luna aşkın en can yakan kısmının aslında ayrıldığı gün değilde kavuştuğu gün olduğunu anladığında hayatı ellerinden kayıp gitmişti. Aşk onu ölümün kucağına bırakmış kalbinde atan kelebeklerin ölümüne neden olmuştu. Kalbi kelebek mezarlığına dönen Luna’ın kalbinde intikamının alınması gereken binlerce kelebek vardı. Bu kelebeklerden biri de oydu. Namıdiğer Profesör… O, Mahşer denilen suç örgütünün lideri ama aynı zamanda da örgütü içten çökertecek olan kişiydi. Onlar kelebek mezarlığının intikamını almak için bir araya geldi. Onlar karanlıktan korkup da karanlığın kendisi olmaya geldi. Bu hikaye Lu ile Profesör’ün hikayesi. Bu hikaye beyaz kuşun ve onun beyaz kelebeğinin hikayesi. “Affetmek büyük bir erdemdir Lu. Ancak bir şeyi sakın unutma. Her insan affedilmeyi hak etmez. Tıpkı kalplerimizi kelebek mezarlığına çevirenler gibi…”

Ben Havin karacahan abimin yönettiği töreler uğruna can verdi onun hakini kimseye yedirmiem "ben Havin karacahan abimin yönettiği herşey benimdir ağlar ben Havin karacahan Mardin`in hanimagaligini yapıp abimin kanunlarına göre hareket edeceğiz ağalar"

İlk aşkını unutamazmış insan. O beni unuttu...

Lise zamanlarinda bir cocugu sevdim......

Hani kaderimizde ne varsa onu yaşarız derler ya ben bu sözle çok küçük yaşta tanışmıştım. İlk önce annem sonrada babam gitmişti. Annemin neden gittiğini yirmi yıl olmasına rağmen öğrenememiştim. Gerçi bir çocuğu terk etmek için hiçbir sebep olmamalı. Annemden sonra babam çok güzel baktı ama çok zaman geçmeden onu da kaybettim. Babam bu hayattan temelli gitti. Babamın hayattan göçtüğü gün yeni bir ailem oldu. Beni gerçekten seven, koruyan, kendi öz çocuklarından ayırmayan. Bir kız kardeşim oldu bir de erkek. Turan için herkes kardeş gözüyle baksa da ben öyle olamadım. Onu ne zaman, nasıl kalbime aldım bilmiyorum ama kendimi bir anda onu severken buldum. Karşılık beklemeden sevdim. Sabırla gelmesini bekledim. Geldi. Ama önümüze çıkacak zorlukları bilemedik. Her zorluğu aşacağımı düşünen ben bu zorluk karşısında elim kolum bağlandı. ©Tüm hakları saklıdır. (Ç)alma, kopyalama durumunda yasal işlem başlatılacaktır. "Bu isimle yazılan ilk ve tek kitap"

"SENİN DERDİN NE?" diyerek bağırdım karşımda beni sinir eden adama, ağlamamak için kendimle mücadele veriyordum. Ama nafile bir mücadele olmuştu. Çünkü, gözyaşlarım yine bana ihanet ederek, yanaklarımdan aşağıya süzülüyordu. Arkası dönük olan Melih, bir hışımla bana döndü ve "Ne dedin tekrarlasana" dedi. Sağ dudağı yukarıya doğru kıvrılmış, ela gözlerinde küçümseyici bir bakış vardı. "Senin derdin ne?dedim." dişlerimin arasından. aslında avaz avaz bağırmak istiyordum, ama sadece sinirden dişlerimi sıkmakla yetinmek zorunda kaldım. " Ben senin kölen değilim... Bana emirler yağdırıp durma. " Oldukça öfkeliydim ve ağzımdan çıkanı kulaklarımın duymasını isteyecek hiç değildim. Melih, hızlı adımlarla aramızdaki mesafeyi kapattı. "Ahu, hep unutuyorsun... Ben sana istediğim gibi davranırım." Ela gözleri, en koyu rengini almış tehlikeliyim diye bas bas bağırıyordu. "Davranamazsın" dedim. Cılız ve kısık bir sesle, cevap vermedi. Gözleriyle, gözlerimi işgal etmeye devam etti. Arkasını dönüp çıkışa doğru ilerledi. Nereden geldiğini bilmediğim bir cesaretle; "ASLA SENİN İÇİN GÜLMEYECEĞİM! YÜZÜMDE ASLA SANA AİT BİR GÜLÜMSEME OLMAYACAK!" diyerek haykırdım.Melih, olduğu yerde bir süre durdu. Bir anda bana dönüp, ateş saçan ela gözlerini, kahve gözlerime dikti. "Ben, bencil bir adamım Ahu. Benim için asla gülmeyecek bir kadının... Gözyaşlarını bile istiyorum." Ölüm kokan bir ses tonuyla "GÖZYAŞLARI BİLE SADECE BANA AİT OLSUN İSTİYORUM."

Yalnızlığın içinde iç sesini susturmaya çalışan herkese… Hayallerinden başka hiçbir şeyi olmayan sana, Değersiz hayatlara, anlatacak çok şeyi olup susanlara, Suskunluğun huzurlu sesine, Sonsuz’a kadar Yeraltı edebiyatına… Bu kitaptaki karakterlerin resmini görmek istiyorsanız aynaya bakmanız yeterli. Telefon kamerasına değil.

POLİS KURGUSUDUR!

11 çocuk,11 farklı hayat,ve belkide 11 farklı ölüm...

Krallığı için evlenen Lily yaptıklarının Victor`ün kalbinde ve omuzlarında yük olacağını bilmeden ihanetlerine yenilerini ekler. Bunca karmaşanın içinde olayların sarpa sarmasına neden olacak bir kişi hayatlarına girer...

Mihrimah...Ay ve Güneşin birleşimi... ~Öldürülen bir kadın...Gerçekten ölmüş müydü yoksa palavra mıydı?Peki 2 yıl sonra ortaya çıkan bu kadın da kimdi? Ya katil nereye kaybolmuştu? Yavaş yavaş açığa çıkan gizemler...

Serra ve Melih... Birbirlerine olan sevgileri kadar karmaşık, bir o kadar da derin yaralar taşıyan iki insan. Serra, edebiyat tutkusu içinde kendini bulan, duygularını satır aralarına saklayan bir editör; Melih ise, büyük davaların arasında boğulmuş, hayata keskin sınırlarla yaklaşan başarılı bir avukat. İkisi de kariyerlerinin zirvesine ulaşma yolunda, geçmişin yüklerinden kurtulmak isterken, birbirlerinde sığındıkları limanı kaybetme korkusuyla yüzleşiyor. Bu hikaye, iki kalbin aşka rağmen yarım kalmışlık duygusunu, ilişkilerinde açığa çıkan çatışmaları ve içsel hesaplaşmaları anlatıyor. Serra ve Melih`in geçmişten gelen travmaları, birbirlerine olan sevgilerini sorgulamalarına neden olurken, ikisinin de taşıdığı derin yaralar zamanla su yüzüne çıkıyor. Birbirlerine iyi gelmek isterken, her karşılaşma adım adım onları daha da zor bir yol ayrımına sürüklüyor. Melih’in güçlü ve kararlı duruşunun ardında sakladığı kırılganlık, Serra`nın güvenini zedelese de, ikisi de yaşadıkları hislerin gerçekliğinden kaçamıyor. “Aşk, her yarayı sarabilir mi? Yoksa bazı yaralar, en derin sevgiye rağmen kapanmayacak kadar mı büyüktür?” Bu hikaye, hayatın fırtınaları arasında savrulan iki insanın, yeniden iyileşip iyileşemeyeceklerini keşfetme yolculuğunu anlatıyor. Sevginin gücüne inananlar için... Serra ve Melih... Birbirlerine olan sevgileri kadar karmaşık, bir o kadar da derin yaralar taşıyan iki insan. Serra, edebiyat tutkusu içinde kendini bulan, duygularını satır aralarına saklayan bir editör; Melih ise, büyük davaların arasında boğulmuş, hayata keskin sınırlarla yaklaşan başarılı bir avukat. İkisi de kariyerlerinin zirvesine ulaşma yolunda, geçmişin yüklerinden kurtulmak isterken, birbirlerinde sığındıkları limanı kaybetme korkusuyla yüzleşiyor. Bu hikaye, iki kalbin aşka rağmen yarım kalmışlık duygusunu, ilişkilerinde açığa çıkan çatışmaları ve içsel hesaplaşmaları anlatıyor. Serra ve Melih`in geçmişten gelen travmaları, birbirlerine olan sevgilerini sorgulamalarına neden olurken, ikisinin de taşıdığı derin yaralar zamanla su yüzüne çıkıyor. Birbirlerine iyi gelmek isterken, her karşılaşma adım adım onları daha da zor bir yol ayrımına sürüklüyor. Melih’in güçlü ve kararlı duruşunun ardında sakladığı kırılganlık, Serra`nın güvenini zedelese de, ikisi de yaşadıkları hislerin gerçekliğinden kaçamıyor. “Aşk, her yarayı sarabilir mi? Yoksa bazı yaralar, en derin sevgiye rağmen kapanmayacak kadar mı büyüktür?” Bu hikaye, hayatın fırtınaları arasında savrulan iki insanın, yeniden iyileşip iyileşemeyeceklerini keşfetme yolculuğunu anlatıyor. Sevginin gücüne inananlar için... Bu açıklama, Serra ve Melih`in ilişkilerindeki karmaşık duyguları ve derin sorunları yansıtarak okuyucuların ilgisini çekecek bir giriş sunuyor. Serra ve Melih... Birbirlerine olan sevgileri kadar karmaşık, bir o kadar da derin yaralar taşıyan iki insan. Serra, edebiyat tutkusu içinde kendini bulan, duygularını satır aralarına saklayan bir editör; Melih ise, büyük davaların arasında boğulmuş, hayata keskin sınırlarla yaklaşan başarılı bir avukat. İkisi de kariyerlerinin zirvesine ulaşma yolunda, geçmişin yüklerinden kurtulmak isterken, birbirlerinde sığındıkları limanı kaybetme korkusuyla yüzleşiyor. Bu hikaye, iki kalbin aşka rağmen yarım kalmışlık duygusunu, ilişkilerinde açığa çıkan çatışmaları ve içsel hesaplaşmaları anlatıyor. Serra ve Melih`in geçmişten gelen travmaları, birbirlerine olan sevgilerini sorgulamalarına neden olurken, ikisinin de taşıdığı derin yaralar zamanla su yüzüne çıkıyor. Birbirlerine iyi gelmek isterken, her karşılaşma adım adım onları daha da zor bir yol ayrımına sürüklüyor. Melih’in güçlü ve kararlı duruşunun ardında sakladığı kırılganlık, Serra`nın güvenini zedelese de, ikisi de yaşadıkları hislerin gerçekliğinden kaçamıyor. “Aşk, her yarayı sarabilir mi? Yoksa bazı yaralar, en derin sevgiye rağmen kapanmayacak kadar mı büyüktür?” Bu hikaye, hayatın fırtınaları arasında savrulan iki insanın, yeniden iyileşip iyileşemeyeceklerini keşfetme yolculuğunu anlatıyor. Sevginin gücüne inananlar için... Bu açıklama, Serra ve Melih`in ilişkilerindeki karmaşık duyguları ve derin sorunları yansıtarak okuyucuların ilgisini çekecek bir giriş sunuyor.

Bir menajerin hikayesi.

Karanlık bir odaydı , sadece loş bir ışıktı odayı aydınlatan . Ve masanın üzerinde bir gece lambası. Kimin ne yaptığını çok az görüyordun . Gece lambasının ışığında geceye karışan zar sesleri , duyuluyordu odada. Ve ite o an bütün zarlar atıldı. Bütün oda sessizliğe büründü o an ve geriye kalan zar Şah Mat .

Bir tarafım kan ağlarken, bir tarafım rol yapmalıydı. Ben buydum, bu doğmuştum...

Ensemde nefesini hissediyordum. Dönsem yüz yüze gelecektik. Ama bağlı olduğum sandalyede hareket etmem çok zordu. O da bunu bildiği için yaklaşıyordu bana. Gözlerimde ki bağ o kadar sıkıydı ki karanlık canımı yakıyordu. Sürekli içimden biri beni kurtarsın diye yalvarıyordum. Ben ilk kez birine bu kadar muhtaç hissediyordum kendimi. Karan`ı özlemiştim. Korkuyordum. Biri vardı çok bilinmeyenli hayatımın ortasında durmuş beni izliyordu. Ben ise gözlerinde ki yansımamı. Biri de vardı ki gözlerini benden hiç çekmemişti. Ben Arsen. Karanlığıma hoşgeldiniz.

Deniz ve arhan aralarındaki bu çekimin düşmanlıktan daha başka anlamları olduğunu biliyordu. Birbirinden hoşlanmayan bu çift aynı takımda olmak zorundadır.Bakalım aşktan ümidini kesen deniz ve evlilik düşmanı arhan bu sorunların içinden çıkabilecek mi?

Merhaba.. Ben Aybüke.. Anne ve baba sevgisinin ne demek olduğunu bilmeyen o küçük kız çocuğu. Ben Aybüke.. Küçük yaşta büyümüş sonrasında da minik kardeşini büyütmeyi kendine görev edinmiş o kız. Ben Aybüke.. Kendi başına ayakta durmayı öğrenmiş kendisine ve kardeşine yetinmeyi başarabilmiş o kadın. Ve ben Aybüke.. Yıllarca kardeşine adadığı hayatının bi anda kardeşinin gerçek kardeşi olmadığını öğrenmesi ve kardeşinin gerçek ailesinin ortaya çıkmasıyla hayatı alt üst olmuş o kadın. Peki acaba gerçekten alt üst mü oldu? Hem dememiş mi Şems-i Tebrizi "Nereden biliyorsun hayatının altının üstünden güzel olmadığını?"? Alt üst olmuş hayatıma hoşgeldiniz.

Şuan kafamda börküm elimde oklarım ve yayım mutluyum, heyecanlıyım, rahatım. Günümüzde bu şekilde gezmek dikkat çekmese her yere böyle giderdim galiba. Ben kendi kendime düşünürken, "Hazır mısın Hare Hatun!" diye seslendi Ayaz. Bir garibime gitti böyle seslenmesi. Bende yarışma havasına girmeye başladım yavaş yavaş. "Ben hazırım Ayaz Alp sen hazır mısın? " diye bağırarak atış alanına doğru ilerledim. Madem bir oyun oynuyoruz kurallarına göre oynayalım. Ayaz`ın gülümsediğini gördüm, sanki daha da bir keyiflendi. Alana vardım yayımı elime aldım bir deneme çekişi yaptım tam bana uygun yay. Oklarımı tirkeşime doldururken "Ne bakarsın öyle Ayaz Alp yoksa korkar mısın benden de put gibi durarsın orda?" dememle etrafta gülüşmeler oldu. Ayaz`ın hareketlendiğini gördüm o da tirkeşine oklarını doldurmaya başladı. "Korkmam tabi ki de Hare Hatun yenildiğinde ki yüzünü düşünür idim. " dedi keyifle. ... Oklarımı tek tek putaya atarken gözüm Ayaz`ın putasına kaydı benden çokça iyi atış yapıyordu. Kazanmam biraz zor. Bende farklı bir yol izlerim o zaman son kalan 3 okumu normal atmak yerine, diz çökerek attım. Bu şekil attığımı gören arkadaşlarım alkışladılar beni. Atışlar bitti ok toplamaya giderken Ayaz`a baktım donmuş bir şekilde beni izliyordu. Kazanamasam da afilli atış yaparak onu şaşırtabilirim. Şu arkadaki cahil de belki biraz öğrenir kadınların herşeyi başarabileceğini. Hâlâ Ayaz bana bakarken "Ne bakarsın öyle Ayaz Alp şaşırttım mı yoksa seni. "diye konuştum... ...

Kızın babası yüzünden zorluklar çeken çift. "Şimdi hoşçakal deme zamanı, ama sen hoşça kalmayı hakk etmiyorsun be çiçeğim"

Deniz kokusunun, zeytin ağaçlarının yapraklarıyla cilveleştiği kasabaya adım attığı anda şehre aşık olan öğretmen Aziz, bir gece dolaşmaya çıktığında karşılaştığı yavru köpek ve sarı saçlı oğlan çocuğuyla kendini hiç beklemediği bir başka serüvenin içinde bulur. Bu serüvende ona kırlangıç kuşlarının aşkı fısıldayan sesleri eşlik ederken, beklenmeyen bir misafir kapılarında belirecek ve kulaklarında çağlayan aşk şarkılarının sesini kısmaya çalışacaktır. Bazen hırçın, bazen durgun ama sürekli içindeki dalgalara mahkum olan Deniz, bir gece elinde tabakla karşısına dikilen adamı evinden içeri buyur ederken kalbinden de içeri buyur edeceğinden habersizdir. On yıl önce yaşadığı deneyimin kalp kırıklıklarını toplamaya devam eden Deniz, yüreğinin kapılarını kapattığını düşünürken içeri tatlı bir sakinlikle yerleşmeye başlayan Aziz`e yenik düştüğünde, zamansız gelen misafir tüm sakinliği silip süpürecek ve belkide Deniz`in gönül kapılarının sonsuza dek mühürlü kalmasına neden olacaktır. "Gökyüzü ve deniz buluştu, ortaya mavinin en güzel tonu çıktı." Bu hikayede sizleri ne bekliyor? *Bekar, Ayakları Yere Sağlam Basan Anne *Kalbi Kırılmış ve Aşka Küsmüş Bir Kadın *Aşktan Yaralanmış Bir Adam *Aile Bağları - Dostluk - Komşuluk *Mahalle Ortamı, Sahil Kasabası *Deniz Kokusu ve Mavi *Eser Miktarda Komedi *Arkadaştan Aşka *Romantik, Soft

Kazanıyorduk, kaybediyorduk, kanlarımızda boğuluyorduk... Bu kumarda ya şah olmak vardı ya da piyon... Ya en önemlisi ya da en görünmezi... Geçmişimize esir düşmek her geçen gün bizi daha da ölüme sürüklemekteydi. Her acımız bir kibritti. Her acıya bir kibrit yakacak ve zafer ateşini başlatacaktık. Bilinmemezliğin içinde olmak her geçen gün bizi daha fazla karanlığa itecek olsa da ne kalpler susacaktı, ne de ruhumuz yıkılacaktı. Bedenlerimiz vâr olmasa bile kalplerimiz daima bağlı kalacaktı. O karanlıkta ki tek umut ışığımız birbirimiz olacaktık. Ama birimiz diğerine uymazsa karanlık bizim ışıklarımızı sonsuza kadar söndürecekti. Işıklarımızın sönmesi demek, bizim ölmemiz demekti...

Kutunun içindeki jartiyer beni şaşırtmıştı...

Yalnızlık dram entrika