"7 Aralık 2007 Yazgı dünyaya geldi ve sen tüm mektupları yaktın." Kadın "Mektuplar..." diye fısıldadı. Adam onu duydu "Sen o mektupları yaktın." Adam ağır adamlarla uzaklaşırken kadın tek birşey söyledi. "Ben o mektupları yakmadım. Asla yakmayacağım" Adam hiçbirşey duymadı. Son kez gördüğü kadına arkasına dönüp bir daha bakmadı. Kadın gözden kaybolasıya kadar onu izledi. Adam gözden kayboldu. Kadın arkasını döndü ve ayağına karların çarptığı yolda yürümeye başladı. İçinden o ana dair tek dediği " 7 Aralık 2007 ben o mektupları yakmadım." oldu. İkiside birdaha o günü hatırlamadı. Bu hikayede geçen olay, kişi, yer ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür.

Dudakları çeneme, oradan da boynuma inerken, gözlerim kapandı. Boynumu karış karış gezen dudakları gerginliğimi anlamış gibi durdu ve tekrar dudaklarıma kadar tırmandı. Dudaklarıma sıkı bir öpücük kondurup geri çekildiğinde gözlerimi açtım ve yemyeşil gözlerine odaklandım. Gözlerimin içine sert bir ifadeyle bakarken, "Seni bir ay sonra öldüreceğim..." dedi. "15 Aralık senin ölüm günün olacak..." Kaşlarımı çatarak ona şaşkın şekilde bakarken, sesli şekilde yutkundu ve bakışlarını yüzümde gezdirdi. "Son bir ayının tadını çıkar..." Diye fısıldadı. Gözlerini sıkıca kapatıp, açtığında, gözlerim dolarken gülümsedim ve onu başımla onayladım. Az sonra gözlerini kapadı ve yavaşça dudaklarıma yaklaştı. Dudakları dudaklarıma dokunduğunda gözlerim kapandı ve göz pınarlarımdan süzülen damlalar şakaklarıma kısaca dokunarak saç diplerime karıştı. Bileklerim soğuk parmaklarının arasındayken, yine nabzımı ölçüyordu. Öyleyse onu ne kadar istediğimi, ve bana dokunduğunda kalbimin ne kadar hızlandığını anlayabiliyordu. Dudakları tekrar boynuma ulaştı. Parmaklarım gömleğinin düğmelerine gitti ve yavaşça çözmeye başladım. Bornozun kemerini açtığını hissettiğimde, tüm vücudum ürperdi. Tenime yayılan alevler, korku ve isteğin karışımından ibaretti. Bornoz bedenimden sıyrılırken, üzerindeki gömleği omuzlarından sıyırdım ve o yarı çıplak kalırken, ben tüm çıplaklığımla karşısındaydım...

Sumin annesinin izinden gitmek isteyen ve idol olma hayalleri kuran bir genç kızdı. Yunjun ile dans derslerine devam ediyor bir taraftan vokal eğitimleri peşinde koşuyordu. Kendisi ile aynı hayalleri paylaşan Junseo ile yolları pek çok kez kesişecekti...

Çocukluğundan yara almış herkese gelsin yazdıklarım… “Dolunay o gece bir çığlık attı ve gökyüzü bir daha eskisi gibi olmadı.”

Ünlüsün, çok ünlüsün herkes tarafından konuşuluyorsun. Bu nasıl bir duygu? İnsanların yarısı senden nefret ederken ve yarısı seni severken birini sevmek nasıl bir duygu? Gelin aşkla başlayan bu hikaye. Çektiği ve çekeceği acılara gelsin. Zorla başlayan bir hikayede , aşkın ihtimali bile başlı başına bir isyan. 📛 Kitap tamamen bana aittir her hangi bir şeyinin çalınması durumunda adlî işlemlere başvuracağım!📛

O bir sokak yarışçısı

Kalbin İzleri, geçmişlerinde acı, kayıp ve karanlık sırlar taşıyan 13 kişinin bir araya gelişini konu alır. Hepsi farklı yerlerden, farklı acılardan gelen bu insanlar, gizemli tehdit mektuplarıyla aynı masaya çekilir. Zamanla anlarlar ki bu sadece bir tesadüf değil, planlı bir yüzleşme ve kurtuluş hikâyesidir. İçlerinden bazıları suçludur, bazıları ise sadece hayatta kalmaya çalışmıştır. Fakat şimdi hepsi aynı karanlığın hedefindedir. Aralarındaki bağlar güçlenirken, sırlar açığa çıkar, geçmiş iz bırakır, ama kalpler yeniden atmaya başlar. •Bu kitapta geçen olaylar, mekânlar ve kurumlar kurgusal olup yalnızca hayal gücünün birer ürünüdür. Gerçekte var olan kişi, kuruluş ya da yerlerle olan herhangi bir benzerlik tamamen tesadüftür. Ayrıca bu eserde yer alan olay örgüsü, karakter ilişkileri ya da temalar başka kitaplarla benzerlik gösteriyorsa, bu da yazarın bilgisi dışında gelişmiş tamamen rastlantısal bir durumdur. •wattpad:valens_1 Instagram:valenss1_1 •17.07.2025

Selam Ben Aybalam evet doğru duydunuz Aybalam gerçek ailem sandığım kişiler ailem değilmiş bunu öğrendikten sonra hayatım altüst oldu ben sert ve komik bir mizaca sahibim bu da benim hikayem .Ha bu arada abilerim varmış sayısı belli deil her geçen gün artıyor da.

Pencere Başında Tatlı bir koku vardı gecenin kör saatinde. Evlerin ışıklarının çoğu sönmüştü. Hava, aynı anılarımın tatlılığı ve gözyaşlarımın tuzluğu gibiydi; acı ama tatlıydı. Penceremin camından dışarıya bakıyordum. Yaprakların sesleri, ara sıra geçen arabaların gürültüsü ve çoğunlukla sessizlik vardı. Sokak lambasının ışığı camıma vururken...

Okul basketbol takımının gözdesi olan Deniz Uran Bayraç`ın, İlayda Akça`ya yıllar sonra itiraf ettiği aşkı ve yaşadıkları eğlenceli süreç.

Saye, her şeyden uzaklaşmak ve biraz nefes almak için küçük, sakin bir dağ kasabasına gitmeye karar verir. İlk başta bu yolculuk sadece kısa bir kaçış gibi görünür; tanımadığı bir yer, sessiz sokaklar ve yeni bir başlangıç hissi… Ancak onu orada bekleyen bir karanlık vardı. Farkında olmadan farklı on sekiz Evrenin uyandığı bir yer.. Kasabanın gizemi ve laneti her şeyi değiştirecekti. kasabalar, göründüğünden çok daha fazlasını saklar. Ve bazen, en büyük sırlar… tam gözlerinin önündedir.

Naz çocukluğu boyunca neşeli olan o kız çocuklarından biriydi ablasının kaçarak evlenmesi sonucu ailesini mutlu etmek için kendi düşüncelerini hislerini isteklerini geriye iter arkadaşı ile arası bozulur sadece dedesinden kalan şirketi ayakta tutmak onların yükünü hafifletmek için kendini susturur. Serkan kalp hastası olarak doğmuş babasının kalp krizi sonucu kaybettikten sonra annesi ile arası açılmış kendini annesinin mesleğine çocukluktan beri istediği avukatlığa ve dünyayı gezmeye adamıştır. Bir hukuk bürosu ve gezerek yaşadığı hayatında düz bir şekilde ilerlerken bir gün dedesinin vefat haberini alır. Yan yana büyümüş olan iki adam Mehmet ve İbrahim onların bir arada büyümüş sonrasında ayrılsalar bile konuşmaya devam etmiş oğulları ve onların birbirine aşık olacak çocukları. Naz ve Serkan buydu. Güneş saçlı kız ve deniz gözlü oğlan. Serkan Naz’a kendini hatırlatacak, Naz ise Serkan’a hasta kalbini sevdirecektir. “Ömrüm ömrün kadar uzun olsun Koçari.”

Çoğu genç kızın bir dönem beğendiği hoşlandığı bir ünlü vardır ama zamanla pes edip unuturuz peki o zamanlar hoşlandığınız ünlü ile tanışmak için bir şansınız olsaydı yine vazgeçermiydiniz?

4 yakın arkadaşın okudukları üniversitede ki gizemi çözmeye çalışması...

İnsan büyüdükçe küçülür, zaman ilerledikçe büyür… Araf’ta kalmış insanlar ince bir çizgi üzerinde bundan sonraki yaşamlarını sürdürecekleri yere ilerlerler. Ama sadece istemek yetmez, çabalamak gerekir lakin her çaba da bir sonuç vermez. Eğer öyle olsaydı ben tüm çabamı o geceyi yaşamamak için harcardım. O gece çaresiz kaldım ben…

“Beni aldatıyor musun Yasmin?” “Yaman yanlış anladın seni aldatmıyorum o benim-“ “Ben bir şeyi yanlış anlamadım Yasmin bu saatten sonradan bitsin konuşmayalım,”

Genç kurgu gizemli kızımız

Bir bedende binlerce karekter olur mu canım yanarken içimdeki sevişmek istiyor. Durdurulamaz bir ihtiras

Her insan zincirlenir. Kimi bir hücrenin paslı demirine, Kimi ailesinin suskun duvarlarına, Kimi de hiç konuşulmayan gerçeklere, Atlas, zincirleri bile isteye seçmiş bir adamdı. Bir görev, bir hesaplaşma, bir son uğruna karanlığa adım attı. Mira ise zincirlerinin varlığını bile bilmeyen bir kızdı. Masumiyetin içinde büyütülmüş , hakikatin dışına hapsedilmişti. Ve bir gün, zemin çöktü. Biri yukarıdan indi, diğeri aşağıdan doğruldu. Unutmayın ki bazen kurtaran da kurtulan da zincirlerini sever… Ve bazen en tehlikeli olan ; Karanlıkta gizlenen değil aydınlıkta gizlenendir…

Sara 22 yaşında kimseye bağlı kalmadan kalbi artık bir buz misali çözülmeye bekleyen, kendi zindanlarında kendisini hapsetmiş özgür bırakılmayı bekleyen küçük bir kız çocuğu hareket etme yetisini kaybeden bir kız. Peki işe girdiği bir şirkette hayatını nasıl değişecektir. Ve ya değişebilecek mi? Eğer öğrenmek istiyorsan okuman yeterli.

Gazel, sevgiyle büyüdüğü bir yuva da mutlu... ama geçmişin sessiz yankısı, başka bir hikayenin kapısını aralıyor. iki aile, tek kalp...

Babasının ölümünün ardından çok kötü durumda olan kardelen. Annesini yeni bir adamla evlenmesi üzerine evden uzaklaşmay başlıyor

Savcı Ece Eflal KARAHAN bir gün duruşmasındayken doğduğu hastaneden ararlar ve Ece Eflal duruşmadan sonra hastaneyi tekrar arar ne olduğunu sorar ancak duydukları karşısında şok olur (KİTAP ACEMİ DİLLE YAZILMIŞTIR)

Küçükken yaşadığı bir takım olaylardan sonra yetimhaneye giden Yeliz, babasına olan nefreti sayesinde ondan hıncını almak için 18`ini bekler. Yıllar sonra ise hem kendini hem de insanları korumak için koruma olmaya karar verir. Koruma olarak gideceği adama tutulacağını onu ilk gördüğünde anlamıştı. Fakat ilerleyen zamanlarda öğreneceği şeyleri asla tahmin edemezdi. Pekiii, sizler Yeliz`in hikayesini okumak ister misiniz?

Bu sadece bir balo değil, büyüdüğümüz şehrin koynundan denize karışan bir veda gibiydi. İzmir`in kıyısından açıklara doğru ilerleyen yat, yeni hayatıma yelken açıyordu sanki. Vedalaşırken, bazı duygular çoktan gelmişti: kabulleniş, yalnızlık, çaresizlik. Bir odaya girdiğimizde gördüklerimle kıkırdamam aniden kesildi. Oda silah doluydu. Sanki bir savaş gemisinin içindeymişiz gibi. Camın dışarısından yata doğru bir bot geldiğinde barmen bota atlamamızı emretti. Biz sesimizi çıkaramıyorduk. "Gelmezsek ne olur?" Naz sorduğunda barmen çevik bir hareketle cebinden silahını çıkarıp ikimize doğru tuttuğunda nefesim kesildi. "Acelemiz var, hızlı ol." Arkamızdan bir ses yükseldiğinde o tarafa baktım. Yat...Alevler içindeydi.