Yağmurdan kaçarken doluya tutulan iki kızın hikayesi..:)

*GENÇ YETİŞKİN, PSİKOLOJİK GERİLİM* Bazı sabahlar aynada kendini tanıyamaz insan. Bazı sabahlarsa, aynaya bakmaz. Adel ikisini de yaşamaya alışmıştı. Duvardaki demir yatak, gıcırdayan kapı, yemekhanede eksilmeyen o aynı çorbanın kokusu… Hepsi aynıydı. Ama o gün, bir şey farklıydı. Geceden kalma bir iz gibi, parmaklarının arasında kurumuş bir şey vardı. Kir değil. Boya değil. Kan... olabilir miydi? Geceleri uykusunda ortadan kaybolan bir kız… Elleri kurumuş kanla uyanıyor ama hiçbir şey hatırlamıyor. Kendine ait olmayan bir karanlık, damarlarının derinliklerine kadar işliyor. Adel, ailesini bir kazada kaybettiğini sanıyordu. Ama o gece sadece bir travma değil, tüm hayatı çalındı ondan. Şimdi, bir yurdun soğuk duvarları arasında geçmişiyle ilgili parçaları toplamaya çalışıyor. Kaybolan bir öğrenci, gözlerinin önünde kanlı bir sırra dönüşüyor. Ayzer ise bir öğretmenden fazlası. Onun gelişiyle hem hatıralar hem kalp hızlanıyor. Ama her cevap yeni bir soruya açılıyor. Kimin tarafında olduğunu bilmiyorsan, dost ile düşman aynı yüze bürünebilir. Bir iğneyle başlıyor her şey. Bir külle örtülüyor her iz. Ve Adel, kendine dair en büyük gerçeği keşfetmek üzere… Hafızanın ihanetine, karanlığın çekiciliğine ve geçmişin en derin yaralarına hazırlıklı ol. Bu hikâyede kurban da sensin, cellat da… *TELİF HAKLARI SAKLIDIR.* Hikaye kendime aittir.

Başta her şey boks öğrenme isteğimle başladı olayların hiç buraya geleceğini düşünmemiştim.

Gökay tuna sarsılmaz mı ? Gökay tuna demirdağ mı ? -ben gökay. -sadece gökay.

Yastığımın altındaki küçük el fenerini tek elime alıp diğer elimle kitabımın sayfalarını araladım. Sesler odaklanmamı zorlaştırsa da sorun değildi. Hayatımın fon müziği onların kavgalarıydı sonuçta. Bir süre sonra beklediğim olmuş ev sessizliğe gömülmüştü. Mırıldandığım çocuk ninnisiyle kitabı kapatıp kafamı yorganın dışına çıkardım. Sırtımı yatağımın başlığına yaslayıp bakışlarımı hala ellerimde tuttuğum kitaba indirdim. Koparmaktan kanayan tırnak etlerimin kanı, kitabın kapağını kirletmişti.

 Ağlamaya başladım. Kitabımın kapağı kirlendiği için...


Bazı yolcular sadece varmak için yola çıkmaz; bazıları geride bıraktıklarını gömmek, unuttuklarını yeniden hatırlamak zorundadır. Eski, terk edilmiş rayların kesiştiği bu istasyonda her tren, bir bedeli taşıyarak kalkar. Her vagon, kayıp ruhların fısıltılarıyla dolar. Bazıları için burası sadece bir geçiş noktasıdır. Bazıları içinse geri dönüşü olmayan bir vedadır. Burada yas tutmak bir lüks değil, bir zorunluluktur. Ve bazen istasyonun kendisi bile matemden beslenir. Kaçmak isteyenin bile ayaklarını zincirleyecek kadar karanlık, arayanın bile bulmak istemeyeceği kadar çıplak bir gerçeklik... Matem İstasyonu`na adım atan herkes kayıplarını yanında taşır. Peki sen, sen hangi yükle geleceksin?

Bir zamanlar kardeşten öte görülen dostluk, tek bir hatayla paramparça oldu. İkiz kardeşlerin liderliğinde büyüyen o bağ, dört gencin hapisle sınanmasıyla kırıldı. Geriye kalanlar ise hayatta kalmak için farklı yollara savruldu; kimisi karanlığa sürüklendi, kimisi kendi yaralarıyla savaştı. Aradan geçen yılların ardından kader, hepsini yeniden aynı noktada toplar. Ama artık hiçbir şey eskisi gibi değildir. Geçmişin yaraları, kırılan güvenler ve yarım kalan aşklar, onları yeniden sınar. Bu sadece bir buluşma değil; dostluğun, sadakatin, aşkın ve ikinci şansların acımasızca sınandığı bir hesaplaşmadır.

Hatırlamak bazen unutmak kadar acıtır. O, hafızasının karanlık dehlizlerinde kaybolmuş bir kız… Geçmişini hatırladıkça biraz daha kırılan, unuttukça biraz daha eksilen. Her geçen gün hafızasındaki insanları yeniden tanıyıp, Hayat ile ölüm arasındaki ince çizgide yürürken tek bildiği şey: hiçbir yaradan kaçamayacağı. Bu, kurtuluşu değil, gerçeği arayan bir ruhun kaybolmuşluğun atlası, unutmanın karanlık bir haritasıdır. Onu okurken belki kendi yaralarını da bulacaksın.”

Senin malın falan değilim ben -hayır ufaklık benimsin

Bir bedeni hayatta tutan şey nedir? Öfke mi, aşk mı, hırs mı, intikam mı, tutku mu? Peki ya hepsi bir bedende toplandığında ne olur? Beyin hangisini seçeceğini, hangisinin peşinden gideceğini nasıl bilir? Hangi sesi susturmalı, hangisini yaşatmalı? Hepsi aynı anda var olduğunda, sonunda ne ölür? Beden mi, zihin mi... yoksa ruh mu?" ...

Nereden nereye

"Karanlık Sırlar, gecmişin gölgelerinde saklanır. Ve bazen, beklediğin yerde bulursun kendini.." Yedi yıl önce Kaybolan abisi Aras` in izini sürerken, Nira kendini şehrin karanlık yeraltı dünyasının tam ortasında bulur. Yeraltı dövüşçüsü Rayan ile yolları kesişir. Soğuk ve gizemli bu adam, Nira`yı hem koruyan hem de sırlarla boğan bir gölge gibidir. Ası, fısıltılarla anılan Gri Kafes adlı gizemli Yeraltı ağı,sakladığı gerçeklerle Nira`nın hayatını altüst eder. Kendine güvenmeyen bir hukuk öğrencisi olarak çıktığı bu yolda, ölümcül sırlar, ihanetler ve fedakarlıklarla dolu bir savaş başlar. Karanlıkla yüzleşmek kolay değildir. Ama Nira Royan ve kendi içlerindeki gölgelerin birlikte kaybolan geçmişin peşinden gitmek zorundadır. Gri Kafes`in içinde herkes birer tutsaktır. Peki özgür kalmak mümkün mü?

Zeynep Yılmaz, üniversite hayatını sıradan dersler, arkadaş muhabbetleri ve küçük platonik aşklarla sürdüren, biraz sakar ama hayalperest bir genç kızdır. Günün birinde, cesaretini toplayıp hoşlandığı sınıf arkadaşı Can’a romantik bir mesaj atmaya karar verir. Fakat kaderin küçük bir oyunu vardır: Mesaj yanlışlıkla hiç tanımadığı birine, Mert Demir’e gider. Mert, bilgisayar mühendisliği okuyan, hazırcevap, alaycı ama aslında duygusal yanını gizleyen biridir. Zeynep’in utançtan yerin dibine girmek üzere olduğu bu olay, Mert’in esprili yaklaşımı sayesinde bambaşka bir maceraya dönüşür. Önce birbirine sataşmalarla başlayan bu “yanlış mesaj dostluğu”, giderek tatlı bir yakınlığa evrilir. Zeynep, başta Can’a olan ilgisinin gölgesinde kalsa da, Mert’in eğlenceli sohbetleri, içtenliği ve hiç ummadığı kadar romantik tavırları onu etkilemeye başlar. Öte yandan Mert, “yanlış numara” sayesinde hayatına giren bu kızın, aslında onun kalbinde doğru kişiyi işaret ettiğini fark eder. Aralarında bol kahkahalı yanlış anlaşılmalar, telefon karışıklıkları, arkadaşların karıştığı eğlenceli oyunlar yaşanır. Ancak bütün bu karmaşanın ortasında, Zeynep kendine şu soruyu sormak zorunda kalır: “Kalbim gerçekten kime bağlı? Can’a mı, yoksa yanlışlıkla hayatıma giren Mert’e mi?” Yanlış mesajla başlayan bu hikâye, aşkın bazen en doğru şekilde “yanlış” yollardan geldiğini kanıtlayan romantik ve mizahi bir serüvene dönüşür.

Voleybol daki başarısından dolayı sınıfındaki kızlar tarafından dışlananan Maya`nın sessiz hayatı. Ancak sınıfa yeni geken bir çocuk Maya`nın hayatını tamamen değiştirecektir.

Bazen en derin hikâyeler, en sıradan yaz akşamlarında başlar. Kimi hisler dile gelmez, kimi bakışlar fazlasını anlatır. Bu, bir grup gencin arkadaşlıktan fazlasına yürüdüğü, kalplerin sessizce çarpıştığı bir hikâye.

Unutmayın ki her aşkın bir sonu vardır... (Lise temalı) !!

Asya ya saat gece 12.00`da yabancı bir numaradan mesaj gelmesiyle başlamıştır..

Evleneceğin adamla aramda 7 yaş var.Biraz çok değil mi? Babam beni Bi mafyaya para karşılığı sattı. Ben Efsun Karaca düşünürüm

Lise hayatı, sıradan bir gün gibi başlar; ama üç yakın arkadaş—Umay, Doğa ve Alisa—okullarında gizemli bir dizi olayın merkezine düşer. Sınıfta, koridorda ve okulun her köşesinde, teker teker ortaya çıkan ölüm ve kaybolmalar, her şeyi daha da karmaşık ve tehlikeli hâle getirir. Umay, arkadaşlarıyla birlikte, bu olayların ardındaki sırları çözmeye çalışırken, okulun yüzeydeki sakin atmosferinin altında yatan karanlık gerçekleri keşfeder. Her ipucu, her gizemli olay, onları hem korkutur hem de meraklandırır; gerilim giderek tırmanır. Arkadaşlıkları, cesaretleri ve zekâları, bu bilinmezliklerle dolu yolculukta sınanır. “Her adımda tehlike, her köşede sır” duygusuyla ilerleyen bu hikaye, lise hayatının gündelik yüzüyle karanlık bir gizemin iç içe geçtiği bir gerilim romanı olarak öne çıkıyor.

Mafya tutsağı mı?

"Yazılımcılar için şifreleri kırmak kolaydır,peki ya kalbin şifresi?"

Sırf intikam için kendi öz ailesinden uzak bırakılan 17 yıldır katlandığı eziyetlerden bıkmayan daha doğrusu bıkmasına bile vakit verilmeyen Arya Gece aslında üzev olduğunu öğrenince neler yapacak. Öz ailesiyle nasıl bir haya geçirecek...

Daha bir bebekken işlemediği bir suç yüzünden cezalanadırılmış kaderiyle oynanmış bir kızdı Mayıs. Ona anlatılan kötü hikayelerle kandırılmış daha çocukkan kana susattırılmış bir kızdı Mayıs. Tüm bunların içerisinde Kalbide ona bir dem vurmuştur. Hem aşkta hem hastalıkta. Kalp hastası bir kız gerçekleri öğrenince neler olacak? ya Savaşacak ya Ölecek...

İnsanlar niye bir sevgiliye ihtaç duyar diye düşünüyordum. Simdi fark ettim insan sevilmeye muhtaç olarak doğar. Değer görmeye muhtaç olarak. Arkadaşlar evet sever ama diğer arkadaşlarını sevdiği gibi sever ve onlara davrandığı gibi davranır. Aile de aynı sekilde diğer cocuklarına verdiği sekilde deger verir ama bir sevgili sadece o insana ilgi verir hiç kimseye vermediği şekilde. Sadece dünyada o varmış gibi işte sevgiliyi değerli kılan buydu ama ben bir ilişki insanı değildim. Çabuk sıkılırdım özgürlüğüm kısıtlanıyormuş gibi hissederdim. Ta ki o hayatıma girene kadar.

Nehir ve Zehra, bebeklikten beri çok yakın arkadaş. Babaları üvey ve kızların kendi anneleri bile onları sevmiyor. Burak ve Ömer ise kardeş ve en azılı mafyalardan ikisi. Küçükken annelerini kaybettikten sonra süt anneleri ikisine de bakıyor. Annesiz oldukları için sürekli dalga geçilip zorbalığa uğruyorlar. Bu durum, onları acımasız iki mafyaya dönüştürüyor. Mardin`in en azılı ve güçlü, namları her yere duyulmuş Kandemir ailesi olarak tanınıyorlar.