"... ben istenmeden de olsa, herkesin hayatını mahvedecek biriydim. Kendimden, herkesten ve herşeyden nefret ediyordum. Yıllar önce köpeğini yaygın da kaybeden Vaka, bu kaybedişi kendinden sorumlu tutar. Geçmişte yaşadıklarının telafi etmenin yolunu ise itfaiyeci olarak düzeltmeye çalışır. Kendini geliştirip askeri itfaiyeci Ankara`da onun lanetli topraklarında görev alır. İçine kapanık biri olmasına rağmen kendisini hayata bağlayan arkadaşlıklar edinir. Bu yolda Vaka ile beraber olmak isterseniz Yangının eşiğinde`yi okuyabilirsiniz. " Kendimi hep çıkmaz yolda hisseder, çıkmanın bir yolunu bulurdum. Ama ben artık enkazda ölmeyi tercih eden oldum."

Bir çift yeşil göze vuruldu ."Geçmişin karanlığıyla yoğrulmuş bir kadın, kurallarıyla hükmeden bir adam. Defne, geçmişin yükünü omuzlarında taşıyan bir kadındı. Her adımında istismarın, nefretin ve sessiz çığlıkların izi vardı. Ayaz ise karanlığın içinden doğmuş soğuk, acımasız ve kimseye güvenmeyen bir mafya lideriydi. Aynı kandan gelen bu iki yabancının yolları yıllar sonra kesişti. Gerçeklerin ağırlığı, sırların sessizliğiyle yarışırken aşk, aralarındaki en büyük savaş haline geldi. Bazı hikâyeler sadece kalpte değil, kurşunların gölgesinde yazılır.

Bilim kurgu olarak tasarlanmıştır.

Başarılı bir boksör olan Bora nin kulübüne yapilan arama sonucunda kulübün illagal olaylar için onu kullandığını öğrenir ve savcı asli ile tanışır

Işık içinde yükselmek için ölümlerin artması gerekir.

Yıllarca öyle anıldı. `Katilin kızı` Adı yok , sanı yok. Herkese katilin kızıydı. ------------ "İsmin ne? "dedi gözlerimin içine bakarak... aylardır tanıyordu beni ismimi bilmiyordu. "Sedef"dedim dik bakışlarımı çekmeden. Derin bir nefes aldı. Aynı odanın içindeydik. Ne zaman bu konuma düşmüştük belli değildi. "Adın ne?"dedi nefesini hissettim. "Katilin kızı"dedim. Bana öyle hitap etmişti hep. Öyle kalsındı....

Yarayı sarmak mı daha önemli yoksa yok saymak mı? Kimisi yarayı sevdiği insan açtı diye sever, kimisi ise yaranın üstündeki kabuğu kaldırarak onu kanatır. Zaman yavaş da olsa en büyük cezadır. Susmak bazen en büyük silah bazen ise kendi içindeki mahkemedir. Bu hikaye sessizliğin içine bir yıldırım gibi düşmüş çığlığın hikayesidir. Mihra Sayıner yaraları ve geçmişi ile barışabilecek mi? Turan Dağlı kendi karanlığında boğulurken başka bir karanlığa ışık olabilecek mi? Karanlıklar birleşecek mi? Yaralar iyileşecek mi? Dünyanın sonuna doğan Adam, ölü bir Kadına hayat olabilecek mi?

"Beni koruduğuna emin misin?" diye sordum, sesimdeki o hırçınlığı bastıramayarak. Elini indirip yumruk yaparken,"Evet" dedi, sesi bu sefer daha derin, daha yaralı bir tona bürünmüştü. "Ama siz ısrarla o ateşin içine, sırf birilerine inat olsun diye yürüyorsunuz." "Babam beni böyle büyüttü." dedim bakışlarımı ondan kaçırarak. Kuzey’in göz bebekleri bakışlarımı takip ederek, yüzümde karanlık bir harita çizer gibi gezindi. "Seni mermilerden koruyabilirim Arselen," dedi, sesi hırıltılıydı. "Seni pusulardan, namlulardan, o sikik heriflerden koruyabilirim. Ama kendi hırsından, o dinmek bilmeyen öfkenden ve kendimden koruyamam." Öfkeyle soludum. "Sadece işini yap Kuzey! Sakın bir daha benim kararlarıma bu tonda müdahale etme. Fazlasını istemiyorum." "Siz fazlasını çoktan aldınız." dedi, bir adım geri çekilip mesafeyi tekrar o soğuk profesyonelliğe çekerken. Kalp atışlarım hızlanırken dediğini duyamamış gibi yaparak bakışlarımı ondan yine kaçırdım. Arkamı dönmeden önce, omzumun üzerinden ona son bir kez, en keskin bakışlarımla baktım. Bu, bu geceki son ikazımdı. ​"Ve bir şey daha," dedim, sesimdeki o otoriter tınıyı yeniden kuşanarak. "Bana sadece sinirlendiğinde sen diye hitap etmeyi kes. Ya hep, ya hiç." Ona bu kadar yakınken kuralları hatırlatmak, aramıza o aşılmaz uçurumu yeniden kazımaktı. Ben bir Arselen’dim o ise benim gölgem. Sınırları belirleyen bendim, o ise o sınırların içinde kaybolan. Seçimi ona bırakmıştım ve Kuzey Koroğlu, “hiç” olmayı seçecek kadar gururluydu.

Aslının gerçek ailesini bulup yeni hayata başlaması

Şafak söverken kitabın devamı

Hayal Kırıklığı Kimsesizlik Sevgisizlik 17 yılı bu duygularla geçti genç kızın. onun için aile hayal kırıklığı ve sevgisizlik anlamlarını taşıyordu. Kimsesizdi o, tek arkadaşı haricinde kimsesi yoktu. peki hayatta sevgisizlikle sınanırken kader ona da gülecek miydi?

Bu benim kitap kurgum umarım beğenin

Ben Lina erguvan ve sırf abimin intikamı için en büyük tehelikli İtalya ve turkye mafya babası ateş volkano ya kendim aşk ettirdim ve onu kırdım peki devamı ne olucak

Yelda 7 yaşındaydı… ve o gün hayatı bir daha asla aydınlanmadı.

ESENDERE`YE yeni bir başlangıç için gelmişti inci. ama daha ilk anda kendi yansıması gibi duran o adamla yolları kesişti Yüzbaşı Korhan.. İkisi de kendi sessizliğinde yaşayan birer kalpti ama aralarındaki çekim sanki herkesin duyabileceği kadar gürültülüydü. Bir sınır köyünde başlayan yakınlık...Birbirlerine yaklaşmaktan korkan iki yabancının aynı sessizlikte aynı ateşte yanmasıydı onlarınki.. İnci kendini ararken yüzbaşıyı bulmuştu. peki ya yüzbaşı ne yapacaktı?

Bazı kararlar mahkemede değil, kalpte verilir… Derin ve Yağız, tesadüfen kesişen yollarıyla birbirlerinin hayatında derin izler bırakır. Yaşanan beklenmedik bir karşılaşma, eski yaraları yeniden kanatırken, yeni umutların da filizlenmesine neden olur. Ancak Derin’in alacağı kritik bir karar, sadece kendi geleceğini değil, Yağız’ın hayatını da değiştirecektir. Aşk, güven, ihanet ve affetmenin sınandığı bu hikâyede, kalplerin vereceği hüküm her şeyin önüne geçebilecek mi? ---

Yetimhanede büyüyen Oğuz Altay, ikiz kardeşi Asena Maysa kendi hayatına son verdikten sonra içine kapanık ve pasif birine dönüşür. Ancak sınıfına yeni gelen bir kız tüm hayatını ve geleceğini değiştirir.

Taşacak bu deniz

"Bir kalbe iki aşk da sığıyormuş sevgilim; bir vatan bir sen..." Küçüklüğümden beri bir kalbe iki sevginin sığacağına hiç inanmazdım. Bir sevgi varsa bununla yetinmeliydik. Biri varsa diğeri eksik olmalıydı. Annem varsa babam,babam varsa annem olmayacaktı. Böyle de oldu. Hayatımın hiç küçümsenemeyecek kadar büyük bir bölümünü buna inanarak geçirdim. İki sevgiyi asla aynı anda hissetmedim. Bir kalbe iki sevgi sığmıyordu buna emin olmuştum. Sonra gerçek ailem geldi. Bana bir kalbe iki sevginin sığacağına inandıran annem ve babam vardı. Abilerim,hatta kardeşim bile vardı. Çok sevdiler, çok istediler. Anne,baba ve çocuktan oluşan o ailenin içine düşmek beni hiç olmadığı kadar afallattı. Ne yapacağımı asla bilemedim. Ailem vardı bu çok güzel bir şeydi. Abilerim benden nefret ediyordu bu çok kötü bir şeydi. İçine düştüğüm bu ehvenişer yani kötünün iyisi hâli kendi içimde çok uzun sürdü. Ne onlara kendimi açabildim ne de aramızdaki duvarları indirebildim. Beceriksizce kendi çapımda sevdim onları yalnızca. İçimde kimseye hissettirmediğimi sandığım savaşım hiç bitmedi ama ben hepsini çok sevdim. Zaman gerçekten her şeyin ilacıydı. Birdenbire kaldıramadığım o duvarlar kendiliğinden yıkılmaya başlayınca daha iyi anladım bunu. Bir şey istediğimiz anda olmuyorsa zorlamamak gerekiyordu. Daha güzel daha doğru bir anda bizi öyle veya böyle buluyordu. Ve bunlar olurken tüm savaşlarımın, gözyaşlarımın ve acılarımın şahidi ve mükâfatı olan adamlar benimleydi. Şahit abim, mükâfat sevgilim. Abimle kurduğumuz küçük dünyamıza inat,bizden bağımsız kurulan büyük dünyayı ben çok sevdim. 21/09/2021 💫 Kapak: @okyanus_grisi Bu bir KURGU`dur. Gerçek meslek, kişi ve kuruluşlarla alakası yoktur. Aile+aşk kurgusudur💙

Töreye kurban giden bir genç kız, Ona tutkulu bir adam. Peki.. Ya berdel bozulursa ----- Tüm haklar şahsıma aittir.. Kopyalamada gereken Yapılacaktır..

Nur, annesi Aysel’in fedakarlıklarıyla büyümüş, kardeşleri Esra ve Kerem’e kol kanat germiş, bir yandan da psikoloji derslerinde insan ruhunun derinliklerini anlamaya çalışan genç bir kadındı. Babasız büyümenin yarattığı boşluğu annesinin şefkatiyle doldurduğunu sanıyordu. Ancak gelen bir haber, yirmi bir yıllık tüm doğrularını bir kâğıt gibi yırtıp attı. Nur, doğduğu hastanede başka bir bebekle karışmıştı. Şimdi bir yanda emekle, yoksullukla ama büyük bir sevgiyle onu büyüten Aysel Hanım; diğer yanda ise kan bağının çektiği, yabancı ama "gerçek" ailesi... Nur, başkalarının zihnini anlamaya çalışırken kendi kimliğinin labirentinde kayboluyor. Kan mı daha güçlüdür, yoksa yirmi bir yılın emeği mi? Nur bu fırtınada hem psikolog kimliğini korumaya hem de "evim" diyebileceği o yeri bulmaya çalışıyor.

"Her kitap okuyan mantıklı konuşmaz tıpkı her iki ayaklının insan olmadığı gibi."

*Bizim çizgimiz başlangıçta kesişmiş idi.*

sanem o zaman hiçbir şeyi düşünmeden bırakıp gitti taki başına gelecekleri fark edene kadar...

Caner, küçük yaşlardan beri boksör olmayı hayal eden fakir bir çocuktur. Ancak ailesinin maddi durumu buna izin vermez. Babası geçim derdindedir, annesi ise oğlunun üzülmesini istemez. Ancak onun hevesini kırmayıp, yıllar sonra onu şampiyon yapacak kişi Erdal Bey’dir.