Aklıma Şeker Portakalından Zeze`ye ait bir söz geldi: "Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi."

8 kişilik liseli bir arkadaş grubunun hikayesi

"Dünya adaleti bulamıyorsa, biz bulalım kürt kızı" "Ucunda ölüm olsada" haklılığıyla tekrar ettim "ucunda ölüm olsada" . . .

{Önemli bir duyuru paylaşmak istiyorum. Kitabım ler içindir. yaşın altındakilere önermiyoruz..} Sevgili dostlar.. BERDEL Hikayesi herkesin yazdığı gibi bir hikaye değil. Yarısı gerçek hayattan uyarlandı. Mutluluk aslında yanı başımızdadır. Oysa bizler onu hep uzaklarda ararız. Başımızı çevirdiğimiz zaman o mutluluğu göreceğiz belki ama başımızı hiç o tarafa çevirmeyiz ki.. Şuan aslında karşımda yaralı bir insan vardı. Bedenen yara almamıştı belki ama ruhen acı çekiyordu. [Yorumlarınız ve voteleriniz benim için çok değerli.]

Her zaman bir ümit vardır..

O benim olacak,başka bir seçeneği yok...

Balca ve Göktuğun yaşadığı trajik bir olaydan sonra Balca`nın kendini bulma çabasını ve Göktuğun, Balcayı arayışını anlatan bir kurgu.

Gerçek ailem kurgusudur.

Ayano,bir yandereydi.Onun için senpai her şey.Onun için her şeyi yapar.Başkasının hayatına son vermek bile...

Çünkü Biliyorum,Gölgede Bile Büyür İNSAN -Alice Pavlova-ana karakter

Çok acı çekmiş ve duygularını her zaman saklayan bir ruh karanlıkta boğuluyodu . Mutluluk nedir ? Sevmek mi yoksa sevilmek mi ? Herkes mutlu anları sever . Buna bende dahilim . İnsanlar sevmek ve sevilmek ister. Çünkü insanlar bunlarla mutlu olurlar . Benim tam tersime ... Ben hem sevmekten hem de sevilmekten nefret ederim . Çünkü sevmek insanı güçsüz kılar . Ve ben güçsüz ve aciz olmaktan nefret ederim. Başımı gökyüzüne çevirdim . Yağmur damlaları yüzümdeki kanı temizliyordu . Aynı o gün ki gibi ...

20 yıldır süre gelen bir kandavası ve bu süreçte yitip giden nice canlar. Taş konaklarda nice anaların ağıtları yükselir AMED semaların. Daha 1azla kan dökülmesin nice yiğitler öllesin diye kendilerini feda eden iki kişi. Dilşah hazeroğlu: Daha 5 yaşında iken bozbeyli aşireti tarafından ailesi katledilmiş. 25 yaşına kadar amcası ve yengesinin yanında büyümüş ayrıca hazer oğlu aşiretinin hanım ağasıdır. Harun bozbeyli: Ailesi ile büyümüş 30 yaşındadır ve bozbeyli aşiretinin ağasıdır. bu iki genç bir düğünde karşılaşacaklar ama düşman olduklarını bilmeden harun bozbeyli çok fena tutulacak Dilşah hazeroğluna. Kader onları bir kan davası uğruna bir araya getirecek Dilşah hazeroğlu intikamını almadan evlenmeyecek.

"Yüreğinin kapılarını benden başkasına açamazsın! Bu ben bile olsam..." "Bu sözüyle deli olduğunu düşünebilirdim ama o an anladım ki bu iki adam birbirinden farklı, birbirini kıskanacak kadar da aşık..." ** "Sırrımı bildiğin için yanımdan ayrılamazsın!" dedi sert bir şekilde. "Sırrını söylemeye niyetim yoktu. Ayrıca kimse bana inanmaz," dedim ukala şekilde. "Olsun, şu sıralar sığınabileceğim en iyi bahane bu," dedi umut dolu bir sesle. ###### BU HİKÂYEDEKİ KİŞİ VE KURUMLAR HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ YA DA KURULUŞLAR İLE İLGİSİ YOKTUR

Hatırladım bildiğim hiçbir şey yokken ordan oraya savruluyorum ve bunu bildiğim bir nenedeni yok. Hayatın neler getireceğini bilemeyiz ama ben hayatımı bilmiyordum. Tek bildiğim bir hata yaptıgımdı ne olduğunu hatırlamadıgım bir hata

Merhaba, yeni kurguma hoş geldiniz! 💗💗 Bize bir şans verdiğiniz için teşekkür ederiz... --- Muavinin seslenmesiyle gözlerimi açtım. Terminallere varmıştık. Esnemekten kendimi alamadım, her yerim tutulmuştu. Ayağa kalkıp seri hareketlerle toparlandım, otobüsten indim. Yere ayak basar basmaz derin bir nefes aldım. Muavinin yanına gidip bavulların çıkarılmasını bekledim. Bir-iki dakika sonra benimkileri de çıkarmıştı. Bavullarımı alıp taksi aramaya koyuldum. Kısa bir süre sonra boş bir taksi bulup bindim. "Nereye gidiyoruz abla?" dedi taksici. Yeni evimin adresini verip, "Küçükçekmece." dedim. Araba hareket etmeye başladı. Ben de gözlerimi yola çevirdim. İşte buradayım... Başarmıştım. Tüm o "Yapamazsın." diyenlere rağmen, ben başarmıştım. Hayalimi gerçekleştirmiştim. Tabii bu hayalime ulaşmamda en büyük destekçilerim abilerimdi. Her koşulda yanımda oldular, beni desteklediler ve hep cesaret verdiler. İyi ki varsınız, sizi çok seviyorum! Hayalim İstanbul`a gitmekti. Orada mesleğimi yapmak... Annemle babam başta sıcak bakmadılar bu fikre. İstanbul onlara korkutucu geliyordu. Hele ki anneme... Haklılardı da. Kim ister ki evladının bilmediği, uzak bir şehirde tek başına yaşamasını? Ama bu işi de abilerim halletti. Bir de abimin askerdeki arkadaşı olan Cüneyt abinin, taşınacağım mahallenin muhtarı olması... Bu durum, babamları biraz daha rahatlattı. Nihayetinde ikna oldular. Arabanın durmasıyla geldiğimizi anladım. Ücreti ödeyip indim. Taksici abi bavullarımı da indirdi. Teşekkür edip mahalleye doğru yürümeye başladım. Daha önceden geldiğim için evin yolunu biliyordum. Yaklaşık 10-15 dakika yürüdükten sonra yaşayacağım yere ulaştım. İçime derin bir nefes çektim. Gözlerimi kapadım. Dudaklarımdan tek bir cümle döküldü: "Yeni hayatına hoş geldin, İris Mira Demiray.."

hayalet okuyucu var hikayelerin sonlarına bazen hayalet okuyucu luk yapmayın lütfen. "Çilay, sıradan bir mahalle kızıdır. Ama ailesinin sakladığı bazı sırlar onun hayatını tamamen değiştirecektir. Mahalleye yeni biri geldiğinde, ikisi arasında başlayan tartışmalar çok geçmeden bambaşka bir şeye dönüşür. Peki Çilay geçmişin sırlarını sak layabilecek mi, yoksa her şey ortaya mı çıkacak?" :) 💗💗💗

Akınay Asena Kurt, günün birinde arkadaşları ile ünlülerin de girdiği bir bara girer. Fakat bunun miladı olacağını bilmez. Kendisi ne ünlüdür ne de zengin. Tanıdığı ünlüleri ise televizyon, sosyal medya vs gibi mecralarda görmüştür. Yani kısaca bizzat iletişime geçmişliği hiç yoktur. Fakat gittiği mekanda izinsiz çekilen fotoğrafları ve çekenin oluşturduğu karışıklık nedeniyle kendini birden ünlü bir halde bulur. Velhasılkelam kızımızın başına neler açılacak? Okuyalım öğrenelim.

Aşk istenmeyen yerden vururdu bazen…. O benim kalbimin en güzel vurgunu Dinçer …. İmkansız görünen sevdam … “Ahu”dedi heyacandan kafamı zor kaldırıp baktım yüzüne . “Efendim…Dinçer abi “dedim zar zor duyulan kısık sesimle ona abi demek yüreğimi kor gibi yakıyordu her söylediğimde gene yanmıştı yüreğim …

Mahalleye yeni taşınacak olan Yonca, ve mahallenin Ömer`i arasında geçen samimi bir aşk hikayesi...

Öncelikle hikayemi okuyup bana bu şansı verdiğiniz için çok teşekür ederim ve bu benim ilk kitabım eğer bir eksiği varsa kusura bakmayın ❤️.

Her gün aynı yoldan geçerek, hemen hemen aynı saatte ve aynı metro vagonuna biniyordu. Rutine binen hayatında değişen şeyler çok az alıyordu ve bunlardan biri de vagonda beraber yolculuk ettiği insanlardı. Her birinin farklı hikâyesi olan bu insanlara yakından bakabilseydi yine onlarla bir figüran fözüyle bakabilir miydi?

İzel İngiliz uyuşturucu kaçakçılığı yapan adamı deşifre edecekti.Adamın baş düşmanı koray ile karşılaşınca işleri tersine gitti.

“Birimiz ölecektik, diğerimiz delirecek.”

Alışmadığım, daha önce hiç tatmadığım bir yalnızlıktı bu. Ben ise en çok bundan korkardım: alışmadığım yalnızlıktan. Bu sessiz yalnızlığın içinde tek bir yankı vardı; o bendim.

Sevdiğine güvenip yarı yolda kalan Roni... Ölen eşinden sonra oğluyla yalnız kalan Zagros.. Roni Hesna Zerxan ❣️ Zagros Berxwedan